Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ στὴν Ἱσπανία – Συγκρητιστικὲς τελετὲς καὶ ἀντικανονικὲς συμπροσευχές

O Μητροπολίτης Ισπανίας εκφωνεί το Σύμβολο της Πίστεως σε συγκρητιστική τελετή στον ναό των Λατίνων στη Μαδρίτη (Βίντεο)

Ο Μητροπολίτης Ισπανίας και Πορτογαλίας Βησσαρίων (Κοτζιάς), κατά παράβαση πλήθους Ιερών Κανόνων, παρέστη συμπροσευχόμενος μετά πλήθους αιρετικών σε δύο συγκρητιστικές «τελετές» σε ναούς των Λατίνων στην Ισπανία.

Επιπλέον, τέλεσε Θεία Λειτουργία στον καθεδρικό Ναό της Μητροπόλεως «υπό την προσευχητική παρουσία» του Λατίνου αρχιεπισκόπου Μαδρίτης.

Συγκρητιστική «ακολουθία» στον ναό των Λατίνων στη Μαδρίτη. Ο Μητροπολίτης Ισπανίας εκφωνεί το Σύμβολο της Πίστεως (20/11/25)

Την 20η Νοεμβρίου 2025, ο ιεράρχης της Μητροπόλεως Ισπανίας και Πορτογαλίας, με συνεργάτες της Μητροπόλεως, συμμετείχε σε συγκρητιστική προσευχή/ακολουθία μετά αιρετικών (Λατίνων, Μονοφυσιτών, Προτεσταντών), στον ναό των Λατίνων Santa María la Real de Almudena Μαδρίτης [1].

Η οικουμενιστική «ακολουθία» διοργανώθηκε από τη παπική επισκοπική Συνέλευση της Ισπανίας, στα πλαίσια του εορτασμού της επετείου των 1700 ετών από την σύγκλιση της Α’ Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας.

Ὁ Μητροπολίτης Ἱσπανίας καὶ Πορτογαλίας Βησσαρίων σὲ οἰκουμενιστικὴ ἐκδήλωση γιὰ τὰ 1700 χρόνια ἀπὸ τὴ σύγκληση τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.

σ.σ. Προωθούν την ορατή κοινωνία και την αόρτατη βλασφημία, ενώνοντας όχι μόνο την αίρεση με την ορθοδοξία που η Σύνοδος της Νίκαιας διαχώρισε, αλλά προχωρώντας και σε ξένα χωράφια, πέρα και από αυτήν την αίρεση… στον δικαιωματισμό, στην κοσμική ειρήνη, στην πανθρησκεία. Ναι. Η επέτειος της Σύνοδου της Νίκαιας χρησιμοποιείται από τους οικουμενιστές ως πρότυπο και εφαλτήριο για μία μιαρότερη ψευδένωση από αυτήν που φανταζόμασταν.

Σαντιάγο Τεντέσκι Πράντες archimadrid.org

Ο Καθεδρικός Ναός της Αλμουδένα, επίκεντρο του οικουμενιστικού εορτασμού για την 1700ή επέτειο της Συνόδου της Νίκαιας: «Μοιραζόμαστε τη χαρά να λέμε μαζί «πιστεύουμε» για την προώθηση της πλήρους και ορατής κοινωνίας μεταξύ όλων των Χριστιανών»

Παραθέτουμε σε ελεύθερη μετάφραση το σχετικό Ρωμαιοκαθολικό δημοσίευμα.

Ο Καθεδρικός Ναός της Αλμουδένα ήταν το επίκεντρο αυτή την Πέμπτη του οικουμενικού εορτασμού για την 1700ή επέτειο της Συνόδου της Νίκαιας, η οποία θεωρείται η πρώτη οικουμενική σύνοδος της Καθολικής Εκκλησίας. Υπό το σύνθημα «Ένας Κύριος, μία πίστη», η λειτουργία συγκέντρωσε εκπροσώπους της Καθολικής Εκκλησίας, των Ορθόδοξων Εκκλησιών (Ρουμανικής, Σερβικής, Ρωσικής και του Οικουμενικού Πατριαρχείου), της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας, της Αγγλικανικής Εκκλησίας και διαφόρων ευαγγελικών κοινοτήτων.

Η κεντρική στιγμή της συνάντησης ήταν η δημόσια παρουσίαση της Οικουμενικής Διακήρυξης για το Σύμβολο της Νίκαιας-Κωνσταντινουπόλεως – «να συνεχιστεί η προώθηση της πλήρους και ορατής κοινωνίας μεταξύ όλων των Χριστιανών» – ένα κείμενο που έχει εγκριθεί από τους επισκόπους της Μόνιμης Επιτροπής της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και το οποίο έχει προετοιμαστεί και συμφωνηθεί από την Επισκοπική Υποεπιτροπή για τις Διαομολογιακές Σχέσεις και τον Διαθρησκευτικό Διάλογο, υπό την προεδρία του Μονσινιόρου Ραμόν Βαλδίβια.

Ἀπό τό Συναξάρι – Ὁ ἅγιος Ἰσίδωρος ἐπίσκοπος Σεβίλλης

4 Μαρτίου

Γόνος πριγκιπικής οικογένειας της Καρθαγένης της Ισπανίας, ο άγιος Ισίδωρος ήταν ο νεώτερος μιας οικογενείας αγίων: οι δύο αδελφοί του, Λέανδρος [27 Φεβρ.] και Φουλγέντιος, και η αδελφή τους Φλωρεντίνη [20 Ιουν.] τιμώνται ως άγιοι στην λατινική Εκκλησία. Διηγούνται ότι όταν ο Ισίδωρος ήταν ακόμη σπαργανωμένο βρέφος, η τροφός του τον άφησε κοντά σ’ ένα δέντρο του κήπου και ένα σμήνος μελισσών κύκλωσε το βρέφος και άφησε στα χείλη του λεπτότατο ίχνος μελιού, προοιώνιση της μελίρρυτης ευφράδειας του αγίου.

