(Ματθ. δ’ 18-23)
Ὁ Χριστὸς προσκαλεῖ τοὺς ἀνθρώπους νὰ Τὸν ἀκολουθήσουν. Γιατὶ ὅμως δὲν ἐνεργεῖ ὁ λόγος Του στὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων, ὅπως παλαιότερα; Γιατὶ μένουμε ἀδιόρθωτοι στὴν ἁμαρτία;
Γιατὶ ἔχει σκληρυνθεῖ ἡ καρδιὰ τῶν ἀνθρώπων καὶ ἔχει γίνει ἀνεπίδεκτη τοῦ Φωτισμοῦ τῶν λόγων τοῦ Θεοῦ;
Ποιοὺς τρόπους μετέρχεται ὁ Θεός, γιὰ νὰ προσκαλέσει τοὺς σκληροκάρδιους ἀνθρώπους σὲ μετάνοια;
Ποιὸ εἶναι τὸ τέλος ὅσων δὲν φροντίζουν γιὰ τὴ σωτηρία τους;
***
Κυριακὴ Β΄ Ματθαίου
Ὁμιλία κατὰ τῶν μὴ μεριμνώντων περὶ τῆς ψυχῆς
Ἀρχιεπίσκοπος Ἀστραχὰν & Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης
Χριστιανοί, «Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ Αὐτός, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας» (Ἑβρ. ιγ΄, 8). Ἄχρι τῆς σήμερον προσκαλεῖ «Δεῦτε ὀπίσω μου» (Ματθ. δ΄, 19), ἀλλ’ οὐδεὶς Ἀνδρέας ἤ Πέτρος ἤ Ἰάκωβος ἤ Ἰωάννης ἀκούει τὴν φωνὴν Αὐτοῦ· κράζει ἕως τῆς σήμερον «Δεῦτε πρὸς με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι» (Ματθ. ια΄, 28)· ἀλλ’ οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς Αὐτόν· ὑπόσχεται εἰς ἡμᾶς τῆς θείας Αὐτοῦ φιλανθρωπίας τὰ βότανα· «Κᾀγὼ ἀναπαύσω ἡμᾶς» (Ματθ. ια΄, 28)· ἀλλ’ οὐδεὶς οὐδὲ εἰς τὴν δεσποτικὴν πρόσκλησιν πείθεται, οὐδὲ τὴν πατρικὴν δέχεται θεραπείαν. Πόθεν δὲ τοῦτο προέρχεται; ἆρά γε ἠσθένησεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ οὐ δύναται ἐνεργῆσαι εἰς τὴν καρδίαν τῶν ἀνθρώπων, καθὼς τὸ πρότερον; ἄπαγε· ὁ Θεὸς ἐστὶν ἀμετάτρεπτος καὶ ἀναλλοίωτος καὶ ὁ λόγος Αὐτοῦ ἐστὶν ὁ αὐτός, «ὥσπερ πῦρ» (Ἱερ. κγ΄, 29), λέγει ὁ προφήτης καὶ ὡς «πέλυξ κόπτων πέτραν» (Ἱερ. κγ΄, 29)· τὴν δύναμιν, ἥν εἶχεν, ὅτε τὸ πρῶτον ἤκουσεν αὐτὸν ὁ Ἀδάμ, ἔπειτα ὁ Νῶε, καὶ μετ’ αὐτὸν ὁ Ἀβραάμ, εἶτα ὁ Μωυσῆς, καὶ μετὰ ταῦτα οἱ προφῆται, καὶ μετ’ αὐτοὺς οἱ ἀπόστολοι, τὴν αὐτὴν ἔχει δύναμιν ἕως τὴν σήμερον ἡμέραν καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας· ἄχρι τῆς σήμερον, ὡς πῦρ φλέγει τὴν ἁμαρτίαν, ὡς πέλεκυς κόπτει τῆς καρδίας τὴν σκληρότητα. Διὰ τί, λοιπόν, οὐκ ἐνεργεῖ ἐν ἡμῖν, καθὼς καὶ πρότερον; Διὰ τὶ τόσοι ἁμαρτωλοὶ ἔρχονται στὴν ἐκκλησίαν, ἀκούουσι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, καὶ ὅμως μένουσιν ἀδιόρθωτοι, καὶ ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ αὐτῶν ἀποθνήσκουσι; Τοῦτο, ἀδελφοί μου, προέρχεται ἀπὸ τὴν τελείαν ἀμεριμνίαν τῆς ψυχικῆς ἡμῶν σωτηρίας· περὶ παντὸς φθαρτοῦ καὶ εὐτελεστάτου πράγματος μεριμνῶμεν καὶ φροντίζομεν, περὶ δὲ τῆς σωτηρίας ἡμῶν οὐδεμία οὐδὲ μέριμνα οὐδὲ φροντίς.
Ἀκούσατε τὶ προστάζει ὁ Θεός· ὁ νόμος μου, λέγει, ἕστω μελέτημα τῆς καρδίας καὶ ἐνθύμημα τῆς ψυχῆς ὑμῶν· «Καὶ ἔσται τὰ ῥήματα ταῦτα, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σου σήμερον, ἐν τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν τῇ ψυχῇ σου» (Δευτ. στ΄, 6). Χριστιανέ, εἰπὲ τὴν ἀλήθειαν· μελετᾷς κἄν μίαν ὥραν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ; ἐνθυμεῖσαι κἄν μίαν ὥραν κατὰ πᾶσαν ἑβδομάδα τοῦ Θεοῦ τὰ προστάγματα;
