Ἀλλάζουν αἱ οἰκογενειακαὶ σχέσεις μὲ τὸν νέον νόμον διὰ τὴν Ὑποβοηθουμένην Ἀναπαραγωγὴν
Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Νικολόπουλος, Ἀναπληρωτὴς Καθηγητὴς Νομικῆς Σχολῆς ΕΚΠΑ
Τὸν Ἰούλιο τοῦ 2022 ψηφίσθηκε ὁ νόμος 4958/2022, μὲ τὸν ὁποῖο ἔγιναν οὐσιαστικὲς τροποποιήσεις στὶς διατάξεις τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικα καὶ τοῦ νόμου 3305/2005 γιὰ τὴν ὑποβοηθούμενη ἀναπαραγωγή. Σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν ἔντονο καὶ πολύμηνο δημόσιο διάλογο, ποὺ πραγματοποιήθηκε γιὰ τὸ νόμο 4800/2021, τὸ γνωστὸ ὡς νόμο τῆς «συνεπιμέλειας», οἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐλάχιστα ἀπασχόλησαν τὴν κοινὴ γνώμη καὶ σὲ κάποιο μέρος τους παραμένουν ἄγνωστες, παρότι εἰσήγαγαν πολὺ σοβαρὲς ἀνατροπὲς στὶς οἰκογενειακὲς σχέσεις καὶ στὴ διαδικασία ἀπόκτησης παιδιοῦ.
Περισσότερο ἔχει γίνει γνωστὸ ὅτι ἐπεκτείνεται τὸ ἀνώτατο ὅριο ἡλικίας, στὸ ὁποῖο θὰ μπορεῖ μία γυναίκα νὰ ἀποκτήσει παιδὶ μὲ ὑποβοηθούμενη ἀναπαραγωγή, στὸ 54ο ἔτος, ἀπὸ τὸ 50ό, ποὺ ἴσχυε μὲ τὸ ν. 3305/2005 καὶ τὸ 2022 εἶχε ἐπεκταθεῖ στὸ 52ο. Ὡς λόγος τῆς αὔξησης προβάλλεται ἡ ἐπιθυμία κάποιων γυναικῶν, ποὺ ἀναγκάζονταν νὰ καταφύγουν στὴν Ἀλβανία ἢ τὴν Κύπρο, ὅπου ἤδη προβλεπόταν αὐτὸ τὸ ὅριο, μὲ συνέπεια νὰ ὑποβάλλονται σὲ σοβαρὴ δαπάνη καὶ νὰ ὑπάρχει ἀπώλεια ἐσόδων γιὰ τὰ ἑλληνικὰ κέντρα γονιμότητας, ἐνῷ μὲ τὴν αὔξηση τῆς ἡλικίας μπορεῖ νὰ προσελκυσθεῖ ἀναπαραγωγικὸς τουρισμός, ποὺ θὰ ἀποφέρει περαιτέρω ἔσοδα. Ἐκεῖνο, ποὺ ἀγνοήθηκε τελείως, εἶναι τὸ συμφέρον τοῦ παιδιοῦ, ποὺ θὰ γεννηθεῖ, τὸ ὁποῖο δὲν ἐξυπηρετεῖται, ὅταν πρόκειται νὰ ἀνατραφεῖ ἀπὸ μητέρα, ποὺ θὰ ἔχει τὴν ἡλικία τῆς γιαγιᾶς του. Τὸ γεγονὸς ὅτι γεννιοῦνται καὶ παιδιὰ μὲ ὑπερήλικες πατέρες δὲν ἀποτελεῖ δικαιολογία, γιατί ὁ νομοθέτης δὲν μπορεῖ νὰ ἐμποδίσει τὸ γάμο τους, ἐνῷ ἐδῶ νομοθέτησε ὁ ἴδιος. Ὁ Ὑπουργὸς θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχει ζητήσει τὴ γνώμη τῆς Παιδοψυχιατρικῆς Ἑταιρείας Ἑλλάδας καὶ ἄλλων εἰδικῶν, παιδαγωγῶν καὶ ψυχολόγων, γιὰ νὰ ἔχει μία εἰκόνα τῶν ἐπιπτώσεων στὸν ψυχισμὸ τοῦ παιδιοῦ. Στὶς περισσότερες εὐρωπαϊκὲς χῶρες ἄλλωστε τὸ ὅριο ἀναπαραγωγικῆς ἱκανότητας τῆς γυναίκας προσδιορίζεται μεταξὺ 45 καὶ 50 ἐτῶν.


