Ὁ Σταυρὸς καὶ ἡ χαρὰ στὴ ζωὴ τῶν μοναχῶν

π. Δημήτριος Στανιλοάε,

Ἐγὼ πάντοτε εἶχα μεγάλο σεβασμὸ καὶ ἀγάπη πρὸς τοὺς μοναχούς. Αἰσθάνομαι πάντοτε πολὺ καλὰ ὅταν βρίσκομαι μεταξύ τους. Στὴν ἀρχὴ μάλιστα τῆς ζωῆς μου δυσκολεύθηκα ποιὸ δρόμο νὰ ἀκολουθήσω. Κατέληξα καὶ ἀπεφάσισα νὰ ζήσω τὸ δρόμο ποὺ βρίσκεται πολὺ κοντὰ στοὺς μοναχούς. Μπορῶ νὰ πῶ ὅτι αἰσθάνθηκα τὴ χαρὰ καὶ τὸν πόνο τους. Ἐπεδίωξα πάντοτε νὰ ἀκούσω καὶ νὰ νοιώσω τοὺς μοναχοὺς καὶ προσπάθησα νὰ ἐκφράσω τὰ ἰδανικὰ τοῦ μοναχισμοῦ, ποὺ εἶναι συγχρόνως καὶ ἡ κορυφὴ τῆς πνευματικότητος.

Καθὼς λέγει ἕνας μεγάλος στοχαστὴς, κάθε χριστιανὸς εἶναι, κατὰ κάποιον τρόπο, ὡς πρὸς τὶς ἀναζητήσεις του, μοναχός. Δὲν ὑπάρχουν δύο πνευματικότητες στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ἡ πνευματικότης εἶναι μία, ἀλλὰ πραγματοποιεῖται σὲ διαφορετικὰ ἐπίπεδα.

Θὰ προσπαθήσω νὰ σᾶς μιλήσω λίγο γιὰ τὸ περιεχόμενο τῆς μοναχικῆς ζωῆς.

1. Ἕνας φιλόσοφος κάποιας χώρας ἔγραψε στὸ γιό του πού ἔγινε μοναχός:

Πασχάλιο Μήνυμα 2013 Μητροπολίτου Γλυφάδας Παύλου

ΙΕΡΑ    ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ   ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΟΥΛΑΣ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ  ΚΑΙ  ΒΑΡΗΣ

Ἐν Βούλᾳ τῇ  29ῃ  Ἀπριλίου  2013

ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ   ΜΗΝΥΜΑ   2013

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
«Ἠγέρθη οὐκ ἔστιν ὧδε», Ἀναστήθηκε, δέν εἶναι πλέον ἐδῶ τό νεκρό σῶμα, ἀκούστηκε νά λέει ἡ φωνή τοῦ  Ἀγγέλου.
Τό σῶμα δέν ἦταν ἐκεῖ, ἀλλά ὁ χῶρος δέν ἦταν κενός. Δέν ὑπάρχει  τίποτε κενό σέ ὅλη τήν κτίση.
«Ὁ πανταχοῦ Παρών καί τά πάντα Πληρῶν» δέν ἀφήνει  κενά.
Τά πάντα γεμίζουν ἀπό φῶς. Ὅπου ὑπάρχει φῶς, δέν ὑπάρχει κενό, κι ἐπειδή ὁ Χριστός, εἶναι
«Φῶς ἐκ Φωτός», ὅλο τό σύμπαν, καί πέρα ἀπό τό σύμπαν, εἶναι πλῆρες φωτός.
«Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καί γῆ καί τά καταχθόνια».
«Ἠγέρθη οὐκ ἔστιν ὧδε»,  λένε οἱ  Ἄγγελοι καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, συγγραφέας τοῦ Κανόνος τῆς ἑορτῆς τονίζει:

Μητροπολίτης Αἰτωλίας Κοσμᾶς: «Ὀφείλουμε νά εὐγνωμονοῦμε τούς συνανθρώπους μας»

Εν Ιερά Πόλει Μεσολογγίου, τη 29η Απριλίου 2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μητροπολίτης Αιτωλίας Κοσμάς: «Οφείλουμε να ευγνωμονούμε τους συνανθρώπους μας»

