Ἡ Ὕψωσις τοῦ Τ. Σταυροῦ, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος καί Ν. Σωτηρόπουλου- Ἑρμηνεία στό κατά Ἰωάννην, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Υψωσις του Τ. Σταυρου)

Ἡ Ὕψωσις τοῦ Τ. Σταυροῦ, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος καί Ν. Σωτηρόπουλου- Ἑρμηνεία στό κατά Ἰωάννην, 14-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Υψωσις του Τ. Σταυρου)Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἡ πνευματική περιτομή τῆς καρδίας, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ πνευματική περιτομή τῆς καρδίας,  Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 15-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ δύναμη τοῦ Τ. Σταυροῦ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ δύναμη τοῦ Τ. Σταυροῦ, 14-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀρχιμ. Ἀντώνιος Φραγκάκης: Ἡ γερόντισσα Γαλακτία μέσα ἀπὸ τὴν ἐμπειρία μου (22.08.2026)

 

Ὁ ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γορτύνης καὶ Ἀρκαδίας Ἀρχιμανδρίτης Ἀντώνιος Φραγκάκης μιλᾶ γιὰ τὴν ὁσία Γερόντισσα Γαλακτία στὴ ραδιοφωνικὴ ἐκπομπὴ «Ἐν παιδεία καὶ νουθεσία» τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ «Μαρτυρία» τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυδωνίας καὶ Ἀποκορώνου, τὴν ὁποία ἐπιμελεῖται ὁ κ. Εὐάγγελος Παγωνίδης, δάσκαλος (22.08.2026).

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΟΡΦΟΥ

https://tasthyras.wordpress.com/2026/09/05/ἀρχιμ-ἀντώνιος-φραγκάκης-ἡ-γερόντι/

Μοναχός Φώτιος. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Μοναχός Φώτιος. ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Μαρτυρία κ. Ευαγγέλου Π., Αθήνα. 

Μοναχός Φώτιος.

Ὁ Ἅγιος ἔλεγε στή μητέρα µας γιά το µέλλον τοῦ καθενός µας, ἀλλά ἐκείνῃ δέν συγκράτησε ὅλα τα λόγια του, διότι τῆς φαινότανε παράξενο νά τά γνωρίζει ὅλα αὐτά. Ὡστόσο θυµότανε ἰδιαίτερα τᾷ ἑξῆς λόγια πού τῆς εἶπε γιά τόν ἀδερφό µας, τόν Μελέτιο ὁποῖος ἀντιμετώπιζε κάποιο σοβαρό πρόβλημα ὑγείας. «Ο Μελέτιος θά πάει καλύτερα... καί µία ἡμέρα ἕνας Γέροντας θα τόν πάρει ἀπό τό χέρι καί θά τόν πάει στὀ Ἅγιον Ὄρος, ὅπου θά γίνει μοναχός. Θά ταλαιπωρηθεῖ στή ζωή του, ἀλλά στό τέλος θά ἁγιάσει». Ὁ Μελέτιος πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια. Ἠταν ὑπερκινητικός καί εἶχε ὑποστεῖ ὅλη τήν αὐστηρότητα τοῦ πατέρα µας.

Ηταν µελαμψός καί ἀπό μικρό παιδί τόν κοροϊδεύανε ὅλοι στό σχολεῖο. Ἀπό τήν ἡλικία τῶν 17 ἐτῶν ἄρχισε νά πηγαίνει στό Ἅγιον Ὄρος καί ὁ πατέρας µας ἔστελνε ἀνθρώπους καί τόν φέρνανε πίσω, ἕως ὅτου ἐπενέβη ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος καί ζήτησε νά τόν ἀφήσουμε ἐκεῖ. Δέν µάθαμε ποτέ ποιός τόν πῆγε γιά πρώτη φορά στό Περιβόλι τῆς Παναγίας. Σέ ἡλικία 21 ἐτῶν ἔγινε δόκιµος στήν Ἱ. Μονή Κουτλουμουσίου καί ἕνα χρόνο µετά ἔγινε μοναχός µέ τό ὄνομα Φώτιος. Στό Μοναστήρι εἶχε ἕνα ἀπό τά πιό δύσκολα διακονήµατα. Καθάριζε ἠλικιωμένα γεροντάκια, ἀλλά αὐτό δέν τόν πείραζε καθόλου!

