Τά ἑπτά κακά πού προκαλεῖ ἡ ἁμαρτία εἶναι:

❈ Τά κακά πού προκαλεῖ ἡ ἁμαρτία εἶναι:

Πρώτο κακό εἶναι ἡ στέρηση τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ.

Δεύτερο κακό τῆς ἁμαρτίας εἶναι ἡ στέρηση τῆς υἱοθεσίας.

Ἡ ἁμαρτία στερεῖ τήν ψυχή σου, ἁμαρτωλέ, ἀπό τή Θεία υἱοθεσία, ἡ ὁποια εἶναι μία εἰδική καί ξεχωριστή δωρεά, πού δίνεται στούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς (κατά τό βάπτισμα). Εἶναι ἔνα πολύ ὑψηλό χάρισμα, πού δίνει τό Ἅγιο Πνεῦμα πού θέλει νά κατοικήσει μέσα σου. Ἡ ἐνέργεια αὐτή τοῦ Θεοῦ σέ κάνει υἱό τοῦ Θεοῦ καί κληρονόμο τῆς βασιλείας. Υἱό τοῦ Θεοῦ, ἀδελφό τοῦ Χριστοῦ καί συγκληρονόμο τοῦ Θεοῦ μαζί μέ τόν Χριστό καί αὐτή κάνει τά ἔργα σου ἄξια τόσο μεγάλου μισθοῦ, ὥστε καί ἡ πιό μικρή μικρή σου πράξη εἶναι τόσης πολλῆς τιμῆς ἄξια, ὅσο εἶναι καί ὅλος ὁ Παράδεισος· ἀλλά ἐσύ, μέ τήν ἁμαρτία πού κάνεις, τήν χάνεις αὐτή τή δωρεά. Καί ἀπό υἱός Θεοῦ, ἀλλοίμονο... γίνεσαι υἱός Διαβόλου, παρόμοιος μέ ἐκεῖνον ἐξαιτίας τῆς ἁμαρτίας.

Τρίτο κακό τῆς ἁμαρτίας εἶναι ἡ στέρηση τοῦ Παραδείσου. Στερεῖς, ἀδελφέ μου, ἀπό τόν ἑαυτό σου, ὅταν ἁμαρτάνεις καί δέν μετανοεῖς, τήν αἰώνια κληρονομιά τοῦ Παραδείσου, τήν ὁποία ἔχει ἑτοιμασμένη νά σοῦ δώσει ὁ ἐπουράνιος Πατέρας.

Τέταρτο κακό, πού προξενεῖ ἡ ἁμαρτία, εἶναι ὅτι σοῦ στερεῖ ὅλους τούς μισθούς τῶν καλῶν σου ἔργων πού ἔκανες πρίν ἀπό τήν ἁμαρτία. Πόσες σκληραγωγίες, πόσες ἀσκήσεις, πόσους κόπους, πόσες νηστεῖες, ὅλα αὐτά πᾶνε χαμένα, ἐφόσον πέσεις σέ μία ἁμαρτία καί δέν μετανοήσεις.

Λέει στόν Προφήτη Ἰεζεκιήλ: Ὅλες οἱ δικαιοσύνες σου δέν θά ληφθοῦν ὑπ' ὄψιν, ἐφόσον μετά ἀπ' ὅλα αὐτά πέσεις στήν ἁμαρτία. "Πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ οὐ μή ἀναμνησθῶσιν" (Ἰεζ. 33,13).

Πέμπτο κακό τῆς ἁμαρτίας εἶναι ἡ στέρηση τῆς Θείας βοήθειας, γιατί ὅταν κανείς ἁμαρτάνει, αὐτό κάνει τόν Θεό νά συστέλλει κάπως τή βοήθειά Του. "Ὅπως ἡ μητέρα παρηγορεῖ τό παιδί της, ἔτσι καί Ἐγώ θά σᾶς παρηγορήσω" (Ησ. 66,13), λέει ὁ Θεός μέ τό στόμα τοῦ Προφήτη Ἡσαΐα. Αὐτός τή βοηθεῖ, τήν κυβερνᾶ, τήν κρατεῖ στήν ἀγκαλιά Του τήν ψυχή σου ὅταν δέν ἁμαρτάνει, τῆς γλυκαίνει τήν καρδιά, τῆς φωτίζει τόν νοῦ, τῆς θερμαίνει τή θέληση καί τῆς δίνει μία δραστική δύναμη, γιά νά ἐργάζεται εὔκολα τή σωτηρία της.

Ὅταν ὅμως ἐσύ ἁμαρτήσεις θανάσιμα καί δέν μετανοεῖς, ἄν καί ὁ Θεός δέν σέ ἐγκαταλείπει - ποτέ δέν μᾶς ἀφήνει ὁ Θεός - ὅμως δέν γίνεται δεκτική πλέον ἡ ψυχή σου στή Θεία βοήθεια. Καί ὁ Θεός φαίνεται σάν νά συστέλλει τή βοήθειά Του. Στήν πραγματικότητα ἡ αἰτία εἴμαστε ἐμεῖς, γιατί κάθε ἁμαρτία ὑψώνει ἕνα τεῖχος πού μᾶς χωρίζει ἀπό τόν Θεό καί ἐμποδίζει τή Θεία βοήθεια.

Ἕκτο κακό τῆς ἁμαρτίας ἡ αἰώνια κόλαση. Καί γι' αὐτό δέν ὑπάρχει καμία ἀμφιβολία. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μᾶς τό εἶπε ὅτι ὑπάρχει αὐτή ἡ αἰώνια κόλαση "καί ἀπελεύσονται οἱ ἄνομοι εἰς κόλασιν αἰώνιον" (Ματθ. 26,46).

Ἕβδομο κακό τῆς ἁμαρτίας καί τελευταῖο ὁ Ἅδης, ὁ τόπος πού θά παραμείνει ἡ ψυχή τοῦ ἁμαρτωλοῦ καί ἀμετανόητου μέχρι τή Δευτέρα Παρουσία. Σέ ἐκεῖνες τίς φοβερές φυλακές, σ΄ ἐκεῖνον τόν ὀδυνηρό τόπο.

Βλέπουμε λοιπόν πόσο κακό εἶναι ἡ ἁμαρτία.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

(Ὁμιλία 14 - 1 - 2018)