Μπορεῖ νά πέφτει κάποιος σέ ἕνα πάθος καί στήν πραγματικότητα νά κάνει πρόοδο!

❈ Λέει ὁ Ἅγιος Παΐσιος: Μπορεῖ νά πέφτει κάποιος σέ ἕνα πάθος καί στήν πραγματικότητα νά κάνει πρόοδο! Θά πεῖτε, πῶς γίνεται αὐτό; Νά κάνει πρόοδο στόν ἀγώνα του καί νά μήν τό βλέπει! Διότι μπορεῖ παλιά ἕνα Δαιμόνιο νά τόν ἔριχνε στό πάθος, ἕνα Δαιμόνιο, καί σήμερα παλεύει μέ περισσότερα Δαιμόνια πού τόν ρίχνουν στό ἴδιο πάθος.

Γιά παράδειγμα, ἀποφασίζω νά μήν ξανακάνω μιά ἁμαρτία. Ὡστόσο ξαναπέφτω στήν ἴδια ἁμαρτία καί μάλιστα μέ τόν χειρότερο τρόπο. Καί λές:

- Τί γίνεται; Ἐδῶ ἀποφάσισα, καί ἀντί νά σταματήσει, γίνεται χειρότερο...

Τί ἔχει γίνει ὅμως Μόλις λέω, ὅτι "δέν θά ξανακάνω μιά συγκεκριμένη ἁμαρτία", ὁ Διάβολος μαζεύει 5 - 6 δικούς του καί μέ ρίχνει κάτω, τούς ὁποίους ἐγώ δέν βλέπω καί νομίζω πώς εἶναι ἀκόμα ἕνας. Ὁ Θεός, δέν φανερώνει ὅτι παλεύουμε μέ περισσότερους Δαίμονες, ὥστε ἐμεῖς νά καταβάλλουμε περισσότερη προσπάθεια γιά νά ξεριζώσουμε ἕνα πάθος∙ ἔτσι ταπεινωνόμαστε περισσότερο καί ἀναγκαζόμαστε νά καταφεύγουμε στήν προσευχή.

«Γέροντα, πῶς ὁμοιάζουν οἱ Χριστιανοὶ σήμερα;» «Σὰν τὰ καρπούζια, παιδί μου...»

Με αυτή την απλή, γεμάτη πνευματική σπιρτάδα κουβέντα, ένας γέροντας στο Άγιον Όρος αποτύπωσε μια μεγάλη αλήθεια για την εποχή μας.

Αν το καλοσκεφτείς, το καρπούζι είναι ένα φρούτο που εύκολα σε ξεγελάει.Απ’ έξω, καταπράσινο και στιβαρό – Βλέπεις μια επιφάνεια όμορφη, σκληρή, που σου δίνει την εντύπωση πως τίποτα δεν τη λυγίζει.

Έτσι είναι και πολλοί Χριστιανοί σήμερα. Φοράνε το «ένδυμα» της ευσέβειας, ξέρουν τα λόγια, ακολουθούν τα έθιμα, δείχνουν ακλόνητοι.

Από μέσα, όμως, τι γίνεται; Εκεί είναι το μεγάλο ερώτημα. Γιατί το καρπούζι, αν δεν έχει ωριμάσει σωστά στον ήλιο, αν δεν έχει τραβήξει τους χυμούς που πρέπει από τη γη, μένει άγουρο. Ή, ακόμα χειρότερα, σαπίζει εσωτερικά χωρίς να φαίνεται τίποτα στην επιφάνεια.

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας ξεμπροστιάζει τὴν ΕΕ - «Μᾶς ζήτησαν νὰ στηρίξουμε τοὺς γάμους ἴδιου φύλου καὶ τώρα μᾶς πολεμοῦν ἐπειδὴ λέμε ὄχι»

Η Εκκλησία της Γεωργίας ξεμπροστιάζει την ΕΕ - «Μας ζήτησαν να στηρίξουμε τους γάμους ίδιου φύλου και τώρα μας πολεμούν επειδή λέμε όχι»

Ελευθέριος Ανδρώνης

Μια είδηση που έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις στη Γεωργία, έρχεται να συμπληρώσει το κομμάτι του πάζλ για το σχέδιο άλωσης των ορθόδοξων χωρών από τη woke ατζέντα. Ένα σχέδιο ζοφερό, στο οποίο δυστυχώς ενέδωσε η Ελλάδα, ως πρώτο (και μοναδικό μέχρι στιγμής) προπύργιο της Ορθοδοξίας που παραδόθηκε στη θεσμοθέτηση της διαστροφής, ψηφίζοντας τον γάμο των ομόφυλων και τις υιοθεσίες.

