Ἡ παρθενία κατὰ τὸν μέγα Ἀθανάσιο. +Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης.

Ἡ ἑορτὴ τῆς ἀνακομιδῆς τῶν λειψάνων τοῦ μεγάλου Ἀθανασίου μᾶς δίνει, ἀγαπητοί μου, εὐκαιρία νὰ μιλήσουμε σύντομα ἐπάνω σ ̓ ἕνα σπουδαῖο θέμα, γιὰ τὸ μεγαλεῖο τῆς παρθενίας· γι ̓ αὐτὸ ὁμιλεῖ στὸ ἔργο του Περὶ παρθενίας, ἤτοι ἀσκήσεως (βλ. P.G. Migne 28,251-281. Β.Ε.Π.Ε.Σ. 33,59-73. Ε.Π.Ε. 11,170-215). Τὰ ὅσα λέει ἐκεῖ εὔκολα ἀκούγονται, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀκρόασι ἕως τὴν ἐφαρμογὴ εἶνε μεγάλη ἀπόστασι. Προσοχὴ λοιπόν.

Ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος εἶχε ὁδηγὸ στὴν παρθενικὴ ζωή· δάσκαλός του ἦταν ὁ μέγας Ἀντώνιος. Δηλαδή, ἕνας ἀγράμματος –ἀλλὰ πιστὸς τηρητὴς τῶν θείων ἐντολῶν– ἔγινε δάσκαλος ἑνὸς ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Ἄρα λοιπὸν ἡ σοφία βρίσκεται στὴν ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ. Καὶ ὁ μέγας Ἀθανάσιος ἀναπαύθηκε ὄχι στοὺς φιλοσόφους μὲ τὰ πολλὰ συγγράμματα, ἀλλὰ στὸν ἀγράμματο ἀσκητή. Ἔτσι καὶ στὴν παλιὰ Ἀθήνα ἡ ψυχὴ τοῦ λαοῦ ἀναπαυόταν ὄχι τόσο σὲ μορφωμένους, θεολόγους, ἱεροκήρυκες καὶ πνευματικούς, ὅσο σὲ κάτι ἱερεῖς σχεδὸν ἀγράμματους. Διαβάστε τὸ βιβλίο γιὰ τὸν παπᾶ-Πλανᾶ, ποὺ ἦταν ἀμόρφωτος ἀλλὰ ἐπιβλήθηκε σὲ ὅλους ὡς ἀληθινὸς ποιμένας τοῦ λαοῦ.

Κάποτε ὁ βασιλεύς, ὁ μέγας Κωνσταντῖνος, ἔστειλε ἐπιστολὴ στὸν ἅγιο Ἀντώνιο. Ὁ ταχυδρόμος ἦρθε, ἐκεῖ στὴν ἔρημο, καὶ τὴν ἐπέδωσε. Τὰ πνευματικὰ παιδιὰ τοῦ Ἀντωνίου πήδησαν ἀπὸ τὴ χαρά τους γιὰ τὴ μεγάλη τιμή. Ἐκεῖνος δὲν ἔδωσε σημασία· τὴν ἄφησε καὶ μιὰ καὶ δυὸ καὶ τρεῖς μέρες, δὲν τὴν ἄνοιγε. Λένε οἱ μοναχοί του· –Γιατί, δάσκαλε, δείχνεις τέτοια περιφρόνησι; –Τὸ κάνω, λέει, γιὰ νὰ σᾶς ἐλέγξω. Ἔχουμε ἐπιστολὴ ὄχι τοῦ βασιλέως ἀλλὰ τοῦ «βασιλέως τῶν βασιλευόντων» (Α ́ Τιμ. 6,15)· ἐπιστολὴ τοῦ Χριστοῦ εἶνε ἡ ἁγία Γραφή. Πῶς δὲν συγκινεῖσθε ἀπὸ τὴν ἁγία Γραφή; Ἐπιστολὴ εἶνε καὶ αὐτή.

