Ἡ εὐθύνη καί τό χρέος τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους στό σύγχρονο ἐκκλησιαστικό γίγνεσθαι

Η ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

05-11-2020

Ὡς ἀνήκοντες εἰς τήν χορείαν τῶν ἐκ νεότητος φιλαγιορειτῶν, ἀναπολοῦμε τό παλαιό, φωτεινό, λαμπρό κάστρο τῆς Ὀρθοδοξίας, τό Ἁγιώνυμον Ὄρος τοῦ Ἄθω, τό ὁποῖο ὡς φοιτητές στήν Θεσσαλονίκη μᾶς ἠξίωσε ὁ Θεός νά ἐπισκεπτόμαστε ἀπό τότε πολύ συχνά.

Ἀναπολοῦμε ἰδιαιτέρως τόν μακαριστό Προηγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους, Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη κυρό Γεώργιο Γρηγοριάτη-Καψάνη, τόν μεγάλο αὐτόν ἀντιρρητικό, ἀντιαιρετικό καί ἀντιοικουμενιστή δογματικό θεολόγο, τόν ὑψιπέτη τῆς θεολογίας, τόν ἐξαίρετο κανονολόγο, τόν καλόν ποιμένα, τόν στοργικό πατέρα, πού ἡ ὀρθόδοξη ἀκτινοβολία του δέν περιορίστηκε μόνο μέσα στά στεγανά τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀλλά ἐξεχύθη στά πέρατα τῆς οἰκουμένης, στήν σύμπασα, παγκόσμια καί οἰκουμενική Ὀρθοδοξία. Δοξάζουμε καί εὐγνωμονοῦμε πάλιν καί πολλάκις τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό, πού ἀξίωσε τήν ἐλαχιστότητά μας τῆς συναναστροφῆς, τῆς πνευματικῆς, λειτουργικῆς καί θεολογικῆς συνεργασίας μέ τοιούτον ἐκκλησιαστικόν ἄνδρα. Τά ποικίλης φύσεως καί θεματολογίας κείμενα καί βιβλία του ἀποτελοῦσαν τόν ἀσφαλέστερο ὀδηγό καί ἔδιδαν τήν πρέπουσα καί ἀπαραίτητη παρηγορία καί ἀνάπαυση στόν δεινῶς βασανιζόμενο ἀπό τίς σκοτεινές καί ἀντίχριστες δυνάμεις ὀρθόδοξο κλήρο καί λαό. Πολλά ἀπό αὐτά υἱοθετοῦνταν ἀπό τήν Ἰερά Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί ἐκδίδονταν ὡς Ἱεροκοινοτικά κείμενα, εὐωδιάζοντα ἀπό τήν αὔρα τοῦ Πνεύματος καί τῆς Ὀρθοδοξίας. Μετά τήν ἐν Κυρίῳ κοίμησή του, ὅλα τά τοῦ Γέροντος λείπουν καί στό Ἅγιον Ὄρος καί σ’ἐμᾶς.

Ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι (Ρωμ. 13, 11)

ΩΡΑ ΗΜΑΣ ΗΔΗ ΕΞ ΥΠΝΟΥ ΕΓΕΡΘΗΝΑΙ (ΡΩΜ. 13, 11)

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 26-10-2020

Εἶναι φανερό πλέον τοῖς πᾶσι ὅτι οἱ ἰθύνοντες νόες τῆς διεθνοῦς σιωνιστικῆς, καμπαλιστικῆς καί μασονοκρατούμενης ἀντιχρίστου «Νέας Ἐποχῆς» τοῦ Ὑδροχόου καί τῆς «Νέας Τάξεως Πραγμάτων», πού προσφάτως ἀποκαλεῖται «Νέα Κανονικότητα», μέ τά πειθήνια ὄργανά τους στόν πολιτικό καί ἐκκλησιαστικό χῶρο, μέσῳ τοῦ βιολογικοῦ καί ὑβριδικοῦ πολέμου τῆς καλῶς προμελετημένης καί προσχεδιασμένης σπορᾶς τῆς κατασκευασμένης γρίππης τοῦ «κορωναϊοῦ» πρῶτα στήν Κίνα, ἔπειτα στήν Ἰταλία καί δι’αὐτῶν σέ ὁλόκληρο τόν κόσμο, ἐπιχειροῦν, μέ ἀπροκάλυπτα ἀπολυταρχικό καί ὀλοκληρωτικό τρόπο, νά ἐπιβάλλουν τήν παγκόσμια δικτατορία καί κυριαρχία τους.

Μέ ὄργανα τήν γρίππη τοῦ «κορωναϊοῦ», τόν ἐπακολουθοῦντα ἐνσπειρόμενο φόβο, τόν πανικό, τήν τρομοκρατία καί τόν θάνατο, ἀποσκοποῦν :

α) στήν μείωσι τοῦ πληθυσμοῦ τῆς γῆς,

β) στόν ἀπόλυτο ἔλεγχο τῆς ἀνθρωπότητος,

γ) στήν πτωχοποίησι τῶν ἀνθρώπων,

δ) στόν ἀπόλυτο οἰκονομικό ἔλεγχο,

ε) στήν παγκόσμια ἡλεκτρονική διακυβέρνησι,

Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου, τά σημεῖα ἀποστασίας καί ἡ ἀνάγκη μετάνοιας

Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ, ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 14-08-2020

Ὁ μακαριστός Προηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους Ἀρχιμ. Γεώργιος Γρηγοριάτης – Καψάνης, σέ ὁμιλία του στήν Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τό 1981[1], ἐπεσήμανε :

«Ὅπως ὅλα τά τῆς Θεοτόκου μυστήρια ἦταν μυστήρια ἀγάπης τελείας, προσφορᾶς τελείας, ὑπακοῆς τελείας, ἐλευθερίας τελείας, προσφορᾶς τῆς ἐλευθερίας της πρός τόν Θεό, ἔτσι καί ἡ μακαρία καί σεπτή της Κοίμηση, «τελευταῖον οὖσα ἐπ' Αὐτή μυστήριον», ὅπως λέγει καί τό πρῶτο τροπάριο τῆς Λιτῆς τοῦ Ἑσπερινοῦ. Ἦταν καί αὐτή τό τελευταῖο μέν ἐπίγειο μυστήριο τῆς Παναγίας, ὅμως καί αὐτό ἦταν μυστήριο ἀγάπης, ἐλευθερίας καί ὑπακοῆς.

Ὅπως προσφέρθηκε ὡς τριετές νήπιο – οἱ γονεῖς της τήν προσέφεραν στόν Ναό τοῦ Σολομῶντος, γιά νά ὑπηρετεῖ στά Ἅγια τῶν Ἁγίων – μέ ὅλη της τήν καρδιά καί τήν θέληση, ὅπως προσφέρθηκε κατά τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ στό μήνυμα τό ἀρχαγγελικό ὅτι θά γίνει ἡ Μητέρα τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ, ἔτσι καί τώρα, πού ἦλθε ἡ ὥρα, καί Αὐτή, ὡς ἄνθρωπος θνητός πού ἦταν, νά φύγει ἐκ τοῦ κόσμου τούτου, πάλι προσφέρθηκε στόν Θεό μέ ἐμπιστοσύνη.

Προσέφερε μέ ἐμπιστοσύνη τήν μακαρία ψυχή της στόν Δεσπότη Χριστό, ὁ Ὁποῖος ἦλθε νά τήν παραλάβει, ἀλλά προσέφερε μέ ἐμπιστοσύνη καί τό σῶμα της, τό πανάχραντο καί πανακήρατο, ἐκεῖνο τό τρισένδοξο σῶμα, τό ὁποῖο ἔδωσε Σῶμα στόν Υἱό τοῦ Θεοῦ, ἐκείνη τήν σάρκα, ἡ ὁποία σάρκωσε τόν Θεό. Τό προσέφερε κι αὐτό μέ ἐμπιστοσύνη στόν Θεό, γιά νά μπεῖ μέσα στήν γῆ, χωρίς νά φοβᾶται τό σκοτεινό μυστήριο τοῦ θανάτου, χωρίς νά φοβᾶται τό χῶμα, πού θά τήν κάλυπτε, διότι εἶχε μεγάλη ἐμπιστοσύνη στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.

Ὅταν κανείς ἔτσι προσφέρεται στόν Θεό, μέ τέλεια ἐμπιστοσύνη, ὁ Θεός δέν ἀφήνει τό πλάσμα Του νά χαθεῖ, ἀλλά προσφέρει καί ὁ Θεός τό πᾶν στόν ἄνθρωπο. Γι' αὐτό τήν μέν ψυχή τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τήν φωτεινή καί ὁλόφωτη, παρέλαβε ὁ Υἱός της ὁ μονογενής, ὁ Κύριός μας˙ τό δέ σῶμα της, αὐτό τό μακάριο καί σεπτό καί πανάχραντο σῶμα, τό ὁποῖο δέν ἦταν δυνατόν, ἀφοῦ ἔτσι προσφέρθηκε στόν Θεό μέ τέλεια ἐλευθερία, ὑπακοή καί ἀγάπη, νά γίνει βορά τῶν σκωλήκων, Χάριτι τοῦ Παναγίου Πνεύματος καί ἀποφάσει καί ἐπινεύσει τῆς Παναγίας Τριάδος, τήν τρίτη ἡμέρα ἀνέστη καί μετέστη στούς Οὐρανούς καί βρίσκεται δοξασμένο μαζί μέ τήν μακαρία ψυχή της καί λυτρωμένο στούς αἰῶνες.

Καί ἔτσι ἡ Κυρία Θεοτόκος «προΐσταται», ὅπως λέγουν οἱ Θεολόγοι τῆς Ἐκκλησίας μας, «τῶν σεσωσμένων». Εἶναι ἡ προϊσταμένη τῆς Ἐκκλησίας ὅλης. Ὅπως ἡ Μαριάμ, ἡ ἀδελφή τοῦ Μωϋσέως, προεξῆρχε τοῦ χοροῦ τῶν λυτρωθέντων ἀπό τούς Αἰγυπτίους καί ἐν τυμπάνῳ καί χορῷ δόξαζε τόν Θεό μετά τήν ἔξοδο ἀπό τήν Ἐρυθρά θάλασσα, ἔτσι καί τώρα ἡ Κυρία Θεοτόκος, ἡ ἀληθής Μαριάμ τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, προΐσταται τοῦ χοροῦ τῶν σεσωσμένων καί λελυτρωμένων καί ψάλλει ὠδή καινή ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Ἀρνίου στούς αἰῶνες.

