Ζωντανὸ παράδειγμα

Ζωντανὸ παράδειγμα

Μεταξὺ τῶν ἄλλων ζωντανῶν τεκμηρίων τῆς ἁγιότητάς του ὁ ἐπίσκοπος Αἴνταν ἔδινε στὸν κλῆρο του ἕνα θαυμαστὸ παράδειγμα αὐτοπειθαρχίας καὶ ἐγκράτειας, καὶ ἡ ὕψιστη ἐπιβεβαίωση τῆς διδασκαλίας του σὲ ὅλους ἦταν ὅτι αὐτὸς καὶ ὅσοι τὸν ἀκολουθοῦσαν ζοῦσαν καθὼς δίδασκαν. Ποτὲ δὲν ἐπιδίωξε ἢ ἐνδιαφέρθηκε γιὰ ἐγκόσμια ἀγαθά, καὶ ἤθελε νὰ προσφέρει στοὺς πτωχοὺς ποὺ συναντοῦσε αὐτὰ ποὺ τοῦ εἶχαν δώσει βασιλεῖς καὶ εὔποροι λαϊκοί.

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ, 2-5-2023

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ, 2-5-2023
https://www.youtube.com/live/CdXx6OXR3E4?feature=share

Ναός τῆς Ἁγίας Τριάδας, ὁ μεγαλοπρεπέστερος ναός τῆς ἐπαρχίας Καισαρείας

Ανδρόνικο Καισαρείας, Ναος της Αγίας Τριάδας, ο μεγαλοπρεπέστερος ναός, της επαρχίας Καισαρείας, το Ανδρονίκιο ήταν ακμάζουσα κοινότητα της Καππαδοκίας

Η πρώτη φωτογραφία είναι του τότε ή δεύτερη τώρα.

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/04/blog-post_136.html

2 Μαΐου. Ἀνακομιδὴ τῶν ἱ. λειψάνων Ἀθανασίου τοῦ μεγάλου, πατριάρχου Ἀλεξανδρείας († 2 Μαΐου 373). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ἱεράρχου, Ἰανουαρίου 18 (Ἑβρ. ιγ΄ 7-16).

Εβρ. 13,7           Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν.

Εβρ. 13,7                   Να ενθυμήσθε πάντοτε τους πνευματικούς σας ηγέτας και προεστούς, οι οποίοι σας εδίδαξαν τον λόγον του Θεού. Να φέρνετε στον νουν σας και να μελετάτε με ευλάβειαν το κατά Θεόν τέλος του βίου και της εναρέτου συμπεριφοράς των και να μιμήσθε την πίστιν.

Ἀποκρυφισμός μέσα στούς Χριστιανούς! Εἰδωλολατρικά καί μαγικά ἔθιμα, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Τά εἰδωλολατρικά ἔθιμα τοῦ πρωτομαγιάτικου στεφανιοῦ καί τῆς φωτιᾶς τοῦ κλήδονα. Π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

Μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

ΤΑ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟΥ ΣΤΕΦΑΝΙΟΥ

ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΤΟΥ ΚΛΗΔΟΝΑ

Απόσπασμα απομαγνητοφωνημένης ομιλίας του μακαριστού γέροντος

στο Δ΄ Βασιλειών

[…] Στο Νότιο Βασίλειο βασιλεύς ήτο ο Άχαζ και ανέλαβε την βασιλείαν εις ηλικίαν 20 ετών. Και εβασίλευσε 16 όλα χρόνια. Αυτός όμως «οὐκ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου Θεοῦ αὐτοῦ πιστῶς, ὡς Δαυὶδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ». Δηλαδή στάθηκε, μάλιστα σε σύγκριση με όλους προηγουμένους του, ο χειρότερος βασιλιάς της Ιουδαίας. Ο σκληρότερος, ο φοβερότερος, και ο πιο ειδωλολάτρης.

