Ἡ Γερόντισσα ποὺ εὐωδίαζε καὶ εἶχε μέσα της τὸ Ἅγιο Πνεῦμα!

▪️Η Γερόντισσα που ευωδίαζε και είχε μέσα της το Άγιο Πνεύμα!

*Θαυμαστές διηγήσεις του Μοναχού Θεοδόσιου Διονυσιάτη, περί της συγχρόνου Γερόντισσας Πελαγίας της Καλυμνίας (†1986).

~ Τώρα θά σοῦ εἰπῶ πῶς η Γερόντισσα Πελαγία ἔλαβε πλουσίως τήν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διότι, ὅταν ἔμπαινα στό κελλί της πάντα εὐωδίαζε.

Καταλάβαινα ἐγώ ὅτι αὐτή ἡ εὐωδία προερχόταν ἀπό τήν ἴδια, ἀλλά δέν τολμοῦσα νά τῆς τό εἰπῶ. Εἶχα πλέον γνωριμία μαζί της πάνω ἀπό ἕξι χρόνια. Ἐκείνη ξεθάρρεψε, μ᾿ ἐμπιστεύθηκε καί ἄρχισε νά μοῦ λέγη τά μυστικά μεγαλεῖα της. Ἐπήγαινα στήν Μονή ἀπό τήν Θεσσαλονίκη τέσσερεις φορές τόν χρόνο. Μέ ἔνοιωθε σάν παιδί της καί ἐγώ τήν ἀποκαλοῦσα μητέρα μου.

-Τί εἶναι αὐτό πού εὐωδιάζει μέσα στό κελλί σου, Γερόντισσα; Τήν ἐρώτησα.

-Νά, βρέ παιδί μου, ἔχω τό θυμιατό ἐδῶ.

Τό θυμιατό ὅμως δέν ἔκαιγε καί δέν ὑπῆρχε μέσα οὔτε σκόνη, οὔτε θυμίαμα.

Τῆς εἶπα:

-Γερόντισσα, εἶμαι τόσα χρόνια μαζί σου καί σ᾿ ἀγαπῶ σάν μητέρα μου. Λοιπόν, τώρα λαμβάνω τό θάρρος σάν υἱός σου πνευματικός νά σέ παρακαλέσω νά μή μοῦ κρύψης τίποτε. Πόθεν προέρχεται αὐτή ἡ εὐωδία; Καί πῶς τήν ἀπέκτησες;

Χαμογέλασε, ἐδίστασε, σκεπάσθηκε μέ τό τσεμπέρι της καί μοῦ εἶπε:

-Ἄχ, δέν θέλω νά τά εἰπῶ, γιατί φοβᾶμαι μή τά χάσω.

Ἦτο πολύ ταπεινή μοναχή. Ἦτο καί ἡγουμένη διότι εἶχε καί 13 ὑποτακτικές τόν καιρόν ἐκεῖνον. Μπροστά τήν ἐπιμονή καί ὑπομονή μου ἐκάμφθη.

Γερόντισσα Πελαγία ἡ Καλύμνια († 1986): Ἡ Γερόντισσα πού εὐωδίαζε καί εἶχε μέσα της τό Ἅγιο Πνεῦμα

~ Τώρα θά σοῦ εἰπῶ πῶς η Γερόντισσα Πελαγία ἔλαβε πλουσίως τήν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διότι, ὅταν ἔμπαινα στό κελλί της πάντα εὐωδίαζε. Καταλάβαινα ἐγώ ὅτι αὐτή ἡ εὐωδία προερχόταν ἀπό τήν ἴδια, ἀλλά δέν τολμοῦσα νά τῆς τό εἰπῶ. Εἶχα πλέον γνωριμία μαζί της πάνω ἀπό ἕξι χρόνια. Ἐκείνη ξεθάρρεψε, μ᾿ ἐμπιστεύθηκε καί ἄρχισε νά μοῦ λέγη τά μυστικά μεγαλεῖα της. Ἐπήγαινα στήν Μονή ἀπό τήν Θεσσαλονίκη τέσσερεις φορές τόν χρόνο. Μέ ἔνοιωθε σάν παιδί της καί ἐγώ τήν ἀποκαλοῦσα μητέρα μου.

-Τί εἶναι αὐτό πού εὐωδιάζει μέσα στό κελλί σου, Γερόντισσα; Τήν ἐρώτησα.

-Νά, βρέ παιδί μου, ἔχω τό θυμιατό ἐδῶ.

Τό θυμιατό ὅμως δέν ἔκαιγε καί δέν ὑπῆρχε μέσα οὔτε σκόνη, οὔτε θυμίαμα.

Τῆς εἶπα: -Γερόντισσα, εἶμαι τόσα χρόνια μαζί σου καί σ᾿ ἀγαπῶ σάν μητέρα μου. Λοιπόν, τώρα λαμβάνω τό θάρρος σάν υἱός σου πνευματικός νά σέ παρακαλέσω νά μή μοῦ κρύψης τίποτε. Πόθεν προέρχεται αὐτή ἡ εὐωδία; Καί πῶς τήν ἀπέκτησες;

Χαμογέλασε, ἐδίστασε, σκεπάσθηκε μέ τό τσεμπέρι της καί μοῦ εἶπε:

-Ἄχ, δέν θέλω νά τά εἰπῶ, γιατί φοβᾶμαι μή τά χάσω.

Ἦτο πολύ ταπεινή μοναχή. Ἦτο καί ἡγουμένη διότι εἶχε καί 13 ὑποτακτικές τόν καιρόν ἐκεῖνον. Μπροστά τήν ἐπιμονή καί ὑπομονή μου ἐκάμφθη.

-Ἄκουσε παιδί μου, μοῦ εἶπε.

Ἁπλά...συναρπαστικό!!!

ΠΕΛΑΓΙΑ,  Η ΚΑΛΥΜΝΙΑ  ΜΟΝΑΧΗ  ΠΟΥ  ΕΙΧΕ  ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΤΟ  ΑΓΙΟ  ΠΝΕΥΜΑ