Εγκάρδια και συγκινητική είναι η συμπαράσταση των χριστιανών στο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, τόσο στα συσσίτια, όσο και στα κοινωνικά παντοπωλεία, που έχουν ως σκοπό να ανακουφίσουν τις καθημερινές ανάγκες των ανθρώπων.
Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς, μπροστά σε αυτή την εμπιστοσύνη των ανθρώπων στην τοπική μας Εκκλησία θέλησε να επικοινωνήσει με τους πιστούς και να εκφράσει τις ευχαριστίες του και την ευγνωμοσύνη του για την ανταπόκρισή τους.
Με το εγκύκλιο σημείωμα που απέστειλε και θα αναγνωσθεί στους Ιερούς Ναούς το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης εκφράζει τις ευχαριστίες του και τονίζει ότι η τοπική μας Εκκλησία θα παραμείνει κοντά στον πονεμένο άνθρωπο και θα τον στηρίζει στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

2 Μαΐου Συναξαριστής. Μεγάλη Πέμπτη, Ἀνακομιδὴ ἱερῶν λειψάνων Ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Ἑσπέρου, Ζωῆς καὶ τῶν τέκνων αὐτῶν Κυριακοῦ καὶ Θεοδούλου, Ἰορδάνου τοῦ Θαυματουργοῦ, Σάββα Ἐπισκόπου Δαφνουσίας, Βόριδος-Μιχαὴλ τοῦ πρίγκιπα, Ἀθανασίου Πατελλαρίου, Ἀθανασίου ἐκ Ρωσίας, Βασιλείου διὰ Χριστὸν σαλοῦ, Ματρώνας Ὁσίας, Σύναξη Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Πουτίβλ Ρωσίας.

Μεγάλη Πέμπτη

Κατά τη Μ. Πέμπτη επιτελούμε ανάμνηση: (α) Της νίψεως των ποδών των Αποστόλων υπό του Κυρίου. (β) Του Μυστικού Δείπνου, δηλαδή της παραδόσεως σ' εμάς υπό του Κυρίου του Μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας. (γ) Της θαυμαστής προσευχής του Κυρίου προς τον Πατέρα Του. Και (δ) Της προδοσίας του Κυρίου υπό του Ιούδα.
Εκείνο το βράδυ της Πέμπτης, πριν ν' αρχίσει το δείπνο ο Ιησούς σηκώνεται από το τραπέζι, αφήνει κάτω τα ιμάτιά του, βάζει νερό στο νιπτήρα και τα κάνει όλα μόνος Του, πλένοντας τα πόδια των Μαθητών Του. Με τον τρόπο αυτό θέλει να δείξει σ' όλους ότι δεν πρέπει να επιζητούμε τα πρωτεία. Μετά τη νίψη των ποδιών λέγει: «όποιος θέλει να είναι πρώτος, να είναι τελευταίος απ' όλους».
Πρώτα πήγε στον Ιούδα και μετά στo Πέτρο, ο οποίος ήταν ο πιο ορμητικός απ' όλους και στην αρχή σταματάει το Διδάσκαλο, αλλά ύστερα όταν τον έλεγξε, υποχωρεί με τη καρδιά του. Αφού έπλυνε τα πόδια όλων, πήρε τα ιμάτιά Του και ξανά κάθισε. 
Άρχισε κατόπιν να τους νουθετεί να αγαπούν ο ένας τον άλλον και να μη επιζητούν το ποιος θα είναι πρώτος. Στη συνέχεια τους μίλησε για την προδοσία και επειδή θορυβήθηκαν, στρέφεται με ήρεμο τρόπο στον Ιωάννη και τον υπέδειξε.

MIERCOLES SANTO POR LA NOCHE (MAITINES DEL JUEVES SANTO).ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΣΠΕΡΑΣ (ΟΡΘΡΟΣ Μ. ΠΕΜΠΤΗΣ)

 

El Jueves Santo nuestros Santos Padres nos entregado a rememorar cuatro cosas: la santa Cuenca, la Cena Mística, la oración sobrenatural e incluso la traición de Judas. Pero el tropario (himno) que resume y conecta más con todo esto y que se extiende también en nuestra vida, es principalmente el contakio (tipo de canto) de los maitines del día: “Todos acercando en la cena mística, recibimos el pan y esperamos al soberano para ver lavar los pies a sus discípulos y secarlos con la toalla; y nosotros también debemos comportarnos así entre nosotros. “Acercándonos todos con temor a la cena mística con las psiques limpias, recibiendo el pan, compareciendo junto al Soberano, para ver como lava los pies a los discípulos y secándolos con la toalla, comportémonos nosotros también de la misma manera. Porque el mismo Cristo escogió los discípulos como había dicho. Pero el falso y miserable Judas no le ha escuchado”.

