Ἀποκάλυψη: Τὸ θέμα τοῦ Ἐσταυρωμένου συζητεῖται στὴν Ἱερὰ Σύνοδο!

 Τὸ ἀποκάλυψε ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἰερόθεος

Στὸ πλαίσιο τῶν ἐργασιῶν τοῦ Διεθνοῦς Συνεδρίου «Ἡ Ὀρθόδοξη Θεολογία στὸν 21ο αἰῶνα. Προκλήσεις καὶ προοπτικὲς» ποὺ πραγματοποιεῖται αὐτὲς τὶς ἡμέρες στὴν Ἀθήνα, ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου προέβη σὲ μιὰ σημαντικὴ ἀποκάλυψη. Συγκεκριμένα, μετὰ ἀπὸ ἀπάντηση τοῦ Μητροπολίτη Περιστερίου κ. Γρηγορίου σὲ ἐρώτηση ἀναφορικὰ μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἀποβολῆς τοῦ Ἐσταυρωμένου ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Βῆμα, ποὺ ἔχει ἐπιβάλει στὴ Μητρόπολή του, παρενέβη ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἰερόθεος καὶ ἀνέφερε πὼς ἡ πρόταση τοῦ Μητροπολίτη Περιστερίου συζητεῖται στὴν Ἱερὰ Σύνοδο.

Παραλειπόμενα – Εἰδήσεις – Σχόλια (Β΄ Μέρος)

Παραλειπόμενα – Ειδήσεις – Σχόλια (Β΄ Μέρος)

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

1. Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου για τους ομοφυλόφιλους

Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος με τα όσα έγραψε περί των ομοφυλόφιλων και του «γάμου» τους προκαλεί σύγχυση στο πλήρωμα της Εκκλησίας. Συγκεκριμένα έγραψε: « Πάνω από όλα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι δεν έχουμε απέναντί μας εχθρούς, αλλά μέλη της Εκκλησίας μας, τα οποία έχουν τις δικές τους απόψεις, οι οποίες διαμορφώθηκαν με την επίδραση φιλοσοφικών και κοινωνικών ρευμάτων και χρειάζονται ειδική αντιμετώπιση. Δεν μπορούμε να διδάσκουμε ότι η Εκκλησία είναι πνευματικό θεραπευτήριο, ότι ο Χριστός ήλθε στον κόσμο ως ιατρός και όχι ως δικαστής και εμείς να ενεργούμε εισαγγελικά. Επομένως δεν έχουμε απέναντί μας εχθρούς, αλλά μέλη με τις δικές τους απόψεις και μάλιστα “εντός των πυλών”, δηλαδή μπορεί να είναι θεολόγοι και κληρικοί». Και συνεχίζει: «Αυτό σημαίνει ότι είναι ανάγκη να μελετηθή από τα Συνοδικά όργανα της Εκκλησίας το μεγάλο πρόβλημα της εκκοσμίκευσης…».

Ο Σεβασμιώτατος παλαιότερα σε ψήφισμα που εισήγαγε και ομοφώνως εγκρίθηκε από τους ιερείς της Μητροπόλεως Ναυπάκτου υπογράμμισε το προφανές: «Η Εκκλησία δεν μπορεί να δεχθή άλλη μορφή γάμου και οικογενείας, πολλώ δε μάλλον την μορφή γάμου των ομοφυλοφίλων, αφού η Εκκλησία με την όλη αγωγή της, θεραπεύει τα πάθη και δεν τα καλύπτει, ούτε τα εγκρίνει, διότι, πέραν των άλλων, με τη νομοθέτηση γάμου ομοφυλοφίλων αλλάζει ριζικά το πνευματικό και πολιτιστικό πρότυπο της οικογενείας».

Θεραπεία, Σεβ. Ναυπάκτου;

Ὁ Σεβ. Ναυπάκτου ἐδημοσίευσε κείμενον, εἰς τὸ ὁποῖ­ον δικαιολογεῖ τὸν Πρωθυπουργὸν διὰ τὴν ἀπαξιωτικὴν φράσιν του, ὀνοματίζει τοὺς ὁμοφυλοφίλους «μειονότητα» μὲ πολιτικὴν διάστασιν καὶ περιγράφει τὴν στάσιν τῶν Βουλευτῶν, χωρὶς νὰ τὴν χαρακτηρίζει. Ἀγνοεῖ ὅτι τὸ «Μαξίμου» ἀπεκάλεσε τοὺς Ἱεράρχας «κότες»; Μήπως ἐλησμόνησε τὴν ποινικοποίησιν τῆς θ. κοινωνίας; Τοὺς κληρικούς, οἱ ὁποῖοι δὲν τὸν ὑπήκουσαν, τοὺς καθήρεσε, τοὺς πολιτικοὺς θὰ τοὺς «χαϊδεύη»; Ποία ὑποκρισία εἶναι χειροτέρα; Παραθέτομεν μέρος τοῦ ἄρθρου του:

«Στὴν Ἑλλάδα οἱ Βουλευτὲς πού ψηφίζουν στὸ Κοινοβούλιο εἶναι μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ἐκφράζουν καὶ πρέπει νὰ ἐκφράζουν τοὺς ψηφοφόρους τους πού εἶναι κατὰ βάση Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, χωρὶς νὰ παραθεωροῦν τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν μειονοτήτων.

