Ἡ ὁμαλὴ ψυχοσωματικὴ ἀνάπτυξη τοῦ παιδιοῦ

Η ομαλή ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού

Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών-Δρος Θεολογίας

Ο Ευαγγελιστής Λουκάς μας λέγει: «Και Ιησούς προέκοπτεν σοφία και ηλικία και χα-ριτι παρά Θεώ και ανθρώποις» (Λουκ. 2, 52). Εξ αυτού του χωρίου δραττόμεθα της ευκαιρίας να γράψουμε ορισμένες σκέψεις για την ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού μέσα στην οικογένεια, η οποία είναι και το πρώτο περιβάλλον του, αλλά και η πρώτη κοινωνία.

Η προσοχή των γονέων πρέπει να είναι υψηλή από την εμβρυική ακόμη περίοδο, διότι το έμβρυο «άμα τη συλλήψει» είναι άνθρωπος – πρόσωπο, αφού έχει ψυχή και σώμα. Η επιστήμη έχει αποδείξει ότι από τον πρώτο μήνα ξεχωρίζουν στο έμβρυο το στόμα, η μύτη, τα αυτιά, τα μάτια. Από αυτό συμπεραίνεται ότι δεν έχει καμία εξουσία επ᾽ αυτού ο γιατρός, αλλ᾽ ούτε και αυτή η μητέρα του. Για τον λόγο αυτό είναι απαράδεκτες οι εκτρώσεις. Ακόμη οι ψυχοσωματικές αντιδράσεις και καταστάσεις της κυοφορούσης έχουν άμεση αρνητική επίδραση στο έμβρυο. Το αλκοόλ και το τσιγάρο, η άτακτη ζωή και η νευρικότητα της μητέρας θα επιδράσουν αρνητικά στο παιδί. Εξ αιτίας αυτών γεννώνται παιδιά νευρικά, με νοητική υστέρηση κ.ο.κ.. Άρα μεγάλη σημασία έχει η εκκλησιαστική ζωή, κυρίως της μητέρας, για την ομαλή ανάπτυξη του βρέφους.

Παιδιὰ φρόνιμα ἢ παιδιὰ μὲ ἀνώτερο φρόνημα;

Παιδιὰ φρόνιμα ἢ παιδιὰ μὲ ἀνώτερο φρόνημα;

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Ἡ νεολαία, ἀσφαλῶς, εἶναι ὅ,τι πολυτιμότερο ἔχει ὁ κόσμος μας. Τὸ αὔριο, ἡ ἐλπίδα, ἡ προοπτική του. Ἀπ’ αὐτὴν ἐξαρτῶνται τὰ πάντα. Ἀπ’ τὴν ὅποια πορεία της ἡ κοινωνία μας θὰ εἶναι αὐτὴ ἢ ἐκείνη.

Γι’ αὐτὸ καὶ ὅλοι ἔχουν στραμμένα τὰ βλέμματα πάνω της. Παρατηροῦν τὴν κάθε της κίνηση, τὴν προτρέπουν γιὰ τὴν ὅποια, τὴν κάθε πρακτική. Καὶ καλὰ κάνουν! Ἐκτὸς βέβαια ἀπὸ ἐκείνους ποὺ τὴν ἐπιβουλεύονται. Ποὺ δὲν θέλουν τὸ αὔριο καλύτερο ἀπ’ τὸ χθές. Καὶ ἀπὸ ἐκείνους ποὺ θέλουν τοὺς νέους, νεροκουβαλητὲς στὸ μύλο τῶν συμφερόντων τους!

Στὴν προσπάθειά τους αὐτή, καὶ οἱ δύο πλευρές, ἔχουν πολλὲς φορὲς τὴν ἑξῆς κοινὴ τακτική: Θέλουν τοὺς νέους νὰ εἶναι… παιδιὰ φρόνιμα! Ἀλλὰ μήπως ἀντὶ νὰ εἶναι παιδιὰ φρόνιμα, πρέπει νὰ εἶναι παιδιὰ μὲ ἀνώτερο φρόνημα; Ἀξίζει νὰ τὸ δοῦμε…

* * *

Οἱ νέοι διακατέχονται ἀπὸ ἐπαναστατικότητα. Δὲν δέχονται τοῦτο ἢ τὸ ἄλλο. Θέλουν ν’ ἀνατρέψουν ὅ,τι κατὰ τὴν γνώμη τους ὑπάρχει σήμερα. Πασχίζουν γιὰ τὴν ἀνατροπὴ τοῦ κατεστημένου, ὅπως τὸ νοιώθουν. Μόνιμα εἶναι ἀντιρρησίες. Καὶ καλὰ κάνουν! Ἀλίμονο σ’ ὅποιο νέο, δὲν νοιώθει τούτη τὴν ἐπαναστατικότητα μέσα του. Δὲν εἶναι νέος. Δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι νέος. «Νέος θὰ πεῖ νὰ θέλεις ν’ ἀλλάξεις τὸν κόσμο», εἶχε πεῖ ὁ Γκαῖτε τόσο εὔστοχα.