Ὁ Ἅγιος, πρίν πάει στήν Ἱ. Μ. Κουτλουμουσίου, τοῦ εἶχε πεῖ. «Στά 53 σου χρόνια θά πεθάνεις!». Ἂν καί ὁ Ἅγιος τοῦ εἶπε ὅτι σέ 35 χρόνια ἀπό τότε θά πεθάνει, ὁ π. Φώτιος δέν ἔδειχνε νά τόν φοβίζει καθόλου ὁ θάνατος. Αὐτήν τήν προφητεία τοῦ Ἁγίου μᾶς τήν ἐκμυστηρεύτηκε τά τελευταία χρόνια πού ἦταν ἄρρωστος καί τόν φροντίζαµε στό σπίτι τῆς άδερφῆς µου στήν Ἀθήνα. Τό κομποσκοίνι δέν ἔλειπε ἀπό τό χέρι του καί δύο ἡμέρες πρίν πεθάνει, τηλεφώνησε στον Γ. Χριστόδουλο, Ἡγούμενο τῆς Ἱ. Μ. Κουτλουμουσίου, καί τοῦ εἶπε:

Ἡ σχέση τῆς μασονίας μὲ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.

Ομιλεί ο Μοναχός Σεραφείμ (Ζήσης)

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα της Ελλάδος, πρέπει τα παιδιά των Ελλήνων στο Ελληνικό Κράτος να λαμβάνουν θρησκευτική αγωγή και έτσι το Κράτος μας παρέχει αυτήν την θρησκευτική, την εκκλησιαστική αγωγή στα δημόσια σχολεία με το μάθημα των Θρησκευτικών, το οποίο μέχρι πριν μιάμιση – δύο δεκαετίες ήταν αυστηρά ομολογιακό, οπότε άρχισε η προσπάθεια να αλλάξει ο χαρακτήρας του μαθήματος αυτού.

Όπως καταλαβαίνουμε καθώς η μασονία προωθεί τον διαθρησκειακό συγκρητισμό, με εκπεφρασμένα σε πολύ σημαντικά κείμενά της να έχει στόχο την ενοποίηση των θρησκειών, την ένωση των θρησκειών, την δημιουργία μίας παγκόσμιας «εκκλησίας», μιας παγκόσμιας θρησκείας. Αυτό το αρνούνται αλλά είναι καταγεγραμμένο και είναι θέμα χρόνου να τους βγάλω 4-5 συγγράμματα με φωτογραφημένες τις σελίδες να αποδείξουμε ότι αυτό το πράγμα είναι αλήθεια. Στοχεύουν ακριβώς, και μέσα από τα τυπικά, στην δημιουργία μας παγκόσμιας θρησκείας.

Πώς θα ενωθούν οι θρησκείες όμως όταν κάποιος από την αγωγή του την κατηχητική, απ’ τα Θρησκευτικά, μαθαίνει ότι η δική του Πίστις είναι η αληθινή; Και ιδιαίτερα με εμάς, οι οποίοι πραγματικά έχουμε την αληθινή Πίστη, μαρτυρούμενη από την χάρη της Εκκλησίας, τα θαύματα των Αγίων και το αναλλοίωτο της τάξης της.

Προσευχὴ στὸν Ἀρχάγγελο Ραφαὴλ ἢ νεοεποχίτικη «Ἀγγελοθεραπεία» μέσα ἀπὸ μιὰ ὀρθόδοξη ἱστοσελίδα;

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ταξιάρχη Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου

Είναι αλήθεια πως στις μέρες μας ο Διάβολος, όπως διαβάζουμε στην επιστολή Α’ Πετρου (5,8) “ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη”.

Μεταξύ αυτών που “καταπίνη” φαίνεται πως είναι και οι ανυποψίαστοι χριστιανοί που μάλιστα δεν κατέχουν σε βάθος την ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία.

Μετά από μια τυχαία αναζήτηση στο διαδίκτυο, βρήκα μιά πολύ προβληματική ανάρτηση στο κατά τα άλλα πολύ ενδιαφέρον ιστολόγιο ekklisiaonline.gr (3/4/2024, 10:52 “Η προσευχή στον Αρχάγγελο Ραφαήλ γιά να φύγει κάθε πόνος”) σχετικά με τον Αρχάγγελο Ραφαήλ.

