Μητροπολίτης Τυχικός, ἀρνίον ἐν μέσῳ λύκων

Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου

Ἕνα ὁδηγητικό ἀλλά καί δεσμευτικό κείμενο σχετικά μέ τήν ἐπισκοπική διακονία μέσα στήν Ἐκκλησία ἀποτελοῦν ὁ δεύτερος καί ὁ τρίτος στίχος τοῦ δευτέρου κεφαλαίου τῆς Ἀποκαλύψεως. Ὁ Κύριος ἀπευθυνόμενος στόν ἐπίσκοπο Ἐφέσου μέσῳ τοῦ Ἰωάννου τοῦ Εὐαγγελιστοῦ τοῦ τονίζει ὅτι «οἶδα τά ἔργα σου καί τόν κόπον σου καί τήν ὑπομονήν σου, καί ὅτι οὐ δύνῃ βαστάσαι κακούς, καί ἐπείρασας τούς λέγοντας ἑαυτούς ἀποστόλους εἶναι, καί οὐκ εἰσί, καί εὗρες αὐτούς ψευδεῖς· καί ὑπομονήν ἔχεις, καί ἐβάστασας διά τό ὄνομά μου, καί οὐ κεκοπίακας». Αὐτούς τούς λόγους ἀπηύθυνε ὁ Κύριός μας στόν ἐπίσκοπο τῆς Ἐφέσου, οἱ ὁποῖοι καί ἰσχύουν γιά ὅλους τούς ἐπισκόπους, ὅλης τῆς Ἐκκλησίας μέχρι τῆς συντελείας τοῦ κόσμου.

Συγκλονιστικά πραγματικά τά λόγια τοῦ Κυρίου, τά ὁποῖα ἀπευθύνει πρός τούς ἐπισκόπους του, καθώς τά λόγια αὐτά ἀποτελοῦν τό διάγραμμα τοῦ ἐπισκοπικοῦ χρέους, τό βάρος δηλαδή τῆς εὐθύνης τους μέσα στό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτήν τήν ὑπόμνηση εὐθύνης γιά τό ἐπισκοπικό ὑπούργημα, ἀλλά καί τούς μικρούς καί τούς μεγάλους ἀγῶνες, πού καταξιώνουν τό λειτούργημα αὐτό, ὀφείλει νά ἔχη στόν νοῦ καί στήν καρδιά του κάθε ἐπίσκοπος, πού ἔχει πνευματικό ἐνδιαφέρον γιά τήν Ἐκκλησία καί ὑγιές τό πνευματικό αἰσθητήριο τῆς ψυχῆς του.

«Ὁ Θεὸς νὰ τὴν κάνει ἐγκύκλιο»: Ἡ ἀπάντηση στὴν ἐγκύκλιο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου.

σ.σ. Με αυτά που κάνουν η καρδιά τους έχει παγώσει. Δεν μπορούν να μιλήσουν για τον αληθινό Χριστό.

Άναυδοι μείναμε: Τεχνητή Νοημοσύνη, επιτυχίες και αποτυχίες — αλλά ο Χριστός πού είναι;

Διαβάσαμε την εγκύκλιο του Αρχιεπισκόπου Κύπρου για τη νέα σχολική χρονιά και πραγματικά μείναμε άναυδοι. Τεχνητή Νοημοσύνη. Τεχνολογία. Επιτυχίες. Αποτυχίες. Κριτική σκέψη. Προσπάθεια. Ιστορία. Πατρίδα. Όλα αυτά τα παιδιά θα τα ακούσουν από άλλους. Από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου όμως περιμένουν κάτι διαφορετικό. Περιμένουν να τους μιλήσει στην ψυχή. Και εδώ βρίσκεται το μεγάλο κενό.

Ψάχνεις στην εγκύκλιο τον Χριστό και αναρωτιέσαι: πού είναι; Πού είναι η Αγία Τριάδα; Πού είναι η Παναγία; Πού είναι οι Άγιοι; Πού είναι η προσευχή; Η μετάνοια; Η εξομολόγηση; Η Θεία Λειτουργία; Η Θεία Κοινωνία; Ο πνευματικός αγώνας; Οι χριστιανικές αρετές; Πού είναι το Ευαγγέλιο;

Υπάρχει η λέξη «Θεός». Αλλά ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου δεν είναι ένας οποιοσδήποτε ομιλητής που μιλά γενικά και αόριστα για ένα Θεό που δεν προσδιορίζεται (και καταλαβαίνει κανείς που παραπέμπει αυτό…)

...ἐρήμους περιπολῶν ....

❝ ἐρήμους περιπολῶν ❞

(λέξεις & φράσεις της εκκλησιαστικής γλώσσας)

Ένα υπέροχο τροπάριο από τον Κανόνα Ιωάννου Δαμασκηνού εις τη Αποτομήν του Τιμίου Προδρόμου (Ωδή ς'), που παρουσιάζει τον τραχύ ασκητή της ερήμου ως βασιλιά....

_____

(μετάφρ.)

❝ Ερήμους περιδιαβαίνοντας,

24 Σεπτεμβρίου. Θεοτόκου τῆς «Μυρτιδιωτίσσης» ἐν Κυθήροις, Θέκλης μεγαλομάρτυρος. Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου (†1938). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Μεγαλομάρτυρος, λγ΄ Κυριακῆς ἐπιστολῶν (Β΄ Τιμ. γ΄ 10-15).

Β Τιμ. 3,10         Σὺ δὲ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ,

Β Τιμ. 3,10                Συ όμως έχεις παρακολουθήσει την διδασκαλίαν, την συμπεριφοράν και αναστροφήν μου, τας αγνάς μου διαθέσεις, την φωτισμένην και ζωντανήν πίστιν μου, την μακροθυμίαν μου, την αγάπην και την υπομονήν μου.

Οἱ πειρασμοί, τά χαρίσματα τοῦ Θεοῦ καί ἡ ὑπερηφάνεια, Ἀββᾶ Ἰσαάκ - Ἀσκητικά, κεφ. η΄-5, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Οἱ πειρασμοί, τά χαρίσματα τοῦ Θεοῦ καί ἡ ὑπερηφάνεια, Ἀββᾶ Ἰσαάκ - Ἀσκητικά, κεφ. η΄-5, 22-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί ὁ πνευματικός ἀγῶνας (ὁμιλία σέ παιδαγωγούς -*μέ ἐνισχυμένο ἦχο*-), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί ὁ πνευματικός ἀγῶνας (ὁμιλία σέ παιδαγωγούς -*μέ ἐνισχυμένο ἦχο*-), 19-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Περί τῶν χαρισμάτων-δωρεῶν τοῦ Θεοῦ καί τῆς ὑπερηφάνειας, Ἀββᾶ Ἰσαάκ - Ἀσκητικά, κεφ. η΄-2, , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί τῶν χαρισμάτων-δωρεῶν τοῦ Θεοῦ καί τῆς ὑπερηφάνειας, Ἀββᾶ Ἰσαάκ - Ἀσκητικά, κεφ. η΄-2, 21-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυρας καὶ Ἐθνοϊερομάρτυρας Ἰάκωβος ὁ ἐν Βουτζὰ τῆς Σμύρνης.

Τί να είχε άραγε στο μυαλό του; Τί να σκεφτόταν όταν έλεγε απανωτά όχι σε προτάσεις να φύγει να σωθεί η ζωή του. Πως φτάνει ένας άνθρωπος να πνίγει το αίσθημα της αυτοσυντήρησης; Ο τελευταίος εφημέριος του Βουτζά της Σμύρνης Ιάκωβος Αρχατζικάκης, εκείνον τον τραγικό Αύγουστο του 1922, βίωσε ένα από τα πιο φριχτά βασανιστήρια που θα μπορούσε να φανταστεί ανθρώπινος νους. Τον πεταλωσαν στα χέρια και στα πόδια, τον σέρνανε στους δρόμους του Βουτζά, τον χτύπαγαν και στο τέλος τον σταύρωσαν.. και σα να μην έφτανε αυτό του κάρφωσαν στο μέτωπο καρφιά σχηματίζοντας το σχήμα της ημισελήνου..

Δεν το περίμενε, είπε κάποιος.... αλλά τον είχαν προειδοποιήσει για αυτό που έπαθε.. Πολλές φορές λέμε οι ιερείς στους πιστούς τα λόγια που αποδίδονται στον Μέγα Βασίλειο, "τιμή Αγίου μίμησις Αγίου".. Ποιο ήταν αλήθεια το μαρτύριο του Ιάκωβου; Μήπως στην πραγματικότητα το μαρτύριό του ήταν η άρνηση να φύγει; Αυτό το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ του "όχι" του στη φυγή -και σωτηρία της ζωής του - και του φριχτου θανάτου του, ήταν το πραγματικό μαρτύριο. Η στιγμή αυτή που μένεις μόνος με το Θεό. Που περνάς την αγωνία του Χριστού στη Γεσθημανή λίγη ώρα πριν την προδοσία.. Αυτές τις στιγμές της Θείας Αγωνίας πέρασε ο πατήρ Ιάκωβος.. άγγιξε με την ψυχή του την Αγωνία του Χριστού λίγο πριν την παράδοσή του στον εχθρό.

Ἡ μάνα. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Η ΜΑΝΑ.

Μαρτυρία Ανώνυμης μοναχής.

Κάποτε ὁ Ἅγιος πῆγε σέ ἕνα γνωστό µου γυναικεῖο Μοναστήρι καί, ἀφοῦ ἐπισκέφτηκε διάφορους χώρους τῆς Μονῆς, τοῦ ζητήσανε καί ἐκεῖνος ὑπέδειξε δύο σημεῖα γιά νά κάνουνε γεώτρηση. Πράγματι, ἀρκετό καιρό ἀργότερα κάνανε γεώτρηση σέ αὐτά τά σημεῖα καί βρέθηκε τό νερό.

Ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα γιά νά φύγει, συγκεντρώθηκαν ὅλες οἱ μοναχές στὀ προαύλιο τῆς Μονῆς καί πήρανε τήν εὐχή του. Στό τέλος ὁ Ἅγιος τίς ρώτησε:

«Ἑσεῖς εἶστε ὅλες ἐδῶ; Δέν εἶναι κανείς ἄλλος;

Ὅραμα Ἁγίου Ἰωάννη της Κροστάνδης / Εἶδα μιὰ νεωτερίζουσα ἐκκλησία ποὺ στὴν Ἁγία Τράπεζα δὲν ὑπῆρχε σταυρός...