Στό στόχαστρο ἡ Θεία Κοινωνία

18-05-2020

ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 

Εἶναι πασιφανές ὅτι, μέ πρόφαση τόν «κορωναϊό», στό στόχαστρο τῶν ἀντιχρίστων πολιτειακῶν καί οἰκουμενιστικῶν ἐκκλησιαστικῶν δυνάμεων ἔχει βαλθεῖ ἡ Θεία Κοινωνία. Αὐτό εἶναι πολύ φυσικό νά συμβαίνει, διότι ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος, εἶναι αὐτό τό Πανάγιο, Πανάχραντο, Πανακήρατο, Ἀναστημένο, Τίμιο Σῶμα καί Αἷμα τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. 

Εἶναι λογικό συνεπακόλουθο οἱ ἑβραιομασονοκρατούμενες πολιτειακές καί ἐκκλησιαστικές ἡγεσίες νά στρέφονται κατά τῆς Θείας Μεταλήψεως, μιλῶντας γιά ἀλλαγή τοῦ τρόπου τῆς μεταδόσεώς της, ἀκόμη καί γιά ἀπαγόρευσή της, διότι διαχρονικός εἶναι ὁ πόλεμος τοῦ πανσιωνισμοῦ καί τῆς μασονίας ἐναντίον τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Χριστοῦ. Ἐφ’ὅσον οἱ πλεῖστοι πολιτικοί ἡγέτες ἐμπνέονται καί διαποτίζονται ἀπό σιωνιστικά, καμπαλιστικά καί μασονικά ἰδεώδη, εἶναι ἀπολύτως κατανοητό νά θέλουν νά ἐξαλείψουν κάθε ἴχνος Χριστοῦ, Ἐκκλησίας καί Θείας Κοινωνίας ἀπό τά ἔθνη-κράτη, τά ὁποία νομίζουν ὅτι κατακυριεύουν καί κατεξουσιάζουν. Ὁ πόλεμος ἐναντίον τῆς Θείας Κοινωνίας εἶναι πόλεμος ἐναντίον τοῦ ἰδίου τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ καί τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας Του. 

Τό μείζον πρόβλημα εἶναι ὅτι σ’αὐτή τήν πολεμική πρωτοστατεῖ καί χοροστατεῖ ἡ Κρατική, ἐπίσημη, διοικοῦσα καί ἐν πολλοῖς μασονοκρατούμενη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία, ἐπειδή εἶναι Ἐκκλησία τοῦ Καίσαρα, σπεύδει νά ἱκανοποιήσει τίς ἀντίχριστες ἐντολές του. Θέλει ὁ Καίσαρας νά σφραγίσει τούς ναούς καί νά ἀποκλείσει τούς πιστούς; Ὑπακούει ἡ Κρατική Ἐκκλησία. Θέλει ὁ Καίσαρας νά ἀλλάξει τόν τρόπο μεταδόσεως τῆς Θείας Κοινωνίας; Ὑπακούει ἡ Κρατική Ἐκκλησία. Θέλει ὁ Καίσαρας νά ἀπαγορευθεῖ ἡ Θεία Κοινωνία; Ὑπακούει ἡ Κρατική Ἐκκλησία. Καί πάλι οἱ ἐσωτερικοί ἐχθροί τῆς Ἐκκλησίας, οἱ προβατόσχημοι λύκοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πρό πολλοῦ μπεῖ μέσα στήν μάνδρα τῆς Ἐκκλησίας, οἱ οἰκουμενιστές «ἐπίσκοποι», ἀσμένως καί ἀγαλλομένῳ ποδί ἔσπευσαν αὐτοβούλως νά ἀλλάξουν τόν παραδοσιακό καί ἀποτυπωμένο στή συνείδηση τοῦ λαοῦ τρόπο μεταδόσεως τῆς Θείας Κοινωνίας διά τῆς ἱερᾶς λαβίδος ἤ καί ἀκόμη νά τήν ἀπαγορεύσουν.

Ἀνεπιθύμητος ὁ αἱρεσιάχης Πάπας Φραγγίσκος σέ Ἑλλάδα καί Κύπρο

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ Ο ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΣ ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 14-05-2020

Πικρότατες ἐντυπώσεις προκαλεῖ ἡ εἴδηση γιά ἀναζωπύρωση τοῦ ἐνδιαφέροντος γιά τήν ἐπερχόμενη ἐπίσκεψη τοῦ ἀντιχρίστου καί αἱρεσιάρχου Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου Α΄ στήν Ἑλλάδα καί τήν Κύπρο.

Ὅσον ἀφορᾶ τήν Ἑλλάδα ὑπενθυμίζεται ὅτι τήν πρόσκληση ἀπηύθυνε ὁ πρώην Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. Στίς 23-10-2019 ὁ Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Νίκος Δένδιας ἐπεσκέφθη τόν Πάπα στό Βατικανό[1]. Τήν ἀποκάλυψη γιά τήν ἔλευση τοῦ Πάπα στήν Ἑλλάδα ἔκανε ὁ πάλαι ποτὲ ὑπουργὸς Γιῶργος Καλαντζῆς[2], κατὰ τὴν κοπὴ τῆς πρωτοχρονιάτικης πίτας (2020) τοῦ Ἐπιμελητηρίου Καβάλας, παρουσίᾳ καὶ τοῦ Μητροπολίτου Καβάλας καί Φιλίππων Στεφάνου. Βεβαίως ὑπάρχει καί ἡ σχετική μυστική συγκατάθεση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου καί τῶν Μητροπολιτῶν, τίς πόλεις τῶν ὁποίων θά ἐπισκεφθεῖ. Ἡ ἐπίσκεψη, λόγῳ κορωναϊοῦ, πέρασε σέ δεύτερη μοίρα, χωρίς ὅμως νά ξεχαστεῖ. Ὁδεύοντας πρός τό τέλος τοῦ κορωναϊοῦ, ὁ Πρωθυπουργός τῆς Ἑλλάδος Κυριάκος Μητσοτάκης φρόντισε νά ἀναζωπυρώσει τό θέμα. Στίς 13-05-2020 εἶχε τηλεφωνική ἐπικοινωνία μέ τόν Πάπα Φραγκῖσκο, στήν ὁποία, μεταξύ ἄλλων, τόνισε ὅτι προσβλέπει στήν ἐπίσκεψή του στή χώρα μας, μόλις οἱ συνθήκες τό ἐπιτρέψουν. Ὁ Πρωθυπουργός ὑπενθύμισε τούς ἑορτασμούς τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τήν Ἑλληνική Ἐπανάσταση, τό 2021, καί πρότεινε στόν Πάπα, κατά τήν ἑπόμενη ἐπίσκεψή του στήν Ἑλλάδα, νά ἐπισκεφθεῖ πόλεις, πού βρίσκονται στό ἐπίκεντρο τῶν πρώτων χρόνων τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἀκολουθώντας τά βήματα τοῦ Ἀποστόλου Παύλου[3].

Ὁ αἱρεσιάρχης Πάπας Φραγκῖσκος, ὁ ὁποῖος θα συνοδεύεται ἀπό τούς οἰκουμενιστές Πατριάρχη Βαρθολομαῖο καί τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο, θά ἐπισκεφτεῖ τήν Θεσσαλονίκη, τήν Βέροια, τήν Καβάλα, τούς Φιλίππους, τήν Ἀθήνα καί τήν Κόρινθο. Τό πρόσχημα τῆς ἐπισκέψεως εἶναι ὅτι ὁ Πάπας ἐπιθυμεῖ νά περπατήσει στά βήματα τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Οἱ ἡμέτεροι ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ ἔλευση τοῦ Πάπα θά τονίσει τήν ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας ἔναντι τοῦ ἐθνικοῦ μας προβλήματος μέ τό κρατίδιο τῶν Σκοπίων καί τήν ἐπαίσχυντη «συμφωνία τῶν Πρεσπῶν» καί ὅτι θα αὐξήσει τόν θρησκευτικό τουρισμό στή Χώρα μας, ὁ ὁποῖος ἔχει μειωθεῖ, λόγῳ τῆς ἀπαγόρευσης πραγματοποιήσεως προσκυνηματικῶν ἐκδρομῶν ἀπό τήν Ρωσία στήν Ἑλλάδα, ἐξαιτίας τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς νέας σχισματοαιρετικῆς ψευδοεκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Ἐλλάδος.

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος τό 2009 τιμήθηκε μέ τόν ἀστέρα τοῦ Τάγματος τῶν Να'ι'τῶν

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟ 2009 ΤΙΜΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΝΑÏΤΩΝ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 

04-05-2020

Σέ προηγούμενο ἄρθρο μας μέ τίτλο : «Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος συμμετεῖχε σέ σχηματισμό ἀλύσεως, πού παραπέμπει σέ τεκτονικό τέλεσμα»[1], σχολιάσαμε μιά φωτογραφία, στήν ὁποία φαίνεται ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος μαζί μέ ἄλλους λαϊκούς σχηματίζει τήν μασονική ἄλυσο, δώσαμε τήν σημασία καί τόν συμβολισμό τῆς τεκτονικῆς ἀλύσου καί θέσαμε εὔλογα καί καλόπιστα ἐρωτήματα.

1.       Ὁ Ἀστήρ, τό Δίπλωμα καί ἡ ἐπιταγή 1.000 δολαρίων ἀπό τό Τάγμα τῶν Ναϊτῶν στόν Ἀρχιεπίσκοπο

Ἐκτός ἀπό τό ἀνωτέρω ντοκουμέντο τῆς συμμετοχῆς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στόν σχηματισμό τῆς μασονικῆς ἀλύσου, ὑπάρχει καί ἕνα ἄλλο παλαιό ντοκουμέντο. Στίς 27-11-2009 ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τιμήθηκε μέ τόν Ἀστέρα τοῦ Τάγματος τῶν Ναϊτῶν.

