100 ἑκατομμύρια ἡ «τιμὴ» τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος.

 Ὁ κ. Μητσοτάκης “διαφημίζει” τὰ “χάπια” τῆς Ἱ. Μ. Βατοπαιδίου, μετὰ ἀπὸ τόν “πολυχρονισμὸν”αὐτοῦ εἰς τὸν Ναόν ὡς “εὐλαβεστάτου”! Φωτ: Parapolitika.gr

Ἐπιβεβλημένη ἡ ἄμεσος παραίτησις τῶν ἀναξίων Ἀντιπροσώπων, Ἐπιστατῶν καί τοῦ Πρωτεπιστάτου!

Ἡ “πληγή” τοῦ Ἁγίου Ὄρους εἶναι ἕξ Ἡγούμενοι! Οἱ πιστοὶ ἀγωνίζονται νὰ ἐπιβιώσουν καὶ νὰ προφυλάξουν τὰ παιδιά τους ἀπὸ τὸν κρατικὸν ἐκμαυλισμὸν καὶ ἐκεῖνοι συναλλάσσονται διὰ 100.000.000 μὲ τὸν δυσφημήσαντα τὴν Θ. Κοινωνίαν καὶ ἐπιβάλοντα τὴν ὁμοφυλοφιλίαν!

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, θεολόγος

Ὅταν ὁ Πάπας ἐπεσκέφθη τὴν Ἑλλάδα μεγάλης κυκλοφορίας διεθνὴς ἐφημερὶς ἔγραψε μὲ πηχυαίους τίτλους «Τὸ Κάστρο τῆς Ὀρθοδοξίας ἔπεσε!». Δὲν ἀπέχει ἡ ὥρα ὅπου καὶ ἡ Ἱ. Κοινότης θὰ ὑποδεχθῆ μὲ τυμπανοκρουσίας τὸν Πάπαν, καθὼς δὲν ὑπάρχει πλέον οὐδεὶς φραγμός. Ὅμως ἡ ὑποδοχὴ τοῦ νῦν πρωθυπουργεύοντος κ. Κ. Μητσοτάκη εἶναι χειροτέρα πάσης ἄλλης καὶ διὰ τοῦτο δύναται κανεὶς νὰ ἀναφωνήση «Ἡ Ἱ. Κοινότης ἐπεσε καὶ ἐξέπεσεν»!

Προκαλοῦν τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ πιστοῦ λαοῦ αἱ μεταδιδόμεναι ἐκ τοῦ Ἁγίου Ὄρους φωτογραφίαι καὶ βίντεο. Μοναχὸς νὰ ἀσπάζεται κυριολεκτικῶς τὴν χεῖρα τοῦ κ. Μητσοτάκη! Ὁ Λαυρεώτης Πρωτεπιστάτης Γέρων Ἀβραὰμ νὰ καθίσταται ἐπίορκος τῆς Ἱ. Παραδόσεως! Ἡγούμενοι καὶ Ἀντιπρόσωποι νὰ θλίβουν τὴν ἔφορον τοῦ Ἄθω Ὑπεραγίαν Θεοτόκον! Ὤ! Μέγιστον τῆς ἀσεβείας ἁμάρτημα θεόπνευστοι ὕμνοι καὶ ὠδαὶ πνευματικαὶ νὰ ἀναπέμπωνται ἐπὶ τῇ ἀφίξει τοῦ εἰς τύπον ἀντιχρίστου (κατὰ τὸ πολλοὶ ἀντίχριστοι γεγόνασι) προσερχομένου ὑποκριτοῦ! Δὲν δύνασαι νὰ ἀνάπτης κηρίον εἰς τὸν Χριστόν, τὸν ὁποῖον ἐράπισες!

«Αἱματοβαμμέναι» αἱ χεῖρες τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου

Ὁ Κύπρου ἐπικροτεῖ τὴν ἐπιστροφὴν παπικοῦ “Ἐπισκόπου” εἰς τὴν Μεγαλόνησον ἔπειτα ἀπὸ 340 ἔτη, συγχαίρων τὸν νεοχειροτονηθέντα (16.03.2024)

Ὑπόκεινται εἰς ταυτοπάθειαν (ἔκπτωσιν) οἱ καταδικάσαντες τὸν Πάφου μὲ ἀντικανονικὰς κατηγορίας!

“ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΜΕΝΑΙ” ΑΙ ΧΕΙΡΕΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ

Δίκη παρῳδία! Δὲν ἐσεβάσθησαν οὔτε τοὺς Ἱ. Κανόνας οὔτε τὸν Καταστατικὸν Χάρτην. Ὑποχείριον πολιτικῶν καὶ πατριαρχικῶν ἡ Ἱ. Σύνοδος τῆς Κύπρου.

Ὁ Πάφου Τυχικὸς νὰ ἐκζητήση ἀποκατάστασιν ἀπὸ τὰς Αὐτοκεφάλους Ἐκκλησίας.

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, θεολόγος

Εἰς τὴν ἐκκλησιαστικὴν γλῶσσαν αἱ ἀντικανονικαὶ ἀποφάσεις εἶναι ἐγκλήματα καὶ μάλιστα εἰδεχθῆ, καθὼς αἱ ποιναί, τὰς ὁποίας συνεπάγονται, ὄχι μόνον στιγματίζουν προβεβλημένα πρό­σωπα, ἀλλὰ ἀνατρέπουν τὴν θεολογικὴν βάσιν ἐπὶ τῆς ὁποίας οἰκοδομεῖται ἡ Ἐκκλησία!

Τοιούτου εἴδους ἔγκλημα ἦτο καὶ τὸ πραχθὲν ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου κατὰ τὴν συνεδρίαν τῆς 22ας Μαΐου 2025, ἡ ὁποία ἀπεφάσισε τὴν ἔκπτωσιν τοῦ Μητροπολίτου Πάφου Τυχικοῦ. ΠΡΟΣΟΧΗ! Δὲν εἶναι τὸ κεντρικὸν ζήτημα τὸ πρόσωπον, ἀλλὰ ὁ ἀντικανονικὸς τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐμεθόδευσε τὴν κατάστασιν ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου, δεικνύουσα ὅτι ἀσθενεῖ βαρέως εἰς τὴν ἐκκλησιολογίαν αὐτῆς!

Συμφώνως πρὸς τὸ ἐπίσημον ἀνακοινωθὲν τῆς 22ας Μαΐου αἱ κατηγορίαι, διὰ τὰς ὁποίας ὁ Μητροπολίτης Πάφου ἐκηρύχθη ἔκπτωτος ἦσαν αἱ ἑξῆς:

«Α. Χειροτονία ἐνεργοῦ μέλους τῶν ἀποτειχισμένων Θεσσαλονίκης, ἀποστολή του στὴ Θεσσαλονίκη, ὅπου μέχρι σήμερα συμμετέχει ἐνεργὰ στὴν ἀποτειχιστικὴ παρασυν­αγωγὴ καὶ τὴν ὑπηρετεῖ λειτουργικὰ ὑπὸ τὴν, μὲ δόλο, συγκάλυψή του ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό.

Β. Συστηματικὴ ἄρνηση τέλεσης μεικτῶν γάμων ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Πάφου Τυχικὸν καὶ τὴν Μητρόπολη Πάφου, καθὼς καὶ ἄρνηση τοῦ Μυστηρίου τοῦ Χρίσματος καὶ πιστοποιητικῶν Ὀρθοδόξου Πίστεως, τὰ ὁποῖα τελέσθησαν καὶ ἐκδόθησαν ἀπὸ κανονικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες.