Σ’ αὐτὴ τὴ νεανικὴ ἔκρηξη οἱ πάντες ἀνησυχοῦν. Τρέμουν κυριολεκτικά. Φοβοῦνται. Καὶ γιατί; Μὰ γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὸ παιχνίδι, ὁ καθένας ἀπ’ τὴ δική του τὴ σκοπιά. Θέλουν τοὺς νέους, ὀπαδούς τους! Συνεχιστὲς τῶν ἔργων τους!

Καὶ τί κάνουν τότε; Καταβάλλουν κάθε προσπάθεια, προκειμένου τὰ παιδιὰ νὰ εἶναι … φρόνιμα! Ἥσυχα! Καλόβολα! Ὑπάκουα! Πλήρως ὑποταγμένα! Ποὺ στὸ τέλος αὐτὸ καταλήγει νὰ σημαίνει, παιδιὰ μαλθακά! Χωρὶς νοῦ, κρίση, βούληση καὶ σκέψη! Παιδιὰ ἄβουλα! Ἀποχαυνωμένα! Κοινῶς… ζυμάρια!

Αὐτὴ ἡ κατάσταση στὰ σίγουρα εἶναι ἀπαράδεκτη. Γιατί δὲν ἔχουμε πιὰ νέους μπροστά μας. Παιδιὰ ποὺ συμβιβάστηκαν μὲ τὸ «βόλεμα», τὴ «λούφα» καὶ τὴν «ξάπλα», δὲν ἀξίζουν τίποτα πιά! Κι ἀλίμονο στὴν κοινωνία, ἂν ἔχει τέτοιους νέους. Δὲν ὑπάρχει αὔριο γι’ αὐτήν. Μὰ οὔτε καὶ προοπτικὴ γιὰ τοὺς ἴδιους.

Μὲ νέους τοῦ… θερμοκηπίου ποὺ φοβοῦνται τὸ ψῦχος, τοὺς καύσωνες, τὶς καταιγίδες καὶ τοὺς βοριάδες τῆς ζωῆς, ἆραγε τί μπορεῖ νὰ περιμένει κανείς;

Αὐτὴ τὴν κατάσταση, μόνο ἡ «διεθνὴς τῶν πονηρῶν» τὴν θέλει. Καὶ μαζί της ὁ πονηρός! Γι’ αὐτὸ κάνουν τὰ πάντα, γιὰ νὰ καταπνίξουν κάθε ἐπαναστατικότητα καὶ διάθεση γιὰ δημιουργία τῶν νέων. Γιὰ νὰ τὴν ἀποχαυνώσουν!

Ἡ ἐφηβεία καί ἡ ἀγωγή τῶν ἐφήβων κατά τόν Ἱερό Χρυσόστομο, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἐφηβεία καί ἡ ἀγωγή τῶν ἐφήβων κατά τόν Ἱερό Χρυσόστομο, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 24-06-2012

 

Τί λόγο θά δώσεις στό Θεό;

« Ξέρετε πόσοι γονείς 

- γιατί με καίει το θέμα, γι’ αυτό το λέω κάθε φορά το ίδιο παράδειγμα - 

γονείς, πατέρες η μητέρες, να στέλνουν το παιδί τους να ξεπορτίσει, δηλαδή να πέσει στην πορνεία, για να μη γίνει τάχα, δήθεν, ανώμαλο, να μην αποκτήσει κόμπλεξ και επιθυμούν, τα αγόρια τους τουλάχιστον, να έχουν φιλενάδα; 

Ἐπίδραση τῶν ἠλεκτρονικῶν μέσων μαζικῆς ἐπικοινωνίας καί ψυχαγωγίας στά παιδιά καί τούς ἐφήβους (Καλλιόπη Προκοπάκη, Ψυχίατρος παιδιῶν και εφήβων)

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο χρόνος που αφιερώνουν καθημερινά οι νέοι στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας και Ψυχαγωγίας (ΜΜΕΨ), αντιστοιχεί περίπου στο ¼ του 24ώρου. Πολλοί επιστημονικοί οργανισμοί εφιστούν την προσοχή γονέων και ειδικών στις βλαπτικές επιδράσεις των ΜΜΕΨ. Στην παρούσα ανασκόπηση παρουσιάζονται επιλεκτικά, λόγω του μεγάλου όγκου των δεδομένων, μελέτες και ερευνητικά ευρήματα για την επίδραση των ΜΜΕΨ στους ανηλίκους. Σημαντικά δεδομένα υποστηρίζουν την αιτιώδη σχέση μεταξύ βίας στα ΜΜΕΨ και επιθετικότητας ή αδιαφορίας για τον πόνο των άλλων στην πραγματική ζωή. Μετααναλύσεις για την επίδραση της εικονικής βίας στην επιθετική συμπεριφορά αναφέρουν μέγεθος επίδρασης (effect size) μεταξύ 0.15 και 0.36, τιμές που σε άλλους τομείς Υγείας σηματοδοτούν προβλήματα Δημόσιας Υγείας και απαιτούν παρεμβάσεις πρόληψης. Η επίδραση των ΜΜΕΨ στην διαμόρφωση στάσεων απέναντι στην σεξουαλικότητα, στην εικόνα σώματος και στον δείκτη σωματικής μάζας, στην χρήση καπνού και αλκοόλ, σε προβλήματα προσοχής και μειωμένης σχολικής επίδοσης, είναι ζητήματα που πρέπει να διερευνηθούν περισσότερο, καθώς πολλές μελέτες δείχνουν συσχετισμό. Η χρήση του διαδικτύου από όλο και μικρότερες ηλικίες εκθέτει τους ανηλίκους σε νέα προβλήματα και κινδύνους, ενώ οι γονείς ως επί το πλείστον αγνοούν τις νέες τεχνολογίες και τους κινδύνους που συνεπάγονται και δεν προστατεύουν επαρκώς τα παιδιά. Οι ειδικοί, οι κοινωνικοί φορείς και οι γονείς θα πρέπει να διαμορφώσουν την στάση τους προς τα ΜΜΕΨ σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα, που ενθαρύνουν την δημιουργική, ενημερωμένη και επιλεκτική χρήση, χωρίς να παραμελούνται δραστηριότητες και σχέσεις σημαντικές για την υγιή σωματική, πνευματική και ψυχική ανάπτυξη των παιδιών.

