π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ἡ σχέση τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης μὲ τὴν Φιλόσοφο Ὑπατία

  

Ὁ μακαριστὸς πρωτοπρεσβύτερος πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός, ποὺ ὑπῆρξε ὁμότιμος Καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν, μιλάει γιὰ τὴν σύγχυση τοῦ προσώπου τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης μὲ τὴν Φιλόσοφο Ὑπατία.

πεμπτουσία

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2024/11/h.html

Ἁγία Αἰκατερίνα καὶ Ὑπατία

Τοῦ Ἀποστόλου Παπαδημητρίου

Ἡ ἁγία Αἰκατερίνα ἀνήκει στὴν τελευταία γενιὰ τῶν πρώτων μαρτύρων τῆς χριστιανικῆς πίστης, καθὼς μαρτύρησε τὸ 304 μ.Χ. Τὸ 323 ὁ μέγας καὶ ἅγιος Κωνσταντῖνος ἐξέδωσε τὸ διάταγμα περὶ ἀνεξιθρησκείας καὶ οἱ διωγμοὶ τερματίστηκαν. Ὅμως οἱ τελευταῖοι διωγμοί, τοὺς ὁποίους εἶχε κηρύξει ὁ Διοκλητιανὸς τὸ 303 μ.Χ. καὶ συνέχισαν οἱ διάδοχοί του, ἤσαν οἱ ἀγριότεροι. Μάλιστα εἶχε θέσει ὁ ἐμπαθὴς αὐτοκράτορας σὲ κυκλοφορία νόμισμα στὸ ὁποῖο ἀνέγραφε «Christiani delendi sunt» (Οἱ χριστιανοὶ νὰ ἐξολοθρευτοῦν). Δὲν πρόφθασε νὰ δεῖ τὸ ὄνειρό του νὰ πραγματοπoιεῖται, καθὼς δύο ἔτη ἀργότερα παραιτήθηκε ἀπὸ τὸν θρόνο καὶ τὸ 308 μ.Χ. πέθανε.

Ἡ Αἰκατερίνα, κατὰ τὸν συναξαριστή της, ἦταν κόρη ἄρχοντα τῆς Ἀλεξάνδρειας τῆς Αἰγύπτου πλούσια καὶ πανέμορφη. Σὲ ἡλικία μόλις δεκαοκτὼ ἐτῶν εἶχε γίνει κάτοχος τῆς παιδείας ἑλληνικῆς καὶ λατινικῆς καὶ ἀρκετῶν γλωσσῶν. Γι’ αὐτὸ καὶ ἦταν ὑποψήφια νύμφη μὲ πλεῖστες ὅσες προτάσεις. Εἶχε μητέρα χριστιανή, ἀπὸ τὴν ὁποία διδάχθηκε τὴν πίστη, γιὰ εὐνόητους ὅμως λόγους ἡ πίστη τους δὲν ἦταν γνωστὴ εὐρύτερα. Ὅταν ἐντάθηκε ὁ διωγμὸς δὲν ἦταν πλέον δυνατὸν νὰ παραμείνουν στὴν ἀφάνεια. Ἡ Αἰκατερίνα ὁμολόγησε τὴν πίστη της...

μπροστὰ στὸν ἄρχοντα τῆς πόλης της καὶ ἔφερε πολλὰ ἐπιχειρήματα κατὰ τῆς πίστης στὰ εἴδωλα. Αὐτός, ὅπως ὅλοι οἱ κουφοί ἄρχοντες, ἐξεμάνη, καθὼς γνώριζε καὶ τὴν κατάρτιση τῆς νεαρῆς ἀρχοντοπούλας. Ζήτησε τότε τὴ βοήθεια πολλῶν συμπολιτῶν του, ἑκατὸν πενήντα κατὰ τὸν συναξαριστή, ἐγκρατῶν στὰ γράμματα καὶ στὴ ρητορικὴ τέχνη, προκειμένου νὰ ἀποστομώσουν τὴ νεαρή, ποὺ εἶχε τὸ θράσος νὰ τὸν προκαλέσει, καὶ νὰ τὴν παραδώσει μετὰ στὸ μαρτύριο. Ἡ Αἰκατερίνα ὄχι μόνο δὲν κάμφθηκε ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματα ἐκ τῆς θύραθεν παιδείας, τὴν ὁποία κατεῖχε ἐξ ἴσου καλὰ μὲ τοὺς ἀντιπάλους της, ἀλλὰ πέτυχε τὴ μεταστροφή τους στὴ χριστιανικὴ πίστη.