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ ΣΕ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΑΛΥΣΕΩΣ, ΠΟΥ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΣΕ ΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΤΕΛΕΣΜΑ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 30-04-2020

1. Τό διαδικτυακό δημοσίευμα

Στίς 25-02-2020 τό ἱστολόγιο https://www.pireaspiraeus.com/ ἀνήρτησε ἕνα κείμενο μέ τίτλο : «Ξεκινοῦν οἱ ἐργασίες στόν Ο.Λ.Π. (Ὀργανισμό Λιμένος Πειραιῶς) γιά τήν ἐπέκταση τοῦ σταθμοῦ κρουαζιέρας – Ἔγιναν σήμερα τά ἐγκαίνια»[1]. Σύμφωνα μέ τήν ἀνάρτηση, τήν ἔναρξη τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἔργου χαιρέτησε στήν ἐκδήλωση, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ὁ Ὑπουργός Ναυτιλίας καί Νησιωτικῆς Πολιτικῆς. Ἐπίσης, στήν μεγάλη ἀναπτυξιακή συμβολή τοῦ ἔργου ἀναφέρθηκε καί ὁ Περιφερειάρχης Ἀττικῆς, ἐνῶ τήν σημασία του γιά τήν τοπική οἰκονομία ἐπεσήμανε ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς. Ἐπιπροσθέτως, ὁμίλησε καί ὁ κινέζος Πρόεδρος τοῦ Ο.Λ.Π.. Τήν ἐκδήλωση τίμησαν μέ τήν παρουσία τους ὁ Ὑπουργός Τουρισμοῦ, ἡ Πρέσβειρα τῆς Κίνας, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος καί ὁ ἐπιχώριος Μητροπολίτης Πειραιῶς.

Τό περίεργον εἶναι ὅτι τῆς ἀναρτήσεως προτάσσεται μία φωτογραφία, τήν ὁποία παραθέτουμε στήν ἀρχή τοῦ κειμένου μας, στήν ὁποία φαίνεται ὅτι ὅλοι οἱ προαναφερόμενοι, πλήν τοῦ Μητροπολίτου Πειραιῶς, σχηματίζουν τήν μασονική ἄλυσο. Στήν φωτογραφία, ἀπό τά ἀριστερά πρός τά δεξιά καθῶς βλέπει ὁ ἀναγνώστης, διακρίνονται οἱ : Δήμαρχος Πειραιῶς, Περιφερειάρχης Ἀττικῆς, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος, Πρέσβειρα τῆς Κίνας, Ὑπουργός Ναυτιλίας καί Νησιωτικῆς Πολιτικῆς, Κινέζος Πρόεδρος τοῦ Ο.Λ.Π., Ὑπουργός Τουρισμοῦ καί Μητροπολίτης Πειραιῶς. Ὁ σχηματισμός τῆς μασονικῆς ἀλύσου ἀρχίζει ἀπό τόν Δήμαρχο Πειραιῶς καί καταλήγει στόν Ὑπουργό Τουρισμοῦ. Χαρακτηριστικό εἶναι ὅτι Μητροπολίτης Πειραιῶς, πού στέκεται μετά τόν Ὑπουργό Τουρισμοῦ, δέν συμμετέχει στήν μασονική ἄλυσο, ἀλλά ἔχει τά δυό του χέρια ἀκουμπισμένα πάνω στό ἀρχιερατικό του μπαστούνι. Ἡ ἀνάρτηση ἐμπλουτίζεται καί ἀπό ἕνα τρίλεπτο βίντεο ἀνεβασμένο στό youtube[2]. Ἀπό τό 2:47 μέχρι τό 2:50 βλέπουμε τόν σχηματισμό τῆς ἀλύσου καί ταυτόχρονα βλέπουμε καί ἀκοῦμε τόν Μητροπολίτη Πειραιῶς, περιχαρή καί χαμογελαστό, νά λέγει «Ὡραῖα»!

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Ἡ Ὀρθόδοξη ἀντίδραση στήν ψευδοσύνοδο τῆς Λυών (1274) καί ἡ σύγχρονη ἐκκλησιαστική ἀδράνεια

15-01-2020

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΛΥΩΝ (1274) ΚΑΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

Στό παρόν κείμενο θά ἐπιχειρήσουμε νά παραθέσουμε κάποιες λίαν ἀξιοπρόσεκτες καί ἀξιοσημείωτες ἁγιοπατερικές θέσεις καί ἀπαντήσεις σέ θέματα, πού ἀπασχολοῦν τήν ἐκκλησιαστική ἐπικαιρότητα, ὅπως ἡ κοινωνία μέ ἀκοινωνήτους, ἡ σημασία τῆς μνημονεύσεως, ἡ μνημόνευση αἱρετικῶν καί οἱ συνέπειές της, ἡ οἰκονομία καί ὁ 15ος Ἱερός Κανών τῆς ΑΒ΄ Συνόδου. Ὡς κύρια πηγή θά χρησιμοποιήσουμε τό βιβλίο «Archives de l’orient chretien 16, Dossier Grec de l’union de Lyon (1273-1277) par V. Laurent et J. Darrouzes, Institut Français d’etudes Byzantines, Paris 1976», δηλ. «Ἀρχεία τῆς χριστιανικῆς Ἀνατολῆς 16, Ἑλληνικό ἀρχεῖο τῆς ἕνωσης τῆς Λυών (1273-1277) ἀπό τούς V. Laurent καί J. Darrouzes, Γαλλικό Ἰνστιτούτο Βυζαντινῶν Σπουδῶν, Παρίσι 1976» καί ἰδίως τήν ἐπιστολή τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων ἐπί αὐτοκράτορος Μιχαήλ Η΄ τοῦ Παλαιολόγου καί Πατριάρχου Ἰωάννου ΙΑ΄ Βέκκου τῶν λατινοφρόνων.

Τό ἱστορικό πλαίσιο

Τό 1261 μετά ἀπό ἑξῆντα σχεδόν χρόνια δουλείας, ἔγινε ἡ ἀνάκτηση καί ἀπελευθέρωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς σταυροφόρους. Ὁ αὐτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ ὁ Παλαιολόγος, γιά νά ἀποφύγει νέα ἐκστρατεία τῶν σταυροφόρων ἐναντίον τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, θέλησε νά ἀποσπάσει τήν εὔνοια καί φιλία τοῦ αἱρεσιάρχου Πάπα Γρηγορίου Ι΄. Τό ἐνέχυρο, πού θά δινόταν, καί τό πρός θυσίαν σφάγιο, τό ὁποῖο θά κατατίθονταν στόν παπικό βωμό, ἦταν φυσικά ἡ Ὀρθοδοξία, ἡ ὁποία ἔπρεπε νά ὑποταχθεῖ στόν Παπισμό, ἀναγνωρίζοντας τήν αἵρεση τοῦ «Filioque», τήν παπική ἐξουσία καί αὐθεντία ἐφ’ ὅλης τῆς Ἐκκλησίας, τά ἄζυμα στή Θεία Λειτουργία καί ὅ,τι ἄλλο ἀξίωναν οἱ Πάπες. Ὁ αὐτοκράτορας, γιά νά πετύχει τόν σκοπό του, ἔπρεπε νά ἔχει σύμμαχο καί ὁμόφρονα καί τόν Πατριάρχη. Πατριάρχης τότε ἦταν ὁ Ἰωσήφ, ἄνδρας κατά πάντα ὀρθόδοξος, ἀντιτιθέμενος στήν κακή καί ψευδή ἕνωση Ὀρθοδοξίας και Παπισμοῦ, καί ὑπέρμαχος τῆς καλῆς και ἀληθοῦς ἑνώσεως.

Τό 1274 ἔγινε στή Λυών τῆς Γαλλίας παπική ψευδοσύνοδος (ἡ 14η Οἰκουμενική Σύνοδος τοῦ Παπισμοῦ), στήν ὁποία ἔστειλε ἀντιπροσωπεία ὁ αὐτοκράτορας, χωρίς τήν συγκατάθεση τοῦ Πατριάρχου. Οἱ Ὀρθόδοξοι ἀντιπρόσωποι δέχθηκαν τήν ψευδοένωση μέ τόν Πάπα. Ἐν συνεχείᾳ, ὁ αὐτοκράτορας, προκειμένου νά ἑδραιωθεῖ ἡ ψευδοένωση, ἄρχισε νά ἐξορίζει καί νά βασανίζει ποικιλοτρόπως τούς Ὀρθοδόξους. Ὑπέστησαν τά πάνδεινα οἱ φανεροί καί ἀφανεῖς ὁμολογητές τῆς πίστεως, διότι δέν δέχονταν νά ἀναγνωρίσουν τά τρία κεφάλαια, δηλαδή τό πρωτεῖο, τό ἔκκλητο καί τήν μνημόνευση τοῦ Πάπα κατά τήν τάξιν τῆς μνημονεύσεως τῶν ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν.

Μετά τήν ἐξορία τοῦ Πατριάρχου Ἰωσήφ κατά τό ἔτος 1275 μέ τήν προτροπή τοῦ αὐτοκράτορα, ἀναβιβάσθηκε Πατριάρχης ὁ λατινόφρων καί ὁμόφρονάς του Ἰωάννης ΙΑ΄ ὁ Βέκκος. Κατ’ αὐτήν τήν περίοδο καί προκειμένου νά ἔχει βοήθεια ἀπό τούς Λατίνους, ὁ αὐτοκράτορας πίεζε ὅλους νά ἀποδεχθοῦν τήν ψευδοένωση, ἐξαιρέτως δέ τούς ἐν τῷ Ἁγίῳ Ὄρει τοῦ Ἄθω ἀσκουμένους μοναχούς.