Λέξεις κλειδιά: μέσα μαζικής ενημέρωσης-ψυχαγωγίας, τηλεόραση, βιντεοπαιχνίδια, βίντεο, βία, επιθετικότητα, σεξουαλικότητα, διαδίκτυο, διαφήμιση, δημόσια υγεία, παιδιά, έφηβοι

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και Ψυχαγωγίας (ΜΜΕΨ), έντυπα και ηλεκτρονικά, απετέλεσαν μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές στην διαμόρφωση του κοινωνικού περιβάλλοντος στον 20ο αιώνα. Στον 21ο αιώνα συνεχίζουν να εξελίσσονται και να καταλαμβάνουν κεντρικό ρόλο στην καθημερινότητα των παιδιών. Μελέτες, τόσο στο εξωτερικό (1), όσο και στην Ελλάδα (2) επιβεβαιώνουν τον ρόλο των ΜΜΕΨ στην ζωή των παιδιών, ήδη από την προσχολική ηλικία. Στις Η.Π.Α., οι νέοι χρησιμοποιούν κατά μέσον όρο 6,5 ώρες ημερησίως διάφορους τύπους ηλεκτρονικών μέσων (3). Καθώς ο χρόνος που καταναλώνουν τα παιδιά σε αυτά αυξάνεται συνεχώς, αυξάνονται και οι ανησυχίες γονέων και ειδικών για τις επιπτώσεις τους στην υγεία των παιδιών και στην ικανότητά τους να δημιουργούν υγιείς ανθρώπινες σχέσεις.

Ἡ καταστροφική ἐπίσκεψη σέ ἀκατάλληλες ἰστοσελίδες (Παναγιώτα Χατζηγιαννάκη-Τσαγκαροπούλου, Ἰατρός Πνευμονολόγος)

Τα Αποτελέσματα της παρακολούθησης στα μεγάλα παιδιά και τους εφήβους μας

Τα παιδιά μας και ιδιαίτερα αυτά που βρίσκονται στην εφηβεία, εκτίθενται καθημερινά σε πορνογραφικό υλικό. Πρόκειται για γραπτό ή οπτικοακουστικό υλικό που προορίζεται να προκαλέσει γενετήσια διέγερση και στο οποίο τα παιδιά έχουν πρόσβαση μέσα από το διαδίκτυο. Το πρόβλημα μπορεί να γίνει ιδιαίτερα έντονο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες κατά τους οποίους υπάρχει περισσότερος ελεύθερος χρόνος.

Η επαφή των νέων με το συγκεκριμένο υλικό έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας. Το 2008 σε παγκόσμιο επίπεδο υπήρχαν 40.634 σχετικές ιστοσελίδες. Αν προσθέσουμε και τους αναρίθμητους λογιαριασμούς στο Facebook, Instagram, κτλ. όπου αναρτάται συνεχώς και σχολιάζεται τεράστιος όγκος υλικού, τότε αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος του προβλήματος.

Ένα άρθρο του 2008 στο Journal of Adolescent Research έδειξε ότι το 67% των νέων ανδρών και το 49% των νέων γυναικών θεωρούν την πορνογραφία αποδεκτή. Σε έρευνα στην Αγγλία που αφορούσε μαθητές ηλικίας 14 έως 16 ετών το 2010, σχεδόν το ένα τρίτο υποστήριξε ότι η πρώτη τους έκθεση στην πορνογραφία από το Διαδίκτυο ήταν σε ηλικία 10 ετών ή νεώτερη. Σε άλλη έρευνα του 2011, το 31% των εφήβων αγοριών παραδέχθηκαν ότι επισκέπτονταν ιστοσελίδες που προορίζονταν μόνο για ενήλικες. Έρευνα για τους αμερικανούς νέους απεκάλυψε ότι το 51% των αγοριών και το 32% των κοριτσιών ισχυρίστηκαν ότι είχαν δει τέτοιο υλικό για πρώτη φορά πριν γίνουν 13 ετών, ενώ σε Αυστραλιανή μελέτη του 2012, οι άνδρες που ήταν εθισμένοι σε αυτό το υλικό, ανέφεραν ότι η πρώτη τους έκθεση ήταν μεταξύ των ηλικιών 11 έως 13 ετών. Παρόμοια ευρήματα καταγράφηκαν σε μια μελέτη του 2009 στο Journal of Adolescent Health που διεπίστωσε ότι το 85% των εφήβων αγοριών και το 50% των εφήβων κοριτσιών, είχαν εκτεθεί σε πορνογραφικό υλικό.

