Μπορεῖς νά πεῖς τό «Πάτερ ἡμῶν;»

Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Γρηγοριάτης

Δεν μπορείς να απευθύνεσαι στον Θεό και να λέγεις «Πάτερ» εάν οι σχέσεις σου με Αυτόν δεν είναι σχέσεις υιού προς πατέρα και αν δεν τον τιμάς ως πατέρα σου υπακούοντας στο λόγο Του.

Δεν μπορείς να λέγεις το «ημών» εφόσον δεν ενδιαφέρεσαι για τους αδελφούς σου αλλά, ζεις αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό σου.

Δεν μπορείς να προφέρεις «ο εν τοις ουρανοίς» εφόσον τόσο πολύ σε απασχολούν τα εγκόσμια πράγματα, ώστε να μη σου περισσεύει τίποτε πού να το καταθέσεις στον ουρανό για μεθαύριο.

Δεν μπορείς να προφέρεις το «αγιασθήτω το όνομά σου» εφόσον συ δεν προσπαθείς να αγιάσεις στη ζωή σου.

Δεν μπορείς να λέγεις «ελθέτω η βασιλεία σου» όταν σε κάθε στιγμή και σε κάθε πράξη σου εμποδίζεις και επιβραδύνεις την επικράτηση της Βασιλείας του Θεού στη γη μας.

Δεν μπορείς να λέγεις το «γενηθήτω το θέλημά σου» όταν σε κάθε ζήτημα περιφρονείς το θέλημα του Θεού και προτιμάς το δικό σου θέλημα.

Ἐκπομπὴ 94η. «Τὸ "Πάτερ ἡμῶν" κατὰ τὸν Ἅγιο Μάξιμο τὸν Ὁμολογητή» 30 Μαΐου 2019, Ναυπάκτου Ἱερόθεος

Λέμε τό "Πάτερ ἡμῶν", ἀλλά κάνουμε τά ἀντίθετα δυστυχῶς... (Ὁσίου Ἰσιδώρου Πηλουσιώτου)

 Επιστολή 24 - ΣΤΟΝ ΔΙΑΚΟΝΟ ΕΥΤΟΝΙΟ

Στο «Πάτερ ημών»

Συ βέβαια φαίνεσαι να θαυμάζεις τη συντομία της προσευχής, εγώ όμως θαύμαζα πάντοτε και θαυμάζω την με λίγα λόγια εξαίσια φιλοσοφία.

Γιατί, αν και η απαγγελία των λόγων είναι εύκολη, δεν είναι όμως εύκολη και η ερμηνεία των νοημάτων. Γιατί δεν είναι μόνο ακρατής των λόγων, αλλά και ποιητής των έργων.

 

Θεωρώ λοιπόν ότι προχωρεί πέρα από κάθε τόλμη αυτός που από τη μια δεν κάνει αυτά που ταιριάζουν σε ευδόκιμο υιό, και από την άλλη τολμά να αποκαλεί και πατέρα τον Δεσπότη, και ενώ κάνει αυτά από τα οποία θα δυσφημισθεί το όνομα του Θεού, επιχειρεί όμως να λέγει, «Ας τιμάται το όνομά σου», και ενώ είναι επισημότατος δορυφόρος του τυράννου, να λέγει, «Ας έρθει η βασιλεία σου», δηλαδή εμφανίσου σ’ αυτούς που τυραννιούνται βασιλιάς νικηφόρος, δίνοντας την ανίκητη συμμαχία εναντίον της αμαρτίας.

 

Και ακόμα, ενώ δεν κάνει τίποτε από αυτά που θέλει ό Θεός, υποκρίνεται την αρετή και λέγει,« Ας γίνει το θέλημά σου, όπως στον ουρανό, έτσι και στη γη», και ενώ επιδίδεται στην απόλαυση και στην ασωτία και αποθηκεύει πολλά όχι μόνο για την τροφή του, αλλά και ως εφόδια για τη γαστριμαργία του, εύχεται: «Το καθημερινό μας άρτο» (δηλαδή ή αυτό που είναι κατάλληλο για την ψυχή, ή εκείνο που αρκεί για το σώμα) «δώσε το μας σήμερα». Γιατί το «σήμερα» σημαίνει τα καθημερινά απαιτούμενα αγαθά. Αφού δηλαδή οδήγησε τη νοερή ψυχή στην ύψιστη φιλοσοφία, ορίζει και τον χρόνο για τον οποίο κάνει το αίτημα.

