Γιά τήν κατάκτηση τοῦ κόσμου

Ο Μέγας Βασίλειος λέει: με ταραγμένη την καρδιά δεν μπορεί κανείς να πλησιάσει και να γνωρίσει την αλήθεια. Γι’ αυτό πρέπει να αποφεύγουμε καθετί που αναστατώνει την καρδιά μας, καθετί που της προκαλεί ανησυχία ή της δημιουργεί πάθη ή ξυπνά την ανησυχία. Πρέπει να κρατιόμαστε όσο μπορούμε πιο μακριά από κάθε βιασύνη και να μην τριγυρνάμε μέσα στους θορύβους και τα μάταια πράγματα αυτού του κόσμου.

Εφόσον υπηρετούμε τον Κύριο πρέπει να «μη μεριμνώμεν και τυρβάζωμεν περί πολλά» ,αλλά πάντα να έχουμε στο νου μας ότι «ενός έστι χρεία». ( Λουκά ι 41 ) .

Ὁ Ἅγιος Ἀμφιλόχιος , Ἐπίσκοπος Ἰκονίου

 

Ο Αμφιλόχιος ήταν συμπολίτης, συνασκητής και φίλος του Βασιλείου του Μεγάλου και άλλων μεγάλων αγίων του 4^ου αιώνος. Ο Αμφιλόχιος άφησε την τύρβη του κόσμου από νωρίς στη ζωή του. Προτιμώντας την έρημο, έγινε οικιστής αυτής εγκαταβιώνοντας με άσκηση πνευματική σε κάποιο σπήλαιο επί σαράντα χρόνια! Τότε συνέβη να χηρέψει η επισκοπική έδρα στο Ικόνιο. Ο Αμφιλόχιος , κατά θαυμαστό και παράδοξο τρόπο, εξελέγη διάδοχος και χειροτονήθηκε Επίσκοπος Ικονίου. Αναδείχθηκε λαμπρός ποιμενάρχης και μέγας πρόμαχος της Ορθοδόξου Πίστεως. Έλαβε μέρος στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο, το 381.

Tό ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα της Παρασεκυής 23-11-12.

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανό. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2012. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Θεσσαλονικείς Α΄ κεφ. δ΄ 1 - 12

δ΄ 1 - 12

Ευαγγέλιον: Κατά Λουκάν κεφ. Ιη΄ 15 - 17 & 26 - 30

Ιη΄ 15 - 17 & 26 - 30

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει ἐκπονήσει ὁ μακαριστός Θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

1. Δόγμα καί ἦθος , 2. Ὅτι καί στήν Ἐκκλησία τῶν Λατίνων ἡ τελετή γίνεται ὅπως καί σ΄ ἐμᾶς(Ἁγ. Νικολάου Καβάσιλα-Ἑρμηνεία Θείας Λειτουργίας) _Γα΄ καί Δ΄ Σύναξη_mp3

1. Π. Σάββας 2012-11-22_Δόγμα καί ἦθος_Γα΄ Σύναξη_mp3

 

2. Π. Σάββας 2012-11-22_Ὅτι καί στήν Ἐκκλησία τῶν Λατίνων ἡ τελετή γίνεται ὅπως καί σ΄ ἐμᾶς(Ἁγ. Νικολάου Καβάσιλα-Ἑρμηνεία Θείας Λειτουργίας)_Δ΄ Σύναξη_mp3 

Ὁμιλίες τοῦ π. Σάββα στίς 22-11-2012 (Συνάξεις Κυκλαρχισσῶν στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία 1. πατῆστε ἐδῶ  καί τήν ὁμιλία 2. πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Ἡ μοναχικὴ ζωὴ κατὰ τὸν Ἅγιο Νικόδημο τὸν Ἁγιορείτη