Ἡ ἐπιστολή, πού ἀπέστειλαν οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες στόν αὐτοκράτορα, εἶναι ὄντως, ὄχι μόνο ἕνα ὁμολογιακό κείμενο, ἀλλά καί ἕνας ἀπλανής ὁδηγός πρός σωτηρίαν ἐν καιρῷ αἱρέσεως καί κινδυνευούσης πίστεως, στήν ὁποία ἀναφέρονται σέ ὅλα τά παραπάνω θέματα, πού μᾶς ἀπασχολοῦν.

2. Ἡ κοινωνία μέ ἀκοινωνήτους. Ὑπόδικοι ἔναντι τῶν Θείων Κανόνων ὅσοι ἔχουν κοινωνία μέ ἀκοινωνήτους.

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Ἡ στάση τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ, Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας καί Συμφερουπόλεως, ἔναντι τῆς σχισματικῆς ''Ζωντανῆς Ἐκκλησίας'' πρότυπο γιά τήν δική μας στάση ἔναντι τῆς Οὐκρανικῆς σχισματοαίρεσης

28-11-2019

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΜΑΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΤΟΤΕ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗΣ «ΖΩΝΤΑΝΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ» ΠΡΟΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΣΤΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΚΗΣ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΣΗΣ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 

1. Ἡ σχισματική «Ζωντανή Ἐκκλησία»

Τό 1922 μιά ὀμάδα ἐφημερίων τῆς Πετρούπολης προέβη σέ ἐκκλησιαστικό πραξικόπημα. Παραμέρισε τό Πατριαρχεῖο Μόσχας καί τόν Πατριάρχη ἅγιο Τύχωνα καί ἐγκαθίδρυσε μία προσωρινή ἐκκλησιαστική Διοίκηση. Ὁ Πατριάρχης Τύχων βρισκόταν ὑπό περιορισμό. Οἱ πραξικοπηματίες προσπάθησαν μέ ὕπουλους τρόπους νά προσεταιριστοῦν ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς καί τόν πιστό λαό, ὑποστηρίζοντας ψευδῶς ὅτι ἔχουν τήν ἔγκριση τοῦ Πατριάρχου. Χρησιμοποίησαν ἀκόμη καί τήν βία, γιά νά ἐξουδετερώσουν τούς ἀντιθέτους. Ἄλλοι κληρικοί τουφεκίστηκαν, ἄλλοι ἐξορίστηκαν κλπ. Τό πραξικοπηματικό κίνημα ὀνομάστηκε «Ζωντανή Ἐκκλησία» καί εἶχε τήν ἄμεση ὑποστήριξη τῶν Μπολσεβίκων. Ἡ σοβιετική κυβέρνηση, ἐφαρμόζοντας τήν τακτική τοῦ «διαίρει καί βασίλευε», ὄχι μόνο εἶχε ἐπιτρέψει τήν γένεση τοῦ σχίσματος, ἀλλά καί προσέφερε τήν πλήρη κάλυψή της καί ὑποστήριξή της, ἠθική καί ὑλική, ἰδιαίτερα δέ τήν συνδρομή τῆς ἀστυνομίας. Ἔτσι κατάφερε νά ἐξασφαλίσει τόν ἔλεγχο τῶν ἐνοριῶν καί ἐπισκοπῶν, προκαλώντας βαθύ σχίσμα στήν δοκιμαζόμενη Ρωσική Ἐκκλησία. Ἐπηρρεασμένη ἀπό τό πνεῦμα τοῦ κόσμου τούτου, πῆρε πολλές ἀποφάσεις, πού ἦταν ἀντίθετες μέ τό πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου καί τῆς ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης.

Ἔτσι ἡ Ρωσική Ἐκκλησία δέν εἶχε νά ἀντιπαλαίσει μόνο πρός τούς ἐξωτερικούς ἐχθρούς της, ἀλλά καί πρός τούς ἐσωτερικούς. Ἡ «Ζωντανή Ἐκκλησία» ἀποτελοῦσε τόν δούρειο ἵππο τοῦ καθεστῶτος. Ἡ ἀθεϊστική κυβέρνηση προσπάθησε νά διαιρέσει καί νά διαλύσει τήν Ἐκκλησία ἐκ τῶν ἔνδον. Ἡ «Ζωντανή Ἐκκλησία» ἐπεκτάθηκε σύντομα καί «κατέλαβε» τήν πλειονότητα τῶν ἐνοριῶν. Ὁ θρίαμβός της ἦταν προσωρινός. Ἀρκετοί ἀρχιερεῖς καί ἱερεῖς στάθηκαν στό ὕψος τους, ἐνῶ τό λαϊκό στοιχεῖο ἀντιστάθηκε μέ τρόπο συγκινητικό καί ἔμεινε πιστό στούς ἀληθινούς ποιμένες του[1].

2. Ἡ διαθήκη τοῦ ἁγίου Λουκᾶ

Τά μεσάνυκτα τῆς 9ης Ἰουνίου 1923 ὁ ἐν ἁγίοις πατήρ ἡμῶν Λουκᾶς, Ἀρχιεπίσκοπος Κριμαίας καί Συμφερουπόλεως, ὁ Ρῶσος καί θαυματουργός ἰατρός, συνελήφθη γιά δεύτερη φορά ἀπό τούς κομισαρίους τῶν Μπολσεβίκων. Γνώριζε πώς ἀργά ἤ γρήγορα θά ἔπαιρνε τόν δρόμο τῆς φυλακῆς καί ἐξορίας, ὅπως τόσοι ἄλλοι ἀρχιερεῖς καί ἱερεῖς. Πονοῦσε, ὅμως, γιά τό ποίμνιό του.

Ἀπροϋπόθετη ἤ ἐμπροϋπόθετη Θεία Κοινωνία; π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

ΑΠΡΟΫΠΟΘΕΤΗ Η΄ ΕΜΠΡΟΫΠΟΘΕΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ; 

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 05-12-2019 

Σέ ἱερατική σύναξη τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Σικάγου, πού πραγματοποιήθηκε στίς 18-11-2019, ὁ οἰκείος Μητροπολίτης Ναθαναήλ, σύμφωνα μέ πληροφορίες, ἔδωσε ἐντολή στούς ἱερεῖς νά μήν ἐμποδίζουν κανέναν ἀπό τήν Θεία Κοινωνία, ἀλλά νά τήν προσφέρουν, χωρίς νά ἀνακοινώνουν κανένα περιορισμό, καί εἰδικά νά μήν ἀναφέρουν τίποτα περί «ἁμαρτιῶν» καί «ἁμαρτωλῶν»[1]. 

Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ὅτι, κατά τήν ἄποψη τοῦ Μητροπολίτου Σικάγου, ἡ Θεία Κοινωνία πρέπει νά ἐντελῶς ἀπροϋπόθετη, δηλ. νά μποροῦν οἱ πιστοί νά μετέχουν τῆς Θείας Κοινωνίας, χωρίς νά τηροῦν καμμία ἀπολύτως προϋπόθεση. 

Τίθεται, λοιπόν, τό ἐρώτημα : Ἡ μετοχή στήν Θεία Κοινωνία εἶναι ἀπροϋπόθετη, χωρίς προϋποθέσεις, ἤ ἐμπροϋπόθετη, δηλ. μέ προϋποθέσεις; Τό ἐρώτημα ἔχει ἤδη ἀπαντηθεῖ καί τό ζήτημα εἶναι ἤδη λυμένο, ἐδῶ καί χιλιάδες χρόνια, ἀφοῦ σύμπασα ἡ χορεία τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι ὑπέρ τῆς ἐμπροϋπόθετης Θείας Κοινωνίας. 

1. Προϋποθέσεις μετοχῆς στήν Θεία Κοινωνία 

Συνοψίζοντας, μποροῦμε λίαν ἐπιγραμματικῶς νά παραθέσουμε τίς κυριώτερες προϋποθέσεις τῆς μετοχῆς τοῦ πιστοῦ στήν Θεία Κοινωνία. α) Ἐξομολόγηση τῶν ἁμαρτιῶν σέ ὀρθόδοξο καί ἔμπειρο πνευματικό πατέρα, β) Εὐλογία τοῦ πνευματικοῦ γιά μετάληψη τῆς Θείας Κοινωνίας, γ) Νηστεία (σωματική καί πνευματική), δ) Καθαρή συνείδηση, ε) Προσευχή, στ) Ἀκράδαντη πίστη ὅτι μεταλαμβάνουμε τό Τίμιο Σῶμα καί Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ζ) Αὐτοεξέταση - Αὐτοσυγκέντρωση, η) Συγχωρητικότητα, θ) Συναίσθηση τῶν ἁμαρτιῶν, ἀδυναμιῶν καί τῆς ἀναξιότητός μας, ι) Εὐπρεπής ἐνδυμασία, ια) Μετάβαση στόν Ναό ἀπό τήν ἀρχή τοῦ Ὄρθρου, ιβ) Ἀνάγνωση τῆς ἀκολουθίας πρό τῆς Θείας Μεταλήψεως καί τῆς Εὐχαριστίας μετά τήν Θεία Μετάληψη, ιγ) Ἀποχή σεξουαλικῆς ἐπαφῆς τοῦ ἀνδρογύνου τρεῖς ἡμέρες πρίν τήν Θεία Κοινωνία. 

Ἐπίσης, δέν ἐπιτρέπεται νά κοινωνοῦν ἄνθρωποι, πού ἔχουν προγαμιαῖες σχέσεις (πορνεία), ἐξωσυζυγικές σχέσεις (μοιχεία), παρά φύσιν σχέσεις (ὁμοφυλοφιλία), ἤ ἔχουν τελέσει πολιτικό γάμο ἤ ἔχουν συνάψει σύμφωνο ἐλευθέρας συμβιώσεως ἤ ἔχουν τό πάθος τοῦ καπνίσματος, διότι τό τσιγάρο, κατά τούς Ἁγίους Πατέρες, εἶναι τό θυμίαμα τοῦ διαβόλου καί ἀποτελεῖ πορνεία τοῦ στόματος. Μόνο ὅταν μετανοήσουν, ἐξομολογηθοῦν καί ἐπανέλθουν στήν κανονικότητα, μποροῦν νά λάβουν τήν Θεία Κοινωνία. 

