Ἅγιος Διονύσιος ὁ ἐν Ὁλύμπω

ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΕΝ ΟΛΥΜΠΩ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ.ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Ο μοναχισμός αποτελεί για την Εκκλησία μας την αδιάκοπη εδώ και είκοσι αιώνες μοναδική πολιτεία, την οποία, λάμπρυναν, σε όλες τις εποχές, μεγάλες ασκητικές μορφές. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω, ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους του μοναχισμού στην Ελλάδα τα νεώτερα χρόνια.

Γεννήθηκε το 1500 στο χωριό Σκλάταινα Μουζακίου Καρδίτσας, τη σημερινή Δρακότρυπα. Γονείς του ήταν ο Νικόλαος και η Θεοδώρα πτωχοί, αλλά ευσεβείς άνθρωποι. Σε αυτούς χρωστούσε ο Διονύσιος την δική του ευσέβεια. Έβλεπαν στην κούνια του έναν φωτεινό σταυρό, εκτιμώντας ότι ο Θεός τον προόριζε για μεγάλες τιμές και προκοπή.

Με τα πενιχρά μέσα που διέθεταν, φρόντισαν να τον σπουδάσουν, δείχνοντας μεγάλη έφεση για τα γράμματα. Του άρεσε να μελετά την Αγία Γραφή και άλλα πνευματικά βιβλία. Είχε επίσης έφεση και για την καλλιγραφία, θέλοντας να αντιγράψει την Αγία Γραφή και τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας, για να ωφελείται ο ίδιος και άλλοι άνθρωποι.

Οι γονείς του πέθαναν όταν ακόμη ήταν έφηβος και έτσι αναγκάστηκε να εργάζεται ως δάσκαλος των παιδιών του χωριού του. Παράλληλα με τα μαθήματα, τους δίδασκε και την πίστη της Εκκλησίας μας. Όμως γρήγορα πήρε την απόφαση να γίνει μοναχός.

Αφορμή στάθηκε η περιοδεία στο χωριό του κάποιος μοναχός, ονόματι Άνθιμος, από τα Μετέωρα. Από συζήτηση που είχε μαζί του, πείστηκε και τον ακολούθησε. Εκεί στα Μετέωρα υποτάχτηκε, ως δόκιμος, σε κάποιο ενάρετο μοναχό Σάββα ονομαζόμενο, ο οποίος τον μύησε στον ορθόδοξο μοναχισμό. Αυτός τον υπηρετούσε με υπακοή και ταπείνωση, δείχνοντας σημάδια πνευματικής ωριμότητας.

Μετά από καιρό αποφάσισε να πάει στο Άγιο Όρος με σκοπό να συναντήσει αγίους Γέροντες και να ωφεληθεί από αυτούς και να τους μιμηθεί. Βρήκε έναν άγιο ξακουστό γέροντα, τον ενάρετο μοναχό Σεραφείμ, ο οποίος τον δέχτηκε για υποταχτικό του και εκτιμώντας τον, του έκαμε τη μοναχική κουρά, δίνοντάς του το όνομα Διονύσιος. Λίγο μετά χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Οι πάντες τον αγαπούσαν και τον θαύμαζαν για την πνευματική του προκοπή.

Τό 1959 στό χωριό Δίον γεννήθηκε ἕνα μωρό ἄρρωστο οἱ γιατροί εἴπανε ὅτι θά ζήσει γιά λίγες μέρες καί ὅτι δέν ἔχει ἐλπίδες.

Το 1959 στο χωριό Δίον γεννήθηκε ένα μωρό άρρωστο οι γιατροί είπανε ότι θα ζήσει για λίγες μέρες και ότι δεν έχει ελπίδες.

Η δόλια η μάνα του μέρα νύχτα ήταν πάνω από την κούνια του και παρακαλούσε τον νονό να το βαπτισουν, για να μπορέσουν να το θάψουν στην εκκλησία για να διαβαστεί .

Ο νονός σήμερα αύριο ..περνούσαν οι μέρες.

