Δικαιϊκὴ ὁριοθέτησις τοῦ προβλήματος τῶν ἀμβλώσεων καὶ ἡ ὁριοθέτησις τοῦ «προβλήματος» τῆς Πολιτείας νὰ τὸ δῆ καὶ νὰ τὸ ἀντιμετωπίση εἰς τὴν σωστήν του διάστασιν
Ἡ ἄμβλωση εἶναι θανάτωση. Στὴ λεξικογραφία ἡ κατὰ κυριολεξία σημασία τῆς λέξης θανάτωση συναντᾶται ὡς «ἐκτέλεση θανατικῆς ποινῆς».
Στὴν περίπτωση τῶν ἀμβλώσεων ἔχουμε θανάτωση, δηλαδὴ ἐκτέλεση θανατικῆς ποινῆς, χωρὶς ὁ θανατούμενος… νὰ ἔχει διαπράξει κάτι τὸ κολάσιμο καὶ προπαντός… χωρὶς νὰ ὑπάρχει σχετικὴ καταδικαστικὴ ἀπόφαση.
Εἶναι ἐπίσης γνωστὸ ὅτι ὁ φόνος (ἀνθρωποκτονία), δηλαδὴ ἡ βίαιη ἀφαίρεση τῆς ζωῆς τοῦ ἄλλου ἐπισύρει τὴν βαρύτερη ὅλων τῶν ποινῶν, ἀπ’ ὅσες προβλέπονται γιὰ ποινικὰ ἀδικήματα.
Ὁ μόνος φόνος, πού κατὰ τὸ ἐπίσημο Κράτος δὲν εἶναι ποινικὸ ἀδίκημα καὶ δὲν διώκεται ὡς τέτοιο, εἶναι ἡ ἄμβλωση στοὺς τρεῖς πρώτους μῆνες τῆς κυήσεως. Δηλαδὴ εἶναι σὰ νὰ λέει τὸ κράτος… «σκοτῶστε ὅ,τι προλάβετε στοὺς τρεῖς πρώτους μῆνες τῆς κυήσεως, διότι ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα τοῦ 4ου μήνα τὸ ἔμβρυο ἀποκτᾶ δικαιώματα καὶ προστατεύεται πλέον ἀπὸ τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς Νόμους». Πρόκειται γιὰ τὸν περιβόητο νόμο περὶ ἀποποινικοποιήσεως τῶν ἀμβλώσεων (ἐκτρώσεων) ποὺ ψηφίσθηκε στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ’80 (1609/86 ΦΕΚ 86).
Ἦταν κι αὐτὸς ὁ νόμος ἕνα ἀπὸ τὰ «ἐπιτεύγματα» (μαζὶ μὲ τὸ νόμο γιὰ τὸν πολιτικὸ γάμο κ.ἄ.) τῶν κοινωνικῶν ἀλλαγῶν καὶ μεταρρυθμίσεων στὴ δεκαετία τοῦ ’80 καὶ συγχρόνως… δικαίωση τῶν σχετικῶν ἀγώνων τοῦ φεμινιστικοῦ κινήματος. Αὐτὰ ζητοῦσαν μὲ διαδηλώσεις καὶ κάθε εἴδους «πολιτικοποιημένες» κινητοποιήσεις καὶ δραστηριοποιήσεις, αὐτὰ καὶ πέτυχαν…
