Θαύματα τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαὴλ στὸν Ταξιάρχη Χαλκιδικῆς

Μεγάλα είναι τα θαύματα που επιτελεί, με τη μεσιτεία του μπροστά στο θρόνο του Πανοικτίρμονα και Φιλάνθρωπου Θεού, ο Μέγας Αρχάγγελος Μιχαήλ. Μεγάλη είναι όμως και η ευλάβεια του ευσεβούς πληρώματος της Εκκλησίας μας που επισκέπτεται τον Ιερό μας Ναό, για να προσκυνήσει τη θαυματουργή του εικόνα και να τον επικαλεσθεί ως σύμμαχο και βοηθό σε κάθε είδους πρόβλημά του.

Εμείς οι οποίοι ζούμε εδώ, στον τόπο που φέρει το όνομά του, στον Ταξιάρχη Χαλκιδικής, δεν παύουμε ποτέ να αναπέμπουμε δοξολογία προς τον Φιλάνθρωπο Θεό και το Άγιο Αρχάγγελο Του διότι καθημερινά βλέπουμε και ζούμε τη δύναμη της μεσιτείας του και τα θαυματουργικά της αποτελέσματα.

Θα περιοριστούμε μόνο στο να αναφέρουμε μερικά από τα πολλά θαύματα που μαρτυρούνται από κατοίκους του χωριού μας, οι οποίοι είτε τ’ έζησαν από κοντά, είτε τ’ άκουσαν από τους παλαιότερους απ’ αυτούς και τα κρατούν ζωντανά στην καρδιά και τη μνήμη τους πιστεύοντας ότι με τον τρόπο αυτό βοηθούμε στην ωφέλεια των αδελφών μας προς οικοδομή.

Ἐγκώμιο στόν θεῖο Ἀρχάγγελο Μιχαήλ τόν Παμμέγιστο

Ἁγίου Νεοφύτου τοῦ Ἐγκλείστου

Μιχαήλ τόν παμμέγιστο καί μεγάλο ταξιάρχη, Μιχαήλ τόν φωτεινό σάν πυρσό καί ὁλόλαμπρο ἥλιο, Μιχαήλ τόν ταξιάρχη τῶν οὐρανῶν, τόν βοηθό τῶν ἀνθρώπων, ἐπιθύμησα νά ἐξυμνήσω, ὅσο μου εἶναι δυνατόν, τόν ἐπί κεφαλῆς καί ἄρχοντα τῶν ἀσωμάτων δυνάμεων, τήν μεγάλη δόξα τῶν ἀνθρώπων καί τό φίμωτρο τῶν δαιμόνων, τό ὁλάνθιστο καί σκιερό δένδρο τοῦ οὐράνιου θόλου· ὁ σεμνότατος καί μέγιστος ἰατρός τῶν ἐπίγειων κακῶν, ὁ μέγιστος καί ταχύτατος ἀετός «τοῦ μεγάλου βασιλέως», πού μέ πίστη περιτρέχει γρήγορα ὅλη τήν ὑφήλιο.

Ὁ θαυμαστός καί πύρινος στύλος, πού φθάνει μέχρι τόν οὐρανό, ὁ ψηλός καί γεμάτος κλαδιά κέδρος, τό ἀμάραντο καί ἐκλεκτό κλαδί, ὁ θεῖος ἀσπάλαθος, πού ξεπερνᾶ κάθε εὐωδία, αὐτός πού ἀπαλλάσσει τούς πάσχοντες ἀπό τή δαιμονική δυσωδία, τό κατάσκιο κλαδί καί ὁ θεοφύτευτος βλαστός, πού ἐξαφανίζει ἀμέσως τόν καύσωνα τῶν δαιμόνων, τό θεϊκό κυπαρίσσι καί τό ψηλό πλατάνι, πού κάτω ἀπό τή σκιά του θεραπεύονται ποικίλες ἀσθένειες καί δυσκολοθεράπευτα πάθη, τώρα ἄς ἐγκωμιαστεῖ καί ἀπό ἐμᾶς τούς μικρούς ὁ παμμέγιστος, καί, ἀφοῦ τοῦ προσφέρουμε λίγα μικρά ἐγκώμια, θά τοῦ ἀπευθύνουμε χαιρετισμούς.

Ὁ θεῖος, ἱερός καί σεβάσμιος ναός του μοιάζει μέ λιμάνι σωτηρίας καί οὐρανός μέ πολλά ἄστρα, κατοικία θείων ἀγγέλων, ἀξίνα καί μαχαίρι πού κατακόπτει ὅλα τά εἴδη τῶν παθῶν καί ἄριστο ἰατρεῖο, πού σταματᾶ τούς πόνους διαφόρων ἀσθενειῶν…

Ἀλλά νομίζω, ὅτι πρέπει νά σταματήσω τά ἐγκώμια γιά τόν ναό, ἄν καί δέν μπόρεσα νά πῶ κάτι ἀξιόλογο. Ἐάν δέ, δέν μπορέσαμε νά ποῦμε κάτι ἀντάξιο γιά τόν ἐπίγειο ναό, ἀπό τόν ὁποῖον βλέπουμε νά πηγάζουν τά θεία θαύματα, πῶς θά μπορέσουμε νά μιλήσουμε ἤ νά ἐγκωμιάσουμε τόν πνευματικό καί οὐράνιο οἰκοδεσπότη; Ξέρουμε ὅτι πρέπει νά ἔχει ἀγγελικό καί οὐράνιο νοῦ αὐτός πού πρόκειται νά γράψει γι’ αὐτόν ἐγκώμιο.

Ἀναφέρει προσκυνητῆς γιὰ τὸ θαῦμα τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ.