Ένα βράδυ αργά μπαίνει στο σπίτι ένας καλόγερος γεράκος παππούλης ..ήταν ο ΑΓΙΟΣ Διονύσιος του Ολύμπου, και ρωτάει την μάνα του παιδιού :-"Τι κλαις Φωτεινή τι έχεις;"

-Έχω το μωρό άρρωστο βαριά και αβάπτιστο ..

Αγωνιώ, περιμένω μπας και ρθει αύριο ο νονός να το βαπτίσουμε τουλάχιστον ."

-" Μην φοβάσαι "απαντά ο παππουλης και της λέει :

Γιατί μ’ ἔστειλες σ’ αὐτόν τόν ἀσκητή; Δέν ξέρεις ὅτι ἐγώ δέν μπορῶ νά τόν πλησιάσω;

*Μια χήρα που λεγόταν Ζωή είχε δυο γιους, τον Δημήτρη και τον Αρσένιο. Ο Αρσένιος έπαθε ένα φοβερό νόσημα. Του πρήσθηκε το πρόσωπο και είχε αφόρητους πόνους. Η χήρα υπέφερε και θρηνούσε.*

Τότε είπε ο Δημήτριος:

-Εάν δεν πάμε στον Όλυμπο, εκεί που ασκητεύει ο αββάς Διονύσιος, ο αδελφός μου δεν πρόκειται να θεραπευθή.

-Πηγαίνετε, αποκρίθηκε πρόθυμα η μητέρα.

Έφεραν λοιπόν τον νέο στον άγιο. Εκείνος τον δέχθηκε με πολλή αγάπη. Αφού προσευχήθηκε θερμά, τον άλειψε με άγιο έλαιο στο πρόσωπο και σε λίγες μέρες τον θεράπευσε.

Μετά την θεραπεία του ο Αρσένιος θέλησε να μείνη ένα διάστημα στο μοναστήρι. Βλέποντας εκεί την αγγελική ζωή των αδελφών, επιθύμησε να γίνη κι αυτός μοναχός. Αφού λοιπόν συμβουλεύθηκε τον αδελφό του Δημήτριο, ρασοφόρησε.

Όταν η μητέρα τους πληροφορήθηκε την απόφασι του Αρσενίου, πήγε να πεθάνη από την λύπη της. Κάποια γυναίκα τότε μπήκε στην μέση και την παρώτρυνε να καταφύγη σε μια μάγισσα. Η μάγισσα προσπάθησε να στείλη πονηρά πνεύματα στο μοναστήρι του οσίου Διονυσίου, για να εξαναγκάσουν τον Αρσένιο να φύγη από κει.

«Ἔχετε ἀγάπην, ὑπομονήν καί ταπείνωσιν...»

«Έχετε αγάπην, υπομονήν και ταπείνωσιν, τέκνα μου, την ξενητείαν ασπάσασθε, την σιωπήν, την προσευχήν και τας νηστείας τας οποίας οι Άγιοι Πατέρες, μας παρέδωκαν, αγογγύστως φυλάττετε. Έχετε κατά Θεόν αγάπη προς αλλήλους, και εάν ούτω πολιτευθήτε, αξιώνεστε της Βασιλείας των ουρανών να συνευφραίνεσθε πάντοτε με τον Δεσπότην Χριστόν και τους Αγίους άπαντας».

Άγιος Διονύσιος του Ολύμπου. Εορτάζει (23/1).

ΘΑΥΜΑ ΑΓΊΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΕΝ ΟΛΥΜΠΩ.

Θαύματα του Αγίου. 

Το 1971 στην εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού που συρρέει πλήθος κόσμου από την  περιφέρεια της Πιερίας κυρίως, στη παλαιά Μονή, όλοι συγκλονίστηκαν από την εξαφάνιση ενός μικρού αγοριού μες στο δάσος του Ολύμπου. Όταν μετά από ημέρες αναζήτησης του, από άνδρες της Αστυνομίας και του Στρατού βρέθηκε ήρεμο και σώο πάνω σε μια πέτρα, είπε ότι προστατευόταν σε όλη τη διάρκεια αυτών των ημερών από έναν καλόγερο.