Ἐπίσης, οἱ Βουλευτές, προκειμένου νὰ ἐκλεγοῦν συνήθως λαμβάνουν τὴν «εὐχὴ» τῶν κατὰ τόπους Ἐπισκόπων, καὶ τῶν Ἱερέων, ἐκκλησιάζονται «ἐπιδεικτικῶς» στοὺς Ἱεροὺς Ναούς, συνήθως ἀπαγγέλλουν τὸ «Πιστεύω» ἢ τὸ «Πάτερ ἡμῶν», κατὰ τὴν διάρκεια τῆς θείας Λειτουργίας, συμμετέχουν σὲ περίοπτη θέση στὶς λιτανεῖες, στὶς ὁποῖες παρευρίσκονται χιλιάδες Χριστιανοί, καὶ γενικὰ θέλουν νὰ ἔχουν σχέση μὲ τὴν Ἐκκλησία, κατὰ βάση γιὰ ἰδιοτελεῖς σκοπούς.

Τὸ ἴδιο κάνουν καὶ οἱ καὶ κατὰ καιροὺς Πρωθυπουργοί, ὑπουργοὶ καὶ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων κατὰ τὶς περιοδεῖες τους στὶς Ἐπαρχίες, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ φωτογραφίζονται, ὅταν ἀνάβουν κερὶ στὶς εἰκόνες, ὅταν ἐπισκέπτονται τοὺς Ναοὺς ἢ τοὺς Μητροπολίτες ἢ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο στὰ Γραφεῖα τους, διότι καταλαβαίνουν τὴν ἐπιρροὴ τῆς Ἐκκλησίας στὸν λαό.

Ὁ Ναυπάκτου Ἰερόθεος ἐπικρίνει ἐμμέσως τὸν Μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ!

«ανδρός επιφανούς και πολλοίς γνωρίμου πλημμέλεια (πόσο μάλλον κακούργημα) κοινήν άπασι φέρει την βλάβην» [Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος]

«οὕτως λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν [επίσκοποι] ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσιν τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς».

Γράφει ο Μέτοικος

Ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ είναι Ο ΜΟΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ που, στην Ποιμαντορική Εγκύκλιό του για την έναρξη του Ιερού Τριωδίου έκανε σαφές ότι, η Ορθόδοξη Εκκλησία που παρεπιδημεί στα Κύθηρα και Αντικύθηρα «μέχρις ὅτου ἐκδηλωθῇ ἐμπράκτως ἡ ἀληθινή μετάνοιά των [βουλευτών που λύπησαν βαθύτατα και σκανδάλισαν τον ευσεβή Λαό της επισκοπής Του] διά τό ἀτυχῶς πεπραγμένον, δέν θά τούς καλέσῃ εἰς τάς ἐπισήμους ἑορταστικάς ἐκδηλώσεις τῆς Μητροπολιτικῆς [του] Περιφερείας καί θά τούς στερήσῃ τήν Θείαν Κοινωνίαν, ἐάν προσέλθουν καί τό ζητήσουν εἰς ἄλλας λατρευτικάς συνάξεις».

Η επιβολή αυτού του επιτιμίου δεν βρίσκει σύμφωνο τον επίσκοπο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεο που, σκιασμένως, με το κείμενό του :«Η διαχείριση από την Εκκλησία του νόμου για τον «πολιτικό γάμο των ομοφυλοφίλων» επιτίθεται στον Μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ χαρακτηρίζοντας, επί της ουσίας, την απόφασή του για την επιβολή του επιτιμίου της ακοινωνησίας «αποσπασματική, σπασμωδική και μεμονωμένη ενέργεια», γι’ αυτό και ζητά από τα μέλη της Ιεραρχίας «να [μην] γίνονται διασπαστικές ἐνέργειες, μεμονωμένες ἐνέργειες καί ἐπιβολές διαφόρων δημοσίων ἐπιτιμίων σέ ὅσους ψήφισαν τόν νόμο»!

Ο επίσκοπος Ναυπάκτου Ιερόθεος, έχοντας από καιρό εγκολπωθεί την τέχνη της εκκλησιαστικής διπλωματίας, γι’ αυτό και το προσωνύμιό του «ισορροπιστής», αποφαίνεται ότι :«Πάντοτε εἶναι ἐπικίνδυνα τά δύο ἄκρα, ἤτοι ὁ ζηλωτισμός καί ὁ ἐνδοτισμός» ανύποπτος πως, ο Παντεπόπτης Κύριος μπορεί να του πει : «οἶδά σου τὰ ἔργα ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός. ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός. οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου».