Ἡ μοναχικὴ ζωὴ κατὰ τὸν  Ἅγιο Νικόδημο τὸν Ἁγιορείτη

Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης

Ὁ ἅγιος Νικόδημος ἀγάπησε τὴν τελεία μοναχικὴ ζωή, ὅπως αὐτὴ ἀποκρυσταλλώθηκε στὴν Φιλοκαλία τῶν Ἱερῶν Νηπτικῶν. Οὐδέποτε φαίνεται νὰ ἐπηρεάσθηκε ἀπὸ τὸν δυτικὸ ἀκτιβιστικὸ μοναχισμό.
 Δὲν ἀντιλαμβάνεται τὴν ἄσκηση ὡς αὐτοσκοπό, ἀλλὰ ὡς μέσο γιὰ τὴν τελεία ἕνωση μὲ τὸν Θεό. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ὅταν εἶναι αὐστηρὸς στὶς συμβουλές του, δὲν περιορίζει τὸ νόημα στὴν σωματικὴ κακοπάθεια, ἀλλὰ ἀποβλέπει στὴν ἐλευθερία τοῦ νοῦ ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσία τῶν παθῶν καὶ στὴν ἕνωσή του μὲ τὸν Θεὸ διὰ τῆς νοερᾶς ἐργασίας.
Στὶς διδασκαλίες του περὶ τῆς μοναχικῆς ζωῆς φαίνονται τὰ γνωρίσματα τοῦ γνησίου Ὀρθοδόξου Μοναχισμοῦ. Σημειώνουμε τὰ σπουδαιότερα:

Γράμματα ἀπό τήν ἐξορία. Ἐπιστολή «πρός διακόνισσα Πενταδία».

Η διακόνισσα Πενταδία, χήρα του υπάτου Τιμασίου, έχει λάβει τρεις επιστολές- 94,104,185. Ανήκει στις συνεργάτριες που μετά την εξορία του Αγίου υπέστησαν διωγμούς και εξευτελισμούς, τους οποίους όμως αντιμετώπισε με παρρησία και γενναιότητα.

«Ασφαλώς και ήξερα από παλιά την αγάπη σου για μένα, την έβλεπα σε κάθε σου ενέργεια. Όμως από αυτά που μου έγραψες, την κατάλαβα ακόμα πιο καλά. Σε εκτιμώ λοιπόν και σε θαυμάζω, όχι τόσο που μου τα θύμισες, όσο που μου έγραψες τα δυσάρεστα που σου έχουν συμβεί. Αυτό αποτελεί απόδειξη ότι συνεχίζεις να μου έχεις εμπιστοσύνη, και να ενδιαφέρεσαι για όσα με αφορούν . Πράγμα που με κάνει να χαίρομαι , να ευφραίνομαι, να σκιρτώ, και, παρότι ζω σε τόσο μεγάλη ερημιά, να με παρηγορεί πολύ η γενναιότητα της ψυχής σου, η αντίσταση, η σταθερότητα της γνώμης σου, η πολλή σύνεση, η ειλικρίνεια και η μεγάλη παρρησία με την οποία κατήσχυνες τους αντίθετους και έδωσες στο διάβολο χτύπημα καίριο.

Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ. Μέρος Β'

 Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ (1846-1916)
 Ἁγιασμένες μορφές τῆς Ὀρθοδόξου Ρουμάνικης Ἐκκλησίας
Μέρος Β'

π.Ἰωαννίκιος Μπάλαν

Ἀργότερα, τά ἀνίψια τοῦ Γέροντος ἐδιηγοῦντο ἕνα γεγονός, πού τό ἄκουσαν ἀπό τό στόμα τοῦ θείου τους. Κάθε νύκτα, τούς ἔλεγε ὁ Γέρο-Γεώργιος, ὅταν ἐπήγαινα στόν Πανάγιο Τάφο, ἔπρεπε νά περάσω ἀνάμεσα ἀπό μιά πλατεῖα, ὅπου ἦτο πολύς κόσμος, διότι ἐκεῖ ἡ ἀγορά κρατοῦσε μέχρι σχεδόν τά μεσάνυκτα, ἐξ αἰτίας τῆς ζέστης.
Ὁπότε, ὅταν ἐπήγαινα πρός τήν ἐκκλησία, πολλοί χριστιανοί ἐξήρχοντο στόν δρόμο μου καί μ᾿ ἐρωτοῦσαν νά τούς εἰπῶ ψυχωφελῆ λόγια καί μέ τιμοῦσαν.
 'Ενῶ, ὅταν ἐπέστρεφα στό ἐνοικιασμένο σπίτι μας, δέν μέ πρόσεχε κανείς καί κανείς δέν μέ γνώριζε.
Ὁ Γέρο-Γεώργιος παρέμεινε στήν Ἱερουσαλήμ μέ νηστεία καί νυχθήμερη προσευχή ἐπί 40 ἡμέρες. Μετά τό Πάσχα ἐπῆγε νά προσκυνήση καί τούς ἄλλους Τόπους, τήν Ναζαρέτ, τήν Βηθλεέμ τήν Ἱεριχώ, τό Θαβώρ, τόν Ἰορδάνη καί ἀλλοῦ.

Εἶναι φωτιά πού χρειάζεται λάδι

Φωτιά είναι η προσευχή και ιδιαιτέρως όταν αναπέμπεται από νηφάλια και φλογισμένη ψυχή. Αλλά η φωτιά αυτή για ν’ αγγίξη τις ουράνιες αψίδες χρειάζεται λάδι˙ και λάδι της φωτιάς αυτής δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ελεημοσύνη.

Χύνε λοιπόν το λάδι άφθονο, για να αισθάνεσαι χαρά για το κατόρθωμά σου και να κάνης τις προσευχές σου με περισσότερο θάρρος και μεγαλύτερη προθυμία .

Ἡ καταπληκτική ἐπαλήθευση μιᾶς ἱστορίας τῆς Βίβλου (ΑΕΑ): Σταμάτημα 24 ὡρῶν τοῦ Ἡλίου!

 

 

Αριστερά: Ο ήλιος. Οι επιστήμονες βρήκαν μια "στάση" του ηλίου περίπου 24 ωρών μέσα στους αιώνες!.. Δεξιά: Ο Ιησούς του Ναυή σε ένα παλαιό χειρόγραφο.

 

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ!..

Η ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΙΣ ΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ!..

«Και είπεν (ο Ιησούς του Ναυή) ενώπιον
του Ισραήλ Στήθι, ήλιε, επί την Γαβαών
και συ σελήνη, επί την φάραγγα Αιαλών».
(Ιησούς του Ναυή, Ι΄ 12)

          ΕΡΕΥΝΩΝ το προσωπικόν αρχείον μου, προς εξεύρεσιν ενός πολύτιμου δημοσιογραφικού υλικού, ανεκάλυψα ένα κείμενον το οποίον με εντυπωσίασεν τόσο πολύ, ώστε έλαβα την απόφασι να το κάνω άρθρο δια την σημερινήν στήλην με την βεβαιότητα ότι και ο αναγνώστης θα συμφωνήση μαζί μου δια την σπουδαιότητα του εκπληκτικού ντοκουμέντου.
         Είναι αλήθεια ότι, πολλές φορές, η απόκρυψις ή αποσιώπησις παρομοίων συγκλονιστικών στοιχείων ενισχύουν τις αντιορθόδοξες δυνάμεις του τόπου μας και τις εξοπλίζουν ιδεολογικά ώστε να είναι εις θέσιν να εξαπολύουν την κατά μέτωπον επίθεσίν των.

Ὀρθοδοξία καί αἱρέσεις. Δανιήλ Κατουνακιώτης.

Ορθοδοξία και αιρέσεις

Σύγχρονες Αγιορείτικες μορφές

 Δανιήλ Κατουνακιώτης

   Οι προτεστάνται, οίτινες απεχαιρέτησαν από πολλού τας ιεράς παραδόσεις και όσα ανάγονται εις την στενήν και τεθλιμμένην οδόν, ου μην δε και τας νηστείας, αγρυπνίας και προσευχάς, τας διά του μονήρους βίου κανονικώς εκτελουμένας, έπεισαν δυστυχώς ενίους εκ των ημετέρων εν Ευρώπη φοιτώντων, ίνα μη είπω το πλείστον μέρος των καθ’ ημάς ευρωπαϊζόντων, και δι’ αυτών και διά πολλών δολίων εισηγήσεων και σοφιστειών αποπειρώνται, ει δυνατόν, την εν γένει ανατροπήν του Ορθοδόξου φρονήματος.
   Ημείς οι Μοναχοί, οι οποίοι οφείλομεν να είμεθα στύλοι ακλόνητοι της Ορθοδοξίας…
   Αι Μοναχαί, καθ’ εκάστην αναγινώσκουσαι τους βίους των Αγίων και των Μοναζουσών δεν βλέπουσι τον ένθεον ζήλον, ον έτρεφον προς την Ορθοδοξίαν;
   Παραβλέπων τα πολλά, φέρω υπ’ όψιν σας την αγιωτάτην εκείνην Μελάνην. Αυτή η Οσία δεν υπερήλασε κατά τον μονήρη βίον πολλάς αγίας Παρθένους κατά τε την πράξιν και θεωρίαν και κατά τον έγκλειστον βίον;

