Τό κριτήριο τῆς Τελικῆς Κρίσεως, εἶναι μόνο ἡ ἀγάπη;

Πορφυρίτης

«Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με.»[1]. Ἄλλη μία εὐαγγελική περικοπή, ἡ τῆς Μελλούσης Κρίσεως[2], πού ἔχει διαστρεβλωθεῖ ἀπό τούς ὑπηρέτες τῆς Νέας «Ἐκκλησιαστικῆς» Τάξεως, οἱ ὁποίοι ἀνεμίζουν εὐκαίρως ἀκαίρως, τήν σημαία τῆς ἀγάπης[3]. Ἀγάπη, ἀγάπη, ἀγάπη! Αὐτό εἶναι ὁ Θεός, Ἀγάπη! Καί αὐτό θέλει ὁ Θεός, ἀγάπη! Μόνο ἀγάπη! Μέ αὐτό τό κριτήριο, λένε, θά γίνει καί ἡ Τελική Κρίση. Μόνο μέ τήν ἀγάπη.

Θά εἶχαν δίκαιο οἱ ἀγαπητοί μας ἀδελφοί, ἐάν ὁ Κύριος ἔλεγε: «Πείνασε γάρ ὁ πλησίον καί τοῦ ἐδώκατε φαγεῖν, ἐδίψησε, καί τόν ἐποτίσατε, ξένος ἦταν καί τόν συναγάγατε, γυμνός, καί τόν περιεβάλατε, ἠσθένησε, καί τόν ἐπεσκέψασθε, ἐν φυλακῇ ἦταν, καί πήγατε πρός αὐτόν». Τότε, πράγματι τό τελικό κριτήριο θά ἦταν ἡ ἀγάπη, ἡ φιλευσπλαγχνία, ἡ ἐλεημοσύνη. Παρομοίως, ἐάν αὐτοί πού εἶχαν πεινάσει ἦταν ὁ Μωάμεθ, ὁ Βούδδας, ὁ Πάπας, ἤ ὁ Μέγας Ἀρχιτέκτων τοῦ Σύμπαντος. Ἐάν εἶχαν πεινάσει αὐτοί, τότε καί πάλι τό κριτήριο θά ἦταν ἡ ἀγάπη, ἀνεξαρτήτου Πίστεως καί θρησκείας.

Κυριακή τῆς Ἀπόκρεω: Ἀγάπη ναί, ἀλλὰ ποιὰ ἀγάπη;

Τοῦ μακαριστοῦ Πρωτοπρσβυτέρου Γεωργίου Μεταλληνοῦ

ΕΚ ΦΩΤΟΣ «Κηρύγματικές σκέψεις στὰ εὐαγγελικὰ ἀναγνώσματα», Ἐκδόσεις "Ὀρθόδοξος Κυψέλη" Θεσσαλονίκη

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ Ματθαίου κε’ 31-46.

«ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε» (Ματθ. κε’ 40)

1. Ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ ἔρχεται νὰ μᾶς ὑπενθυμίσει μιὰ μεγάλη ἀλήθεια. Τὴν περασμένη Κυριακὴ μίλησε τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο γιὰ τὴν ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ - Πατέρα, ποὺ περιμένει τὸ πλάσμα του νὰ ἐπιστρέψει. Αὐτὸ ὅμως δὲν πρέπει νὰ μᾶς κάμει νὰ ξεχάσουμε καὶ τὴν δικαιοσύνη Του. Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι μονάχα στοργικὸς Πατέρας. Εἶναι καὶ δίκαιος Κριτής. «Οὔτε ὁ ἔλεος αὐτοῦ ἄκριτος, οὔτε ἡ κρίσης ἀνελεήμων» λέγει ὁ Μ. Βασίλειος. Θὰ κρίνει τὸν Κόσμο, μᾶς λέγει τὸ Εὐαγγέλιο, καὶ μάλιστα ὄχι αὐθαίρετα, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα μας. Μᾶς φέρνει, λοιπόν, ἡ σημερινὴ περικοπὴ ἐνώπιον τοῦ γεγονότος τῆς κρίσεως. Καὶ λέμε «γεγονότος», γιατί ἡ παγκόσμια κρίση ἀποτελεῖ γιὰ τὴν πίστη μας.... ἐσχατολογικὴ βεβαιότητα καὶ πραγματικότητα, ποὺ ὁμολογεῖται σ’ αὐτὸ τὸ Σύμβολό μας ὡς ἐκκλησιαστικὴ πίστη: «Καὶ πάλιν ἐρχόμενον κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς...».

Καλούμεθα, λοιπόν, σήμερα νὰ συνειδητοποιήσουμε τρία πράγματα. Πρῶτον, ὅτι Κριτής μας θὰ εἶναι ὁ Ἰ. Χριστός, ὡς Θεός. Σωτὴρ ὁ Χριστὸς ἀλλὰ καὶ Κριτής. Ἂν τὴν πρώτη φορὰ ἦλθε ταπεινὸς στὴ γῆ, «ἵνα σώση τὸν κόσμον», τώρα θὰ ἔλθει «ἐν τῇ δόξη αὐτοῦ», ἵνα κρίνη τὸν κόσμον. Αὐτὸς ποὺ ἔγινε γιὰ μᾶς «κατάρα» πάνω στὸν Σταυρό, ἔχει κάθε δικαίωμα νὰ μᾶς κρίνει, ἂν ἀφήσαμε νὰ μείνει μέσα μας καὶ στὴν κοινωνία μας ἀνενέργητη ἡ θυσία Του. Δεύτερον θὰ κρίνει ὄχι μόνο τοὺς Χριστιανούς, οὔτε μόνο τοὺς ἐθνικούς, ὅπως πίστευαν οἱ Ἑβραῖοι γιὰ τὴν κρίση τοῦ Θεοῦ. Θὰ κρίνει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, χριστιανοὺς καὶ μή, πιστοὺς καὶ ἀπίστους. Τρίτον βάση τῆς κρίσεως, τὸ κριτήριο, θὰ εἶναι ἡ ἀγάπη.