Η επίσημος νομοθέτηση «τῆς σοδομικῆς ἁμαρτίας, ἀποτελεῖ [κατά τον χλιαρό επίσκοπο Πατρών Χρυσόστομο] ὓβριν ἐναντίον τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ» που, σύμφωνα με τον επίσκοπο Ιερόθεο Βλάχο έγινε από «μέλη τῆς Ἐκκλησίας μας, τά ὁποῖα ἔχουν τίς δικές τους ἀπόψεις…»!

Ο επίσκοπος Ναυπάκτου Ιερόθεος είναι εις εαυτόν;

Μέλη της Εκκλησίας οι δυσσεβείς και παράνομοι, οι αρνητές Χριστού του Θεού;

Και ο λόγος του Κυρίου και Σωτήρος ημών «ὅστις δ’ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι κἀγὼ αὐτὸν ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν [τοῖς] οὐρανοῖς» επίσκοπε Ναυπάκτου Ιερόθεε διαγράφεται;

Ὁρισμένα ἐρωτήματα πρός τόν Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ἰερόθεο

Ορισμένα ερωτήματα προς τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιερόθεο

Του Γεωργίου Παυλίδη, Θεολόγου

"Σεβασμιώτατε, με πολύ σεβασμό στην αρχιερωσύνη σας επιθυμώ να υποβάλλω ορισμένα ερωτήματα σε σχέση με το κείμενό σας, που αναρτήθηκε στην Romfea.gr σήμερα Τρίτη 31 Αυγούστου και που η κατάρτιση και το επίπεδο των θεολογικών σας γνώσεων καθιστούν εύκολα απαντήσιμα.

Ερώτημα πρώτον: Σε περίπτωση σοβαρών παρενεργειών του οιουδήποτε φαρμακευτικού σκευάσματος εκείνος που το προτείνει φέρει ευθύνη για ενδεχόμενο θάνατο του υποβληθέντος σε αυτό; Αν ναι, ποιές είναι οι συνέπειες για έναν κληρικό οιοδήποτε βαθμού ιερωσύνης;

Ερώτημα δεύτερον: Γιατί δεν λαμβάνεται υπόψη η ιατρική γνώση και γνώμη διεθνώς έγκριτων και διακεκριμένων ειδικών εντός και εκτός επικρατείας που διαφοροποιούνται από την υποχρεωτική και επιβαλλόμενη χρήση της "αποκλειστικής" αυτής μεθόδου αντιμετώπισης του προβλήματος;

Ερώτημα τρίτον: Αγνοεί ένας Ιεράρχης της υμετέρας περιοπής και κατάρτισης τα γραφόμενα του προσφάτως ανακηρυχθέντος εκ του Οικουμενικού Πατριαρχείου Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου; (Πνευματική αφύπνιση, Πνευματικός αγώνας. Εκδ.Ι.Ησ.Σουρωτής).

Ερώτημα τέταρτο: Εάν ο Χριστός μας σέβεται στο έπακρο την απόλυτη ελευθερία του ανθρώπου πώς μπορεί να ειδοθεί η υποχρεωτική αποδοχή -άνευ ανάληψεως ουδεμίας ευθύνης από τον εντολέα- μιας ιατρικής πράξης που μπορεί να επιφέρει το θάνατο ή σοβαρότατες συνέπειες στη ζωή ενός πλήρως υγιούς ανθρώπου και δη μικρών παιδιών...;

Ἡ κενωτική δόξα τῆς Ἐκκλησίας κατά τήν περίοδο τῆς Τουρκοκρατίας

Ἐκπομπὴ 72η. «Οἱ δύο φύσεις στὸν Χριστό.» 13 Δεκεμβρίου 2018, Ναυπάκτου Ἱερόθεος

Ἐκπομπὴ 73η. «Δογματικὲς ἐκφράσεις γιὰ τὸν Χριστό» 20 Δεκεμβρίου 2018, Ναυπάκτου Ἱερόθεος

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2018/12/73-20-2018.html?m=1

Ἐκπομπὴ 94η. «Τὸ "Πάτερ ἡμῶν" κατὰ τὸν Ἅγιο Μάξιμο τὸν Ὁμολογητή» 30 Μαΐου 2019, Ναυπάκτου Ἱερόθεος

Μερικοί πού ἐπισκέπτονταν τόν ἅγιο Παΐσιο στό Ἅγιον Ὄρος παρατήρησαν ὅτι εἶχε μία εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ἦταν λίγο ἐφθαρμένη στά πόδια τοῦ Χριστοῦ.

