Μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
Η εχεμύθεια των πιστών σε θέματα εκκλησιαστικά και εν καιρώ διωγμού
[απόσπασμα από την 127η ομιλία στις Πράξεις των Αποστόλων]
…Εδώ τίθεται ένα πάρα πάρα πολύ σοβαρό πρόβλημα· το οποίον εμένα με απασχολεί πολλά χρόνια, μια που κι εσείς κι εγώ βρισκόμεθα μέσα στην Εκκλησία και αποτελούμε την Εκκλησίαν. Είναι το εξής: είναι η μυστικότητα των θεμάτων της Εκκλησίας εκ μέρους των πιστών. Κάποτε η Εκκλησία ήτο ένα κλειστόν κύκλωμα. Ένα λείψανο του κλειστού της Εκκλησίας είναι αυτό που ακούμε, λείψανο, που λέγεται «τάς θύρας, τάς θύρας». Δηλαδή, κλείστε τις πόρτες. Βέβαια σήμερα δεν κλείνομε τις πόρτες, γιατί υποτίθεται ότι δεν υπάρχει λόγος να κλείσουμε τις πόρτες. Και έχομε δώσει στους νεότερους ερμηνευτάς της Θείας Λειτουργίας, μια διάσταση, θα λέγαμε κάπως μεταφορική: «Κλείστε τις πόρτες της ψυχής, που είναι οι πέντε αισθήσεις. Δηλαδή τα μάτια σας, να μην βλέπουν παράξενα μέσα στην Εκκλησία, τα αυτιά σας να μην ακούν κάτι που δεν θα έπρεπε να ακούσουν» κ.ο.κ. «Κλείστε», με άλλα λόγια, «όλα εκείνα τα σημεία, τα οποία θα μπορούσαν να σας κάνουν να μην έχετε συγκέντρωση κατά τη Θεία Λειτουργία».
Όμως αυτό το παράγγελμα δεν είναι πνευματικό. Είναι καθαρά τεχνικό. Όπως εκείνο το «Σοφία. Ὀρθοί». «Σοφία». Έχει τελεία. Μετά: «Ὀρθοί»· που σημαίνει «το Ευαγγέλιον είναι σοφία». Όταν βγαίνει ο ιερεύς και λέει: «Σοφία». Και θα ‘πρεπε εκεί να σταματάμε. «Σοφία». Μία διακοπή που να δείχνει τελεία και μετά: «Ὀρθοί». Και πάλι τελεία. Που θα πει: «Το Ευαγγέλιο είναι η σοφία του Θεού· σηκωθείτε από τα καθίσματά σας». Διότι οι πιστοί από την αρχαία Εκκλησία εκάθηντο ή μπορούσαν να καθίσουν. Όπως και σήμερα έχομε καθίσματα. Ή δεν φθάνουν για όλους ή, όπως θέλετε πάρτε το, πάντως μπορούσαν να καθίσουν εις τα σκαμνιά τους, εις τους «σκίμποδες»(ὁ σκίμπους, τοῦ σκίμποδος). Είναι το σκαμνί. Και τι περίεργο πράγμα- να πω κι ένα γλωσσολογικό: Ὁ σκίμπους, ελληνικοτάτη λέξις, ε; Ὁ σκίμπους, τοῦ σκίμποδος που είναι το σκαμνί, επήγε στην Ευρώπη και γύρισε με την ονομασία «σκαμπό»!-. Λοιπόν, μπορούσαν να καθίσουν. Εκεί τι; Έπρεπε να σηκωθούν την ώρα εκείνη. Να σηκωθούν. Αυτά είναι τεχνικά παραγγέλματα, τεχνικά. Κι εφρόντιζαν οι αρμόδιοι, διάκονοι συνήθως, ό,τι ήσαν, οι αρμόδιοι για όλα αυτά.