Εκπρόσωπος του Πατριαρχείου της Γεωργίας αποκάλυψε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε ζητήσει από τη διοίκηση της Εκκλησίας να συμβάλει στην προώθηση των γάμων μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου, προκειμένου η Γεωργία να συμβαδίσει με τα ευρωπαϊκά πρότυπα ως απαιτούμενο για την ένταξη της στην ΕΕ.

Πιο συγκεκριμένα, το 2023 η (τότε) υπουργός Εξωτερικών του Βελγίου και νυν Επίτροπος Ισότητας της ΕΕ, Χάτζα Λαμπίμπ, είχε πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στο Πατριαρχείο Γεωργίας, προκειμένου να συζητηθεί ο ρόλος που διαδραματίζει η Εκκλησία στην κοινωνία της Γεωργίας, καθώς και η προοπτική ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου:Πνευματικά Γυμνάσματα: Μελέτη Γ

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Πνευματικά γυμνάσματα : ΜΕΛΕΤΗ Γ΄

Α΄. Τα μέσα που μaς έδωσε ο Θεός, για να πετύχουμε τον τελικό σκοπό μας.

Σκέψου, αδελφέ, το μεγάλο πλήθος των μέσων και οργάνων, που σε προμήθευσε ο Θεός, για να επιτύχεις με αυτά τον τελικό σκοπό σου, δείχνοντας έτσι με αυτό πόση φροντίδα και προθυμία έχει, για να σε κάνει αιώνια ευτυχισμένο. Αυτά τα μέσα είναι: α) Τα εξωτερικά καλά, δηλαδή η περιουσία, οι τιμές, ο πλούτος και η πρόσκαιρη ευτυχία. β) Τα καλά της φύσεως, δηλαδή ο νους, η φρόνησις, η ακεραιότητα των αισθήσεων και των μελών του σώματός σου. γ) Τα υπερφυσικά αγαθά, δηλαδή οι φωτισμοί του νου, η προκαταρκτική και αγιαστική χάρις, η οποία έλκει την θέληση προς το αγαθό, τα διάφορα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, οι θεοειδείς αρετές, τα θεία μυστήρια, οι Άγιες Γραφές, δηλαδή η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη, οι διδασκαλίες των πνευματοφόρων Πατέρων, οι επαγγελίες των μελλόντων αγαθών, οι απειλές των αιωνίων κολάσεων, η διαφύλαξη των Αγγέλων, αυτός ο Ίδιος ο Θεός, ο Οποίος δεν αρκέσθηκε μόνο να σε βοηθήσει, για να επιτύχεις τον σκοπό σου μέσω της δημιουργίας Του, αλλά ήλθε και αυτοπροσώπως, για να ζητήσει την σωτηρία σου με το να γίνει άνθρωπος και από απόλυτος σκοπός, που είναι ο τελικός σκοπός του ανθρώπου, θέλησε να γίνει σχεδόν μέσο και όργανο για την σωτηρία σου, όχι μόνο με τους λόγους Του και τα παραδείγματά Του, αλλά και με το Αίμα Του και την ζωή Του, και δεν λυπήθηκε καθόλου τον εαυτό Του, για να σου ανοίξει ελεύθερα τον δρόμο προς τον ουρανό.

