Μετὰ τὴν γεννήση τοῦ δευτέρου παιδιού μας τὸ 2003 παρουσίασα κάποιες ἀλλοιώσεις στὴ
μήτρα, οἱ ὁποίες ἀνησύχησαν τὸ γιατρό μου.
Χρειάστηκε τότε νὰ γίνει μιὰ μικρὴ ἐπεμβάση, ὥστε νὰ ἀφαιρεθοῦν
αὐτὲς οἱ ἀλλοιώσεις. "Ἔτσι κι ἔγινε. Μετὰ τὴν ἐπεμβάση χρειάστηκε νὰ γίνει
βιοψία, τὰ ἀποτελέσματα τῆς ὁποίας θὰ ἔπαιρναν κάποιες μέρες γιὰ νὰ βγοῦν. Οἱ
γονεῖς μας κι ἐμεῖς εἴχαμε φοβηθεῖ πολύ.
Στὸ σπίτι μας εἴχαμε ἕνα ρίνισμα ἀπὸ τὴν καρδία τοῦ ἁγίου
Λουκᾶ. Τὴν ἡμέρα ποῦ ἔγινε ἡ ἐπέμβαση, ἦλθε στὸ σπίτι ἡ πεθερά μου, ἡ ὁποία δὲν
ἤξερε ὅτι εἴχαμε αὐτὴ τὴν εὐλογία τοῦ ἁγίου Λουκᾶ. Μᾶς εἶπε τότε ὅτι εἶδε ἕνα παράξενο ὄνειρο, ποῦ
δὲν μποροῦσε νὰ ἐξηγήσει.