Κυριακή τῆς Ἀπόκρεω. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν Δευτέρα Παρουσία καί τήν τελική κρίση

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ [:Ματθ. 25,31-46]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

«Όταν λοιπόν έλθει ο Υιός του ανθρώπου με όλη τη δόξα του Πατρός Του και όλοι οι άγγελοι μαζί Του, τότε θα καθίσει στον θρόνο της δόξας Του και θα χωρίσει τα πρόβατα από τα ερίφια και τους μεν πρώτους θα τους επιδοκιμάσει, διότι όταν πεινούσε τον έθρεψαν, όταν διψούσε τον πότισαν, όταν ήταν ξένος τον περιμάζεψαν, όταν ήταν γυμνός τον έντυσαν, όταν ήταν ασθενής τον επισκέφτηκαν και όταν βρισκόταν στη φυλακή πήγαν και τον είδαν, και θα δώσει τη βασιλεία Του σε αυτούς. Τους άλλους δε οι οποίοι έκαναν τα αντίθετα, θα τους αποδοκιμάσει και θα τους στείλει στο αιώνιο πυρ, που είναι ετοιμασμένο για τον διάβολο και τους αγγέλους του».

Την περικοπή αυτή τη γλυκύτατη, στην οποία δεν παραλείπουμε διαρκώς να επανερχόμαστε, και με την οποία, ως τελευταία, πολύ ορθώς ολοκληρώνεται ο λόγος, ας την ακούσουμε τώρα με κάθε προσοχή και κατάνυξη μεγάλη· διότι σ’ αυτήν γίνεται πολύς λόγος για τη φιλανθρωπία και την ελεημοσύνη. Για το θέμα αυτό και προηγουμένως μίλησε γι’ αυτή με διάφορους τρόπους, ενώ εδώ ομιλεί σαφέστερα και εμφαντικότερα, καθώς δεν παρουσιάζει εδώ δύο ή τρία ή πέντε πρόσωπα, αλλά ολόκληρη την οικουμένη. Μολονότι στην πραγματικότητα, και οι προηγούμενες περικοπές, οι οποίες ανέφεραν δύο πρόσωπα, δεν εννοούσαν ακριβώς δύο μόνο, αλλά δύο κατηγορίες ανθρώπων, όσους παρακούουν στις θείες εντολές και όσους υπακούουν.

Αλλά εδώ χρησιμοποιεί τον λόγο πιο φρικώδη και διαυγή. Γι’ αυτό και δεν λέγει τη συνήθη φράση: «η Βασιλεία ομοιάζει», αλλά ολοφάνερα πλέον παρουσιάζει τον εαυτό Του, λέγοντας «Ὃταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ (:Όταν έρθει ο Υιός του ανθρώπου με όλη τη δόξα Του)»[Ματθ.25,31]· διότι τώρα ήρθε περιφρονημένος, ήλθε μέσα σε ύβρεις και προσβολές. Τότε όμως θα κάθεται στον θρόνο της δόξας Του. Και μάλιστα μνημονεύει αδιάκοπα τη δόξα Του. Επειδή πλησίαζε ο καιρός της Σταύρωσης, η οποία εθεωρείτο ατιμωτική, γι’ αυτό ενισχύει τον ακροατή και φέρνει μπροστά στα μάτια του το δικαστήριο και στήνει γύρω από αυτό ολόκληρη την οικουμένη. Και δεν κάνει τον λόγο τρομερό μόνο με τον τρόπο αυτό, αλλά και με το να παρουσιάζει τους ουρανούς να αδειάζουν· γιατί θα είναι μαζί Του όλοι οι άγγελοι, λέγει, για να μαρτυρούν πόσες υπηρεσίες πρόσφεραν σαν απεσταλμένοι του Δεσπότου για τη σωτηρία των ανθρώπων. Αλλά και από κάθε άποψη θα προκαλεί τρόμο η ημέρα τότε εκείνη.