Όραμα Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης | Είδα μια νεωτερίζουσα εκκλησία που στην Αγία Τράπεζα δεν υπήρχε σταυρός...

Μετάφραση: Βασίλειος Ξεσφίγγης (από το Ρωσικό ipckatakomb)

ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω

Προφητικό όραμα του αγίου δίκαιου πατέρα Ιωάννη της Κρονστάνδης.

Είμαι ο αμαρτωλός υπηρέτης Ιωάννης, ιερέας της Κρονστάνδης, που γράφω αυτό το όραμα. Το έγραψα εγώ με το χέρι μου, αυτό που είδα το μετέφερα γραπτώς.

Το βράδυ της 1ης Ιανουαρίου 1908, μετά την απογευματινή προσευχή, κάθισα να ξεκουραστώ λίγο στο τραπέζι. Ήταν λυκόφως στο κελί μου και μια λάμπα έκαιγε μπροστά στην εικόνα της Μητέρας του Θεού. Δεν είχε περάσει πάνω από μισή ώρα, όταν άκουσα έναν ελαφρύ θόρυβο. Κάποιος άγγιξε ελαφρά τον δεξιό μου ώμο και μια ήσυχη, ελαφριά, απαλή φωνή μου είπε: «Σήκω, δούλε του Θεού Ιωάννη, έλα μαζί μου».

Σηκώθηκα και βλέπω να στέκεται μπροστά μου ένας υπέροχος, χλωμός γέροντας, με γκρίζα μαλλιά, με μαύρο μανδύα και με ένα ραβδί στο αριστερό του χέρι. Με κοίταξε αυστηρά, αλλά τα μάτια του ήταν ευγενικά. Παραλίγο να πέσω από φόβο, αλλά ο γέροντας με στήριξε. Τα χέρια και τα πόδια μου έτρεμαν, ήθελα να πω κάτι, αλλά δεν μπορούσα να βγάλω μιλιά. Ο γέροντας με σταύρωσε, κι εγώ ένιωσα ανάλαφρος και χαρούμενος, και μετά έκανα και εγώ τον σταυρό μου.

Οι Προφητικές Χρονολογίες και οι Σταυροί των Μαρτύρων

Έπειτα έδειξε με το ραβδί του τη δυτική πλευρά του τείχους. Εκεί σχεδίασε με την ράβδο τους αριθμούς 1913, 1914, 1917, 1922, 1930, 1933, 1934. Ξαφνικά ο τοίχος χάθηκε.

Περπατάω με τον γέροντα σε ένα καταπράσινο χωράφι και βλέπω πολλούς σταυρούς, χιλιάδες, εκατομμύρια, διαφορετικούς, μικρούς και μεγάλους, ξύλινους, από πέτρες, σίδηρο, χαλκό, ασήμι και χρυσό. Πέρασα δίπλα από τους σταυρούς και ρώτησα τον γέροντα τι είδους σταυροί ήταν αυτοί; Μου απάντησε ευγενικά: «Αυτοί είναι για αυτούς που υπέφεραν για τον Χριστό και για τον Λόγο του Θεού».

Σχέδιο τῶν μασόνων ἡ ἄθεη «γενικὴ ἠθική» . Ὁ μασόνος Γενικὸς Γραμματεὺς Θρησκευμάτων Παπανοῦτσος καὶ τὸ Παιδαγωγικὸ Ἰνστιτοῦτο.

 Ευάγγελος Παπανούτσος – Μασόνος Γενικός Γραμματεύς Θρησκευμάτων

Ομιλεί ο Μοναχός Σεραφείμ (Ζήσης)

«… Πρόσφατα ανέδειξα με ένα άρθρο [1] που υπάρχει στο διαδίκτυο. Και το άρθρο αυτό τιτλοφορείται αν θυμάμαι καλά «Μάθημα Ηθικής, μασονική στόχευση από το 1866!». Διότι βρήκα σε ένα παλαίτυπο αντιμασονικό βιβλίο, μεταφρασμένο στα Ελληνικά, μία απόφαση από την μασονική στοά της Γαλλίας, η οποία λέγεται «Το Ρόδον της Εντελούς Σιωπής». Και τα αποκαλύπτει Γάλλος αντιμασόνος συγγραφεύς, ένας επίσκοπος τξης Γαλλίας σε δικό του αντιμασονικό βιβλίο το 1877. Λέει λοιπόν αυτή η μασονική στοά τα εξής:

«Εὔχομαι ἵνα οἱ εὔγλωττοι μασσῶνοι, δώσωσιν εἰς τούς ἐργάτας, καθ’ ὅλας τάς πόλεις τῆς Γαλλίας, εἰ δυνατόν, συγγραφάς στοιχειώδους δικαίου καί καθολικῆς ἠθικῆς, χωρίς νά γίνηται λόγος εἰς αὐτάς ποτέ περί θρησκευτικῆς διδασκαλίας, ἡ ὁποία δύναται νά φέρῃ αὐτούς εἰς τήν ἐγκατάλειψιν πάσης ἠθικῆς»

Το αντιμασονικό βιβλίο το οποίο εμπεριέχει αυτά, λέγεται «Τα Απόκρυφα του Μασονισμού» Κέρκυρα 1877.

Ὅταν ἡ τιμὴ γίνεται ποινή. Ἡ περίπτωση Ἀμβροσίου καὶ τὸ μήνυμα πρὸς κάθε φωνὴ κριτικῆς στὴν Ἐκκλησία.

Όταν η τιμή γίνεται ποινή. Η περίπτωση Αμβροσίου και το μήνυμα προς κάθε φωνή κριτικής στην Εκκλησία.

Γεώργιος Αποστολάκης

Όταν η τιμή γίνεται ποινή

Η περίπτωση Αμβροσίου και το μήνυμα προς κάθε φωνή κριτικής στην Εκκλησία

Δεν είναι σκοπός αυτού του σημειώματος να υπερασπιστεί τον πρώην Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιο.

Δεν θα αποτιμήσουμε εδώ τη μακρά εκκλησιαστική διαδρομή του, τις δημόσιες παρεμβάσεις του, τις συγκρούσεις του, τις υπερβολές ή τις ορθές τοποθετήσεις του. Όλα αυτά αποτελούν διαφορετικό και πολύ μεγαλύτερο κεφάλαιο.

Ούτε πρόκειται να εξετάσουμε μία προς μία τις θέσεις που περιλαμβάνονται στην ανοικτή επιστολή του πιστού Αριστείδη Δασκαλάκη, την οποία ο πρώην Μητροπολίτης διαβίβασε και προσυπέγραψε. Δεν ενδιαφέρει, για τις ανάγκες αυτού του άρθρου, εάν συμφωνούμε με κάθε φράση της, ούτε ποια είναι η εκκλησιαστική κατάσταση του συντάκτη της.

Το ζήτημα που ανακύπτει είναι διαφορετικό. Και, κατά τη γνώμη μας, πολύ σοβαρότερο.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος είχε αποφασίσει να απονείμει στον πρώην Μητροπολίτη Αμβρόσιο τον Χρυσό Σταυρό μετ’ Αστέρος του Παρασήμου του Αποστόλου Παύλου, με αφορμή τη συμπλήρωση πενήντα ετών αρχιερωσύνης. Λίγες ημέρες αργότερα, όμως, η τιμητική αυτή διάκριση ανακλήθηκε.

Τι είχε μεσολαβήσει; Η προσυπογραφή και διαβίβαση μιας επιστολής που ασκούσε σκληρή κριτική στη διοικούσα Εκκλησία. Και εδώ ακριβώς αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα.

Άξιος τιμής όσο σιωπά;

Νᾶνοι θάβουν τὴν Μακεδονία μας.

Ο Γεραπετρίτης, αυτός που σκύβει σα δουλοραγιάς μπροστά στον Ερντογάν, είπε από την Φλώρινα [1] ότι η συμφωνία Κοτζιά Δημητρώφ είναι διεθνές κείμενο που δεσμεύει την Ελλάδα! Ο Γεραπετρίτης είναι ο νάνος που περιέγραψε ο Σαράντος Καργάκος όταν είπε, «Δεν μπορούν οι νάνοι του σήμερα να υψώνουν το ανάστημά τους στους γίγαντες του χθες.» Θεωρεί ο Γεραπετρίτης ότι ένα πατσαβούρι με δυο υπογραφές αρκεί για να πουλήσει μια ιστορία χιλιάδων ετών και να διαγράψει αυτά που κέρδισαν με αίμα οι γίγαντες του χθες. Δεν βλέπει κάποιο λάθος σε αυτά τα «μαθηματικά» ο νάνος, την ώρα μάλιστα που η άλλη πλευρά παραβιάζει συνεχώς ακόμη και αυτήν την κατάπτυστη συμφωνία. «Οφείλουμε να σεβόμαστε τα συμφωνημένα», συμπλήρωσε για την προδοσία του Νίκου Κοτζιά και του Αλέξη Τσίπρα. Η «σεβαστική» παράταξη του Μητσοτάκη και του Γεραπετρίτη δεν έδειξε κανέναν σεβασμό στην απαράβατη αιώνια αλήθεια των δύο φύλων που έχουν πάνω τους το χέρι του Θεού, αλλά θέλει να δείξει σεβασμό σε ένα κουρέλι που έχει πάνω του τις ποταπές υπογραφές δύο εχθρών του Έθνους.

Ὁ διά Χριστόν σαλός Γερόντιος ρουμάνος

Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΑΛΟΣ ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ Ο ΡΟΥΜΑΝΟΣ .

«Με τη βοήθεια του Θεού και ενός γνωστού από τους Αγίους Τόπους, καταφέραμε να φτάσουμε, μαζί με τον Πατέρα Ηγούμενο Κλήμεντα από το Μοναστήρι των Πτωχών και τον Πατέρα Διάκονο Μαρίαν, για να τελέσουμε την προβλεπόμενη λειτουργία για τον Πατέρα Γεροντίε, στο νοσοκομείο όπου τάφηκε, στο νεκροτομείο, στη Βηθλεέμ. Όταν τον έφεραν από το ψυχρό θάλαμο αποθήκευσης, το πρόσωπό του ήταν γαλήνιο, φωτεινό και λαμπερό...