Γ. Προέβη στὸν ἐγκαινιασμὸ παρεκκλησίου ἐπ’ ὀνόματι κληρικοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει καταταγεῖ ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὸν κατάλογο τῶν Ἁγίων, οὔτε κἄν συζητεῖται, καθ’ ὅσον γνωρίζουμε, μία τέτοια περίπτωση».

Οὐδεμία ἐκ τῶν τριῶν καταγγελιῶν δὲν δύναται νὰ σταθῆ σοβαρῶς ἐνώπιον οἱουδήποτε ἐκκλησιαστικοῦ δικαστηρίου, καθὼς οἱ Ἱεροὶ Κανόνες, οἱ ὁποῖοι κατισχύουν παντὸς Καταστατικοῦ Χάρτου δικαιώνουν τὸν Μητροπολίτην Πάφου.

Ὁ Πατριάρχης εἶναι Ἐπίσκοπος μόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως!

Ὁ Πατριάρχης εἶναι Ἐπίσκοπος μόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως!

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, θεολόγος

Οἱοσδήποτε λάβει ἀνὰ χεῖρας καὶ μελετήσει μίαν ἐκκλησιαστικὴν ἱστορίαν θὰ διαπιστώση τὰ ἑξῆς σχετικῶς μὲ τὴν διοικητικὴν διάρθρωσιν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πολιτεύματος. Ἅπαντες οἱ Ἱεράρχαι ὡς διάδοχοι τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ἦσαν ἐξ ἀρχῆς –καὶ παραμένουν- ἴσοι μὲ ἰσότιμον ἄποψιν καὶ ψῆφον. Ἡ ἀνάγκη ἐπικοινωνίας τῶν Ἐπισκόπων διὰ τὴν λύσιν πρακτικῶν καὶ δογματικῶν ζητημάτων ἀπήτει τὴν φυσικὴν παρουσίαν αὐτῶν εἰς Ἱ. Συνόδους κατὰ τὸ ὑπόδειγμα τῆς Ἀποστολικῆς Συνόδου. Λογικὸν καὶ αὐτονόητον ἦτο ὅτι οἱ Ἐπίσκοποι ἐπεκοινώνουν μὲ τοὺς πλησιοχώρους αὐτῶν Ἐπισκόπους. Ὡς ἀντιλαμβάνεται κανείς, ὅπως διὰ τὸ ἐμπόριον, τὰ ταξίδια, τὰς προμηθείας κάθε περιοχὴ ἀνέπτυσσε σχέσεις μὲ τὰς κεντρικάς πόλεις, ἀναλόγως λοιπὸν ἔπραξαν καὶ οἱ Ἐπίσκοποι. Αἱ κεντρικαὶ πόλεις ἦσαν ἤδη καθορισμέναι ἀπὸ τὸ σύστημα διοικήσεως τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, κα­θὼς ἑκάστη Ἐπαρχία εἶχε ἕδρας διὰ τοὺς τοπικοὺς διοικητάς. Ἑπομένως ὡς ἦτο εὔλογον οἱ Ἐπίσκοποι ποὺ κατεστάθησαν εἰς αὐτάς τὰς πόλεις ἀπετέλουν τὸ σημεῖον ἀναφορᾶς ὁλοκλήρου τῆς Ἐπαρχίας. Ἡ θέσις τους αὐτὴ δὲν ἦταν αἰώνια οὔτε θείῳ δικαίῳ διὰ τοῦτο καὶ ἡ ἀλλαγὴ τῶν ἑδρῶν Διοικήσεως ἐπέφερεν ἀλλαγὴν καὶ τῆς σπουδαιότητος τοῦ Ἐπισκόπου. Αὐτὸ ἴσως δυσηρέστει κάποιους Ἐπισκόπους, ὅμως δὲν ἠδύναντο νὰ προβάλουν κάποιον θεολογικὸν λόγον, καθὼς οἱ Ἐπίσκοποι ἦταν ἴσοι καὶ ἡ ἀλλαγὴ ἁπλῶς ἐπεφόρτιζε εἰς ἄλλον Ἐπίσκοπον τὰ διαδικαστικὰ μὲ τὴν διοίκησιν.

Κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου εἰς τὰς ἐκκλησιαστικάς διοικήσεις, αἱ ὁποῖαι συνέπιπτον μὲ τὰς πολιτικάς, προΐστατο ἕνας ἀρχιεπίσκοπος.

ΑΥΤΟΕΓΚΑΛΕΙΤΑΙ Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΕΠΙ «ΣΥΝΟΔΙΚῌ ΑΠΙΣΤΙᾼ»;

“Σαοὺλ – Γρηγόριε, τί μὲ διώκεις;” Σήμερα ἀποδοκιμάζεται ἕνας Μητροπολίτης, αὔριον θὰ ἀποδοκιμάζεται ὁλόκληρος ἡ Ἱεραρχία, ἐὰν δὲν ἐπανορθώση τὰ μείζονα ζητήματα.

Ποῖοι ἐβεβαίωσαν τὸν Σεβ. Καισαριανῆς ὅτι θὰ ἀναδείξουν τὸν ἐκλεκτόν του;

ΑΥΤΟΕΓΚΑΛΕΙΤΑΙ Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΕΠΙ «ΣΥΝΟΔΙΚῌ ΑΠΙΣΤΙᾼ»;

Εἰς πλήρη ἀνυποληψίαν τείνει νὰ περιπέση ἡ Ἱεραρχία, ἐπειδὴ ἔχει καταστῆ ὄργανον προαποφασισμένων ἔξω-ἁγιοπνευματικῶν διεργασιῶν «ἐπισκοποποιήσεως» ἀφώνων ἀρχιμανδριτῶν, τιμῆς ἕνεκεν(!), ἀντὶ νὰ ἀσχοληθῆ μὲ ὅσα ἡ ἰδία… ἔχει ὑποσχεθῆ!

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, θεολόγος

«Ἡ Ἱεραρχία δὲν λαμβάνει σοβαρῶς ὑπόψιν τὸν ἑαυτόν της». Αὐτὸ ἦτο τὸ συμπέρασμα ἑνὸς προσφιλοῦς προσώπου -θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποθέση κανεὶς καὶ τοῦ μέσου πιστοῦ-, τὸ ὁποῖ­ον μᾶς ἐπέστησε τὴν προσοχὴν εἰς τὰς διεργασίας τῆς προσφάτου Ἱεραρχίας. Ἀλλὰ ἂς προβῶμεν εἰς μία ἀνασκόπησιν…