Περὶ τῶν βάσεων τῆς ὀρθοδόξου ἀσκήσεως: Ἡ παρθενία καὶ ἡ σωφροσύνη

Ἅγιος Σωφρόνιος Ἀθωνίτης

 Ἡ παρθενία καὶ ἡ σωφροσύνη συνιστοῦν τὴ δεύτερη κύρια ὑπόσχεση τοῦ μοναχισμοῦ. Ἡ ἀντίληψη γύρω ἀπὸ τὴν παρθενία, ὡς ζωῆς κατ’ εἰκόνα τῆς ζωῆς τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἶναι παραδόξως τόσο λίγο ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸ σύγχρονο κόσμο, ἀκόμη καὶ ἀπό τούς Χριστιανούς, ὥστε καθίσταται ἀπαραίτητο νὰ ἐκθέσουμε τὴ δογματικὴ βάση αὐτῆς τῆς ὑπόσχεσης.

Ἡ δισχιλιετὴς πείρα τῆς Ἐκκλησίας μὲ ἀκαταμάχητη ἀξιοπιστία κατέδειξε ὅτι ὁ ἀποκλεισμὸς τῆς γενετήσιας λειτουργίας ἀπὸ τὴ ζωὴ τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότητας ὄχι μόνο δὲν ἐπιφέρει βλάβη στὴν ψυχικὴ καὶ σωματικὴ ὑγεία τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά ἀντίθετα, ὅταν χρησιμοποιεῖται μὲ ὀρθό τρόπο αὐξάνει καὶ τὴ φυσικὴ ἀντοχή, τὴ μακροβιότητα καὶ τὴν ψυχικὴ ὑγεία του.

Κατὰ τὶς τελευταῖες δεκαετίες εἶναι δυνατὸ νὰ παρατηρήσει κανεὶς πλῆθος ἐπιστημονικῶν ἐργασιῶν, οἱ ὁποῖες διαπιστώνουν τὴν πνευματικὴ γονιμότητα ἐκείνου τὸ ὁποῖο ἡ σύγχρονη ψυχολογία ὀνομάζει «ἐξαϋλωμένη ἁγνεία». Πρέπει νὰ χαίρεται κανεὶς γιὰ τὴ διαπίστωση αὐτή, διότι σὲ κάθε ἐποχή δὲν ἔπαυσαν κάποιοι νὰ διαστρέφουν τὴν ἔννοια τῆς μοναχικῆς σωφροσύνης, ἀκόμη μάλιστα καὶ νὰ ἀντιτίθενται σὲ αὐτή, σὰν φαινόμενο παθολογικὸ καὶ «παρὰ φύσιν»...

Ἐν τούτοις ὀφείλουμε νὰ ποῦμε ὅτι ἡ σύγχρονη πείρα στὸν τομέα αὐτό ἀπέχει ἀκόμη πολὺ ἀπὸ τὴ δυνατότητα νὰ συγκριθεῖ μὲ τὴν ἀδιάκοπη καὶ αἰωνόβια πείρα τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ ἔχει τὴν ἀξίωση μὲ κάποιο τρόπο νὰ τὴ διορθώσει ἢ νὰ τὴν ἐμπλουτίσει. Ἀπὸ ἐκεῖ εὔκολα κατανοεῖται τὸ μικρὸ ἐνδιαφέρον τῶν μοναχῶν γιὰ αὐτή. Προσπερνώντας τὴ λεπτομερῆ ἐξέταση τοῦ ζητήματος ἀπὸ δογματικὴ καὶ ἀνθρωπολογικὴ σκοπιά, θὰ ποῦμε μονάχα ὅτι γιὰ ἐμᾶς κύριο καὶ ἀναμφισβήτητο τεκμήριο δικαίωσης αὐτῆς τῆς ὑπόσχεσης, στὸ ὁποῖο ἄλλωστε ὁδηγοῦν ὅλες οἱ ἄλλες ἀποδείξεις,εἶναι τὸ γεγονὸς τῆς ἐν παρθενία ἐπίγειας ζωῆς τοῦ Κυρίου «Σᾶς ἔδωσα τὸ παράδειγμα» (Ἰωάν. ιγ ’15). Μόνο κάποιος ἐντελῶς ἀσύνετος θὰ μποροῦσε νὰ πεῖ ὅτι ἡ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ ὑπῆρξε «παρὰ φύσιν».