23 Σεπτεμβρίου. Ἡ σύλληψις τοῦ Προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ Ἰωάννου. Ῥαΐδος μάρτυρος, Ξανθίππης καὶ Πολυξένης ὁσίων (†109). Νικολάου νεομ. τοῦ Καρπενησιώτου (†1672), Ἰωάννου νεομάρτ. τοῦ ἐκ Κονίτσης (†1814). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ Προδρόμου, Σεπτεμβρίου 23 (Γαλ. δ΄ 22-27).

Γαλ. 4,22           γέγραπται γὰρ ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν, ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας.

Γαλ. 4,22                  Διότι εκεί έχει γραφή, ότι ο Αβραάμ απέκτησε δύο παιδιά, ένα παιδί από την δούλην του, την Αγαρ, και ένα παιδί από την ελευθέραν, από την Σαρραν.

Περί τῆς θεωρίας τῶν κτισμάτων & τοῦ πολέμου ἀπό τό πνεῦμα τῆς βλασφημίας, κεφ. η΄-3, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτη

Περί τῆς θεωρίας τῶν κτισμάτων καί τοῦ πολέμου ἀπό τό πνεῦμα τῆς βλασφημίας, κεφ. η΄-3, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ,Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

  http://hristospanagia3.blogspot.com

Περί τῶν 2 τρόπων πού δίδονται οἱ ἀποκαλύψεις, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-2, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί τῶν 2 τρόπων πού δίδονται οἱ ἀποκαλύψεις, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-2, 20-9-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ αὐταπάρνηση-ἐκκοπή τοῦ θελήματος, Κυριακή μετά τήν Ὕψωση Τ. Σταυροῦ, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ αὐταπάρνηση-ἐκκοπή τοῦ θελήματος, Κυριακή μετά τήν Ὕψωση Τ. Σταυροῦ, 20-9-2026, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀνδρική ἐνδυμασία στίς γυναῖκες καί τό μακιγιάζ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ ἀνδρική ἐνδυμασία στίς γυναῖκες καί τό μακιγιάζ, 20-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὑπάρχει ἕνα ἀφελὲς ἐπιχείρημα ποὺ ἀκούω δυστυχῶς ὅλο καὶ πιὸ συχνὰ ἀπὸ ὑποτίθεται ἀνθρώπους "διαβασμένους καὶ μορφωμένους" ποὺ δὲν πιστεύουν στὸν Θεό..

Υπάρχει ένα αφελές επιχείρημα που ακούω δυστυχώς όλο και πιο συχνά από υποτίθεται ανθρώπους "διαβασμένους και μορφωμένους" που δεν πιστεύουν στον Θεό..

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

ΑΦΟΥ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΥΠΟΑΝΑΠΤΥΚΤΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΑΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ

Υπάρχει ένα αφελές επιχείρημα που ακούω δυστυχώς όλο και πιο συχνά από υποτίθεται ανθρώπους "διαβασμένους και μορφωμένους" που δεν πιστεύουν στον Θεό και ομολογώ ότι πάντοτε με προβληματίζει όχι βέβαια για το βάθος του, αλλά για την ευκολία με την οποία παρουσιάζεται ως ακαταμάχητη απόδειξη,

«Αν υπάρχει Θεός, γιατί πεθαίνουν παιδιά στην Αφρική; Γιατί υπάρχει πείνα, πόνος, αρρώστια και αδικία; Γιατί δεν επεμβαίνει;»

Και κάπου εκεί, σύμφωνα με τη δική τους λογική του παραλόγου μπαίνει τελεία.. Άρα Θεός δεν υπάρχει.

Ας δεχθούμε όμως καλοπροαίρετα πάντα, για χάρη της συζήτησης, ότι ο Θεός επενέβαινε κάθε φορά που ένας άνθρωπος υπέφερε. Κάθε φορά που κάποιος αρρώσταινε, πεινούσε, αδικούνταν, κινδύνευε ή έκανε μια καταστροφική επιλογή, ο Θεός θα παρενέβαινε και θα διόρθωνε αμέσως την κατάσταση. Τότε όμως τι θα απέμενε από την ανθρώπινη ελευθερία;

Αν ο Θεός διόρθωνε υποχρεωτικά κάθε συνέπεια των πράξεών μας, δεν θα ήταν πλέον Θεός που καλεί τον άνθρωπο σε ελεύθερη σχέση μαζί του αλλά ένας κοσμικός Δεσπότης, ένας παντοδύναμος Τύραννος και Δυνάστης που θα ρύθμιζε κάθε λεπτομέρεια της ζωής μας, προκειμένου να μην υποφέρουμε ποτέ.

Τότε είμαι σίγουρος ότι οι ίδιοι ακριβώς που έχουν αυτή την αντίληψη θα είχαν την αντίστροφη απαίτηση,

«Γιατί ο Θεός δεν μας αφήνει ελεύθερους;»

Ὁ ταξιτζῆς. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

 Ὁ ταξιτζής

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα 

Κάποτε ὁ Ἅγιος μᾶς εἶπε τήν ἑξῆς ἱστορία:

«Εἶχα πάει στή µάντρα τοῦ κ. Κώστα (Κελαϊδῆ), γιά νά παραγγείλω οἰκοδομικά ὑλικά καί πῆρα ταξί γιά νά φύγω. Ὁ ταξιτζής, σέ ὅλο τόν δρόµο, μιλοῦσε ἄσχημα γιά τούς παπάδες καί τούς Δεσποτάδες καί προσπαθούσε νά μέ ἐκνευρίσει, ἀλλά ἐγώ δέν τοῦ μιλοῦσα καθόλου. “Είδα” ὅτι εἶχε ὅλη τήν οἰκογένειά του διασκορπισµένη. Ἕνα παιδί τό εἶχε σέ συγγενεῖς, ἄλλο τό εἶχε στούς παπποῦδες, ἀλλοῦ ἦταν ἡ γυναίκα του, ἀλλοῦ ἔμενε αὐτός... Ὅταν φτάσαμε, τόν πλήρωσα καί ἤρεμα τοῦ εἶπα:

Τὰ σχολικὰ βιβλία μετατρέπονται σὲ ἐργαλεῖα σκοπιμοτήτων

Τα σχολικά βιβλία μετατρέπονται σε εργαλεία σκοπιμοτήτων

Όπως ήταν φυσικό και αναμενόμενο, αυτό που προ καιρού νομοθετήθηκε σχετικά με το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, που σηματοδοτούσε έμμεσα την δυνατότητα υιοθεσίας και θεσμικής κατοχύρωσης οικογένειας και στην Ελλάδα, άρχισε να υλοποιείται με πρώτο και συνάμα καθοριστικό εργαλείο, την εκπαίδευση των μικρών παιδιών.

•Του Αποστόλου Β. Νικολαΐδη (Ομότιμου Καθηγητή ΕΚΠΑ- Προέδρου του Ινστιτούτου «Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής»)

Τα πρώτα βήματα γίνονται με την ένταξη σε δύο σχολικά εγχειρίδια της Δημοτικής Εκπαίδευσης σχετικών αναφορών άλλοτε με εικόνες και έντεχνα «παιδαγωγικά» ερωτήματα, και άλλοτε με πληροφόρηση, συζήτηση, ομαδική εργασία και παροχή πληροφοριών για την μορφή οικογένειας του καθενός από τα παιδιά.

Στο μεν πρώτο, στο μάθημα της Γλώσσας της Β΄ Δημοτικού και στην θεματική ενότητα «Ποιοι είναι οι σημαντικοί αγαπημένοι γύρω μας», παρουσιάζονται εικονογραφημένες διάφορες οικογενειακές συνθέσεις, μεταξύ των οποίων και οικογένειες με δύο πατέρες και οικογένειες με δύο μητέρες. Στη συνέχεια τα παιδιά καλούνται μετά από παρατήρηση να σχολιάσουν τις εικόνες και να απαντήσουν στο ερώτημα: «Με ποια εικόνα μοιάζει περισσότερο η δική σου οικογένεια» και να την ζωγραφίσουν.

Στο δεύτερο Βιβλίο της ΣΤ’ Τάξης, στο μάθημα της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής και στην ενότητα «Ελληνική Οικογένεια» γίνεται αναφορά στη «μεγάλη πολυμορφία» των οικογενειακών σχημάτων: πυρηνική, μονογονεϊκή, εκτεταμένη, θετή και οικογένεια με δύο γονείς του ιδίου φύλου. Οι μαθητές καλούνται να εργαστούν σε ομάδες, να επιληφθούν με έναν τύπο “οικογένειας” και να δημιουργήσουν σχετική αφίσα με εικόνες και φωτογραφίες. Επίσης καλούνται να προσδιορίσουν σε ποια κατηγορία ανήκει η δική τους οικογένεια.

11η Σεπτεμβρίου: Ἡ μέρα ποὺ ὁ τρόμος ἔγινε παγκόσμιο δόγμα διακυβέρνησης

11η Σεπτεμβρίου: Η μέρα που ο τρόμος έγινε παγκόσμιο δόγμα διακυβέρνησης

Ελευθέριος Ανδρώνης

Εικοσιπέντε έτη συμπληρώνονται σήμερα από εκείνη την αποφράδα μέρα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, όταν δύο αεροπλάνα πολιτικής αεροπορίας καρφώθηκαν στους Δίδυμους Πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη, με τραγικό απολογισμό 2.977 θανάτων.

Δεν θα ενδώσω στον πειρασμό να σχολιάσω τις υποθέσεις, τα σενάρια και τις πολλές θεωρίες συνομωσίας που συνοδεύουν αυτό το τρομοκρατικό χτύπημα της Αλ Κάιντα στην καρδιά των ΗΠΑ. Όμως μπορώ να μιλήσω για κάτι πολύ πιο απτό, έγκυρο και διαπιστωμένο που δεν είναι άλλο από τις κοσμοϊστορικές επιπτώσεις που είχε αυτό το γεγονός στη συλλογική συνείδηση των λαών.