Παραλλήλως, δέν ἐπιτρέπεται νά κοινωνοῦν οἱ γυναῖκες, ὅταν βρίσκονται σέ περίοδο ἀδιαθεσίας (καταμήνια-περίοδος-ἔμμηνος ρύση). Ὅταν παρέλθει αὐτή ἡ περίοδος, μποροῦν νά λάβουν τήν Θεία Κοινωνία, τηρώντας βεβαίως καί τίς ὑπόλοιπες προϋποθέσεις. Ἐπίσης, δέν ἐπιτρέπεται νά κοινωνοῦν οἱ γυναῖκες, πού πρόσφατα ἔχουν προχωρήσει σέ ἔκτρωση, διότι εἶναι φόνος. 

Τέλος, εἶναι αὐτονόητο ὅτι τήν Θεία Κοινωνία τήν λαμβάνουν ἀποκλειστικά καί μόνον ὅσοι εἶναι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, βαπτισμένοι μέ το Ὀρθόδοξο Βάπτισμα. Ἀπαγορεύεται αὐστηρῶς νά μεταλαμβάνουν οἱ αἱρετικοί (Παπικοί, Προτεστάντες, Μονοφυσίτες), οἱ ἀλλόθρησκοι (Μουσουλμάνοι, Ἑβραῖοι, ὀπαδοί παραθρησκειῶν καί σεκτῶν, Μασόνοι), ἐξαιτίας τῆς μή κοινῆς πίστεως, καί οἱ σχισματικοί. 

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Ἰησοῦς Χριστός : Ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος, ἡ κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας καί ὁ πρῶτος ἄνευ ἴσων

21-11-2019

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ 

Ο ΑΚΡΟΓΩΝΙΑΙΟΣ ΛΙΘΟΣ, Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΚΕΦΑΛΗ ΚΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΕΥ ΙΣΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

Μόλις πού χρειάζεται νά τονισθεῖ ἡ βασικώτατη, χιλιομαρτυρημένη καί διαχρονική θέση τῆς Ὀρθοδόξου διδασκαλίας ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι Σῶμα Χριστοῦ καί ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ἡ Κεφαλή τοῦ Σώματος. Αὐτός εἶναι ὁ πρῶτος ἄνευ ἴσου καί ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τοῦ Ὀρθοδόξου Οἰκοδομήματος.

Στό κατά Ματθαῖον Εὐαγγέλιο διαβάζουμε : «Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς˙ οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, λίθον, ὅν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλήν γωνίας˙ παρά Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;… καί ὁ πεσών ἐπί τόν λίθον τοῦτον συνθλασθήσεται˙ἐφ’ὅν δ΄ἄν πέσῃ, λικμήσει αὐτόν»[1]. Δηλ. «Τούς λέγει ὁ Ἰησοῦς (τούς Ἰουδαίους)˙ ποτέ, λοιπόν, δέν διαβάσατε στίς Γραφές˙ λίθον, δηλ. Ἐμένα, τόν ὁποῖο ἀπέρριψαν οἱ κτίστες, δηλ. ἐσεῖς οἱ οἰκοδόμοι τοῦ λαοῦ, ἔγινε ἀκρογωνιαῖος λίθος στήν πνευματική οἰκοδομή τοῦ Θεοῦ, δηλ. στήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἔγινε ἀπό τόν Θεό καί εἶναι ἀξιοθαύμαστη στά μάτια σας;… Ἐκεῖνος δέ, ὁ ὁποῖος θά πέσει ἐναντίον τοῦ ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ λίθου, θά κατατσακισθεῖ˙ καί σέ ὅποιον πέσει πάνω ὁ βαρύς αὐτός λίθος, θά τόν κάνει συντρίμμια καί σκόνη».

Στίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, ὁ Ἀπόστολος Πέτρος λέγει : «Οὗτός ἐστιν ὁ λίθος ὁ ἐξουθενωθείς ὑφ’ὑμῶν τῶν οἰκοδομούντων, ὁ γενόμενος εἰς κεφαλήν γωνίας»[2].Δηλ. «Αὐτός εἶναι ὁ λίθος, τόν ὁποῖο ἐσεῖς, οἱ πρωτοστατοῦντες στήν πνευματική οἰκοδομή τοῦ Ἰσραήλ, τόν περιφρονήσατε ὡς ἄχρηστο, καί ὁ ὁποῖος ἐν τούτοις ἔγινε θεμελιακό ἀγκωνάρι στή νέα πνευματική οἰκοδομή Ἰσραηλιτῶν καί εἰδωλολατρῶν».

Ὁ ἴδιος Ἀπόστολος σέ ἄλλο σημεῖο λέγει : «…εἴπερ ἐγεύσασθε ὅτι χρηστός ὁ Κύριος. Πρός ὅν προσερχόμενοι, λίθον ζῶντα, ὑπό ἀνθρώπων μέν ἀποδεδοκιμασμένον, παρά δέ Θεῷ ἐκλεκτόν, ἔντιμον…». Δηλ. «Εἶναι φυσικό νά αἰσθανθεῖτε τόν ἔντονο αὐτόν πόθο τῆς πνευματικῆς τροφῆς, ἐφ’ ὅσον γευθήκατε καί ἀπό τήν προσωπική σας πεῖρα γνωρίσατε, ὅτι ὁ Κύριος εἶναι πάντοτε εὐεργετικός καί ἀγαθός. Νά προσέρχεσθε δέ πάντοτε μέ ἱερό πόθο καί εὐλάβεια πρός τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὁ Ὁποῖος εἶναι ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς Ἐκκλησίας, ζωή καί πηγή τῆς ζωῆς, πού ἀπό μέν τούς ἀνθρώπους ἔχει ἀποδοκιμασθεῖ καί περιφρονηθεῖ, ὅπως φάνηκε ἀπό τό γεγονός τῆς σταυρώσεως, ἐνώπιον ὅμως τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐκλεκτός καί τιμημένος». Λίγο παρακάτω σημειώνει ὁ Ἀπόστολος Πέτρος : «… διότι περιέχει ἐν τῇ γραφῇ˙ ἰδού τίθημι ἐν Σιών λίθον ἀκρογωνιαῖον, ἐκλεκτόν, ἔντιμον καί ὁ πιστεύων ἐπ’αὐτῷ οὐ μή καταισχυνθῇ[3]». Δηλ. «Διότι, περιέχεται στήν Ἁγία Γραφή ἡ θεόπνευστη αὐτή φράση˙ Νά, θέτω στή Σιών ἀκρογωνιαῖο, θεμελιακό λίθο, πού θά βαστάζει καί θά συγκρατεῖ στερεά τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας, λίθο ἐκλεκτό, πολύτιμο, καί ἐκεῖνος, πού πιστεύει καί στηρίζεται πάνω σ’αὐτόν, δέν θά ντροπιασθεῖ».

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Οἱ τραγικότατες συνέπειες τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μέ τούς σχισματικούς τῆς Οὐκρανίας.

18-11-2019

ΟΙ ΤΡΑΓΙΚΟΤΑΤΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

Ἡ πλήρης ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ τούς σχισματικούς τῆς Οὐκρανίας μέσῳ τῶν συλλείτουργων καί τῆς μνημονεύσεως ἔχει τραγικότατες πρακτικές συνέπειες. 

Θίγεται πλέον βάναυσα ἡ περί μυστηρίων διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, διότι οἱ ἀπαρτίζοντες τήν νέα ψευδοεκκλησία τῆς Οὐκρανίας σχισματικοί, ἀχειροτόνητοι, αὐτοχειροτόνητοι, καθηρημένοι καί ἀφορισμένοι δέν ἔχουν Χάρι, ἱερωσύνη καί ἀποστολική διαδοχή καί δέν τελοῦν ἔγκυρα μυστήρια.

Εἰδικότερα, ὅταν Ἱεράρχες ἐπιτρέπουν στούς σχισματικούς ψευδοκληρικούς νά προΐστανται καί νά προεξάρχουν στήν τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας στίς Μητροπόλεις τους, ἐγείρονται μεγάλα ζητήματα, ὅπως, ἄν ὄντως ἔχει τελεσθεῖ ἔγκυρη Θεία Λειτουργία, ἄν ὄντως ἔχουν μεταβληθεῖ ὁ ἄρτος καί ὁ οἴνος σέ Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ καί ἄν οἱ πιστοί μεταλαμβάνουν ὄντως Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ. Δυστυχῶς, ἡ ἀπάντηση εἶναι ἀρνητική, διότι οἱ σχισματικοί, ὄντες ἐκτός Ἐκκλησίας, δέν εἶναι κανονικοί κληρικοί, δέν κατέχουν τήν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δέν ἔχουν ἱερωσύνη καί ἀποστολική διαδοχή καί δέν τελοῦν ἔγκυρα μυστήρια. Ἑπομένως, ἡ Θεία Λειτουργία, πού τελοῦν, εἶναι ἄκυρη. Ὁ ἄρτος καί ὁ οἴνος δέν μεταβάλλονται σέ Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ, ὅσες φορές κι ἄν ποῦν τά λόγια τῆς ἐπικλήσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γιά τήν μεταβολή τῶν Τιμίων Δώρων σέ Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ. Οἱ πιστοί κοινωνοῦν μόνο ἄρτο καί οἴνο, καί ὄχι Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ. Ἡ Θεία Λειτουργία τελεῖται μόνον ἐξωτερικῶς καί φαινομενικῶς καί ὄχι κατά τήν οὐσία, διότι δέν κατέρχεται ἡ τελειωτική Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Tό οὐκρανικό εἶναι θέμα μόνο διοικητικῆς φύσεως;

ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΜΟΝΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ;

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 04-11-2019

Ἐσχάτως διατυπώθηκε ἡ ἄποψη ὅτι τό Οὐκρανικό ζήτημα εἶναι «διοικητικῆς φύσεως θέμα, πού δέν τυγχάνει θέμα Ὀρθοδόξου ἀκριβείας περί τήν πίστιν»[1]. Εἶναι ὅμως σωστή αὐτή ἡ ἄποψη;

Ὁπως θά ἀποδείξουμε παρακάτω, θεωροῦμε ὡς ἑσφαλμένη τήν ἀνωτέρω τοποθέτηση, διότι προσπαθεῖ νά ἐλαχιστοποιήσει καί νά ὑποβιβάσει τό πολυδαίδαλο Οὐκρανικό ζήτημα σέ ἕνα ἁπλό σχίσμα καί θέμα μόνο διοικητικῆς φύσεως, παραθεωρώντας τίς ὑπόλοιπες καί σημαντικότερες πτυχές του. 