Μπροστὰ ἀπὸ ἐμᾶς τούς χριστιανοὺς στέκεται τὸ ἀπόλυτο αἴτημα: νὰ γίνουμε ὅμοιοι, ἂν εἶναι δυνατό, μὲ τὸν Ἄνθρωπο-Χριστὸ (σὲ ὅλα) ἔτσι ὥστε μέσα ἀπὸ αὐτήν τὴν ἐξομοίωση νὰ κατορθώσουμε τὴν ἐξομοίωση μὲ τὸν Θεό, πού εἶναι ὁ ὕστατος σκοπὸς καὶ ἡ ὕψιστη ἔννοια τῆς ὕπαρξής μας…Ὁ ἅγιος Μεθόδιος τοῦ Ὀλύμπου, στὸ ἒργο του «Τὸ συμπόσιο τῶν δέκα Παρθένων» μιλᾶ γύρω ἀπὸ τὴν παρθενία σὰν ἕνα ἔργο «ἄκρως μεγάλο» καὶ σὰν «μυστήριο». Καὶ ἀναμφίβολα, ἐὰν ὁ γάμος εἶναι μυστήριο, τότε καὶ ἡ παρθενία εἶναι παρομοίως μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας.

Τὸ διαζύγιο, ἡ παρθενία, καὶ ἡ εὐχή, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου,

 Τὸ διαζύγιο, ἡ παρθενία, καὶ ἡ εὐχή, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 19-8-2023

Ἡ Μητέρα Παναγία ἁγιογραφεῖται μέ κορώνα στό κεφάλι.

Α) Η Μητέρα Παναγία αγιογραφείται με κορώνα στο κεφάλι.

Αυτό υποδηλώνει αυτό που λέγει στον 44 ψαλμό ο Προφήτης και Βασιλέας Δαυϊδ :

" Παρέστη η Βασίλισσα εκ δεξιών σου, εν ιματισμώ διαχρύσω περιβεβλημένη,πεποικισμένη.

Ξέρετε τί ἀξία ἔχει νά κρατήσει κανείς τήν παρθενία του;

Στους νέους έλεγε: 

" Ξέρετε τι αξία έχει να κρατήσει κανείς την παρθενία του; Πολύ μεγάλη. Όταν πεθάνει αυτός ο άνθρωπος, έρχονται άγγελοι και στολίζουν σαν νύμφη την ψυχή του και την πηγαίνουν με χαρά στον ουρανό. Δεν λέω να μην παντρεύεστε, αλλά αν τύχει και δεν μπορέσετε να παντρευτείτε, να μην στενοχωριέστε γιατί η παρθενία είναι ανώτερη".

Από το βιβλίο ο Όσιος Γεώργιος της Δράμας (Ο Άγιος των πτωχών και των πονεμένων)  

Οἱ παρθένες καί οἱ χῆρες (Α΄ Κορ. 35-40) Ἑρμ. Ἁγ. Νικοδήμου, 20-12-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Οἱ παρθένες, ὁ γάμος καί οἱ χῆρες (Α΄ Κορ. 35-40) Ἑρμ. Ἁγ. Νικοδήμου, 20-12-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Οἱ ἄγαμοι, οἱ μέριμνες καί οἱ παρθένες, Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτη

Οἱ ἄγαμοι, οἱ μέριμνες καί οἱ παρθένες (Α΄ Κορ. 32-35) Ἑρμ. Ἁγ. Νικοδήμου, 13-12-2020, Ἀρχιμ. Σάββα ἉγιορείτουἹ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἄνθρωπος νὰ τρώει ὅσο θέλει, ὅπως θέλει καὶ ὅ,τι θέλει καὶ νὰ ὑπάρχει ἐγκράτεια, σωφροσύνη καὶ παρθενία...

Ἱεροκήρυκος Δημητρίου Παναγόπουλου (1916 - 1982)

Μὴ ζητᾶς νὰ καταστείλεις τὸ θέμα τῶν σαρκικῶν πειρασμῶν, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ δὲν φροντίζεις νὰ τακτοποιήσεις τὸ θέμα τῆς διατροφῆς σου. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ θέλει νὰ νικήσει τοὺς σαρκικοὺς πειρασμούς, χωρὶς νὰ ἔχει ἐγκράτεια στὸ φαγητό, ὁμοιάζει μὲ ἐκεῖνον ποὺ προσπαθεῖ νὰ σβήσει τὴ φωτιὰ μὲ λάδι. Ἡ τροφὴ εἶναι αὐτὴ ποὺ δημιουργεῖ κακὲς προϋποθέσεις καὶ κάνει μετὰ τοὺς ἀνθρώπους, νὰ μὴ μποροῦν νὰ ἐπιβληθοῦν στὴ σάρκα τους. 

