Τὸ θαῦμα τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς στὴν Πάρο τὸν Ἰούλιο τοῦ 1944

Στίς 14 Μαΐου 1944 ἀγγλικό ὑποβρύχιο ἄραξε σέ ἕναν ὅρμο στό Πίσω Λειβάδι τῆς Πάρου καί ἔβγαλε στρατιῶτες, οἱ ὁποῖοι ἀνέβηκαν στό χωριό Τσιμπίδο (Μάρπησσα) καί πῆραν αἰχμαλώτους 7 στρατιῶτες Γερμανούς τήν ὥρα πού κοιμόντουσαν, σκότωσαν δύο καί τραυμάτισαν τόν διοικητή τοῦ ἀεροδρομίου ὑπολοχαγό Τάμπε, βρέθηκαν δέ καί καλώδια ἐπικοινωνιῶν κομμένα. Τό πρωί σέ ἀντίποινα συνέλαβαν οἱ Γερμανοί στό ἀεροδρόμιο τόν νεαρό Νικόλαο Στέλλα ἀπό τίς Λεῦκες. Ἔχοντας ἐναντίον του βάσιμες ὑποψίες τόν θανάτωσαν μέ ἀγχόνη κρεμώντας τον πάνω σέ ξύλο σέ ψηλό μέρος γιά νά φαίνεται ἀπό τά γύρω χωριά πρός ἐκφοβισμό. Ὁ στρατιωτικός διοικητής Γκραφονμπερεμπέργκ ζήτησε ἀπό τούς Προέδρους τῶν Κοινοτήτων Πάρου καί Ἀντιπάρου νά τοῦ παραδώσουν σέ ὁρισμένη μέρα 125 νέους, τούς ὁποίους θά ἐκτελοῦσε.

Οἱ Πρόεδροι ὅλων τῶν Κοινοτήτων καί οἱ ἱερεῖς – ἐφημέριοι μαζί μέ τόν Ἡγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Λογγοβάρδας Φιλόθεο Ζερβάκο πῆγαν ὅλοι στήν κωμόπολη Τσιμπίδο, στό σπίτι τοῦ καλοῦ γιατροῦ Εὐστρατίου Ἀλιπράντη καί, ἀφοῦ ἔκαναν συμβούλιο, ἀποφάσισαν νά πᾶνε ὅλοι μαζί στό διοικητή καί νά τόν παρακαλέσουν νά ἀλλάξει ἀπόφαση.

Αὐτό εἶναι τό κελάκι τοῦ πατρός Φιλόθεου Ζερβάκου στήν ἱερά μονή Παναγίας Μυρτιδιώτισσας στήν Πάρο

Ἡ ἀνάμνησις τοῦ θαύματος τῆς διασώσεως 125 νέων τῆς Πάρου

Ἡ ἀνάμνησις τοῦ θαύματος τῆς διασώσεως 125 νέων τῆς Πάρου

Ἐκ τῆς Ἱ. Μονῆς Ζωοδόχου Πηγῆς Λογγοβάρδας Πάρου, ἀνεκοινώθησαν τὴν 25ην Ἰουλίου τὰ ἀκόλουθα: «Ἡ ἀνάμνησις τοῦ θαύματος τῆς διασώσεως ἀπὸ τὴν ἐκτέλεσι εἰς θάνατον ἀπὸ τὸν γερμανικὸ στρατὸ κατοχῆς 125 νέων τῆς Πάρου ἑορτάστηκε καὶ ἐφέτος μὲ πανηγυρικὴ μεγαλοπρέπεια καὶ πνευματικὴ κατάνυξι στὴν Ἱ. Μονὴ Ζωοδόχου Πηγῆς Λογγοβάρδας, τὸν τόπο ὅπου ἐτελέσθη τὸ θαῦμα.
Ἀρκετοὶ Παριανοὶ συμμετεῖχαν στὴ θεία Λειτουργία καθὼς καὶ μερικὲς γυναῖκες, ποὺ παρακολουθοῦσαν τὴν θεία Λειτουργία ἀπὸ τὰ μεγάφωνα ἐκτὸς τῆς Ἱ. Μονῆς. Ὅλοι αὐτοί, ὅπως εἶπε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Παροναξίας κ. Καλλίνικος στὴν ὁμιλία του, εἶναι ἀξιέπαινοι, διότι παρ᾽ ὅτι ἦταν ἐργάσιμη ἡμέρα ἦρθαν, γιὰ νὰ τιμήσουν τὴν Παναγία μας, ποὺ ἔσωσε τὴν Πάρο μας ἀπὸ μία μεγάλη συμφορά.

Το θαύμα της Ζωοδόχου Πηγής στην Πάρο τον Ιούλιο του 1944

Στίς 14 Μαΐου 1944 ἀγγλικό ὑποβρύχιο ἄραξε σέ ἕναν ὅρμο στό Πίσω Λειβάδι τῆς Πάρου καί ἔβγαλε στρατιῶτες, οἱ ὁποῖοι ἀνέβηκαν στό χωριό Τσιμπίδο (Μάρπησσα) καί πῆραν αἰχμαλώτους 7 στρατιῶτες Γερμανούς τήν ὥρα πού κοιμόντουσαν, σκότωσαν δύο καί τραυμάτισαν τόν διοικητή τοῦ ἀεροδρομίου ὑπολοχαγό Τάμπε, βρέθηκαν δέ καί καλώδια ἐπικοινωνιῶν κομμένα. Τό πρωί σέ ἀντίποινα συνέλαβαν οἱ Γερμανοί στό ἀεροδρόμιο τόν νεαρό Νικόλαο Στέλλα ἀπό τίς Λεῦκες. Ἔχοντας ἐναντίον του βάσιμες ὑποψίες τόν θανάτωσαν μέ ἀγχόνη κρεμώντας τον πάνω σέ ξύλο σέ ψηλό μέρος γιά νά φαίνεται ἀπό τά γύρω χωριά πρός ἐκφοβισμό. Ὁ στρατιωτικός διοικητής Γκραφονμπερεμπέργκ ζήτησε ἀπό τούς Προέδρους τῶν Κοινοτήτων Πάρου καί Ἀντιπάρου νά τοῦ παραδώσουν σέ ὁρισμένη μέρα 125 νέους, τούς ὁποίους θά ἐκτελοῦσε.
Οἱ Πρόεδροι ὅλων τῶν Κοινοτήτων καί οἱ ἱερεῖς – ἐφημέριοι μαζί μέ τόν Ἡγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Λογγοβάρδας Φιλόθεο Ζερβάκο πῆγαν ὅλοι στήν κωμόπολη Τσιμπίδο, στό σπίτι τοῦ καλοῦ γιατροῦ Εὐστρατίου Ἀλιπράντη καί, ἀφοῦ ἔκαναν συμβούλιο, ἀποφάσισαν νά πᾶνε ὅλοι μαζί στό διοικητή καί νά τόν παρακαλέσουν νά ἀλλάξει ἀπόφαση.