«Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῆς νίκης τοῦ ’40!», Χρύσανθος Φιλιππίδης, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος (1881-28/09/1949)

«Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῆς νίκης τοῦ ’40!», Χρύσανθος Φιλιππίδης, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος (1881-28/09/1949)

Τοῦ κ. Παναγιώτου Τσαγκάρη, Θεολόγου

Μία συνοπτικὴ ἐξιστόρησις τοῦ βίου του

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Χρύσανθος Φιλιππίδης γεννήθηκε στὴν Κομοτηνὴ (Γκιμουλτσίνα) τὸ 1881. Πτωχὴ καὶ πολύτεκνη ἡ οἰκογένειά του. Μὲ πέντε χρυσὲς λίρες, δανεικὲς ἀπὸ τὴ θεία του, μπόρεσε νὰ πάει στὴν Πόλη, νὰ φοιτήσει στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τῆς Χάλκης καὶ νὰ μάθει ἄριστα τὴ Γαλλικὴ καὶ τὴ Γερμανικὴ γλώσσα. Τὸ 1903 χειροτονεῖται Διάκονος καὶ προσλαμβάνεται ὡς Ἱεροκήρυκας τῆς Μητρόπολης Τραπεζοῦντος καὶ καθηγητὴς Θρησκευτικῶν στὸ ἐκεῖ περίφημο Φροντιστήριο. Τὸ 1907 πηγαίνει γιὰ σπουδὲς στὴ Λειψία καὶ τὴ Λωζάννη. Τὸ 1911 χειροτονεῖται Πρεσβύτερος καὶ διορίζεται Ἀρχειοφύλακας καὶ διευθυντὴς τοῦ περιοδικοῦ τοῦ Πατριαρχείου «Ἐκκλησιαστικὴ Ἀλήθεια». Μητροπολίτης Τραπεζοῦντος ἐκλέγεται τὸ 1913 σὲ ἡλικία μόλις 32 ἐτῶν.

Εὐτύχησε νὰ δεῖ τὴν Τραπεζούντα ἐλεύθερη καὶ σὲ ἑλληνικὰ χέρια (1916). Γιὰ τὸ πολύπλευρο ποιμαντικὸ καὶ φιλανθρωπικό του ἔργο, γίνεται παντοῦ δεκτὸς μὲ ἐνθουσιασμὸ ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς ἀλλὰ καὶ τοὺς μουσουλμάνους τῆς ἐπαρχίας του. Τὸ 1919 στὴ διάσκεψη τῆς Εἰρήνης στὸ Παρίσι, ἀλλὰ καὶ στὸ Λονδίνο, ἔπαιξε σημαντικὸ ρόλο ὡς πολιτικὸς ἡγέτης τοῦ ποντιακοῦ ἑλληνισμοῦ. Γι’ αὐτή του τὴν ἐθνικὴ δράση καταδικάσθηκε ἐρήμην σὲ θάνατο ἀπὸ τὸ ἔκτακτο στρατοδικεῖο τῆς Ἄγκυρας. Τὴν τελευταία στιγμὴ διέφυγε τὴ σύλληψη καὶ τὸ θάνατο καὶ ἐγκαταστάθηκε στὴν Ἀθήνα (1922). Στὶς 13/12/1938 ἐξελέγη Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος.

Τὸ λιοντάρι τοῦ βορρᾶ ! Φλωρίνης Αὐγουστῖνος Καντιώτης

(20/04/1907 – 28/08/2010) Μία συνοπτικὴ ἐξιστόρησις τοῦ βίου του

Τοῦ κ. Παναγιώτου Τσαγκάρη, Θεολόγου

Ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστῖνος Καντιώτης, κατὰ κόσμον Ἀνδρέας, γιὸς τοῦ μικρέμπορου στὸ ἐπάγγελμα, Νικολάου Ἀνδρ. Καντιώτη καὶ τῆς διδασκάλισσας Σοφίας, τὸ γένος Θρεψιάδου, γεννήθηκε στὶς Λεῦκες Πάρου στὶς 20 Ἀπριλίου 1907.

Σὲ ἡλικία 8-10 ἐτῶν γνωρίζεται μὲ τὸν ὅσιο ἡγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Λογγοβάρδας Πάρου, τὸν Ἀρχιμ. Φιλόθεο Ζερβάκο, τὸν ὁποῖο θὰ ἔχει ἀπὸ τότε καὶ στὸ ἑξῆς πνευματικὸ πατέρα μέχρι τῆς ἐκδημίας ἐκείνου τὸ 1980. Εἰσάγεται τὸ 1926 στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν, ἀπ’ τὴν ὁποία ἀποφοιτᾶ τὸ 1929. Τὸ 1935 στὴν Μητρόπολη Αἰτωλίας κείρεται μοναχὸς μὲ τὸ ὄνομα Αὐγουστῖνος καὶ χειροτονεῖται Διάκονος. Ὑπηρετεῖ ὡς Πρωτοσύγκελλος στὴ Μητρόπολη Αἰτωλίας (1935-1941), ὡς Ἱεροκήρυκας στὰ Ἰωάννινα (1941), στὰ Γιαννιτσὰ (1942), ὅπου χειροτονεῖται Πρεσβύτερος, στὴ Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Ἀπὸ ἐκεῖ παίρνει διαδοχικὲς ἀποσπάσεις στὸ Κιλκίς, στὴ Βέροια, στὴν Ἔδεσσα καὶ στὴ Φλώρινα, στὴ Μητρόπολη Κοζάνης (1943-1945), στὴ Μητρόπολη Γρεβενῶν (1945-1947), ξανὰ στὴ Μητρόπολη Κοζάνης, ὡς στρατιωτικὸς Ἱερέας (1947-1950), στὴ Μητρόπολη Καρυστίας (1950-1951) καί, τέλος, στὴν Ἀθήνα (1951-1967). Τὸ 1964 εἰσάγεται στὸ Νοσοκομεῖο «Εὐαγγελισμὸς» τῶν Ἀθηνῶν γιὰ μία ἐγχείρηση. Παθαίνει μόλυνση καὶ πλησιάζει τὸν θάνατο, ἀλλὰ ζεῖ, ὡς ἐκ θαύματος, ὅπως ὁμολογοῦν οἱ θεράποντες ἰατροί του.