Το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν η πρώτη και καθοριστική στιγμή της νεότερης ιστορίας όπου ο τρόμος παγκοσμιοποιήθηκε και μάλιστα ακαριαία. Για πρώτη φορά μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, μια είδηση έκανε σμπαράλια την αυτοαναφορικότητα κάθε κράτους, διέλυσε την εσωτερική τους επικαιρότητα και ουσιαστικά «διεθνοποίησε» τον τρόπο σκέψης των λαών – εθνών.

Η τραγική εικόνα των δύο ουρανοξυστών που κατέρρεαν, χαράχτηκε εν ριπή οφθαλμού στο «λογισμικό» της ανθρωπότητας. Μια παγκόσμια απειλή που παρουσιαζόταν ως παγκόσμιο πρόβλημα και αναζητούσε παγκόσμια λύση. Ο πόλεμος δεν είχε πια σύνορα και άρα γιγάντωσε την ιδέα του αντιθέτου: μιας παγκοσμιοποιημένης ειρήνης με ένα κοινό κέντρο εξουσίας και έναν κοινό εχθρό. Τα εθνικά κοινοβούλια ξαφνικά άρχισαν να μοιάζουν παρωχημένα και ανίσχυρα. Οι πολιτικές αποφάσεις έπρεπε να μπουν σε τροχιά υπερσυγκέντρωσης και επιτάχυνσης. Τα υπερεθνικά μπλοκ ξαφνικά φάνταζαν μονόδρομος σωτηρίας.

Τα εσωτερικά δίπολα της κάθε χώρας, έδωσαν τη θέση τους σε ένα οικουμενικό δίλημμα. «Πολιτισμένη» Δύση εναντίον ισλαμικού μεσαίωνα. Που να γνώριζαν οι πολίτες της Δύσης ότι είκοσι χρόνια αργότερα θα πήγαιναν φυλακή για «ισλαμοφοβικά» σχόλια, θα είχαν τη Σαρία ως δεύτερο τους «σύνταγμα», θα έχτιζαν ατελείωτα τζαμιά, θα επέτρεπαν παρελάσεις Μουσουλμάνων μέσα στις πρωτεύουσές τους, και θα έβλεπαν ως «αξιότιμο εταίρο» έναν πρώην χασάπη της Αλ Κάιντα που έγινε ηγέτης της Συρίας.

Καθώς ὁ Σταυρός ὑψώνεται, ὁ Σταυρωθείς δοξάζεται. Ὄχι ὅμως στήν Μητρόπολη Περιστερίου.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Ἅγιος Φιλόθεος, Πατριάρχης Κων/πόλεως: «Διά τοῦτο ὑψοῦντες αὐτόν καί προσκυνοῦντες αὐτόν (τόν Σταυρόν), μεγαλύνομε καί δοξάζομε τόν Χριστόν, ὁ ῾Οποῖος ἐσταυρώθη ἐπ᾿ αὐτοῦ». (Εἰς τήν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ PG.154,724)

Μητροπολίτης Περιστερίου Γρηγόριος : «(ὅταν) προβάλλεται τό γεγονός τῆς Σταύρωσης, ἐπικαλύπτεται τό σύμβολο (ὁ Σταυρός)». [1]

«Bρισκόμαστε μπροστὰ σὲ ἕναν Χριστὸ μόνιμα “Ἐσταυρωμένο” καὶ πεθαμένο καὶ μάλιστα πεθαμένο ἐκεῖ ὅλο τὸ χρόνο…Ἀπελπισία!». [2]

«ὁ Ἐσταυρωμένος δὲν μπορεῖ νὰ ἔρθει, γιατὶ εἶναι πεθαμένος ἐπάνω στὸ σταυρὸ καὶ ὡς ἐκ τούτου στατικὸς καὶ ἀκίνητος ὁλόκληρο τὸ χρόνο. Λέμε ποτὲ σὲ ἀκίνητο καὶ πεθαμένο “Ἔλα!”; Ἀστεία πράγματα». [3]

Στίς 14 Σεπτεμβρίου ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει, τιμᾶ καί προσκυνᾶ τόν Τίμιο Σταυρό μέ ἀφορμή δύο σπουδαῖα ἱστορικά γεγονότα. Τὸ πρῶτο εἶναι, ὅταν μετὰ τὴν ἀνεύρεσή του ἀπὸ τὴν ἁγία Ἑλένη, παραδόθηκε στὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων Μακάριο, ὁ ὁποῖος τὸν τοποθέτησε καὶ ὕψωσε στὸν ναὸ τῆς Ἀναστάσεως στὶς 14 Σεπτεμβρίου 335. Αὐτή εἶναι ἡ πρώτη ὕψωση.

Τό δεύτερο ἱστορικό γεγονός, εἶναι ἡ δεύτερη ὕψωση τοῦ Σταυροῦ. Ὁ αὐτοκράτορας Ἡράκλειος, μετὰ τὴν ὁριστικὴ νίκη του ἐναντίον τῶν Περσῶν τὸ 628, ἀνέκτησε τὸν Τίμιο Σταυρό -καθὼς εἶχε προηγηθεῖ ἡ κλοπή του ἀπὸ τοὺς Πέρσες τὸ 614- καὶ τὸν μετέφερε ἀρχικὰ στὴν Κωνσταντινούπολη, προβάλλοντάς τον θριαμβευτικὰ στὶς 14 Σεπτεμβρίου 629 καὶ στὴ συνέχεια στὰ Ἱεροσόλυμα.

Στήν ἀνωτέρω φράση τοῦ Ἁγίου Φιλοθέου Κων/πόλεως συμπυκνώνεται ἡ πεποίθηση τῆς Ἐκκλησίας γιά τήν ἀδιάρρηκτη σχέση Σταυροῦ καί Σταυρωθέντος Χριστοῦ. Καθώς ὁ Σταυρός ὑψώνεται, ὁ Ἐσταυρωμένος Χριστός δοξάζεται.

Ὡστόσο, αὐτό δέν εἶναι αὐτονόητο στούς αἱρετικούς.

Ὁ νεστοριανικοῦ τύπου διχασμός πού ὑφίσταται ὁ Μητρ. Περιστερίου στήν πίστη του περί τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τόν ὁδηγεῖ καί τούτη τήν χρονιά, κατά τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, νά διαχωρίζει θεολογικά τόν τελευταῖο ἀπό τόν Σταυρωθέντα Κύριο τῆς Δόξης, ἀποδίδοντας τιμή στό «ὅπλο» (Σταυρό), καταρρακώνοντας παράλληλα τήν τιμή καί ὑπόληψη τοῦ «Ὁπλίτη» (Ἐσταυρωμένου). Διατείνεται πρὸς τοῦτο, ὅτι ὁ λαός τοῦ Θεοῦ «σταυρο-προσκυνᾶ» καί ὄχι «ἐσταυρωμενο-προσκυνᾶ», σημειώνοντας ὅτι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ προσκυνᾶ τὸν Σταυρὸ «ὅλον τὸν χρόνο», ἐνῶ τὸν Ἐσταυρωμένο «γιὰ μία μόνον ἡμέρα».

Στήν συγχυσμένη σκέψη του ἐπισκόπου, ὁ διάβολος βλέποντας τόν Ἐσταυρωμένο Χριστό, καυχιέται λέγοντας:

Σταυρὸς στὴν θύρα ἁγιορείτικου κελιοῦ. Ὁ ἅγιος Παΐσιος ἔδωσε αὐτὸν τὸν ξύλινο Σταυρὸ στὸν Γέροντα τοῦ κελιοῦ καὶ τοῦ εἶπε:

ΠΑΓΚΌΣΜΙΑ ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Τίμιε και ζωοποιέ Σταυρέ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, σώζε πάντας ημάς, ως τείχος της οικουμένης απόρθητον, του Χριστού λαμπροφόρον στρατήγημα! Θραύσον δε τους αντιλέγοντας, ίνα γνώσι πάντες την αήττητόν σου δύναμιν.

22 Σεπτεμβρίου. Φωκᾶ ἱερομάρτυρος, ἐπισκόπου Σινώπης (†117). Φωκᾶ τοῦ κηπουροῦ (†320), Ἰσαὰκ καὶ Μαρτίνου μαρτύρων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης ιζ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ἐφεσ. β´ 19 - γ´ 7).

Εφ. 2,19            ἄρα οὖν οὐκέτι ἐστὲ ξένοι καὶ πάροικοι, ἀλλὰ συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ,

Εφ. 2,19                    Αρα δεν είσθε πλέον ξένοι, όπως προηγουμένως, και προσωρινοί πολίται της Εκκλησίας του Χριστού, αλλ' είσθε συμπολίται όλων των αγίων, και οικιακοί του Θεού.

Ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου-Κυριακή μετά τήν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου-Κυριακή μετά τήν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, 19-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Περί τοῦ πῶς ὁ νοῦς φθάνει στήν θεωρία & τήν ἀγάπη, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-2, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί τοῦ πῶς ὁ νοῦς φθάνει στήν θεωρία & τήν ἀγάπη, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-2, 19-9-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί ὁ πνευματικός ἀγῶνας , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί ὁ πνευματικός ἀγῶνας (ὁμιλία σέ παιδαγωγούς), 19-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Τά πάθη καί ἡ κατάθλιψη (βιβλίο) - (σελ. 73- 90), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἐκκλησιασμός καί ἀνατροφή τῶν παιδιῶν

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Ἐκκλησιασμός καί ἀνατροφή τῶν παιδιῶν

«καὶ οἱ πατέρες μή παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἀλλ’ ἐκτρέφετε αὐτὰ ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου».

(: Καὶ οἱ πατέρες μὴ ἐρεθίζετε καὶ μὴ προκαλεῖτε τὰ παιδιά σας νὰ θυμώσουν καὶ νὰ ὀργισθοῦν. Ἀλλὰ νὰ τὰ ἀνατρέφετε μὲ ἐπιμέλεια καὶ παιδαγωγία καὶ συμβουλές, ποὺ εἶναι σύμφωνες μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου).

Ποιὰ λοιπὸν εἶναι ἡ καλύτερη ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν; Αὐτὴ ποὺ γίνεται σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου.

• Ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης τονίζει:

«Θέλουμε νὰ ποῦμε στὰ παιδιά: «Παιδιά, μή φεύγετε ἀπό τήν Ἐκκλησία, Νὰ πηγαίνετε κάθε Κυριακή στὴν Ἐκκλησία. Νὰ ἐκκλησιάζεστε. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι «τὸ ταμεῖον τῆς Χάριτος». Ἀπὸ κεῖ πηγάζει ὅλη ἡ εὐτυχία τοῦ ἀνθρώπου. Τήν εἰρήνη, τὴν ἀγάπη ἀπό τήν Ἐκκλησία θὰ τὰ πάρεις. Οὔτε στὰ παιχνίδια οὔτε μέσα στὴν κοινωνία θὰ τὰ βρεῖς αὐτά, ὅσο μέσα στήν Ἐκκλησία.

Ἐάν ἐσύ, αὐτόν τόν λόγο, τὸν ὁποῖον λές, δὲν τὸν ἔχεις σὲ πράξη, τὰ παιδιά δέν πληροφοροῦνται. Ὄχι. Πρέπει ἐσύ πρῶτος νὰ πᾶς στὴν Ἐκκλησία, νὰ γευθεῖς τὴν γλυκύτητα τῆς Ἐκκλησίας, οὕτως ὥστε, ὅταν τὸ πεῖς στὰ παιδιά, ἀπό μέσα «ἐρεύγεσαι» (= φανερώνεις, ἀποκαλύπτεις, βλ. Ματθ. 13, 35). Αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχεις, τὸ λὲς καὶ στὰ παιδιά. Ὁπότε τὰ παιδιά πληροφοροῦνται.

Δαιμονικός πόνος, Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Δαιμονικός πόνος

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Ὁ ἀδερφός τῆς κουμπάρας μου, ὁ κ. Φάνης Τ., ἦταν παλιά ναυτικός καί τοῦ παρουσιάστηκε ἕνα περίεργο πρόβλημα υγείας. Τοῦ πονούσανε φοβερά οἱ πατοῦσες τῶν ποδιῶν καί οἱ ἐξετάσεις δέν ἔβρισκαν τήν αἰτία. Τοῦ μιλήσαμε γιά τόν Ἅγιο, καί αὐτός δέν μᾶς πίστευε, ἀλλά τελικά, μέ πολλή περιέργεια καί δυσπιστία, πῆγε νά τόν συναντήσει. Ὁ Ἅγιος τοῦ εἶπε μόνο αυτό:

«Μήν τρέχεις στούς γιατρούς, γιατί δέν ἔχεις τίποτα».

Τεχνητὴ Νοημοσύνη: Ὁ νέος Ψηφιακὸς Θεός.

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

Σε προηγούμενο κείμενό μας1 είχαμε σημειώσει ότι ο Σαμ Άλτμαν, παρουσιάζοντας το τελευταίο μοντέλο της ΟpenΑΙ, εκθείασε το προηγμένο chatbot τεχνητής νοημοσύνης (δηλ. το Chat Gpt-5) σαν το ισχυρότερο εργαλείο επικοινωνίας ανθρώπου-μηχανής, το οποίο κατατρόμαξε τους επιστήμονες, όπως κάποτε θορυβήθηκαν αντιστοίχως και εκείνοι που κατασκεύασαν την πρώτη ατομική βόμβα!

Αξίζει να επισημάνουμε ότι η τεχνολογική ελίτ της Silicon Valley επιδιώκει με θρησκευτικό φανατισμό –δαπανώντας εκατομμύρια δολάρια στην κατασκευή γιγαντιαίων data centers που καταβροχθίζουν τεράστιες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας και νερού– την ανάπτυξη της λεγόμενης Τεχνολογικής Μοναδικότητας, δηλ. μιας μορφής υπερ-ευφυούς τεχνητής νοημοσύνης, η οποία μόλις εμφανίσει χαρακτηριστικά στοιχεία «βουλητικού υποκειμένου» φιλοδοξεί να αντιμετωπίσει όλα τα μακροχρόνια και δυσεπίλυτα προβλήματα της οικουμένης, δημιουργώντας συνθήκες παγκόσμιας ασφάλειας, ειρήνης και αρμονίας.

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΕΜΒΟΛΙΟ

Η εισαγωγή της ψηφιακής και τεχνολογικής καινοτομίας στον χώρο της ιατρικής και της εν γένει υγειονομικής περίθαλψης θα επιφέρει κοσμογονικές αλλαγές, που μέχρι πρότινος θεωρούνταν αδιανόητες, καθώς δυσίατες ασθένειες θα θεραπεύονται με εκπληκτική ταχύτητα, ενώ δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα εξάλειψης των καρδιακών νοσημάτων ή ακόμη της παρασκευής ενός πρωτοποριακού προληπτικού εμβολίου κατά της σύγχρονης μάστιγας του καρκίνου.

ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ;(Ἀπολογητικὴ μελέτη - βιβλική, πατερικὴ καὶ ἱστορικὴ ἀπάντηση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 14η Σεπτεμβρίου 2026

ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ;

(Απολογητική μελέτη - βιβλική, πατερική και ιστορική απάντηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας)

Στις 14 Σεπτεμβρίου η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει με κάθε λαμπρότητα την Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Κατά την σημαντική αυτή εορτή οι ορθόδοξοι πιστοί τιμούμε και προσκυνούμε τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, για να αντλήσουμε δύναμη και αγιασμό από αυτόν.

Αλλά αυτή η λατρευτική μας πρακτική αποτελεί αφορμή και ευκαιρία για τους λογίς χριστιανομάχους και αιρετικούς να μας καταλογίσουν την μομφή ότι δήθεν η απόδοση τιμής, σεβασμού και προσκύνησης του Τιμίου Σταυρού είναι ειδωλολατρία, ότι δήθεν προσκυνάμε ένα είδωλο. Ιδιαίτερα οι αιρετικοί Προτεστάντες, μαζί με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά κατηγορούν την Ορθοδοξία μας ότι έχει εγκαταλείψει τον γνήσιο Χριστιανισμό και έχει υιοθετήσει πολλές πρακτικές της ειδωλολατρίας.

Βεβαίως αυτές οι κατηγορίες είναι βιβλικά, πατερικά, ιστορικά και θεολογικά αστήρικτες και συχνά υποβολιμαίες. Γι’ αυτό αποφασίσαμε να αφιερώσουμε την παρούσα ανακοίνωσή μας στην αντίκρουση αυτών των κατηγοριών, Να αποδείξουμε ότι η προσκύνηση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, όχι μόνον δεν είναι πράξη ειδωλολατρίας, αλλά αντίθετα μια πρακτική απόλυτα σύμφωνη με την βιβλική διδασκαλία, την πατερική παράδοση και την θεολογία της Εκκλησίας μας.

Η κατηγορία αυτή βασίζεται σε μια παρερμηνεία τόσο της Αγίας Γραφής όσο και της ορθόδοξης θεολογίας. Η Εκκλησία ουδέποτε δίδαξε ότι ο Σταυρός είναι θεός ή ότι η ύλη λατρεύεται. Αντίθετα, από την αποστολική εποχή μέχρι σήμερα διδάσκει ότι η λατρεία ανήκει αποκλειστικά στον Τριαδικό Θεό, ενώ ο Τίμιος Σταυρός τιμάται ως το ιερό όργανο της σωτηρίας του κόσμου.

Το μεγαλύτερο σφάλμα όσων απορρίπτουν την τιμή προς τον Σταυρό είναι ότι συγχέουν δύο διαφορετικές έννοιες: Λατρεία είναι η απόλυτη προσκύνηση που αποδίδεται μόνο στον Θεό. Τιμητική προσκύνηση αποδίδεται σε πρόσωπα και αντικείμενα που συνδέονται με τη θεία οικονομία και τη σωτηρία.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ουδέποτε λάτρευσε την ύλη. Λατρεύει μόνο τον Τριαδικό Θεό. Ο Τίμιος Σταυρός τιμάται επειδή αποτελεί το όργανο της σωτηρίας του κόσμου και το κατ’ εξοχήν σημείο της νίκης του Χριστού επί του θανάτου. 

1. Η Αγία Γραφή διακρίνει τη λατρεία από την τιμητική προσκύνηση 

Η βασική πλάνη της προτεσταντικής επιχειρηματολογίας είναι ότι ταυτίζει κάθε μορφή προσκύνησης με τη λατρεία. Ωστόσο, στην Αγία Γραφή η λέξη «προσκυνώ» χρησιμοποιείται με διαφορετικές σημασίες.

Ο Αβραάμ προσκύνησε τους κατοίκους της Χεβρών (Γεν.23,7). Ο Ιακώβ προσκύνησε τον αδελφό του Ησαύ επτά φορές (Γεν.33,3). Ο Δαβίδ προσκύνησε τον βασιλιά Σαούλ (Α΄ Βασ.[Α΄ Σαμ.] 24,8). Ο Ναθάν προσκύνησε τον Δαβίδ (Γ΄ Βασ. [Α΄ Βασ.] 1,23). Κανείς δεν υποστηρίζει ότι όλοι αυτοί λάτρευσαν ανθρώπους ως θεούς.

Αὐταπάρνηση καί θυσία.

Κηρυγματικές σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ πάνω στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς μετά τήν Ὕψωσιν (ἀποσπάσματα)

«Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι».

Ἱδρύοντας τόν νέο πάνω στή γῆ παράδεισό του ὁ Χριστός, τήν Ἐκκλησία, θέτει σ’ ἐκείνους πού θέλουν νά τόν ἀκολουθήσουν ἕναν ὅρο· καί ὁ ὅρος εἶναι διμερής. Αὐταπάρνηση καί θυσία, τά σκέλη του.

Ὅποιος ἀκολουθεῖ τόν Χριστό μέ συνέπεια, λησμονεῖ τελείως τόν ἑαυτό του. Ὄχι μόνο μέ τήν ἀπόλυτη ἔννοια τοῦ ἀσκητισμοῦ. Λησμονεῖ τό Ἐγώ του, τό συμφέρον του, τήν ἄνεσή του. Δέν ζεῖ πιά γιά τόν ἑαυτό του. Ζεῖ γιά τόν Χριστό. Γι’ αὐτό καί ἀρνεῖται τόν παλαιό ἑαυτό του, τόν ἄνθρωπο τῆς ἁμαρτίας. Δέν ζεῖ πιά αὐτός, ὡς ἄνθρωπος τῆς πτώσεως. Μέσα του ζεῖ ὁ Χριστός.