Ὅστις ἀνατρέξει εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Ἱεραρχίας τοῦ 2022 ἀσφαλῶς θὰ ἐνθυμηθῆ ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σάμου κ. Εὐσέβιος εἶχε πρα­γματοποιήσει εἰσήγησιν μὲ θέμα «Ἀνασυγκρότησις τῆς Ἐνορίας καὶ ἐπανευαγγελισμὸς τῶν πιστῶν». Ἡ Ἱεραρχία τὸν συνεχάρη καὶ ἔδωσεν ὑπόσχεσιν νὰ ἐμβαθύνη εἰς τὸ ζήτημα. Πράγματι ἐντός τοῦ 2023 ἐδημιουργήθησαν ὁμάδες ἐργασίας εἰς τὸ πλαίσιον συνεδρίου, αἱ ὁποῖ­αι κατέληξαν εἰς διάφορα πορίσματα, τὰ ὁποῖα ἐξέδωσεν ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἰς τευχίδιον μὲ τίτλον «Ὀργάνωσις τῆς Ἐνορίας καὶ Ἐπανευαγγελισμὸς τῶν πιστῶν». Περιέργως πώς, εἰς οὐδεμίαν ἐξ αὐτῶν δὲν παρουσιάζεται τὸ ὄνομα τοῦ Σεβ. Σάμου…

Οἱ «φατριασταὶ» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Οἱ «φατριασταὶ» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, θεολόγος

Πολλὰ ἀπεκαλύφθησαν κατὰ τὴν τελευταίαν συγκέντρωσιν Ἱεραρχῶν εἰς τὸ Φανάρι διὰ τὸν νέον Ἐνιαυτόν, παρὰ τὰς προσπαθείας τοῦ Πατριαρχείου νὰ συσκοτίση τὴν κατάστασιν. Χαρακτηριστικὸν εἶναι ὅτι πλὴν μιᾶς (αὐτῆς περὶ τῶν λειτουργικῶν παρατυπιῶν, τῆς πλέον ἀνωδύνου κατὰ τὴν κρίσιν πολλῶν) δὲν ἔδωσαν τὰς ὁμιλίας εἰς τὴν δημοσιότητα. Ἐντρέπονται δι’ αὐτάς; Κρατοῦνται μυστικαί, διότι θὰ φρίξουν «Ἅδου πυλωροὶ» μὲ τὰ ὅσα διατυπώνονται; Παραλλήλως, δὲν ἐδόθησαν οὔτε τὰ ὀνόματα τῶν συμμετεχόντων εἰς τὴν λεγομένην αὐτὴν «Σύναξιν». Μήπως διότι ὑπῆρξαν ἠχηραὶ ἀπουσίαι; Μήπως δὲν ἔχουν τὸ θάρρος νὰ ὁμολογήσουν ποῖοι μετέβησαν ἀντικανονικῶς εἰς τὸ Φανάρι; Τί φοβοῦνται;

Δύο πράγματα γνωρίζουν ὅλοι πολλοὶ καλῶς. Πρῶτον, ὅτι ἡ «Σύναξις» αὕτη ἐχαρακτηρίσθη ἀπὸ ἰδιαιτέραν μυστικοπαθείαν, ἐπειδὴ σκοπὸς δὲν ἦτο νὰ ληφθῆ μία ἀπόφασις πρὸς τό συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ νὰ γίνη «πλύσις ἐγκεφάλου» εἰς τοὺς παρόντας περὶ Οὐκρανικοῦ καὶ παπισμοῦ. Διὰ τοῦτο καὶ τὸ «ἀνίερον» τοῦ γεγονότος: Συνεδρίασαν εἰς ξενοδοχεῖ­ον, οὐχὶ εἰς ἱερόν ναόν, οὔτε κἄν εἰς αἴθουσαν τοῦ Πατριαρχείου ἢ Θεολογικῆς Σχολῆς.

Ὑποχρεωτική ἡ ἄμεσος σύγκλησις τῆς Ἱεραρχίας!

7/9/2019: Ὁ κ. Μητσοτάκης δέχεται τὸ ἰνδουϊστικὸν σημάδι εἰς τὸ μέτωπον καὶ δηλώνει «Μᾶς συνδέει ὁ πολιτικὸς καὶ πνευματικὸς ἡγέτης τῆς Ἰνδίας Μ. Γκάντι». 21/2/2024: Ἐπισκέπτεται τὸ μνημεῖον τοῦ Γκάντι, ἀφαιρεῖ τὰ ὑποδήματά του, προσφέρει λουλούδια καὶ τὸ «Βῆμα» (25/2/2024) γράφει: «ὅτι προσεύχονται, προσεύχονται. Ἀλλὰ ποῦ καὶ σὲ ποιόν, θὰ σᾶς γελάσω».

Ὑποχρεωτική ἡ ἄμεσος σύγκλησις τῆς Ἱεραρχίας!

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΛΕΟΝ Ο… ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

Ἡ δουλοπρέπεια ἐνίων Ἱεραρχῶν δέν θά ἀποτρέψη τό Κράτος νά «πετάξη σάν τήν τρίχα ἀπό τό ζυμάρι» τήν Ἐκκλησίαν.

Τιμήσετε τό ράσον Ὑμῶν, Σεβασμιώτατοι!

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, θεολόγος

Αἱ προσβολαὶ τοῦ Πρωθυπουργοῦ

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ Μητροπολῖται ὀφείλουν νὰ ἐνημερώσουν τὸ ποίμνιον πόσους εὐτελισμοὺς τῆς Ἐκκλησίας, τῆς Ἱερωσύνης καὶ τῆς πίστεως εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἀποδεχθοῦν ἀκόμη. Εἶναι ὑποχρεωμένοι, διότι ἐὰν οἱ ἴδιοι προσποιοῦνται ὅτι δὲν τοὺς ἐνοχλεῖ ἢ ἔχουν ἀποφασίσει -διὰ νὰ κρατήσουν τὴν «καρέκλα»- νὰ θυσιάσουν κάθε ὑπόληψιν, ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος κατ’ ἐξοχὴν προσβάλλεται, δὲν εἶναι ὑποχρεωμένος.

Πρῶτα ἦτο ἐκ τοῦ Μαξίμου τὸ «κότες» πρὸς τοὺς Ἱεράρχας, ὅταν ἀναμειγνυόμενος εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς Ἱ. Συνόδου(!) ὁ Πρωθυπουργὸς ἠκύρωσε τὴν ἀπόφασιν αὐτῆς περὶ περιστολῆς τῆς θ. λατρείας, ἀπαγορεύων πλήρως τὰ θρησκευτικὰ δικαιώματα.

Ἔπειτα ἐκυκλοφορήθη γραπτῶς συζήτησις, εἰς τὴν ὁποίαν ἐφέρετο ὁ Πρωθυπουργὸς νὰ ἀπευθύνεται εἰς ἀνώτατον στέλεχος, ἐκφράζων τὴν δυσαρέσκειάν του πρὸς τὰ αἰτήματα τῆς Ἱεραρχίας, διατυπώνων τὴν φράσιν ὅτι τὸν ταλαιπωροῦν μὲ «τὸν Χριστόν τους»!

