Ἡ γερόντισσα Γαλακτία ἀνέπτυξε ἰδιαίτερη σχέση μέ τόν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ!

Ἡ γερόντισσα Γαλακτία ἀνέπτυξε ἰδιαίτερη σχέση μὲ τὸν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ! Ἡ ἐπισφαλής ὑγεία τῆς ἀγαπημένης της ἀνιψιᾶς Ἀντωνούλας, τὴν ὁδήγησε νὰ στείλει ἐπωνύμως τὸ τάμα της στον Πανορμίτη τῆς νήσου Σύμης. Σφράγισε τὰ σχετικά μέσα σὲ ἕνα μπουκάλι καὶ τὸ πέταξε στὴν θάλασσα. Τὸ τάμα της πῆγε ἐνδοθαλασσίως στὸν προορισμό του, ἔλαβε τὴν ἐνημερωτική ἀπάντηση ἀπὸ τὸ προσκύνημα καὶ ἡ μικρὴ Ἀντωνούλα τὴν ἑπόμενη μέρα μίλησε.

Ἔκτοτε, ἡ σχέση της μὲ τὸν Ἀρχάγγελο ἦταν διὰ βίου ζωηρή, ἄμεση, δυνατὴ καὶ τὰ θαύματα ποὺ ἐπιμαρτυροῦν αὐτὴν τὴν διάθερμη ἀγαπητική συναλληλία, ἦσαν συνεχὴ καὶ ἀπροσμέτρητα. Πέταξε καὶ ἕνα ἄλλο μπουκάλι στὸ Λιβυκό Πέλαγος, ποὺ βρέθηκε σ’ ἕνα ἐρημοκκλῆσι τοῦ Ταξιάρχη στὴν Ἀνώπολη Σφακίων καὶ ἔγινε αἰτία αὐτὸ τὸ θαῦμα, νὰ ἀνακαινισθεῖ καὶ νὰ ξαναλειτουργήσει ὁ πεπαλαιωμένος καὶ ἐγκαταλελειμμένος αὐτὸς ναός.

Ὁ ἀρχάγγελος Μιχαήλ εἶπε: «Μήν ἐμβολιαστῆτε καί θά σωθῆτε…»

Ἦταν 22 Ἰουλίου τοῦ 2020, ἡμέρα Τετάρτη, τῆς ἁγίας Μαγδαληνῆς καί τῆς ἁγίας Μαρκέλλας. Λόγῳ ὅτι δούλευα σερί δεκαπέντε ἡμέρες, τά παιδιά διαμαρτύρονταν καί ἤθελαν νά πᾶμε γιά μπάνιο. Παρ᾿ ὅλο πού ἦταν Τετάρτη, τούς κάναμε τό χατίρι. Φτειάξαμε νηστήσιμα φαγητά γιά νά ἔχωμε μαζί μας.

Εἶχα, ὅμως, 2 χρόνια πού εἶχα τάξει νά στείλω τάμα (μέ τό μπουκάλι) στόν ἀρχάγγελο Μιχαήλ στήν Σύμη καί πάντα τό ἀμελοῦσα (ὄχι ἐ- σκεμμένα). Τό εἶχα ἐπάνω στήν τηλεόραση μέ ἀφιέρωμα γιά τήν Σύμη. Ἐκείνη τήν ἡμέρα, εἶπα στήν ἀδερφή μου: «Δέν θά ξεκινήσωμε, ἄν δέν φτειάξωμε τό μπουκάλι νά τό στείλωμε στόν ἀρχάγγελο στήν Σύμη». Ἔτσι καί ἔγινε. Γράψαμε τά ὀνόματα, βάλαμε θυμίαμα, καρβουνάκια καί ἕνα μικρό δωράκι γιά τήν ἐκκλησία (λίγα χρήματα). Εἶπα στά μικρά ὅτι θά μείνωμε μέχρι ἀργά γιά νά τό ἀφήσωμε στήν θάλασσα, ὅταν φύγη ὁ κόσμος, γιά νά μήν προκαλέσωμε σχόλια.

Ξεκινήσαμε στίς 13:00 μ.μ. καί φτάσαμε περίπου 14:20 μ.μ. Γιάννενα – Ἡγουμενίτσα, τόσο εἶναι μέ παλιό αὐτοκίνητο. Δέν τρέχω γενικά.

Στήν διασταύρωση τῆς Ἡγουμενίτσας, λέει ὁ ἀνηψιός:

— Θεία, λές νά φτάση στήν Σύμη τό μπουκάλι;

Λέω, χωρίς νά σκεφτῶ:

Ποίημα τῆς Ἁγίας Γερόντισσας Γαλακτίας τῆς Κρήτης γιὰ τὸν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ

Ὦ Μιχαὴλ Ἀρχάγγελε δοξάζω τὸ ὄνομά σου, τιμῶ δὲ καὶ τὴν χάρη σου καὶ τὸ ἀξίωμά σου.