Στὶς 25 Ἰουνίου 1967, σὰν ἀπὸ θαῦμα πάλι, αὐτὸς ὁ ἐνοχλητικός, ξεροκέφαλος καὶ ἀνυπότακτος Ἀρχιμανδρίτης, χειροτονεῖται Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπῶν καὶ Ἐορδαίας. Τὴν Μητρόπολή του θὰ ποιμάνει θεοφιλῶς ἐπὶ (33) τριάντα τρία συναπτὰ ἔτη, μέχρι στὶς 14 Ἰανουαρίου 2000, ὅταν παραιτεῖται λόγῳ γήρατος.

Ἡ ἀκοίμητος συνείδησις τῆς Βορείου Ἠπείρου! Σεβαστιανός Μητροπολίτης Κονίτσης

20/06/1922 – 12/12/1994 (Μιὰ συνοπτικὴ ἐξιστόρησις τοῦ βίου του)

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Τσαγκάρης, Θεολόγος

Ὁ Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης Σεβαστιανός (κατὰ κόσμον Σωτήριος Οἰκονομίδης), γεννήθηκε στὶς 20 Ἰουνίου 1922 στὰ Καλογριανὰ Καρδίτσας.

Ἀποφοίτησε ἀπὸ τὴ Θεολογικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν τὸ 1949. Ἐργάστηκε ὡς λαϊκὸς Ἱεροκήρυκας στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Μεσσηνίας. Ὑπῆρξε μέλος τῆς ἀδελφότητος Θεολόγων «Ἡ Ζωή» ἀπὸ τὸ 1950. Τὸ 1960 προσχώρησε στὴν ἀδελφότητα «Σωτήρ». Δίδαξε ἐπὶ δεκαετία στὸ κατώτερο ἐκκλησιαστικὸ φροντιστήριο τῆς Βελλᾶς καὶ στὴν Παιδαγωγικὴ Ἀκαδημία Ἰωαννίνων. Διάκονος χειροτονήθηκε τὸ 1956, Ἱερέας τὸ 1957 καὶ τὸ 1967 ἐκλέγεται Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης, μὲ τὸν τίτλο τοῦ Ὑπερτίμου καὶ Ἐξάρχου πάσης Βορείου Ἠπείρου. Σύρθηκε κυριολεκτικὰ σ’ αὐτὴ τὴ Θέση, μὲ τὴν ἀπειλὴ τῆς καθαιρέσεως, ἂν συνέχιζε νὰ ἀρνεῖται τὴν ἐπισκοποίησή του!

Ὡς Μητροπολίτης ἐργάσθηκε μὲ ζῆλο γιὰ τὴ μικρὴ καὶ πτωχικὴ ἐπαρχία του. Ὁ Μητροπολίτης Σεβαστιανὸς ἀνέγειρε τὸν περικαλλῆ Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ στὴν Κόνιτσα, ποὺ εἶναι Ναὸς μοναδικὸς γιὰ ὁλόκληρη τὴν Ἤπειρο, ἀλλὰ καὶ ὁ μεγαλύτερος Ναὸς τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ σ’ ὅλη τὴν Ἑλλάδα. Ὀργάνωσε (2) οἰκοτροφεῖα καὶ κατασκηνώσεις γιὰ νέους καὶ νέες ἀπὸ τὴν ἐπαρχία του, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴ Βόρειο Ἤπειρο. Ἔκτισε Γηροκομεῖο καὶ ἵδρυσε σὲ συνεργασία μὲ τὴν Σ.Φ.Ε.Β.Α. (Συντονιστικὴ Φοιτητικὴ Ἕνωση Βορειοηπειρωτικοῦ Ἀγώνα) καὶ τὸν ΠΑ.ΣΥ.ΒΑ (Παν­ελλήνιος Σύνδεσμος Βορειοηπειρωτικοῦ Ἀγώνα), ποὺ ἦταν δημιουργήματα δικά του, τὸ «Ράδιο Δρυϊνούπολις», μὲ ἰσχυροὺς ἀναμεταδότες, ὥστε ἡ φωνὴ του ν’ ἀκούγεται ὥς τὸ Φέρι τῆς Ἀλβανίας.

Ἅγ. Τύχων Πατριάρχης Μόσχας καὶ πασῶν τῶν Ρωσιῶν (19/01/1865 – 25/03/1925)

Μία συνοπτικὴ ἐξιστόρησις τοῦ βίου του

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Τσαγκάρης, Θεολόγος

Ὁ Ἅγιος Τύχων γεννήθηκε στὶς 19 Ἰανουαρίου 1865 στὸ Κλὶν τῆς Κομητείας Τοροπιὲτς τῆς ἐπαρχίας Πσκὼβ καὶ ἦταν γιὸς Ἱερέα. Τὸ κοσμικό του ὄνομα ἦταν Βασίλειος Ἰβάνοβιτς Μπελάβιν. Σπούδασε στὴ Θεολογικὴ Ἀκαδημία τῆς Πετρούπολης. Δίδαξε στὴν ἱερατικὴ σχολὴ τοῦ Πσκὼφ καὶ διηύθυνε τὶς ἱερατικὲς σχολὲς τοῦ Καζὰν καὶ τῆς Χέλμ. Τὸ 1891 ἐκάρη Μοναχὸς καὶ χειροτονήθηκε Ἱερέας. Τὸ 1897 χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος Λιούμπλιν, Βικάριος τῆς Ἐπισκοπῆς Χὲλμ καὶ Βαρσοβίας καὶ τὸ 1898 στὰ (33) τριάντα τρία του χρόνια, ἐκλέγεται Ἐπίσκοπος Ἀλεουτίων καὶ Ἀλάσκας. Στὶς 17 Ἰανουαρίου 1900 ὁ τίτλος τῆς Ἐπαρχίας του μεταβλήθηκε σὲ «Ἀλεουτίων καὶ Βορείου Ἀμερικῆς». Τὸ 1905 μεταφέρει τὴν ἕδρα τῆς Ἐπισκοπῆς του ἀπὸ τὸ Σὰν Φραντσίσκο στὴ Νέα Ὑόρκη καὶ ἱδρύει στὴ Μιννεάπολη τὸ πρῶτο Ὀρθόδοξο Θεολογικὸ Σεμινάριο στὶς Η.Π.Α. Τὸ 1907 προάγεται σὲ Ἀρχιεπίσκοπο Γιάροσλαβ καὶ Ροστόβου καὶ λίγο ἀργότερα, τὸ 1913, ἀναλαμβάνει Ἀρχιεπίσκοπος Βίλνας καὶ Λιθουανίας. Τὸν Ἰούνιο τοῦ 1917 ψηφίζεται Ἀρχιεπίσκοπος Μόσχας καὶ Κολόμνης καὶ στὶς 28 Ὀκτωβρίου τοῦ ἴδιου ἔτους, ἐξελέγη, ἀπὸ κληρικολαϊκὴ πανρωσικὴ Σύνοδο, Πατριάρχης Μόσχας καὶ πασῶν τῶν Ρωσιῶν, παρουσίᾳ 12.000 πιστῶν, μέσα στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Σωτῆρος τῆς Μόσχας, μπροστὰ στὴν θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας τοῦ Βλαντιμὶρ .