Ἡ ἄκρα ταπείνωσις τοῦ Ἐσταυρωμένου εἰς Ἱεράν Μητρόπολιν Περιστερίου – Γ΄ Μέρος

Ἡ ἄκρα ταπείνωσις τοῦ Ἐσταυρωμένου εἰς Ἱεράν Μητρόπολιν Περιστερίου – Γ΄ Μέρος

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ – Α΄ Μέρος και ΕΔΩ ΤΟ - Β΄ Μέρος

Τοῦ κ. Παναγιώτου Κατραμάδου, θεολόγου

Γ΄ Μέρος.-Τελευταῖον

Τὸ ὀρθολογικὸν σχῆμα τοῦ Σεβ. Περιστερίου

Ἡ ἀπάντησις τοῦ Σεβ. Περιστερίου εἰς τὰς αἰτιάσεις τῶν ἀκροατῶν, οἱ ὁποῖοι προσήγαγον ἱστορικὰς καὶ ἀρχαιολογικὰς μαρτυρίας, ἦτο ὅτι ἡ «Παλαιολόγεια Ἀναγέννησις» εἶναι προβληματική. Κατ’ ἀρχάς, ὀφείλει κανεὶς νὰ ἐπισημάνη ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα καὶ παραδείγματα δὲν προήρχοντο ὅλα ἀπὸ τὴν παλαιολόγειαν περίοδον. Κατὰ δεύτερον, ὅλοι οἱ ἐρευνηταὶ –καὶ νεώτεροι- συμφωνοῦν περίπου μὲ ὅσα ἔχει γράψει ὁ πολὺς Κ. Καλοκύρης (Θ.Η.Ε., τ. 9, στ. 1075-1076):

«Εἶπόν τινες περὶ ἐπιδράσεως τῆς Δύσεως, ὅτι δηλ. ἡ ἀναγέννησις τῶν Παλαιολόγων ὀφείλεται εἰς τὸ ταυτόχρονον σχεδὸν ρεῦμα τοῦ Ἰταλικοῦ «trecento» καὶ ἐνεθυμήθησαν τὸν Giotto… Παρὰ ταῦτα ὅμως τὰ ἐν λόγῳ στοιχεῖα, ὡς ἀποδεικνύεται, ἦσαν στοιχεῖα ἀνατολικὰ καὶ ἑλληνικά, διὰ τοῦ Βυζαντίου μεταδοθέντα εἰς τὴν Δύσιν καὶ ἐκεῖθεν παλινδρομήσαντα εἰς τὸν Βυζάντιον… Ἡ ζωγραφικὴ καὶ ἡ ἄλλη τέχνη τῶν παλαιολογείων χρόνων ἀποτελεῖ ἁπλῶς μίαν ἔτι βαθμίδα ἀναπτύξεως καὶ ἐξελίξεως τῆς μεγάλης ἐκείνης ἀναγεννήσεως (ἐνν. τῆς τέχνης τῶν Μακεδόνων καὶ Κομνηνῶν)».

Ἀντιλαμβάνεται ἆραγε ὁ Σεβασμιώτατος ὅτι, «ἀπορρίπτοντας» τὴν παλαιολόγειαν περίοδον, πόσα μνημεῖα τῆς τέχνης ἀλλὰ καὶ τῆς θεολογίας πρέπει νὰ τεθοῦν εἰς τὸ περιθώριον; Μήπως νὰ ἀφαιρεθῆ καὶ ἡ Πλατυτέρα ἀπὸ τὸν θόλον τῆς ἁψίδος τοῦ ἱεροῦ;

Ὡστόσον, δὲν ἀνεφέραμεν αὐτά, διὰ νὰ ὁλοκληρώσωμεν τὸν κύκλον τῶν ἱστορικῶν ἐπιχειρημάτων, ἀλλὰ κυρίως διὰ νὰ τὰ συνδέσωμεν μὲ ὅσα ἐξ ἀρχῆς ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι δηλ. ὁ Σεβασμιώτατος δὲν ἔχει προσλάβει τὴν θεολογίαν τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Σεβασμιώτατος –ἴσως ἕνεκα τῶν ὀθνείων σπουδῶν του- υἱοθετεῖ μίαν «γραμμικὴν ἀντίληψιν» περὶ τῶν τελουμένων ἐν τῷ ναῷ, ὅπου ἡ πρόθεσις εἶναι ἡ Γέννησις τοῦ Χριστοῦ, ἡ Μεγάλη Εἴσοδος ἡ πορεία πρὸς τὸ Πάθος, ἡ Ὡραία Πύλη ὁ Γολγοθᾶς, ἡ Ἁγία Τράπεζα ὁ Τάφος τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ κόγχη τοῦ ἱεροῦ ἡ Βασιλεία. Ὁτιδήποτε δὲν ὑποτάσσεται εἰς αὐτὸ τὸ σχῆμα καταδικάζεται παραχρῆμα ὡς παπικὴ καὶ προτεσταντικὴ ἐπιρροή. Αὐτὸ τὸ σχεδιάγραμμα, ἐνῷ ἐνθυμίζει ἐν πολλοῖς τὰ ὅσα γνωρίζει ὁ μέσος ἄνθρωπος διὰ τὸν εἰκονισμὸν τῆς Θ. Λειτουργίας, πρῶτον, δὲν παύει νὰ ἀποτελῆ ἁπλῶς ἕνα σχῆμα, καὶ δεύτερον, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν σπουδαίαν ἐκτενῆ παράδοσιν ἑρμηνείας τῆς Θ. Λειτουργίας καὶ τοῦ ἱ. ναοῦ. Ἐν ὀλίγοις, ὁ Σεβασμιώτατος ὑπέταξεν εἰς μίαν πλήρως ὀρθολογικὴν κατανόησιν, χαρακτηριστικὸν τῆς Δύσεως, τὸ μυστήριον τῶν μυστηρίων, ὡς αὐτὸ νὰ εἶναι μία θεατρικὴ παράστασις, ὅπου ὑπάρχει μία μονόδρομος καὶ μονοσήμαντος ἀφήγησις εἰς ἐξέλιξιν.

Ἡ ἄκρα ταπείνωσις τοῦ Ἐσταυρωμένου εἰς Ἱεράν Μητρόπολιν Περιστερίου – Β΄ Μέρος

Ἡ ἄκρα ταπείνωσις τοῦ Ἐσταυρωμένου εἰς Ἱεράν Μητρόπολιν Περιστερίου – Β΄ Μέρος

Τοῦ κ. Παναγιώτου Κατραμάδου, θεολόγου

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ – Α΄ Μέρος

Β΄ Μέρος

Ἱστορικὴ τοποθέτησις

Τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς ἐπιχειρηματολογίας τοῦ Σεβ. Περιστερίου εἶναι ὅτι τὸ θεμέλιον ἐπὶ τοῦ ὁποίου οἰκοδόμησε τὴν θεωρίαν του διὰ τὴν τοποθέτησιν τοῦ Ἐσταυρωμένου ἑδράζεται μονομερῶς ἐπὶ τῶν ἀπόψεων τοῦ μακαριστοῦ λαμπροῦ λειτουργιολόγου Ἰ. Φουντούλη. Ἡ ἐπιστημονικὴ ὅμως ἔρευνα χρήζει ἀναθεωρήσεων σύμφωνα καὶ μὲ τὴν ἀρχαιολογικὴν σκαπάνην καὶ τὰ νέα δεδομένα, τὰ ὁποῖα ἀνακύπτουν. Κατὰ τὴν συζήτησιν λοιπόν, ἡ ὁποία ἐπηκολούθησε τῆς ὁμιλίας τοῦ Σεβασμιωτάτου, δύο καλοὶ γνῶσται τῆς ἀρχαιολογίας ἔλαβον τὸν λόγον. Ὁ πρῶτος ἐσημείωσε τὰ ἑξῆς:

«Ὁ ναὸς τῆς Ἁγ. Εἰρήνης στὴν Κων/πολη στὴν χηβάδα τοῦ ἱεροῦ φέρει ἕνα ὑπερμεγέθη Σταυρὸ σὲ χρυσὸ κάμπο πάνω σὲ ἕνα τρίβαθμο βάθρο. Ὁ ἴδιος Σταυρὸς ὑπάρχει στὴν Ἁγ. Σοφία Νικαίας Μικρᾶς Ἀσίας, ἀνιχνεύεται κάτω ἀπὸ τὴν ἐπιζωγράφιση ποὺ ἔγινε μετὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς εἰκονομαχίας. Στὸ «περὶ βασιλείου τάξεως» τοῦ Πορφυρογεννήτου ἐκεῖ ποὺ ἀναφέρεται περὶ τοῦ πρωτέωσις τοῦ βασιλέως, ὅταν ἦταν ὁ αὐτοκράτορας στὴν Ἁγία Σοφία, ἀναφέρεται ὅτι εἰσέρχεται στὸ Ἅγιον Βῆμα «σημειᾶ εἰς τὸ κυκλοῖν» -χηβάδα τοῦ ἱεροῦ- τὴν Ἁγίαν Σταύρωσιν τὸν Τίμιον Σταυρόν, θυμιᾶ τρεῖς φορὲς καί, ἀφοῦ ἀσπασθεῖ τὸ Ἅγιον Ποτήριον, διότι ὅπως ξέρετε ἡ προσκομιδὴ γινόταν τότε ἐντὸς τῆς Λειτουργίας ὄχι ὅπως σήμερα, μετὰ ἐξέρχεται στὸν εὐκτήριο οἶκο, ὅπου ἦταν τὸ τίμιο ξύλο, τὸ ὁποῖον εἶχε ἔρθει στὴν Κων/πολη ἐπὶ Ἰουστίνου τοῦ Β΄ μὲ τὴ διπλὴ κεραία, αὐτὸ ποὺ λέμε σήμερα πατριαρχικὸς σταυρὸς εὐλογίας, τὴ χλαμύδα, τὴ λόγχη καὶ ὅ,τι ἄλλο εἶχαν καὶ μετὰ εἰσερχόταν στὸ μιτατώριον παραδίπλα. Αὐτὰ ἔχουν ὁρισθεῖ καὶ ἀρχαιολογικὰ στὴν Ἁγία Σοφία καὶ μποροῦμε νὰ ξέρουμε ποῦ ἀκριβῶς εἶναι καὶ ποιὰ εἶναι ἡ διαδρομὴ ποὺ ἔκανε, ποὺ σημαίνει ὅτι τότε, δηλ. 10ο αἰώνα, ὑπῆρχε Σταυρὸς μέσα στὸ Ἅγιο Βῆμα. Στὶς λιτανεῖες π.χ. στὸ Γενέσιον τῆς Θεοτόκου, ποὺ πήγαιναν στὰ Χαλκοπρατεῖα ποὺ ἦταν παραδίπλα, προηγεῖται ὁ Σταυρός, τὸ Ἱ. Εὐαγγέλιον, στήνεται κάπου ὁ Σταυρός, γίνεται δέησις τοῦ Πατριάρχου ἀκολουθοῦντος τοῦ αὐτοκράτορος μετὰ τῆς συνοδείας του.

Ἡ ἄκρα ταπείνωσις τοῦ Ἐσταυρωμένου εἰς Ἱ. Μ. Περιστερίου – Α΄ Μέρος

Ἡ ἄκρα ταπείνωσις τοῦ Ἐσταυρωμένου εἰς Ἱ. Μ. Περιστερίου – Α΄ Μέρος

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, θεολόγος

Α΄ Μέρος

Μετά ἀπό καταγγελίας πι­στῶν ἐζητήσαμεν μὲ ἄρθρα μας (φ. 2436/17.2.2023 καὶ 2439/ 10.3.2023) ἀπό τὸν Σεβ. Περιστερίου κ. Γρηγόριον νὰ τοποθετηθῆ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀφαιρέσεως τοῦ Ἐσταυρωμένου ὄπισθεν τῆς Ἁγίας Τραπέζης, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑπονομεύσει τὴν ἑνότητα τοῦ ποιμνίου του. Ἀπεφάσισε νὰ ἀπαντήση μὲ δημοσίαν ὁμιλίαν του. Πρὸς τιμὴν του προσεκάλεσε τὴν Κυριακὴν 14ην Μαΐου εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ Ἐπισκοπείου τῆς Μητροπόλεώς του ὅλον τὸ χριστεπώνυμον πλήρωμα, ὅπου ἀφοῦ πρῶτα ὡμίλησεν ἐκτενῶς, ἔπειτα ἐδέχθη ἐρωτήσεις καὶ συνωμίλησε μὲ τὸ ἀκροατήριον περισσότερον ἀπὸ τρεῖς καὶ ἥμισυ ὥρας. Ὡς ἐτόνισε καὶ παριστάμενος, οὐδεὶς ἕτερος Μητροπολίτης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἔχει πράξει κάτι ἀνάλογον, διὰ τοῦτο -καίτοι ἔπραξεν ἁπλῶς τὸ ἐπιτασσόμενον ἐπισκοπικόν του καθῆκον- ὑποχρεούμεθα νὰ τὸν συγχαρῶμεν, καθὼς σήμερα τὸ αὐτονόητον ἔχει καταστῆ ζητούμενον. Εἴθε καὶ οἱ ὑπόλοιποι Μητροπολῖται νὰ συγκαλοῦν κληρικολαϊκάς συνάξεις, εἰς τὰς ὁποίας νὰ δέχωνται παράπονα καὶ νὰ ἀπολογοῦνται διὰ τὴν ποιμαντικὴν των πορείαν. Ἂς ἐπισημανθῆ, ἐπίσης, ὅτι παρὰ τὴν τεταμένην ἀτμόσφαιραν ὁ Σεβασμιώτατος ὑπῆρξε μειλίχιος, ἀλλὰ καὶ οἱ λαϊκοὶ ἀπηυθύνθησαν εἰς τὸν Ποιμένα τους μὲ τὸν προσήκοντα σεβασμόν, ὄχι ἀπαιτοῦντες, ἀλλὰ παρακαλοῦντες αὐτὸν νὰ μὴ προβῆ εἰς ἀντιπαραδοσιακάς καινοτομίας.

Θεολογικὴ τοποθέτησις

Ὅπως ὑπεστηρίξαμεν καὶ εἰς τὰ προηγούμενα ἄρθρα ἡ θεολογία εἶναι σπουδαιοτέρα τῆς ἱστορίας, χωρὶς ὅμως αὐτὸ νὰ σημαίνη ὅτι ἡ θεολογία πρέπει νὰ εἶναι ἀνιστόρητος. Ὀρθῶς λοιπὸν καὶ ὁ Σεβασμιώτατος ἐπέλεξε κατὰ τὴν ὁμιλίαν του νὰ τοποθετηθῆ πρωτίστως θεολογικά, ὡστόσον ὑπέπεσεν εἰς καίρια λάθη, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐνδεικτικὰ περὶ τοῦ συνόλου τῶν ἰσχυρισμῶν του.