 

Μερικοί πού ἐπισκέπτονταν τόν ἅγιο Παΐσιο στό Ἅγιον Ὄρος παρατήρησαν ὅτι εἶχε μία εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ἦταν λίγο ἐφθαρμένη στά πόδια τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν τόν ρωτοῦσαν τί σημαίνει αὐτό, ἐκεῖνος ἔδινε τήν ἑρμηνεία ἀπό τήν ὁποία φάνηκε ὅτι περισσότερο ἀγαποῦσε νά ἀσπάζεται τήν εἰκόνα στά πόδια τοῦ Χριστοῦ, ὡς ἔκφραση μετανοίας. Γιατί τό νά ἀσπάζεται κανείς τά πόδια τοῦ Χριστοῦ στήν εἰκόνα Του εἶναι ἔκφραση μετανοίας, τό νά ἀσπάζεται τό στῆθος εἶναι ἔκφραση σεβασμοῦ καί θεολογίας, καί τό νά ἀσπάζεται τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἔκφραση τελείας ἀγάπης πού εἶναι ἡ θεοπτία.

Λέγει ὁ ἅγιος Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος σέ μία προσευχή του μέ τήν μορφή τοῦ ποιήματος πρός τόν Θεό: «Δίδου μοι καταφιλεῖν σούς πόδας». Σέ παρακαλῶ, Κύριε, –ἐνῶ ἐμεῖς ζητᾶμε ἀπό τόν Θεό πάρα πολλά ὑλικά καί οἰκονομικά καί δέν ξέρω τί ἄλλο αἰτήματα– δός μου τό δῶρο νά καταφιλῶ τά πόδια σου.

Διαφορὰ μεταξὺ πνευματικοῦ καὶ ψυχολόγου

 

Ὁ πνευματικὸς πατέρας ποὺ πρέπει νὰ ἐξασκεῖ τὸ ἔργο μὲ βάση τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση διαφέρει σαφῶς ἀπὸ τὸν ψυχολόγο, ποὺ ἐργάζεται βάσει μίας ἀνθρωποκεντρικῆς θεωρήσεως τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς ζωῆς του. 

Ὁ ψυχολόγος θέλει νὰ ἰσορροπήσει ψυχολογικὰ τὸν ἄνθρωπο. Ὁ πνευματικὸς πατέρας ἀποβλέπει στὴν θέωση τοῦ ἀνθρώπου. 

Ὁ ψυχολόγος χρησιμοποιεῖ τὶς ἀπόψεις τῆς Σχολῆς ποὺ ἐκπροσωπεῖ. Ὁ πνευματικὸς πατέρας χρησιμοποιεῖ τὸν αἰώνιο λόγο τοῦ Θεοῦ ποὺ φανερώθηκε στοὺς Προφήτας, στοὺς Ἀποστόλους καὶ τοὺς ἁγ

ίους. 

Ὁ ψυχολόγος νομίζει ὅτι ἡ ἀσθένεια ὀφείλεται μόνον σὲ τραυματικὲς ἐμπειρίες τοῦ παρελθόντος ἢ στὰ λεγόμενα ἀπωθημένα βιώματα. 

Ὁ πνευματικὸς γνωρίζει καλὰ ὅτι δὲν πρόκειται ἁπλῶς γιὰ μνῆμες τοῦ παρελθόντος καὶ ἀπωθημένα βιώματα ποὺ ἐναποθηκεύονται στὸ ὑποσυνείδητο, ἀλλὰ ὅτι ἀσθενεῖ μία συγκεκριμένη ἐνέργεια τῆς ψυχῆς, ποὺ εἶναι ὁ νοῦς, καί, μάλιστα, αὐτὸς εἶναι ὁ ὀφθαλμὸς τῆς ψυχῆς. 

Ὁ ψυχολόγος χρησιμοποιεῖ τὴ μέθοδο τῆς ἐρωτήσεως καὶ τῆς ἀκροάσεως καὶ προσπαθεῖ νὰ βοηθήσει τὸν ἄνθρωπο στὸ νὰ συνειδητοποιήσει τὸ πρόβλημά του, καὶ τὸν βοηθᾶ νὰ ὡριμάσει ψυχολογικά.

Ἡ ὑπέρβαση τοῦ ἐθνικισμοῦ (Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος)

 

 Ο εθνικισμός συνιστά μια διαίρεση, που καταστρατηγεί την ενότητα των ανθρώπων, ακριβώς γιατί προτάσσεται ο φυλετισμός σε βάρος της ενότητος του ανθρωπίνου γένους. Όμως πρέπει να παρατηρηθεί κάτι που δυστυχώς ξεφεύγει από την προσοχή εκείνων που αναφέρονται στον κίνδυνο του εθνικισμού. Και αυτό είναι ότι ο εθνικισμός, το να κλείνεται κανείς στο χώρο και το χρόνο, να περικλείεται στα φυλετικά όρια, είναι στην πραγματικότητα μια φυσική κατάσταση στην αφύσικη μεταπτωτική ζωή.