.. Το 2018 περνούσα από την εκκλησία των Ταξιαρχών στους Αγίους Ασωμάτους στο νησί Αίγινα .Και ειχα παρακαλέσει τον Αρχάγγελο Μιχαήλ για κατι. Μετα από λίγες μέρες και Ενώ είχα ξεχάσει ότι του ζήτησα βοήθεια τον βλεπω στον ύπνο μου. Βλέπω μια φωτιά να έρχεται σαν σφαίρα φωτός και ύστερα να απλώνεται και να έρχεται προς εμένα από τον ουρανό και να ζυγώνει στο παράθυρό μου και καταλαβα ότι κάποιος ερχόταν

Τον ρωτάω ποιος εισαι εισαι εσύ?

Μου λέει...

Θες να μάθεις ποιος είμαι?

και του λέω ναι...και μου λεει είμαι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ .Και βλεπω έναν Άντρα πανύψηλο σχεδόν δύο μέτρα ίσα με το ταβάνι και να μπαίνει από το παράθυρο. Ήτανε μια σκηνή πολύ μεγαλοπρεπής και συγκλονιστική στο ένα χέρι κρατούσε το σπαθί και στο άλλο πανοπλία ήταν ντυμένος στρατιωτικά ηταν πολυ όμορφος και πολυ γλυκός ειχε πολύ μακριά μαλλιά και ήτανε μελαχρινός Έξω ο ουρανός ηταν γεμάτος από αγγελάκια στοιχισμένα σε σειρές ένα αγγελάκι πηγε να μπει μεσα και μου χαμογέλασε πάω να το αγγίξω και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ το διέταξε να ξαναπάει πάλι πίσω στη σειρά του. Μαζι με τα άλλα μικρά αγγελάκια ..μωρά αγγελάκια ήταν όλα .. Μου είπε τι θες να κάνω για σένα

''Μιχαήλ Πρωτάρχα καί Μέγα Ταξιάρχα, ἐν ὥρα τοῦ κινδύνου, σύ μοι βοήθησον''

Γερόντισσα Γαλακτία: «Μεγάλο κακό θα έρθει» (9 Ιουλίου 2020)

Καταγραφή από τις φροντίστριές της.

Γερόντισσα: «Ήμουν με τον Αρχηγό του παντός και όλο το επιτελείο. Όλοι οι αξιωματικοί αλλά ήρθε και ο Πρώτος. Μεγάλη και φοβερή απώλεια! Τί είναι αυτά που θα γίνουν. Κοίτα… Ο εχθρός, νάτος εκεί έξω τί κάνει; “Ο Θεός μεθ’ ημών και ουδείς καθ’ ημών”. “Σώσον Κύριε τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου”.

Ανώμαλα, ανώμαλα, ανώμαλα… Παντρεμένοι, νεαροί και ιερατικά. Πολλά κακά είδανε τα μάτια μου. Μεγάλο κακό θα έρθει. Πολεμούμε να το παντήξομε (αναχαιτίσομε). Στο τέλος όλα θα τακτοποιηθούνε. Όχι ο ένας έτσι, ο άλλος αλλιώς. Ο Μέγας Στρατηλάτης των Ουρανίων Δυνάμεων, ο σκούρος (ο Μιχαήλ) έλεγε:

Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ σέ ἕναν Ἁγιορείτη μοναχό

Κάποτε ένας μοναχός ήταν αρχοντάρης σ’ένα Μοναστήρι του Αγίου Όρους (Αρχοντάρης είναι αυτός που φροντίζει για τους επισκέπτες, ετοιμάζει τα δωμάτια, προσφέρει τον καφέ και το κέρασμα. Είναι ένα πολύ κουραστικό διακόνημα, ιδίως στο Άγιο Όρος, που οι προσκυνητές κάθε μέρα είναι πάρα πολλοί).

Αυτός λοιπόν ο αρχοντάρης είχε κουραστεί πολύ από το διακόνημά του, το οποίο εκτελούσε επί πέντε χρόνια συνέχεια, και ζήτησε από τον Ηγούμενο να τον αντικαταστήσει.

Κάνε υπομονή, του απάντησε ο Ηγούμενος, και θα φιλοξενήσεις και Άγγέλους !!!

Να’ναι ευλογημένο, απάντησε ο μοναχός.

Ύστερα από λίγο καιρό, ένα βραδάκι, αφού είχαν κλείσει οι πόρτες της Μονής, όπως ήταν κατάκοπος, κάθησε στο αρχονταρίκη λίγο, άνοιξε την Καινή Διαθήκη και άρχισε να διαβάζει. Βλέπει λοιπόν ξαφνικά να μπαίνει από την πόρτα του αρχονταρικιου ένας ωραιότατος νέος, ντυμένος στα λευκά.

Ευλογείτε, Πάτερ μου, του λέει. Ω, τι διαβάζετε, το Ευαγγέλιο του Ουρανού; Είστε μακάριος !!!

Πρίν ἀπό χρόνια χρειάστηκε νά δανειστεῖ τό ἐξωκκλήσι τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ τοῦ Κοκκιμίδη στή Σύμη μιά κολυμβήθρα γιά νά γίνει μιά βάπτιση.

Πριν από χρόνια χρειάστηκε να δανειστεί το εξωκκλήσι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Κοκκιμίδη στη Σύμη μια κολυμβήθρα για να γίνει μια βάπτιση.

Η κολυμβήθρα ήρθε και μπήκε μέσα στο ναό όσο κι αν αυτό φαίνεται απίθανο λόγω της στενότητος της πόρτας του ( εγώ δε μπορώ να μπω κανονικά αλλά κάπως λοξά για να χωρέσω) .

Ἀνάμνηση θαύματος Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ καί εὕρεση τοῦ Τιμίου Ἥλου

Ανάμνηση θαύματος Αρχαγγέλου Μιχαήλ και εύρεση του Τιμίου Ήλου

Εορτάζει 2 ημέρες μετά το Άγιο Πάσχα.

Ἐν Γοναταῖς παραδόξου θαύματος, τοῦ Ἁγιάσματος παρὰ τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ

Γέρας νεουργὸν εὐλογῶ Ἀρχαγγέλῳ,

Ἁγιάσματος Γοναταῖς τοῦ ἐκ πέτρας.

Προσκύνησις τοῦ τιμίου Ἥλου τοῦ ἡλώσαντος τὴν ἄχραντον δεξιὰν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν

Προσηλώσαντα ἐν Σταυρῷ τῷ τιμίῳ,

Ἧλον σέβομαι τὸν δεξιὸν Δεσπότου.

Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από το «ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ», το οποίο εξεδώθει στην Καβάλα τον Οκτώβριο του 1967 μ.Χ., δαπάνη της Ι. Μονής του Φιλοθέου.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΗΓΗΣΙΣ

Τῶν ἐν τῆ Νήσῳ Θάσω γενομένων θαυμασίων παρὰ τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ καὶ περὶ τοῦ τιμίου Ἥλου τοῦ έκ τοῦ ζωοποιοῦ Σταυροῦ (ἤτοι μέρους τοῦ Καρφίου οῦ τὴν Πανσέβαστον Δεξιὰν τοῦ Σωτήρος καθηλώσαντος) καὶ ἀφιέρωμα γενομένου παρὰ τοῦ Βυζαντινοῦ Αὐτοκράτορος Νικηφόρου τοῦ Βοτανειάτου εἰς τήν Ἰερὰν Μονὴν τοῦ Φιλοθέου τὴν ἐν Ἀγίω Ὅρει κειμένην..

Εὐλόγησον Πάτερ.

Κατά τὸ χιλιοστὸν ἐνενηκοστὸν ἔτος ἀπὸ Χριστοῦ, ἦτο εἰς τὴν Νῆσον Θάσον, εἷς ἀσκητὴς Ὅσιος καὶ Ἅγιος ἄνθρωπος, ὀνομαζόμενος Λουκᾶς, ὅστις ἀσκήτευσε πρῶτον, εἰς τὸν τόπον τὸν νῦν λεγόμενον τοῦ Λουκά· ὅπου ἔκαμεν ἐκεῖ ἀσκητεύων δεκατέσσαρα ἔτη, ὅτε καὶ ἔκτισε μικρὸν Ναόν, ἐπ' ὀνόματι τοῦ Ἀγίου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωαννου τοῦ Θεολόγου (1).

Ἐνοχλούμενος δὲ ὁ Ὅσιος ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ ἡσυχώτερον καὶ ἐρημικώτερον τόπον ζητῶν, κατέβη εἰς τὰ σπήλαια, τῆς βαθείας καλουμένης Ποταμίας, ὅπου εἶναι τώρα ὁ Ναὸς τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ, ἔνθα καὶ ἤσκησεν ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ εἴκοσι ἔτη. Κατὰ δὲ τὸ δέκατον ἕβδομον ἔτος, τῆς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ τῆς βαθείας Ποταμίας ἀσκήσεώς του, προσευχόμενος ἐν μιᾷ τῶν ήμερῶν ἐκεῖ ὁ Ὅσιος Λουκᾶς, βλέπει ἔμπροσθέν του ἐξαστράποντα τὸν Ἀρχιστράτηγον Μιχαὴλ καὶ λέγοντα αὐτῷ, «εἰρήνη σου». Φοβηθεὶς δὲ ὁ Ὅσιος καὶ έκπλαγεὶς ἐπὶ τῆ παραδόξῳ θέᾳ καὶ ἀστραπηφόρῳ μορφῆ, συνεχῶς ἔλεγε τὸ, «Παναγία Θεοτόκε βοήθει μοι». Ὁ δὲ Ἀρχιστράτηγος ἐνθαρρύνων αὐτὸν, τῷ ἔλεγεν ἵνα μὴ φοβηθῆ, διότι δὲν ἦτο ὡς αὐτὸς ἐδόκει, φάντασμα, ἀλλ' ὁ Ἀρχιστράτηγος τοῦ Θεοῦ Μιχαήλ· καὶ εἶπεν αὐτῷ, ὅτι μὲ ἀπέστειλεν ὁ Κύριος εἰπεῖν σοι, ὅτι μετὰ τρία ἔτη παραλαμβάνει ἐν εἰρήνῃ τὸ πνεῦμά σου, εἰς τὰς αἰωνίους ἀναπαύσεις.

Ὁ δὲ Ὅσιος, φοβηθεὶς περισσότερον διὰ τὸν λόγον τοῦτον, καὶ φάντασμα νομίζων τὸ φαινόμενον, ἔπεσε προύμυτα καὶ συνεχῶς ἔκραζε τό, «Κύριε έλέησον»· ὁ δὲ θεῖος Ἀρχιστράτηγος καὶ αὖθις παραθαρρύνας αὐτὸν, ἐφάνη ὅτι ἐκτύπησεν ώς μέ ράβδον τινά, τὴν ἐκεῖ κατὰ πρόσωπον πέτραν λέγων, «ἐν ὁνόματι τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἰοῦ καὶ τοῦ Ἀγίου Πνεύματος, Ἀμήν.» καὶ εὐθῦς ἀνέβλυσεν ῦδωρ ἐξ ἐκείνης τῆς πέτρας. Λαβὼν δὲ θάρρος ὁ Ὅσιος, ἐζήτει διὰ τὴν προτέραν ἀπιστίαν συγχώρησιν (ἐπειδὴ πολλάκις ἐδοκίμασε νὰ τὸν ἀπατήση ὁ διάβολος διὰ πολλῶν καὶ ποικίλων φαντασιῶν).