Μέ ποιό τρόπο ξημερώνοντας πρέπει νά βγαίνη στή μάχη τό πρωί ὁ στρατιώτης τοῦ Χριστοῦ γιά νά πολεμᾶ

Ο Αόρατος πόλεμος 

ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

 Απόδοση στη νέα Ελληνική: Ιερομόναχος Βενέδικτος
Έκδοση Συνοδείας Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IΣΤ΄.  Μέ ποιό τρόπο ξημερώνοντας πρέπει νά βγαίνη στή μάχη τό πρωί ὁ στρατιώτης τοῦ Χριστοῦ γιά νά πολεμᾶ.

Αφού ξυπνήσης το πρωί και προσευχηθής αρκετή ώρα λέγοντας, Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιε του Θεού, ελέησόν με, το πρώτο πράγμα που πρέπει να σκεφθής είναι αυτό, το να νομίσης ότι βλέπης τον εαυτό σου κλεισμένο μέσα σε ένα τόπο και στάδιο (29), το οποίο δεν είναι άλλο, παρά η ίδια σου καρδιά και όλος ο εσωτερικός άνθρωπος· με αυτόν το νόμο, ότι όποιος εκεί δεν πολεμήσει, θα μένη για πάντα πεθαμένος· και μέσα σε αυτό φαντάσου Πως βλέπης μπροστά σου εκείνο τον εχθρό και εκείνη την κακή σου επιθυμία, την οποία αποφάσισες να πολεμήσης και είσαι έτοιμος να πληγωθής και να πεθάνης, αρκεί μόνο να την νικήσης. Και από μεν το δεξιό μέρος του σταδίου, πίστεψε Πως βλέπης τον νικηφόρο σου Αρχιστράτηγο, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό με την Παναγία του Μητέρα και με πολλά τάγατα Αγγέλων και Αγίων και μάλιστα τον Αρχάγγελο Μιχαήλ·

Τό θαῦμα τοῦ Ἁγ.Παντελεήμονα καί ὁ ἀσεβής γιατρός!

Η πρεσβυτέρα είχε όγκο στο στήθος καί εγχειρί­στηκε. Μόλις έβγαλαν τον όγκο, δίνουν ένα κομμάτι στον πατέρα Ευάγγελο να το πάει για βιοψία καί να φέρει αμέσως τ' αποτελέσματα. Μετά την απάντηση της εξετάσεως, οι γιατροί δεν δίνουν ούτε έξι μήνες ζωής στην άρρωστη. Η κόρη του παπα-Βαγγέλη λι­ποθυμά μόλις το ακούει, ο ίδιος τα χάνει. "Ακου, λέει, γιατροί να το πουν έτσι ξαφνικά στο παιδί! Στά χέρια του όμως σφίγγει το χέρι του Αγίου Παντελεήμονα, πού έχει φέρει μαζί του, καί προσεύχεται.
Βγάζουν την πρεσβυτέρα από το χειρουργείο. Με λαχτάρα ο πατήρ Ευάγγελος ακουμπά πάνω στις γά­ζες πού σκεπάζουν το εγχειρισμένο στήθος της πρεσβυτέρας, το χέρι του Αγίου καί γονατιστός προσεύ­χεται. Εκείνη την ώρα μπαίνει ο χειρουργός με τη μάσκα ακόμη. Βλέπει τη σκηνή καί βάζει τίς φωνές.
-Τί είναι αυτό το κόκκαλο παπά μου; Πάρτο από δω και τράβα σπίτι σου. Ζαλισμένος ο καημένος, μα­ζεύει γρήγορα τ' αγία λείψανα καί προσπαθεί να βρει την πόρτα. Μέσ' τη ζάλη του, όμως, ακούει τη νοσο­κόμα να φωνάζει το γιατρό στο τηλέφωνο, πού τον ζη­τα επειγόντως η γυναίκα του.

