ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΙΜΗΘΗΚΕ ΤΗ ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
«Οὕτως ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον ὥστε τόν Υἱόν Αὐτοῦ ἔδωκεν τόν μονογενῆ, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς Αὐτόν μή ἀπόλλυται, ἀλλ' ἔχει ζωήν αἰώνιον». Δήλ. «Τόσο ἀγάπησε ὁ Θεός τόν κόσμο (πρό καταβολῆς κόσμου ,πρό πάντων τῶν αἰώνων) ὥστε παρέδωσε τόν μονογενῆ Του Υἱό στό θάνατο, ὥστε καθένας πού πιστεύει σ' Αὐτόν νά μήν χάνεται ἀλλά νά ἔχει ζωή αἰώνια». Τόση εἶναι ἡ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ ὥστε ἄν εἶχε καί κάτι ἀκόμη πιό πολύτιμο ἀπό τόν Υἱό Του δέν θά δίσταζε κι αὐτό νά τό θυσιάσει γιά νά μᾶς δώσει ἀπόδειξη τῆς ἄπειρης ἀγάπης πού ἔχει γιά μᾶς, τά ἁμαρτωλά πλάσματά Του. Ἄν χρειάζονταν δέν θά δίσταζε ὁ γλυκύτατος Κύριος μας νά ὑφίστατο μυρίους θανάτους γιά νά μᾶς σώσει. Ὅμως δέν χρειάζεται.
Ὁ σταυρικός θάνατος τοῦ Κυρίου μας «ἐφ' ἅπαξ» καί «διά παντός» συνέτριψε τό κράτος τοῦ διαβόλου καί τῆς ἁμαρτίας, ξεδόντιασε τό διάβολο, μᾶς χάρισε τήν εἰρήνη μέ τό Θεό καί τόν συνάνθρωπο καί ἀνασυγκρότησε τόν διασπασμένο ἐσωτερικό ἑαυτό μας.
«Βαστάζοντας ὁ Κύριός Μας τόν Σταυρόν Του ἐξῆλθε στόν λεγόμενο τόπο τοῦ κρανίου». Ὁ Κύριος βαστάζει τόν Σταυρό Του ὅπως ἄλλοτε ὁ δίκαιος Ἰσαάκ τά ξύλα τῆς θυσίας του. Ὁ Σταυρός ἀπό σύμβολο ἔσχατης ταπείνωσης καί ἀτιμίας γίνεται σύμβολο δόξης ἀφοῦ πάνω του νικήθηκαν ὅλες οἱ ἀντίθεες δυνάμεις· γίνεται «ὁ φύλαξ πάσης τῆς οἰκουμένης» διότι μέ τή δύναμή Του διαλύονται ὅλες οἱ παγίδες καί τά ἔργα τοῦ ἀνθρωποκτόνου διαβόλου.