Ο Θεός δεν έπλασε τους ανθρώπους για να είναι άρχοντες και αρχόμενοι, κύριοι και δούλοι. Στην αρχή της δημιουργίας, ο άνθρωπος δεν ήταν χωρισμένος σε φυλές και εθνότητες, ούτε υπήρχε μεταξύ τους ανταγωνισμός. Όλα αυτά είναι καρποί και αποτελέσματα της πτώσεως του ανθρώπου, της εξόδου από τον Παράδεισο, της απωλείας της θεοκοινωνίας.

Στο βιβλίο της Γενέσως μετά τον κατακλυσμό του Νώε, αναφέρεται ότι οι άνθρωποι ομιλούσαν μία κοινή γλώσσα. «Και ην πάσα η γη χείλος εν, και φωνή μία πάσι» (Γεν. ια’, 1). Όταν όμως κατασκεύαζαν τον πύργο της Βαβέλ, που ήταν δείγμα αλαζονείας, τότε ο Θεός δημιούργησε σύγχυση στις γλώσσες και τους διασκόρπισε σε όλο το πρόσωπο της γης. Γράφεται στην Αγία Γραφή: «Και είπε Κύριος, ιδού γένος εν και χείλος εν πάντων, και τούτο ήρξανται ποιήσαι, και νυν ουκ εκλείψει απ’ αυτών πάντα, όσα αν επιθώνται ποιείν, δεύτε και καταβάντες συγχέωμεν αυτών εκεί την γλώσσαν, ίνα μη ακούσωσιν έκαστος την φωνήν του πλησίον. Και διέσπειρεν αυτούς Κύριος εκείθεν επί πρόσωπον πάσης της γης…» (Γεν. ια’, 6-8). Φαίνεται στο χωρίο αυτό ότι η διαίρεση των γλωσσών, η σύγχυση μεταξύ των ανθρώπων, η διαίρεσή τους, ήταν αποτέλεσμα της αμαρτίας του ανθρώπου. Ο Θεός τελικά συνεχώρησε και ευλόγησε αυτήν την απομάκρυνση, αποβλέποντας στο γενικότερο συμφέρον, αφού ήδη είχε προηγηθεί μια άλλη καταστροφή διά του κατακλυσμού.

Νὰ διεκδικήσουμε τὴν Εὐρώπη μὲ ἄλλη προοπτική. Ἡ Εὐρώπη εἶναι κατακτημένη ἀπὸ Φράγκους. Εἴμαστε Εὐρωπαῖοι πρὶν τὴν εἴσοδο τῆς Εὐρώπης στὸν μεσαίωνα καὶ βαρβαρισμό. Νὰ συμμαχήσουμε μὲ Εὐρωπαίους ποὺ ἀναζητοῦν παράδοση, ῥίζες, προγόνους!

Δημοσιεύουμε τὸ πάντοτε ἐπίκαιρο ἄρθρο τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ἰεροθέου, γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦμε ποιὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ὀρθὴ στάση μας μέσα στὴν Εὐρώπη.

Ἀρχοντιὰ & Ἀνασφάλεια, Οἰκουμενικότητα & Ἐπαρχιωτισμὸς

Ἐκεῖνο ποὺ δημιουργεῖ τεράστιο προβληματισμὸ στὶς ἡμέρες μας εἶναι ἡ πολιτιστική μας σύγχυση καὶ ἡ ἀπώλεια τῆς αὐτοσυνειδησίας μας. Τὰ ἰδεολογικὰ ρεύματα, τὰ ὁποῖα πέρασαν στὴν πατρίδα μας, ἡ ἀπώλεια τῆς ἱστορικῆς μας μνήμης, ὁ μιμητισμὸς κ.τ.λ. συνετέλεσαν στὸ νὰ ἔχουμε σύγχυση σὲ θέματα παραδόσεως καὶ ἱστορίας. Μεταξὺ τῶν πολλῶν παραδειγμάτων θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω δύο.

Πρὶν μερικὰ χρόνια, μὲ πρόταση τῆς “Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπής” τῆς τότε ΕΟΚ, ἑτοιμάσθηκε ἡ “Ἱστορία τῆς Εὐρωπης”, ποὺ γράφηκε ἀπὸ ὁμάδα ἱστορικῶν μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν...

