Πρὶν ἀπὸ ἑκατὸ ἢ διακόσια χρόνια,
ὅλοι ἐμεῖς ποὺ ἤμασταν;
Δὲν γνωρίζουμε τὸν τρόπο δημιουργίας
τοῦ ἀνθρώπινου σώματος;
Δὲν γνωρίζεις ὅτι ἀπὸ ἁπλὴ
καὶ ἀσθενικὴ καὶ ἀσχημάτιστη
ὕλη γεννιόμαστε;
Καὶ ἀπ’ αὐτὴ τὴν ἁπλὴ καὶ
ἀσθενικὴ ὕλη σχηματίζεται
καὶ τὸ ἀνθρώπινο σῶμα καὶ
ἀποκτᾶ δύναμη στὰ νεῦρα,
λάμψη στὰ μάτια,
ὄσφρηση στὴ μύτη,
ἀκοὴ στ’ αὐτιά,
ὁμιλία στὴ γλώσσα,
παλμοὺς στὴν καρδιά,
ἐργασία στὰ χέρια,
ὁδοιπορία στὰ πόδια καὶ
κάθε ἄλλο χαρακτηριστικὸ τῶν μελῶν.
Ἡ ἀσθενικὴ ἐκείνη ὕλη μεταβάλλεται
σὲ ναυπηγὸ ἢ οἰκοδόμο ἢ ἀρχιτέκτονα
ἢ ἐργάτη ἢ στρατιώτη ἢ ἄρχοντα
ἢ νομοθέτη ἢ βασιλιά.
Ἀφοῦ λοιπὸν μὲ εὐτελῆ ὑλικὰ
μᾶς ἔπλασε ὁ Θεός, δὲν θὰ μπορεῖ
νὰ μᾶς ἀναστήσει, ὅταν πεθάνουμε;
Αὐτὸς ποὺ τὴν τόσο τιποτένια ὕλη
μετέβαλε σὲ ἀνθρώπινο σῶμα,
δὲν θὰ μπορέσει πάλι νὰ τὸ ἀναστήσει,
ὅταν νεκρωθεῖ;
Αὐτὸς ποὺ ἀπὸ τὴν ἀνυπαρξία
ἔφερε τὴν ὕπαρξη, δὲν θὰ μπορέσει
νὰ ἀναστήσει τὸ δημιούργημά Του;
Ἁγίου Κυρίλλου, Πατριάρχου Ἱεροσολύμων
Κατήχηση ΙΗ΄-Ἡ ἀνάσταση τῶν νεκρῶν (ἀπόσπασμα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου