18 Ιανουαρίου Συναξαριστής. Αθανασίου του Μεγάλου, Κυρίλλου Πατριάρχη Αλεξανδρείας, Θεοδούλης Μάρτυρος, των Αγίων Μαρτύρων Ελλαδίου του Κομενταρησίου, Θεοδούλου, Βοήθου, Ευαγρίου και Μακαρίου, Ξένης Μάρτυρος, Μαρκιανού Οσίου, Εφραιμίου Επισκόπου, Σιλβάνου Οσίου, Ιωακείμ εκ Βουλγαρίας, Μαξίμου Επισκόπου, Αθανασίου διά Χριστόν Σαλού, Αθανασίου εκ Ρωσίας.

Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας (εορτή Αθανάσιος, Αθανασία)

Ο Μέγας Αθανάσιος γεννήθηκε κατά το έτος 295 μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια από Χριστιανούς γονείς. Έτυχε επιμελημένης εκπαιδεύσεως φιλοσοφικής και θεολογικής. Κατά τη νεανική του ηλικία συνδέθηκε με τον Μέγα Αντώνιο και ασκήτευσε μαζί του στην έρημο.
Στην αρχή χειροθετήθηκε αναγνώστης της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας και το 318 μ.Χ. ήταν ήδη διάκονος. Το έτος 325 μ.Χ. συνοδεύει τον γέροντα Πατριάρχη Αλεξανδρείας Αλέξανδρο στη Νίκαια, όπου συγκλήθηκε η Α’ Οικουμενική Σύνοδος, «του χορού των διακόνων ηγούμενος».
Εκεί, χάρη στη μόρφωσή του και μάλιστα στη θερμουργό και ακλόνητη πίστη του, αναδείχθηκε ένας από τους θαρραλέους αγωνιστές κατά της αιρέσεως του Αρείου.
Μάλιστα δε, όπως αποφάνθηκε η εν Αλεξανδρεία Σύνοδος του 399 μ.Χ., κυρίως ο Αθανάσιος «την νόσον του Αρειανισμού έστησεν».
Κανένας, ίσως, άλλος από τους Πατέρες και Διδασκάλους της Εκκλησίας, της περιόδου εκείνης, δεν αντιμετώπισε τόσο σπουδαία εκκλησιαστικά και θεμελιώδη προβλήματα της Εκκλησίας, όπως ήταν τα περί Θεού, κόσμου, ανθρώπου, δημιουργίας, τριαδολογίας, ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού, σωτηρίας, χριστολογίας, πνευματολογίας, Οικουμενικής Συνόδου κ.α.

18 Ιανουαρίου Συναξαριστής. Αθανασίου του Μέγα, Κυρίλλου Πατριάρχη Αλεξανδρείας, Θεοδούλης Μάρτυρος, των Αγίων Μαρτύρων Ελλαδίου του Κομενταρησίου, Θεοδούλου, Βοήθου, Ευαγρίου και Μακαρίου, Ξένης Μάρτυρος, Μαρκιανού Οσίου, Εφραιμίου Επισκόπου, Σιλβάνου Οσίου, Ιωακείμ εκ Βουλγαρίας, Μαξίμου Επισκόπου, Αθανασίου διά Χρισόν Σαλού, Αθανασίου εκ Ρωσίας.

Ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας (εορτή Αθανάσιος, Αθανασία)

Ο Μέγας Αθανάσιος γεννήθηκε κατά το έτος 295 μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια από Χριστιανούς γονείς. Έτυχε επιμελημένης εκπαιδεύσεως φιλοσοφικής και θεολογικής. Κατά τη νεανική του ηλικία συνδέθηκε με τον Μέγα Αντώνιο και ασκήτευσε μαζί του στην έρημο.
Στην αρχή χειροθετήθηκε αναγνώστης της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας και το 318 μ.Χ. ήταν ήδη διάκονος. Το έτος 325 μ.Χ. συνοδεύει τον γέροντα Πατριάρχη Αλεξανδρείας Αλέξανδρο στη Νίκαια, όπου συγκλήθηκε η Α’ Οικουμενική Σύνοδος, «του χορού των διακόνων ηγούμενος».
Εκεί, χάρη στη μόρφωσή του και μάλιστα στη θερμουργό και ακλόνητη πίστη του, αναδείχθηκε ένας από τους θαρραλέους αγωνιστές κατά της αιρέσεως του Αρείου.
Μάλιστα δε, όπως αποφάνθηκε η εν Αλεξανδρεία Σύνοδος του 399 μ.Χ., κυρίως ο Αθανάσιος «την νόσον του Αρειανισμού έστησεν».
Κανένας, ίσως, άλλος από τους Πατέρες και Διδασκάλους της Εκκλησίας, της περιόδου εκείνης, δεν αντιμετώπισε τόσο σπουδαία εκκλησιαστικά και θεμελιώδη προβλήματα της Εκκλησίας, όπως ήταν τα περί Θεού, κόσμου, ανθρώπου, δημιουργίας, τριαδολογίας, ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού, σωτηρίας, χριστολογίας, πνευματολογίας, Οικουμενικής Συνόδου κ.α.