Έπειτα λέγει: «Συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη (:Θα συναχθούν μπροστά Του όλα τα έθνη)», δηλαδή ολόκληρο το ανθρώπινο γένος· «καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων(:και θα τους χωρίσει τον ένα από τον άλλο, όπως ο βοσκός χωρίζει τα πρόβατα από τα ερίφια)»[Ματθ.25,32]· διότι τώρα δεν είναι χωρισμένοι, αλλά όλοι μαζί ανακατεμένοι, ενώ τότε θα γίνει ο χωρισμός με κάθε ακρίβεια. Στην αρχή λοιπόν τους τοποθετεί χωριστά και τους αποκαλύπτει από τον τόπο στον οποίο τους τοποθετεί, τους δικαίους δηλαδή στα δεξιά Του και τους ασεβείς στα αριστερά Του. Έπειτα όμως δείχνει τον χαρακτήρα και τη διαγωγή του καθενός με το όνομα που τους δίνει: τη μια κατηγορία την ονομάζει «ερίφια», την άλλη «πρόβατα», για να δείξει πόσο άκαρποι είναι οι πρώτοι –γιατί κανένα όφελος δεν μπορεί να προέλθει από τα ερίφια- και πόσο μεγάλη καρποφορία επέφεραν κατά τη διάρκεια της επίγειας ζωής τους οι άλλοι- γιατί είναι μεγάλο το εισόδημα των προβάτων, μαλλί και γάλα και μικρά, που δεν μπορεί το ερίφι να δώσει. Τα ζώα όμως, τα οποία δεν έχουν λογικό, είναι από τη φύση τους αποδοτικά ή μη, ενώ οι άνθρωποι από την ελεύθερη προαίρεσή τους και γι’ αυτό άλλοι τιμωρούνται κι άλλοι στεφανώνονται.

Οἱ φάκελλοι τῶν κεκοιμημένων, πιστῶν καί ἀπίστων, μένουν ἀνοιχτοί μέχρι τῆς Δευτέρας Παρουσίας

Οι φάκελοι των κεκοιμημένων, πιστών και απίστων, μένουν ανοιχτοί μέχρι της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού και δέχονται αλλοιώσεις.

Κατ' αναλογία των ανθρώπων και των προσπαθειών της στρατευομένης Εκκλησίας, οι φάκελοι επηρεάζονται, με τα μνημόσυνα, τα σαρανταλείτουργα, τις ελεημοσύνες και τις προσευχές που γίνονται στο όνομά τους.

Υπάρχουν επίσης άνθρωποι, που πέθαναν με 100% κόλαση και έως ότου γίνει η Δευτέρα Παρουσία, θα βρεθούν με 1000% κόλαση.

Θα ρωτήσει κάποιος:

Λίγο πρίν τό θάνατο…

Λίγο πριν το θάνατο…

Η άμβλωση δεν είναι απλό θέμα. Αφαιρεί μια παιδική ζωή. Όσες δικαιολογίες και αν επικαλεσθεί η γυναίκα, όσο και αν την απωθήσει, η πράξη διαποτίζει όλη της τη ζωή και την ύπαρξη.

Από «Αφήστε με να ζήσω!»

Τί γίνεται όταν φτάσει για αυτήν η ώρα του τέλους της; Όταν βρεθεί αντιμέτωπη με το δικό της θάνατο, με την προσωπική της συνάντηση με το Θεό, με τις ψυχές των παιδιών που αρνήθηκε; Με την τελική κρίση; Η ψυχή αναλογίζεται την αιωνιότητα και βασανίζεται αν δεν έχει τακτοποιηθεί πνευματικά, αν δεν μετανόησε και δεν ζήτησε συγχώρεση από τον Θεό. Όταν όμως υπάρξει μετάνοια τότε για αυτή τη ψυχή ανοίγει κυριολεκτικά ο Παράδεισος!

Διηγείται κάποιος την προθανάτια αγωνία μιας ταλαίπωρης γυναίκας: «Στη μικρή κτηνοτροφική κοινότητα του Idaho όπου μεγάλωσα, υπήρχε μια ηλικιωμένη γυναίκα, μητέρα μιας από τις πιο εύπορες οικογένειες κτηνοτρόφων. Η ίδια είχε κάνει πολλά παιδιά αλλά και πολλές αμβλώσεις Όταν πέθαινε στο νοσοκομείο, τα τελευταία της λόγια, που ψιθύρισε σε μια από τις νοσηλεύτριες, ήταν «Ω…, όλα αυτά τα μικρά μωρά! Λυπάμαι πολύ…. Τι θα τους πω; Θα με συγχωρήσουν;» (1)

Ἡ φοβερὴ τελευταία κρίση κατὰ τὴν Β' Παρουσία τοῦ Κυρίου, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου

 ΚΗΡΥΓΜΑ ΣΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ_Ἡ φοβερὴ τελευταία κρίση κατὰ τὴν Β' Παρουσία τοῦ Κυρίου, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Πνευματικὰ γυμνάσματα , Σύντομες μελέτες, 1-7-2023 Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, 

Ἡ μεγάλη ἡμέρα τῆς κρίσεως ἐξ αἰτίας τῶν πραγμάτων πού θά ἐξεταστοῦν (Β' μέρος), Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου Β' μέρος, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 ΟΜΙΛΙΑ_Η  μεγάλη ημέρα της κρίσεως εξ αιτίας των πραγμάτων που θα εξεταστούν (Β' μέρος), Αγ. Νικοδήμου Αγιορειτου- Πνευματικά γυμνασματα, μελέτη 11η, Β' μέρος, 23-2-2023, Αρχιμ. Σάββα Αγιορειτου

Καί αὐτό τό βλέμμα θά εἶναι ἡ χειρότερη κόλαση..!

Ο Κύριος μόλις έχει συλληφθεί μετά το προδοτικό φίλημα του Ιούδα στον κήπο της Γεθσημανή και εν τω μέσω της νυκτός έχει οδηγηθεί «εις τον οίκον του αρχιερέως». Ο Πέτρος, ακολουθώντας από μακριά, μπαίνει στην αυλή του αρχιερέως και ανακατεύεται με τον όχλο και τους υπηρέτες, που λόγω του ψύχους ανάβουν φωτιά να ζεσταθούν.