Ως προς την επίγνωση των γονέων, από μια μελέτη 1.300 κοριτσιών 8 έως 13 ετών διαπιστώθηκε ότι, μεταξύ εκείνων που είχαν εμπλακεί στο “cybersex”, το 95% των γονέων αγνοούσαν εντελώς τη συμμετοχή των παιδιών τους. Σε σύγκριση με εφήβους που απέχουν από τις ανάλογες αναζητήσεις στο διαδίκτυο, οι έφηβοι που αναζητούν online πορνογραφία έχουν τριπλάσια αναλογία γονέων που δεν παρακολουθούν καθόλου τη συμπεριφορά τους (ή πολύ λίγο), και είναι τρεις φορές πιο πιθανό να περιγράψουν ως κακή τη σχέση με τους γονείς τους.

Ἀμερικανικό Κολλέγιο Παιδιάτρων: Τά ὀφέλη τοῦ οἰκογενειακοῦ τραπεζιοῦ

Η έρευνα αποδεικνύει τα πολλαπλά οφέλη από τα κοινά οικογενειακά γεύματα, ειδικά ως προς την προστασία των εφήβων από συμπεριφορές υψηλού κινδύνου. Δυστυχώς τα κοινά γεύματα σπανίζουν σήμερα στις οικογένειες. Δεδομένης της προστασίας που παρέχουν στα παιδιά και τους εφήβους, οι γονείς πρέπει να ενθαρρύνονται στο να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να συγκεντρώνονται τακτικά στο οικογενειακό τραπέζι.

Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, ο οικογενειακός χρόνος στο τραπέζι και η συζήτηση που τον συνόδευε γενικά μειώθηκε περισσότερο από 30%. Οι οικογένειες με παιδιά κάτω των 18 ετών αναφέρουν ότι έχουν οικογενειακό δείπνο μόνο τρεις έως τέσσερις φορές την εβδομάδα. Το ένα τρίτο των οικογενειών με παιδιά ηλικίας 11 έως 18 ετών τρώει το πολύ ένα ή δύο γεύματα την εβδομάδα μαζί. Μόνο μία στις τέσσερις έχει περισσότερα από επτά γεύματα την εβδομάδα μαζί.

Έχει χαλάσει επίσης και η ποιότητα της επικοινωνίας με την αύξηση των περισπασμών, όπως η παρακολούθηση τηλεόρασης, τα Smartphones, η ανταλλαγή μηνυμάτων και οι τηλεφωνικές συνομιλίες.

Τα βασικά εμπόδια για να γίνουν οικογενειακά γεύματα όπως αναφέρουν οι γονείς είναι: πολύ λίγος διαθέσιμος χρόνο για το φαγητό αλλά και για τη προετοιμασία του, δύσκολα προγράμματα δικά τους ή των παιδιών, κ.α. Οι περισσότεροι γονείς όμως, αποδίδουν μεγάλη αξία στα οικογενειακά γεύματα, αναγνωρίζοντάς τα πέρα από κάθε άλλη δραστηριότητα ως ικανά να βοηθήσουν ώστε να συνδεθούν οι οικογένειες και τα παιδιά. Οι περισσότεροι πραγματικά επιθυμούν να έχουν περισσότερα οικογενειακά γεύματα.

Μελέτες έχουν διαπιστώσει τα πολλαπλά οφέλη από την συγκέντρωση και την επικοινωνία της οικογένειας και την κατανάλωση του σπιτικού φαγητού.

Καταρχήν επιτυγχάνεται σωστότερο διατροφικό πρότυπο. Ως συνέπεια έχουμε τη διατήρηση φυσιολογικού βάρους, εγκατάσταση υγιεινών προτύπων διατροφής, λιγότερη απρογραμμάτιστη κατανάλωση τροφής.

Ἀμερικανικό Κολλέγιο Παιδιάτρων: Τό ἰδεολόγημα τῆς ταυτότητας φύλου καταστρέφει τά παιδιά

Το Αμερικανικό Κολλέγιο Παιδιάτρων (American College of Pediatricians) παροτρύνει τους επαγγελματίες υγείας, τους εκπαιδευτικούς και τους νομοθέτες να απορρίψουν όλες τις πολιτικές που κανονίζουν ώστε  τα παιδιά να αποδεχθούν ως φυσιολογική μια ζωή που με μέσα χημικά και χειρουργικά πλαστογραφεί το  αντίθετο φύλο. Τα γεγονότα -  και όχι η ιδεολογία - καθορίζουν την πραγματικότητα.