Τό τροπάριον τῆς Κασσιανῆς ἀπό τή χορωδία «Ἐν Ψαλτηρίῷ»

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_7476.html

Ἡ Ὁσία Κασσιανή ἡ Ὑμνογράφος

Η ΟΣΙΑ ΚΑΣΣΙΑΝΗ Η ΥΜΝΟΓΡΑΦΟΣ

Πρωτοπρεσβ. π. Άγγελος Αγγελακόπουλος  εφημέριος Ι. Ν. Αγίας Παρασκευής Καλλιπόλεως Πειραιώς

Εν Πειραιεί 30-4-2013

Πολλά και ποικίλα τα ονόματα, με τα οποία αναφέρεται η οσία Κασιανή στα χειρόγραφα. Κασιανή και Κασσιανή, Κασία και Κασσία, Εικασία και Ικασία. Στους βυζαντινούς χρονογράφους αναφέρεται ως Εικασία[1], ως Ικασία[2] και ως Κασία[3]. Γι' αυτό, το σωστό είναι να γράφεται με ένα σίγμα. Σε χειρόγραφα εκκλησιαστικών ύμνων, αργότερα, και σε ποιητικές ανθολογίες, που περιλαμβάνουν και δικά της έργα, η ποιήτρια αναφέρεται και ως Κασσία, Κασία, Κασιανή, Κασσιανή, Εικασία, Ικασία, ακόμη και Ταϊσία. Το έτος γεννήσεως και θανάτου, η οικογένεια και ο τόπος καταγωγής της είναι άγνωστα.

Οσία Κασιανή και βασιλεύς Θεόφιλος

Η ιστορία την συνδέει με τον βασιλέα Θεόφιλο (829-842). Ο χρονογράφος Γεώργιος Μοναχός ή Αμαρτωλός, που έζησε τον 9ο αιώνα[4], γράφει ότι η μητέρα του αυτοκράτορα, ή κατ' άλλους η μητρυιά Ευφροσύνη[5], θέλησε ο υιός της Θεόφιλος να βρει την κατάλληλη σύζυγο, διαλέγοντας μεταξύ πολλών νεανίδων, που συγκεντρώθηκαν στα ανάκτορα.

«Τά τάλαντα…»

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Πρόσεξε δέ ὅτι παντοῦ δέν ἀπαιτεῖ ἀμέσως αὐτά πού ἐνεπιστεύθη. Διότι εἰς τήν παραβολήν τοῦ ἀμπελῶνος (Ματθ. 21, 33), ἀφοῦ τόν παρέδωκεν εἰς τούς γεωργούς, ἀπεδήμησε. Καί ἐδῶ ἐνεπιστεύθη τά τάλαντα καί ἀπεδήμησε. Διά νά μάθῃς μ᾽ αὐτό τήν μακροθυμίαν Του. Ἐγώ δέ νομίζω ὅτι λέγοντας αὐτά ὑπαινίσσεται καί τήν Ἀνάστασιν. Μόνον πού ἐδῶ δέν ἀναφέρονται πλέον γεωργοί καί ἀμπελών, ἀλλά ὅλοι εἶναι ἐργάται. Διότι δέν ἀναφέρεται μόνον στούς ἄρχοντας, οὔτε στούς Ἰουδαίους, ἀλλά σέ ὅλους. Καί ἐκεῖνοι μέν πού προσφέρουν ὁμολογοῦν μέ εὐγνωμοσύνη καί τά ἰδικά τους, ἀλλά καί ὅσα τούς ἔδωκεν ὁ δεσπότης. Ἔτσι ὁ μέν ἕνας λέγει: «Κύριε, πέντε τάλαντα μοῦ ἔδωσες», ὁ δέ ἄλλος λέγει «δύο», δεικνύοντες ὅτι ἀπό Ἐκεῖνον ἔλαβαν τό κεφάλαιον τῆς ἐργασίας των, καί Τοῦ ἀναγνωρίζουν μεγάλην χάριν, καί ἀποδίδουν τό πᾶν εἰς Αὐτόν.