Λοιπόν, πόσο σε ωφελεί, αδελφέ, να υπηρετείς τον Θεό σε αυτόν τον κόσμο προσωρινά, για να Τον απολαύσεις στον άλλο παντοτινά. Διότι ο Κύριος γι' αυτόν τον σκοπό της σωτηρίας σου έβαλε σε κόπο να σε υπηρετούν όχι μόνον όλα Του τα κτίσματα, ακόμη και αυτά τα υψηλότερα του ουρανού, Άγγελοι και Αρχάγγελοι, αλλά εκτός από αυτά και το θείο Του πρόσωπο, με τις οδοιπορίες Του, τους ιδρώτες Του, την φτώχεια Του, τους διωγμούς Του, τα πάθη Του, τον θάνατό Του και γενικά με έναν θησαυρό αμέτρητο από ευεργεσίες ως κληρονομιά, όπως λέγει ο Παύλος: «Εἴτε κόσμος εἴτε ζωὴ εἴτε θάνατος εἴτε ἐνεστῶτα εἴτε μέλλοντα, πάντα ὑμῶν ἐστιν (:Είτε ολόκληρος ο κόσμος, είτε η ζωή, είτε ο θάνατος, είτε όσα υπάρχουν τώρα, είτε όσα θα υπάρχουν στο μέλλον, όλα είναι δικά σας και θα υπηρετούν την σωτηρία σας)» [Α΄ Κορ. 3,22]. Δηλαδή όλα τα πράγματα είναι δικά σου, άνθρωπε, για να είσαι και εσύ όλος του Χριστού, κατά τον ίδιο Παύλο: «Ὑμεῖς δὲ Χριστοῦ (:Εσείς ανήκετε στον Χριστό)» [Α΄ Κορ. 3,23].

Ἡ Ὑπόθεση τοῦ Μητροπολίτη Πάφου Τυχικοῦ καὶ τὰ Ὅρια τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐξουσίας,

Κανονική, θεολογική και ηθική διερεύνηση μιας εκκλησιαστικής κρίσεως υπό το φως της ορθόδοξης παραδόσεως και της συνειδήσεως του πληρώματος της Εκκλησίας

Περίληψη

Η έκπτωση του Μητροπολίτη Τυχικού από τον θρόνο της Πάφου αποτελεί ένα από τα πλέον συζητημένα εκκλησιαστικά γεγονότα των τελευταίων ετών. Σύμφωνα με την άποψη πολλών κληρικών, μοναχών, θεολόγων, κανονολόγων και λαϊκών, η συγκεκριμένη ενέργεια εγείρει σοβαρά ερωτήματα ως προς την κανονικότητα της διαδικασίας, τη συμβατότητά της με την πατερική παράδοση και τη σχέση μεταξύ εκκλησιαστικής εξουσίας και εκκλησιαστικής συνειδήσεως. Η παρούσα μελέτη εξετάζει το ζήτημα από την οπτική όσων θεωρούν ότι ο Τυχικός παραμένει ο κανονικός Μητροπολίτης Πάφου και ότι η υπόθεσή του συνιστά δοκιμασία για τη μαρτυρία της αλήθειας εντός της Εκκλησίας.

Εισαγωγή

Η ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας αποδεικνύει ότι οι κρίσεις δεν αφορούν μόνο ζητήματα διοικήσεως αλλά και ζητήματα αλήθειας, συνειδήσεως και δικαιοσύνης. Σε διάφορες εποχές, πρόσωπα που παρέμειναν πιστά στην παράδοση βρέθηκαν αντιμέτωπα με ισχυρές εκκλησιαστικές και πολιτικές δυνάμεις. Η τελική δικαίωση ή καταδίκη τους δεν προήλθε πάντοτε από τις αποφάσεις της στιγμής, αλλά από τη διαχρονική κρίση της Εκκλησίας.

Ἀπίστευτον θράσος: Ἡ οὐνία παρουσιάζεται διωκομένη εἰς τὴν Ἑλλάδα!

ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ νὰ ἦταν «φάρσα», ἀλλὰ δὲν εἶναι! Οἱ ἐν Ἑλλάδι παπικοὶ προσπαθοῦν νὰ παρουσιάσουν τὴν Οὐνία …διωκόμενη! Στὴν ἐφημερίδα τους «Καθολικὴ» (ἀρ. φύλ. 373, 2-2-2026), ὁ φραγκόπαπας Μᾶρκος Φώσκολος δημοσίευσε ἄρθρο του μὲ τίτλο: «Ἡ Καθολικὴ Ἐκκλησία στὴν Ἑλλάδα κατὰ τὴν δεκαετία τοῦ ’50», στὸ ὁποῖο ἐπισήμανε:

«…ἡ Ἐξαρχία (σ.σ. ἡ Οὐνία) ζοῦσε στὴν Ἑλλάδα σὲ κατάσταση διωγμοῦ. Σὲ κατάσταση διωγμοῦ, ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μὲ τὴν ἔνθερμη συμπαράσταση κράτους καὶ χωροφύλακα, βρισκόταν ἡ ἴδια καὶ ὅλα τὰ “καθολικὰ σχολεῖα” τῆς πρωτεύουσας καὶ τῆς ἐπαρχίας. […] Δὲν ἦταν εὔκολη ἡ ζωὴ καὶ ἡ δράση τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας στὴν Ἑλλάδα, Νὰ εἴμαστε ξεκάθαροι…

Ὁ γάμος ἴσως τό ἁπαλύνει.

Τό πρόβλημα τῆς σαρκός δέν τό λύνει, οὔτε ὁ γάμος, οὔτε ἡ ἀγαμία, οὔτε ἡ πολυγαμία. Τό πρόβλημα σάρξ τό λύνει ἡ πλάξ (τοῦ τάφου). Ο γάμος ἴσως τό ἁπαλύνει. 

13 Ἰουλίου. Ἡ σύναξις τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, Στεφάνου ὁσίου τοῦ Σαββαΐτου (†794), μάρτυρος Γολινδούχ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. 'Αρχαγγέλου, 8ης Νοεμβρίου (Ἑβρ. β´ 2-10).

Εβρ. 2,2            εἰ γὰρ ὁ δι᾿ ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος ἐγένετο βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν,

Εβρ. 2,2                    Διότι εάν ο παλαιός νόμος, που ελέχθη στον Μωϋσήν δια μέσου των αγγέλων, απεδείχθη έγκυρος και ισχυρός και κάθε παράβασις αυτού και παρακοή έλαβε σαν μισθόν της την δικαίαν τιμωρίαν,

Περί τῶν τρόπων πολέμου κατά τῶν ἡσυχαστῶν- 1ος καί 2ος τρόπος, Ἁββᾶ Ἰσαάκ-Ἀσκητικά, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

62. Περί τῶν τρόπων πολέμου κατά τῶν ἡσυχαστῶν- 1ος καί 2ος τρόπος, Ἁββᾶ Ἰσαάκ-Ἀσκητικά, 11-7-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ε4-5. Περὶ τῶν διαφόρων τρόπων τοῦ πολέμου τοῦ διαβόλου ἐναντίον τῶν ἡσυχαστῶν  Ε4-5α. Περὶ τοῦ πρώτου τρόπου τοῦ πολέμου τοῦ διαβόλου, πρὸς ἐκείνους ποὺ εἶναι δειλοὶ καὶ ράθυμοι κατὰ τὴνπροαίρεση, καὶ ἀδύνατοι στὴν ψυχή   Ε4-5β.Περὶ τοῦ δευτέρου τρόπου τοῦ πολέμου τοῦ διαβόλου, πρὸς τοὺς πρώην ἀνδρείους καὶ δυνατούς, στοὺς ὁποίους ὅμως τώρα ὁ ζῆλος ἔχει ψυχρανθεῖ Από το ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε - ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΠΟΤΑΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΗΣΥΧΙΑΣ,  Ἁββᾶ Ἰσαάκ- Ἀσκητικά.  Ἀναδιατεταγμένο κείμενο καί μετάφραση ὑπο Μον. Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου, 11-7-2026, 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Ὁ Ἁγ. Παϊσιος γιά τόν σύγχρονο κόσμο, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ὁ Ἁγ. Παϊσιος γιά τόν σύγχρονο κόσμο, 12-7-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί τοῦ παράλυτου πού κατέβασαν ἀπό τήν στέγη (Α' μέρος), Στ' Κυριακή Ματθαίου, Ἰωάννου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Ξυφιλίνου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί τοῦ παράλυτου πού κατέβασαν ἀπό τήν στέγη (Α' μέρος), Στ' Κυριακή Ματθαίου, Ἰωάννου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Ξυφιλίνου, 11-7-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