1.Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα χαρακτηρίζεται από ένα αντικειμενικό βιολογικό ζευγαρι- ίχνος :  τα χρωμοσώματα "XY" και "XX" που είναι γενετικοί δείκτες  του αρσενικού και του θηλυκού αντίστοιχα και όχι γενετικοί δείκτες μιας διαταραχής. Ο κανόνας στον ανθρώπινο σχεδιασμό είναι να συλληφθεί ο άνθρωπος είτε ως άνδρας είτε ως γυναίκα. Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα είναι δυαδική από κατασκευής, με προφανή σκοπό την αναπαραγωγή και την διαιώνιση του είδους μας. Αυτή η αρχή είναι αυτονόητη. Οι υπερβολικά σπάνιες διαταραχές της ανάπτυξης του φύλου (DSDs), συμπεριλαμβάνουν, χωρίς να περιορίζονται σε αυτές, τη θηλυκή εμφάνιση λόγω παθήσεων των όρχεων και τη συγγενή  υπερπλασία των επινεφριδίων· είναι όλες ιατρικά αναγνωρίσιμες αποκλίσεις από τον σεξουαλικό δυαδικό κανόνα, και ορθώς αναγνωρίζονται ως διαταραχές του ανθρώπινου σχεδιασμού.

Άτομα με DSD (που επίσης αναφέρονται ως "intersex") δεν αποτελούν τρίτο φύλο.

2. Κανείς δεν γεννιέται με ταυτότητα φύλου. Ο καθένας γεννιέται με βιολογικό φύλο. Η ταυτότητα φύλου (η συνειδητοποίηση και η αίσθηση του εαυτού ως αρσενικού ή θηλυκού) είναι μια κοινωνιολογική και ψυχολογική έννοια. Όχι μια αντικειμενική βιολογική. Κανείς δεν γεννιέται με την συνείδηση του εαυτού του ως αρσενικό ή θηλυκό. Αυτή η συνειδητοποίηση αναπτύσσεται με την πάροδο του χρόνου και όπως όλες οι αναπτυξιακές διαδικασίες, μπορεί να εκτροχιαστεί από τις υποκειμενικές αντιλήψεις του παιδιού, τις σχέσεις και τις δυσμενείς εμπειρίες του παιδιού από την βρεφική ηλικία και προς την ενηλικίωση. Οι άνθρωποι που αναγνωρίζουν πάνω τους την  "αίσθηση του αντίθετου φύλου" ή "κάπου ενδιάμεσα" δεν συνιστούν ένα τρίτο φύλο. Παραμένουν βιολογικοί άντρες ή βιολογικές γυναίκες.

Ἡ ἀνατροφή τῶν παιδιῶν (Ἁγίου Λουκᾶ Κριμαίας).

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

Για την ανατροφή των παιδιών

«Οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ ἕνεκεν τοῦ εὐαγγελίου, ἐὰν μὴ λάβῃ ἑκατονταπλασίονα νῦν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ οἰκίας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ πατέρα καὶ μητέρα καὶ τέκνα καὶ ἀγροὺς μετὰ διωγμῶν, καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον».

(Μκ. 10, 29-30).

Είναι αψευδής αυτός ο λόγος του Κυρίου. Σας βεβαιώνω ότι, όταν άφησα τα παιδιά μου και τα εμπιστεύτηκα στον Θεό, Εκείνος τα φρό­ντισε. Τα παιδιά μεγάλωσαν σωστά και νομίζω ότι εγώ δεν θα μπορούσα να τα φροντίσω τόσο καλά. Και ο Κύριος μου έδωσε εκατό φορές πε­ρισσότερα παιδιά. Μου έδωσε όλους εσάς. Μου έδωσε τις καρδιές σας διότι γνωρίζω πόσο με α­γαπάτε και εγώ ανταποκρίνομαι στην αγάπη σας με τη δική μου θερμή αγάπη. Τόσο πολλά παιδιά μου έδωσε ο Θεός!...

π. Γεώργιος Μεταλληνός - Ἡ Ὀρθόδοξη «σεξουαλικὴ ἀγωγή»

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ κῆπος τῶν τέρψεων», Ἐκδόσεις «ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ»

---

Ἐπίμονα προβάλλεται σήμερα ἡ ἀνάγκη γιὰ «σεξουαλικὴ ἀγωγή» τῶν παιδιῶν μας, στὸ πλαίσιο μάλιστα τῆς σχολικῆς τους παιδείας. Ὅπως σὲ πολλοὺς ἄλλους τομεῖς τῆς ζωῆς μας μάθαμε νὰ ἀκολουθοῦμε τυφλὰ τὴν «πολιτισμένη» Δύση, ἔτσι καὶ στὸ θέμα αὐτό. Ὁ φόβος μας εἶναι πάντα νὰ μὴν ὑστερήσουμε ἀπέναντί της. Γι᾿ αὐτὸ ἀντιγράφουμε πάντα πρόθυμα τὸν προβληματισμὸ καὶ τὶς μεθόδους της. Ἑπόμενο, λοιπόν, νὰ θεωροῦμε ἀπαραίτητο ὁ «διαφωτισμὸς» νὰ προχωρήσει καὶ στὴν προβληματολογία τοῦ «γενετησίου ἐνστίκτου». Βέβαια, τὸ τί διδάσκει ἡ Δύση σχετικὰ μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, δὲν φαίνεται νὰ θεωρεῖται πρωταρχικῆς σημασίας. Γιατί δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε ὅτι ἡ Δύση – καὶ μεῖς μαζί της, ἀφοῦ εἴμαστε κομμάτι της – κλυδωνίζεται σὲ μία λαίλαπα πανσεξουαλισμοῦ.

