Ἡ Ὁσία Σάρρα, ἡ ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Αἰγύπτου ἀσκήσασα.
Παρακλητικός Κανών εις την Οσία Σάρρα εδώ
† 13η Ἰουλίου
1.Ἀφηγοῦνται, ὅτι δεκατρία ὁλόκληρα χρόνια τὴν Ἀμμᾶ Σάρρα τὴν πολεμοῦσε ὁ δαίμονας τῆς πορνείας καὶ ἐκείνη οὔτε μία φορὰ δὲν ἐζήτησε απὸ τὸν Θεὸ νὰ τὴν ἀπαλλάξη ἀπὸ αὐτὸν τὸν πόλεμο, ἀλλὰ μόνον ἔλεγε· «Θεέ μου, δός μου δύναμι».
2. Κάποτε τῆς εἶχε ἐπιτεθῆ μὲ πολλὴ σφοδρότητα αὐτὸ τὸ πνεῦμα τῆς πορνείας, δείχνοντάς της τὴν γοητεία τῆς κοσμικῆς ματαιότητας· καὶ αὐτή, ἀφοῦ στάθηκε ἀνένδοτη, ἐπειδὴ σεβόταν τὸν Θεὸ καὶ ἦταν ἀνυποχώρητη στὴν ἄσκησί της, ἀμέσως ἀνέβηκε στὸ δωμάτιό της γιὰ νὰ προσευχηθῆ. Τότε φανερώθηκε σωματικὰ τὸ κακὸ αὐτὸ πνεῦμα ἐνώπιόν της καὶ τῆς εἶπε· «Μὲ νίκησες, Σάρρα». Ἡ δὲ εἶπεν· «Δὲν σὲ νίκησα ἐγώ, ἀλλ᾿ ὁ Δεσπότης μου Χριστός».
3. Ἔλεγαν γι᾿ αὐτήν, ὅτι παρέμεινε ἑξήντα χρόνια ἐπάνω ἀπὸ τὸν ποταμὸ καὶ οὐδέποτε ἔσκυψε νὰ τὸν ἰδῆ.
4. Κάποτε ἄλλοτε ἦλθαν νὰ τὴν ἐπισκεφθοῦν δύο μεγάλοι Γέροντες Ἀναχωρητές, ἀπὸ τὰ μέρη τοῦ Πηλουσίου. Καὶ καθὼς ἐπήγαιναν, συζητοῦσαν μεταξύ τους καὶ ἔλεγαν· «Νὰ τὴν ταπεινώσουμε τούτη τὴν γερόντισσα». Καὶ τῆς λένε· «Πρόσεξε μήπως ὑπερηφανευθῆς καὶ πῆς· “Νά, ἀκόμη καὶ Ἀναχωρητὲς ἔρχονται νὰ μὲ ἐπισκεφθοῦν, ἐνῶ εἶμαι γυναίκα”». Ἡ Ἀμμᾶς Σάρρα ὅμως τοὺς ἀπαντᾶ· «Ὡς πρὸς τὴν φύσι εἶμαι πράγματι γυναίκα, ἀλλ᾿ ὄχι ὅμως καὶ στὸ φρόνημα».
