Οὔτε ἡ πραγματικότητα, οὔτε τά ὄνειρα, οὔτε ἡ φαντασία τῶν ἔντιμων καί λογικῶν ἀνθρώπων δέν μπορεῖ κἄν νά παραστήσῃ τή φοβερή εἰκόνα τοῦ ἐπερχόμενου πολέμου, πού τό ἀνθρώπινο γένος προχωρᾶ γιά νά συναντήσῃ.
Θά εἶναι ἕνας πλήρως ἀνελέητος πόλεμος, ἀπαλλαγμένος ἀπό ἐντιμότητα καί ἱπποτισμό.
Ὅλοι αὐτοί οἱ πόλεμοι, στούς ὁποίους ἔλαμψαν ἔστω κάποιες ἀκτῖνες ἐλέους, ἐντιμότητας καί ἱπποτισμοῦ, ὅλοι οἱ πόλεμοι πού θά μποροῦσαν νά ἀποτελέσουν ἔμπνευση γιά κάποιον καλό ποιητή καί γιά κάποιο καλό ποίημα δέν εἶναι παρά εἰδύλλιο μπροστά στόν ἐπερχόμενο πόλεμο.
Ἐπειδή ὁ ἐπερχόμενος πόλεμος δέν θά ἔχει ὡς στόχο τή νίκη ἐπί τῶν ἀντιπάλων, ἀλλά τήν ἐξόντωση τῶν ἀντιπάλων. Πλήρης ἐξόντωση ὄχι μόνον τῶν πολεμιστῶν, ἀλλά καί ὅλων ὅσων βρίσκονται πίσω τους, τῶν γονέων τους, τῶν παιδιῶν τους, τῶν ἀσθενῶν, τῶν τραυματιῶν καὶ τῶν φυλακισμένων, τῶν χωριῶν καί τῶν πόλεων, τῶν...... Πυρά πού δέν ἀναγνωρίζουν, καί δέν κάνουν διακρίσεις.
Στόν προηγούμενο πόλεμο θρηνοῦσαν πάνω στά ἐρείπια τοῦ καθεδρικοῦ ναοῦ τῆς Ρώμης. Στόν ἑπόμενο πόλεμο θά γελοῦν πάνω ἀπό τά ἐρείπια πολλῶν καθεδρικῶν ναῶν, πολλῶν ἱερῶν τῶν λαῶν, αἰωνίων μνημείων, καί ὅλων ὅσων κάνουν τήν καρδιά τῶν ἀνθρώπων στή γενέθλια γῆ εὐχάριστη καί πολύτιμη.