Εἶναι ἀλήθεια, ὅτι ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ καὶ ρύζι νὰ τρώει καὶ νὰ πειράζεται σαρκικῶς, ἀλλὰ τότε δὲν θὰ εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὸν πειρασμό. Θὰ εἶναι πειρασμός, ποὺ...

ἐπιτρέπει ὁ Κύριος γιὰ τὸ συμφέρον τοῦ ἀνθρώπου. Δὲν θὰ εἶναι πειρασμός, ποὺ τὸν φτιάχνει μόνος του...

Ἡ νηστεία εἶναι ἕνα μεγάλο ὅπλο κατὰ τοῦ σαρκικοῦ πειρασμοῦ. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ νηστεύει, μειώνει τὶς αἰτίες τοῦ πειρασμοῦ, ἐνῶ ἐκεῖνος ποὺ δὲν νηστεύει, αὐξάνει τὶς αἰτίες τῶν πειρασμῶν του καὶ θὰ πέσει γρηγορότερα. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ἄνθρωπος νὰ τρώει ὅσο θέλει, ὅπως θέλει καὶ ὅ,τι θέλει καὶ νὰ ὑπάρχει ἐγκράτεια, σωφροσύνη καὶ παρθενία; Δὲν εἶναι δυνατόν...

Παρθενία καί ἐλεημοσύνη

Όμως καλή μεν και μεγάλη αρετή είναι η παρθενία, αλλά άνευ της ελεημοσύνης τίποτα δεν ωφελεί η παρθενία. Οι φρόνιμες Παρθένες είχαν την παρθενία, αλλά είχαν και την ελεημοσύνη σαν δύο φτερά, οι δε άφρονες είχαν την παρθενία, την μεγάλη αρετή, τον μέγα κόπο κατόρθωσαν, αλλά τον μικρό κόπο, δηλαδή την ελεημοσύνη, δεν την έκαμαν. Γι’ αυτό τις Παρθένες εκείνες, οι οποίες δεν είχαν την ελεημοσύνη, τις επονόμασε ο Κύριος μωρές και άφρονες. Τούτο το κακό κάνουν και σήμερα μερικοί άνθρωποι, άνδρες ή γυναίκες, οι οποίοι κατορθώνουν αρετές μεγάλες, όμως καταφρονούν τις μικρές…

»Γι’ αυτό και οι φρόνιμες Παρθένες θυμήθηκαν και γέμισαν τα αγγεία τους με έλαιο. Ποια αγγεία; Τις κοιλιές των φτωχών, την ένδυση των γυμνών, την παραμυθία των ορφανών. Θυμήθηκαν, ότι η «πίστη χωρίς των έργων νεκρά εστί» (Ιακ. β΄26). Διότι ο αετός με ένα φτερό δεν μπορεί να πετάξει υψηλά. Γι’ αυτό έκαναν μεσίτες προς τον Κύριο τους φτωχούς. Οι πεινώντες τρέφονταν και οι λαμπάδες των λύχνων ήταν πολύ αναμμένες. Οι φτωχοί ευχαριστούσαν και ο Νυμφίος ερχόταν. Η Ελεημοσύνη σπέρνονταν και ο Νυμφίος, τον οποίο περίμεναν, ευτρεπιζόταν. Οι μωρές όμως στεκόντουσαν, κρατώντας τις λαμπάδες των λύχνων χωρίς έλαιο, και φαινόντουσαν από τον Νυμφίο από μακριά. Πως;

7. Τό μεγαλεῖο τῆς Παρθενίας Ζ΄, 3-8-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

7. Τό μεγαλεῖο τῆς Παρθενίας Ζ΄, Γυναικεῖος Ὁρθόδοξος Μοναχισμός (Ι.Μ. Παντοκράτορος Κερκυρας), 3-8-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

4. Τό μεγαλεῖο τῆς Παρθενίας Δ΄, 1-8-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

4. Τό μεγαλεῖο τῆς Παρθενίας Δ΄, Γυναικεῖος Ὁρθόδοξος Μοναχισμός (Ι.Μ. Παντοκράτορος Κερκυρας), 1-8-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

3. Τό μεγαλεῖο τῆς Παρθενίας Γ΄, 1-8-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

3. Τό μεγαλεῖο τῆς Παρθενίας Γ΄, Γυναικεῖος Ὁρθόδοξος Μοναχισμός (Ι.Μ. Παντοκράτορος Κερκυρας), 1-8-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