Ἀρχικῶς, χαράσσων δύο καθέτους γραμμάς εἰς ἕνα πίνακα ἐχώρισεν αὐτὸν εἰς τρία μέρη καὶ εἶπεν ὅτι πρὶν ἀπὸ τὴν πρώτην εἶναι τὸ προαιώνιον φάσμα, ἔπειτα ἡ ἱστορία καὶ μετὰ τὴν δευτέραν γραμμὴν τὰ ἔσχατα. Ἐνῶ πολὺ σωστὰ ἀνέφερεν ὅτι εἰς τὸ πρῶτον φάσμα εὑρίσκεται μόνον ὁ Τριαδικὸς Θεὸς εἰς τὴν συνέχειαν εἶπεν ὅτι ἡ δημιουργία τοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἀνθρώπου τοποθετοῦνται εἰς τὸ ἴδιον φάσμα, ἐνῶ ἡ περίοδος τῆς ἱστορίας ἀρχίζει μὲ τὴν «πτῶσιν». Ἀπὸ αὐτὰ συμπεραίνει κανεὶς ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἐδημιουργήθη πρό τοῦ χρόνου! Προφανῶς, συνδέει τὴν ἱστορίαν μὲ τὴν φθορὰν καὶ ὄχι μὲ τὸν χρόνον, ἀλλὰ πολὺ περισσότερον τοποθετεῖ τὴν δημιουργίαν ἐκτὸς χρόνου, ὅ,τι ἀκριβῶς συμβαίνει μὲ τὰς μυθολογίας τῶν θρησκειῶν. Κατὰ συνέπειαν ὁ ἄνθρωπος ὡς ἄχρονος καθίσταται ἰσόθεος! Ἴσως δὲν ἐξεφράσθη μὲ σαφήνειαν, ἀλλ’ ἐξ ὅσων ἀνέφερεν αὐτὸ ἀντιλαμβάνεται κανείς. Ἔπειτα εἶπεν ὅτι:

Διευρύνεται ἡ διαίρεσις: Ἀσυμφωνία εἰς Σκοπιανόν

Αἱ δῆθεν θεωρίαι τοῦ Σεβ. Περιστερίου ἐπιστρέφουν τὴν Ὀρθοδοξίαν εἰς εἰδωλολατρικὴν ἐποχήν!

ΔΙΕΥΡΥΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΙΡΕΣΙΣ: ΑΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΙΣ ΣΚΟΠΙΑΝΟΝ

Ὅπως διακηρύσσουν ἐπώνυμοι ὑποστηρικταὶ τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ἡ ὀνομασία τοῦ Προκαθημένου τῶν σχισματικῶν τῆς γείτονος δὲν δύναται παρὰ νὰ τηρήση τὴν σταθερὰν καὶ διὰ τὰς ἄλλας αὐτοκεφαλίας ἀρχήν, ἤτοι «Ἀρχιεπίσκοπος Σκοπίων».

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, θεολόγος

Πῶς δύναται νὰ κρίνη κανεὶς χωρὶς νὰ κατέχη ἰδιαιτέρας γνώσεις εἰς ποίαν πλευρὰν εὑρίσκεται ἡ ἀλήθεια; Ὑπάρχει ἕνα ἁπλοῦν καὶ ἀλάνθαστον κριτήριον: ἀρκεῖ νὰ ἐξετάση, ἐὰν οἱ ὑποστηρικταὶ τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης πλευρᾶς συμφωνοῦν καὶ ὁμονοοῦν ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀρχῆς ἢ ἔχουν διχογνωμίαν.

Εἰς τὰ τρέχοντα ἐκκλησιαστικὰ καὶ κατ’ ἐπέκτασιν καὶ ἐκκλησιολογικὰ ζητήματα τῶν Ὀρθοδόξων καὶ ἰδιαιτέρως τὸ Οὐκρανικὸν καὶ τὸ Σκοπιανὸν ἔχουν διαμορφωθῆ δύο πόλοι. Ὁ εἷς εἶναι τῶν ἀντιοικουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι ὁμόφωνα διαφωνοῦν τόσον μὲ τὴν ἀπόδοσιν αὐτοκεφαλίας εἰς τὸν Ψευδοκιέβου Ἐπιφάνιον, ὅσον καὶ μὲ τὴν ἀποδοχὴν τῶν Σκοπιανῶν ὡς «Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχρίδος» ἢ «Μακεδονικὴ Ἐκκλησία». Ὁ ἕτερος πόλος εἶναι τῶν οἰκουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ κάθε τρόπον κολακεύουν τὸν Πατριάρχην Βαρθολομαῖον. Ἔχουν ὅμως ἑνότητα;

«Θεοδωρικοὶ» καὶ «Βαρθολομαιϊκοὶ»

Προσφάτως ὁ Μητροπολίτης Ναυκράτιδος Παντελεήμων (Ἀράθυμος), ὁ ὁποῖος ἔχει ἀπασχολήσει κατὰ καιροὺς τὴν δημοσιότητα, ἐδημοσίευσε κείμενον εἰς τὴν ἱστοσελίδα «Φῶς Φαναρίου» τῆς 9ης Μαρτίου 2023, ὅπου μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρει καὶ τὰ ἑξῆς:

«Ἐπιτρέψτε μου, ὡς ἐν ἐνεργείᾳ Μέλος τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Πρεσβυγενοῦς Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας καὶ Ἀρχιγραμματεὺς Αὐτῆς, διατελέσας ἐπὶ ἐννεαετίαν καὶ πρῶτος Ποιμενάρχης τῆς ἱεραποστολικῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μπραζαβὶλ καὶ Γκαμπὸν στὸν Ἀφρικανικὸ ἰσημερινό, νὰ καταθέσω ταπεινῶς τὴν προσωπική μου ἄποψη:… Οἱ ἐνόριες δικαιοδοσίες τῶν Ἐκκλησιῶν, ποιμαντικές, διοικητικὲς καὶ πνευματικές, καθορίζονται ἀπὸ τὴν ἀπαρχὴ τῆς ἱστορικῆς παρουσίας τῆς Ἐκκλησίας στὸν κόσμο μὲ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΟΡΙΑ καὶ ὄχι κριτήρια ἐθνικότητος, γλώσσας κλπ. (Π.χ. Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς, Ἐκκλησία Τιράνων καὶ πάσης Ἀλβανίας, Ἐκκλησία Κύπρου κ.λπ.). Οἱ ἴδιοι οἱ τίτλοι τῶν Ἐκκλησιῶν καθορίζονται ἀπὸ τὰ γεωγραφικὰ ὅρια τῶν περιοχῶν ποὺ διαποιμαίνουν».

Σύγκλισις Ὀρθοδοξίας καί Σιωνισμοῦ τό 2025;

30 ἔτη πρωτειακῶν ἀξιώσεων καὶ κακοποιήσεως τῆς συνοδικότητος!

ΣΥΓΚΛΙΣΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ ΤΟ 2025;

Οἱ δεσμοὶ Πατριάρχου Βαρθολομαίου – Προέδρου ΗΠΑ μὲ ὄχημα τὸ νέον σχέδιον τῆς σωτηρίας(!) τοῦ περιβάλλοντος ὁδηγοῦν εἰς τὸν «ἐπαναπρογραμματισμὸν» τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως, ὅπου κινδυνεύουν καὶ οἱ πιστοὶ καὶ ἡ πίστις!

