Ἀποχαιρέτα τήν… ἀθῳότητα ποὺ χάνεις!

Ἀποχαιρέτα τήν… ἀθῳότητα ποὺ χάνεις!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Ναί, εἶναι κάπως περίεργος αὐτὸς ὁ τίτλος, καλοί μου φίλοι, τὸ καταλαβαίνω. Ἀλλὰ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι διαφορετκὸς προκειμένου νὰ περιγράψει μία κατάσταση καὶ μάλιστα πολὺ σπουδαία, ἡ ὁποία ἔχει νὰ κάνει μὲ τὴν ἀθῳότητα. Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

* * *

Λοιπόν, ὅταν λέμε ἀθῳότητα ἐννοοῦμε τὴ μὴ ἐνοχή, τὴν ἔλλειψη πονηρίας. Κατὰ τὸν ἱ. Χρυσόστομο εἶναι πολὺ μεγάλη ἀπόδειξη ἀρετῆς, τὸ ἀποκορύφωμα τῶν ἀγαθῶν. Εἶν’ ἐκεῖνο ποὺ πρὸ πάντων ἐπιζητεῖ ὁ Χριστός, ὅταν λέγει: «Ἐὰν δὲν γίνετε ἁπλοὶ καὶ ἄδολοι σὰν τὰ παιδιά, δὲν θὰ εἰσέλθετε στὴ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν». Ὑπονοώντας τὸ ἄκακο, τὸ ἄδολο, τὸ ἀπροσποίητο, τὸ ἀφελές. Δηλαδὴ τὴν ἀθῳότητα!

Ναί, τόσο μεγάλη ἀρετὴ εἶναι. Μία ἀρετὴ ποὺ τὴν διαθέτουν οἱ ἄγγελοι καὶ τὰ παιδιά. Λένε πὼς ὅταν φύγει, χάνεται μία γιὰ πάντα. Δὲν ἀποκτιέται πάλι, ὅσα δάκρυα καὶ νὰ χύσει κανείς!

Ὁ πονηρὸς τὸ πρῶτο πρᾶγμα τὸ ὁποῖο ἐπιχειρεῖ ἐναντίον μας, εἶναι νὰ χάσουμε τὴν ἀγγελικὴ αὐτὴ ἰδιότητα ὅσο γίνεται νωρίτερα. Ὁ ἴδιος αὐτὸ ἀκριβῶς ἔκανε πρῶτος γιὰ τὸν ἑαυτό του!

* * *

Τὰ μέσα ποὺ χρησιμοποιεῖ, ἰδιαίτερα στὴν ἐποχή μας, εἶναι πλεῖστα. Δὲν ἄφησε τίποτα ἀνέγγιχτο. Δὲν ἄφησε τίποτα ποὺ νὰ μὴ τὸ ἔχει στρέψει ἐναντίον τῆς ἀθῴας παιδικῆς ψυχῆς πρῶτα.

Κι ἂς πάρουμε ὡς παράδειγμα τὸ παιχνίδι. Ὑπάρχουν – εὐτυχῶς – ἀκόμη οἱ κοῦκλες μωρά. Μ’ αὐτὲς παίζοντας τὰ μικρὰ κορίτσια (τὶς νανουρίζουν, τὶς χτενίζουν, τὶς ντύνουν, τὶς φροντίζουν) γίνονται «μαμάδες» ἀντιγράφοντας ἔτσι τοὺς (ὀρθοὺς) ρόλους τῆς οἰκογένειας ποὺ αὔριο θὰ κληθοῦν νὰ παίξουν στὴ ζωή.

«Ἡ ἀθωότητα εἶναι ἀνώτερη ἀπό τήν εὐφυΐα». Ἅγιος Ἀμφιλόχιος Μακρής Ὁ ὅσιος Γέροντας τῆς Πάτμου (1889-1970)

«Η αθωότητα είναι ανώτερη από την ευφυΐα». Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής Ο όσιος Γέροντας της Πάτμου (1889–1970)

Phttps://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/11/18891970.html

Ἐμπεδώστε στά παιδιά τή σεμνότητα (Ἐπίσκ. Εἰρηναῖος, Αἰκατερίνμπουργκ καί Ἰρμπίτσκ)

 

 Αλλά τι να κάνουμε, θα ρωτήσετε, για να εμποδίσουμε την ανάπτυξη του αισθησιασμού στα παιδιά;

Πρώτ’ απ’ όλα να τα μάθετε να εργάζονται. Να τους εμπνέετε το σεβασμό στον τίμιο κόπο. Ας μάθουν απ’ έξω κι ας έχουν πάντα στο νου τους τα λόγια του αποστόλου: «Ει τις ου θέλει εργάζεσθαι μηδέ εσθιέτω» (Β’ Θεσ. 3:10).