― «Φοᾶσαι τόν θάνατο;» ―«Ἀγαπῶ τόν Ἀρκάτζιελο.»(Ἀρχάγγελο) Μακαριστή Μηλιά Μασούρα, μητέρα τοῦ Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου

Πόσο σημαντικό, να έχομε καλή σχέση με τον Αρχάγγελό μας Μιχαήλ, που τόσον οι πρωτινοί Κύπριοι σε όλη την Κύπρο, ετιμούσαν με μεγάλην ένταση, με μεγάλην προσοχή! Ενθυμούμαι, όταν η μάνα μου άρχισε να εισέρχεται στα ενενήντα της χρόνια, έβλεπα ότι αδυνατεί κατά τι ο νους της. Της έλεγα:

― «Πες μου, μανά, μια συμβουλή, τώρα που έχεις τον νου σου να την θυμούμαι.»

Μου λέει:

―«Ἔν να σου κάμω εγώ τη δασκάλα, Δεσπότη ανθρώπου; »

Και λέω της:

― «Μα είσαι η μάνα μου!»

Και μου έλεγε:

― «Ο Θεός, σε έβγαλε ψηλά. Πρόσεχε, να μην γύρει ο νους σου.»

Τι ωραία συμβουλή! Πόσο βάθος έχει! Και πόσον ύψος έχει!

Όταν την είδα, ότι άρχισε να πλησιάζει στον θάνατο, πήγαινα και την ρωτούσα ερωτήσεις δύσκολες. Γιατί αυτή πέρασε δύσκολες εξετάσεις της ζωής. Και της λέω.

― «Μανά, φοάσαι τον θάνατο;»

Και τι μου είπε;

― «Οι, γιε μου. Αγαπώ τον Αρκάτζιελο (=Αρχάγγελο).»

Μου έκαμε εντύπωση η απάντησή της. Την ερώτησα πολλές φορές.

― «Μανά, φοάσαι τον θάνατο;»

― «Οι, γιε μου. Έμαθα που τον άντρα μου, να αγαπώ τον Αρκάτζιελο. Ήταν ο πιο καλός μας γείτονας.»

Δεν μου είπε, θα πάω να βρω τον άντρα μου, τον γιο μου, τον γαμπρό μου, τη μάνα μου. Ήταν όλοι καλοί άνθρωποι αυτοί. Η έγνοια της ήταν η σχέση της με τον Αρχάγγελο.

Άρα, είναι πάρα πολύ σημαντικό, αυτή την σοφία των πρωτινών ανθρώπων της Κύπρου, που ενήστευαν για να πουν ένα λόγο, όχι εμείς που έχουμε πρόχειρους τους λόγους και τα κηρύγματα και … και εμείς οι ρασοφόροι. Αυτοί, για να μιλήσουν, έπρεπε να κοιτάξουν μέσα στην καρδιά τους. Αυτό που λέει ένα Δοξαστικό. «Αξίωσε ημάς», λέει, «να σε ανυμνούμε ειλικρινώς.» Προηγουμένως το ψάλλαμε.

Εμείς οι σύγχρονοι, οι τάχα μου Ευρωπαίοι, εχάσαμε, την ευθύτητα του πνεύματος. «Καρδίαν καθαράν», λέει, «κτίσον εν εμοί, ο Θεός και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου». Αυτή την ευθύτητα την εχάσαμε. Δεν μπορούμε να δούμε εύκολα μέσα στην καρδιά μας. Γιατί ξεχάσαμε τη σχέση με τους αγγέλους και την μετάνοια. Και την μετάνοια.

Τό ἐν Χώναις θαῦμα

ΤΟ ΕΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑ

πηγή: ΤΟ ΕΙΛΗΤΑΡΙΟΝ

ΤΟ ΕΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑ

Μια από τις θαυματουργικές επεμβάσεις του αρχαγγέλου Μιχαήλ, με την οποία, όπως αναφέρεται και στο απολυτίκιο της παρούσης ημέρας, «διεφύλαξε τὸν ἑαυτοῦ ναὸν ὡς ἄλλην κιβωτὸν καὶ ἠκόντισε πόρρω τὸν ῥοῦν τῶν ποταμίων ῥείθρων», είναι το εν Χώναις θαύμα, που η ανάμνησή του γιορτάζεται στις 6 Σεπτεμβρίου.

Όταν οι άγιοι Απόστολοι ξεκίνησαν για να κηρύξουν το λόγο του Ευαγγελίου σ’ όλη την οικουμένη, ο ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος κατευθύνθηκε αρχικά στην Έφεσο. Δεύτερος σταθμός του ήταν η Ιεράπολη, στα σύνορα Φρυγίας και Λυδίας.

Κατά την Ιεράπολη υπήρχε η τοποθεσία «Χαιρέτοπος». Εκεί ο άγιος Ιωάννης, αφού δίδαξε και θαυματούργησε, προφήτευσε ότι κάποτε θ’ αναβλύσει πλούσιο αγίασμα, που θα τιμάται στ’ όνομα του αρχαγγέλου Μιχαήλ και θα κάνει πολλά θαύματα.

Έτσι κι έγινε. Το αγίασμα που ανέβλυσε, θεράπευε καθημερινά, με τη δύναμη του αρχαγγέλου, όχι μόνο χριστιανούς αλλά και απίστους.

Κάποιος ειδωλολάτρης από την Λαοδίκεια είχε μια κόρη βουβή. Ο αρχάγγελος την έκανε καλά με το αγίασμα, κι ο πατέρας της από ευγνωμοσύνη έχτισε εκεί περικαλλή ναό προς τιμήν του Αρχιστρατήγου.