Ακούσατε λοιπόν λίγα λόγια γι’ αυτόν: «Καὶ ἐπορεύθη, ἐν ὁδῷ βασιλέων ᾿Ισραήλ, καί γε τὸν υἱὸν αὐτοῦ διῆγεν ἐν πυρὶ κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξῇρε Κύριος ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ». Τι έκανε, λέγει; Ακούστε τι έκανε: «Τὸν υἱὸν αὐτοῦ διῆγεν ἐν πυρὶ»! Εδώ υπάρχουνε δύο ερμηνείες. Και οι δυο ευσταθούν. Βεβαίως στον Ιερεμία συναντούμε το εξής -στο έβδομο κεφάλαιο, στίχος 31 και στο 19 κεφάλαιο, στίχος 5- συναντούμε το εξής, ότι αφού εισήχθη η λατρεία του Βάαλ, οι Εβραίοι εθυσίαζαν τα παιδιά τους στον Βάαλ. Ήτο φοβερή η λατρεία του Βάαλ. Φοβερή! Διότι επύρωναν το άγαλμά του, που ήταν μεταλλικό και στην αγκαλιά του έριπταν ζωντανά τα παιδιά τους! Και τα εθυσίαζαν, τα έκαιγαν τα παιδιά τους για να προσφέρουν θυσία εις τον θεόν, για να πάνε καλά οι δουλειές τους παρακάτω κλπ. κλπ. Και μάλιστα, συνήθως τα πρωτότοκα παιδιά τους και τα πιο καλύτερα παιδιά τους θυσίαζαν. Φοβερό πράγμα, φοβερό!

Υπήρχε όμως και μια άλλη περίπτωσις. Εδώ δεν μπορούμε να ξέρουμε εκείνο το «διῆγεν ἐν πυρί», τι ακριβώς συνέβη με τον Άχαζ· ότι περνούσε -το ρήμα διάγω θα πει περνάω- περνούσε το παιδί του στη φωτιά. Γι’ αυτό ομοίως ομιλεί η Αγία Γραφή και μάλιστα μετά βδελυγμίας. Τι είναι; Άναβαν φωτιές, κατά τα ειδωλολατρικά έθιμα και περνούσαν τα παιδιά τους πάνω από τις φωτιές, ώστε με τον τρόπον αυτόν τα παιδιά να είναι σιδερένια, γερά, να μην έχουν αρρώστιες … κι άλλα πολλά.

Θα μου πείτε: «Μα αυτό το κάνουμε κι εμείς!». Μάλιστα αγαπητοί μου, το κάνουμε και εμείς! Το ξέρετε αυτό ότι το κάνουμε και εμείς; Εγώ το ‘χω δει πολλές φορές. Πολλές φορές το ‘χω δει, για να μην πω ότι το ‘χω και υποστεί ίσως, σαν μικρός … ναι, ναι! Πώς το έχω υποστεί; Μέσα σ’ έναν κόσμο που κάνει πολλά, τα παιδιά πώς μπερδεύονται … -γίνονται θύματα αυτών των καταστάσεων. Ιδού πώς. Όπως ξέρετε την Πρωτομαγιά κάνουμε τον «Μάη». Ειδωλολατρικό έθιμο αυτό ε; Οι Χριστιανοί δεν κάνουνε «Μάηδες» έξω απ’ την πόρτα τους, ούτε βάζουνε πέταλα, ούτε σκόρδα, ούτε κρομμύδες. Οι Χριστιανοί δεν κάνουν τίποτε απ’ αυτά τα πράγματα. Ούτε δίχτυα ψαράδικα, ούτε καλάμι, τίποτα απ’ όλα αυτά, δεν βάζουν τίποτε απ’ όλα αυτά. Τ’ ακούτε, σας παρακαλώ; Αυτά κάναν οι Εβραίοι, αυτά τα βδελύγματα και ο Θεός τους σιχάθηκε και τους οδήγησε εκεί που τους οδήγησε- γιατί θα οδηγήσει και εμάς με τη σειρά μας, εκεί που θα μας οδηγήσει. Και το βλέπει κανείς πού πηγαίνει ο λαός μας…

Πρώτη ἡ Θεοτόκος εἶδε τόν Ἀναστάντα (Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς)

Μυροφόρες εἶναι οἱ γυναῖκες ποὺ ἀκολουθοῦσαν τὸ Κύριο μαζὶ μὲ τὴ Μητέρα του, ἔμειναν μαζί της κατὰ τὴν ὥρα τοῦ σωτηριώδους πάθους καὶ φρόντισαν νὰ ἀλείψουν μὲ μύρα τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου.