Ἡ ἐκλογή του ἔγινε μὲ κλήρωση μεταξὺ τριῶν ὑποψηφίων. Ὁ ἔγκλειστος τυφλὸς στάρετς τῆς Ὄπτινα Ἀλέξιος, τράβηξε ἕνα ἀπὸ τοὺς τρεῖς κλήρους, μὲ τὰ ὀνόματα τῶν ὑποψηφίων γιὰ τὸν Πατριαρχικὸ θρόνο, ποὺ εἶχαν τοποθετηθεῖ μέσα σὲ μία λάρνακα μὲ ἅγια λείψανα, ποὺ ἔγραφε τὸ ὄνομα τοῦ Τύχωνα.

Τό «αὐγό τοῦ φιδιοῦ», οἱ «Ἀνεξάρτητες ἀρχές», ἡ νεοταξίτικη ἀριστεροδεξιά καί τά Θρησκευτικά

Το «αυγό του φιδιού», οι «Ανεξάρτητες αρχές»,

η νεοταξίτικη αριστεροδεξιά και τα Θρησκευτικά

Παναγιώτη Τσαγκάρη

Υπ. Δρ. Θεολογίας

Ο υπουργός Επικρατείας της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, κ. Άκης Σκέρτσος, μιλώντας επί της πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή στις 25/1/2023, τόνισε εμφαντικά, ως προς τον ρόλο των Ανεξάρτητων Αρχών, ότι «ανεξάρτητη αρχή δεν σημαίνει ανεξέλεγκτη αρχή». Τόνισε επίσης ότι «στις δημοκρατίες οφείλουν όλοι να σέβονται το Σύνταγμα και τους νόμους» και ότι «κανείς δεν ίσταται πάνω από τους νόμους, ούτε δικαιούται να τους ερμηνεύει κατά το δοκούν. Από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι τον πιο απλό πολίτη και από τους εκπροσώπους των τριών εξουσιών μέχρι και τις ανεξάρτητες αρχές». Υπογράμμισε ακόμη, ότι «την αποκλειστική αρμοδιότητα να κρίνουν τη συνταγματικότητα των νόμων την έχουν τα δικαστήρια και όχι οι ανεξάρτητες αρχές. Αυτό θα έπρεπε να το ξέρουν, πρώτα απ' όλους, οι συνταγματολόγοι μας».

Είναι αξιοσημείωτα όσα ανέφερε ο κ. υπουργός της Επικρατείας και αφορούν άμεσα συν τοις άλλοις και στο πολύπαθο μάθημα των Θρησκευτικών διότι μία υποτίθεται ανεξάρτητη αρχή, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ), χρησιμοποιείται από τους γνωστούς πολέμιους του μαθήματος των Θρησκευτικών, ως η αιχμή του δόρατος, είτε για να υποτιμηθεί το ορθόδοξο χριστιανικό μάθημα των Θρησκευτικών από υποχρεωτικό σε προαιρετικό είτε για να μετατραπεί σε μάθημα Θρησκειολογίας ή Φιλοσοφίας.

Οι αποφάσεις όμως, του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) όρισαν σοφά ότι το μάθημα των Θρησκευτικών «θά ἀπευθύνεται ἀποκλειστικά στούς ὀρθόδοξους χριστιανούς μαθητές» και ακύρωσαν τα συντεταγμένα από τα στελέχη του θεολογικού Συνδέσμου «Καιρός», πολυθρησκειακά Προγράμματα Σπουδών των υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φίλη και κ. Γαβρόγλου.

Τί θέλετε ἐπιτέλους ;

Τι θέλετε επιτέλους ;

Παναγιώτη Τσαγκάρη

Καθηγητή Θεολόγου, Υπ. Δρ. Θεολογίας,

Γενικού Γραμματέα της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων

Αγωνιζόμενοι με συνέπεια και συνέχεια εδώ και μια δεκαετία για τα δίκαια της ελληνορθόδοξης χριστιανικής παιδείας του τόπου μας σκεφτόμαστε ότι πολλοί συμπολίτες μας, ενδεχομένως, να έχουν κουραστεί, παρακολουθώντας όλον αυτόν τον μακροχρόνιο αγώνα για το μάθημα των Θρησκευτικών και τις αντιθέσεις μεταξύ των αντιμαχόμενων μερών. Πολλοί μάλιστα, εχθροί και φίλοι, πολλές φορές ίσως αναρωτιούνται: Δεν σας αρκεί το γεγονός ότι το 2020 επιτεύχθηκε η απόσυρση των Προγραμμάτων Σπουδών και των βιβλίων του μαθήματος των Θρησκευτικών των Υπουργών κ. Διαμαντοπούλου, κ. Φίλη και κ. Γαβρόγλου και η έστω και ελάχιστες αλλαγές, που έκανε η κ. Κεραμέως με την έκδοση των νέων μεταβατικών Προγραμμάτων και βιβλίων; Τι άλλο θέλετε επιτέλους; 

Η απάντηση στο ερώτημα «τι θέλετε επιτέλους;», είναι απλή και ξεκάθαρη:

1. Θέλουμε η υπεύθυνη πολιτεία και οι πολιτικοί μας να υπηρετούν αταλάντευτα μια Χριστοκεντρική και συνταγματική πολιτική παρέχοντας τοιουτοτρόπως στους ορθόδοξους μαθητές της χώρας αυτό που δικαιούνται, δηλαδή μια ελληνορθόδοξη θρησκευτική παιδεία στα σχολεία της πατρίδας μας.

2. Θέλουμε σύνολη η Ποιμαίνουσα Εκκλησία μας, ακολουθώντας το αγιοπνευματικό πνεύμα της Εκκλησίας μας, να θεωρήσει πρωτεύον καθήκον της, την προστασία με κάθε θυσία, της σχολικής χριστιανικής αγωγής 1.000.000 ελληνοπαίδων.