Είχαν περάσει ενενήντα χρόνια από το χτίσιμο του ναού, όταν μια μέρα ήρθε ένα δεκάχρονο παιδί από την Ιεράπολη, με σκοπό ν’ αφιερωθεί στον Ταξιάρχη. Ονομαζόταν Άρχιππος. Παρέμεινε εκεί, διακονούσε στο ναό ως νεωκόρος κι έκανε αυστηρή άσκηση, παρά τη νεαρή του ηλικία.

Η αγία του ζωή, καθώς και τα καθημερινά θαύματα του αρχαγγέλου, ερέθιζαν τους απίστους. Επιχείρησαν λοιπόν κάποτε να σκοτώσουν τον Άρχιππο και να εξαφανίσουν το αγίασμα. Όταν όμως πλησίασαν, είδαν από μέσα να βγαίνει φωτιά, κι έφυγαν τρομαγμένοι.

Στ’ αριστερά της εκκλησίας έτρεχε ένας ποταμός, ο Χρύσος. Αυτόν σκέφτηκαν οι ειδωλολάτρες να κατευθύνουν πάνω από το αγίασμα, ώστε να αναμειχθεί με το νερό του ποταμού, κι έτσι οι χριστιανοί να μη μπορούν να το χρησιμοποιήσουν.

Πραγματικά, έστρεψαν την κοίτη του Χρύσου πάνω στο αγίασμα, αλλά ξαφνικά το ποτάμι, σαν να σεβάστηκε τη χάρη του αρχαγγέλου, στράφηκε προς τα δεξιά του ναού σε τόση απόσταση, όση είχε πριν προς τ’ αριστερά. Από τότε τα νερά του ακολουθούν την ίδια ροή.

Ύστερα κι απ’ αυτή την αποτυχία τους οι ειδωλολάτρες σοφίστηκαν άλλο τέχνασμα. Στ’ ανατολικά του αγιάσματος πήγαζαν δύο μεγάλα ποτάμια, ο Λυκόστρατος και ο Κούφος. Κατεβαίνοντας, περνούσαν σε μεγάλη απόσταση από τις δύο πλευρές του ναού. Ύστερα ενώνονταν, διέσχιζαν τη Λυκία και χάνονταν στη θάλασσα, απέναντι από τη Ρόδο.

Αυτά τα δύο ποτάμια σκέφτηκαν να στρέψουν πάνω στο ναό και το αγίασμα, ώστε να μην απομείνει ούτε ίχνος. Ο τόπος προσφερόταν. Ήταν πολύ κατηφορικός και το νερό θα κατέβαινε με μεγάλη ορμή. Έσκαψαν, πελέκησαν ένα βράχο, άνοιξαν τάφρους και χαντάκια και σχημάτισαν φράγμα για να συγκεντρωθεί το νερό.

Πέρασαν δέκα μέρες. Τότε οι ασεβείς ελευθέρωσαν το φράγμα, και τα νερά των ποταμών όρμησαν με παφλασμό προς το αγίασμα.

Ο Άρχιππος, ανύποπτος, προσευχόταν στο ναό. Καθώς τα νερά πλησίαζαν με ορμή, ακούει μια βροντή και βλέπει τον αρχάγγελο Μιχαήλ να κατεβαίνει μέσα στην εκκλησία και να του λέει με δυνατή φωνή:

-Άρχιππε, βγες από το ναό πριν σε καταποντίσουν τα νερά!

Ο Άρχιππος βγήκε και, μην αντέχοντας να βλέπει την αστραφτερή όψη του αρχαγγέλου, έπεσε στο έδαφος. Πραγματικά, έμοιαζε με πύρινο στύλο που έφτανε μέχρι τον ουρανό.

-Σήκω! φωνάζει στον Άρχιππο, στάσου στ’ αριστερά μου και μη φοβάσαι!

Αμέσως σηκώνει το χέρι του, σταυρώνει την πέτρα που ήταν ριζωμένη πίσω στην εκκλησία και προστάζει:

-Μέχρι εδώ θα είναι η κίνησή σου!

Και με το ακόντιο που κρατούσε, χτύπησε δυνατά το βράχο, που άνοιξε μέχρι κάτω βαθιά. Τα νερά τον είδαν και φοβήθηκαν. Στάθηκαν εκεί.

Πάλι ο αρχάγγελος κάνει το σημείο του σταυρού και διατάζει:

-Να χωνευτούν τα νερά εδώ!

Αμέσως έγινε δυνατός σεισμός, και τα νερά των ποταμών χωνεύτηκαν μέσα σ’ εκείνο το φαράγγι. Γι’ αυτό και η τοποθεσία εκείνη ονομάστηκε από τότε «Χώνες». Ο ναός του αρχαγγέλου Μιχαήλ έμεινε ακέραιος, και ο νεωκόρος Άρχιππος δόξασε το Θεό και τον αρχάγγελό Του γι’ αυτή τη φοβερή του θαυματουργία.

⁜

Ἀπολυτίκιον.

Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Ὡς νεφέλη ὡράθης ἐπισκιάζουσα,

Μιχαὴλ Ταξιάρχα, τῷ σῷ ἁγίῳ ναῷ,

ὑετίζων δαψιλῶς ὕδωρ ἀθάνατον·

ὅθεν ὡς ἄλλην κιβωτόν,

διεφύλαξας αὐτόν,

καὶ ῥείθρων τῶν ποταμίων,

τὸν ῥοῦν ἠκόντισας πόρρω,

πρὸς εὐφροσύνην τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

⁜

https://wra9.blogspot.com/2021/09/blog-post_06.html

Παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης: «Ἀρχάγγελε Μιχαήλ, σώσε με κινδυνεύω…»

Η επέμβασις του αρχαγγέλου

Το πρωί της Κυριακής, 20 Οκτωβρίου 1945, μια ενδεκαμελής ομάδα εφίππων ανταρτών κυνηγούσε τον ονομαστό για την ευλάβεια του παπα – Δημήτρη Γκαγκαστάθη, που κατευθυνόταν στο χωριό Βασιλική Τρικάλων.