2. Τό μεγαλεῖο τῆς Παρθενίας Β΄, 31-7-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

2. Τό μεγαλεῖο τῆς Παρθενίας Β΄, Γυναικεῖος Ὁρθόδοξος Μοναχισμός (Ι.Μ. Παντοκράτορος Κερκυρας), 31-7-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

1. Τό μεγαλεῖο τῆς Παρθενίας Α΄, 30-7-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

1. Τό μεγαλεῖο τῆς Παρθενίας Α΄, Γυναικεῖος Ὁρθόδοξος Μοναχισμός (Ἐκδ. Ἱ.Μ. Παντοκράτορος Κερκύρας), 30-7-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

Ἡ ἀνωτερότητα τῆς Παρθενίας

Ἡ ἀνωτερότητα τῆς Παρθενίας

Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἑρμηνεύοντας τόν Ἀποστολικό λόγο: «εἶναι καλό στόν ἄνθρωπο νά μήν ἀγγίζει γυναίκα»[1] διδάσκει: «Τό πρῶτο καί ἀνώτερο καλό σέ κάθε ἄνθρωπο τόσο στό λαϊκό, ὅσο καί σ’ αὐτόν, πού πρόκειται νά γίνει ἱερέας, καί ὄχι μόνο σ’ ἐκεῖνον πού πρόκειται νά γίνει ἱερέας, ὅπως κάποιοι κακῶς τό ἐννοοῦν (τό ἀνωτέρω ρητό τοῦ Ἀποστόλου)· τό πρῶτο λέγω καί ὑψηλότερο (ἀνώτερο καί τελειότερο) καλό σέ κάθε ἄνθρωπο εἶναι αὐτό, τό νά μήν παίρνει καθόλου γυναίκα, ἀλλά νά φυλάττει τήν παρθενία του. Τό πιό σίγουρο ὅμως καί ἐκεῖνο, πού βοηθεῖ στήν ἀσθενή ἀνθρώπινη φύση εἶναι ὁ γάμος καί τό νά παίρνει ὁ ἄνθρωπος γυναίκα νόμιμη»[2]. Ἑπομένως, τό ἀνώτερο καί τό εὐκταῖο στόν ἄνθρωπο εἶναι ἡ παρθενία. Ἔτσι ζοῦσαν οἱ Πρωτόπλαστοι πρό τῆς πτώσεως. Ἔτσι θά ζοῦν καί στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὅσοι θά ἀξιωθοῦν αὐτῆς. Ὅμως, ἐπειδή κάποιοι δέν θέλουν καί δυσκολεύονται, παραχωρεῖται ὁ Γάμος.

Ὁ Γάμος δέν ὑπῆρχε πρίν τήν πτώση τῶν Πρωτοπλάστων στόν Παράδεισο. Εὐλογήθηκε, ὅμως, μετά τήν πτώση ἀπό τόν Θεό. Εἶναι μία παραχώρηση τοῦ Θεοῦ στήν ἀνθρώπινη ἀδυναμία-ἀρρώστια-ἐμπάθεια, ἡ ὁποία εἰσῆλθε στήν ἀνθρώπινη φύση μετά τήν πτώση[3]. Εἶναι σαφής ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων: Ὁ τρόπος συλλήψεως, κυοφορίας καί γεννήσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀποτελοῦν τούς δερμάτινους χιτῶνες, πού φόρεσαν ὁ Ἀδάμ καί ἡ Εὔα μετά τήν πτώση[4].

«Ὁ γάμος εἶναι συγγνώμη πάθους», παρατηρεῖ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, «ἐνῶ ἡ ἁγνότητα εἶναι λαμπρότης... (Ὁ γάμος) Εἶχε τά πρωτεῖα στόν καιρό τοῦ νόμου καί τῶν σκιῶν· (ὅταν ὁ κόσμος ἦταν σέ νηπιακή πνευματική κατάσταση).