Ὅταν δηλαδὴ ὁ Ἰωσὴφ καὶ ὁ Νικόδημος ζήτησαν κι’ ἔλαβαν ἀπὸ τὸ Πιλᾶτο τὸ δεσποτικὸ σῶμα, τὸ κατέβασαν ἀπὸ τὸ σταυρό, τὸ περιέβαλαν σὲ σινδόνια μαζὶ μὲ ἐκλεκτὰ ἀρώματα, τὸ τοποθέτησαν σὲ λαξευτὸ μνημεῖο κι’ ἔβαλαν μεγάλη πέτρα πάνω στὴ θύρα τοῦ μνημείου, παρευρίσκονταν θεωρώντας κατὰ τὸν εὐαγγελιστὴ Μᾶρκο ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ ἡ ἄλλη Μαρία ποὺ καθόταν ἀπέναντι τοῦ τάφου. Ἄλλη Μαρία ἐννοοῦσε ὁπωσδήποτε τὴ Θεομήτορα. Δὲν παρευρίσκονταν μόνο αὐτές, ἀλλὰ καὶ πολλὲς ἄλλες γυναῖκες, ὅπως ἀναφέρει καὶ ὁ Λουκᾶς.

Ἡ ἀνάσταση τοῦ Κυρίου εἶναι ἀνανέωση τῆς ἀνθρώπινης φύσεως καὶ ἀνάπλαση καὶ ἐπάνοδος πρὸς τὴν ἀθάνατη ζωὴ τοῦ πρώτου Ἀδὰμ ποὺ καταβροχθίσθηκε ἀπὸ τὸ θάνατο λόγω τῆς ἁμαρτίας καὶ διὰ τοῦ θανάτου ἐπανῆλθε πρὸς τὴ γῆ ἀπὸ τὴν ὁποία πλάσθηκε.

Ὅπως λοιπὸν ἐκεῖνον στὴν ἀρχὴ δὲν τὸν εἶδε κανεὶς ἄνθρωπος νὰ πλάττεται καὶ νὰ παίρνει ζωή, ἀφοῦ δὲν ὑπῆρχε κανεὶς ἄνθρωπος ἐκείνη τὴν ὥρα, μετὰ δὲ τὴ λήψη τῆς πνοῆς ζωῆς μὲ θεῖο ἐμφύσημα πρώτη ἀπὸ ὅλους τὸν εἶδε μιά γυναίκα, γιατί μετὰ ἀπὸ αὐτὸν πρῶτος ἄνθρωπος ἦταν ἡ Εὔα. Ἔτσι τὸν δεύτερο Ἀδάμ, δηλαδὴ τὸ Κύριο, ὅταν ἀναστήθηκε ἀπὸ τοὺς νεκρούς, κανεὶς ἄνθρωπος δὲν τὸν εἶδε, ἀφοῦ δὲν παρευρισκόταν κανεὶς δικός του καὶ οἱ στρατιῶτες ποὺ φύλαγαν τὸ μνῆμα ταραγμένοι ἀπὸ τὸ φόβο, εἶχαν γίνει σὰν νεκροί, μετὰ δὲ τὴν ἀνάσταση πρώτη ἀπ’ ὅλους τὸν εἶδε μία γυναίκα.

Ὑπάρχει κάτι συνεσκιασμένο ἀπὸ τοὺς εὐαγγελιστές, τὸ ὁποῖο θὰ ἀποκαλύψω στὴν ἀγάπη σας. Πραγματικὰ πρώτη ἀπ’ ὅλους τους ἀνθρώπους, ὅπως ἦταν σωστὸ καὶ δίκαιο, εἶδε τὸν ἀναστάντα καὶ ἀπόλαυσε τὴν ὁμιλία του καὶ ἄγγισε τὰ ἄχραντα πόδια του, ἔστω καὶ ἂν οἱ εὐαγγελιστὲς δὲν τὰ λέγουν φανερά, μὴ θέλοντας νὰ φέρουν ὡς μάρτυρες τὴ μητέρα, γιὰ νὰ μὴ δώσουν ἀφορμὴ ὑποψίας στοὺς ἀπίστους. Ἐπειδὴ τώρα ὁμιλῶ πρὸς πιστοὺς θὰ διευκρινήσω τὰ σχετικά.

Ὁ Ἅγιος ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, τό ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ καί ὁ Γέροντας ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ Παρασκευόπουλος

Περίπου το 1905.

Μόλις έφυγαν οι Αιγινήτες, χτύπησε διακριτικά την πόρτα και βρέθηκε σιμά του ένας νέος ρασοφορεμένος μαθητής. Ήταν μάλλον μικρός στο ανάστημα, αδύνατος, με κατάμαυρα μακριά μαλλιά και γένια. Τα μεγάλα του μάτια τόξευαν πίστη, αγνότητα, καλοσύνη. Καθώς σήκωσε το πρόσωπό του από τα χαρτιά και τα χειρόγραφα, ευθύς αναγνώρισε τον Ιεροδιάκονο Γερβάσιο Παρασκευόπουλο, που ήταν εξαίρετος στα μαθήματα και θα΄παιρνε φέτος το απολυτήριό του με άριστα. Επειδή τον εκτιμούσε ιδιαίτερα, του είχε δώσει το δικαίωμα «ελευθέρας εισόδου» στο γραφείο του.

-Τι συμβαίνει, Ιεροδιάκονε, σιγορώτησε.

-Άγιε Διευθυντά, αποκρίθηκε, και άλλη μια φορά σας απασχόλησα με κείνο το νέο παιχνίδι…

-Ποίον; Δεν ενθυμούμαι…

-Πρόκειται για το παιχνίδι της…της, πώς να την ονομάσω, της λαστιχοπέτσινης σφαίρας, το φουτ-μπολ, όπως συνηθίζουν και το λέγουν, το…..ποδόσφαιρο.

-Τι δηλαδή γίνεται με αυτό;

-Όπως φαίνεται, είναι ένα παιχνίδι ομαδικής προσπαθείας, με δυο αντιθέτους ομίλους. Οι μαθηταί πολύ το αγαπούν, συναρπάζονται, ψυχαγωγούνται, όπως καταλαμβάνω.

Τό μέτρο εἶναι γιά τούς μετρίους; (Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος)

Γραμμένο σὲ τοῖχο, καλοί μου φίλοι, σίγουρα ἀπὸ νεανικὸ χέρι. Λέει: «Τὸ μέτρο εἶναι γιὰ τοὺς μετρίους»! Προφανῶς θέλει νὰ πεῖ ὅτι γιὰ τοὺς ἔξυπνους, τοὺς ἄριστους, τοὺς ἀνώτερους, εἶναι ἡ παντελὴς ἔλλειψη κάθε μέτρου. Καὶ βέβαια ἡ μὴ ὕπαρξη κανενὸς ὁρίου, φραγμοῦ καὶ κανόνων. Δηλαδὴ ἡ ἀσυδοσία! Ὡραῖο σὰν εὐφυολόγημα, ὄχι ὅμως καὶ σὰν πεποίθηση. Καὶ τοῦτο γιατί δὲν ἔχει καμμία σχέση τὸ μέτρο μὲ τὸ μέτριο. Ἀπεναντίας τὸ μέτρο εἶναι ἐκεῖνο ποὺ διακρίνει ἕνα ὥριμο, ἕνα λογικό, ἕνα σπουδαῖο, ἕνα σοφὸ ἄνθρωπο. Καὶ γιατί αὐτό; Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

* * *

Ἆραγε τί εἶναι τὸ μέτρο; Εἶναι ἡ ἀποφυγὴ τῶν ἄκρων. Ἡ χρυσὴ μεσότητα. Ἡ μετριοπάθεια. Ἡ ἔλλειψη καὶ ἡ ἀποφυγὴ τῶν ἀκροτήτων καὶ τῆς ὑπερβολῆς. Ἡ καλύτερη στάση καὶ τακτικὴ σὲ κάθε περίπτωση. Γιὰ παράδειγμα, ὅταν λέμε ὅτι στὴ διατροφή μας πρέπει νὰ ἔχουμε μέτρο, αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε οὔτε ἐλλείψεις οὔτε καὶ ὑπερβολές. Ἑπομένως θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι τὸ μέτρο εἶναι ὁ χρυσοῦς κανόνας τῆς ζωῆς μας. Ἐκεῖνο, δηλαδή, ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ ἅγιοι καὶ οἱ ἀνώτεροι ἄνθρωποι. Ὄχι οἱ μέτριοι!

Εἶναι σὲ ὅλους μας γνωστὸ τὸ ἀρχαῖο ρητὸ «Πᾶν μέτρον ἄριστον», δηλαδὴ κάθε μέτρο εἶναι ἄριστο, ποὺ ἀνήκει στὸν Κλεόβουλο τὸν Λίνδιο1, ἕνα ἀπὸ τοὺς ἑπτὰ σοφοὺς τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος.