MEDICUS CURAT, DEUS SANAT (ὁ ἰατρός φροντίζει, ὁ Θεός θεραπεύει)

MEDICUS CURAT, DEUS SANAT

(ὁ ἰατρός φροντίζει, ὁ Θεός θεραπεύει)

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός -9.9.2026

Ἡ ταραγμένη καί ἀπελπισμένη νεολαία μας, οἱ ἀγχώδεις καί πολυπράγμονες μεσήλικες, ὅπως ἐπίσης καί οἱ περιφρονημένοι καταθλιπτικοί ὑπερήλικες, πρός τά ποῦ κατευθύνονται σήμερα, γιά νά βροῦν τήν ἀπωλεσθεῖσα ψυχοσωματική τους ὑγεία; Συνήθως σέ ψυχιάτρους, σέ ψυχολόγους, σέ κέντρα ψυχολογικῆς ὑποστήριξης σέ Δήμους καί Κοινότητες, σέ ψυχολογική ὑποστήριξη μέσῳ εἰδικῶν τηλεφωνικῶν γραμμῶν κ.ἄ.π.

Γιὰ νὰ ἀπελευθερωθεῖ ἕνας ἄνθρωπος ἀπὸ τὴ χλιαρότητα, πρέπει νὰ ἔρθει σὲ αὐτὸν ἡ Θεία Χάρη.

Για να απελευθερωθεί ένας άνθρωπος από τη χλιαρότητα, πρέπει να έρθει σε αυτόν η Θεία Χάρη. Γιατί δεν βοηθάει ο Κύριος όταν ζητάμε τη βοήθειά Του; Αυτό συμβαίνει όταν μας λείπει η υπακοή και δεν Του ανοίγουμε τις καρδιές μας.

21 Σεπτεμβρίου. Ἀπόδοσις τῆς Ὑψώσεως τοῦ τιμίου Σταυροῦ. Κοδράτου ἱερομάρτυρος ἐπισκόπου Ἀθηνῶν (†130)· Ἰωνᾶ προφήτου (880 π.Χ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Δευτέρας ιζ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ἐφεσ. α´ 22 - β´ 3).

Εφ. 1,22            καὶ πάντα ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ, καὶ αὐτὸν ἔδωκε κεφαλὴν ὑπὲρ πάντα τῇ ἐκκλησίᾳ,

Εφ. 1,22                    Και υπέταξε τα πάντα κάτω από τα πόδια του. Τον ένδοξον δε αυτόν Κυριον μας τον κατέστησε καφαλήν εις την Εκκλησίαν, παρά-πάνω από όλα.

Εφ. 1,23            ἥτις ἐστὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ, τὸ πλήρωμα τοῦ τὰ πάντα ἐν πᾶσι πληρουμένου.

Εφ. 1,23                    Αυτή δε η Εκκλησία είναι το σώμα του, το συμπλήρωμα του Χριστού, ως ανθρώπου και ως κεφαλής της Εκκλησίας· του Χριστού, ο οποίος ως άπειρος Θεός γεμίζει τα πάντα με την πανάγαθον παρουσίαν του και χορηγεί τα πάντα εις όλα τα δημιουργήματά του.

Μή συσχηματίζεσθε -Ἡ ντροπή τῆς ὁμολογίας , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Μή συσχηματίζεσθε -Ἡ ντροπή τῆς ὁμολογίας (ὁμιλία σέ νέους), 19-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Εἴμαστε χριστιανοί;, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Εἴμαστε χριστιανοί;, 19-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Οἱ χλιαροί χριστιανοί, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Οἱ χλιαροί χριστιανοί, 19-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τὸ βέλος τοῦ τοξότη καὶ ἡ δοκιμασία τῆς ζωῆς.

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Στη ζωή μας υπάρχουν στιγμές που νιώθουμε ότι όλα πηγαίνουν προς τα πίσω. Οι κόποι μας δεν αποδίδουν, τα προβλήματα συσσωρεύονται και η πίεση γίνεται αβάσταχτη. Σε αυτές τις σκοτεινές περιόδους, είναι εύκολο να λυγίσουμε και να αναρωτηθούμε γιατί ο Θεός επιτρέπει να πονάμε. Η σύντομη αλλά βαθιά παραβολή με το βέλος του τοξότη έρχεται να μας δώσει μια εντελώς νέα οπτική για τις δοκιμασίες και τον κρυφό σκοπό που κρύβεται πίσω από κάθε δυσκολία.

Παρακάτω θα δούμε μια παραβολή από ρωσικά γεροντικά που μιλάει για την διαμαρτυρία του βέλους επειδή ο τοξότης το πιέζει και το τραβάει προς τα πίσω…

Η μεγάλη πίεση στο σκοτάδι

Ήταν μια φορά ένα βέλος που βρισκόταν ήσυχο μέσα στη φαρέτρα του, περιμένοντας τη στιγμή που θα χρησίμευε σε κάτι. Μια μέρα, ο τοξότης το έβγαλε έξω, το τοποθέτησε πάνω στο τόξο και άρχισε να το τραβάει με δύναμη προς τα πίσω. Το βέλος ένιωσε μια τρομερή πίεση να το σφίγγει, ενώ ταυτόχρονα έβλεπε τον εαυτό του να απομακρύνεται από το φως και να οδηγείται στο σκοτάδι.

Το βέλος άρχισε να τρομάζει και να παραπονιέται: «Γιατί μου το κάνεις αυτό; Γιατί με πονάς και με τραβάς προς τα πίσω; Νιώθω ότι θα σπάσω!». Ο τοξότης όμως δεν μιλούσε. Κρατούσε το βέλος σταθερό, τεντώνοντας τη χορδή όλο και περισσότερο, μέχρι που η ένταση έφτασε στο κατακόρυφο.

Πρόβλεψη καιροῦ. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Πρόβλεψη καιρού

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Μία ἄλλη φορά ὁ ἄντρας μου διοργάνωσε προσκυνηματική εκδρομή στήν Ἱ. Μονή τοῦ Ὁσίου Δαυίδ στήν Εὔβοια, ἐπειδή πανηγύριζε το Μοναστήρι, καί συμπεριλάβανε στο ταξίδι καί τόν Ἅγιο.

Περίπου δύο εβδομάδες πρίν ἀπό τό ταξίδι ὁ Ἅγιος τηλεφώνησε στόν κ. Μιχάλη καί τοῦ εἶπε: «Εγώ δέν θά ἔρθω, διότι ἀπ' τήν παραμονή θά βρέχει πάρα πολύ κι ἀπ᾿ τίς λάσπες, δέν θα μπορέσει νά βγεῖ τό πούλμαν ἐπάνω».

Σέκτες καὶ Τεχνητὴ Νοημοσύνη: ἡ ἄλλη πλευρὰ τῆς τεχνολογίας.

Σέκτες και Τεχνητή Νοημοσύνη: η άλλη πλευρά της τεχνολογίας.

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ταξιάρχη Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου

Ευτυχώς που στην υπόλοιπη Ευρώπη οι πολίτες , των οποίων η ζωή , η ασφάλεια και η προστασία από ποικίλους κινδύνους αποτελεί καθήκον της Πολιτείας, παρακολουθούν τις εξελίξεις και τα γεγονότα γύρω από επικίνδυνες σέκτες και αιρέσεις , ώστε να μαθαίνουμε δευτερευόντως κι εμείς εδώ στην Ελλάδα τι συμβαίνει στον κόσμο.

Άσχημα, προφανώς, ξεκίνησε αυτο το κείμενο αλλά όχι αδικαιολόγητα.

Αφορμή γιά όσα παρουσιάζονται παρακάτω ένα άρθρο που ήρθε στην αντίληψή μας σχετικά με την Τεχνητή Νοημοσύνη (στο εξής ΤΝ) και τη σχέση της με αιρέσεις , σέκτες και καταστροφικες λατρείες.

Πηγή μας και πάλι μιά άλλη ευρωπαϊκή οργάνωση. Πρόκειται για το κέντρο CIAOSN.

Το CIAOSN (Centre d’information et d’avis sur les organisations sectaires nuisibles), δηλαδή το βελγικό Κέντρο Πληροφόρησης και Συμβουλευτικής για τις επιβλαβείς αιρετικές/σεκταριστικές οργανώσεις, που είναι κρατική υπηρεσία υπό την αιγίδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης, δημοσίευσε στις 15 Σεπτεμβρίου 2025 σύσταση με τίτλο:

«L’Intelligence artificielle et les organisations à vocation philosophique, spirituelle, religieuse ou se considérant comme telle : vers de nouvelles dérives sectaires 3.0 ?»

Δηλαδή περίπου:

«Η Τεχνητή Νοημοσύνη και οι οργανώσεις φιλοσοφικού, πνευματικού ή θρησκευτικού χαρακτήρα ή που θεωρούν τους εαυτούς τους τέτοιες. Προς νέες σεκταριστικές εκτροπές 3.0;»

Το επίσημο κείμενο του βελγικού κρατικού φορέα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον γιατί συνδέει την ΤΝ με δύο κλασικούς μηχανισμούς των σεκταριστικών οργανώσεων: τη στρατολόγηση και τη χειραγώγηση. 

Τὰ πάθη ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς. +Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης.

«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν

καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Μᾶρκ. 8,34)

Τί λέει τὸ εὐαγγέλιο σήμερα (βλ. Μᾶρκ. 8,34 – 9,1), ἀγαπητοί μου; Φωνάζει ὄχι εἰρήνη, ἀλλὰ πόλεμο! αὐτὸ λέει. Ὅσοι πιστεύουν στὸ Χριστό, ἄντρες γυναῖκες καὶ παιδιά, στὰ ὅπλα!