Ὁ «φροϋδισμὸς» ἔχει καταστεῖ κυρίαρχη ἰδεολογία στὴν ἐποχή μας. Ἡ προτεραιότητα δίνεται στὸ σεξουαλικὸ ἔνστικτο καὶ στὴν κτηνώδη ὁρμή. Τὸ ἀνθρώπινο σῶμα κατήντησε ὑποτιμημένη ἀξία καὶ ἀντικείμενο-ὄργανο ἡδονῆς. Μέσα σ᾿ αὐτὸ τὸ κλίμα διαμορφώνεται τὸ περιεχόμενο τῆς «σεξουαλικῆς» διαφώτισης τοῦ εὐρωπαίου ἀνθρώπου. Ἔρχεται ὅμως ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων ἡ φωνὴ τοῦ οὐρανοβάμονα καὶ θεόπτη Ἀποστόλου Παύλου νὰ μᾶς παρουσιάσει τὴν «σεξουαλικὴ ἀγωγή», ὅπως (πρέπει νὰ) διδάσκεται στὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, στὸ «σχολεῖο» τῆς Ἐκκλησίας. Παραθέτουμε τὸ σχετικὸ κείμενό του:

Ἡ Τρίχα (Μικρή ἱστορία- μεγάλο δίδαγμα)

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ

Ἕνας ἄνθρωπος εἶχε ὡραῖα καί πλούσια μαλλιά. Κάθε πρωΐ τά χτένιζε μέ προσοχή. Καί τά καμάρωνε! Ὅμως, κάποια στιγμή τά μαλλιά του ἄρχισαν νά πέφτουν! Ὄχι βέβαια ὅλα μαζί! Λίγες τρίχες κάθε φορά. Μέ ἀποτέλεσμα: Ὅλο καί λιγόστευαν. Ἔτσι μετά ἀπό λίγο καιρό, ἄρχισε νά φαίνεται ἡ φαλάκρα του. Καί τέλος τά μαλλιά του ἔπεσαν ὅλα! Καί ὁ ἄνθρωπός μας ἔμεινε μέ μία μόνο τρίχα στό κεφάλι του. Καί γιά νά παρηγορῆται, αὐτήν τήν μία τρίχα, κάθε πρωΐ τήν «χτένιζε» μέ θρησκευτική εὐλάβεια!

Μιά ἡμέρα ὅμως... ἔγινε τό κακό! Μόλις ἔβγαλε τό καπέλλο του, τί νά ἰδῆ!

Ἡ φροντίδα τῶν γονέων γιά τήν ἠθική καθαρότητα τῶν παιδιῶν τους

Τα παιδιά σιγά σιγά μεγαλώνουν. Ακούνε τις συμβουλές μας. Είδαν και βλέπουν το παράδειγμα των γονέων. Χρησιμοποιήσαμε και την πειθαρχία. Τελείωσε το έργο μας; Όχι. Διατί; Διότι από τη στιγμή που το παιδί θα αρχίσει να γίνεται έφηβος, και περνά τα 12, τα 13, τα 14, τα 15 χρόνια αρχίζουν οι μεγάλοι πειρασμοί. Βγαίνει από το σπίτι περισσότερο. Έρχεται σε επαφή με την κοινωνία, με φίλους, το σχολείο, με τους συμμαθητές τους, με τον κόσμο.

Από το άλλο μέρος αρχίζει να περνά την εφηβική κρίση του. Θέλει βοήθεια. Και κυρίως σ’ ένα σημείο πολλή βοήθεια. Στο σημείο της ηθικής καθαρότητας. «Διαμαρτύρομαι», έγραφε ένας νέος, «εναντίον των παιδαγωγών, των γονέων, των διδασκάλων, γιατί μας αφήνουν αβοήθητους. Έπρεπε και να γνωρίζουν ότι ο νέος είναι δυνατόν να λερωθεί και να μολυνθεί ηθικά».

Ἡ ἀθεΐα τῶν νέων ἀποτέλεσμα τῶν ἐπαίνων καί τῆς κακῆς ἀγωγῆς.

 Δεῖτε ἐδῶ:Ἡ τιμή καί ὁ ἔπαινος βλάπτουν τόν ἄνθρωπο

Ἡ ἀθεΐα, ἡ ἀσέβεια, ἡ θρασύτης, ἡ σκληρότης, ἡ βλασφημία τῶν παιδιῶν εἶναι καρποί τῆς κακῆς ἀγωγῆς.

«Οἱ γονεῖς» παρατηροῦσε ὁ σοφός καί Ἅγιος Γέροντας Πορφύριος «εὐθύνονται πρῶτοι γιά τήν ἀποτυχία τῶν παιδιῶν στή ζωή καί οἱ δάσκαλοι καί οἱ καθηγητές μετά. Τά ἐπαινοῦν διαρκῶς. Τούς λένε ἐγωιστικά λόγια.