Ὅπως βάσιμα ὑποστηρίζεται ἀρχικὰ τὸ σοφότατο αὐτὸ ρητὸ ἦταν μὲ μόνο δύο λέξεις. «Μέτρον Ἄριστον». Ἀργότερα προστέθηκε καὶ ἡ λέξη «πᾶν», γιὰ νὰ προκύψει ἡ φράση «Πᾶν μέτρον ἄριστον»2.

Τό μυστήριο τῆς ζωῆς (Ἅγιος Ἰουστίνος Πόποβιτς)

Ἡ ζωὴ πάνω στὴ γῆ ἕλκει τὴν καταγωγή της ἀπὸ τὸν οὐρανό· ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου ἕλκει τὴν καταγωγή της ἀπὸ τὸν Θεό. Τὰ ἀκρορρίζια τῆς ζωῆς κάθε ἀνθρώπινου ὄντος καὶ ὅλων τῶν ἀνθρώπων μαζὶ εἶναι βυθισμένα στὰ ἄπειρα βάθη τοῦ οὐρανοῦ καὶ στὰ πανάγια βάθη τῆς Τρισηλίου Θεότητας. Τὸ μυστήριο τῆς ζωῆς, καὶ τοῦ πιὸ μικροῦ καὶ τοῦ πιὸ μεγάλου καὶ τοῦ πιὸ ἁπλοῦ καὶ τοῦ πιὸ σύνθετου ὄντος πάνω στὴ γῆ, στὴν οὐσία του εἶναι ἅγιο, οὐράνιο, ἔλλογο (Χριστοκεντρικό), τριαδικό. Ζῶντας κάθε ζωντανὸ ὅν εἶναι συνεχῶς σὲ σύνδεσμο μὲ τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς, κάθε ζωῆς —τὸν Θεὸ Λόγο. Ἀλλὰ σὲ κάθε ὅν, ἀνάλογα μὲ τὰ μέτρα του, ἔχει δοθεῖ ἀπὸ τὸν Θεὸ τὸ μέτρο τῆς ζωῆς. Κάθε ὅν μὲ τὸ δικό του τρόπο βιώνει καὶ ἀναπτύσσει τὴ λογικότητά του μαζὶ μὲ τὴν ὕπαρξή του. Τὰ πιὸ σύνθετα ὄντα βιώνουν τὴ λογικότητά τους συνθετότερα καὶ δραματικότερα, καὶ τὰ συνθετότατα μὲ τρόπο συνθετότατο. Ἀναμφίβολα τὸ πιὸ σύνθετο ὅν πάνω στὴ γῆ εἶναι ὁ ἄνθρωπος, γι’ αὐτὸ βιώνει τὴ ζωή του καὶ πιὸ δραματικά. Καὶ ἐὰν μὲ συνέπεια ὁ ἄνθρωπος παρακολουθήσει τὰ ἀχνάρια τοῦ μυστηρίου τῆς ζωῆς του, αὐτὴ ἀναπόφευκτα τὸν ἕλκει στοὺς ὑψηλότερους καὶ ἐπουράνιους κόσμους, στὸν Θεὸ καὶ στὰ τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὸ μὲ κανέναν τρόπο δὲν εἶναι σὲ θέση ὁ ἄνθρωπος νὰ ἑρμηνεύσει τὴ ζωή του καὶ τὴ ζωὴ γενικὰ πάνω στὴ γῆ χωρὶς τὸν Θεὸ καὶ τὸ Χριστό.

Ὅλο τὸ μυστήριο, τὸ ἅγιο μυστήριο τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς μας δὲν ἔγκειται σέ μᾶς τοὺς ἀνθρώπους ἀλλὰ στὸ Θεὸ καὶ Κύριο τῶν Οὐρανῶν. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ἐπουράνιος Θεὸς «ἐνηνθρώπησε» καὶ φανερώθηκε στὴ γῆ ὡς Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός, γιὰ νὰ μᾶς ἑρμηνεύσει τὸ μυστήριο τῆς ζωῆς καὶ νὰ μᾶς διδάξει τὴν ὑπέρτατη ἀλήθεια: ὅτι ἡ ἀνθρώπινη ζωὴ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὡς τὸ τέλος εἶναι ὅλη ἀπὸ τὸν Θεό, μέσα στὸν Θεό, πρὸς τὸν Θεό, γιὰ τὸν Θεό. Τὸ πιὸ ὡραῖο, πιὸ τέλειο καὶ καταφανὲς πρότυπο ζωῆς εἶναι ἡ ἴδια ἡ ζωὴ τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ.