–Μὰ τί λόγος εἶν ̓ αὐτός;… Καὶ ποιοί εἶνε λοιπὸν οἱ ἐχθροὶ ποὺ ἔχουμε ἀπέναντί μας; εἶνε Βούλγαροι, Ἀλβανοί, ̔Ρῶσοι, Τοῦρκοι;

√ Ὄχι αὐτοί. Καὶ ὅμως, ἂν θέλουμε νὰ ζήσουμε, καὶ ὡς οἰκογένεια καὶ ὡς κοινωνία καὶ ὡς ἔθνος, στὰ ὅπλα! Εἶνε ἀνάγκη νὰ χτυπήσουμε ἀλύπητα, μέχρι ἐξοντώσεως, ἕναν ἐχθρό, προαιώνιο ἐχθρὸ τοῦ γένους μας. Κι αὐτός, ὁ ὑπ ̓ ἀριθμὸν ἕνα ἐχθρὸς εἶνε κοντά, πολὺ κοντά μας· εἶνε ὁ ἑαυτός μας, ὁ κακὸς ἑαυτός μας· οἱ κακίες, τὰ πάθη μας. Νά λοιπὸν τί λέει τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο· Χριστιανοί, ἐμπρὸς νὰ χτυπήσουμε τὸν διεφθαρμένο ἑαυτό μας!

Φαίνονται δύσκολα αὐτά; χρειάζεται νὰ τὰ κάνω λειανά; Θὰ φέρω λοιπὸν δύο – τρία παραδείγματα, γιὰ νὰ φανῇ ὅτι αὐτὸ ποὺ λέει τὸ εὐαγγέλιο εἶνε μία μεγάλη ἀλήθεια.

Πρὸ ἡμερῶν ἦρθε στὴ μητρόπολι ὡς τουρίστρια ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη μιὰ γυναίκα καλῆς οἰκογενείας. Ἦταν μάνα. –Συμφορὰ μεγάλη, μοῦ λέει, στὸ σπίτι μου. –Τί συμφορά; –Εἶχα ἕνα παιδὶ ἔξυπνο, ἄριστο στὰ μαθήματα· καὶ χεροδύναμο, πέτρα ἔπιανε καὶ τὴν ἐσποῦσε. Τώρα… κι ἄρχισε νὰ κλαίῃ. –Τί; –Ἔμπλεξε μὲ κακὲς παρέες, ποὺ γέμισε ἡ Θεσσαλονίκη… (Κλάψτε, ἀδέρφια μου, γονεῖς ποὺ στέλνετε τὰ παιδιά σας νὰ σπουδάσουν στὰ πανεπιστήμια καὶ χάνουν ὅ,τι ἱερὸ παρθενικὸ καὶ ἅγιο ἔχει ὁ Χριστιανὸς Ἕλληνας).

Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς Μετά τήν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Κατά Μάρκον, κεφάλαιο Η΄, εδάφια 34-38 και κεφάλαιο Θ΄, εδάφιο 1

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η΄: 34 Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. 35 Ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. 36 Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; 37 Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; 38 Ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Θ΄: 1Καί ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η΄: 34 Τότε ο Ιησούς κάλεσε τα πλήθη του λαού μαζί με τους μαθητές Του και τους είπε: «Εκείνος που θέλει να γίνει δικός μου και να με ακολουθεί ως μαθητής μου, ας διακόψει κάθε φιλία και σχέση με τον διεφθαρμένο απ’ την αμαρτία εαυτό του και ας πάρει τη σταθερή απόφαση να υποστεί για μένα όχι μόνο κάθε θλίψη και δοκιμασία, αλλά ακόμα και θάνατο σταυρικό, και τότε ας με ακολουθεί μιμούμενος το παράδειγμά μου.

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς μετά τήν Ὕψωση. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ

Προς Γαλάτας, κεφάλαιο Β΄, εδάφια 16-20

16 Εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν ᾿Ιησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ. 17 Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; Μὴ γένοιτο. 18 Εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι. 19Ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω. 20 Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

16 Επειδή όμως μάθαμε από την προσωπική μας πείρα ότι δεν γίνεται δίκαιος ο άνθρωπος και δεν σώζεται με την τήρηση των τυπικών διατάξεων του μωσαϊκού νόμου, αλλά μόνο με την πίστη στον Ιησού Χριστό, γι’ αυτό λοιπόν και εμείς πιστέψαμε στον Ιησού Χριστό, για να γίνουμε δίκαιοι και να σωθούμε από την πίστη στον Χριστό και όχι από τα έργα του μωσαϊκού νόμου· διότι, όπως αναφέρεται και στους Ψαλμούς, με τα έργα του νόμου δεν θα δικαιωθεί και δεν θα σωθεί κανένας άνθρωπος.

Αἰτία τῆς ἐργασίας τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου, εἶναι ἡ καλὴ προαίρεση.

Αἰτίες τῶν καλῶν λογισμῶν εἶναι οἱ ἀρετές. Τῶν ἀρετῶν αἰτίες εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου. Καὶ αἰτία τῆς ἐργασίας τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου, εἶναι ἡ καλὴ προαίρεση. 

Ὅσιος Θαλάσσιος 

20 Σεπτεμβρίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ μετὰ τὴν Ὕψωσιν. † Εὐσταθίου μεγαλομάρτυρος καὶ τῆς συνοδείας αὐτοῦ (†118). Ἱλαρίωνος Κρητὸς νεομάρτυρος (†1804). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς μετά τήν ὕψωσιν, Κυριακῆς κα´ ἐπιστολῶν (Γαλ. β´ 16-20).

Γαλ. 2,16           εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ.

Γαλ. 2,16                   Επειδή όμως εγνωρίσαμεν καλά ότι ο άνθρωπος δεν γίνεται δίκαιος, δεν αποκτά την δικαίωσιν ενώπιον του Θεού από τας τυπικάς διατάξστου μωσαϊκού Νομου, αλλά μόνον δια της φωτισμένης ενεργείας και ενεργού πίστεως στον Ιησούν Χριστόν, και ημείς επιστεύσαμεν στον Χριστόν Ιησούν, δια να γίνωμεν δίκαιοι από την πίστιν και με την πίστιν στον Χριστόν και όχι από τα έργα του μωσαϊκού Νομου. Διότι, όπως άλλωστε έχει γραφή και εις την Παλαιάν Διαθήκην, “δεν θα δικαιωθή ποτέ κανείς από τα έργα του Νομου”.

Περί τῆς θεωρίας καί τῶν 3 εἰδῶν της, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-1, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Περί τῆς θεωρίας καί τῶν 3 εἰδῶν της, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-1, 18-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Περί τῆς καθαρᾶς προσευχῆς καί θεωρίας, Β΄ μέρος, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. ζ΄-6, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί τῆς καθαρᾶς προσευχῆς καί θεωρίας, Β΄ μέρος, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. ζ΄-6, 17-9-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ 6η, 7η καί 8η ἡμέρα ἀντίστοιχες μέ τά στάδια τῆς πνευματικῆς ζωῆς, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

Ἡ 6η, 7η καί 8η ἡμέρα ἀντίστοιχες μέ τά στάδια τῆς πνευματικῆς ζωῆς, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 18-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ πορεία τῶν Ἰσραηλιτῶν καί τά στάδια τῆς πνευματικῆς ζωῆς, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ πορεία τῶν Ἰσραηλιτῶν καί τά στάδια τῆς πνευματικῆς ζωῆς, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 17-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Κυριακή μετά τήν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν αὐταπάρνηση πού ὁδηγεῖ στή σωτηρία

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ[:Μάρκ. 8,34-38 και 9,1]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ

[Υπομνηματισμός στα εδάφια Ματθ.16,24-27]

«Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι(:Τότε ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του: “Εάν κάποιος θέλει να με ακολουθήσει ως μαθητής μου, ας διακόψει κάθε σχέση με τον διεφθαρμένο από την αμαρτία εαυτό του κι ας πάρει τη σταθερή απόφαση να υποστεί ακόμη και θάνατο σταυρικό και βίαιο. Κι ας με ακολουθήσει μιμούμενος σε όλα το παράδειγμά μου· και να μη διστάσει να προβεί στις αποφάσεις και τις θυσίες αυτές)»[Ματθ.16,24].

«Τότε ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του», λέγει ο ιερός Ευαγγελιστής· πότε δηλαδή; Όταν ο Πέτρος λίγο πριν είχε πει: « Ἳλεώς σοι, Κύριε· οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο(:Ο Θεός να σε φυλάξει, Κύριε, από όσα φοβερά μας είπες ότι θα σου συμβούν· Δεν πρέπει να σου συμβούν αυτά)»[Ματθ.16,22]· και άκουσε ως απάντηση από τον Κύριο: « Ὓπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ· σκάνδαλόν μου εἶ· ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων (:Πήγαινε πίσω μου και φύγε από μπροστά μου, σατανά˙ μου είσαι εμπόδιο στο δρόμο του καθήκοντός μου και πειρασμός· διότι δεν φρονείς εκείνα που αρέσουν στον Θεό, αλλά εκείνα που αρέσουν στους ανθρώπους)»[Ματθ. 16,23]· διότι δεν αρκέστηκε στην επιτίμηση μόνο, αλλά θέλοντας να δείξει και με το παραπάνω και το ότι τα λόγια του Πέτρου ήταν άτοπα και ανάρμοστα και να αποκαλύψει και το κέρδος που θα πήγαζε από το Πάθος, λέγει: «Εσύ μου λέγεις: “ο Θεός να σε φυλάξει και να σε ευσπλαχνιστεί, ώστε να μη σου συμβεί αυτό”· εγώ όμως σου λέγω ότι δεν είναι μόνο επιβλαβές για σένα και ολέθριο το να με εμποδίσεις και να δυσφορείς για το Πάθος μου, αλλά ότι ούτε θα μπορέσεις να σωθείς εάν και εσύ ο ίδιος δεν είσαι προετοιμασμένος με κάθε τρόπο να πεθάνεις». Για να μη νομίσουν δηλαδή ότι είναι ανάξιο Αυτού το να πάθει, διδάσκει σε αυτούς το κέρδος του πράγματος, όχι μόνο με όσα είχαν προηγηθεί, αλλά και με όσα επρόκειτο να ακολουθήσουν.