Ἡ δολοφονία τῆς πίστης τῶν μαθητῶν

Παναγιώτη Τσαγκάρη

Καθηγητή Θεολόγου, Υπ. Δρ. Θεολογίας,

Γενικού Γραμματέα της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων

Η Υπουργός Παιδείας κ. Νίκη Κεραμέως έβαλε εγγράμματους, επιστήμονες της Θεολογικής Επιστήμης(!) και συνέταξαν καινούργια Προγράμματα Σπουδών και βιβλία του μαθήματος των Θρησκευτικών τα οποία αντικατέστησαν τα κατηργημένα από το Συμβούλιο της Επικρατείας Προγράμματα και βιβλία των προηγούμενων Υπουργών Παιδείας Φίλη και Γαβρόγλου της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Πολλοί ήταν εκείνοι, που κοιτάζοντας με μια πρώτη γρήγορη και επιφανειακή ματιά τα νέα βιβλία είπαν, ότι, εφόσον αφαιρέθηκαν από αυτά τουλάχιστον τα θρησκειολογικά στοιχεία, έχουν τρόπον τινά καταστεί ορθόδοξα. Σε αυτή την συμβιβαστική θέση, σε σχέση και με την τόσο σημαντική υπόθεση της χριστιανικής αγωγής των παιδιών, θα απαντήσουμε, χρησιμοποιώντας μια φράση του θυμόσοφου λαού μας, λέγοντας ότι αυτό που έγινε με τα νέα βιβλία του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι σαν να «έβγαλε τα ρούχα του ο Μανωλιός και τα έβαλε αλλιώς»!

Σε εκείνους που καλοπροαίρετα θα αντιτείνουν, «μα γιατί τόση ειρωνεία και άρνηση απέναντι στα νέα βιβλία του μαθήματος των Θρησκευτικών;» θα απαντήσουμε με ευθύτητα, λέγοντας ότι δεν μπορούμε να σωπαίνουμε άλλο πλέον, απέναντι στη συντελούμενη εδώ και χρόνια, προσπάθεια δολοφονίας της πίστης των ορθοδόξων μαθητών.

Ἐρωτήματα σχετικά μέ τήν ἰκανοποίηση τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου(ΔΙΣ) γιά τά μεταβατικά Βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν

Παναγιώτη Τσαγκάρη

Καθηγητή Θεολόγου – Υπ. Δρ. Θεολογίας

Συχνά στο δημόσιο βίο κατατίθεται η πρόταση - αίτημα οι θέσεις – απόψεις που κατατίθενται στο δημόσιο διάλογο να διακρίνονται από ευγένεια, ευπρέπεια και τεκμηρίωση. Η θέση αυτή θεωρείται λογική και αναζητείται η καθολική εφαρμογή της.

Ως μάχιμοι Θεολόγοι και ενεργά μέλη της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων(ΠΕΘ), στοιχούμενοι επί της ως άνω προτάσεως και επιζητώντας πάντοτε την αλήθεια των πραγμάτων, θεωρούμε ότι εγείρονται δεοντολογικά αλλά και ουσιαστικά ερωτήματα μέσα από το επίσημο Δελτίο Τύπου της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου(ΔΙΣ) της Εκκλησίας της Ελλάδος της 3/9/2020 στο οποίο δηλώνεται ότι «Ενημερώθηκε(η ΔΙΣ) περί του από 4/8/2020 εγγράφου του Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων κ. Γεωργίου Καλαντζή, επί του θέματος: «Αποστολή προς ενημέρωση πλήρους σειράς των Βιβλίων του μαθήματος των Θρησκευτικών» και εξέφρασε την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι τα εν λόγω Βιβλία είναι απολύτως εναρμονισμένα με τις πρόσφατες αποφάσεις της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε., 1749/2019, 1750/2019 και 1752/2019.».

Αβίαστα προκύπτουν λοιπόν, τα παρακάτω πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα:

1. Άραγε η έκφραση της ικανοποίησης της ΔΙΣ στο ως άνω έγγραφο προήλθε κατόπιν ενδελεχούς μελέτης των νέων Βιβλίων του μαθήματος των Θρησκευτικών; Συστήθηκε μήπως Επιτροπή, από εγνωσμένου κύρους Ιεράρχες και ειδικούς επιστήμονες, η οποία μελέτησε, επί ικανό χρόνο με επιστημονικά κριτήρια, το όλο θέμα και πρότεινε την αποδοχή της αλήθειας του εγγράφου του Γενικού Γραμματέως Θρησκευμάτων; Η σπουδαιότητα του θέματος θεωρούμε ότι επιβάλλει τη δημοσιοποίηση από τη ΔΙΣ, αν φυσικά υπάρχουν, όλων των παραπάνω στοιχείων.

Μετά τήν ἀλλοίωση τοῦ ὀρθόδοξου χαρακτήρα – ἰσλαμοποίηση τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ, «ζητᾶνε καί τά ρέστα»(!) ἀπό τόν ἑλληνικό λαό.

Παναγιώτη Τσαγκάρη, Θεολόγου, Υπ. Δρ. Θεολογίας- Γενικού Γραμματέα της ΠΕΘ

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων(ΠΕΘ) εξέδωσε Ανακοίνωση(13.07.2020) με την οποία καταδίκαζε την ισλαμοποίηση της Αγίας Σοφίας αλλά και κάθε προσπάθεια ισλαμοποίησης της Ελλάδας. Στην Ανακοίνωσή της αυτή, η ΠΕΘ ευθέως θεωρούσε τον Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων κ. Γεώργιο Καλαντζή, λόγω των ενεργειών του, ως έναν από τους υπευθύνους για την ισλαμοποίηση της Ελλάδας διότι, πέραν των άλλων ενεργειών ή παραλείψεών του, που οδηγούν στην στήριξη του ισλαμικού στοιχείου στη χώρα μας, είναι από τους εμπνευστές και τους άμεσα υπεύθυνους και για τη δημιουργία του Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ. Στην Ανακοίνωση απάντησε το Τμήμα «Θεολογίας και Ισλαμικών Σπουδών» της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ με δική του Ανακοίνωση(21.07.2020), στην οποία μέσα εξύβριζε την ΠΕΘ, εκστομίζοντας ασύμβατους για Θεολόγους καθηγητές Πανεπιστημίου χαρακτηρισμούς, όπως «πολεμική μισαλλοδοξίας», «νοοτροπία ολοκληρωτισμού»,«ανατινάσσουν τη θεολογία, κλείνοντας τη χώρα σε έναν ατέρμονα και σκοτεινό θρησκευτικό φονταμενταλισμό, κ. ά.».