Οἱ ἱστορικές ἀνακρίβειες τῆς ταινίας «AGORA» τοῦ Ἀλεχάντρο Ἀμεναμπάρ

Της Ειρήνης Α. Αρτέμη  - Πτ. Θεολογίας - Φιλολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών 

Mphil Θεολογίας Παν. Αθηνών, υπ. διδάκτορος Θεολογίας του Παν. Αθηνών

Η ταινία «Agora» διαπραγματεύεται τη ζωή της Αλεξανδρινής φιλοσόφου Υπατίας μέσα στην ταραγμένη περίοδο του τέλους του 4ου αιώνα και αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Αρχικά πρέπει να σημειωθεί ότι ο Αλεχάντρο Αμεναμπάρ, σκηνοθέτης της ταινίας είναι άθεος. Κατά δική του ομολογία γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα σε μία χριστιανική οικογένεια, μετά έγινε αγνωστικιστής και στη συνέχεια άθεος. Αυτό σημειώνεται, για να γίνει κατανοητο, γιατί ενώ φαίνεται ότι η ταινία επιφανειακά δεν στρέφεται εναντίον της χριστιανικής θρησκείας, στην πραγματικότητα παρουσιάζει τους χριστιανούς φονταμενταλιστές, σκοταδιστές, αδαεις, φανατικούς και τελειώνει αφήνοντας υπονοούμενο ότι ένας σημαντικός άγιος του Χριστιανισμού, ο Κύριλλος πατριάρχης Αλεξανδρείας, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένας φανατικός κληρικός και ο ηθικός αυτουργός της δολοφονίας της Υπατίας.

Βασική ιστορική πηγή για την ανασκευή των ανακριβειών της ταινίας είναι το έργο του ιστορικού Σωκράτους του Σχολαστικού «Εκκλησιαστική Ιστορία». Αυτός έζησε την ίδια περίοδο με τον Κύριλλο Αλεξανδρείας. Τα γραφόμενά του έχουν μεγάλη βαρύτητα, γιατί ο Σωκράτης ανήκε στην αίρεση των Νοβατιανών. Τους τελευταίους πολέμησε με πάθος ο Κύριλλος [1]. Στην αρχή της ταινίας παρουσιάζονται οι ειδωλολάτρες να προκαλούν με τα λόγια τους χριστιανούς και εκείνοι να τους επιτίθενται. Σύμφωνα με το Σωκράτη το Σχολαστικό, ο Θεόφιλος πατριάρχης Αλεξανδρείας και θείος του Κυρίλλου είχε πάρει αυστηρά μέτρα εναντίον τους και κατέστρεψε το Σεράπειον και το Μίθρειον. Η αιτία ήταν ότι οι ειδωλολάτρες επιτίθεντο στους χριστιανούς, για το λόγο αυτό οι πρώτοι φοβούνταν την οργή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Β´[2] .

Αν και στην ταινία ο Θέων, πατέρας της Υπατίας και σπουδαίος μαθηματικός, τραυματίζεται κατά την καταστροφή του Σεραπείονος ιερού και αργότερα εξαιτίας αυτού του τραύματος πεθαίνει. Στην πραγματικότητα το γεγονός της αιτίας του θανάτου του Θέωνος είναι άγνωστο.

Ἡ ἀλήθεια γιά τήν Ὑπατία

Η αλήθεια για την Υπατία

1ο μέρος: Η αληθινή ιστορία τής Υπατίας

πηγή:http://www.oodegr.com/

neopaganismos/diogmoi/ypatia1.htm

Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, έχει κατασυκοφαντηθεί στη Δύση από πολλούς αστήρικτους δήθεν ιστορικούς, και τον τελευταίο καιρό συκοφαντείται ειδικά στην Ελλάδα, από τους ειδωλολάτρες, τους αθεϊστές και ακραίες Προτε- σταντικές ομάδες. Όμως η άδικη και κακόβουλη επίθεση κατά του αγίου, θα φανεί από τα στοιχεία που θα παραθέσουμε στη συνέχεια.

Ο άγιος Κύριλλος κατηγορείται από διαφόρους ανιστόρητους ως υπεύθυνος για την απάνθρωπη ΠΟΛΙΤΙΚΗ δολοφονία μας διάσημης φιλοσόφου, που ονομαζόταν Υπατία, το 415 Κ.Χ. Προσπαθούν να τον παρουσιάσουν ως "φονιά" χωρίς καμία απολύτως απόδειξη, απλούστατα γιατί δεν υπάρχει! Δεν θα αγνοήσουμε όμως την πρόκληση αυτή, γιατί αν και δεν υπάρχουν στοιχεία εναντίον τού αγίου Κυρίλλου, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΥΠΕΡ ΤΟΥ. Θα παραθέσουμε λοιπόν τις ιστορικές αποδείξεις τής περιόδου εκείνης, με τα γεγονότα τής Αλεξάνδρειας γύρω από το φόνο τής Υπατίας.

Εδώ θα γίνει ένα ξεκαθάρισμα των γεγονότων που οδήγησαν στον άδικο χαμό μιας φιλοσόφου, της ονομαστής Υπατίας. Ο φόνος τής Υπατίας, βαρύνει αποκλειστικά τους αυτουργούς του εγκλήματος.

Οι άστοχες «βολές» κάποιων νέο - Εθνικών που θέλουν να μπλέξουν τον Άγιο Κύριλλο σε αυτά τα γεγονότα δεν ευσταθούν ιστορικώς. Το γιατί θα το δείτε παρακάτω. Το δυστυχέστερο πάντως είναι ότι ο χαμός της Υπατίας δεν ήταν ο μόνος εκείνης της περιόδου. Τα πνεύματα ήσαν «αναμμένα» στην Αλεξάνδρεια, σε αυτήν την πόλη που ανακατεύονταν διάφοροι πληθυσμοί με διαφορετικές κουλτούρες. Εθνικοί, Ορθόδοξοι, Μονοφυσίτες, Ιουδαίοι κ.α.