Πριν δούμε που έγκειται το πρόβλημα, σκόπιμο κρίνεται να τονιστούν κάποιες λεπτομέρειες γιά την νεοεποχίτικη, καθόλου δε Ορθόδοξη, πρακτική της “Αγγελοθεραπείας”.

Η “αγγελοθεραπεία” αποτελεί σύγχρονη πρακτική του χώρου της εναλλακτικής και New Age “πνευματικότητας”.

Παρουσιάζεται ως μέθοδος κατά την οποία ο άνθρωπος μπορεί, μέσω ειδικών τεχνικών, διαλογισμού, οραματισμού ή «επικοινωνίας», να λάβει θεραπευτική βοήθεια από αγγέλους ή άλλες πνευματικές οντότητες.

Η χρήση όμως της λέξης «άγγελος» δεν αρκεί για να καταστήσει μία τέτοια πρακτική χριστιανική. Η Ορθόδοξη Εκκλησία πιστεύει στην πραγματικότητα των αγγέλων, αλλά τους κατανοεί μέσα σε ένα εντελώς διαφορετικό θεολογικό πλαίσιο. 

Ποιοι είναι οι άγγελοι σύμφωνα με την Ορθοδοξία; 

Σύμφωνα με την Ορθόδοξη πίστη, οι άγγελοι είναι κτιστά, ασώματα πνευματικά όντα, δημιουργήματα του Θεού. Δεν είναι απρόσωπες κοσμικές ή «θεραπευτικές» ενέργειες. Η Ορθόδοξη Εκκλησία διακρίνει μάλιστα διάφορες τάξεις των αγγελικών δυνάμεων, όπως Αγγέλους, Αρχαγγέλους, Αρχές, Εξουσίες, Δυνάμεις, Κυριότητες, Θρόνους, Χερουβείμ και Σεραφείμ.

Ἡ κατὰ Θεὸν λύπη καὶ ἡ χαρὰ τῆς ἀληθινῆς μετάνοιας. (Κυριακὴ ΙΔ’ Ματθαίου)

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως

Εν Θεσσαλονίκη τη 6η Σεπτεμβρίου 2026

Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η δεκάτη τετάρτη Κυριακή του Ματθαίου και το μεν ευαγγελικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από το 22ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, το δε αποστολικό μια περικοπή από την Β΄ προς Κορινθίους επιστολή του αποστόλου Παύλου. Την επιστολή αυτή απέστειλε ο Παύλος διά του αποστόλου Τίτου από την Μακεδονία πιθανότατα γύρω στο 55 μ.Χ. Σ’ αυτήν αναπτύσσει ο απόστολος μια σειρά θεμάτων που, είτε είχαν άμεση σχέση με όσα τους ανέπτυξε στην πρώτη του επιστολή, είτε για να αναπτύξει νέες αλήθειες που είχαν μεγάλη σημασία για την πνευματική ζωή και πορεία των Κορινθίων.

Στην επιστολή ο απόστολος, απευθυνόμενος στα πνευματικά του παιδιά, τους ομιλεί σαν αληθινός πνευματικός πατέρας και δείχνει σ’ αυτά όλη την πατρική του αγάπη. Είναι ο πατέρας που πονάει για τις πνευματικές πτώσεις των, αλλά και χαίρεται για την προκοπή τους. Είναι ο πατέρας που νουθετεί, διδάσκει, διορθώνει, παρηγορεί, αλλά και ελέγχει και τιμωρεί όταν οι Κορίνθιοι παρεκτρέπονται και πεισματικά επιμένουν στην αμετανοησία, πάντοτε από αγάπη. Ειδικότερα στους τέσσερις πρώτους στίχους του 2ου κεφαλαίου πολύς λόγος γίνεται περί λύπης και χαράς. Γράφει: «Έκρινα δε εμαυτώ τούτο, το μη πάλιν εν λύπη ελθείν προς υμάς. Ει γαρ εγώ λυπώ υμάς, και τις εστιν ο ευφραίνων με ει μη ο λυπούμενος εξ εμού; Και έγραψα υμίν τούτο αυτό, ίνα μη ελθών λύπην έχω αφ’ ών έδει με χαίρειν, πεποιθώς επί πάντας υμάς ότι η εμή χαρά πάντων υμών εστίν. Εκ γαρ πολλής θλίψεως και συνοχής καρδίας έγραψα υμίν δια πολλών δακρύων, ουχ ίνα λυπηθήτε, αλλά την αγάπην ίνα γνώτε, ήν έχω περισσοτέρως εις υμάς». Δηλαδή: Σκέφθηκα δε μόνος μου και απεφάσισα τούτο· να μη έλθω προς σας λυπούμενος διά τα σφάλματά σας, λυπώντας δε και σας με τις παρατηρήσεις, που είμαι αναγκασμένος να σας κάμω.