Φοβᾶμαι ὅταν λέω «γενηθήτω τό θέλημά Σου»

 Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Μία κυρία στο Παρίσι πριν από λίγα χρόνια μου έλεγε ότι δεν τολμούσε να απαγγείλει την προσευχή αυτή μετά τα λόγια «ελθέτω η Βασιλεία Σου». Φοβόταν τόσο πολύ ώστε αν έλεγε στον Θεό έντιμα, «γενηθήτω το θέλημά Σου», τότε όφειλε να δεχθεί «όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή» με την ετοιμότητα να τα υπομένει χωρίς γογγυσμό, χωρίς μικροψυχία και τα παρόμοια. Πρόσφατα ένα άλλο πλάσμα μου έλεγε ακριβώς τα ίδια λόγια με σένα, σχετικά με το «και άφες ημίν… ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών».

 

Ο ίδιος όμως θεωρώ ότι, αν εμείς λέγαμε μόνο τις δύο πρώτες λέξεις της προσευχής αυτής, δηλαδή Πάτερ ημών, αντιλαμβανόμενοι το βαθύ τους νόημα, τότε όλη μας η ζωή σε όλα τα επίπεδα και τις εκδηλώσεις της θα άλλαζε ριζικά. Αν εγώ είμαι υιός τον άναρχου Πατρός, σημαίνει ότι βρίσκομαι έξω από την εξουσία του θανάτου, σημαίνει ότι δεν είμαι δούλος αλλά κύριος, κατ’ εικόνα της κυριότητος του ίδιου του Θεού, σημαίνει ότι αυθεντικά είμαι ελεύθερος με τη μοναδικά αληθινή έννοια της ελευθερίας. Παραμένοντας σε τέτοια κατάσταση, ο άνθρωπος δέχεται κάθε άλλον συνάνθρωπό του ως υιό αναστάσεως και παύει πλέον αυτός να είναι για μένα «μηδαμινός»» ή «ξένος», αλλά είναι ο αιώνιος αδελφός μου.

Ἡ θεοπαράδοτη προσευχή, ἡ κλίση τῶν κεφαλῶν, ἡ δέηση καί ἡ εὐχαριστία. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ θεοπαράδοτη προσευχή, ἡ κλίση τῶν κεφαλῶν, ἡ δέηση καί ἡ εὐχαριστία. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 7-2-2013 (Ι΄σύναξη)
http://www.hristospanagia.gr

Μητροπολίτης Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας κ. Ἰωὴλ - «Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς»

Α΄ ΜΈΡΟΣ

Β΄ ΜΈΡΟΣ

«Καί μή εἰσενέγκης ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλα ρῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ». ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ.

«Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλα ρύσαι ημάς από του πονηρού».

Τό δεύτερο μέρος του αιτήματος ερμηνεύει τό πρώτο.

Πειρασμοί ονομάζονται εδώ οι ατυχείς εκείνες περιστάσεις, κατά τις οποίες από εκούσια κλίση στήν αμαρτία παραδινόμαστε στήν εξουσία του διαβόλου καί οδηγούμαστε στην απώλεια. Αυτό έπαθε ο Ιούδας ο Ισκαριώτης: «Μπήκε ο σατανάς μέσα του», λέει η Γραφή.

Μέ το παραπάνω αίτημα δεν αρνούμαστε τίς θλίψεις, πού είναι απαραίτητες γιά τή σωτηρία μας, καθώς μας προφυλάσσουν από τα πάθη καί τούς δαίμονες. «Γι’ αυτό», λέει ο απόστολος, «χαίρομαι γιά τίς ασθένειές μου, γιά τις ύβρεις, τις θλίψεις, τούς διωγμούς καί τίς στενοχώριες πού πέρασα γιά χάρη του Χριστού γιατί, όταν φαίνεται πώς έχω χάσει κάθε δύναμη, τότε είμαι πραγματικά δυνατός». 

«Καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφελήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφείλεταις ἡμῶν». ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ

Ο Κύριος, αφού μέσα στην άπειρη ευσπλαχνία Του χάρισε στους αμαρτωλούς τά ύψιστα καί ανεκτίμητα αγαθά, ζητάει κι από μας να δείχνουμε ευσπλαχνία προς τούς συνανθρώπους μας. Τό μυστήριο της λυτρώσεως θεμελιώνεται πάνω στην ευσπλαχνία. Η λύτρωση είναι η φανέρωση της θείας ευσπλαχνίας στην πεσμένη ανθρωπότητα. Καί η πεσμένη ανθρωπότητα μπορεί να οικειωθεί τή λύτρωση, πού της χαρίστηκε από τόν Θεό, μόνο μέ την ευσπλαχνία. Δεν είναι δυνατό να λυτρωθούμε αλλιώς, παρά μόνο μέ τό να σπλαχνιστούμε τόν εαυτό μας καί τούς συνανθρώπους μας, μέ τό να συναισθανθούμε την πτώση μας, την αμαρτωλότητά μας καί την καταστροφή μας, μέ τό να διαπιστώσουμε την πτώση, την αμαρτωλότητά καί την καταστροφή ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέ τό να αναγνωρίσουμε την κοινή καί απόλυτη ανάγκη της θείας ευσπλαχνίας.

Αποκλειστικά δική μας ανάγκη καί δικό μας καθήκον είναι να χαρίσουμε στούς οφειλέτες μας τά χρέη τους, δηλαδή να τούς συγχωρήσουμε γιά τά σφάλματα πού διέπραξαν απέναντι μας.

«Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον». ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ.

«Τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον».

Εδώ δεν γίνεται λόγος γιά τή φθαρτή τροφή πού συντηρεί προσωρινά τό σώμα.Ο Κύριος, πού είπε, «Μην έχετε άγχος, λέγοντας, “Τί θα φάμε;” ή “Τί θα πιούμε;”  “Τί θα ντυθούμε;”», αναφέρεται στήν τροφή πού δίνει αιώνια ζωή καί μένει άφθαρτη. Αναφέρεται στη νέα μορφή πού χάρισε στούς ανθρώπους ο ενανθρωπήσας Υιός του Θεού, στον άρτο της ζωής πού κατέβηκε από  τον ουρανό, στον άρτο του Θεού μέ τον οποίο μπορεί  να χορτάσει καί ν’ αποκτήσει την αιώνια ζωή όλος ο κόσμος. Η λέξη «επιούσιος», δηλαδή ο απαραίτητος για τη ζωή μας, «εκφράζει την ανωτερότητα καί τόν χαρακτήρα της ουσίας αυτού του άρτου, πού είναι πάνω από κάθε ουσία καί πού ξεπερνά όλα τα δημιουργήματα μέ τό μεγαλείο καί την αγιότητά του». Η μεγαλειότητα καί η αγιότητά του είναι απέραντες καί ασύλληπτες. Ο αγιασμός καί ο πνευματικός πλούτος πού παρέχονται μέ τή βρώση του, είναι άπειροι καί ακατανόητοι.

«Γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καί ἐπί τῆς γῆς». ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ

«Γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ και επί της γης».

Με τή λέξη «ουρανός» εννοούνται οι κάτοικοι του ουρανού. Απ’ αυτούς τό θέλημα του Θεού εκπληρώνετε άοκνα καί άμεμπτα Μέ τό θέλημα του Θεού δεν αναμειγνύουν τό δικό τους θέλημα Δεν έχουν καν δικό τους θέλημα. Τό θέλημά τους τό έχουν ταυτίσει μέ τό θέλημα του Θεού. Στους κατοίκους του ουρανού έχει πραγματοποιηθεί αυτό πού ζητούσε ο Σωτήρας του κόσμου από τόν Θεό Πατέρα γιά τούς μαθητές Του καί όλους τους ακολούθους Του: «Δεν προσεύχομαι μόνο γι αυτούς (δηλαδή τούς αποστόλους) αλλά καί γιά εκείνους πού μέ τό κήρυγμα αυτών θα πιστεύουν σ’ εμένα, ώστε να είναι όλοι ένα, όπως Εσύ, Πατέρα, είσαι ενωμένος μ’ εμένα κι εγώ μ’ Εσένα. Να είναι κι αυτοί ενωμένοι μ’ εμάς... Να είναι ένα μεταξύ τους, όπως εμείς είμαστε ένα: Εγώ ενωμένος μαζί τους κι Εσύ ενωμένος μαζί μου, ώστε ν’ αποτελούν μια τέλεια ενότητα».

«Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου». ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ

«Ελθέτω η βασιλεία Σου».

«Η βασιλεία του Θεού είναι μέσα σας». Τί θαυμαστή αλληλουχία στην Κυριακή Προσευχή! Μ’ αυτήν παριστάνεται η αλληλουχία, η κλιμάκωση, το άγιο σύστημα της πνευματικής προόδου. Μετά το αίτημα γιά την παροχή της θεογνωσίας, ο υιοθετημένος από τόν Θεό άνθρωπος ζητάει, μέ υπόδειξη του Κυρίου, να έρθει στην ψυχή του η βασιλεία του Θεού. Αυτή τη βασιλεία πρέπει να τη ζητάμε μέ προσευχή ταπεινή αλλά καί μέ πίστη δυνατή. ’Αν είμαστε αληθινά πιστοί, οπωσδήποτε θα τή λάβουμε. Μάς το έχει υποσχεθεί ο Λόγος του Θεού: «Εκείνος πού έχει εγκολπωθεί τίς εντολές μου καί τίς εκτελεί, αυτός με αγαπά» καί σ’ αυτόν αγιάζεται τό όνομά μου- «κι αυτός πού μέ αγαπά, θ’ αγαπηθεί από τον Πατέρα μου». «Όποιος μέ αγαπά, θα τηρήσει τόν λόγο μου» καί θ’ αγιαστεί σ’ αυτόν τό όνομά μου. Καί ο Πατέρας μου θα τόν αγαπήσει, καί θα έρθουμε σ’αυτόν καί θα κατοικήσουμε μαζί του».

«Ελθέτω η βασιλεία Σου»! Τί θαυμαστό αίτημα! Καί τί θαυμαστή επιθυμία εκφράζεται με το αίτημα αυτό! Η θερμή προσευχή εμπνέεται από υπερφυσική επιθυμία καί η προσευχή αυτή εκπληρώνεται. Ναι, εκπληρώνεται! Τό αποδεικνύουν συγκεκριμένα γεγονότα καί αναμφισβήτητες εμπειρίες.

«Ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου». ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ

«Αγιασθήτω το όνομά σου». 

Στούς αμαρτωλούς, λοιπόν, δόθηκε η Κυριακή Προσευχή. Αυτοί διδάσκονται να ζητούν πρώτα απ’ όλα από τον Θεό, τον Πατέρα τους, να αναγνωρίζεται η αγιότητά Του, να δοξάζεται τό όνομά Του: «αγιασθήτω το όνομά σου». Μ’ αυτό το αίτημα ο άνθρωπος ομολογεί ότι είναι αμαρτωλός, πεσμένος, καί ζητάει τη δωρεά της αληθινής μετάνοιας.

«Αγιασθήτω το όνομά σου» στον ναό της ψυχής μου. Τό ζητάω αυτό, γιατί δεν τό βρίσκω μέσα μου. Τό αντίθετο βρίσκω: Θλιβερή υποδούλωση στην αμαρτία καί στα πονηρά πνεύματα, τά πνεύματα πού επινόησαν την αμαρτία, μέ μόλυναν μέ την αμαρτία, μέ αιχμαλώτισαν καί εξακολουθούν να μέ κρατούν αιχμάλωτο μέσω της αμαρτίας. Στήν ψυχή μου φωλιάζουν λογισμοί κακοί καί αισθήματα εμπαθή. Μπαίνουν, άραγε, απ’ έξω ή γεννιούνται μέσα της; Δεν ξέρω. Αυτό πού ξέρω είναι ότι εμφανίζονται ανεμπόδιστα καί εγκαθίστανται κυριαρχικά. Δεν έχω τή δύναμη να απομακρύνω τέτοιους λογισμούς καί τέτοια αισθήματα, αν καί γνωρίζω ότι παροργίζουν τόν Θεό, πού τά αποστρέφεται, καθώς μ’ αυτά βλασφημείται τό πανάγιο όνομά Του. Εξαιτίας τους παραμένω αλλότριος τού Θεού. Μού χρειάζεται εξαγνισμός. Μού χρειάζεται μετάνοια.

«Ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς». ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ

«Ο εν τοις ουρανοίς».

Αμέσως μετά την επίκληση δηλώνεται ο τόπος όπου βρίσκεται ο Πατέρας, ο «πανταχού παρών», Εκείνος πού περιβάλλει τά πάντα καί δεν περιορίζεται από τίποτα: «Πάτερ ημών ο εν τοις ούρανοίς». Μέ την αναφορά του ουρανού ως τόπου διαμονής του Πατέρα, ο προσευχόμενος υιός ανυψώνεται εκεί.

Ξέχνα όλα τά γήινα. Πάρε την προσοχή σου από τη γη, το προσωρινό κατάλυμά σου. Μή νοιάζεσαι γιά κανένα από τά αντικείμενα αυτού του καταλύματος, πού θα τά χάσεις υστερ’ από λίγο. Μερίμνησε αποκλειστικά γιά την πατρίδα σου, τόν ουρανό, πού την έχασες μέ την πτώση καί την ξαναπήρες μέ τή λύτρωση. Προσευχήσου να σου δωριστούν τά αιώνια, τά πνευματικά, τά πανάγια, τα θεία αγαθά, πού η αξία τους είναι ασύλληπτη όχι μόνο από τόν ανθρώπινο αλλά καί από τόν αγγελικό νου.

Περί προσευχῆς

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Ἁγίου Ἀμβροσίου, ἐπισκόπου Μεδιολάνων.

Οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι παρεκάλεσαν τὸν Χριστό: «Κύριε, δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι, καθώς Ἰωάννης ἐδίδαξε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ» (Λουκ. ια΄, 1). Τότε ὁ Κύριος τοὺς παρέδωσε τὴν Κυριακὴ προσευχή (Ματθ. στ΄, 9-13).

Πάτερ ἡμῶν

 Ἡ πρώτη λέξι, πόσο εἶναι γλυκειά! Μέχρι τώρα δὲν τολμούσαμε νὰ στρέψωμε τὸ βλέμμα πρὸς τὸν οὐρανό. Χαμηλώναμε τὰ μάτια στὴν γῆ καί, ξαφνικά, δεχθήκαμε τὴν χάρι τοῦ Χριστοῦ κι ὅλα τὰ ἁμαρτήματά μας συγχωρέθηκαν. Ἀπὸ πονηροὶ δοῦλοι, ποὺ ἤμασταν, ἐγίναμε καλοὶ «υἱοί». Μήν ὑπερηφανευώμεθα, ὅμως, γιὰ τὴν δική μας προσπάθεια, ἀλλὰ γιὰ τὴν χάρι τοῦ Χριστοῦ. «Χάριτί ἐστε σεσωσμένοι», λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Ἐφεσ. β΄,5).

Τὸ νὰ ὁμολογήσωμε τὴν χάρι δὲν εἶναι οἴησι, δὲν εἶναι ἔπαρσι, ἀλλὰ πίστι. Τὸ νὰ διακηρύξωμε αὐτὸ ποὺ ἐλάβαμε δὲν εἶναι ὑπερηφάνεια, ἀλλὰ ἀφοσίωσι· ἂς ὑψώσωμε τὰ μάτια πρὸς τὸν Πατέρα, ποὺ μᾶς ἀναγέννησε μὲ τὸ λουτρὸ τοῦ Βαπτίσματος, πρὸς τὸν Πατέρα, ποὺ μᾶς «ἐξηγόρασε» μὲ τὸν Υἱό Του κι ἂς ποῦμε: «Πάτερ ἡμῶν».

Ἑρμηνεία τοῦ «Πάτερ ἡμῶν»_mp3

Π. Σάββας 2011-10-16_ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΄΄ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ΄΄

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 16-10-11(Σύναξη γονέων).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ(δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

Νά μάθεις καλά τό «Πάτερ ἡμῶν»!