Αν και με τη συγκεκριμένη Ανακοίνωσή τους οι καθηγητές του Θεολογικού Τμήματος της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ έδωσαν την εντύπωση ότι ενήργησαν «εν βρασμώ ψυχής» και ως γραφείο τύπου του κ. Καλαντζή, εμείς θεωρούμε ότι κατέβαλαν φιλότιμη προσπάθεια να υπερασπιστούν επιλογές προσώπων και φορέων, που πολλοί χαρακτηρίζουν διαβλητές και επιλήψιμες.

Όμως, στην προσπάθεια τους αυτή, οι κ.κ. καθηγητές του Τμήματος Θεολογίας και Ισλαμικών Σπουδών της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, παρεκτράπηκαν, κατηγορώντας την ΠΕΘ, το θεσμικό όργανο, που εκπροσωπεί το μεγαλύτερο μέρος του θεολογικού κόσμου της χώρας, για ολοκληρωτική, δηλαδή, φασιστική συμπεριφορά επειδή εκφράστηκε για ένα θέμα που την αφορά άμεσα. Καθόσον όμως, μετέχουμε στα της ΠΕΘ και γνωρίζουμε και στηρίζουμε την τιτάνια προσπάθεια που καταβάλει για τη διατήρηση της ορθόδοξης χριστιανικής παιδείας στα σχολεία της χώρας, με ευθύτητα θα πούμε ότι οι παραπάνω χαρακτηρισμοί που της απέδωσε το Θεολογικό Τμήμα της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, είναι εντελώς ψευδείς, υβριστικοί και συκοφαντικοί, δεν αφορούν στα μέλη της ΠΕΘ και, φυσικά, ως αναληθείς επιστρέφουν ακέραιοι πάραυτα στους αποστολείς τους.

Ὅταν δέν ἔχεις δική σου ἱστορία, πολιτισμό καί χώρα, κλέβεις ἀπό τούς ἄλλους…

Παναγιώτη Τσαγκάρη

Θεολόγου - Υπ. Δρ. Θεολογίας

Κάθε εχέφρων πολιτισμένος άνθρωπος οφείλει να καταδικάσει μετά βδελυγμίας και να καταγγέλλει στα διεθνή φόρα την απαράδεκτη απίστευτη τουρκική πρόκληση της μετατροπής της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας της Αγίας Σοφίας σε τζαμί από το σημερινό, ουσιαστικά, απολυταρχικό τουρκικό καθεστώς. Η παραπάνω ενέργεια του τουρκικού κράτους τείνει μάλλον να επιβεβαιώσει τη φράση «όταν δεν έχεις δική σου ιστορία, πολιτισμό και χώρα, κλέβεις από τους άλλους».....

Οι τουρκικές επιθετικές αυθαιρεσίες και θηριωδίες, που έχουν τελεστεί, κατά το απώτερο και πρόσφατο παρελθόν, απέναντι σε κάθε ελληνικό και ορθόδοξο στοιχείο αναβιώνουν, μέσα από αυτή την ασεβή, εχθρική και ιερόσυλη ενέργεια, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι ο τουρκικός ισλαμιστικός και νεοωθομανικός μεγαλοϊδεατισμός δεν λαμβάνει υπόψη κανέναν ηθικό, νομικό, θρησκευτικό ή πολιτικό φραγμό ή συνθήκη, μπροστά στην πραγματοποίηση των παράνομων κατακτητικών και ιμπεριαλιστικών του στόχων.

Η παραπάνω κατάπτυστη πράξη του τουρκικού κράτους, σε συνδυασμό με όλες τις υπόλοιπες κλιμακούμενες προκλητικές δηλώσεις και ενέργειες της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας, κατά τους τελευταίους χρόνους, προφανώς έχει στόχο την διατάραξη της ειρήνης στην ευαίσθητη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και μάλιστα ανάμεσα σε γείτονες λαούς.

Παλλαϊκή απαίτηση, επομένως, είναι η άμεση ανάκληση της ανίερης και άδικης απόφασης του Τουρκικού κράτους και του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που αφορά στη βίαιη και προσβλητική πράξη της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί και καταπατεί τους διεθνείς νόμους και κανόνες σεβασμού της θρησκευτικής ελευθερίας των μειονοτήτων και τις συνθήκες ειρηνικής συμβίωσης των λαών. 

Σε διαφορετική περίπτωση, η ελληνική πολιτεία οφείλει να λάβει άμεσα σκληρά και αποτελεσματικά αντίμετρα, που θα υποχρεώνουν την τουρκική κυβέρνηση να σκεφτεί διπλά το μέγεθος των σφαλμάτων, των παρανομιών και της ασέβειας που διαπράττει σε βάρος όλων των Χριστιανών της Οικουμένης, της Χριστιανικής πίστης και του Χριστιανικού Πολιτισμού. Συγκεκριμένα θα πρέπει:

1. Να σταματήσει άμεσα η ελληνική κυβέρνηση την ανοικοδόμηση Ισλαμικού Τεμένους στο Βοτανικό και την επισκευή ή κατασκευή ή παραχώρηση οποιαδήποτε άλλου Ισλαμικού χώρου λατρείας στην ελληνική επικράτεια και τη διάθεση κονδυλίων του ελληνικού δημοσίου για λατρευτικούς σκοπούς των πιστών στο Ισλάμ.

Τό ἰσλαμικό τμῆμα στή θεολογική Θεσσαλονίκης.Μία ἀπόπειρα θρησκευτικῆς συγχύσεως καί συγκρητισμοῦ

Παναγιώτη Τσαγκάρη

Υπ. Δρ. Θεολογίας

Γεν. Γραμματέα της ΠΕΘ

Την Πέμπτη, 04-06-2020 πραγματοποιήθηκε η δίκη στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την Προσφυγή Πανεπιστημιακών Καθηγητών που αιτούνται την ακύρωση της απόφασης για την ίδρυση Τμήματος Μουσουλμανικών Σπουδών στο Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης

Στο Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης είχε αποφασιστεί, το έτος 2014, η ίδρυση και λειτουργία Κατεύθυνσης Μουσουλμανικών Σπουδών, τετραετούς φοίτησης, σαράντα οκτώ (48) μαθημάτων, μετά από την παρακολούθηση των οποίων θα απονέμεται πτυχίο με ειδίκευση στον Μουσουλμανισμό.

Η απόφαση αυτή είναι σαφές ότι αλλοιώνει τον ιστορικό ορθόδοξο θεολογικό χαρακτήρα της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. Κυρίως, όμως, συνιστά άλλο ένα “χτύπημα” εναντίον της Ορθοδοξίας στην Ελλάδα, αυτή τη φορά στο θεολογικό χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, τον Μάρτιο του 2014, είκοσι τρεις (23) από τους τριάντα εννέα (39) καθηγητές του Τμήματος Θεολογίας -και από τους συνολικά εβδομήντα δύο (72) των δύο Τμημάτων της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ.- αποφάσισαν την ίδρυση κατευθύνσεως Μουσουλμανικών Σπουδών εντός του Προγράμματος Σπουδών της ιστορικής Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ.