Κατ’ἀρχήν, θά θέλαμε νά ἐπισημάνουμε ὅτι ὄντως ἕνα ἁπλό σχίσμα εἶναι διοικητικῆς φύσεως θέμα. Ἄς δοῦμε, ὅμως, πρώτα τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τό σχίσμα. 

1. Τό ἐννοιολογικό περιεχόμενο τοῦ σχίσματος

Ὁ Μέγας Βασίλειος μᾶς δίδει τόν ὁρισμό τοῦ σχίσματος στόν Α΄ Κανόνα του, λέγοντας : «Σχίσματα δέ (ὠνόμασαν οἱ παλαιοί) τούς δι'αἰτίας τινάς ἐκκλησιαστικάς καί ζητήματα ἰάσιμα πρός ἀλλήλους διενεχθέντας». Ἑρμηνεύει ὁ Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης τόν παραπάνω Κανόνα, λέγοντας : « Σχισματικοί δέ ὀνομάζονται ἐκεῖνοι, ὁποῦ διαφέρονται πρός τήν καθολικήν Ἐκκλησίαν, ὄχι διά δόγματα πίστεως, ἀλλά διά κάποια ζητήματα ἐκκλησιαστικά καί εὐκολοϊάτρευτα»[2].

2. Σχέση μαρτυρίου - σχίσματος

Ἑρμηνεύοντας ὁ Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης τόν 31ο Κανόνα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, παραθέτει τήν γνώμη τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος στήν 11η ὁμιλία του στήν πρός Ἐφεσίους ἐπιστολή ἀναφέρει ὅτι ἕνας ἅγιος ἄνθρωπος εἶπε πώς οὔτε αἷμα μαρτυρίου δέν μπορεῖ νά ἐξαλείψει τήν ἁμαρτία τοῦ χωρισμοῦ τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς διαιρέσεως, καί ὅτι τό νά σχίσει κάποιος τήν Ἐκκλησία εἶναι χειρότερο κακό ἀπό τό νά πέσει σέ αἵρεση. Γράφει καί ὁ ὁμολογητής ἅγιος Διονύσιος Ἀλεξανδρείας στήν πρός τόν Ἐπίσκοπο Ναυάτο ἐπιστολή ὅτι πρέπει νά πάθει κάποιος ὁποιοδήποτε κακό κι ἄν εἶναι, μόνο νά μήν σχίσει τήν Ἐκκλησία, καί ὅτι εἶναι ἐνδοξότερο τό μαρτύριο, πού ὑπομένει κάποιος, γιά νά μήν σχίσει τήν Ἐκκλησία, παρά τό μαρτύριο, πού ὑπομένει γιά νά μήν εἰδωλολατρήσει. Ἐπειδή στό μέν μαρτύριο, γιά νά μήν εἰδωλολατρήσει, μαρτυρεῖ γιά τήν ὠφέλεια τῆς δικῆς του ψυχῆς, ἐνῶ στό μαρτύριο, γιά νά μήν σχίσει τήν Ἐκκλησία, μαρτυρεῖ γιά τήν ὠφέλεια καί ἕνωση ὅλης τῆς Ἐκκλησίας[3]. 

3. Βάπτισμα σχισματικῶν

Κατά τόν Α΄ Κανόνα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, οἱ σχισματικοί στεροῦνται τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, «διότι ἡ μέν ἀρχή τοῦ χωρισμοῦ διά σχίσματος γέγονεν˙ οἱ δέ τῆς Ἐκκλησίας ἀποστάντες, οὐκ ἔτι ἔσχον τήν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ'ἑαυτούς˙ ἐπέλιπε γάρ ἡ μετάδοσις τῷ διακοπῆναι τήν ἀκολουθίαν.

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Ὁ ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς καί ἡ ἁγιομαχική θέση τοῦ Μητροπολίτου Προικοννήσου Ἰωσήφ

11-09-2019

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ ΚΑΙ Η ΑΓΙΟΜΑΧΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΡΟΙΚΟΝΝΗΣΟΥ ΙΩΣΗΦ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

Μέ τόν Σεβ. Μητρ. Προικοννήσου κ. Ἰωσήφ, Ἱεράρχη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου καί ἱεροκήρυκα τῆς Ἰερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς, ἔχουμε ἀσχοληθεῖ καί στό παρελθόν[1]. 

Στό παρόν κείμενο ἐπιθυμοῦμε νά σχολιάσουμε τίς νέες προσωπικές ἀπόψεις του ἐναντίον τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Μαξίμοβιτς Ἐπισκόπου Σαγγάης καί Σαν Φρανσίσκο, ἡ μνήμη τοῦ ὁποίου τιμᾶται κάθε χρόνο στις 2 Ἰουλίου, μέ τίς ὁποῖες καταδεικνύεται ἡ ἁγιομαχία, ἡ πατρομαχία καί ἡ μεταπατερικότητά του.

Ὁ ρηθείς Μητροπολίτης, στίς 22 Ἰουλίου 2019, στόν προσωπικό του λογαριασμό στό Facebook, ἔγραψε τά ἑξῆς : «ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΟΤΙ Ο ΡΩΣΣΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟΣ. ΤΑ ΦΡΙΚΑΛΕΑ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΠΟΥ ΕΙΔΑΝ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΟΣ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΣ ΑΚΑΤΑΡΤΙΣΤΟ, ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΩΣ ΑΝΕΡΜΑΤΙΣΤΟ, ΙΣΤΟΡΙΚΩΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ, ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΣ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ. ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΤΑ ΞΕΡΕΙ Ο ΘΕΟΣ»[2].

Δυστυχῶς γιά τόν Μητροπολίτη, ἀπόδειξη τῆς ἀνεγνωρισμένης ἀπό τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό καί τό εὐσεβές καί ὀρθόδοξο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ἁγιότητος τοῦ Ἐπισκόπου Ἰωάννου εἶναι ἡ ὕπαρξη τοῦ ἀφθάρτου σκηνώματός του, πού βρίσκεται στό Βόρειο Σάν Φρανσίσκο τῆς Καλιφόρνιας.

Εἶναι πολύ φυσικό ὁ οἰκουμενιστικῶν φρονημάτων Μητροπολίτης Ἰωσήφ νά προσβάλλει βάναυσα τόν ἅγιο Ἰωάννη Μαξίμοβιτς, διότι ὁ τελευταῖος ὑπῆρξε πολέμιος τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Γιά τόν λόγο αὐτό κρίνεται ἀναγκαῖο νά ὑπενθυμίσουμε ἐνδεικτικά κάποια θεολογική θέση τοῦ ἁγίου, γιά νά φανεῖ πόσο «θεολογικῶς ἀκατάρτιστος, ἐκκλησιολογικῶς ἀνερμάτιστος, ἱστορικῶς ἀγράμματος καί ἐκκλησιαστικῶς κακομοίρης»ἦταν, ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ Μητροπολίτης. 

Ὁ ἅγιος Ἐπίσκοπος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς γιά τά ἀναθέματα

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Μαξίμοβιτς[3], Ἀρχιεπίσκοπος Σαγγάης καί Σάν Φρανσίσκο, ἑρμηνεύοντας τό χωρίο ἀπό τήν πρός Γαλάτας ἐπιστολή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, «ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ᾿ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω.

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Ὁ Ὁμότιμος Καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ., Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης γιά τόν τιμηθέντα ὑπό τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου Χρήστο Γιανναρᾶ

04-09-2019

Ο ΟΜΟΤΙΜΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ Α.Π.Θ., ΑΙΔΕΣΙΜΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ π. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΙΜΗΘΕΝΤΑ ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΧΡΗΣΤΟ ΓΙΑΝΝΑΡΑ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 

Μέ ἀφορμή τήν ἀπονομή τοῦ ὀφφικίου τοῦ Ἄρχοντος Μεγάλου Ρήτορος τῆς Μ.τ.Χ.Ε. στόν ὁμότιμο καθηγητή Φιλοσοφίας Χρήστο Γιανναρᾶ ἀπό τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο στίς 31-08-2019 στό τέλος τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Ἰνδίκτου, Ἀρχῆς τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ἔτους, πού τελέστηκε στήν Ἱερά Πατριαρχική Μονή Ζωοδόχου Πηγῆς Βαλουκλῆ, στόν ὁποῖο χοροστάτησε ὁ Πατριάρχης[1], θεωρήσαμε ὠφέλιμο νά παρουσιάσουμε τίς θέσεις τοῦ Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ., Αἰδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου π. Θεοδώρου Ζήση γιά τόν κ. Χρήστο Γιανναρᾶ.

Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης στήν εἰσήγηση ὑπό τόν τίτλο «Γένεση καί ἐξέλιξη τῆς πατρομαχικῆς μεταπατερικότητας»[2], πού ἔκανε στήν Θεολογική Ἡμερίδα, πού πραγματοποιήθηκε στόν Πειραιά στίς 14-02-2012 μέ θέμα : «Πατερική Θεολογία καί μεταπατερική αἵρεση»[3], γράφει γιά τόν Χρ. Γιανναρᾶ : «Διαφορετική εἶναι ἡ ἀντιπατερική μεταπατερικότητα τοῦ καθηγητοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ, γιατί δέν ἐμπλέκεται πολύ στά οἰκουμενιστικά δρώμενα, ὅπως σχεδόν στό σύνολό τους οἱ ἄλλοι μεταπατερικοί, μολονότι σέ παλαιά δημοσιεύματά του υἱοθετεῖ τίς ἀθηναγόρειες θέσεις ἐναντίον τῆς ἀντιρρητικῆς θεολογίας τῶν Πατέρων καί ὁμιλεῖ γιά «τή ματαιοπονία τῶν ἀσχολουμένων μέ τήν ἔρευνα τοῦ Filioque»[4], ἐπαινεθείς μάλιστα γιά τίς προοδευτικές του θέσεις ὑπό τῶν Οὐνιτῶν. Ὁ βαρύς φιλοσοφικός ἐξοπλισμός του καί ἡ στοχαστική του διάθεση δέν τόν ἄφησαν νά θέσει ἐν ταπεινώσει τά ἀναμφισβήτητα χαρίσματά του στήν προβολή καί ἑρμηνεία τῆς διά τῶν αἰώνων ἐκφαινομένης συμφωνίας τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, νά ἀκολουθήσει τούς Ἁγίους Πατέρες, ὅπως πολλοί ἐξ αὐτῶν φιλόσοφοι, πανεπιστήμονες, στοχαστές ἔπραξαν μέ τούς πρό αὐτῶν Ἁγίους Πατέρες.