Ἡ πολιτεία τῆς Οὐάσιγκτον πέρασε νόμο πού θά δίνει τή δυνατότητα ἀφαίρεσης ἐπιμέλειας τῶν παιδιῶν ἀπό γονεῖς πού δέν συναινοῦν στην ἀλλαγή τοῦ φύλου τους

Η Ουάσιγκτον υπερψήφισε το νομοσχέδιο που θα επιτρέπει νόμιμα να αρπάζονται τα παιδιά από τους γονείς τους αν οι τελευταίοι δεν συναινούν στην αλλαγή φύλου.

Ένα νέο νομοσχέδιο που εγκρίθηκε στην Πολιτεία της Ουάσιγκτον επιδιώκει να υπονομεύσει τα γονικά δικαιώματα προστατεύοντας τους ανηλίκους στην παροχή ιατρικών υπηρεσιών αλλαγής φύλου χωρίς τη γονική συναίνεση.

Το νομοσχέδιο 5599 της Γερουσίας, που επιδοτείται από τον Γερουσιαστή Marko Liias, θα παρέχει πιστοποιημένη προστασία, στα παιδιά εκείνα που αναζητούν υπηρεσίες αναπαραγωγικής υγείας ή δήλωσης φύλου προτίμησης, ώστε να έρθουν σε επαφή με το Τμήμα Προστασίας Παιδιών, Νέων και Οικογενειών αντί με τους ίδιους τους γονείς τους.

Αρκετοί υποστηρίζουν πώς αυτό το νομοσχέδιο μπορεί να οδηγήσει στην κακοποίηση και εκμετάλλευση των ανηλίκων καθώς δημιουργεί μια δυνητική οδό για τους θηρευτές ώστε να εκμεταλλευτούν τα ευάλωτα παιδιά που πιθανόν να ψάχνουν για ιατρικές υπηρεσίες.

Eurostat: Πρωταθλήτριες τῆς ὑπερβάλλουσας θνησιμότητας Ἑλλάδα καί Κύπρος

Γράφει ο Αναστάσιος Λαυρέντζος

Πρωταθλήτριες της υπερβάλλουσας θνησιμότητας Ελλάδα και Κύπρος. Μέχρι πρότινος η Ελλάδα είχε και τις χειρότερες επιδόσεις, με διπλάσιο αριθμό νεκρών από Covid-19 ανά εκατομμύριο σε σχέση με την Κύπρο.

Μήπως μπορεί κανείς από την κυβέρνηση να μας εξηγήσει πού οφείλεται αυτό; Για την αντιπολίτευση δεν το συζητάμε. Έχει αλλά πιο ευκαιριακά και πιασάρικα θέματα να ασχοληθεί.

Ἔγινε δύσκολη ἡ ζωή, ἐπειδή οἱ ἄνθρωποι τήν μπέρδεψαν μέ τά σοφίσματά τους...

Δύσκολη ζωή, γέροντα......δύσκολη πολύ

"Έγινε δύσκολη ἡ ζωή, ἐπειδὴ οἱ ἄνθρωποι τὴν μπέρδεψαν μὲ τὰ σοφίσματά τους, ἐπειδὴ ἀντὶ νὰ ἀπευθύνονται στὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἄρχισαν νὰ ἀπευθύνονται στὴν λογική τους καὶ νὰ βασίζονται σ’ αὐτὴν καὶ μόνο".

Ἅγιος Ἀνατόλιος τῆς Ὄπτινα

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/04/blog-post_308.html

1 Μαΐου. Ίερεμίου τοῦ προφήτου (ς΄ αἰ. π.Χ.). Παναρέτου ἐπισκόπου Πάφου (†1791). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Δευτ. γ΄ ἑβδ. Πράξ. (Πρξ. ς΄ 8 - ζ΄ 5, 47-60).

Πραξ. 6,8           Στέφανος δὲ πλήρης πίστεως καὶ δυνάμεως ἐποίει τέρατα καὶ σημεῖα μεγάλα ἐν τῷ λαῷ.

Πραξ. 6,8                 Ο δε Στέφανος, γεμάτος πίστιν και δύναμιν Θεού, έκανε μεταξύ του λαού καταπληκτικά θαύματα και υπερφυσικά έργα, που μαρτυρούσαν την αλήθειαν της πίστεως.