Ὁ πρωταθλητής τοῦ πνευματικοῦ Ὀλύμπου

Ο ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΟΡΕΙΒΑΤΗΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ!

 Ὁ Ἅγιος Διονύσιος ὁ ἐν Ὀλύμπῳ (23/1) γεννήθηκε λίγο πρίν τό 1500 στό ὀρεινό χωριό Σκλάταινα τῆς Θεσσαλίας, τήν σημερινή Δρακότρυπα, τό κατά κόσμον ὄνομά του ἦτο Δημήτριος καί ἀπό παιδί επέδειξε ζήλο για την αγάπη του Χριστού και την ζωή της εν Θεώ αφιερώσεως. Στα 18 προσήλθε στην μοναστική βραχοπολιτεία των Μετεώρων, λαβών το όνομα Δανιήλ. Μετά παρέλευσιν τριών ετών, αναζητώντας αυστηρότερο τόπον ασκήσεως και επειδή δεν του εδίδετο η ευκαιρία να αναχωρήση, προσευχηθείς επήδηξε από βράχο των Μετεώρων -διά θαύματος- και μετέβη στις Καρυές του Αγίου Όρους, όπου εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός και χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος, μετονομασθείς εις Διονύσιον. Αργότερα εγκατεστάθη στην Σκήτη Καρακάλλου, όπου έζησε με τραχύτητα μονώσεως επί 10 έτη. Εκεί αξιώθηκε πολλών ευλογιών από τον Θεόν. Η ισάγγελος πολιτεία του κατέστη η αιτία της εκλογής του ως Ηγουμένου της Μονής Φιλοθέου. Το 1524 μετέβη στην Μονή Τιμίου Προδρόμου Βεροίας. Θέλοντας παντί σθένει να αποφύγη την εις Επίσκοπον εκλογή του, την οποία «ἐν ἑνί στόματι καί μιᾷ καρδίᾳ» επεδίωκαν οι κάτοικοι της ευρυτέρας περιοχής, ανεχώρησε κρυφίως και μετέβη στον Όλυμπον, όπου ασκήτευσε σε σπήλαιο το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα. Συκοφαντηθείς εξεδιώχθη από το ασκητήριό του και ανεχώρησε για το Πήλιον, όπου το 1542 ίδρυσε την Ιεράν Μονήν Αγίας Τριάδος Σουρβίας, έπειτα από θαυμαστήν υπόδειξη του Θεού!..

Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Διονυσίου ἐν Ὀλύμπω σέ μία δαιμονισμένη

 Μια χήρα γυναίκα, Ζωή ονομαζόμενη, είχε δύο παιδιά: τον Δημήτρη και τον Αρσένιο. Ο δεύτερος αρρώστησε και πρήσθηκε το πρόσωπο του. Η Ζωή θλιβότανε όλο και περισσότερο. Ο Δημήτρης έφερε τον αδελφό του στον Άγιο. 

Ο Όσιος με ευχές και παρακλήσεις τον θεράπευσε. Ο Αρσένιος όμως τόσο πολύ γοητεύθηκε από την μοναχική ζωή, ώστε φόρεσε τα ράσα και έγινε εκεί Μοναχός. Ο Δημήτριος γύρισε και έφερε τα νέα στη μητέρα του. Εκείνη ήταν απαρηγόρητη, γιατί το παιδί της έγινε καλόγηρος.

Είπε μάλιστα σε μια μάγισσα να του κάμει μάγια και να τον βγάλουν από το Μοναστήρι.