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, θεολόγος

Τὴν 22αν Ὀκτωβρίου ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος συνεπλήρωσε τριάκοντα ἔτη Ἀρχιερατείας εἰς τὸ Πατριαρχεῖον Κων/λεως. Τὰ τριάκοντα αὐτὰ δύναται κανεὶς νὰ τὰ παρομοιάση μὲ τὸν τριακονταετῆ πόλεμον τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἐπὶ 30 ἔτη τὸ Φανάρι ἐπιχειρεῖ νὰ ἐπαναφέρη τὸν παποπροτεσταντικὸν Μεσαίωνα εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἀνατολήν, μὲ τοὺς ὁμολογητάς νὰ ἀντιστέκωνται σθεναρῶς κατὰ τοῦ οἰκουμενιστικοῦ αὐτοῦ ἐγχειρήματος. Αὐτὸ ποὺ ἐπετεύχθη αὐτὰ τὰ τριάκοντα ἔτη εἶναι ὁ διχασμὸς τῶν Ὀρθοδόξων. Τὸν Μεσαίωνα ἐπολέμησαν οἱ προτεστάνται τοὺς παπικούς, τώρα τὸ «project» (σχέδιον) εἶναι νὰ διαιρεθοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι εἰς τοὺς βαδίζοντας εἰς τὰ ἴχνη τῶν Ἁγίων Πατέρων, ποὺ λοιδωροῦνται ὡς φονταμενταλισταί, καὶ εἰς τοὺς παραχαράκτας τῆς πίστεως, γνωστοὺς ὡς οἰκουμενιστάς. Αὐτὸς εἶναι ὁ γενικὸς ἀπολογισμὸς τῆς πατριαρχείας τοῦ παποφίλου Πατριάρχου Βαρθολομαίου καὶ εἰς ἕτερον ἄρθρον ἴσως προβῶμεν εἰς ἀναλυτικὴν κριτικὴν τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐγκλημάτων ποὺ συνετελέσθεισαν.

Προφανῶς, ὅμως, οἱ θέλοντες νὰ τὰ ἔχουν καλὰ μὲ τὴν ἐξουσίαν, ἀνηλώθησαν εἰς ἐγκώμια ἐπὶ ἐγκωμίων τόσον κατὰ τὴν ἀποφράδα ἡμέραν, ὅσον καὶ κατὰ τὰς ἀνὰ τὴν οἰκουμένην Μητροπόλεις καὶ Ἀρχιεπισκοπάς, τὰ ὁποῖα «αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν».

Μία φράσις τοῦ Πατριάρχου Κων/λεως κατὰ τὴν ὁμιλίαν του εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ προβληματίση ὅλους: μεταξὺ τῶν «ἐπιτευγμάτων» του ἀνέφερεν ὅτι  «τὴν διεύρυνσιν τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς περὶ ἡμᾶς Συνόδου, ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι ὁ συνοδικὸς θεσμὸς εἶναι ἔκφρασις ὁμαλῆς ἐκκλησιαστικῆς διοικήσεως… τὴν ἀφύπνισιν συνόλου τῆς ἀνθρωπότητος εἰς τὰ καίρια θέματα τῆς ἐπειγούσης ἀντιμετωπίσεως τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς καὶ τῆς ἐκ παραλλήλου προστασίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, τῆς εἰρήνης τῶν λαῶν, τῆς καταλλαγῆς, τῆς καλλιεργείας φιλικῶν σχέσεων μεταξὺ τῶν ἔνθεν καὶ ἔνθεν τοῦ Αἰγαίου Χωρῶν». [Κανεὶς δὲν παρετήρησεν ὅτι Ἑλλὰς καὶ Τουρκία ἔγιναν αἴφνης δύο χῶραι πού πλαισιώνουν τὸ Αἰγαῖον;… ἀντιλαμβάνεται κανεὶς τί σημαίνει αὐτὸ καὶ μάλιστα ὅταν λέγεται 200 ἔτη ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωσιν;]

Πολιτική ἡ δίωξις τοῦ Σεβ. Κυθήρων!

Πολιτική ἡ δίωξις τοῦ Σεβ. Κυθήρων!

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, Θεολόγος

Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ πλέον μικρὰ Μητρόπολις νὰ ἀπασχολῆ ὁλόκληρον τὴν Ἐκκλησίαν; Πῶς εἶναι δυνατὸν ἕνας μόνον Μητροπολίτης νὰ μονοπωλῆ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς ΔΙΣ, ἐνῶ εἶναι γνωστὸν ὅτι καὶ ἄλλοι διαφοροποιήθησαν κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὑγειονομικῶν μέτρων; Πῶς διώκεται ὁ Σεβ. Κυθήρων διὰ ἐπιστολάς του πρὸς τὴν ΔΙΣ, ὅταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ὄχι μὲ ἐπιστολὰς ἀλλὰ ἐμπράκτως εἶχεν ἀμφισβητήσει τὴν ὁλομέλειαν τῆς Ἱεραρχίας μὲ τὴν ἀποχώρησίν του πρὸ ἐτῶν;

Μὲ ὅποιον τρόπον καὶ νὰ τὰ σκεφθῆ καὶ νὰ τὰ ὑπολογίση κανεὶς οἱ προφανεῖς λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους διώκεται ὁ Σεβ. Κυθήρων δὲν εὐσταθοῦν. Ἡ μικρή του Ἐπαρχία δὲν παρουσίασε κανένα κροῦσμα οὔτε ἦτο ποτὲ δυνατὸν ὁ λόγος του νὰ ὑπερκεράση τὰ πανελλαδικῆς ἐμβελείας προπαγανδιστικὰ ΜΜΕ. Ἐπιπροσθέτως, ὁ εὐγενέστατος τρόπος γραφῆς του καὶ ἡ μειλίχιος πηγαία συμπεριφορά του ὄχι μόνον δὲν ἔθιξαν τὴν ΔΙΣ, ἀλλὰ ἀπετέλεσαν ὅπλον τῆς ὑπερασπίσεώς της ἔναντι τῆς ἐπιβουλῆς τοῦ κράτους, κατὰ τῆς ὁποίας ἔκρουσε καὶ ἐπανέκρουσε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ διατυπώσουν δημοσίως τὰ μέλη τῆς ΔΙΣ τὰ κατέγραφε καὶ τὰ διελάλει μὲ παρρησίαν ὁ Σεβασμιώτατος.

Ἀκόμη ὅμως καὶ νὰ παραθεωρήση κανεὶς ὅλα αὐτά, εἶναι πλέον ἀπίθανον νὰ πιστεύση κανεὶς ὅτι ἡ ΔΙΣ θὰ ἔσπευδε νὰ διώξη τῶν Κυθήρων, ὅταν διὰ σωρείαν κακουργημάτων ποὺ καταλήγουν εἰς καθαιρέσεις «βραδύνει πρὸς τιμωρίαν»… Ποῖος λοιπὸν εἶναι ὁ ἰθύνων νοῦς τῆς διώξεως;

Ὁ ἀφωρισμένος τοποθετεῖ «κυβερνητικὸν ἐπίτροπον» εἰς τὴν ΔΙΣ;

Ἐκκλησιαστικὴ Λογοκρισία! Ἀπόπειρα νὰ «φιμωθοῦν» ὅλοι!

Ἐκκλησιαστικὴ Λογοκρισία! Ἀπόπειρα νὰ «φιμωθοῦν» ὅλοι!