Εκεί όμως, εντελώς απροσδόκητα, μπρος στις καχύποπτες ερωτήσεις των υπηρετών αρνείται τρεις φορές τον Χριστό. Την τρίτη μάλιστα φορά προσπαθεί με όρκους και αναθέματα να αποσείσει από πάνω του κάθε υποψία για ενδεχόμενη σχέση και γνωριμία του με τον Χριστό. Αμέσως τότε λάλησε ο πετεινός.

Τη στιγμή εκείνη «στραφείς ο Κύριος ενέβλεψε τω Πέτρω». Ενώ βρισκόταν ενώπιον του αρχιερέως, ανακρινόμενος υπό του Συνεδρίου, στρέφεται ελαφρά προς τον Πέτρο. Το βλέμμα του, διατρέχοντας το ανώνυμο πλήθος, αναζητεί μακριά στην αυλή το βλέμμα του Πέτρου. Και το συναντάει. Η θάλασσα του πόνου και της θλίψης που ξεχυνόταν από το βλέμμα του Χριστού, κάνει τον Πέτρο

να ανανήψει αυτοστιγμεί.

Ο Χριστός δεν ρίχνει κανένα κεραυνό στον Πέτρο, δεν του επιβάλλει καμμιά τιμωρία για την άρνησή του. Του δείχνει απλώς πόσο πόνεσε. Η χειρότερη κόλαση για τον Πέτρο ήταν το βλέμμα εκείνο του Χριστού. Αποτέλεσμα: «Και εξελθών έξω ο Πέτρος έκλαυσε πικρώς».

Το σκηνικό αντιστρέφεται τώρα. Ο Υιός του ανθρώπου έρχεται «επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής».

Κυριακή τῆς Ἀπόκρεω. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν Δευτέρα Παρουσία καί τήν Τελική Κρίση

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ [:Ματθ. 25,31-46]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

«Όταν λοιπόν έλθει ο Υιός του ανθρώπου με όλη τη δόξα του Πατρός Του και όλοι οι άγγελοι μαζί Του, τότε θα καθίσει στον θρόνο της δόξας Του και θα χωρίσει τα πρόβατα από τα ερίφια και τους μεν πρώτους θα τους επιδοκιμάσει, διότι όταν πεινούσε τον έθρεψαν, όταν διψούσε τον πότισαν, όταν ήταν ξένος τον περιμάζεψαν, όταν ήταν γυμνός τον έντυσαν, όταν ήταν ασθενής τον επισκέφτηκαν και όταν βρισκόταν στη φυλακή πήγαν και τον είδαν, και θα δώσει τη βασιλεία Του σε αυτούς. Τους άλλους δε οι οποίοι έκαναν τα αντίθετα, θα τους αποδοκιμάσει και θα τους στείλει στο αιώνιο πυρ, που είναι ετοιμασμένο για τον διάβολο και τους αγγέλους του».

Την περικοπή αυτή τη γλυκύτατη, στην οποία δεν παραλείπουμε διαρκώς να επανερχόμαστε, και με την οποία, ως τελευταία, πολύ ορθώς ολοκληρώνεται ο λόγος, ας την ακούσουμε τώρα με κάθε προσοχή και κατάνυξη μεγάλη· διότι σ’ αυτήν γίνεται πολύς λόγος για τη φιλανθρωπία και την ελεημοσύνη. Για το θέμα αυτό και προηγουμένως μίλησε γι’ αυτή με διάφορους τρόπους, ενώ εδώ ομιλεί σαφέστερα και εμφαντικότερα, καθώς δεν παρουσιάζει εδώ δύο ή τρία ή πέντε πρόσωπα, αλλά ολόκληρη την οικουμένη. Μολονότι στην πραγματικότητα, και οι προηγούμενες περικοπές, οι οποίες ανέφεραν δύο πρόσωπα, δεν εννοούσαν ακριβώς δύο μόνο, αλλά δύο κατηγορίες ανθρώπων, όσους παρακούουν στις θείες εντολές και όσους υπακούουν.

Αλλά εδώ χρησιμοποιεί τον λόγο πιο φρικώδη και διαυγή. Γι’ αυτό και δεν λέγει τη συνήθη φράση: «η Βασιλεία ομοιάζει», αλλά ολοφάνερα πλέον παρουσιάζει τον εαυτό Του, λέγοντας «Ὃταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ (:Όταν έρθει ο Υιός του ανθρώπου με όλη τη δόξα Του)»[Ματθ.25,31]· διότι τώρα ήρθε περιφρονημένος, ήλθε μέσα σε ύβρεις και προσβολές. Τότε όμως θα κάθεται στον θρόνο της δόξας Του. Και μάλιστα μνημονεύει αδιάκοπα τη δόξα Του. Επειδή πλησίαζε ο καιρός της Σταύρωσης, η οποία εθεωρείτο ατιμωτική, γι’ αυτό ενισχύει τον ακροατή και φέρνει μπροστά στα μάτια του το δικαστήριο και στήνει γύρω από αυτό ολόκληρη την οικουμένη. Και δεν κάνει τον λόγο τρομερό μόνο με τον τρόπο αυτό, αλλά και με το να παρουσιάζει τους ουρανούς να αδειάζουν· γιατί θα είναι μαζί Του όλοι οι άγγελοι, λέγει, για να μαρτυρούν πόσες υπηρεσίες πρόσφεραν σαν απεσταλμένοι του Δεσπότου για τη σωτηρία των ανθρώπων. Αλλά και από κάθε άποψη θα προκαλεί τρόμο η ημέρα τότε εκείνη.