Ἀπίστευτη χαρά ἡ προσευχή.Γέρων Θαδδαῖος τῆς Βιτόβνιτσα

πηγή:https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=rQXuy-GeLok

Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ: Ἀπάντηση στίς συκοφαντίες τῆς "Χρυσῆς Αυγῆς"

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4528332 e-mail: impireos@hotmail.com

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 29ῃ Ἀπριλίου 2013

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΤΗΣ «ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ»!

Διακονῶν τόν λαό τοῦ Θεοῦ εἶμαι ὑποχρεωμένος νά τόν προστατεύω ἀπό τήν παραχάραξη τῆς ἀλήθειας καί ἀπό τήν κίβδηλη πραγματικότητα. Αὐτό εἶναι τό χρέος κάθε Ὀρθοδόξου Ἱεράρχη. Γι’ αὐτό τό λόγο ὀφείλω νά ἀπαντήσω στίς συκοφαντίες πού ἐκτοξεύθησαν ἀπό τόν Γεν. Γραμματέα τοῦ κόμματος Λαϊκός Συναγερμός «Χρυσή Αὐγή» κ. Νίκο Μιχαλολιάκο στόν τηλεοπτικό σταθμό Kontra  καί ἀπό τόν Βουλευτή Ἐπικρατείας κ. Χρῆστο Παππᾶ στό ἱστολόγιό του, ὅτι δῆθεν ἐνεργῶ ὡς ἐντολοδόχος διεθνιστικῶν Σιωνιστικῶν κέντρων ἐπειδή διαμαρτυρήθηκα γιατί μέ πασίδηλες καί ὁμολογημένες ἐνέργειες καί δηλώσεις βουλευτῶν τους, τίς ὁποῖες πλήρως καλύπτουν οἱ ἀνωτέρω, ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ πολιτικός τους χῶρος ἀγωνίζεται γιά τήν ἐπιβολή τοῦ νεοπαγανισμοῦ τῆς Νέας Ἐποχῆς καί ὅτι ἐμφορεῖται ἀπό τίς ἰδεοληψίες τῶν σατανιστῶν ἀποκρυφιστῶν ὅπως ὁ Ἑωσφοριστής Ἄλιστερ Κρόουλι, ὁ Οὐίλιαμ Γιέιτς, ὁ Ἐντουαρτν Λῦτον, ὁ Ἄρθρουρ Μάχεν, ὁ Σάξ Ρόμερ, ὁ Ἄλτζερνον Μπλάκγουντ, ὁ Τσάρλς Οὐίλιαμς, ὁ Ὄστιν Σπέαρ, ὁ Οὐίλιαμ Χόρτον, ὁ Ἴσραελ Ριγκάρντι, ὁ Ζεράρ Ἀνκώς, κἄ.

Κατά τό παρελθόν ὁ Νίκος Μιχαλολιάκος προλογίζοντας τό βιβλίο τοῦ Ὀδυσσέα Πατεράκη, ἐκδ. Ἐλεύθερη Σκέψις 1982, «Τό ἀστραφτερό σκοτάδι τοῦ ἑωσφόρου», «Ἐθνική τῶν Ἑλλήνων Θρησκεία» ἔγραφε:

Ἀντίφωνα Μ.Τετάρτης

 (Ἰωάν.18, 1-28)

 Ἀντίφωνον Δ’

«Σήμερον ὁ Ἰούδας καταλιμπάνει τόν Διδάσκαλον καί παραλαμβάνει τόν διάβολον· τυφλοῦται τῷ πάθει τῆς φιλαργυρίας, ἐκπίπτει τοῦ φωτός ὁ ἐσκοτισμένος∙ πῶς γάρ ἠδύνατο βλέπειν ὁ τόν φωστῆρα πωλήσας τριάκοντα ἀργυρίων; ἀλλ᾽ ἡμῖν ἀνέτειλεν ὁ παθών ὑπέρ τοῦ κόσμου∙ πρός ὅν βοήσωμεν∙ Ὁ παθών καί συμπαθῶν ἀνθρώποις, δόξα σοι».