Να τα διδάσκετε πως η εργασία ποτέ δεν είναι ντροπή, αλλ’ αντίθετα, ντροπή για τον άνθρωπο είναι η οκνηρία και η αργία. Να τους φέρνετε για παράδειγμα τον Κύριο, που βοηθούσε την Παναγία Μητέρα Του και τον προστάτη Του άγιο Ιωσήφ, έναν απλό μαραγκό.

Να συνηθίζετε τα παιδιά σας στο σωματικό κόπο, ιδιαίτερα μάλιστα αν δεν υπάρχει ανάγκη να κερδίζουν το ψωμί τους με τον κόπο των χεριών τους. Τα παλιά χρόνια σε πολλές βασιλικές οικογένειες όλα τα μέλη ήταν εθιμικά υποχρεωμένα να μάθουν κάποια χειρωνακτική εργασία.

Αλλά και ο απόστολος Παύλος, ο εκλεκτός του Θεού και μεγάλος κήρυκας της πίστεως, δεν ντρεπόταν ν’ ασκεί το επάγγελμα του σκηνοποιού, που είχε μάθει από τα παιδικά του χρόνια. Μιλήστε γι’ αυτόν στα παιδιά σας και μην τους συγχωρείτε την τεμπελιά, που είναι η αρχή και η μητέρα κάθε κακίας.

Να συνηθίζετε τα παιδιά να τρώνε απλή τροφή και μόνο στην ορισμένη ώρα του φαγητού. Να μην καταβροχθίζουν γλυκά οποιαδήποτε ώρα, αλλά ν’ αρκούνται σε ό,τι υπάρχει στο τραπέζι. Να τα μάθετε να τρώνε όλα όσα τους δίνετε και να ευχαριστούν γι’ αυτά το Θεό. Βοηθήστε τα να συνειδητοποιήσουν ότι ο άνθρωπος δεν ζει για να τρώει, αλλά τρώει για να ζει!

Κυρίως όμως, προφυλάξτε όσο μπορείτε περισσότερο τα παιδιά σας από τη χρήση κάθε διεγερτικού ή μεθυστικού υγρού. Τα πιο υγιεινά ποτά για τα παιδιά είναι το νερό, το γάλα και οι φρουτοχυμοί. Τι φοβερό κακό, φυσικό και ηθικό, προξενούν στα παιδιά οι γονείς, όταν τα συνηθίζουν να πίνουν κρασί ή οτιδήποτε άλλο παρόμοιο!

Για τα παιδάκια με μογγολισμό (Γ. Παίσιος)

Είναι μερικοί γονείς που, αν μάθουν ότι το παιδί τους 
θα γεννηθεί μογγολάκι, πάνε και το σκοτώνουν. 

Κάνουν έκτρωση. Λες και δεν είναι άνθρωπος ή δεν 
έχει ψυχή... Λες και δεν μπορεί να κερδίση τον 
Παράδεισο... Και ξέρεις τί καλοσύνη έχουν τα καημένα. 

Νά, ένα πού γνωρίζω κάνει και καλή προσευχή... Κάνει 
και πολλές μετάνοιες... Μούσκεμα στον ίδρωτα γίνεται... Τέτοιο φιλότιμο έχει.

(θυμήθηκε κάτι και χαμογέλασε). - Μετά, όταν πεινάσει, τρίβει την κοιλίτσα του με το χέρι και λέει στην εικόνα 
της Παναγίας: 

«Παναγίτσα, τώρα πάω φάω και μετά πάλι έρθω προσευχή».

Γέλασε χαρούμενος ο γέροντας.

- Με κομποσχοίνι, γέροντα, κάνει προσευχή;

- Ναί, και με το κομποσχοίνι...