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες γιά τήν Παρθενία καί τόν γάμο

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες γιά τήν Παρθενία καί τόν γάμο

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος σ’ ὅλες τίς διδαχές του, καί μάλιστα ὅσον ἀφορᾶ τήν ἁγνότητα καί τά σαρκικά ἁμαρτήματα, ἀκολουθεῖ τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων καί τῶν συγχρόνων Ἁγίων. Ἀπό αὐτό πιστοποιεῖται τό γεγονός τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στόν νοῦν του, τό Ὁποῖο τόν ἐφώτιζε νά λέγει αὐτά πού διαχρονικά Ἐκεῖνο διδάσκει στήν Ἐκκλησία. Γιά νά φανεῖ αὐτή ἡ ταύτιση, θά παραθέσουμε στήν συνέχεια[1] ἐνδεικτικά κάποιες θέσεις συγχρόνων ἁγιασμένων Πατέρων ἀλλά καί ἐπίσημα ἀναγνωρισμένων ἀπό τήν Ἐκκλησία Ἁγίων.

 «Kατά τήν ἐκκλησιαστικήν ἀντίληψιν», διδάσκει ὁ Ὅσιος Γέρων Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ, «ὑπάρχουν τρεῖς βαθμοί πνευματικῆς καταστάσεως τοῦ ἀνθρώπου: ἡ ὑπερφυσική κατάστασις, ἡ φυσική καί ἡ παρά φύσιν ἤ ἐναντίον τῆς φύσεως. Ἡ παρθενία καί ἡ μοναχική σωφροσύνη, ἐννοούμεναι ὡς δωρεαί τῆς χάριτος, ἀνήκουν εἰς τήν πρώτην κατάστασιν. Εἰς τήν δευτέραν κατατάσσεται ὁ εὐλογημένος γάμος. Πᾶσα ἄλλη μορφή σαρκικῆς ζωῆς εἶναι πνευματικῶς ἤ κατωτέρα ἤ παρά φύσιν… Ὁ καθηγιασμένος γάμος, ὁ πειθαρχημένος, ὁ χωρίς διαστροφήν, διατηρεῖ τόν ἄνθρωπον φυσικῶς καί ἠθικῶς, ἐνῶ πᾶσα ἄλλη μορφή σαρκικῆς ἀπολαύσεως, ἔστω καί ὑπό ὀνειρώδη μόνον μορφήν, διαφθείρει ὁλόκληρον τόν ἄνθρωπον, ἤτοι ψυχήν καί σῶμα...»[2]. Ἡ ὅποια σαρκική ἁμαρτία φθείρει τό σῶμα καί τήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου χωρίζοντάς τον ἀπό τόν ὑπέρ πᾶσαν καθαρότητα Πανάγιο Τριαδικό Θεό.

Ἡ Παρθενία-κατά Χριστόν ἀγαμία ἤ ὁ τίμιος θεόσδοτος Γάμος εἶναι οἱ δύο μόνοι τρόποι θεοφιλοῦς ζωῆς, πού σώζουν τόν πιστό: «...Ἤ νά ἀσκεῖς τήν μόνωση (μονήρη παρθενικό βίο)», συμβουλεύει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς, «ἐσύ ὦ θεοφιλῆ, ἤ τήν θεόσδοτη συζυγία. Πίνε νερό ἀπό τά δικά σου φρέατα ἤ σωστότερα τώρα ἄς πῶ, μόνο ἀπό τό δικό σου φρέαρ καί αὐτό μέ σωφροσύνη, νά ἀπέχεις δέ τελείως ἀπό κάθε νόθο ποτό...

Περί παρθενίας, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 26-9-2018

Περί παρθενίας, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 26-9-2018, ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr,ht... καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Τό θαῦμα τῆς Παναγίας στόν ἀμφιβάλλοντα διδάσκαλο.

 Επτακόσια περίπου χρόνια μετά την γέννηση του Χριστού, ήταν ένας ερημίτης Αθηναίος, σοφός στα γράμματα, και στην αρετή σοφότερος.
 Το ονομά του ήταν Αιγίδιος , και μετά τον θάνατο των γονέων του, μοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς και αναχώρησε για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους. Εκεί απήλθε στα ενδότερα μέρη της ερήμου σε έναν τόπο άβατο και απόκρυφο, όπου βρήκε ένα σπήλαιο με μια πηγή ωραιότατη και λίγα δένδρα.

