
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 9η Ιανουαρίου 2023
ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΜΟΡΜΟΝΩΝ
Στη χώρα μας δραστηριοποιούνται πάμπολλες αιρετικές ομάδες. Τα τελευταία χρόνια έχει προστεθεί και η αίρεση των Μορμόνων, μια άκρως κακόδοξη και βλάσφημη αίρεση του ευρύτερου προτεσταντικού χώρου. Αυτοαποκαλείται ως «Εκκλησία του Ιησού Χριστού των αγίων των τελευταίων ημερών», (Church of Jesus Christ of Latterday Saints). Στην Αθήνα έχει ιδρυθεί ήδη «τοπική εκκλησία» και στεγάζεται σε ευρύχωρο κτίριο. Επίσης στους δρόμους της Πρωτεύουσας και άλλων μεγάλων πόλεων καλοντυμένοι αλλοδαποί «ιεραπόστολοι», με προσποιητή ευγένεια κηρύττουν με ζήλο την μορμονική αίρεση.
Ανήκει στις προτεσταντικές εκείνες ομάδες του 19ου αιώνα, που έχουν κυρίαρχο χαρακτηριστικό γνώρισμα το μυστικιστικό και αποκαλυπτικό στοιχείο. Ιδρύθηκε το 1830 στις Η.Π.Α. από τον Τζόζεφ Σμίθ. Το όνομά της οφείλεται στον Μόρμον, κάποιον ιστορικά ανύπαρκτο «προφήτη», ο οποίος υποτίθεται ότι έζησε τον 4ο μ. Χ. αιώνα στην Αμερικάνικη ήπειρο. Ο ιδρυτής της Τζόζεφ Σμίθ γεννήθηκε το 1805 στην πολιτεία Βερμόντ των ΗΠΑ από φτωχούς αγρότες γονείς. Αρχικά ανήκε στη θρησκευτική κοινότητα των Πρεσβυτεριανών και αργότερα εντάχθηκε στους Μεθοδιστές. Ήταν αναμφίβολα έξυπνος άνθρωπος και τον χαρακτήριζε άκρατη φιλοδοξία, αχαλίνωτη φαντασία και παθολογικός μυστικισμός. Το 1830 εγκατέλειψε ξαφνικά τη «Μεθοδιστική Εκκλησία» και άρχισε να κηρύττει μια δική του περίεργη διδασκαλία. Ονόμασε τον εαυτό του «προφήτη» και ισχυρίσθηκε ότι στις 21 Σεπτεμβρίου 1823 είδε ένα όραμα, «στο οποίο ο άγγελος Μορονί του είπε ότι στο λόφο Cumorah, κοντά στο Μάντσεστερ, στην πολιτεία της Ν. Υόρκης, ήταν κρυμμένες πλάκες χρυσού με σπουδαίες επιγραφές, που έπρεπε να ξεθάψει μετά τέσσερα χρόνια», (Βλ. H. De Glasenapp, Παγκόσμιος Ιστορία των Θρησκειών, μετάφραση: Νικ. Βρετάκος, Αθήνα, σελ. 494). Στα 1827, όπως ισχυριζόταν, ξέθαψε τις πλάκες και «στα επόμενα τρία χρόνια υπαγόρευσε το περιεχόμενο των πινάκων, που ήταν γραμμένο σε μια παραλλαγή αιγυπτιακής γραφής και ισχυρίζονταν ότι ερμήνευσε δίχως να ξέρει τη γλώσσα και τους χαρακτήρες, με τη βοήθεια δύο κρυστάλλων, που του έδωσε ο άγγελος και που υποτίθεται πως ήταν το Urim και το Thummim του εβραίου αρχιερέα» (αυτόθι σελ. 494-495). Το υποτιθέμενο λοιπόν περιεχόμενο των «χρυσών πλακών» αποτέλεσε κατόπιν το περιβόητο «Βιβλίο του Μόρμον», το οποίο αποτελεί ύψιστη ιερή γραφή για τους Μορμόνους, ανώτερη ακόμα και της Αγίας Γραφής!