Σήμερα ὁ Ἰούδας ἐγκαταλείπει τό Διδάσκαλο καί παίρνει σάν φίλο τό διάβολο· τυφλώνεται (ἡ ψυχή του) ἀπό τό πάθος τῆς φιλαργυρίας, ξεπέφτει ἀπό τό φῶς ὁ σκοτισμένος νοῦς του· διότι, πῶς μποροῦσε νά βλέπει (ὁ ὀφθαλμός τῆς ψυχῆς του) αὐτός, πού πούλησε τον Ἥλιο (τό Χριστό) ἀντί τριάκοντα ἀργυρίων; Γιά μᾶς ὅμως ἀνέτειλε αὐτός πού ἔπαθε ὑπέρ τοῦ κόσμου, πρός τόν ὁποῖο ἄς φωνάξουμε δυνατά: Δόξα ἀνήκει σ᾽ ἐσένα, Κύριε, πού ἔπαθες καί τρέφεις συμπάθεια στούς ἀνθρώπους.

1 Μαΐου Συναξαριστής. Μεγάλη Τετάρτη, Ἱερεμίου Προφήτου, Βατὰ Ἱερομάρτυρα, Φιλοσόφου Μάρτυρα, Σάββα Μάρτυρα, Ἀκακίου Ἱερομάρτυρα, Ἀκέλου Μάρτυρα, Ἰσιδώρας Ὁσίας, Μιχαὴλ Θαυματουργοῦ, Ἀγαπητοῦ Ἐπισκόπου, Ἀσαφίου Ἐπισκόπου, Ἐγκαίνια Νέας Ἐκκλησίας, Συμεὼν τοῦ Πενταγλώσσου, ἀνάμνηση τοῦ φοβεροῦ σεισμοῦ ἐν ἱερᾷ μονὴ Σινά, Ταμάρας βασιλίσσης, Νικήτα Ὁσίου ἐκ Ρωσίας, Παφνουτίου Θαυματουργοῦ, Μακαρίου Ἱερομάρτυρα, Ζωσιμᾶ ἐκ Γεωργίας, Γερασίμου Ὁσίου ἐκ Ρωσίας, Παναρέτου Ἐπισκόπου, Εὐθυμίου καὶ Ἰγνατίου Ὁσιομαρτύρων, Ἀκακίου Ὁσιομάρτυρα, Νικηφόρου Ὁσίου ἐκ Χίου, μνήμη Ἁγίας Κόρης, Μαρίας Νεομάρτυρος, Σύναξη Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Ἀνδρονίκου, Σύναξη Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Ἀπροσδοκήτου Χαρᾶς, Σύναξη Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Τσαρεβοκοκσάισκ.

Μεγάλη Τετάρτη

Κατά τη Μ. Τετάρτη επιτελούμε ανάμνηση: (α) του γεγονότος της ελλείψεως του Κυρίου με μύρο από μια πόρνη γυναίκα. Επίσης φέρεται στη μνήμη μας, (β) η σύγκλιση του Συνεδρίου των Ιουδαίων, του ανωτάτου δηλαδή Δικαστηρίου τους, προς λήψη καταδικαστικής αποφάσεως του Κυρίου, καθώς και (γ) τα σχέδια του Ιούδα για προδοσία του Διδασκάλου του.
Δύο μέρες πριν το Πάσχα, καθώς ο Κύριος ανέβαινε προς τα Ιεροσόλυμα, κι ενώ βρισκόταν στο σπίτι στου λεπρού Σίμωνα, τον πλησίασε μια πόρνη γυναίκα κι άλειψε το κεφάλι Του με πολύτιμο μύρο.
Η τιμή του ήταν γύρω στα τριακόσια δηνάρια, πολύτιμο άρωμα και γι' αυτό οι μαθητές την επέκριναν και περισσότερο απ' όλους ο Ιούδας. Γνώριζαν οι μαθητές καλά πόσο μεγάλο ζήλο έδειχνε πάντοτε ο Χριστός για την ελεημοσύνη προς τους φτωχούς. Ο Χριστός όμως την υπερασπίσθηκε, για να μην αποτραπεί απ' το καλό της σκοπό.
Ανέφερε μάλιστα και τον ενταφιασμό Του, προσπαθώντας να αποτρέψει τον Ιούδα από τη προδοσία, αλλά μάταια. Τότε απέδωσε στη γυναίκα την μεγάλη τιμή να διακηρύσσεται το ενάρετο έργο της σε ολόκληρο την οικουμένη.