ἀκαδημαϊκὸ Ντυροζὲλ, ποὺ προοριζόταν γιὰ τοὺς μαθητᾶς τῆς δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης. Τὸ βιβλίο αὐτὸ ἔκανε λόγο γιὰ τὴν ἱστορία τῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ ἀφιέρωνε πολὺ λίγες σελίδες γιὰ τὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα καὶ τὸ Βυζάντιο. Τότε ξεσηκώθηκε θύελλα διαμαρτυριῶν ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες, ποὺ εἶδαν μία προσπάθεια πλαστογράφησης τῆς ἱστορίας, ἀφοῦ πίστευαν ὅτι ἡ κλασσικὴ Ἑλλάδα καὶ τὸ Βυζάντιο συνετέλεσαν πολὺ στὴν πολιτιστικὴ ἀναγέννηση τῆς Εὐρώπης καὶ δὲν νοεῖται Εὐρώπη ἔξω ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία. Πολλοὶ τότε μιλοῦσαν γιὰ τὸ ὅτι ὁ Ντυροζὲλ ἦταν ἀνιστόρητος ἢ ἤθελε νὰ βλάψη τὸν ἑλληνισμὸ καὶ νὰ ἀποξενώση τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν εὐρωπαϊκὴ οἰκογένεια.

Πρόσφατα διατυπώθηκε ἄλλη θεωρία ἀπὸ τὸν Καθηγητὴ καὶ Διευθυντὴ τοῦ Ἰνστιτούτου Στρατηγικῶν Μελετῶν τοῦ Χάρβαντ Ἑβραιο-ἀμερικανὸ Χάντινγκτον, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία ὁ δυτικὸς πολιτισμὸς εἶναι διαφορετικὸς ἀπὸ τὸν ὀρθόδοξο πολιτισμό, γι' αὐτὸ ἡ Δύση πρέπει νὰ προωθήση τὴν συνοχή της, πράγμα τὸ ὁποῖο σημαίνει “τόσο τὴν διάσωση τῆς δυτικῆς κουλτούρας ἐντός τῆς Δύσης, ὅσο καὶ τὸν προσδιορισμὸ τῶν ὁρίων της”. Μέσα στὰ πλαίσια αὐτὰ προτείνει νὰ ἐκδιωχθοῦν ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ ἡ Ἑλλάδα καὶ ἡ Τουρκία καὶ νὰ ἐνταχθοῦν ὅλα τὰ Καθολικὰ καὶ Προτεσταντικὰ Κράτη τῆς Εὐρώπης, μαζὶ μὲ τὶς χῶρες τόσο τῆς Βαλτικῆς, ποὺ προῆλθαν ἀπὸ τὴν διάλυση τῆς ΕΣΣΔ, ὅσο καὶ τῆς Σλοβενίας καὶ Κροατίας. Πάλι ξεσηκώνονται οἱ ἐπιστήμονες καὶ οἱ πολιτικοί τῆς χώρας μας καὶ διαμαρτύρονται γι' αὐτὲς τὶς “ἀνιστόρητες” καὶ ἐπικίνδυνες θεωρίες ποὺ ἀποβλέπουν στὴν ἀποξένωσή μας ἀπὸ τὸν δυτικὸ πολιτισμό, ἀφοῦ τὸν θεωροῦν ἑλληνικὸ πολιτισμό.

Τὰ δύο αὐτὰ παραδείγματα δείχνουν καθαρὰ ποιὰ εἶναι ἡ γνώμη τῶν δυτικῶν γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν Ἑλλάδα, γι' αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε Ἑλληνορθόδοξη Παράδοση. Οἱ δυτικοὶ βλέπουν τὴν Ἑλλάδα διαφορετικὰ ἀπὸ ὅ,τι τὴν βλέπουμε ἐμεῖς.

Ναυπάκτου Ἱεροθεος: Ἄσκηση καὶ Ἱεραρχία, Ἑσπερινὸς Συγχωρήσεως, 10 Μαρτίου 2019

«Τὴν Θεολογία τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου τὴν χρησιμοποιοῦν μερικοὶ μεταπατερικοὶ θεολόγοι καὶ τὴν ἀντιπαραθέτουν πρὸς τὴν διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Παϊσίου»