Ὑπενθυμίζουμε ἁπλῶς τό παράδειγμα τοῦ σπάνια φιλοσοφική συγκρότηση διαθέτοντος Ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, ὁ ὁποῖος ἐν ταπεινώσει μᾶς λέγει ὅτι ἀπό ὅσα γράφει τίποτε δέν εἶναι ἰδικό του, ἀλλά ἀνθολόγηση τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων. Γι’ αὐτό καί θεωρεῖται ὡς ὁ ἐκφραστής τῆς πρό αὐτοῦ Πατερικῆς Παραδόσεως, γι’ αὐτό καί ἡ Δογματική του, τό ἔργο του δηλαδή «Ἔκδοσις ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως», εἶναι καί θά παραμείνει ἡ αὐθεντικώτερη καί γνησιώτερη καί ἀκριβέστερη πηγή τῶν δογμάτων τῆς Πίστεως. Δυστυχῶς ὁ καθηγητής Γιανναρᾶς ὑπερέβη τούς Πατέρες, δέν ἀκολουθεῖ τούς Πατέρες· διατυπώνει διδασκαλίες ἀντιπατερικές καί ἠθικά ἐπικίνδυνες, ὅπως ἡ διδασκαλία του γιά τόν ἀνθρώπινο ἔρωτα ὡς ὁδό θεογνωσίας, γιά τήν ὁποία ἐλέγχθηκε μέ δυνατή καί ἀκαταμάχητη ἐπιχειρηματολογία ἀπό τόν ἀείμνηστο Γέροντα Θεόκλητο Διονυσιάτη, μέ σειρά δημοσιευμάτων, στά ὁποῖα αὐτή ἡ διδασκαλία χαρακτηρίζεται ὡς ἐπανεμφάνιση τῆς αἱρέσεως τοῦ Νικολαϊτισμοῦ, ὡς Νεονικολαϊτισμός. Ὁ π. Θεόκλητος μάλιστα εὑρίσκει ὄχι ἁπλῆ ὑπέρβαση, ἀγνόηση τῶν Πατέρων, ἀλλά πολεμική καί ὕβρεις ἐναντίον τους.

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Μητροπολίτης κηρύττει ἕτερον Εὐαγγέλιον

20-08-2019

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΗΡΥΤΤΕΙ ΕΤΕΡΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

 

Στίς 20-01-2019 ὁ Μητροπολίτης Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος Β΄ παρεχώρησε συνέντευξη στό κανάλι τῆς Βουλῆς στήν ἐκπομπή τοῦ κ. Μυλωνᾶ «Ἀπό τόπο σέ τόπο»,ἡ ὁποία ἦλθε στό φῶς τῆς δημοσιότητος στίς11-07-2019. Ἐμφορούμενος ἀπό ἐκκοσμικευμένο φρόνημα, μεταξύ ἄλλων εἶπε καί τά ἑξῆς φρικτά, ἀθεολόγητα καί αἱρετικά, τά ὁποῖα ποτέ κανένας αἱρετικός στήν ἱστορία δέν τόλμησε νά ἐκφέρει : «Ἐγώ θά πῶ αὐτό, πού λέει ἡ Ἐκκλησία, δηλ. τό πλήρωμα τῶν πιστῶν. Θά ἀφουγκραστῶ τούς χριστιανούς τί λένε, ποιό θεωροῦν σωστό. Ἀκόμη καί ἄν αὐτό, πού οἱ χριστιανοί μας θεωροῦν σωστό, ἀκόμη καί ἄν εἶναι ἀντίθετο μέ τό Εὐαγγέλιο, ἐγώ θά ὑπερασπιστῶ αὐτό, πού λένε οἱ χριστιανοί μας, γιατί οἱ Χριστιανοί μας ἔφτιαξαν τό Εὐαγγέλιο, δέν ἔφτιαξε τό Εὐαγγέλιο τήν Ἐκκλησία»[1].

1. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι Σῶμα Χριστοῦ μέ Κεφαλή Ἐκεῖνον

Διαπιστώνοντας ἐσχάτως ἑσφαλμένες τοποθετήσεις του, λόγῳ τῆς ἔνθερμης ἀποδοχῆς τῆς παναιρέσεως τοῦ διαχριστιανικοῦ καί διαθρησκειακοῦ συγκρητιστικοῦ οἰκουμενισμοῦ, τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης καί τῆς Οὐκρανικῆς σχισματικῆς ψευδοαυτοκεφαλίας, ὀφείλουμε κατ’ἀρχήν νά τονίσουμε ὅτι παρουσιάζει μία ἐλλιπή καί στρεβλωμένη ἐκκλησιολογία. Διότι, Ἐκκλησία δέν εἶναι κυρίως καί μόνο «τό πλήρωμα τῶν πιστῶν», ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ Μητροπολίτης. Ὁ ὁρισμός τῆς Ἐκκλησίας μᾶς δίδεται ἀπό τόν ἴδιο τόν Δομήτορά Της, μέ τό ἀψευδέστατο στόμα Του, τόν οὐρανοβάμονα θεῖο Παῦλο, ὁ ὁποῖος στήν πρός Ἐφεσίους ἐπιστολή του μᾶς ἀποκαλύπτει ὅτι «…αὐτὸν (τόν Χριστόν) ἔδωκε κεφαλὴν ὑπὲρ πάντα τῇ ἐκκλησίᾳ, ἥτις ἐστὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ, τὸ πλήρωμα τοῦ τὰ πάντα ἐν πᾶσι πληρουμένου»[2]. Ἡ Ἐκκλησία ἀποτελεῖ εἰκόνα τῆς Τριαδικῆς κοινωνίας, εἶναι ὁ φορεύς τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ καί ἡ κιβωτός τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας, πού παρέχεται μέσῳ τῶν θεουργῶν μυστηρίων. Ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας, «ἡ Ἐκκλησία σημαίνεται (φανερώνεται) ἐν τοῖς μυστηρίοις». Ἐκκλησία, κατά τόν Ἀπόστολο Παῦλο, εἶναι τό μυστηριακό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Κεφαλή τοῦ Σώματος εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός καί μέλη του ὅλοι ὅσοι πιστεύουν ὀρθόδοξα σ’Αὐτόν.

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Οἱ Ἱεροί Κανόνες ἀπαγορεύουν τούς μικτούς γάμους. Ἡ οἰκονομία ἔγινε παρανομία.

ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΤΟΥΣ MIKTΟΥΣ ΓAMΟΥΣ. Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΓΙΝΕ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

1. Τί εἶναι οἱ μικτοί γάμοι

Μικτοί γάμοι καλοῦνται ἐκεῖνοι, πού τελοῦνται ἀνάμεσα σέ Ὀρθοδόξους καί αἱρετικούς (δηλ. Παπικούς, Προτεστάντες, Διαμαρτυρομένους, Λουθηρανούς, Καλβινιστές, Ἀγγλικανούς, Μεθοδιστές, Βαπτιστές, Εὐαγγελιστές, Πρεσβυτεριανούς, Μονοφυσίτες - Ἀντιχαλκηδονίους, Αἰθίοπες, Ἀρμενίους, Ἰακωβῖτες, Κόπτες κ.ἄ.) ἤ ἀλλοθρήσκους (δηλ. Μωαμεθανούς, Ἰουδαίους, Βουδιστές κ.ἄ.) ἤ ἀπίστους (ἀποκρυφιστές, νεοεποχίτες, μασόνους κ.ἄ.). Οἱ μικτοί γάμοι εἶναι ἕνα ἀπό τά μέσα, μέ τά ὁποῖα προσπαθεῖ ἡ ἀντίχριστη λεγομένη «Νέα Ἐποχή», ἡ «Νέα Τάξη Πραγμάτων» καί ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ νά νοθεύσει καί νά ἀλλοιώσει τήν πίστη τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν. Μέ τούς μικτούς γάμους προωθεῖται καί ἐφαρμόζεται ὁ λαϊκός Οἰκουμενισμός. 