Ως προς την εγκυρότητα της απόφασης, νομικά, θα έπρεπε να περάσει από τη Γενική Συνέλευση της Θεολογικής Σχολής, μια Συνέλευση όμως που δεν συγκλήθηκε ποτέ.

Στην ιδρυτική αυτή απόφαση ήταν κάθετα αντίθετο το άλλο Τμήμα της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας, μετά από Γενική Συνέλευση των μελών του.

Σήμερον κρεμᾶται ἐπί ξύλου…

Παναγιώτη Τσαγκάρη

Θεολόγου

Είναι Μεγάλη Εβδομάδα, οι ημέρες είναι δύσκολες, οι ώρες κρίσιμες, καθώς ξεδιπλώνεται μπροστά μας, αφενός το δράμα του Θεανθρώπου καθώς ανεβαίνει στον Γολγοθά και, αφετέρου, το δράμα του σεναρίου του Κορωνοϊού. Προσωπικά, νιώθω την επιθυμία και την ευθύνη, αντί άλλων ευχών, που συνήθως τούτες τις ημέρες ανταλλάσουν οι χριστιανοί μεταξύ τους, να καταθέσω ευθαρσώς αυτό που αισθάνομαι, ως ένα ταπεινό μέλος της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ανεξάρτητα από κάθε συμφωνία ή διαφωνία της πλειονοψηφίας των ελλήνων συμπολιτών μου:

1. Διαμαρτύρομαι εντονότατα για τις αντιδημοκρατικές πρακτικές της ελληνικής κυβέρνησης. Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση στηριζόμενη σε μονομερή επιστημονική θέαση του θέματος του κορωνοϊού, με πρόφαση την προστασία της δημόσιας υγείας, προκαλεί ανυπολόγιστη ζημιά στην ψυχική και πνευματική υγεία των πολιτών α) προχωρώντας, άκριτα, σε περιορισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ατομικών ελευθεριών των ελλήνων πολιτών και β) κλείνοντας τους Ιερούς Ναούς της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας της Ελλάδας και απαγορεύοντας την τέλεση κάθε ιεροπραξίας(πλην των ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδας και αυτών κεκλεισμένων των θυρών και άνευ μεγαφώνων και κωδωνοκρουσιών).

Μεγαλύτερη ταπείνωση από αυτήν, δεν γνώρισε, ποτέ μέχρι σήμερα, από το επίσημο Ελληνικό κράτος, η Εκκλησία του Χριστού. Η ταπεινωτική αυτή πράξη θα βαρύνει για πάντα, τα μέλη της σημερινής πολιτικής ηγεσίας διότι για άγνωστους, απρόσμενους και ανεξήγητους λόγους έχασαν την αίσθηση και τις φιλοσοφικές διαστάσεις του αρχαιοελληνικού μέτρου. Πολύ απλά, μπορεί να πει κάποιος ότι, άλλο είναι, όπως λέει ο θυμόσοφος λαός μας, να πάρεις μέτρα και άλλο να παίρνεις τα μέτρα κάποιου... για να τον θάψεις!

2. Διαμαρτύρομαι εντονότατα επίσης, για την επαμφοτερίζουσα, συμβιβαστική και χωρίς θεολογική τεκμηρίωση στάση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου του Β΄ και των Ιεραρχών εκείνων οι οποίοι ασμένως, διότι δεν υπήρξε καμία αντίδραση τους, αποδέχθηκαν τα μέτρα της κυβέρνησης και ουσιαστικά έτσι δέχτηκαν να απαξιώνεται το Θεοσύστατο Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, το οποίο αποτελεί το κέντρο και την ουσία της Εκκλησιαστικής πίστης και ζωής καθώς και τον βασικό πυρήνα της χριστιανικής Λατρείας.

Αυτή η ταπεινωτική για την Εκκλησία πρακτική θα βαρύνει για πάντα, τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο το Β΄ και τους Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος που αποδέχθηκαν κάτι τέτοιο.

Ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες…

Παναγιώτη Τσαγκάρη,Θεολόγου

-῎Αρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης.

-Τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης;

- Κύριος κραταιὸς καὶ δυνατός, Κύριος δυνατὸς ἐν πολέμῳ… Κύριος τῶν δυνάμεων αὐτός ἐστιν ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης.

(23ος Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ· τῆς μιᾶς Σαββάτων, 7-10)

Απόδοση στη νεοελληνική:

-Ανοίξτε τις πύλες, άρχοντες, που τις κρατάτε κλειστές από μέσα και σεις, πύλες, ανοίξτε διάπλατα και γίνετε ψηλότερες, για να μπει μέσα στον ναό ο δοξασμένος βασιλιάς.

- Ποιος είναι αυτός ο ένδοξος βασιλιάς;

-Αυτός είναι ο Θεός, ο κραταιός και δυνατός, ο Κύριος ο πανίσχυρος στους πολέμους…. Κύριος όλων των δυνάμεων του ουρανού και της γης. Αυτός είναι ο βασιλεύς της δόξης.

Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην Ελλάδα με το κλείσιμο των Eκκλησιών, ολοένα και περισσότερο τείνει να θυμίζει έντονα, έστω και σε συμβολικό επίπεδο, την ώρα εκείνη που φοβισμένοι και τρέμοντας οι Αρχιερείς, οι ιερείς και οι κυβερνητικοί της εποχής των Αγίων και φρικτών Παθών του Ιησού Χριστού, έσπευσαν να ασφαλίσουν τον τάφο του Χριστού, «οἱ δὲ πορευθέντες ἠσφαλίσαντο τὸν τάφον σφραγίσαντες τὸν λίθον μετὰ τῆς κουστωδίας»(Ματθ. 27,66) Δηλαδή: Εκείνοι πήγαν και ασφάλισαν τον τάφο, έβαλαν δηλαδή σφραγίδες στον λίθο που έκλεινε το μνημείο και τοποθέτησαν φρουρά.