Στην ησυχία λοιπόν του τόπου εκείνου έμεινε και ασκήτευε τρεφόμενος, κατά Θεία Οικονομία, από το γάλα μίας ελαφίνας και άγρια χόρτα.
    Κοντά σ’ εκείνα τα μέρη σ’ ένα κάστρο ήταν ένας διδάσκαλος που στο λογισμό του ο μισόκαλος, είχε σπείρει ζιζάνια και είχε αμφιβολία για την Παρθενία της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Ἁγία καί Μεγάλη Τρίτη

 

 Συναξάρι Τριωδίου

Την αγία και μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε την παραβολή των δέκα παρθένων από το ιερό Ευαγγέλιο (Ματθ. 25:1-13).

Αγία και Μεγάλη Τρίτη

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, καθώς ανέβαινε στα Ιεροσόλυμα και ερχόταν προς το πάθος, έλεγε στους μαθητές του αυτές τις παραβολές, έλεγε δε και μερικές απευθυνόμενος προς τους Ιουδαίους.

Την παραβολή των δέκα παρθένων την είπε για να παρακινήσει στην ελεημοσύνη, και συγχρόνως θέλοντας να διδάξει όλους να είναι έτοιμοι πριν το τέλος του θανάτου.

Ο Κύριος δίδαξε πολλά για την παρθενία και για τους ευνούχους, και η παρθενία έχει πολλή δόξα, διότι αληθινά είναι μεγάλο κατόρθωμα, όμως δεν πρέπει, κατορθώνοντας κανείς αυτήν την αρετή, να αμελήσει τις άλλες αρετές και μάλιστα την ελεημοσύνη, με την οποία λάμπει το λυχνάρι της παρθενίας.

Γι’ αυτό τον λόγο το ιερό Ευαγγέλιο προβάλλει αυτή την παραβολή, και τις πέντε παρθένες τις ανακηρύττει φρόνιμες, γιατί μαζί την παρθενία είχαν πολύ και πλουσιοπάροχο το έλαιο της ελεημοσύνης, ενώ τις άλλες πέντε τις ονόμασε μωρές, δηλαδή ανόητες, γιατί είχαν και αυτές την παρθενία, όχι όμως και την ανάλογη ελεημοσύνη.

Γι’ αυτό δηλαδή ήταν μωρές, επειδή είχαν κατορθώσει το πιο μεγάλο και αμέλησαν το πιο μικρό, και δεν διέφεραν καθόλου από τις πόρνες, διότι εκείνες νικιούνται από σώματα, ενώ αυτές νικήθηκαν από τα χρήματα.

Ὁ γάμος δέν εἶναι ἀνεξέλεγκτη καί ἀπειθάρχητη μορφή ζωῆς (Γέρων Ἀναστάσιος Κουδουμιανός)

+ Γέρων Ἀναστάσιος:

«Τό γενετήσιο ἔνστικτο δέν εἶναι προηγούμενο θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀλλά ἑπόμενο. Δέν εἶναι δηλαδή ἀρχική χορηγία τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο ἀλλά ἀποτέλεσμα τῆς παρακοῆς. Ὅπως λειτουργεῖ σήμερα μέσα στόν εὐλογημένο γάμο γίνεται θεραπευτικό μέσο, φάρμακο, καί ὄχι αἰώνιο γνώρισμα καί συστατικό τοῦ ἀνθρώπου. Ὅλοι οἱ Πατέρες λέγουν ὅτι "ἐν παραδείσῳ ἡ παρθενία ἐπολιτεύετο". Γι’ αὐτό καί ὁ νέος Ἀδάμ, ὁ Χριστός, ὅπως καί ὁ πρῶτος Ἀδάμ, δέν γεννήθηκε ἀπό σπέρμα ἀνδρός, ἀλλά συνελήφθηκε ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί ἄνευ μεσολαβήσεως ἀνδρός καί ἔμεινε διά βίου παρθένος, γιά νά ἀνοίξει τόν νέο αἰῶνα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Σ' αὐτός τόν αἰῶνα τά πρωτεῖα δέν θά τά ἔχει ὁ γάμος, ἀλλά ἡ παρθενία, χωρίς βέβαια νά παραγνωρίζεται ὁ θεραπευτικός καί θετικός χαρακτήρας τοῦ γάμου γιά τούς ἀσθενεῖς στόν λογισμό καί τούς ἀδύνατους στή σάρκα. Ἑπομένως, γιά νά γίνουμε μέλη τῆς Θείας Βασιλείας ὅλοι ἀνεξαιρέτως πρέπει νά ὑπερβοῦμε τήν σάρκα.