Ἐσὺ ποὺ εἶσαι φωτεινό τοῦ οὐρανοῦ ἀστέρι, ὅπου βαστᾶς τὴν ζυγαριὰ καὶ τὸ σπαθὶ στὸ χέρι.

Ἐσὺ ποὺ εἶσαι ἀπ᾿ τὸν Θεὸ ἔτσι προορισμένος, καὶ τῶν ἀνθρώπων τὶς ψυχὲς παίρνεις ἀπεσταλμένος, μὴ μᾶς ἀφήσεις ἄγρια νὰ δοῦμε τὴν μορφή σου, χαρούμενη καὶ ἤρεμη να 'ναι ἡ ἐπίσκεψή σου.

Βοήθα Ἀρχιστράτηγε κι ἐμεῖς νὰ λυτρωθοῦμε, τὸν δρόμο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ πιστὰ ν' ἀκολουθοῦμε.

Ξύπνα μανούλα μου καί σοῦ ἔφερα τό γιατρό σου, τόν Ταξιάρχη μας ἀπό τόν Μανταμάδο

Κατεβαίνοντας το πρωί στο Ναό, συναντώ μια μεσόκοπη γυναίκα στο παγκάρι, με δάκρυα στο πρόσωπό της και κρατώντας δυο λαμπάδες στο χέρι της έτοιμη να βγει να τίς ανάψει.

Όταν με είδε, το πρόσωπό της φωτίστηκε, άνοιξαν τα δακρυσμένα μάτια της από χαρά και με ρώτησε αυθόρμητα:

“Ήρθες; Σε περίμενα. Θέλω να σού μιλήσω, να σού ‘πώ το θαύμα που μού έκανε ο Αρχάγγελος και ήρθα από μακριά να Τόν ευχαριστήσω.

– Άναψε τις λαμπάδες σου, να κάνω και ‘γώ τον όρθρο και έπειτα καθόμαστε στο γραφείο και τα λέμε, τής είπα.

Όταν τέλειωσε ο όρθρος, μέ πλησιάζει βιαστικά και μού λέει:

-Πάτερ, με συγχωρείτε, επειδή βιάζομαι να φύγω με ΤΑΧΙ, για να προλάβω το αεροπλάνο για Θεσσαλονίκη, κάθισα και σάς έγραψα το θαύμα πρόχειρα, στα δυο αυτά χαρτιά του Ναού και σας παρακαλώ να το δημοσιεύσετε, γιατί τό έταξα στον Άγιο.

– Εντάξει, θα το διαβάσω και θα δούμε, τής είπα και τήν χαιρέτησα.

Εκείνη μού φίλησε το χέρι παρακαλώντας με να μην το ξεχάσω.

Το έγγραφο πρόχειρο, λόγω βιασύνης της γυναίκας, όμως καθαρό και ευανάγνωστο, έλεγε:

Πάτερ, την ευχή σας.

Προσκύνημα σέ ἕνα ξεχασμένο μοναστήρι τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ στό Glastonbury

Τον προηγούμενο μήνα αξιώθηκα να ταξιδέψω για τρίτη φορά στην Αγγλία και να πατήσω στα ιερά χώματα του Glastonbury ή όπως είναι αλλιώς γνωστό ως Avalon.

Σε αυτόν τον ιερό τόπο όπου σήμερα κατακλύζεται από καταστήματα που προωθούν την Νέα Εποχή, όπως για παράδειγμα μαγαζιά με αντικείμενα που σχετίζονται με την μαγεία, κάποτε άνθιζε η Ορθόδοξη χριστιανική πνευματικότητα.

Σύμφωνα με την παράδοση λοιπόν, σε αυτόν τον τόπο έφτασε ο Άγιος Ιωσήφ της Αριμαθαίας και ξεκίνησε την διάδοση του Ευαγγελίου στους παγανιστές. Όταν ήρθε σε αυτόν τον τόπο είχε μαζί του μία ράβδο φτιαγμένη από τον ακάνθινο στέφανο του Ιησού. Αρχικά οι παγανιστές δεν ήθελαν να ακούσουν το κήρυγμα του και τότε ο άγιος Ιωσήφ κάρφωσε την ράβδο του στο έδαφος και εκείνη αμέσως έβγαλε κλαδιά και άνθισε. Όταν οι παγανιστές είδαν αυτό το θαύμα πίστεψαν στο Ευαγγέλιο.

Λέγεται πως ο άγιος Ιωσήφ της Αριμαθαίας φτάνοντας στην Αγγλία πέρα από την ράβδο είχε μαζί του και το Ιερό Δισκοπότηρο.

Αυτό λέγεται πως είναι θαμμένο σε ένα μέρος στο οποίο σήμερα αναβλύζει μία πηγή με αγιασμένο νερό και η οποία βρίσκεται κοντά στο σημείο όπου ανηφορίζει ο δρόμος για το μοναστήρι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ για το οποίο θα μιλήσουμε λίγο παρακάτω.

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 6-9-2021 ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΈΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ

https://youtu.be/iFqFrp90qPo

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 6-9-2021 ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΈΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