«Με κυνηγούσαν, έβριζαν και έριχναν με τα Στεν, διηγείται ο ίδιος. Δεν μπορούσαν όμως να με φονεύσουν! Οι σφαίρες τρύπαγαν τα ράσα, δεν με τσίμπαγε όμως καμμιά!

Με πλησίασαν και με περικύκλωσαν στα πενήντα μέτρα γύρω – γύρω. Εγώ, καθώς βρισκόμουν στον κίνδυνο, σήκωσα τα χέρια πάνω, προς τον ουρανό, και φώναξα από το βάθος της ψυχής μου:

- Μιχαήλ, αρχάγγελε, σώσε με, κινδυνεύω.

Ἐμφανίζεται ὁ Ἀρχιστράτηγος Μιχαήλ κατά τοῦ θανάτου τοῦ Μωϋσέως

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2020/09/blog-post_623.html

Λέγεται, ὅτι κάποτε στάλθηκε ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ ἀπό τόν Θεό, νά...

Λέγεται, ότι κάποτε στάλθηκε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ από τον Θεό, να πάρει την ψυχή μιας μάνας. Γύρω από το κρεβάτι της ετοιμοθάνατης μάνας, υπήρχαν τα δέκα της παιδιά.

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, μπροστά σε αυτό το συγκινητικό θέαμα που αντίκρυσε, λυπήθηκε τη μάνα και τα παιδιά και δεν μπόρεσε να πάρει την ψυχή της μάνας και έτσι γύρισε άπραγος πίσω.

Του λέει ο Θεός:

- Πού είναι η ψυχή της μάνας;

- Κύριε, και Εσύ άμα κατέβαινες κάτω και έβλεπες αυτό το θέαμα, δεν θα μπορούσες να πάρεις την ψυχή της.

Ο Κύριος τον επιτίμησε και του λέει:

- Πάνε στον Ειρηνικό Ωκεανό, να μου φέρεις την τάδε πέτρα.

Ἅγιος Πατήρ ἡμῶν Ἰωάννης Καλαΐδης: "ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ βγῆκε ἀπό τήν εἰκόνα του...".

Άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης: "Ο αρχάγγελος Μιχαήλ βγήκε από την εικόνα του...". 

Λίγες ημέρες πριν την γιορτή των Ταξιαρχών του 2000 ο π. Ιωάννης μου είχε πει ότι θα λειτουργήσει την ημέρα εκείνη στο παρεκκλήσιο των Αγίων, που βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού (Μπέλες). Μαζί με τον πνευματικό μου αδερφό Γεώργιο Σιώτο, ιεροψάλτη, που ήταν συνέχεια κοντά στον Παππούλη, ανεβήκαμε με ένα τζιπ γιατί ο δρόμος ήταν αρκετά δύσβατος! Ο π. Ιωάννης είχε πάει πιο πριν με άλλους προσκυνητές. Η θεία λειτουργία ήταν κατανυκτική και μόλις τελείωσε, ο άγιος Πατήρ με φώναξε στο ιερό για να διαβάσω την ευχαριστία της Θείας Μεταλήψεως. Γονάτισα και διάβαζα δυνατά γιατί ο π. Ιωάννης ήθελε να ακούει καθαρά τις ευχές όταν έκανε κατάλυση! Μετά διηγήθηκε σε όλους τους προσκυνητές, ένα μεγάλο θαύμα που έγινε στο παρεκκλήσιο αυτό πριν από χρόνια! Μας είπε: " Τα προηγούμενα χρόνια ,οι ηλικιωμένες κυρίως γυναίκες, συνήθιζαν να ξενυχτούν από το βράδυ της παραμονής της γιορτής και μέχρι το πρωί που άρχιζε η θεία λειτουργία, μέσα στον ιερό ναό! Μια χρονιά, τα ξημερώματα, βγήκε ο Αρχάγγελος από την εικόνα του τέμπλου και πέταξε επάνω από τις προσκυνήτριες! Μετά ξαναγύρισε στην εικόνα του τέμπλου "!

Ἡ σωτηρία ἀπό τίς ἐπιδημίες:.«Καί τότε ὁ ἀρχάγγελος Μιχαήλ ἔβαλε τό ἀστραφτερό του ξίφος στό θηκάρι»

Τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή κάθε βδομάδα στους ναούς τελείται η Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων, συγγραφέας της οποίας είναι ο Άγιος Γρηγόριος ο Μέγας, Πάπας Ρώμης, που αποκαλείται και Διάλογος. Να θυμηθούμε πώς ξεκίνησε η διακονία του στη Ρώμη.

Στα τέλη του 6 αιώνα στην Ιταλία εξαπλώθηκε φοβερή επιδημία πανώλης, στην έναρξη της οποίας πέθανε ο πάπας Πελάγιος ο Δεύτερος. Τότε ο Άγιος Γρηγόριος ομόφωνα εκλέχθηκε διάδοχός του. Κάλεσε το λαό της Ρώμης να μετανοήσουν για τις αμαρτίες τους. Στο βίο του Αγίου λέγεται ότι απευθύνθηκε στο λαό με τα εξής λόγια:

«Αρμόζει, αδελφοί αγαπημένοι, ώστε την τιμωρία του Θεού, την οποία έπρεπε να φοβόμαστε, να τη φοβόμαστε τώρα, που μας βρήκε αυτή η τιμωρία. Είθε να μας ανοίξει αυτή η συμφορά τις πόρτες προς τον Θεό, και η ίδια η θλίψη που ζούμε, ας κατεδαφίσει την σκληρότητα της καρδιάς μας… Λοιπόν, ας ψάχνει ο καθένας από μας προστασία στα δάκρυα της μετάνοιας, όσο έχουμε ακόμα χρόνο για να κλαίμε».