 Μερικοί μεταπατερικοί θεολόγοι συγκρίνουν, δυστυχῶς, τόν ἅγιο Παΐσιο μέ τόν ἅγιο Πορφύριο καί ὑποτιμοῦν τόν πρῶτο, ἐνῶ ὑπερτιμοῦν τόν δεύτερο. Σ’ αὐτό τό θέμα, ἄς δοῦμε τί λέγει στό βιβλίο του «Ὁ ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης ὡς ἐμπειρικός θεολόγος», ἔκδοση Ἱ. Μ. Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου, Λιβαδειά 2016, σελίδες 239-241, ὁ Σεβ. Μητρ. Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος Βλάχος: «Βρίσκω δέ τήν εὐκαιρία νά σημειώσω ὅτι τόν τελευταῖο καιρό ἄκουσα μιά ἄποψη, ἡ ὁποία εἶναι λανθασμένη. Μερικοί συγκρίνουν τόν π. Παΐσιο μέ τόν π. Πορφύριο, καί ὑποτιμοῦν τόν πρῶτο, ἐνῶ ὑπερτιμοῦν τόν δεύτερο. Ἰσχυρίζονται ὅτι ὁ π. Πορφύριος εἶναι μεγάλη φυσιογνωμία, αὐτός εἶναι μεγάλος ἅγιος, γιατί εἶχε μεγάλη ἀγάπη γιά τούς ἀνθρώπους καί κινεῖτο σέ μεγάλα πνευματικά ἐπίπεδα, ὅπως φαίνεται σέ προφορικούς λόγους του, πού διασώθηκαν, ἐνῶ ὁ π. Παΐσιος, ὡς ἀσκητής, ἦταν ζηλωτής καί δέν εἶχε τήν μεγαλωσύνη καί εὐρύτητα τοῦ ἁγίου Πορφυρίου. Μάλιστα, τήν θεολογία τοῦ π. Πορφυρίου τήν χρησιμοποιοῦν καί τήν ἐκμεταλλεύονται μερικοί λεγόμενοι μεταπατερικοί θεολόγοι, γιά νά ποῦν ὅτι αὐτή ἡ θεολογία τῆς ἀγάπης εἶναι ἐκείνη, πού ἀναπαύει τόν σύγχρονο ἄνθρωπο, καί τήν ἀντιπαραθέτουν πρός τήν...

ζωή καί τήν διδασκαλία τοῦ π. Παϊσίου.

Νομίζω ὅτι σφάλλουν ὅσοι ὑπερτιμοῦν κάποιον ἅγιο καί ὑποτιμοῦν κάποιον ἄλλο, γιατί ὁ καθένας τους ἔχει τά δικά του πνευματικά χαρίσματα, πού ἀναπαύει τούς ἀνθρώπους. Τέτοιες προτιμήσεις, μεταξύ τῶν Μεγάλων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, ἔκαναν οἱ Χριστιανοί τόν 11ο αἰῶνα, καί τότε ἡ Ἐκκλησία καθόρισε τήν ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, γιά νά δείξη τήν ἑνότητα, πού ὑπῆρχε μεταξύ τους, παρά τά ἰδιαίτερα προσόντα, πού εἶχε ὁ καθένας τους.

«Τό πολίτευμα τοῦ Σταυροῦ» ~ Μητρ. Ἰεροθέου Σ. Βλάχου

  (Ὁ βάτραχος...)

 

"Ὑπάρχει μία διαφορά μεταξύ τοῦ «εἶναι» καί τοῦ «φαίνεσθαι».Τό «φαίνεσθαι» εἶναι τό ἐξωτερικό, αὐτό πού θέλουμε νά ξέρουν οἱ ἄλλοι γιά μᾶς, αὐτό πού ἐμεῖς ἀφήνουμε νά ἀντιληφθοῦν οἱ ἄλλοι. 

Μποροῦμε νά ποῦμε ὅτι εἶναι τό προσωπεῖο καί ἡ μάσκα τήν ὁποία χρησιμοποιοῦμε γιά νά ἐπικοινωνοῦμε ἐξωτερικά καί νά γινόμαστε δεκτοί ἀπό ὅλες τίς κατηγορίες τῶν ἀνθρώπων. 

Πολλές φορές χρησιμοποιοῦμε καί τό προσωπεῖο τῆς θρησκευτικότητος. Αὐτό εἶναι τό «φαίνεσθαι». Ὑπάρχει ὅμως καί τό «εἶναι», αὐτό πού εἴμαστε στήν πραγματικότητα, στό βάθος, καί τό ὁποῖο τίς περισσότερες φορές ἐπιδιώκουμε νά κρύπτουμε ἐπιμελῶς.

Ἡ Ὀρθοδοξία ἐπιδιώκει νά φανερώση αὐτό τό βάθος. Συνήθως, ἡ φαρισαϊκή δικαιοσύνη ἐνδιαφέρεται γιά τό ἐξωτερικό, γιά μία ἐπιδερμική ἠθική, ἐνῶ ἡ Ὀρθοδοξία ἐνδιαφέρεται γιά τόν πυρήνα τῆς ὑπάρξεως τοῦ ἀνθρώπου. Ὅλα τά πατερικά κείμενα ἀναφέρονται στό πώς θά ἐλευθερωθῆ ὁ νοῦς ἀπό τήν δουλεία του στά πάθη, στήν λογική καί στίς συνθῆκες τοῦ περιβάλλοντος.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης, χρησιμοποιώντας ἕνα χαριτωμένο περιστατικό πού ἀναλύει πολύ παραστατικά αὐτήν τήν πλευρά τῆς ζωῆς μας, γράφει:

«Μερικές φορές, καθώς ἀντλούσαμε νερό ἀπό τίς πηγές, ἀντλήσαμε μαζί μέ αὐτό, χωρίς νά τό καταλάβωμε, καί ἕναν βάτραχο. Παρόμοια πολλές φορές, καθώς καλλιεργοῦμε τίς ἀρετές, ὑπηρετοῦμε καί τίς κακίες πού χωρίς νά φαίνωνται εἶναι συμπεπλεγμένες μαζί τους.

Ναυπάκτου Ἱερόθεος: «Ἡ ἐμπειρικὴ Θεολογία τοῦ Ἁγίου Σιλουανοῦ».

Μητροπολίτης Ναυπάκτου: Τό Ἐθνικό ζήτημα τῆς Μακεδονίας – Γιατί πρέπει νά καταψηφιστεῖ ἡ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν

 Το ζήτημα των Σκοπίων δεν είναι απλώς θέμα πολιτικής. Αποτελεί ζήτημα εθνικό. Για το λόγο αυτό η εκκλησία λαμβάνει την δική της θέση απέναντι στις εξελίξεις. Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ιερόθεος εξέφρασε τη δική του άποψη.

Τό θέμα τῆς ὀνομασίας τοῦ Κράτους τῶν Σκοπίων καί ἡ προσπάθεια νά τοῦ δοθῆ ταυτότητα, μοῦ θυμίζει ἔντονα τήν ἴδια προσπάθεια, πού γινόταν μετά τήν ἔναρξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821, μέ τίς Ἐθνικές Συνελεύσεις, γιά τόν καθορισμό τῆς ταυτότητας τοῦ δικοῦ μας τότε Κρατιδίου. Πρόκειται γιά τήν ἴδια διαδικασία.

 

Αὐτό γίνεται ἐπειδή στόν χῶρο αὐτό, τῶν Βαλκανίων, ὑπῆρχε ἡ Χριστιανική Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία μέ τόν Ἑλληνικό πολιτισμό, τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί τίς διάφορες λαότητες μέ τίς γλώσσες τους. Ἔτσι, ἡ δημιουργία Κρατῶν μέ τήν «δική» τους πολιτιστική ταυτότητα, στήν πραγματικότητα ἡ δημιουργία διαφόρων προτεκτοράτων, καθορίζεται μέ τήν ἴδια διαδικασία. Ἔπρεπε νά δοθῆ νέα ταυτότητα.

 

Στήν συνέχεια θά τονισθοῦν μερικά σημεῖα πού μέ ἀπασχολοῦν ἔντονα τόν τελευταῖο καιρό.

 

Οἱ ἐξελίξεις τήν περίοδο 1990-1992

Δέν θά ἀσχοληθῶ μέ τήν προϊστορία τοῦ θέματος τῆς λεγομένης «Ψευδομακεδονίας» τῶν Σκοπίων ἀπό τόν Τίτο, ἀλλά μέ αὐτά πού ἔγιναν τό 1990-1992 καί τίς ἐνέργειες τῶν δικῶν μας πολιτικῶν Ἀρχηγῶν.

 

Τό θέμα ξεκίνησε ἀπό τόν Ἰανουάριο 1991, κατά τόν ὁποῖο ἡ Βουλή τῆς «Σοσιαλιστικῆς Δημοκρατίας τῆς Μακεδονίας» στά Σκόπια, πού προῆλθε ἀπό τίς ἐκλογές τῆς 11ης Νοεμβρίου 1990, ψήφισε τήν διακήρυξη τῆς ἀνεξαρτησίας της ἀπό τήν Ὁμοσπονδιακή Δημοκρατία τῆς Γιουγκοσλαβίας.

 

Ἔπειτα, στίς 7 Ἰουνίου τοῦ 1991, ἡ Βουλή τῆς «Σοσιαλιστικῆς Δημοκρατίας τῆς Μακεδονίας» σέ συνταγματική τροποποίηση πού ἔκανε ἀπάλειψε τήν λέξη «Σοσιαλιστική» ἀπό τήν ὀνομασία της καί ἀποφάσισε στό ἑξῆς νά ὀνομάζεται «Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας».

Ἐκπομπὴ 76η. «Οἱ ἀρχαῖες αἱρέσεις σήμερα» 10 Ἰανουαρίου 2019, Ναυπάκτου Ἱερόθεος

Ἐκπομπὴ 76η. «Οἱ ἀρχαῖες αἱρέσεις σήμερα» 10 Ἰανουαρίου 2019, Ναυπάκτου Ἱερόθεος

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2019/01/76-10-2019.html

Ἐκπομπὴ 75η. «Ὁ ἅγιος Μάξιμος γιὰ τὴν Θέληση» 3 Ἰανουαρίου 2019, Ναυπάκτου Ἱερόθεος

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2019/01/75-3-2019.html?m=1