18 Ιανουαρίου Συναξαριστής. Αθανασίου του Μέγα, Κυρίλλου Πατριάρχη Αλεξανδρείας, Θεοδούλης Μάρτυρος, των Αγίων Μαρτύρων Ελλαδίου του Κομενταρησίου, Θεοδούλου, Βοήθου, Ευαγρίου και Μακαρίου, Ξένης Μάρτυρος, Μαρκιανού Οσίου, Εφραιμίου Επισκόπου, Σιλβάνου Οσίου, Ιωακείμ εκ Βουλγαρίας, Μαξίμου Επισκόπου, Αθανασίου διά Χρισόν Σαλού, Αθανασίου εκ Ρωσίας.

Ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας (εορτή Αθανάσιος, Αθανασία)

Ο Μέγας Αθανάσιος γεννήθηκε κατά το έτος 295 μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια από Χριστιανούς γονείς. Έτυχε επιμελημένης εκπαιδεύσεως φιλοσοφικής και θεολογικής. Κατά τη νεανική του ηλικία συνδέθηκε με τον Μέγα Αντώνιο και ασκήτευσε μαζί του στην έρημο.
Στην αρχή χειροθετήθηκε αναγνώστης της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας και το 318 μ.Χ. ήταν ήδη διάκονος. Το έτος 325 μ.Χ. συνοδεύει τον γέροντα Πατριάρχη Αλεξανδρείας Αλέξανδρο στη Νίκαια, όπου συγκλήθηκε η Α’ Οικουμενική Σύνοδος, «του χορού των διακόνων ηγούμενος».
Εκεί, χάρη στη μόρφωσή του και μάλιστα στη θερμουργό και ακλόνητη πίστη του, αναδείχθηκε ένας από τους θαρραλέους αγωνιστές κατά της αιρέσεως του Αρείου.
Μάλιστα δε, όπως αποφάνθηκε η εν Αλεξανδρεία Σύνοδος του 399 μ.Χ., κυρίως ο Αθανάσιος «την νόσον του Αρειανισμού έστησεν».
Κανένας, ίσως, άλλος από τους Πατέρες και Διδασκάλους της Εκκλησίας, της περιόδου εκείνης, δεν αντιμετώπισε τόσο σπουδαία εκκλησιαστικά και θεμελιώδη προβλήματα της Εκκλησίας, όπως ήταν τα περί Θεού, κόσμου, ανθρώπου, δημιουργίας, τριαδολογίας, ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού, σωτηρίας, χριστολογίας, πνευματολογίας, Οικουμενικής Συνόδου κ.α.

Ο Άγιος Χριστόφορος ο Παπουλάκος (+18 Ιανουαρίου )

“Ό Άγιος της Πελοποννήσου”

Γεννήθηκε στά Άρμπουνα των Καλαβρύτων, έκει όπου έφτιαξε και το ασκητήριό του, αφιερωμένο στην Παναγία. Ονομάστηκε ο Άγιος της Πελοποννήσου, διότι περιόδευσε ολόκληρη την Πελοπόννησο καί τα χωριά της κηρύττοντας τον Ιησού Χριστό και την Όρθοδοξία.
Πολέμησε με σφοδρότητα τους μάγους και τις μάγισσες της εποχής του καταστρέφοντας τα έργα του διαβόλου. Βοήθησε καί έσωσε οικογένειες καί ανθρώπους πού οι μάγοι τους είχαν δέσει στά δίχτυα του σατανά.
Μέχρι και σήμερα η χαριτόβρυτος κάρα του, η οποία ευρίσκεται στα Άρμπουνα των Καλαβρύτων και τεμάχιον αυτής ευρίσκεται και στο Τρίκορφο Φωκίδος, στην Ιερά Μονή Αγίων Αυγουστίνου και Σεραφείμ Σαρώφ, τελεί πλήθος θαυμάτων διαλύοντας πασα μαγεία καί δαιμονισμό. Άσθενείς, πονεμένοι, άνθρωποι που υποφέρουν από μαγεία και δαιμονισμό και άλλες ασθένειες καταφθάνουν στα Άρμττουνα των Καλαβρύτων ή στο Τρίκορφο Φωκίδος αναζητώντας τήν θεραπεία τους, διά των πρεσβειών του Αγίου Χριστόφορου του Παπουλάκου.
Είθε διά των πρεσβειών του να φυλάττει τις οικίες και τις οικογένειες όλων των ευσεβών άνθρώττων.

Άπολυτίκιον του Αγίου Χριστόφορου Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Βρονταίς ταίς τών λόγων σου περιβαλλόμενος, Κυρίω, παρίστασαι τω βασιλει καί Θεώ, Χριστόφορε αοίδιμε, σύ γάρ έν τω Μορέα διαπρύσιος ώφθης, διδαχών του Κυρίου ττροβολεύς τε καί κήρυξ, καί νυν πάτερ αυγάζεις, ψυχάς λατρών του Κυρίου σου.