Στο κήρυγμά του κάλεσε όλο το λαό της Ρώμης να μετανοήσουν και να νηστέψουν τρείς μέρες.

Ὁ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ κυκλοφορεῖ σάν ἀξιωματικός τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ στόν Ἔβρο;

φώτο από https://www.iefimerida.gr/

Τι συμβαίνει ;

Εμείς οφείλουμε να το διηγηθούμε τέτοιες ώρες και ο καιρός θα δείξει και ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ θα αποδείξει.

Εβρίτης ιερέας πηγαινοέρχεται αυτές τις δύσκολες μέρες κατά μήκος της συνοριογραμμής μας στο ποτάμι για να βοηθήσει και να ευλογήσει. 

Εκεί λοιπόν συναπαντούσε πολλές φορές πάνω – κάτω ένα τζιπ του Ελληνικού Στρατού να το οδηγεί μόνος του ένας άγνωστος του αξιωματικός με χαρακτηριστικά έντονα που τα συγκράτησε ο ιερέας.

Στην προσπάθεια του να τον σταματήσει και να τον χαιρετήσει από κοντά , αυτός περνούσε σαν σίφουνας , απλώς τον χαιρετούσε και τον χαμογελούσε ιλαρά.

Σκέφτηκε να τον φωτογραφίσει αν και απαγορεύεται, αλλά κάθε φορά στο κινητό του αποτυπωνόταν μόνο η σκόνη που άφηνε πίσω του το στρατιωτικό όχημα.

Ήταν τόσο αποφασισμένος ο ιερέας να μάθει ποιος ήταν, που αποφάσισε προχθές να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να σταματήσει το τζιπ με τον άγνωστο αυτό αξιωματικό.

Το βράδυ που σκεφτόταν αυτά, του παρουσιάστηκε ο άγνωστος του αυτός αξιωματικός, κατ όναρ όπως μας είπε και του λέει αυστηρά:

Ἱερά Θαυματουργή Εἰκόνα Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ

Ἀρχιστράτηγε, πᾶσι, Χαλκιδικῆς πρόμαχε, Μανταμάδου φύλαξ, Εὐβοίας φερωνυμούσης σοι κώμης φρουρέ, Μιχαήλ, καὶ τοῦ Αἰγαίου πελάγους ἀντιλῆπτορ ἄγρυπνε, δεῖξον τὴν χάριν σου.

Ιερά Θαυματουργή Εικόνα Αρχαγγέλου Μιχαήλ, 

Ι. Ν. Αγίου Αρχαγγέλου, στον Ταξιάρχη Χαλκιδικής.

https://paraklisi.blogspot.com/2020/02/blog-post_9.html

Τό λαμπρό Μοναστήρι τοῦ Πανορμίτη Σύμης καί τά θαύματα

 

Πολιούχος της Σύμης, προστάτης της Δωδεκανήσου και παραστάτης των ναυτικών και των σφουγγαράδων, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ ο Πανορμίτης τιμάται από τους Συμιακούς, αλλά και τους Δωδεκανησίους σε όλη την οικουμένη. 

Η μονή του, που βρίσκεται στον κόλπο του Πανόρμου της Σύμης, από όπου έχει λάβει την προσωνύμια της, έχει καταστεί πανελλήνιο προσκύνημα. Η αγάπη του δωδεκανησιακού λαού μαρτυρείται και από το λαϊκό δίστιχο:

Επήα και στην Κρεμαστή, επήα και στην Πάτμο

Καλό μ’ Παερμιωτάκι μου, και πώς να σε ξεχάσω;

Χτισμένη μέσα σε αρκετό πράσινο, πάνω στη θάλασσα, υπάρχει τουλάχιστον από τον 15ο αιώνα και στολίζεται από ένα πανέμορφο καμπαναριό, ρυθμού μπαρόκ-ροκοκό του 1905-1911, που μιμείται το ανάλογο της Μονής Ζαγκόρσκ, κοντά στη Μόσχα.

 

Η επιβλητική, θαυματουργή εικόνα του, σύμφωνα με επιγραφή πάνω στην ασημένια ποδιά του, φιλοτεχνήθηκε το 1724 από τον αξιόλογο τεχνίτη Ιωάννη τον Πελοποννήσιο. Η μονή εορτάζει στις 8 Νοεμβρίου και της Πεντηκοστής, με κοσμοσυρροή πιστών να κατευθύνεται εκεί για να προσκυνήσει.

 

Ο προσκυνητής θα μείνει έκπληκτος από το τεράστιο πλήθος αφιερωμάτων μπροστά από το εικόνισμα του Αρχαγγέλου, από τα οποία κατά καιρούς ορισμένα τοποθετούνται στο μουσείο, όπου φυλάσσεται μεγάλος αριθμός ομοιωμάτων καραβιών, ξύλινων, αλλά και ασημένιων, μικρών κουτιών και μπουκαλιών, που έφερε εκεί η θάλασσα από πολύ μακριά.

 

Υπάρχει παράδοση, ιδίως στους ναυτικούς, να βάζουν μέσα σε μπουκάλια χρήματα και ονόματα για να διαβαστούν κατά τις Ακολουθίες και να τα ρίχνουν στη θάλασσα, τα κύματα της οποίας τα οδηγούν με θαυματουργικό τρόπο στον Πανορμίτη ή σε κάποιο μέρος που έχει κάποια σχέση με τον Αρχάγγελο.