Ἡ τέλεση μικτῶν γάμων σημαίνει ἀναγνώριση τοῦ ἐγκύρου καί ὑποστατοῦ τοῦ βαπτίσματος καί τῶν ἄλλων μυστηρίων τοῦ αἱρετικοῦ καί κατ’ἐπέκτασιν ἀναγνώριση ἀποστολικῆς διαδοχῆς, ἱερωσύνης, Χάριτος καί μυστηρίων στήν αἵρεση. Στούς αἱρετικούς, ὅμως, δέν ὑφίστανται τά ἀνωτέρω, καί ἄρα εἶναι ἀβάπτιστοι. Πῶς, λοιπόν, ἕνας ἀβάπτιστος καί μή μέλος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὄχι μόνο εἰσάγεται στόν Ὀρθόδοξο Ναό, ἀλλά καί ἱερολογεῖται ἐπ’αὐτοῦ ἕνα ἀπό τά ἱερά μυστήρια τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐν προκειμένῳ τοῦ Γάμου, ἐφ’ὅσον αὐτός δέν ἀποτελεῖ μέλος Της καί ἐφ’ὅσον τά μυστήρια τελοῦνται ἀποκλειστικά καί μόνο γιά τά μέλη Της; Δέν εἰσάγονται ἔτσι στόν Ὀρθόδοξο χῶρο οἱ ἀντορθόδοξες καί κακόδοξες οἰκουμενιστικές ἀρχές τῆς λεγομένης βαπτισματικῆς «θεολογίας» καί τῆς ἐκκλησιαστικοποιήσεως τῶν αἱρέσεων; Καί ἐφ’ὅσον συμμετέχει σ’ἕνα ἀπό τά μυστήρια τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, γιατί νά μήν μπορεῖ νά συμμετέχει καί στά ὑπόλοιπα μυστήρια καί δή στό μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας καί νά κοινωνήσει μάλιστα τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ;

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Πρωθιερεύς Γεώργιος Φλωρόφσκυ : Οἰκουμενιστής ἤ Ὀρθόδοξος; Ἀποσιωπᾶ τήν ἀλήθεια ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος

06-09-2019

ΠΡΩΘΙΕΡΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΦΛΩΡΟΦΣΚΥ : ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ Η΄ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ;

Ἀποσιωπᾶ τήν ἀλήθεια ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος    

Ὁ μακαριστός πρωθιερεύς π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ στήν ἀρχή ὑπῆρξε θιασώτης τῆς «οἰκουμενι(στι)κῆς κινήσεως», καθότι ὑπῆρξε ἰδρυτικό μέλος τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου «Ἐκκλησιῶν», δηλ. αἱρέσεων, (Π.Σ.Ε.) τό 1948. Ἀλλά, πάντοτε ζητοῦσε νά ἰσχύουν κάποιες προϋποθέσεις συμμετοχῆς τῶν Ὀρθοδόξων στό «Π.Σ.Ε.». Ἡ βασικότερη προϋπόθεση συμμετοχῆς ἦταν οἱ ξεχωριστές δηλώσεις, τά ξεχωριστά κείμενα τῶν Ὀρθοδόξων, τά ὁποῖα ὁ ἴδιος ἔγραφε, σέ διάκριση μέ τά κοινά κείμενα τῶν αἱρετικῶν προτεσταντικῶν παραφυάδων. Ἡ τακτική αὐτή ἐφαρμόστηκε γιά 13 χρόνια, μέχρι τό 1961, ὁπότε οἱ Ὀρθόδοξοι παραιτήθηκαν ἀπό αὐτή τους τήν ἀξίωση, πρᾶγμα τό ὁποῖο ὁδήγησε στήν ἀποχώρηση τοῦ Φλωρόφσκυ ἀπό τήν «οἰκουμενι(στι)κή κίνηση».

Στή θέση του τόν διαδέχθηκε ὁ παλαιότερος ἐπίσης ἐπιφανής λαϊκός θεολόγος, καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Νικόλαος Νησιώτης, ἐκ τῶν πρωτεργατῶν καί ἀξιωματούχων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὁ ὁποῖος διετύπωσε ἀπαράδεκτες ἐκκλησιολογικές θέσεις, ἐλεγχθείς πατερικώτατα ἀπό τόν ὁμολογητή καθηγητή Κωνσταντῖνο Μουρατίδη, ὡς ἀρνούμενος τήν ἀλήθεια ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι ἡ Μία Ἁγία Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία. Ἐπικρίνει ὁ Νησιώτης τόν Οἰκουμενικό ἐπαρχιωτισμό τῶν Ὀρθοδόξων καί δι’ ἐρωτήματος ἀποκλείει τήν ταύτιση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ τήν Μία Ἐκκλησία. Ἐρωτᾶ :

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Τό ἐννοιολογικό περιεχόμενο τῶν θεολογικῶν ὄρων ''αἵρεση'' καί ''αἱρετικός''

28-08-2019

ΤΟ ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΟΡΩΝ «ΑΙΡΕΣΗ» ΚΑΙ «ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ»

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

Ἡ πασίγνωστη καί ἀγωνιστική «Σύναξη Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί Μοναχῶν» τόν περασμένο Ἰούνιο τοῦ 2019 δημοσίευσε τρία ἐξαιρετικά καί ἀποκαλυπτικά κείμενα[1], πού περιλαμβάνουν τά οἰκουμενιστικά λεχθέντα καί πραχθέντα τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρου, ἀπό τά ὁποῖα ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ προρηθείς Ἱεράρχης, σύμφωνα μέ τήν «Σύναξη», εἶναι «φοβερά αἱρετίζων, βαμμένος οἰκουμενιστής, φιλοπαπικός, θαμώνας τοῦ «Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν», δηλ. αἱρέσεων, ἐφευρέτης τῆς φρικώδους αἱρέσεως ὅτι ὁ ἐκάστοτε Οἰκουμενικός Πατριάρχης εἶναι πρῶτος ἄνευ ἴσων, στρεβλώνοντας τήν Ὀρθόδοξη Τριαδολογία, Κολυμπαριστής, φιλοουνίτης, φιλομονοφυσίτης, ὑπέρμαχος τῆς Οὐκρανικῆς ψευδοαυτοκεφαλίας καί σχετίζεται μέ ἐπιφανεῖς μασόνους».

Ἡ «Σύναξη», κάνοντας λογοπαίγνιο μέ τό ὄνομα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, διετύπωσε τόν ἰσχυρισμό ὅτι ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς εἶναι ἐλπιδοφόρος γιά τόν Οἰκουμενισμό καί τήν Πανθρησκεία καί ἐλπιδοκτόνος γιά τήν Ὀρθοδοξία. Ὁ παραπάνω ἰσχυρισμός δικαιώνεται ἀπολύτως, ἄν λάβει κανείς ὑπ’ὄψιν τήν γυμνῇ τῇ κεφαλῇ, ἐπ’Ἐκκλησίας καί ἐπ’ἄμβωνος, ἀφόρητη στρέβλωση τοῦ ἐννοιολογικοῦ περιεχομένου τοῦ θεολογικοῦ ὄρου «αἱρετικός», πού ἔκανε ὁ ρηθείς Ἀρχιεπίσκοπος, μόλις εἰκοσιτρεῖς ἡμέρες μετά τήν ἐνθρόνισή του, στίς ἀπαρχές δηλ. τῆς νέας Ἀρχιεπισκοπείας του. Μία στρέβλωση ἕωλης ἐλπιδοφόρειας ἔμπνευσης, ἡ ὁποία δέν στηρίζεται σέ ἐπιστημονικές, θεολογικές καί πατερικές πηγές, ἐπιχειρήματα καί βιβλιογραφία, ἀλλά συστοιχεῖται στό μινιμαλιστικό, συγκρητιστικό, μεταπατερικό καί σατανοκίνητο ἀκάθαρτο πνεῦμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης, πού ἀνεγνώρισε τίς αἰρέσεις ὡς Ἐκκλησίες καί νομιμοποίησε τήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καί τῆς ἀντορθοδόξου οἰκουμενιστικῆς ἀρχῆς περί δῆθεν «ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν».

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Ὑποστηρίζουμε τόν οἰκουμενισμό τῆς Κωνσταντινούπολης ἤ τῆς Μόσχας;

28-08-2019

ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ Η΄ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ;

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος τήν 9η-8-2019 δημοσίευσε κείμενο μέ τίτλο : «Οἱ ἐκκλησιολογικές μετα-πτώσεις τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας»[1]. Μέ αἰσθήματα ἐκπλήξεως, θλίψεως καί ἀπογοητεύσεως διαπιστώσαμε ὅτι στήν ἀρχή τοῦ κειμένου ἰσχυρίζεται ὅτι : «Παρατηρῶ, ὅμως, ὅτι οἱ ἀντιοικουμενιστές στήν Ἑλλάδα κρίνουν καί ἐπικρίνουν ἔντονα τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, ἰδίως τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, ἐνῶ ἀμνηστεύουν παράλληλα τίς ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, κυρίως τήν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας. Νομίζω ὅτι αὐτό δέν εἶναι δίκαιο, οὔτε ἀντικειμενικό». Τήν ἴδια θέση ἐπαναλαμβάνει καί στό τέλος τοῦ κειμένου, λέγοντας : «Τό πρόβλημα, ὅμως, εἶναι ὅτι οἱ ἀντιοικουμενιστικοί θεολόγοι, ἐνῶ κατακρίνουν τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο καί τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης, ὄχι μόνον ἀμνηστεύουν τίς χειρότερες ἀπόψεις τοῦ Πατριάρχου Μόσχας, ἀλλά καί τόν στηρίζουν σέ βάρος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Αὐτό εἶναι ἕνα θέμα ἑρμηνείας ἀπό κάθε πλευρά».

Τήν ἴδια τοποθέτηση ἐπαναλαμβάνει ὁ Μητροπολίτης σέ ἄλλο κείμενό του μέ τίτλο :«Διευκρινίσεις γιά τίς ἀπόψεις μου γιά τό Οὐκρανικό ζήτημα»[2], πού δημοσίευσε στίς 16-08-2019. Λέγει : «4. Μέ ἐνόχλησε τό γεγονός ὅτι ὅσοι ἔκριναν μέχρι τώρα τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο γιά ἄλλα θέματα, βρῆκαν τήν εὐκαιρία νά τό κρίνουν καί γιά τό θέμα τῆς Οὐκρανίας, ἐνῶ ταυτόχρονα ἀμνηστεύουν ἐπιμελῶς τίς οἰκουμενιστικές ἀπόψεις ἄλλων ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας. Αὐτό δείχνει ἔλλειψη ἀντικειμενικότητας καί ἐκκλησιαστικῆς παιδείας, δείχνει μάλιστα προσωπική ἐμπάθεια. Παρατηρῶ ὅτι ὅσοι μέχρι τώρα ἔκριναν τίς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης τό 2016, τώρα αὐτομάτως σταμάτησαν τήν κριτική αὐτή καί κρίνουν τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο γιά τήν χορήγηση Αὐτοκεφαλίας στήν Οὐκρανία. Αὐτό δείχνει ὅτι τό πρόβλημά τους εἶναι τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί κυρίως ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος».