Σύγχρονο παιδομάζωμα

Καινούρια εισβολή έπληξε τη χώρα,

αλλά δεν είναι τουρκική αυτή που ζούμε τώρα.

Έχει σφραγίδα ελληνική και από Υπουργείο,

Παιδείας το ονόμασαν, δεν είναι λίγο αστείο;

Σύγχρονοι εκτελεστές που δεν φοράνε φέσι,

αλλά τον ίδιο ρόλο παίζουνε από μεγάλη θέση.

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Ὑιέ τοῦ Θεοῦ, φύλαξέ με κάτω ἀπό τή σκέπη σου

 

https://paraklisi.blogspot.gr/2017/01/blog-post_329.html

16 Φεβρουαρίου Συναξαριστής. Παμφίλου καὶ τῶν σὺν αὐτῶ Μαρτύρων, Μαρουθᾶ σὺν τῶν Ἁγίων Μαρτύρων ἐν Μαρτυροπόλει, Φλαβιανοὺ Ὁσίου, Φλαβιανοῦ Πατριάρχου, Ἠλία Ἱερομάρτυρος, Τάνκο Ἐπισκόπου, Σύναξη Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Κύπρῳ.

Οἱ Ἅγιοι Πάμφιλος, Δανιήλ, Ἠσαΐας, Θεόδουλος, Ἱερεμίας, Ἰουλιανός, Οὐάλης, Παῦλος, Πορφύριος, Σαμουὴλ καὶ Σέλευκος οἱ Μάρτυρες


Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ Μάρτυρες, μαρτύρησαν ἐπὶ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοὺ (284-305 μ.Χ.). Κατάγονταν ἀπὸ διάφορους τόπους, τοὺς ἕνωνε ὅμως ἡ ἀγάπη καὶ ἡ πίστη τοῦ Χριστοῦ.
Ἐργαζόμενοι στὴν Καισάρεια τῆς Παλαιστίνης ὁμολόγησαν τὸν Χριστὸ ἐνώπιον τοῦ ἔπαρχου Φιρμιλιανοῦ. Ὁ ἄρχοντας κατέβαλε κάθε προσπάθεια νὰ πείσει τοὺς Ἁγίους νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη τους στὸν Χριστό. Ἐκεῖνοι ὅμως παρέμειναν σταθερὰ προσηλωμένοι στὴν πατρῴα εὐσέβεια. Τότε ὁ Φιρμιλιανὸς ἔδωσε ἐντολὴ νὰ τοὺς θανατώσουν, ἀφοῦ πρῶτα τοὺς βασανίσουν.
Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Ἠλίας, Πάμφιλος, Οὐάλης, Παῦλος, Σέλευκος, Ἱερεμίας, Ἠσαΐας, Σαμουὴλ καὶ Δανιὴλ ἀποκεφαλίσθηκαν διὰ ξίφους. Ὁ Πορφύριος, ὑπηρέτης τοῦ Παμφίλου, συνελήφθη τὴν ὥρα ποὺ ἀναζητοῦσε τὸ λείψανο τοῦ κυρίου του καὶ κάηκε ζωντανὸς μαζὶ μέ τὸν Μάρτυρα Ἰουλιανό. Τὸν Ἅγιο Θεόδουλο τὸν σταύρωσαν ἐπὶ ξύλου. Ἔτσι μαρτύρησαν οἱ Ἅγιοι καὶ προσετέθησαν στὴ χορεία τῶν ἀθλητῶν τοῦ Χριστοῦ.
Ἡ Σύναξη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων ἐτελεῖτο στὴ Μεγάλη Ἐκκλησία.

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Πέμπτης 16-02-2017

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανo. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Καθολικαί Επιστολαί Ιωάννην Α΄ κεφ. δ΄ 20 - 21 & ε΄ 1 - 21

δ΄ 20 - 21 & ε΄ 1 - 21

Ευαγγέλιον: Κατά Μάρκον κεφ. Ιε΄ 1 - 15

Ιε΄ 1 - 15

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Ἡ ἐπίγεια ζωή

Η ΕΠΙΓΕΙΑ ΖΩΗ

Ο Κύριος, εξορίζοντας τον άνθρωπο από τον παράδεισο, τον τοποθέτησε απέναντι του στη γη, προκειμένου να τον βλέπει διαρκώς. Έτσι, διατηρώντας τόν πόθο καί την ελπίδα της επιστροφής στον παράδεισο, θα πενθούσε αδιάλειπτα μέ μετάνοια.

Η τοποθέτηση του Αδάμ ακριβώς απέναντι από τον παράδεισο φανερώνει ότι του δόθηκε ζωηρή ανάμνηση του τόπου της τρυφής. Του τον υπενθύμιζε, άλλωστε, η γη μέ τις ομορφιές της, ομορφιές πού διατηρήθηκαν ως έναν βαθμό καί μετά την αλλοίωσή της από την κατάρα του Θεού.

Η γη ορίστηκε τόπος μετάνοιας γιά τούς πρωτοπλάστους καί γιά όλο το ανθρώπινο γένος, πού θα προερχόταν απ’ αυτούς. Η επίγεια ζωή κάθε άνθρωπου είναι καιρός πού του δόθηκε γιά μετάνοια. Όλη η ανθρωπότητα πάνω στη γη πρέπει να είναι βυθισμένη σε μετάνοια καί σε απαρηγόρητο πένθος. Κανείς μας δεν πρέπει να προσκολλάται καρδιακά στα υλικά πράγματα του πρόσκαιρου τούτου κατοικητήριο μας πρέπει να συλλογίζεται διαρκώς την επουράνια πατρίδα μας, επιδιώκοντας μ’ όλες του τίς δυνάμεις την επιστροφή σ’ αυτήν. 

«Διήγηση ἑνός σπουδαστή τῆς ἱερατικῆς σχολῆς»

Ἅγιος Σεραφείμ τῆς Βίριτσα

«Ὁ πατήρ Σεραφείμ ἦταν ἕνας ἄνθρωπος ἀσυνήθιστος. Πρώτη φορά τόν ἐπισκέπτηκα μέ τόν Βάσια Ἐρμακόβ καί τόν Τόλια Μαλίνιν, οἱ ὁποῖοι σπούδαζαν τότε στήν ἱερατική σχολή καί τώρα εἶναι ἱερεῖς καί προϊστάμενοι δύο μεγάλων ναῶν. Ὅταν φτάσαμε, μπήκαμε μέσα στό σπίτι τοῦ Γέροντα, καθήσαμε καί περιμέναμε νά μᾶς φωνάξουν. Βγῆκε ἡ ἀδελφή Σεραφείμα.

• Ἱεροσπουδαστές περάστε, ὁ παππούλης σᾶς περιμένει.

Τότε δέν εἶχα μπεῖ ἀκόμα στήν ἱερατική σχολή γι᾿ αὐτό νόμισα ὅτι αὐτό δέν ἀφορᾶ ἐμένα. Ἀλλά ἡ ἀδελφή Σεραφείμα μοῦ εἶπε:

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Ἄδικα τόν ἀπέλυσες ∙ δέν ἦταν κλέφτης»

Ο Γέρων Πορφύριος είπε σε κάποιον επισκέπτη του ότι έβλεπε πως κάτι κακό είχε κάνει στη ζωή του. Εκείνος του απάντησε ότι δεν ένοιωθε

να τον ενοχλεί η συνείδησή του σε οτιδήποτε κι ότι τριάντα τόσα χρόνια που βρισκόταν στην Αθήνα, όπου είχε ένα εμπορικό κατάστημα, υπήρξε ένας τίμιος έμπορος. Δεν θυμόταν ο άνθρωπος να είχε κάνει οποιοδήποτε κακό.

«Στο χωριό σου», τον ρωτά ο Γέρων Πορφύριος, «δεν έκανες κανένα κακό;» «Όχι», απάντησε εκείνος. «Είμαστε πλούσια οικογένεια. Ο πατέρας μου πέθανε και μου άφησε όλη την περιουσία του. Και για να καταλάβετε ότι είμαι καλός άνθρωπος, θα σας πω ένα παράδειγμα. Μια φορά μας έκλεψε ο επιστάτης μας ένα μεγάλο για την εποχή εκείνη ποσό. Κι εγώ δεν τον κατάγγειλα στη αστυνομία. Αλλά, βέβαια, τον απέλυσα, διότι δεν μπορούσα ν’ αφήσω έναν κλέφτη στα κτήματά μας».

Τον ρωτά τότε ο Γέρων Πορφύριος:

π. Γεώργιος Μεταλληνός - Ἡ Ὀρθόδοξη «σεξουαλικὴ ἀγωγή»

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ κῆπος τῶν τέρψεων», Ἐκδόσεις «ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ»

---

Ἐπίμονα προβάλλεται σήμερα ἡ ἀνάγκη γιὰ «σεξουαλικὴ ἀγωγή» τῶν παιδιῶν μας, στὸ πλαίσιο μάλιστα τῆς σχολικῆς τους παιδείας. Ὅπως σὲ πολλοὺς ἄλλους τομεῖς τῆς ζωῆς μας μάθαμε νὰ ἀκολουθοῦμε τυφλὰ τὴν «πολιτισμένη» Δύση, ἔτσι καὶ στὸ θέμα αὐτό. Ὁ φόβος μας εἶναι πάντα νὰ μὴν ὑστερήσουμε ἀπέναντί της. Γι᾿ αὐτὸ ἀντιγράφουμε πάντα πρόθυμα τὸν προβληματισμὸ καὶ τὶς μεθόδους της. Ἑπόμενο, λοιπόν, νὰ θεωροῦμε ἀπαραίτητο ὁ «διαφωτισμὸς» νὰ προχωρήσει καὶ στὴν προβληματολογία τοῦ «γενετησίου ἐνστίκτου». Βέβαια, τὸ τί διδάσκει ἡ Δύση σχετικὰ μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, δὲν φαίνεται νὰ θεωρεῖται πρωταρχικῆς σημασίας. Γιατί δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε ὅτι ἡ Δύση – καὶ μεῖς μαζί της, ἀφοῦ εἴμαστε κομμάτι της – κλυδωνίζεται σὲ μία λαίλαπα πανσεξουαλισμοῦ.

Ὁ «φροϋδισμὸς» ἔχει καταστεῖ κυρίαρχη ἰδεολογία στὴν ἐποχή μας. Ἡ προτεραιότητα δίνεται στὸ σεξουαλικὸ ἔνστικτο καὶ στὴν κτηνώδη ὁρμή. Τὸ ἀνθρώπινο σῶμα κατήντησε ὑποτιμημένη ἀξία καὶ ἀντικείμενο-ὄργανο ἡδονῆς. Μέσα σ᾿ αὐτὸ τὸ κλίμα διαμορφώνεται τὸ περιεχόμενο τῆς «σεξουαλικῆς» διαφώτισης τοῦ εὐρωπαίου ἀνθρώπου. Ἔρχεται ὅμως ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων ἡ φωνὴ τοῦ οὐρανοβάμονα καὶ θεόπτη Ἀποστόλου Παύλου νὰ μᾶς παρουσιάσει τὴν «σεξουαλικὴ ἀγωγή», ὅπως (πρέπει νὰ) διδάσκεται στὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, στὸ «σχολεῖο» τῆς Ἐκκλησίας. Παραθέτουμε τὸ σχετικὸ κείμενό του:

Ὁμιλία τοῦ Ἀρχιμ/τη Σάββα Ἁγιορείτη στίς Ἀμπελειές μέ θέμα «Ἔχοντες διατροφάς καί σκεπάσματα τούτοις ἀρκεσθησόμεθα»

Τήν Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2017 καί ὥρα 17.30-19.00 μ.μ.,  στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Ἀθανασίου στίς Ἀμπελειές, ὁ Ἀρχιμ/της Σάββας Ἁγιορείτης, θά ἀναπτύξει  τό θέμα:«Ἔχοντες διατροφάς καί σκεπάσματα τούτοις ἀρκεσθησόμεθα»

«Γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καί ἐπί τῆς γῆς». ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ

«Γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ και επί της γης».

Με τή λέξη «ουρανός» εννοούνται οι κάτοικοι του ουρανού. Απ’ αυτούς τό θέλημα του Θεού εκπληρώνετε άοκνα καί άμεμπτα Μέ τό θέλημα του Θεού δεν αναμειγνύουν τό δικό τους θέλημα Δεν έχουν καν δικό τους θέλημα. Τό θέλημά τους τό έχουν ταυτίσει μέ τό θέλημα του Θεού. Στους κατοίκους του ουρανού έχει πραγματοποιηθεί αυτό πού ζητούσε ο Σωτήρας του κόσμου από τόν Θεό Πατέρα γιά τούς μαθητές Του καί όλους τους ακολούθους Του: «Δεν προσεύχομαι μόνο γι αυτούς (δηλαδή τούς αποστόλους) αλλά καί γιά εκείνους πού μέ τό κήρυγμα αυτών θα πιστεύουν σ’ εμένα, ώστε να είναι όλοι ένα, όπως Εσύ, Πατέρα, είσαι ενωμένος μ’ εμένα κι εγώ μ’ Εσένα. Να είναι κι αυτοί ενωμένοι μ’ εμάς... Να είναι ένα μεταξύ τους, όπως εμείς είμαστε ένα: Εγώ ενωμένος μαζί τους κι Εσύ ενωμένος μαζί μου, ώστε ν’ αποτελούν μια τέλεια ενότητα».

Τό ξεχωριστό θαῦμα τῆς Παναγίας τοῦ Χάρου

Το ομολογουμένως πρωτότυπο, όσο και παράξενο όνομα «Παναγία του Χάρου» οφείλεται στη μοναδική, αλλά και θαυματουργή εικόνα,

όπου η Θεοτόκος απεικονίζεται να κρατά τον Χριστό όχι ως βρέφος, αλλά κρεμάμενο νεκρό στο Σταυρό του μαρτυρίου. Και επειδή οι έννοιες νεκρός και Χάρος σχετίζονται, η εικόνα, αλλά και γενικότερα η εκκλησία, ονομάστηκε «Παναγία του Χάρου».

Στα 1600, μοναχοί από την Ι.Μ. της Πάτμου φτάνουν στους Λειψούς και χτίζουν σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το χωριό το εξωμονάστηρο «Παναγία του Χάρου». Ο ναός, τρισυπόστατος, σε ρυθμό βυζαντινό διακρίνεται για το χαμηλό τρούλο και τα ακανόνιστα τόξα, τα οποία δημιουργούν ασυνήθιστη γοητεία, σε συνδυασμό με τα λιγοστά και στενόμακρα παράθυρά του.

Πλήθος προσκυνητών στις 23 Αυγούστου συρρέουν στην Εκκλησία να προσκυνήσουν την εικόνα, η οποία συνδέεται με ένα μοναδικό θαύμα!

(+) Μητροπολίτης Σισανίου καί Σιατίστης Ἀντώνιος Κόμπος - Πλούσιοι κατ' ἀνθρώπους καί κατά Θεόν

https://paraklisi.blogspot.gr/2017/01/blog-post_808.html

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Δέν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἀρρώστια στόν κόσμο ἀπό τόν λογισμό»

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αρρώστια στον κόσμο από τον λογισμό, όταν δηλαδή πείση ο διάβολος τον άνθρωπο με λογισμούς ότι δεν είναι καλά. 

Όπως δεν υπάρχει και ανώτερος γιατρός σ΄αυτές τις περιπτώσεις από τον έμπειρο Πνευματικό που εμπνέει εμπιστοσύνη με την αγιότητα του και πετάει αυτούς τους λογισμούς από τα ευαίσθητα πλάσματα τού Θεού και θεραπεύει ψυχές και σώματα δίχως φάρμακα, με την Χάρη τού Θεού, και τις εξασφαλίζει και τον Παράδεισο.

Από το βιβλίο: Γέρων Παΐσιος - Επιστολές, σελ 103-104.

 

https://paraklisi.blogspot.gr/2017/01/blog-post_844.html

Ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ: «Ὅπως ὁ ἄρρωστος φαίνεται ἀπό τό χρῶμα τοῦ προσώπου του, ἔτσι καί ὁ ἐμπαθής ἀπό τήν κατάθλιψη»

https://paraklisi.blogspot.gr/2017/01/blog-post_792.html