Δριμύ «κατηγορῶ» τοῦ Γεν. Γραμματέα τῆς ΠΕΘ στή Ν.Δ., στή Νίκη Κεραμέως καί στόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο. Σημαντική ἡ ἀναφορά του καί στό Λαθρομεταναστευτικό πρόβλημα

https://www.youtube.com/watch?v=u19CXeieUIc

Τα Θρησκευτικά στις Θερμοπύλες της ιστορίας τους

Τσαγκάρη Παναγιώτη

Υπ. Δρ. Θεολογίας,

Γενικού Γραμματέα της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων

Ομιλία στην Ημερίδα

«Σύγχρονη Παιδεία και Ελληνορθόδοξη Παράδοση»

που διοργάνωσαν τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Αθηνώντην Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 2020 και ώρα 5.00 μ.μ. στο Ξενοδοχείο Caravel.

Σεβαστοί πατέρες, Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Προέρχομαι από μία πύλη εισόδου των μεταναστών στη χώρα μας, το ακριτικό νησί της Λέσβου. Όποιος όμως, ζει εκεί ή έστω επισκεφθεί για λίγο αυτή την περιοχή, εύκολα διαπιστώνει ότι η συντριπτική πλειονοψηφία των κατοίκων της -όπως εξάλλου συμβαίνει και με την πλειονοψηφία των κατοίκων των υπόλοιπων περιοχών που πλήττονται από το ολοένα και διογκούμενο μεταναστευτικό πρόβλημα- οδηγούνται από την εμπειρία τους, στο συμπέρασμα ότι είναι ψευδέστατη, παραπλανητική και προπαγανδιστική η πρόταση ότι είμαστε ή θα γίνουμε πολυπολιτισμική κοινωνία. Όπως απελπισμένα ομολογούν, οι κάτοικοι των περιοχών αυτών, η ορθή διατύπωση είναι ότι μάλλον οδεύουμε, προς την πραγμάτωση του τελικού σκοπού ενός σχεδίου που θέλει τη δημιουργία μιας κοινωνίας και μιας χώρας μη ορθόδοξα χριστιανικής και ουσιαστικά μη δημοκρατικής. Μάλιστα, έντρομοι οι κάτοικοι της παραμεθορίου, διαπιστώνουν ότι και οι πόλεμοι σε όλο τον πλανήτη, ολότελα να σταματήσουν, οι μεταναστευτικές ροές δεν πρόκειται να σταματήσουν διότι, εφευρέθηκε νέα αιτία μετανάστευσης, η κλιματική αλλαγή! Ο ΟΗΕ ήδη, προειδοποιεί ότι «ο κόσμος πρέπει να προετοιμαστεί για εκατομμύρια κλιματικούς πρόσφυγες»![1] Ακόμη και η Γερμανία δια στόματος του υπουργού Εσωτερικών της Χορστ Ζεεχόφερ κρούει τον κώδωνα για τον κίνδυνο ανεξέλεγκτης μετανάστευσης στην ΕΕ και προειδοποιεί λέγοντας ότι «τα σύνορα (της Γερμανίας), θα γίνουν πύλη εισβολής για ανθρώπους που επιδιώκουν κάτι άλλο από το να τύχουν προστασίας.»[2] Κάποιοι ήδη μιλάνε για 250 εκατομμύρια νέων μεταναστών που θα προστεθούν στα 750 εκατομμύρια των Ευρωπαίων πολιτών![3] Άραγε, τι συμβαίνει και τι θα συμβεί τελικά;

Παναγιώτης Τσαγκάρης, Τίποτε ἀπό ὅσα εἶναι δίκαια δέν ἔγιναν πράξη! Ἡ εἰλικρινής συγγνώμη ἀπαιτεῖ τήν ἄμεση ἀπόσυρση τῶν νέων Θρησκευτικῶν.

Τίποτε από όσα είναι δίκαια δεν έγιναν πράξη!

Η ειλικρινής συγγνώμη απαιτεί την άμεση απόσυρση των νέων Θρησκευτικών.

Παναγιώτη Τσαγκάρη, Γενικού Γραμματέα της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ)

Ο πρώην Υπουργός Παιδείας της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φίλης μιλώντας στον Antenna είπε : «Όλοι μας θα πρέπει να ζητήσουμε συγγνώμη από το λαό. Ακόμη και ο πρωθυπουργός πρέπει να ζητήσει συγγνώμη για τα λάθη που όλοι κάναμε». Έχει δίκιο ο κ. Φίλης αλλά για να είναι πειστικότερος σε αυτό που λέει θα έπρεπε να είναι πιο συγκεκριμένος όσον αφορά στην απαρίθμηση των λαθών στα οποία αναφέρεται.

Για παράδειγμα αναφέρουμε ότι η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, οι Θεολόγοι καθηγητές, οι μαθητές των σχολείων μας, οι γονείς των μαθητών αλλά και σύσσωμος ο εκκλησιαστικός κόσμος θα περίμενε πρώτα από τον κ. Φίλη και έπειτα από το νυν Υπουργό Παιδείας κ. Κώστα Γαβρόγλου, να ομολογήσουν δημόσια ότι έκαναν λάθος: α) με την βίαιη εισαγωγή στα σχολεία της χώρας των νέων Προγραμμάτων Σπουδών του μαθήματος των Θρησκευτικών και των «Φακέλων του μαθητή» και β) στην προσπάθεια μέσω αυτών των Προγραμμάτων και των «Φακέλων»,  της μετάλλαξης του μαθήματος των Θρησκευτικών και της μετατροπής του σε προσηλυτιστικό μοχλό  προς την πνευματική σύγχυση, την πανθρησκειακή γαλούχηση και τελικά το μανιπουλάρισμα, τη χειραγώγηση προς την αθεΐα των νέων παιδιών.

Παναγιώτη Τσαγκάρης: Ὁ Σταυρός εἶναι ἀγάπη καί ὁμολογία πίστης!

Ο Σταυρός είναι αγάπη και ομολογία πίστης!

Παναγιώτη Τσαγκάρη,Θεολόγου

Δημοσιεύθηκε ένα άρθρο στο διαδίκτυο με τίτλο «Σταυροί και στύλοι» των Θ. Παραδέλλη, Ε. Πλεξουσάκη και Μ. Σταματογιαννοπούλου, στο οποίο γράφονται πολλά εναντίον εκείνων που τοποθέτησαν τον Σταυρό του Χριστού στη θέση Απελή στη Μυτιλήνη. Κάποια λίγα σύντομα σχόλια θεωρούμε καθήκον μας να κάνουμε επί των θέσεων του άρθρου αυτού, ως προς την αλήθεια των πραγμάτων.