Στο περιστατικό που καταγράφεται από τον ευαγγελιστή Ιωάννη, λοιπόν, λέγει: «Ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει(:Αληθινά σας λέω, εάν το μικρό σπυρί του σιταριού δεν πέσει στη γη και δεν σαπίσει μέσα στο χώμα, μένει απλώς ένας μόνο σπόρος και δεν πολλαπλασιάζεται. Εάν όμως με τη σπορά του στη γη πεθάνει και ταφεί, βγάζει πολύ καρπό. Έτσι κι εγώ, εάν πεθάνω, όπως ο Πατέρας μου όρισε, θα καρποφορήσω τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους)»[Ιω.12,24]. Στην αντίστοιχη περικοπή του Ματθαίου στο συγκεκριμένο σημείο [Ματθ.16,24], διδάσκοντας αυτό σε μεγαλύτερο βάθος, δεν περιορίζει τον λόγο μόνο στον Εαυτό του, περί του ότι πρέπει δηλαδή να πεθάνει, αλλά επεκτείνει αυτόν και προς εκείνους. «Είναι δηλαδή τόσο το κέρδος αυτού του πράγματος, ώστε και για σας το να μη θέλετε μεν να πεθάνετε να είναι φοβερό, ενώ το να είστε όμως έτοιμοι προς αυτό να είναι αγαθό».

Μέ ἀπάλλαξε ἀπό δαιμονική ἐπήρεια. Ἅγιος Πορφύριος

ΜΕ ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΑΠΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΕΠΗΡΕΙΑ

Μαρτυρία κ. Μαρίας, Μεσολόγγι

Ὅταν ἤμουν νέα, ὅπως ὅλα τὰ κορίτσια τῆς ἡλικίας μου, ὀνειρευόμουν νὰ γνωρίσω έναν όμορφο νέο καὶ νὰ παντρευτῶ. Ἐπειδὴ ὅμως περνούσανε τὰ χρόνια καὶ οἱ φίλες μου ἔκαναν τις οἰκογένειές τους ἐνῶ ἐγὼ ἀποτύχαινα, ἄρχισα νὰ

ἀπελπίζομαι καὶ νὰ πιστεύω ὅτι κάποιος μὲ μισεῖ καὶ μὲ ἔχει "δέσει" μέ μάγια.

Μὲ τὴν ἀφελὴ αὐτὴ σκέψη ἐπισκέφτηκα μάγους, χαρτορίχτρες, μέντιουμ... προκειμένου νὰ μοῦ λύσουνε τὰ μάγια.

Ψυχολογικὰ χειροτέρεψα καὶ ἔνιωθα ἕνα βάρος στὴν ψυχή μου. Εἶχα ταραχὴ καὶ ἐκνευρισμό. Οι τύψεις καὶ οἱ ἐνοχὲς γιὰ τὴν ἁμαρτία μου αὐτή μοῦ ἔφεραν περισσότερη ἀπελπισία.

Ήμουν στὴν Ἀθήνα, ἔμαθα γιὰ τὸν Ἅγιο καί τόν ἐπισκέφτηκα. Βρῆκα κόσμο νὰ περιμένει καὶ μία μοναχή μᾶς εἶπε νὰ παίρνουμε τὴν εὐλογία του καὶ νὰ φεύγουμε.

Κυριακή μετά τήν Ὕψωση:«Ἡ παιδεία τοῦ Τιμίου Σταυροῦ» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ[:Μάρκ. 8,34-9,1]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Στομίου Λαρίσης στις 19-9-1999]

(Β405)

Η Κυριακή, αγαπητοί μου, μετά την Ύψωσιν του Τιμίου Σταυρού, είναι ο απόηχος της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Ο Τίμιος Σταυρός υψώθηκε όχι μόνον σαν μία αισθητή υπόθεση -να τον δει, δηλαδή, ο λαός όπως τότε έγινε εις τα Ιεροσόλυμα και να αναφωνήσει το «Κύριε ἐλέησον»· ο Τίμιος Σταυρός είναι παντοτινά υψωμένος και νοητά ορώμενος από τον κάθε Χριστιανό. Και τούτο γιατί ο Τίμιος Σταυρός είναι η μεγάλη παιδεία, η μεγάλη παιδαγωγία του κάθε Χριστιανού, στο κάθε βήμα της ζωής του, για όλους τους Χριστιανούς, όλων των αιώνων και όλων των εποχών. Είναι το σχολείον που πρέπει να φοιτήσει ο πιστός, για να γίνει τέλειος Χριστιανός.

Και η παιδεία του Τιμίου Σταυρού άρχισε πολύ ενωρίς· από αυτόν τον Παράδεισον. Δηλαδή προ Χριστού. Θα το δείτε. Θα ήταν χωρίς αξία βέβαια η αρετή του Αδάμ, αφού ο Θεός τον εδημιούργησε αγαθόν, αν ο Αδάμ δεν μετήρχετο μία παιδαγωγία. Και η παιδαγωγία του Αδάμ ήταν το ξύλον της γνώσεως καλού και κακού. Ήταν η τήρησις της εντολής της υπακοής, με αισθητή αναφορά τον καρπόν ενός δένδρου. Και τότε απεδείχθη η ελευθέρα, του Αδάμ, βούλησις και ενέργεια. Έπρεπε αυτά να τύχουν μίας δοκιμασίας, για να συνειδητοποιήσει ο Αδάμ και έτσι η αρετή γι’ αυτόν να είναι καρπός όχι παθητικός, αλλά ενεργητικός. Ο Αδάμ, όμως, δυστυχώς έδειξε άρνηση στην παιδαγωγία του Θεού.

Κυριακή μετά τήν Ὕψωση.Ἐρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ [: Γαλ. 2, 16-20]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν ᾿Ιησοῦν ἐπιστεύσαμεν διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ(:Επειδή όμως μάθαμε από τη δική μας πείρα ότι δεν γίνεται δίκαιος ο άνθρωπος και δεν σώζεται με την τήρηση των τυπικών διατάξεων του μωσαϊκού νόμου, αλλά μόνο με την πίστη στον Ιησού Χριστό, γι' αυτό λοιπόν και εμείς πιστέψαμε στον Ιησού Χριστό, για να γίνουμε δίκαιοι και να σωθούμε από την πίστη στον Χριστό και όχι από τα έργα του μωσαϊκού νόμου· διότι όπως αναφέρεται και στους Ψαλμούς, με τα έργα του νόμου δεν θα δικαιωθεί και δεν θα σωθεί κανένας άνθρωπος)»[Γαλ.2,16· ερμ. απόδοση Παν. Τρεμπέλα].

Πρόσεξε και εδώ πώς με ασφάλεια λέγει τα πάντα. «Διότι όχι όμως ως κακό αλλά ως ασθενή στο να μας εξασφαλίσει τη σωτηρία», λέγει, «εγκαταλείψαμε τον μωσαϊκό νόμο». Εάν λοιπόν ο μωσαϊκός νόμος δεν παρέχει δικαίωση και σωτηρία στον άνθρωπο, είναι περιττή η περιτομή. Αλλά εδώ μεν έτσι αναφέρει· προχωρώντας όμως δείχνει ότι όχι μόνο είναι περιττή η περιτομή, αλλά και επικίνδυνη· κάτι το οποίο είναι και περισσότερο αξιοπαρατήρητο, το ότι δηλαδή στην αρχή μεν λέγει ότι «δεν δικαιώνεται ο άνθρωπος από τα έργα του νόμου», προχωρώντας όμως ομιλεί και με πιο βαριές εκφράσεις.

«Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος;(:Αλλά όμως εάν υποθέσουμε ότι η τήρηση του μωσαϊκού νόμου είναι επιβεβλημένη, και συνεπώς εμείς που αφήσαμε τον νόμο, αμαρτήσαμε και βρεθήκαμε να είμαστε αμαρτωλοί μόνο και μόνο επειδή ζητούμε να δικαιωθούμε και να σωθούμε με την πίστη και την κοινωνία μας με τον Χριστό, τότε γεννιέται το άτοπο ερώτημα: “Άραγε ο Χριστός είναι υπηρέτης της αμαρτίας, αφού Αυτός μας ώθησε να αφήσουμε τον μωσαϊκό νόμο;”. Μη συμβεί να πούμε τέτοια βλασφημία)»[Γαλ.2,17]. «Διότι εάν δεν έχει δύναμη», λέγει, «η πίστη στον Χριστό να δικαιώσει, αλλά υφίσταται πάλι η αναγκαιότητα του μωσαϊκού νόμου, εκείνοι οι οποίοι εγκατέλειψαν τον νόμο για τον Χριστό και δεν δικαιώνονται από την άφεση, αλλά κατακρίνονται, θα βρούμε να γίνεται αίτιος της κατακρίσεως Αυτός, για τον οποίο, αφού εγκαταλείψαμε τον νόμο, καταφύγαμε στην πίστη».

Ἡράκλειο Κρήτης: ΝΤΡΟΠΗ - Τουρκικὲς σημαῖες ἐκεῖ ποὺ κάποτε ἔσφαζαν Ἕλληνες!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Ας αναλογιστούμε λίγο τι έχουν δει τα μάτια μας τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας.

Ισλαμιστές με τζιχαντιστικές σημαίες να κάνουν παράτες στο κέντρο της Αθήνας. Μουσουλμάνους να αγνοούν τα περιοριστικά μέτρα της πανδημίας και να κατακλύζουν την πλατεία Συντάγματος για την πρωτοχρονιά του 2022. Αφγανούς να σουλατσάρουν με στρατιωτικές στολές σαν να κάνουν περιπολία στη Καμπούλ. Πακιστανούς να κάνουν παρέλαση με αυτοκίνητα ή να «κλείνουν» την πλατεία Κοτζιά για εθνικές τους εορτές.

Αλβανούς να πραγματοποιούν εθνικιστική φιέστα στο Σύνταγμα, φωνάζοντας συνθήματα για τον UCK, κρατώντας πανό με τη «Μεγάλη Αλβανία» και κάνοντας χειρονομίες με τον «αλβανικό αετό». Ψευτομακεδόνες Σκοπιανούς να διοργανώνουν αλυτρωτικά πανηγύρια στη Βόρεια Ελλάδα. Τουρκόψυχα κόμματα πρακτόρων να κάνουν πολιτική εκστρατεία στη Θράκη. Εικόνες του Κεμάλ Ατατούρκ να υψώνονται σε ελληνικά γήπεδα και Τούρκους να κάνουν λαϊκό προσκύνημα στο σπίτι του σφαγέα στη Θεσσαλονίκη.