ρήματα Ζωῆς: Ἡ νοοτροπία τῆς σημερινῆς κοινωνίας

 Η νοοτροπία της σημερινής κοινωνίας κάνει κακό στα παιδιά. Έχει άλλη ψυχολογία, άλλη παιδαγωγική, που απευθύνονται σε παιδιά αθέων. Η νοοτροπία αυτή οδηγεί στην ασυδοσία. Και βλέπετε τ’ αποτελέσματα στα παιδιά και στους νέους.

Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης 

http://www.pemptousia.gr/rimata_zois/rimata-zois-i-nootropia-tis-simerinis-kinonias/

«Οἱ γονεῖς πού ἀγαποῦν τόν Θεό πρέπει νά χαίρονται καί νά τόν εὐχαριστοῦν γιά τίς δοκιμασίες, τίς ὁποῖες ὑποφέρουν τά παιδιά τους γιά χάρη τοῦ Κυρίου· πρέπει ἐπίσης νά παρακινοῦν τά παιδία τους στούς ἀγῶνες καί στούς κινδύνους γιά τήν ἀρετή»

Ὑπόθεση ΙΒ΄(12)

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Ἀπό τό μαρτύριο τῶν ἁγίων σαράντα μαρτύρων

Καθώς οἱ ἅγιοι σαράντα μάρτυρες ἀγωνίζονταν στό στάδιο τοῦ μαρτυρίου καί πρωί πρωί, μετά τήν ὁλονύχτια ὀρθοστασία τους, στήν παγωμένη λίμνη καί τήν ἀδάμαστη καρτερία τους στό φοβερό κρύο, τούς τραβοῦσαν στήν παραλία, γιά νά τσακίσουν τά πόδια τους μέ ρόπαλα, ἡ μητέρα ἑνός ἀπό αὐτούς παρέμενε συνεχῶς κοντά τους καί παρακολουθοῦσε τόν γιό της. Γιατί αὐτός ἦταν ὁ πιό νέος ἀπό ὅλους, καί ἡ μητέρα φοβόταν μήπως ἡ νεαρή ἡλικία καί ἡ ἀγάπη τῆς ζωῆς τοῦ προξενήσουν δειλία καί φανεῖ ἀνάξιος γιά τή συμπαράταξη μέ τούς ἄλλους στρατιῶτες καί τήν τιμή πού τούς περίμενε. Στεκόταν λοιπόν καί τόν κοιτοῦσε συνεχῶς, καί μέ τή στάση καί τό βλέμμα της τοῦ ἔδινε θάρρος. Καί ἁπλώνοντας τά χέρια της πρός αὐτόν, τοῦ ἔλεγε:

Ἐκκλησία καὶ ποδόσφαιρο-π. Θεόδωρος Ζήσης

Πηγή: Περιοδικό ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ

1. Χριστιανικὴ ζωὴ καὶ ἀθλητισμός

Ἡ ἐκκοσμίκευση προχωρεῖ μὲ ἰλιγγιώδη ταχύτητα, στοὺς ρυθμοὺς ποὺ ἐπιβάλλουν οἱ τεχνολογικὲς ἐξελίξεις καὶ ἡ ἠλεκτρονικὴ δημοσιογραφία. Ἄρτος καὶ θεάματα δὲν προσφέρονται μόνον στοὺς κατοίκους μιᾶς πόλεως, ὅπως στὴν ἀρχαία Ρώμη, ὁ ἱππόδρομος τῆς ὁποίας ἐγέμιζε ἀσφυκτικὰ ἀπὸ τὸν ὄχλο, ποὺ ἀναζητοῦσε διέξοδο στὰ καθημερινὰ προβλήματα τῆς φτώχιας καὶ τῆς καταπίεσης, ἀλλὰ στοὺς κατοίκους ὅλης της γῆς, ποὺ καθηλώνονται στὶς ὀθόνες τῶν τηλεοράσεων, γιὰ νὰ παρακολουθήσουν συνήθως κατωτέρας ἠθικῆς ποιότητος θεάματα, συνδεδεμένα μὲ τὴν βία καὶ τὸ σέξ, ἢ οὐδέτερες καὶ ἀδιάφορες ἠθικὰ καὶ πνευματικὰ ἐκδηλώσεις, ἡ παρακολούθηση τῶν ὁποίων ἀποτελεῖ τουλάχιστον σπατάλη τοῦ πολυτίμου γιὰ τὴν σωτηρία χρόνου ποὺ μᾶς προσμετρήθηκε ἀπὸ τὸν Θεό, καὶ ἐγκατάλειψη τοῦ ἐσταυρωμένου βίου καὶ τῆς ἐσχατολογικῆς προσδοκίας καὶ ἀναμονῆς.