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, Θεολόγος

Ἔχει ἐκτροχιασθῆ πλήρως ἡ ἐκκλησιαστικὴ κατάστασις! Ὄχι μόνον λαμβάνονται ἀποφάσεις ποὺ ἀποτελοῦν ἀνατροπὴν τῆς Ἱ. Παραδόσεως, ἀλλὰ ἐπιχειρεῖται καὶ ἡ «πάταξις» κάθε ἐναντιουμένης φωνῆς. Ἀρχικῶς οἱ 12 Ἱεράρχαι ποὺ ἀποτελοῦν τὴν ΔΙΣ εἶχαν ἀπαγορεύσει εἰς τοὺς ὑπολοίπους 70 Μητροπολίτας νὰ ἔχουν δημοσίως γνώμην καὶ ἄποψιν περὶ τῆς σφραγίσεως τῶν ἱερῶν ναῶν (ἄλλοτε παῦσις τῆς Θ. Λειτουργίας, ἄλλοτε ἀπαγόρευσις μετοχῆς τῶν πιστῶν, ἄλλοτε κλείσιμον τῶν ναῶν κ.λπ.)! Προσφάτως ἤρχισαν αἱ διώξεις κατὰ τοῦ κλήρου, ὄχι μόνον ἁπλῶν ἱερέων ἀλλὰ Ἀρχιερέων! Τώρα ἔγινε γνωστὸν ὅτι οἱ 12 Ἱεράρχαι τῆς ΔΙΣ ἐπετίμησαν δι’ ἐγγράφου δύο Ἀρχιερεῖς ἑτέρας Ἐκκλησίας: τὸν Προκαθήμενον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καθὼς καὶ τὸν Πανιερώτατον Μητροπολίτην Μόρφου! Ἰδοὺ τί ἀναφέρει «philenews.com» τῆς 9ης Ἰουνίου 2021:

«Διά τῆς ἐπιστολῆς της ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδας ἐκφράζει παράπονα ὅτι ὁ Μόρφου Νεόφυτος μὲ τὶς ὁμιλίες καὶ τὰ κηρύγματά του ἐπηρεάζει τὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς Ἑλλάδας ὄχι μόνο μὲ τὶς προφητεῖες του ἀλλὰ καὶ στὸ θέμα τοῦ ἐμβολιασμοῦ κατὰ τοῦ κορωνοϊοῦ. Ζήτησε δὲ νὰ γίνουν συστάσεις στὸν Μόρφου… ἐκ­φράστηκε ἐπίσης καὶ παράπονο σὲ ἀναφορὲς τοῦ Μακαριωτάτου κ. Χρυσοστόμου γιὰ τὰ μέτρα ποὺ θὰ ἐλαμβάνονταν στὶς ἐκκλησίες τὴν περίοδο τοῦ Πάσχα καὶ συγκεκριμένα μὲ τὴν ἀναφορά του ὅτι δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας γιὰ τέλεση τῆς ἀναστάσιμης ἀκολουθίας στὶς 9:00 μ.μ.».

Διάτρητος ἡ εἰσήγησις τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου στήν ἔκτακτη Ἱεραρχία γιά τό Οὐκρανικό!

Διάτρητος ἡ εἰσήγησις τοῦ Ἀρχιεπισκόπου

Τοῦ κ. Παναγιώτου Κατραμάδου

Ἡ εισήγησις του Αρχιεπισκόπου κατὰ τὴν ἔκτακτον σύγκλησιν τῆς Ἱεραρχίας τῆς 12ης Ὀκτωβρίου 2019 περιεῖχε πλῆθος σημείων ποὺ ἀφήνουν τὸν κ. Ἱερώνυμον μετέωρον.

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀρχικῶς ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ ΔΙΣ ἠσχολήθη μὲ τὸ ζήτημα σχεδὸν ὁλόκληρον τὸ ἔτος ποὺ παρῆλθε. Διατί τότε ἐβιάσθη νὰ κλείση τὸ ζήτημα ἐντὸς πέντε ὡρῶν εἰς τὴν Ἱεραρχίαν; Αὐτὸ ποὺ ἀπησχόλησε τὴν ΔΙΣ τόσον διάστημα θὰ ἦτο σωφρονέστερον νὰ ἀπασχολήση τὴν Ἱεραρχίαν περισσότερον καὶ ὄχι νὰ συζητοῦν ἐπὶ διήμερον ἀντὶ τοῦ Οὐκρανικοῦ διὰ τὴν τεχνητὴν νοημοσύνην!

Μᾶς ἐπληροφόρησε ἐπίσης ὅτι εἰς τὸ μεσοδιάστημα αἱ τοποθετήσεις τῶν Ἱεραρχῶν προωθοῦντο εἰς τὰς ἐπιτροπάς. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖ­οι κατέθεσαν τὴν ἄποψίν τους ἦταν κυρίως οἱ γνωστοὶ Μητροπολῖται ποὺ ἐτάχθησαν μὲ σοβαρὰ ἐπιχειρήματα ἐναντίον. Ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος συνάγεται ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος υἱοθέτησε μέχρι κεραίας ὅσα τοῦ ὑπέδειξαν αἱ ἐπιτροπαί, δηλαδὴ τὴν ἀναγνώρισιν. Ἀντιλαμβάνεται κανεὶς λοιπὸν ὅτι αἱ ἐπιτροπαὶ παρηγκώνισαν τὰς τοποθετήσεις τῶν Μητροπολιτῶν καὶ υἱοθέτησαν τὴν μειοψηφικὴν ἄποψιν τοῦ Δημητριάδος καὶ τοῦ Διδυμοτείχου. Τὸ ὅτι ἦτο μειοψηφική, ἐφάνη ἐπίσης ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν διεξήχθη ψηφοφορία εἰς τὴν Ἱεραρχίαν. Τὸ ἀπέφυγεν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, διότι ἐγνώριζεν ὅτι οἱ περισσότεροι θὰ ἐψήφιζαν κατά. Ἐγράφη εἰς τὸν «Ο.Τ.» πρὸ τῆς Ἱεραρχίας ὅτι ἐκεῖ­νοι ποὺ εἶναι ὑπὲρ τῆς αὐθαιρεσίας τοῦ Πατριάρχου δὲν θὰ ξεπεράσουν τοὺς 20 καὶ ὄντως ἐκεῖνοι ποὺ ὡμίλησαν μαζὶ μὲ τοὺς 10 γνωστοὺς ταγμένους ἐξ ἀρχῆς ὑπέρ, δὲν ἔφθασαν τοὺς 25!

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος ἐν συνεχείᾳ ἀναφέρεται εἰς συγκεκριμένας ἡμερομηνίας ποὺ ἀπησχόλησε τὴν ΔΙΣ τὸ ὅλον ζήτημα. Προκαλεῖ ἐντύπωσιν ὅτι τώρα πληροφορούμεθα διὰ τὴν ἐπιστολὴν τοῦ Κιέβου Ὀνουφρίου, ἐνῶ τὰ περὶ τῆς ἀντιπροσωπίας τοῦ Πατριάρχου καὶ αἱ ἐπιστολαὶ τοῦ Σεβ. Κυθήρων ἦσαν γνωσταί. Τὸ μεγαλύτερον ἐρώτημα ὅμως προκαλεῖ τὸ γεγονὸς πῶς ἐπετράπη εἰς τὸν Σεβ. Λαγκαδᾶ νὰ συλλειτουργήση μὲ τὸν ψευδοκιέβου Ἐπιφάνιον, ἐνῶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶχε προσ­­κληθῆ ἀ­πὸ τὸν μόνον κανονικὸν Μητροπολίτην Κιέβου Ὀνούφριον;…