Οἱ κεκοιμημένοι βρίσκονται σέ στάσιμη κατάσταση πρίν κριθοῦν ὁριστικά; , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Οἱ κεκοιμημένοι βρίσκονται σέ στάσιμη κατάσταση πρίν κριθοῦν ὁριστικά; , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Εἶπε γέρων...

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ.«Την Ημέρα της Κρίσεως θα ακούσουμε τη ζωή μας να αφηγείται ο Φύλακας Άγγελος...»

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/08/blog-post_863.html

«Μὴ πλανᾶσθε» Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

«Μὴ πλανᾶσθε»

Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀπόσπασμα 23/1/22

«Μὴ πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται [ἀρσενοκοῖτες εἶναι οἱ ὁμοφυλόφιλοι] οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδωροι [λοίδωροι εἶναι οἱ ὑβριστές], οὐχ ἅρπαγες [οὔτε οἱ ἅρπαγες, αὐτοὶ ποὺ ἁρπάζουν] βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι» (Α’Κορ. 6, 9-11), μᾶς λέει ξεκάθαρα ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν Α’ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολή.

Καὶ πάλι, στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, στὸ Βιβλίο τοῦ Λευϊτικοῦ λέγει ὅτι ἐὰν ἕνας ἄνδρας κοιμηθεῖ μετὰ ἄρσενος κοίτην γυναικός, δηλαδὴ κάνει ὁμοφυλοφιλικὴ σχέση, ὅπως μὲ γυναίκα, ἄνδρας μὲ ἄνδρα ὅπως μὲ γυναίκα, αὐτός, λέγει, θὰ πρέπει νὰ θανατωθεῖ καὶ ὁ ἕνας καὶ ὁ ἄλλος. «Ἀμφότεροι βγέλυγμα ἐποίησαν» (Λευϊτικὸν 18,22 -20,13), κάνουν βδέλυγμα, δηλαδὴ ἕνα πράγμα σιχαμερὸ μπροστὰ εἰς τὸν Θεό, τὸ φοβερότερο ἁμάρτημα καὶ τὸ πιὸ σιχαμερὸ γιὰ τὸν Θεό· «θανάτῳ θανατούσθωσαν, ἔνοχοί εἰσι» (Λευϊτικὸν 20, 11), πρέπει νὰ θανατωθοῦν, εἶναι ἔνοχοι, λέει στὸ Λευϊτικό.

Καὶ ἔχουμε καὶ τὸ παράδειγμα τὸ ἱστορικὸ τοῦ κατακλυσμοῦ. Ὁ Θεὸς κατέστρεψε τότε τὸν κόσμο μὲ τὸν κατακλυσμό, ἐξ αἰτίας αὐτῶν τῶν φοβερῶν σαρκικῶν ἁμαρτημάτων καὶ τῆς ὁμοφυλοφιλίας «διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας ( Γέν. 6,11). Καὶ τὸ ἴδιο ἔγινε καὶ ἀργότερα. Τότε ἐπἐζησε στὸν κατακλυσμὸ μόνο ἡ οἰκογένεια τοῦ Νῶε ἡ ὁποία ἦταν ἁγνή. Ἀργότερα ὅμως, πάλι ὁ Θεός, «καὶ Κύριος ἔβρεξεν ἐπὶ Σόδομα καὶ Γόμορρα θεῖον, καὶ πῦρ παρὰ Κυρίου ἐξ οὐρανοῦ» (Γέν. 19, 24). Ἐπεσε πῦρ καὶ φωτιὰ ἀπὸ τὸν Κύριο στὸν οὐρανὸ καὶ κατέστρεψε τὶς πόλεις αὐτὲς καὶ ὅλη τὴν περίχωρο, γιατὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶχαν πέσει στὸ βδελυκτὸ αὐτὸ ἁμάρτημα τῆς ὁμοφυλοφιλίας.

Εἶναι ξεκάθαρος ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. Ὅλη ἡ Ἁγία Γραφὴ καταδικάζει τὰ βδελυκτὰ σαρκικὰ ἁμαρτήματα καὶ μάλιστα τὸ χειρότερο ἀπ’ ὅλα, τὸ τῆς ὁμοφυλοφιλίας τὸ ὁποῖο δυστυχῶς σήμερα δὲν γίνεται μόνο ἐκτὸς γάμου, ἀλλὰ καὶ μέσα στὸν γάμο, δυστυχῶς, καὶ μεταξὺ τῶν ζευγαριῶν. Γιατὶ ὅπως λένε οἱ Ἅγιοι, εἶναι δύο εἰδῶν ἡ ὁμοφυλοφιλία: εἶναι αὐτὴ ποὺ γνωρίζουμε μεταξὺ τῶν ὁμοφύλων, ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ οἱ σχέσεις οἱ ἀνώμαλες, οἱ διαστροφικὲς ποὺ ὑπάρχουν μέχρι σήμερα δυστυχῶς, μέσα στὸ ζευγάρι πολλὲς φορές.