 

Πράγματι! Έτσι και έγινε. Η μάγισσα έκανε τα μαγικά της. Μα να, που η Χάρις του Θεού δεν αφήνει τα δικά Του παιδιά. Ο παμπόνηρος δεν μπόρεσε να κάμει τίποτε. Ο δαίμονας που έστειλαν εκεί, δεν μπόρεσε να μπει στο Μοναστήρι. Τον έδιωχνε η Θεία Χάρις, που υπήρχε εκεί. Γύρισε, λοιπόν, ο Σατανάς και έπιανε την μητέρα του Αρσενίου από τον λαιμό, την έδερνε και έλεγε:

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ: Ἡ ἱστορική Μονή στήν «καρδιά» τοῦ Ὀλύμπου πού λεηλατήθηκε καί καταστράφηκε πολλές φορές ἀπό Τούρκους καί Γερμανούς...

 Η ιστορική Μονή στην «καρδιά» του Ολύμπου που λεηλατήθηκε και καταστράφηκε πολλές φορές από Τούρκους και Γερμανούς. Την ίδρυσε ο Άγιος Διονύσιος και σύμφωνα με την παράδοση τα υλικά τα μετέφεραν σαμαρωμένες αρκούδες 

Ο Άγιος Διονύσιος κατά κόσμον Δημήτριος Καλέτσης γεννήθηκε περίπου το 1500 στο χωριό Σκλάταινα Καρδίτσας, στη σημερινή Δρακότρυπα. Αφού πέρασε από τις μονές του Μεγάλου Μετεώρου στην Καλαμπάκα, στο Άγιο Όρος και άλλες, το 1542 εγκαταστάθηκε στον Όλυμπο, όπου ασκήτευε μέσα σε ένα σπήλαιο, που ονομάστηκε “Άγιο Σπήλαιο” και σώζεται μέχρι και σήμερα. 

Σε υψόμετρο 850 μέτρων, στην καρδιά του Ολύμπου έχτισε την παλιά μονή, την οποία αφιέρωσε στην Αγία Τριάδα. Για αυτό ονομαζόταν αρχικά Μονή Αγίας Τριάδας και αργότερα πήρε το όνομα του ιδρυτή της. Η παράδοση λέει ότι όταν αποφάσισε να χτίσει το μοναστήρι ψηλά στον Όλυμπο, οι αρκούδες ξαφνικά ένα βράδυ, αποδεκάτισαν τα μουλάρια με τα οποία κουβαλούσαν τα υλικά. Όταν το πρωί οι καλόγεροι τον πληροφόρησαν τι συνέβη, τους έστειλε να σαμαρώσουν τις αρκούδες. 

Έκπληκτοι εκείνοι υπάκουσαν και έτσι το μοναστήρι χτίστηκε με υλικά που τα μετέφεραν οι αρκούδες. 

Ρῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ

Στην εποχή του αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω ζούσε κοντά στη Βέροια ένας λόγιος χριστιανός, που έπεσε σε μια δαιμονική παγίδα.
Παρ' όλο που συνήθιζε -όπως κάθε χριστιανός-να προσεύχεται με το «Πάτερ ημών» και να τελειώνει την προσευχή του με τα λόγια «ΡΥΣΑΙ ΗΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ», κάποια μέρα άνοιξε από περιέργεια ένα βιβλίο μαγείας που είχε πέσει στα χέρια του. Χωρίς,λοιπόν, να υπολογίζει τον κίνδυνο διάβασε λίγο, δοκιμαστικά, επικλήσεις του διαβόλου!Έτσι κάποια νύχτα, ενώ κοιμόταν, είδε στον ύπνο του ένα γιγαντιαίο αράπη, που του είπε:
-Ήρθα, επειδή με κάλεσες! Εμπρός, λοιπόν, αν θέλεις να σ' εξυπηρετήσω, προσκύνησέ με!
Ο άνθρωπος έντρομος του αποκρίθηκε:
«Κύριον τον Θεόν μου προσκυνήσω και αυτώ μόνω λατρεύσω».
Τότε ο αράπης, γεμάτος θυμό, του έδωσε ένα φοβερό ράπισμα στο πρόσωπο και του είπε:
-Αφού δεν με προσκυνάς, τότε γιατί με προσκαλείς;