 

- Να μάθεις καλά το «Πάτερ ημών». Ακούς;
- Το «Πάτερ ημών» το ξέρω, δέσποτά μου, απ’ έξω από τότε που ήμουν παιδί.
 - Απ’ έξω το ξέρεις, αλλά δεν το ξέρεις από μέσα.
- Τι εννοείτε;

«Καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν». (Ματθ. στ΄ : 12)

«Καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν,
ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν».
(Ματθ. στ΄ : 12)

«Ἐκεῖνος, πού ἀπαιτοῦσε ἀπό τό σύνδουλό του τά ἑκατό δηνάρια,
δέν ἔβλαψε τόσο ἐκεῖνον, ὅσο καίρια πλήγωσε τόν ἴδιο τόν ἑαυτό του.
Μέ τήν πρός τόν σύνδουλό του τσιγγουνιά ματαίωσε τή διαγραφή χρέους δέκα χιλιάδων ταλάντων γιά νά κερδίσει ἑκατό δηνάρια.

Καί ἡ δόξα εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων......

Και η δόξα εις τους αιώνας των αιώνων...

Η δόξα Σου είναι αιώνια, όπως και Σύ, ουράνιε Πατέρα μας. Είναι μέρος της ουσίας Σου, ανεξάρτητη από μας. Δεν είναι δόξα με λόγια, όπως η δόξα των θνητών. Είναι αδιαχώριστη από Σένα, όπως το φως από τον ήλιο. Ποιος είδε ποτέ το κέντρο ή την περιφέρεια της δόξας Σου; Ποιος έγινε ποτέ ένδοξος χωρίς ν' αγγίξει τη δόξα Σου;

Η υπερλάμπουσα δόξα Σου μας περιβάλλει όλους και μας κοιτάζει σιωπηλά. Πότε μισοχαμογελά και πότε μισοαπορεί με τον ανθρώπινο πόνο και τούς γογγυσμούς μας. Όταν ησυχάζουμε, ακούμε ένα μυστικό ψιθύρισμα: Είσαστε παιδιά ενός ένδοξου Πατέρα!

Καί ἡ δύναμις... Ἁγίου Νικολάου Ἐπισκόπου Ἀχρίδος

ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΙΣ…..ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ...

ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΙΣ…..

Δική Σου είναι ή δύναμη, γιατί δική Σου είναι και η βασιλεία. Εκείνοι πού καμώνονται πώς είναι βασιλιάδες είναι αδύναμοι.Η μόνη δύναμη τους έγκειται στο βασιλικό τίτλο τους, πού στην πραγματικότητα ανήκει μόνο σε Σένα. Περιφέρονται άσκοπα στη σκόνη, κι αυτή μεταφέρεται όπου θέλει ο άνεμος. Είμαστε περιφερόμενες σκιές, μετακινούμενος πηλός. Και τότε όμως, όταν περιπλανιόμαστε και μετακινούμαστε, το κάνουμε με τη δύναμή Σου!

Με τη δύναμή Σου υπάρχουμε και θα υπάρχουμε. Χωρίς τη δύναμή Σου, η γη δεν είναι παρά ένα πτώμα. Είσαι η δυναμική πνοή σε κάθε κόκκο πηλού. Αν ο πηλός χορεύει, το κάνει με τη δύναμή Σου. Αν ο πηλός αυτός πού χορεύει ονομάζεται άνθρωπος, αυτό γίνεται με τη δύναμή Σου.

Ὅτι Σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία......Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

ΟΤΙ ΣΟΥ ΕΣΤΙΝ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ……..ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΟΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

ΟΤΙ ΣΟΥ ΕΣΤΙΝ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ……..

Οι ήλιοι και τ' άστρα είναι οι πολίτες της βασιλείας Σου, Πατέρα μας. Συναρίθμησε και μάς σ' αυτόν τον ένδοξο στρατό Σου!

Ο πλανήτης μας είναι μικρός, σκοτεινός, αλλά είναι έργο των χειρών Σου, έμπνευσή Σου, καλλιτέχνημά Σου. Από τα αριστοτεχνικά χέρια Σου δε θα μπορούσε παρά να προκύψει κάτι μεγαλειώδες και θαυμαστό. Με τη δική μας μικρότητα και άγνοια όμως κάνουμε τον τόπο της κατοικίας μας μικρό και σκοτεινό. Κι η γη αυτή είναι ακόμα μικρότερη και πιο σκοτεινή όταν την ονομάσουμε βασιλεία μας, όταν προσποιούμαστε ανόητα πώς είμαστε βασιλιάδες της, κυρίαρχοι της.