Γιατί τὰ λέμε ὅλα αὐτά; Διότι αὐτὸ τὸ κακὸ ἐξαπλώνεται παρά πολὺ καὶ οἱ κυβερνῶντες, οἱ πολιτικοὶ ἔχουν καταφέρει πολλὰ πράγματα δυστυχῶς, γιὰ νὰ ἑδραιωθεῖ αὐτὸ τὸ κακό, αὐτὴ ἡ ἁμαρτία, καὶ μεταξὺ μάλιστα τῶν νέων· νὰ περάσει στοὺς νέους τὸ μήνυμα ὅτι αὐτὴ ἡ σχέση δὲν εἶναι κάτι τὸ κακό, ἀλλὰ εἶναι τὸ ἴδιο εἴτε κάνεις μὲ τὸ ἄλλο φύλο εἴτε κάνεις μὲ τὸ ἴδιο φύλο.

Κυριακή τῆς Ἀπόκρεω. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν Δευτέρα Παρουσία καί τήν Τελική Κρίση

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ [:Ματθ. 25,31-46]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

«Όταν λοιπόν έλθει ο Υιός του ανθρώπου με όλη τη δόξα του Πατρός Του και όλοι οι άγγελοι μαζί Του, τότε θα καθίσει στον θρόνο της δόξας Του και θα χωρίσει τα πρόβατα από τα ερίφια και τους μεν πρώτους θα τους επιδοκιμάσει, διότι όταν πεινούσε τον έθρεψαν, όταν διψούσε τον πότισαν, όταν ήταν ξένος τον περιμάζεψαν, όταν ήταν γυμνός τον έντυσαν, όταν ήταν ασθενής τον επισκέφτηκαν και όταν βρισκόταν στη φυλακή πήγαν και τον είδαν, και θα δώσει τη βασιλεία Του σε αυτούς. Τους άλλους δε οι οποίοι έκαναν τα αντίθετα, θα τους αποδοκιμάσει και θα τους στείλει στο αιώνιο πυρ, που είναι ετοιμασμένο για τον διάβολο και τους αγγέλους του».

Την περικοπή αυτή τη γλυκύτατη, στην οποία δεν παραλείπουμε διαρκώς να επανερχόμαστε, και με την οποία, ως τελευταία, πολύ ορθώς ολοκληρώνεται ο λόγος, ας την ακούσουμε τώρα με κάθε προσοχή και κατάνυξη μεγάλη· διότι σ’ αυτήν γίνεται πολύς λόγος για τη φιλανθρωπία και την ελεημοσύνη. Για το θέμα αυτό και προηγουμένως μίλησε γι’ αυτή με διάφορους τρόπους, ενώ εδώ ομιλεί σαφέστερα και εμφαντικότερα, καθώς δεν παρουσιάζει εδώ δύο ή τρία ή πέντε πρόσωπα, αλλά ολόκληρη την οικουμένη. Μολονότι στην πραγματικότητα, και οι προηγούμενες περικοπές, οι οποίες ανέφεραν δύο πρόσωπα, δεν εννοούσαν ακριβώς δύο μόνο, αλλά δύο κατηγορίες ανθρώπων, όσους παρακούουν στις θείες εντολές και όσους υπακούουν.

Αλλά εδώ χρησιμοποιεί τον λόγο πιο φρικώδη και διαυγή. Γι’ αυτό και δεν λέγει τη συνήθη φράση: «η Βασιλεία ομοιάζει», αλλά ολοφάνερα πλέον παρουσιάζει τον εαυτό Του, λέγοντας «Ὃταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ (:Όταν έρθει ο Υιός του ανθρώπου με όλη τη δόξα Του)»[Ματθ.25,31]· διότι τώρα ήρθε περιφρονημένος, ήλθε μέσα σε ύβρεις και προσβολές. Τότε όμως θα κάθεται στον θρόνο της δόξας Του. Και μάλιστα μνημονεύει αδιάκοπα τη δόξα Του. Επειδή πλησίαζε ο καιρός της Σταύρωσης, η οποία εθεωρείτο ατιμωτική, γι’ αυτό ενισχύει τον ακροατή και φέρνει μπροστά στα μάτια του το δικαστήριο και στήνει γύρω από αυτό ολόκληρη την οικουμένη. Και δεν κάνει τον λόγο τρομερό μόνο με τον τρόπο αυτό, αλλά και με το να παρουσιάζει τους ουρανούς να αδειάζουν· γιατί θα είναι μαζί Του όλοι οι άγγελοι, λέγει, για να μαρτυρούν πόσες υπηρεσίες πρόσφεραν σαν απεσταλμένοι του Δεσπότου για τη σωτηρία των ανθρώπων. Αλλά και από κάθε άποψη θα προκαλεί τρόμο η ημέρα τότε εκείνη.

Έπειτα λέγει: «Συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη (:Θα συναχθούν μπροστά Του όλα τα έθνη)», δηλαδή ολόκληρο το ανθρώπινο γένος· «καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων(:και θα τους χωρίσει τον ένα από τον άλλο, όπως ο βοσκός χωρίζει τα πρόβατα από τα ερίφια)»[Ματθ.25,32]· διότι τώρα δεν είναι χωρισμένοι, αλλά όλοι μαζί ανακατεμένοι, ενώ τότε θα γίνει ο χωρισμός με κάθε ακρίβεια.