«Οἱ γονεῖς πού ἀγαποῦν τόν Θεό πρέπει νά χαίρονται καί νά τόν εὐχαριστοῦν γιά τίς δοκιμασίες, τίς ὁποῖες ὑποφέρουν τά παιδιά τους γιά χάρη τοῦ Κυρίου· πρέπει ἐπίσης νά παρακινοῦν τά παιδία τους στούς ἀγῶνες καί στούς κινδύνους γιά τήν ἀρετή»,μέρος γ΄

Ὑπόθεση ΙΒ΄(12)

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Ἀπό τό βίο τοῦ ἁγίου Ἀλυπίου

Ὁ μέγας Ἀλύπιος, νιώθοντας τήν καρδιά του νά καίγεται ἀπό τήν ἀγάπη πρός τόν Θεό, συλλογιζόταν τί νά κάνει σέ αὐτή τή ζωή, ὥστε νά μπορέσει νά εἶναι πάντοτε καί μέ ὅλη του τήν ὕπαρξη μαζί μέ τόν ποθούμενο Θεό καί μέ ὅλο του τόν νοῦ νά τόν βλέπει καθαρά καί νά ἑνώνεται μέ αὐτόν χωρίς τό παραμκρό ἐμπόδιο. Κατέληξε στήν ἀπόφαση νά ἀπαρνηθεῖ τά πάντα, νά φύγει μακριά ἀπό φίλους, συγγενεῖς, γνωστούς καί ἀπό τήν ἴδια τή μητέρα του καί νά ἀκολουθήσει τό καλό τῆς ἡσυχαστικῆς ζωῆς. Τήν ἀπόφασή του τή φανέρωσε μόνο στή μητέρα του λέγοντας:

«Μητέρα, μέ κυρίεψε φλογερός πόθος νά πάω στά μέρη τῆς Ἀνατολῆς, ὅπου πολλοί ἔζησαν θεάρεστα καί μέ μακαριότητα, ἀκολουθώντας τήν ἡσυχαστική ζωή. Ξεπροβόδισέ με λοιπόν γιά τό ταξίδι πρός τά ἐκεῖ, δίνοντάς μου τίς εὐχές σου σάν φυλαχτό».

«Οἱ γονεῖς πού ἀγαποῦν τόν Θεό πρέπει νά χαίρονται καί νά τόν εὐχαριστοῦν γιά τίς δοκιμασίες, τίς ὁποῖες ὑποφέρουν τά παιδιά τους γιά χάρη τοῦ Κυρίου· πρέπει ἐπίσης νά παρακινοῦν τά παιδία τους στούς ἀγῶνες καί στούς κινδύνους γιά τήν ἀρετή» μέρος β΄

Ὑπόθεση ΙΒ΄(12)

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Ἀπό τόν βίο τοῦ ἁγίου μάρτυρα Κλήμεντος,

ἐπισκόπου Ἀγκύρας

Ὁ ἅγιος Κλήμης ἦταν ἀκόμη μωρό, ὅταν πέθανε ὁ πατέρας του. Ἡ μητέρα του λοιπόν, μένοντας ἔτσι χωρίς τόν ἄντρα της καί στηρίζοντας τίς ἐλπίδες της, μετά ἀπό τόν Θεό, μόνο στό παιδί της, τόσο ἀκούραστα τό φρόντιζε, ὥστε ἦταν γι᾿ αὐτό τά πάντα, καί πατέρας καί παιδαγωγός καί μητέρα.

Ἐνῶ λοιπόν αὐτή ἦταν ἡ κατάσταση γιά τόν Κλήμη καί ἔτσι ἀνατρεφόταν σωστά ἀπό τή στοργική μητέρα καί μεγάλωνε, ἐκείνη προαισθάνθηκε ὅτι πλησιάζει τό τέλος της. Τότε, πῆρε μέ στοργή καί ἀγάπη στήν ἀγκαλιά τό παιδί, πού δέν εἶχε κλείσει ἀκόμη τά δέκα, καί θέλοντας νά τό κάνει κληρονόμο ὄχι τόσο τῆς περιουσίας της, ὅσο τῶν οὐράνιων θησαυρῶν, τό γλυκοφιλοῦσε καί τοῦ ἔλεγε:

«Παιδί μου, παιδί πολυαγαπημένο, παιδί πού εἶδες τήν ὀρφάνια πρίν νά δεῖς τόν πατέρα σου, ἀπέκτησες ὅμως γιά πατέρα τόν Θεό καί ἔτσι χρησιμοποίησες τήν ὀρφάνια γιά τήν εὐτυχία σου. Ἐγώ σέ γέννησα σωματικά, ὁ Χριστός ὅμως σέ γέννησε πνευματικά· γνώρισε τόν Πατέρα σου καί μή διαψεύσεις τό ὄνομα τοῦ γιοῦ. Μόνο τόν Χριστό λάτρευε· στόν Χριστό νά ἔχεις τήν ἐλπίδα σου. Αὐτός εἶναι ἀληθινά ἡ ἀθανασία· αὐτός ἡ σωτηρία· αὐτός γιά χάρη μας κατέβηκε ἀπό τόν οὐρανό καί ἀνύψωσε καί ἐμᾶς μαζί του καί μᾶς ἔκανε παιδιά του καί θεούς. Ὅποιος λοιπόν μπαίνει στήν ὑπηρεσία τέτοιου Κυρίου, θά ξεπεράσει ὅλα τά δεινά, καί ὄχι μόνο θά νικήσει τούς ἡγεμόνες καί βασιλιάδες πού λατρεύουν τά εἴδωλα, ἀλλά θά ντροπιάσει καί τούς δαίμονες πού ἐκεῖνοι τιμοῦν, καί τόν ἴδιο τόν ἀρχηγό καί ἐπικεφαλῆς τους, τόν διάβολο».