Νοσηλευτική δεοντολογία.Σχέσεις νοσηλευτή μέ τούς ἀσθενεῖς.ι' μέρος

ΕΙΚΟΝΑ ΠΑΝΩ: Η Αγία Φοίβη εις Κεχριές της Κορίνθου, η διακόνισσα του Αποστόλου Παύλου και προστάτης των νοσοκόμων που γιορτάζει στις 3 Σεπτεμβρίου.

 
Δεῖτε ἐδῶ:θ' μέρος

Α. ΣΧΕΣΕΙΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ

Λίγα πράγματα για τον προγεννετικό έλεγχο. Ο προγεννετικός έλεγχος όταν αποσκοπεί όχι στην θεραπεία του κυοφορούμενου παιδιού άλλα στην διακοπή τηςκύησης (δηλαδή δολοφονία του εμβρύου) στις περιπτώσεις κάποιων παθήσεων (π.χ. μεσογειακής αναιμίας, συνδρόμου down κ.α.) είναι τουλάχιστον από χριστιανικής σκοπιάς, τελείως απαράδεκτος. Αποτελεί ασφαλέστατα σύγχρονη έκδοση του απάνθρωπου Καιάδα των αρχαίων Σπαρτιατών, οι οποίοι δολοφονούσαν τα παιδιά που ερχόντουσαν στο φως με κάποια σωματική πάθηση. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του μακαριωτάτου αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ.Χρυσοστόμου στο διεθνές συνέδριο θαλασσαιμίας, που έγινε στην Λευκωσία τον Μάρτιο του 2001.

Γιατί συνηθίζεται νά σκεπάζεται τό κεφάλι τῶν κεκοιμημένων;

Στο κεφάλαιο αυτό αναφέρουμε και την πολύ παλαιά συνήθεια να σκεπάζεται το κεφάλι των κεκοιμημένων. Το αναφέρουμε εδώ, γιατί αυτή η συνήθεια επικρατεί μέχρι και σήμερα μαζί με το σάββανο. Η συνήθεια αυτή διατηρείται και στις μοναχικές διατάξεις, όπου το κεφάλι του κεκοιμημένου από τη στιγμή που ενδύεται ο κεκοιμημένος τα μοναχικά του, παραμένει καλυμμένο μέχρι και αυτής της ταφής. Το ειδικό αυτό ύφασμα που εκάλυπτε την κεφαλή του κεκοιμημένου έχει διάφορα ονόματα όπως: «σουδάριον προσώπου» κατά τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης ή «κάλυμμα της θήκης» κατά τον άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο1. Αυτά τα καλύμματα φαίνεται - σύμφωνα με τη μαρτυρία του αγίου Γρηγορίου Νύσσης τα έπαιρνε κατά την ταφή ο πιστός λαός για ευλογία.

Ὁμιλίες π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου στήν Κυριακή Θ΄ Λουκά

1. Ἡ ἀφροσύνη
Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου στήν Κυριακή Θ΄ Λουκά (Λουκ. 12, 16-21)
Πραγματοποιήθηκε στίς 18-11-1984


Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)

Ἡ ἁγία Κικιλία

 Η Κικιλία γεννήθηκε στη Ρώμη από πλούσιους και επιφανείς γονείς. Είχε μεγάλη πίστη στον Χριστό και ένθερμο ζήλο για την Πίστη. Αφιερώθηκε από μικρή στην προσευχή προς τον Θεό , υποσχόμενη δια βίου παρθενία. Κάτω από τα ακριβά ρούχα, που της είχαν δώσει οι γονείς της, εκείνη φορούσε ένα τραχύ τρίχινο πουκάμισο. Όταν οι γονείς της (σ.τ.μ. ειδωλολάτρες και οι δύο ) την ανάγκασαν να παντρευτεί μ’ έναν ειδωλολάτρη ονόματι Βαλεριανό, η Κικιλία συμβούλευσε τον νυμφίο της , το ίδιο βράδυ του γάμου τους, να πάει να βαπτιστεί στον Επίσκοπο Ουρβανό και να ζήσουν εν παρθενία.