Θά δώσουμε γιά ὅλα λόγο!”Ὅσιος Ἰάκωβος Τσαλίκης

“Είδα, παιδί μου, ότι όλη μας η ζωή, έργα, λόγια, σκέψεις είναι γραμμένα, θα δώσουμε για όλα λόγο!”

Όσιος Ιάκωβος Τσαλίκης

https://proskynitis.blogspot.com/2021/11/blog-post_997.html

ΗΜΕΡΑ ΙΒ΄. Περὶ τῆς τελευταίας Κρίσεως.

ΗΜΕΡΑ ΙΒ΄. Περὶ τῆς τελευταίας Κρίσεως.

Α΄. Ὅλα τὰ σημεῖα ὅπου ἔχουν νὰ γίνουν εἰς τὴν μέλλουσαν κρίσιν, καθὼς τὰ σημειώνουν αἱ Θεῖαι Γραφαί, θέλουν εἶναι ταῦτα· ὁ ἥλιος σκοτεινιασμένος· ἡ σελήνη αἱματώδης ὡς ἀπὸ μαῦρον αἶμα· οἱ ἀστέρες πίπτοντες· ἡ θάλασσα ἠχοῦσα· ἡ γῆ ἀνοίγουσα βαθυτάτας φάραγγας· σεισμοὶ φοβεροὶ· πόλεμοι φρικτοὶ καὶ ἄλλα πολλά.

Β΄. Ἡ κρίσις θέλει ἔλθη αἰφνιδίως, ὅταν κανεὶς δὲν τὸ λογιάζῃ· ὅταν οἱ ἄνθρωποι ἁμαρτάνουν· ὅταν δὲν εἶναι πλέον καιρὸς νὰ μετανοήσουν καὶ νὰ διορθωθοῦν.

Γ΄. Μὲ φόβον μέγαν θέλει βρέξει ἀπὸ τὸν οὐρανὸν ἕνα πῦρ, ὅπου θέλει ῥουφήσει εἰς τὰς φλόγας του καὶ ἀνθρώπους καὶ ζῶα καὶ φυτὰ καὶ χώρας καὶ ἀκροπόλεις καὶ ὅλον τὸν κόσμον· ὢ ποῖος ἐμπρησμός! Ἄν μέλλουν νὰ ἔχουν τόσον φόβον τὰ ἀναίσθητα κτίσματα, πόσον ἄραγε θέλουν νὰ ἔχουν οἱ ἁμαρτωλοί;

Τρεῖς πράξεις πρέπει νὰ κάμνῃς εἰς ταύτην τὴν μελέτην·

α΄. φόβον τῆς Θείας Δικαιοσύνης·

β΄. συντριβὴν καὶ μετάνοιαν διὰ τὰς ἁμαρτίας σου

γ΄. δέησιν ταπεινὴν εἰς τὴν Θείαν Εὐσπλαγχνίαν.

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.

(Πνευματικά Γυμνάσματα). εδώ

Έτεραι σύντομοι μελέται,

φυλακτήριον της ψυχής καλούμεναι,

(διαμοιρασμέναι εις πάσαν ημέραν του μηνός).

https://wra9.blogspot.com/2021/07/blog-post_389.html

ΗΜΕΡΑ ΙϚ. Περὶ τοῦ χωρισμοῦ τῶν δικαίων καὶ τῶν ἁμαρτωλῶν.

ΗΜΕΡΑ ΙϚ. Περὶ τοῦ χωρισμοῦ τῶν δικαίων καὶ τῶν ἁμαρτωλῶν.

Α΄. Εἰς ταύτην τὴν ζωὴν κατοικοῦν ὁμοῦ ἀθῶοι καὶ πταῖσται, δίκαιοι καὶ ἁμαρτωλοὶ καὶ μετὰ τὸν θάνατον ἀκόμη ὁμοῦ θάπτονται· ἀλλὰ τότε ἔχουν νὰ χωρισθοῦν ἀπὸ τοὺς Ἀγγέλους οἱ δίκαιοι ἀπὸ τοὺς ἁμαρτωλοὺς· καὶ εἰς μὲν τὴν δεξιὰν θὰ εἶναι οἱ δίκαιοι καὶ ἴσως ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ἐγὼ ἐπεριγελοῦσα ἐδῶ εἰς τὸν κόσμον.

Β΄. Εἰς δὲ τὴν ἀριστερὰν οἱ ἁμαρτωλοὶ καὶ ἴσως ἐκεῖνοι μὲ τοὺς ὁποίους ἐγὼ ἥμαρτον.

Γ΄. Ἐγὼ δὲ εἰς ποῖον μέρος ἄρά γε ἔχω νὰ εὑρεθῶ;

ΗΜΕΡΑ ΙΖ΄. Περὶ τῆς τελευταίας ἀποφάσεως.

ΗΜΕΡΑ ΙΖ΄. Περὶ τῆς τελευταίας ἀποφάσεως.

Α΄. Ἀφ’οὖ χωρισθοῦν οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπό τοὺς δικαίους, θέλει κάμνει ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς τὴν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία θέλει εἶναι διὰ πάντα στερεὰν καὶ ἀπαρασάλευτος.

Β΄. Ἀπόφασις, ἡ ὁποία θέλει βαλθῆ εὐθὺς εἰς πρᾶξιν.

