Πώς προσεύχεσαι; (Αγ. Κασσιανός ο Ρωμαίος)

Αν παρακαλούσαμε κάποιον άρχοντα – όχι για να μας γλιτώσει τη ζωή μας, αλλά απλά για να μας κάμει κάποια μικρή «καλωσύνη», – δεν θα προσηλώναμε σ’ αυτόν τα μάτια μας και την καρδιά μας; Δεν θα «κρεμόμασταν» κυριολεκτικά οπό την όψη του προσώπου του, με έντονη προσοχή, για να εισπράξουμε τη συγκατάθεσή του έστω με ένα νεύμα του; Δεν θα τρέμαμε, μήπως κάποιος ακατάλληλος ή αδέξιος δικός μας λόγος τον ερεθίσει και του κόψει την καλή για μας διάθεση;

Πώς προσεύχεσαι; (Αγίου Κασσιανού του Ρωμαίου)

Πώς προσεύχεσαι;

Αν παρακαλούσαμε κάποιον άρχοντα – όχι για να μας γλιτώσει τη ζωή μας, αλλά απλά για να μας κάμει κάποια μικρή «καλωσύνη», – δεν θα προσηλώναμε σ’ αυτόν τα μάτια μας και την καρδιά μας; Δεν θα «κρεμόμασταν» κυριολεκτικά οπό την όψη του προσώπου του, με έντονη προσοχή, για να εισπράξουμε τη συγκατάθεσή του έστω με ένα νεύμα του; Δεν θα τρέμαμε, μήπως κάποιος ακατάλληλος ή αδέξιος δικός μας λόγος τον ερεθίσει και του κόψει την καλή για μας διάθεση;

Ὁ σαρκικὸς πόλεμος εἶναι διπλός, καὶ στὴν ψυχὴ καὶ στὸ σῶμα...(Μέρος 1ο)

Δεύτερος ἀγώνας, ποὺ ἔχομε νὰ κάνομε, εἶναι ἐναντίον τοῦ πνεύματος τῆς πορνείας καὶ τῆς σαρκικῆς ἐπιθυμίας, ἡ ὁποῖα ἐπιθυμία ἀρχίζει ἀπὸ τὴν μικρὴ ἡλικία νὰ ἐνοχλεῖ τὸν ἄνθρωπο. Ὁ ἀγώνας αὐτὸς εἶναι μεγάλος καὶ δύσκολος καὶ ἔχει δύο μέτωπα. Γιατὶ, ἐνῷ τὰ ἄλλα ἐλαττώματα κάνουν τὴν μάχη μόνο μέσα στὴν ψυχή, ὁ σαρκικὸς πόλεμος εἶναι διπλός, καὶ στὴν ψυχὴ καὶ στὸ σῶμα. Καὶ γι’ αὐτὸ πρέπει ν’ ἀναλάβομε διπλὸ πόλεμο.

Γιατὶ δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἡ σωματικὴ νηστεία, γιὰ ν’ ἀποκτήσομε τὴν τέλεια σωφροσύνη καὶ ἀληθινὴ ἁγνεία, ἂν δὲν ἀκολουθεῖ καὶ συντριβὴ καρδιᾶς καὶ πυκνὴ προσευχὴ πρὸς τὸν Θεὸ καὶ συχνὴ μελέτη τῶν Γραφῶν καὶ κόπος καὶ εργασία τῶν χεριῶν, τὰ ὁποῖα μποροῦν ν’ ἀναστέλλουν τὶς ἀκατάστατες ὁρμὲς τῆς ψυχῆς καὶ ν’ ἀνακαλοῦν τὴν ψυχὴ ἀπὸ τὶς αἰσχρὲς φαντασίες. Προπάντων βοηθᾶ ἡ ταπείνωση τῆς ψυχῆς, χωρὶς τὴν ὁποῖα οὔτε τὴν πορνεία οὔτε ἄλλο πάθος μπορεῖ κανεὶς νὰ νικήσει.

Πρῶτα-πρῶτα λοιπὸν πρέπει μὲ κάθε προσοχὴ νὰ φυλάγει κανεὶς τὴν καρδιά του^{(Παροιμ.4,23)} ἀπὸ ρυπαροὺς λογισμούς. Γιατὶ ἀπὸ τὴν καρδιὰ βγαίνουν –ὅπως εἶπε ὁ Κύριος– διαλογισμοὶ πονηροί, φόνοι, μοιχεῖες, πορνεῖες κ.τ.λ.^{(Ματθ.15,19)}. Καὶ ἡ νηστεία δὲν ἔχει διαταχθεῖ μόνον γιὰ κακοπάθεια τοῦ σώματος ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν προσοχὴ καὶ νηφαλιότητα τοῦ νοῦ, γιὰ νὰ μὴν σκοτιστεῖ ὁ νοῦς ἀπὸ τὴν πολυφαγία καὶ γίνει ἀδύνατος στὴν ἐπιτήρηση τῶν λογισμῶν.

Πρέπει λοιπὸν ὄχι μόνον στὴν σωματικὴ ὑγεία νὰ βάζομε ὅλη τὴν ἐπιμέλειά μας, ἀλλὰ καὶ στὴ προσοχὴ τῶν λογισμῶν καὶ στὴν πνευματικὴ μελέτη, χωρὶς τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδύνατο ν’ ἀνέβομε στὸ ὕψος τῆς ἀληθινῆς ἁγνείας καὶ καθαρότητας.

Πρέπει λοιπὸν νὰ καθαρίζομε πρῶτα, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴ τοῦ Κυρίου, τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ πιάτου καὶ τοῦ ποτηριοῦ, γιὰ νὰ γίνει καὶ τὸ ἐξωτερικό τους καθαρό^{(Ματθ.23,26)}.[...] συνεχίζεται

Ἀπὸ τὴν Φιλοκαλία - Ἅγιος Κασσιανός ὁ Ρωμαῖος (Περὶ τοῦ πνεύματος τῆς πορνείας καὶ τῆς σαρκικῆς ἐπιθυμίας)