Περί Συνήθειας

❈ Ὁποιοσδήποτε ἐθισμός πού μᾶς χωρίζει ἀπό τόν Χριστό εἶναι ἕνας δεσμός, εἶναι μία κακιά συνήθεια, ἕνα δέσιμο μέ ἕνα πράγμα, μέ μιά κατάσταση... Αὐτό δεσμεύει τήν ψυχή.

Ἡ ψυχή δέν πρέπει νά ἔχει κανένα δέσιμο, μέ τίποτα, νά εἶναι τελείως ἐλεύθερη. Αὐτός λ.χ. πού ἔχει ἐθισμό στό ἴντερνετ μπορεῖ νά κάνει αὐτά πού λέει ὁ Χριστός; Δέν μπορεῖ...

Ἄρα τί εἶναι; Ἀγγελικό; Δαιμονικό εἶναι σίγουρα. Κρύβονται Δαίμονες. Καί σοῦ λέει φταίει καί ὁ ἄνθρωπος, ἡ ἀνθρώπινη προαίρεση... καί ἐγκαθιστᾶ σιγά - σιγά αὐτή τήν κακή συνήθεια μέσα του. Ἀλλά καί φανερά ἕνας δαιμονισμένος, πού μιλοῦσε ὁ Διάβολος μέσα ἀπό αὐτόν, τό εἶπε, ὅτι:

Περί Σκανδαλισμοῦ

❈ Ὁ Κύριος τί λέει: "Ἄν σέ σκανδαλίζει τό μάτι σου βγάλ' το, ἄν σέ σκανδαλίζει τό χέρι σου κόψ' το" (Ματθ. 5,29). Μάτι καί χέρι βέβαια δέν ἐννοεῖ νά βγάλουμε τό μάτι μας ἤ νά κόψουμε τό χέρι μας. Εἶναι κάποιοι ἄνθρωποι πού εἶναι πολύ κοντινοί μας, οἱ ὁποῖοι ὅμως μᾶς ρίχνουν σέ πειρασμό.

Τί θά πεῖ μᾶς σκανδαλίζουν; Σκανδαλίζω θά πεῖ σπρώχνω τόν ἄλλον μακριά ἀπό τόν Θεό, στήν ἁμαρτία δηλαδή, στό κακό. Πῶς τόν σπρώχνω; Μέ ἕναν λόγο, μέ μιά συμπεριφορά, μέ ἕναν τρόπο ζωῆς πού θέλω νά τόν ἐπιβάλλω στόν ἄλλον. Σοῦ λέει:

Ἡ πρώτη σκέψη πρέπει νά εἶναι στόν Θεό...

Ξυπνᾶς τό πρωί, ἀνοίγεις τά μάτια σου, τί κάνεις; Τό πρῶτο πού πρέπει νά κάνεις εἶναι τόν σταυρό σου. "Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησέ με", ἡ πρώτη σκέψη πρέπει νά εἶναι στόν Θεό. Ὁ ἄλλος μέ τό πού ἀνοίγει τά μάτια του, ἀμέσως ἄγχος. - Τί θά γίνει σήμερα;

16 Σεπτεμβρίου. Εὐφημίας μεγαλομάρτυρος τῆς πανευφήμου (†304). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης ις´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Γαλ. ς´ 2-10).

Γαλ. 6,2             ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ.

Γαλ. 6,2                     Ας υπομένετε με πραότητα ο ένας του άλλου τα ελαττώματα, τα οποία, καθό αλαττώματα, είναι φορτικά και ενοχλητικά και έτσι τηρήσατε πλήρως τον νόμον του Χριστού, που διδάσκει την αγάπην. (Ανθρωπος, που δεν δείχνει τέτοιαν υπομονήν, αλλ' οργίζεται και περιφρονεί τον παρασυρθέντα, δεν έχει την αγάπην του Χριστού).