«Ἄν ὑπάρχουμε σήμερα σάν ἑλληνική φυλή, εἶναι γιατί κρατηθήκαμε ἀπό τό ἄμφιο τῆς θρησκείας μας ὅλα αὐτά τά χρόνια…»

«Ἄν ὑπάρχουμε σήμερα σάν ἑλληνική φυλή, εἶναι γιατί κρατηθήκαμε ἀπό τό ἄμφιο τῆς θρησκείας μας ὅλα αὐτά τά χρόνια… Ἡ Ἐθνική μας ὑπόσταση εἶναι ζυμωμένη μέ τήν Ὀρθοδοξία. Σάν ἔπεσε τό Βυζάντιο, ἡ Ἐκκλησία ἀντικατέστησε τόν τσακισμένο κρατικό μηχανισμό σάν ὑποκατάστατος μηχανισμός τῆς ἐθνικῆς ἑνότητας. Τά σύμβολα τῆς αὐτοκρατορίας τά κράτησε ἡ Ἐκκλησία καί τά διατήρησε μέσα στούς μαύρους αἰῶνες τῆς σκλαβιᾶς. Καί μέσα σ’ αὐτούς τούς φοβερούς αἰῶνες αὐτή στάθηκε τό πνευματικό καί ἐθνικό κέντρο τῆς μαρτυρικῆς φυλῆς… Καί σωστά τὄκανε, πώς σέ κρίσιμες ὧρες τό ράσο στάθηκε ἡ ἐθνική σημαία τῆς Ἑλλάδας στά χρόνια τῆς σκλαβιᾶς».

~Στρατής Μυριβήλης~

Στις 30 Ιουνίου του 1890, γεννήθηκε στη Σκαμνιά της Λέσβου ο Στρατής Μυριβήλης, φιλολογικό ψευδώνυμο του Ευστράτιου Σταματόπουλου, μια από τις πιο ισχυρές και χαρακτηριστικές φωνές της νεοελληνικής πεζογραφίας. Μια μορφή που δεν έγραψε από απόσταση, αλλά μέσα από τη φωτιά της ιστορίας.

Ο Στρατής Μυριβήλης έζησε τον ελληνικό 20ο αιώνα περνώντας κυριολεκτικά δια πυρός και σιδήρου. Στα χαρακώματα των Βαλκανικών Πολέμων, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Μικρασιατική Εκστρατεία, δεν στάθηκε απλός παρατηρητής. Στάθηκε παρών και από αυτή την παρουσία γεννήθηκε η γραφή του σκληρή, καθαρή, ανελέητη απέναντι στην ψευδαίσθηση της δόξας.

Πρὸς Ἀῶον ποταμόν

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Πρὸς Ἀῶον ποταμόν»

«Ὡσαύτως καὶ τὰς γυναῖκας ἐν καταστολῇ κοσμίῳ, μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης κοσμεῖν ἑαυτάς, μὴ ἐν πλέγμασιν ἢ χρυσῷ ἢ μαργαρίταις ἢ ἱματισμῷ πολυτελεῖ,» (Α΄ Τιμ. β΄, 9). (: Τὸ ἴδιο θέλω καὶ αἱ γυναῖκες νὰ προσεύχωνται μὲ ἐνδυμασίαν σεμνήν, νὰ στο­λί­ζουν τὸν ἑαυτόν τους μὲ συστολὴν καὶ σωφροσύνην, ὄχι μὲ φιλά­ρεσκα πλεξίματα τῶν μαλλιῶν τους ἢ μὲ χρυσᾶ ἢ μαργαριταρένια κοσμήματα ἢ μὲ ροῦχα πολυτελῆ,).

Πόσο σπουδαῖο ρόλο παίζει ἡ ἐνδυμασία τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικός. Ἀπαιτεῖται σεβασμὸς καὶ φόβος Θεοῦ.Ὁ Ἅγιος Παΐσιος (Λόγοι Α΄) γιὰ τὴν ἀνδρικὴ ἐνδυμασία στὶς γυναῖκες ποὺ ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι πιὸ σεμνὰ ἔλεγε: «Σήμερα θὰ φοροῦν ἢ κοντὰ ἢ παντελόνια! Ἄντε τώρα! Ἀφοῦ ξεκάθαρα τὸ λέει ἡ Παλαιά Διαθήκη, καὶ βλέπεις καὶ μὲ τί λεπτομέρειες! «Δὲν ἐπιτρέπεται ὁ ἄνδρας νὰ φοράη γυναικεία στολὴ καὶ ἡ γυναίκα ἀνδρική» (Δευτ. 22, 5). Εἶναι νόμος καὶ εἶναι καὶ ἄπρεπο. Ἄνδρες ποὺ φοροῦν φουστάνια εἶναι ἐλάχιστοι, πολὺ ἐλάχιστοι.

– Αὐτὲς ὅμως ποὺ δουλεύουν στὰ χωράφια, λένε ὅτι δὲν μποροῦν νὰ κινηθοῦν ἄνετα στὴν δουλειά, ἂν δὲν φοροῦν παντελόνι.

– Αὐτὰ εἶναι δικαιολογίες.

– Γέροντα, καὶ γιὰ τὰ κοριτσάκια λένε οἱ μητέρες ὅτι τὰ φοροῦν παντελόνι, γιὰ νὰ μὴ κρυώνουν.

– Ἄλλη λύση δὲν ὑπάρχει; Δὲν ὑπάρχουν κάλτσες μέχρι πάνω; Ἔ, ἂς φορέσουν κάλτσες μέχρι πάνω, γιὰ νὰ μὴ κρυώνουν. Ἅμα θέλει κανείς, γιὰ ὅλα βρίσκει λύσεις.

Κυριακή ΣΤ Ματθαίου:«Τά ἀνυποψίαστα χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» π. ἈΘανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ρωμ.12,6-14]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 3-8-1986]

(Β161)

Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Τόσο γιατί είναι το σώμα του Χριστού, όσο και γιατί τα μέλη Του είμαστε εμείς, εμείς που πιστεύομε στον Χριστό. Και ενωθήκαμε μαζί Του στο Βάπτισμα και εις το μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας. Και όπως η ζωή του σώματος ανήκει στον Θεό, έτσι και η οργάνωσις του σώματος ανήκει πάλι εις τον Θεό. Και η οργάνωσις του σώματος αποβλέπει στην καλή και σωστή λειτουργικότητά του. Έτσι, το κάθε μέλος του σώματος, δηλαδή ο κάθε πιστός, έχει και ένα έργο, έχει μια διακονία. Έτσι, σημειώνει ο Απόστολος Παύλος στην σημερινή αποστολική του περικοπή: «Καθάπερ ἐν ἑνὶ σώματι μέλη πολλὰ ἔχομεν, τὰ δὲ μέλη πάντα οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει πρᾶξιν, ἀλλ’ ἑκάστῳ ὡς ὁ Θεὸς ἐμέρισε μέτρον πίστεως». Δηλαδή «όπως ένα σώμα έχει μέλη πολλά, τα δε μέλη του σώματος δεν ενεργούν, παρά διαφοροτρόπως, το καθένα έχει το καθήκον του, έχει την πράξη την δική του, έχει την διακονία την δική του, άλλη η διακονία των ματιών μου, άλλη του στόματός μου, άλλη των χεριών μου, άλλη των ποδιών μου. Και στον καθέναν ο Θεός μοίρασε κατά το μέτρον της πίστεως του καθενός». Για να μπορέσει, λοιπόν, ο πιστός να ανταποκριθεί στο έργο του αυτό μέσα στην Εκκλησία, πρέπει να του δοθεί μια ικανότης. Και αυτή είναι ένα χάρισμα. Είναι ένα δώρον του Αγίου Πνεύματος.