Εμπιστεύθηκαν την μόρφωσή του στον άγιο Λέανδρο· μία ημέρα ο Ισίδωρος δραπέτευσε από το σχολείο για να αποφύγει τις επιπλήξεις του αδελφού του. Στάθηκε για να ξεκουραστεί κοντά σ’ ένα πηγάδι και με παιδική περιέργεια παρατηρούσε τις αυλακιές στο φιλιατρό. Μια γυναίκα που ήλθε να πάρει νερό, του εξήγησε ότι το σκοινί τού κουβά γλύφοντας την πέτρα κατέληξε να την αυλακώσει. Ο μικρός Ισίδωρος κατάλαβε τότε ότι αν το σχοινί μπορούσε να αυλακώσει την πέτρα, η φιλόπονη μελέτη θα μπορούσε να κατανικήσει την δυσχέρεια της διανοίας του. Επέστρεψε κοντά στον αδελφό του και πρόκοψε τόσο, ώστε ξεπερνώντας τους διδασκάλους του κατέστη ο σοφότερος άνθρωπος του καιρού του, σε βαθμό ώστε πολλοί έρχονταν από μακριά για να ακούσουν τους λόγους του.

Συνεργός στο ποιμαντικό έργο του αγίου Λεάνδρου, αντιστάθηκε σθεναρά στον αιρετικό βασιλέα Λεοβίγιλδο και εργάστηκε δραστήρια για την μεταστροφή των αρειανοφρόνων Γότθων. Κατά την διάρκεια της εξορίας του αδελφού του ανέλαβε εξ ολοκλήρου την υπεράσπιση της αληθινής Πίστεως και των συμφερόντων της Εκκλησίας. Μετά την μεταστροφή του βασιλέα Ρεκχαρέδου (589), ο Ισίδωρος αποσύρθηκε σε μονή, όπου αφιερώθηκε στην ησυχία, την μελέτη και την προσευχή· σύντομα όμως εκοιμήθη ο Λέανδρος (600) και ο Ισίδωρος υποχρεώθηκε να δεχθεί την χειροτονία εις επίσκοπον Σεβίλλης, πρώτης έδρας της Εκκλησίας της Ισπανίας.

Τό Πανεπιστήμιο τῆς Βαρκελώνης διέκοψε τό μεταπτυχιακό στήν ὁμοιοπαθητική «ἐπειδή δέν ἔχει ἐπιστημονικές βάσεις»

ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗΣ ΔΙΕΚΟΨΕ ΤΟ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΣΤΗΝ ΟΜΟΙOΠΑΘΗΤΙΚΗ

"ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ"

 ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΥΠΛΙΩΤΗΣ

    Ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια της Ισπανίας διέλυσε το ομοιοπαθητικό του πρόγραμμα λόγω «έλλειψης επιστημονικής βάσης». 

Εκπρόσωπος από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης επιβεβαίωσε πως η σειρά μαθημάτων διεκόπη για τρεις βασικούς λόγους.

Πρώτον: Το πρότεινε η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου λόγω της αμφιβολίας που υπάρχει στην επιστημονική κοινότητα.

Οι άγιες Ξανθίππη και Πολυξένη

Οι δύο αυτές αγίες ήσαν αδελφές κατά σάρκα, έζησαν δε στην Ισπανία κατά τους χρόνους του αύτοκράτορος Κλαυδίου (41-54 μ.Χ.). Η Ξανθίππη ήταν σύζυγος του Πρόβου, άρχοντος της χώρας, και οδηγήθηκε στην πίστη του Χριστού από τον απόστολο Παύλο, όταν αυτός ενδημούσε στην πατρίδα της (βλ. Ρωμ. 15, 28).
Η Πολυξένη ήταν παρθένος, προτού δε λάβη το άγιο βάπτισμα, είχε αρπαγή από κάποιον άνδρα ασελγή, αλλά ή χάρις του Θεού την προστάτευσε και δεν του επέτρεψε να την διαφθείρη. Μεταβαίνοντας από τόπου εις τόπον άκουσε το κήρυγμα του αποστόλου Πέτρου και κατόπιν το κήρυγμα του αποστόλου Φιλίππου στην Ελλάδα. Τέλος, έγινε μαθήτρια του αποστόλου Ανδρέα, ο οποίος την έβάπτισε. Επανερχόμενη στην πατρίδα της, παρέλαβε μαζί της τον απόστολο Ονήσιμο και την συνοδοιπόρο των ταξιδιών της Ρεβέκκα, μαζί μέ την οποία είχε βαπτισθή. Στην Ισπανία έζησε το υπόλοιπον της ζωής της μαζί με την αδελφή της Ξανθίππη κηρύττοντας την πίστι του Χρίστου και επιτελώντας πολλά θαύματα. Οί δύο αδελφές έκοιμήθησαν εν ειρήνη.
Πηγή:  “Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας”, υπό ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, εκδ. Ίνδικτος (τόμος πρώτος – Σεπτέμβριος, σ. 205-206). 
VatopaidiFriend.