Διάδοχος του Πατριάρχη Θεόφιλου αναγορεύθηκε ο ανεψιός αυτού Κύριλλος, αρχιερέας από το έτος 412 μέχρι του θανάτου του το 444. Από την στιγμή της εκλογής του καταπολέμησε τους εν Αλεξάνδρεια Νοβατιανούς και τους Ιουδαίους (Σωκράτης 7, 7-13). Παρά τα επί Θεοφίλου συμβάντα,  στην Αλεξάνδρεια υπήρχαν ακόμη αρκετοί Εθνικοί και στον Κάνωπο. Ο Άγιος Κύριλλος μετακόμισε εκεί (Αμπουκύρ) τα λείψανα των μαρτύρων Κύρου και Ιωάννου και τοποθέτησε αυτά στον υπό του Θεοφίλου ανεγερθέντα ναό των Ευαγγελιστών. Έκτοτε μέγα προσκύνημα απέβη ο ναός αυτός. Εκεί συνεχώς ο Κύριλλος τελούσε την θεία λειτουργία και κήρυττε τον θείο λόγο. Η ειδωλολατρεία εξαφανίστηκε από τον Κάνωπο.

Αλλά στην Αλεξάνδρεια οι Εθνικοί στηρίζονταν στη φιλόσοφο Υπατία, θυγατέρα του φιλοσόφου Θέωνος, που προκαλούσε όλη την προσοχή της πόλεως με την σοφία της. Ο Συνέσιος διαπρεπής επίσκοπος Πτολεμαΐδας έγραφε επιστολές προς αυτήν, μαρτυρώντας τον γενικό θαυμασμό προς την σοφή αυτή γυναίκα. Υπήρχαν όμως και πολλοί Χριστιανοί, που έβλεπαν την Υπατία δυσμενώς. Πολυάριθμοι δε ήταν και οι Ιουδαίοι στην Αλεξάνδρεια και διάφορα μέτρα του Κύριλλου κατ΄ αυτών εύρισκαν αντιμέτωπο τον τότε έπαρχο της Αλεξάνδρειας Ορέστη, ο οποίος διέκειτο εχθρικά προς τον ιεράρχη.

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός : «Ἡ δολοφονία τῆς φιλοσόφου Ὑπατίας...»

h

Διάλεξη του Ομότιμου Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών π. Γεώργιου Μεταλληνού με θέμα «Η δολοφονία της φιλοσόφου Υπατίας. Οι αρχαιολάτρες κατηγορούν την Εκκλησία μας γι' αυτό. Έχουν δίκιο;»,

η οποία έγινε την 1.12.2014 στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Κυψέλης. Αναδημοσίευση από την Πεμπτουσία 

http://aktines.blogspot.gr/2015/05/blog-post_8.html 

Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, o Ορέστης και η Υπατία

Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας και οι σχέσεις του με τον έπαρχο Ορέστη και τη Φιλόσοφο Υπατία

Ειρήνης Αρτέμη

Πτ. Θεολογίας -Φιλολογία Πανεπιστημίου Αθηνών
Mphil Θεολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών
υπ. διδάκτορος Θεολογίας  Πανεπιστημίου Αθηνών

Στην εργασία αυτή θα αναφερθούμε στις σχέσεις ενός σπουδαίου πατρός της αρχαίας Εκκλησίας του πατριάρχη Κυρίλλου Αλεξανδρείας με δύο εξέχοντα πρόσωπα της πόλεως της Αλεξάνδρειας, τον έπαρχο Ορέστη και τη φιλόσοφο Υπατία.

Ο ιερός Κύριλλος υπήρξε σημαντική μορφή για την εποχή του. Άσκησε πολύ μεγάλη επίδραση τόσο στον εκκλησιαστικό βίο όσο και στη διαμόφωση της χριστιανικής διδασκαλίας και κυρίως στη διατύπωση του χριστολογικού δόγματος τον 5 αι. Για τη ζωή του ιερού πατρός λίγα πράγματα είναι γνωστά. Γνωρίζουμε ότι γεννήθηκε μεταξύ του 370 με 380 μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια. Την ακριβή ημερομηνία της γεννήσεώς του δεν έχουμε τη δυνατότητα να τη γνωρίζουμε. Καταγόταν από εύπορη ελληνική οικογένεια της πόλεως της Αλεξάνδρειας, αν και συχνά ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος τον αποκαλεί «Αιγύπτιον», δηλαδή αυτόν που κατάγεται από την Αίγυπτο[1], με σκοπό να τον χλευάσει.

Θείος του υπήρξε ο πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος, άνδρας δυναμικός και εύστροφος, τον οποίο ο Κύριλλος πάντοτε τον ανέφερε με ευγνωμοσύνη και αγάπη[2].