 

Ένα τέτοιο θαύμα, όπως αναφέρει στο βιβλίο του ο Ιωάννης Χατζηφώτης, είχε διηγηθεί ο αγιορείτης μοναχός Νικόδημος Μπιλάλης, θεολόγος, φιλόλογος και συγγραφέας.

 

Είχε συμβεί την εποχή που ήταν στη Μονή Κουτλουμουσίου. Ο ιερομόναχος Νικόλαος Γρηγοριάτης έριξε στον αρσανά της Μονής Γρηγορίου ένα μπουκάλι με το τάμα του για να δει αν θα έφτανε στον Πανορμίτη.

 

Το μπουκάλι περιφερόταν ένα εικοσιτετράωρο στη θάλασσα μπροστά από το μοναστήρι του και μετά χάθηκε.

Ποτάμι τά δάκρυα (βίντεο) ἀπό τήν θαυματουργή εἰκόνα τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ πού βρίσκεται στήν Ὀρθόδοξη Ἱερά Μονή Kpka, τρία χλμ ἀνατολικά τοῦ Kistanje στήν κεντρική Κροατία..

 

Ποτάμι τα δάκρυα(βίντεο) από την θαυματουργή  εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ που βρίσκεται στην Ορθόδοξη Ιερά Μονή Kpka,τρία χλμ ανατολικά του Kistanje στην κεντρική Κροατία..τι μας περιμένει!!!!

Δείτε το Tweet του χρήστη @maks_movich: https://twitter.com/maks_movich/status/1131647646404370433?s=09

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2019/05/kpka-kistanje.html

Ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ ὁ Ρουκουνιώτης καί τά Ἐξωκκλήσια τῆς Σύμης

 Η Σταυροπηγιακή Μονή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Ρουκουνιώτη (επίθετο από το μικροτοπωνύμιο τα Ρουκουνά ή Ρούκουνα (κτήματα, όπου κτίστηκε η Μονή) ή απλά Μιχαήλης, βρίσκεται στην περιοχή Μέσα Νημοράκι στην Έρεικα της Σύμης και πανηγυρίζει στις 8 Νοεμβρίου.

Η μεγάλη εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Ρουκουνιώτη που βρίσκεται στην Μονή είναι έργο μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας. Ζωγράφος του είναι ο Στυλιανός Γενίτης του Ιωάννου από τον Χάνδακα (Ηράκλειο) της Κρήτης.

Η ασημένια επένδυση της εικόνας είναι αριστοτεχνική και έχει φιλοτεχνηθεί από τον Ιωάννη Πελοποννήσιο που ήταν ο σπουδαιότερος αργυροχρυσοχόος στο Ν.Α. Αιγαίο τον 18ο αιώνα μ.Χ. Η εικόνα αυτή έχει μια ιδιαιτερότητα: αστέρι με πολύχρωμες πέτρες στο μέτωπο του Αρχαγγέλου. Αυτή η διακοσμητική λεπτομέρεια ίσως αποτελεί μια μοναδικότητα στον ορθόδοξο αγιογραφικό χώρο. Πιθανόν ο Ιωάννης Πελοπονήσιος με το αστέρι να ήθελε να συγκεκριμενοποιήσει την ουράνια υπόσταση του Αρχαγγέλου.

 

Στη Σύμη υπάρχει και το εξωκκλήσι του Αρχάγγελου Μιχαήλ του Κουρκουνιώτη (από το ρήμα κουρκουνώ= κτυπώ) βρίσκεται κοντά στο Σωτήρη τον Μεγάλο στην Σύμη.

«Ἀρχάγγελε Μιχαήλ, γενοῦ μοι βοηθός ταχύς καί ἐπάκουσον τῆς προσευχῆς μου ...»

 ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ ΜΙΧΑΗΛ

Κύριε Θεέ, Βασιλεῦ Μέγα, Ἄναρχε! Ἀπόστειλον, Κύριε, τόν Σόν Ἀρχάγγελον Μιχαήλ, ἐπί τόν δοῦλον Σου (ὄνομα) ίνα ρύσης με ἀπό ἐχθρῶν ὁρατῶν καί ἀοράτων.

Ἀρχάγγελε Κυρίου Μιχαήλ, δός εἰρήνην καί εὐημερίαν τῷ Σῷ δούλῳ(ὄνομα).

Ἀρχάγγελε Κυρίου Μιχαήλ, τῶν δαιμόνων μαχητά, πολέμησον τούς ἐχθρούς τούς πολεμοῦντας με, ποίησον αὐτούς ὥσπερ ἀμνούς καί ἀπόστρεψον αὐτούς ὡς ὁ ἄνεμος τήν κόνιν.

 

Ὦ Μέγα Ἀρχάγγελε Κυρίου Μιχαήλ! Ἀρχιστράτηγε, Πρῶτε τῶν ἑξαπτερύγων Χερουβείμ καί Σεραφείμ καί πάντων τῶν Ἁγίων, γενοῦ μοι προστάτης καί βοηθός ἐν ταῖς θλίψεσι καί ταῖς στενοχωρίαις μου, ἐν τῇ ἐρήμῳ, εἰς τάς ὁδούς, εἰς τούς ποταμούς, καί ἐν τῇ θαλάσσῃ γενοῦ μοι γαλήνιος λιμήν. 

 

Σῶσον με, Ἀρχάγγελε Μιχαήλ, ἀπό τῶν πονηριῶν τοῦ διαβόλου, ὅταν ἀκούσης με, τόν ἁμαρτωλόν δοῦλον (ὄνομα), καλοῦντα τό ὄνομά Σου τό Ἅγιον. 

 

Γενοῦ μοι βοηθός ταχύς καί ἐπάκουσον τῆς προσευχῆς μου.