Κυριακή τῆς Ἀπόκρεω: Ἡ Κυριακή τῆς Μελλούσης Κρίσεως (Γέροντας Πετρώνιος Τανάσε)

Την παραβολή του Ασώτου Υιού θα την ενθυμούμεθα, όσον καιρό θα υπάρχει αυτός ο κόσμος, διότι δι’ αυτής εκφράζεται η ανεκλάλητη αγάπη και το έλεος του Θεού προς ημάς. Γι’ αυτό ίσως ο Σωτήρ ήθελε να πεθάνει δια σταυρικού θανάτου, δηλαδή με τα χέρια τεντωμένα, όπως άλλωστε πάντοτε τον παρουσιάζει και η Εκκλησία, για να μας φανερώσει ότι για πάντα θα μένει με τις αγκάλες ανοικτές, για ν’ αγκαλιάζει όλους τους αμαρτωλούς, οι οποίοι επιστρέφουν στο πατρικό τους σπίτι.

Η αγάπη όμως δεν είναι μονόπλευρη. Ζητεί απάντηση από τον αγαπώντα. Και η φυσικότερη απάντησις δεν ημπορεί να είναι άλλη παρά μόνον η αγάπη. Εάν η Κυριακή του Ασώτου μας επρόβαλε την άπειρη αγάπη του Θεού προς τους ανθρώπους, η τρίτη αυτή Κυριακή, της Μελλούσης Κρίσεως, μας παρακινεί να στοχασθούμε την απάντηση που θα δώσουμε απέναντι της θείας αγάπης.

Η αγάπη προς τον Θεό είναι ιερότατο καθήκον του ανθρώπου. Δεν αγαπούν άραγε τα παιδιά τους γονείς τους; Και τα ζώα και τ’ άγρια θηρία δεν αγαπούν τους ευεργέτες τους; Πώς λοιπόν να μην αγαπήσει ο άνθρωπος τον Θεό, τον ποιητή και χορηγό παντός αγαθού; «Η αγάπη του Θεού είναι η φυσικότερη κίνησις της καρδιάς του ανθρώπου. Πρέπει να σε εξαναγκάσουν, να σε πιέσουν, να σε βασανίσουν για να μην αγαπάς τον Θεό» (Reguy).

Γι’ αυτό, από την Παλαιά Διαθήκη ακόμη, η αγάπη του Θεού εκφράζεται στην αρχή του Δεκαλόγου είναι η μεγαλύτερη εντολή στην οποία περιέχεται όλος ο Νόμος και οι Προφήτες. «Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου» (Ματθ. 22, 37). Ενώ ο Σωτήρ Ιησούς Χριστός μας διαβεβαιώνει ότι καμία άλλη εντολή δεν είναι ανώτερη από την εντολή της αγάπης.

Κυριακή τῆς Ἀπόκρεω. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν Δευτέρα Παρουσία καί τήν τελική κρίση

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ [:Ματθ. 25,31-46] 

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ 

«Όταν λοιπόν έλθει ο Υιός του ανθρώπου με όλη τη δόξα του Πατρός Του και όλοι οι άγγελοι μαζί Του, τότε θα καθίσει στον θρόνο της δόξας Του και θα χωρίσει τα πρόβατα από τα ερίφια και τους μεν πρώτους θα τους επιδοκιμάσει, διότι όταν πεινούσε τον έθρεψαν, όταν διψούσε τον πότισαν, όταν ήταν ξένος τον περιμάζεψαν, όταν ήταν γυμνός τον έντυσαν, όταν ήταν ασθενής τον επισκέφτηκαν και όταν βρισκόταν στη φυλακή πήγαν και τον είδαν, και θα δώσει τη βασιλεία Του σε αυτούς. Τους άλλους δε οι οποίοι έκαναν τα αντίθετα, θα τους αποδοκιμάσει και θα τους στείλει στο αιώνιο πυρ, που είναι ετοιμασμένο για τον διάβολο και τους αγγέλους του». 

Την περικοπή αυτή τη γλυκύτατη, στην οποία δεν παραλείπουμε διαρκώς να επανερχόμαστε, και με την οποία, ως τελευταία, πολύ ορθώς ολοκληρώνεται ο λόγος, ας την ακούσουμε τώρα με κάθε προσοχή και κατάνυξη μεγάλη· διότι σ’ αυτήν γίνεται πολύς λόγος για τη φιλανθρωπία και την ελεημοσύνη. Για το θέμα αυτό και προηγουμένως μίλησε γι’ αυτή με διάφορους τρόπους, ενώ εδώ ομιλεί σαφέστερα και εμφαντικότερα, καθώς δεν παρουσιάζει εδώ δύο ή τρία ή πέντε πρόσωπα, αλλά ολόκληρη την οικουμένη. Μολονότι στην πραγματικότητα, και οι προηγούμενες περικοπές, οι οποίες ανέφεραν δύο πρόσωπα, δεν εννοούσαν ακριβώς δύο μόνο, αλλά δύο κατηγορίες ανθρώπων, όσους παρακούουν στις θείες εντολές και όσους υπακούουν. 

Ἄγγελος ἐλίσσων τόν οὐρανόν

Άγγελος ελίσσων τον ουρανόν (Τελική Κρίση, λεπτομέρεια),

1736, Άγιος Αθανάσιος, Ντουρμάνι, Βέροια.

https://proskynitis.blogspot.com/2020/07/blog-post_56.html