Κατ΄ αρχάς να δώσουμε μια απάντησή στο ερώτημα που θέτουν οι συγγραφείς του άρθρου «Σταυροί και στύλοι», για το «πόσο μακριά είναι αλήθεια οι αντιλήψεις του Αυστραλού δολοφόνου από τους υπερασπιστές της τοποθέτησης ενός σταυρού “ξόανου”;». Αναγκαστικά η απάντησή μας αυτή θα είναι πιθανολογική, καθώς εμείς οι ταπεινοί και χθαμαλοί(χαμηλού επιπέδου) νόες δεν διαθέτουμε τον τήβεννο-μανδύα της πανεπιστημιακής κάλυψης για να καμουφλάρουμε την κάθε αερολογία μας. 

Υποθέτουμε δηλαδή, ότι είναι τόσο μακριά οι αντιλήψεις των ανθρώπων που τοποθέτησαν τον Σταυρό, από τις αντιλήψεις ενός δολοφόνου, όσο μακρία από τις αντιλήψεις ενός δολοφόνου είναι και οι αντιλήψεις, οι θέσεις και οι απόψεις όλων εκείνων που υποστηρίζουν ή δεν καταδικάζουν ανθρώπους και θρησκευτικά συστήματα ή παραθρησκευτικές αιρέσεις που οδηγούν σε αιματοκυλίσματα τύπου ισλαμιστικών – μουσουλμανικών τρομοκρατικών επιθέσεων, όπως αυτές που συνέβησαν πάμπολες φορές μέχρι σήμερα, σε πολλά σημεία του κόσμου.[1]

Ὁ Σταυρός, σημάδι εἶναι τῶν πιστῶν καί φόβος τῶν δαιμόνων!

Του Παναγιώτη Τσαγκάρη

Θεολόγου

• Ο Σταυρός ως σύμβολο αγάπης και θυσίας θα έπρεπε να υπάρχει παντού και όχι με μίσος να γκρεμίζεται.

• Ο Σταυρός ως σύμβολο κρίσης των ανθρώπων και «Σημείον αντιλεγόμενον», θα έχει ως αποτέλεσμα είτε την «πτώση» είτε την «ανάσταση πολλών».

• Ο Σταυρός ως σύμβολο ελευθερίας και αγώνα των χριστιανών έναντι ορατών και αοράτων εχθρών είναι η δύναμη, η ελπίδα και η σημαία τους.

• Οι της «αριστεράς και της προόδου» καλύτερα να αφήσουν ήσυχο το πιστεύω των χριστιανών και να ασχοληθούν με την προβληματική πολιτική της «πρώτης φοράς αριστεράς» κυβέρνησης.

Αναλυτικότερα:

Η άφιξη τόσων πολλών ανθρώπων-μεταναστών στη Λέσβο, που έφτασε να μην τους χωράει το νησί, δημιούργησε αρκετά προβλήματα(πχ αύξηση εγκληματικότητας, βίαιες συγκρούσεις, κλπ), τα οποία ούτε είχε την εμπειρία ούτε  και μπορούσε, όμως, αντικειμενικά, να διαχειριστεί εύκολα ο λαός και οι αρχές της Μυτιλήνης.

Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι όλο αυτό το χρονικό διάστημα παρατηρεί κανείς, από τη μια πλευρά, να τονίζεται η προσφορά, η φιλοξενία και η αδιάκριτη χριστιανική αγάπη των Λεσβίων προς τους εισερχόμενους μετανάστες και, από την άλλη, να υπάρχει σχεδιασμένη προσπάθεια έτσι ώστε, όποτε υπάρχουν κάποια προβλήματα και εκφράζονται διάφορες προτάσεις ή απόψεις για την επίλυσή τους να στιγματίζεται αμέσως ως ακροδεξιός και να φιμώνεται, όποιος τολμήσει να έχει διαφορετική θέση, γνώμη ή πρόταση από εκείνη που κάποιοι άλλοι ήθελαν ή θέλουν να επιβάλουν για το χειρισμό κάποιων ζητημάτων.

Το πρόβλημα εμφανίστηκε και πρόσφατα, μάλιστα δε σε ακόμη πιο έντονη μορφή,  με την τοποθέτηση από ομάδα συμπολιτών μας, ενός Σταυρού στη θέση Απελή δίπλα από τη δημοτική πλαζ Τσαμάκια και παραδίπλα από το άγαλμα της ελευθερίας που κοσμεί την είσοδο του λιμανιού της Μυτιλήνης.

Ἀντιπαιδαγωγικές καί παράνομες οἱ ἐπιλογές τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας γιά Θεολόγους καί Θρησκευτικά.

Παναγιώτη Τσαγκάρη

Υπ. Δρ. Θεολογίας

Προέδρου Ενώσεως Θεολόγων ν. Λέσβου

Το Υπουργείο Παιδείας προσπαθεί απεγνωσμένα να απαξιώσει το ξεκάθαρο μήνυμα που εκπέμπει η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων(ΠΕΘ),  η οποία απαιτεί την άμεση απόσυρση από τα σχολεία, των αντισυνταγματικών, αντιπαιδαγωγικών και αντορθόδοξων Προγραμμάτων Σπουδών και «Φακέλων» του μαθήματος των Θρησκευτικών. Η προσπάθεια αυτή του Υπουργείου γίνεται με δύο τρόπους, α) κατηγορώντας την ΠΕΘ ότι παρανομεί, διότι υποτίθεται, καλεί τους Θεολόγους σε απείθεια εναντίον των αποφάσεων του και β) διασπείροντας ψευδή και παραπλανητικά στοιχεία, ισχυριζόμενο ότι η πλειονοψηφία των Θεολόγων συμφωνεί δήθεν με τα «νέα» Θρησκευτικά που το Υπουργείο εισήγαγε στα σχολεία.

Άμεσα, αποστομωτικά και εφυώς η ΠΕΘ, με ανακοινώσεις που εξέδωσε(1) απέκρουσε και τις δύο παραπάνω κατηγορίες που εκτόξευσε εναντίον της το Υπουργείο και ο Υπουργός Παιδείας. Στο παρόν σημείωμά μας, όμως, θα επιχειρήσουμε να μεταφέρουμε στο ευρύ κοινό κάποιες, κατά το δυνατόν, εκλαϊκευμένες απαντήσεις, καλύτερα θα λέγαμε πρόχειρες σκέψεις, καταδεικνύοντας και κατ΄ αυτόν τον τρόπο, το άτοπο των ισχυρισμών του Υπουργού και του Υπουργείου της Παιδείας.

Α) Το Υπουργείο και ο Υπουργός Παιδείας ισχυρίζονται σε όλους τους τόνους ότι παρανομούν η ΠΕΘ και οι Θεολόγοι.  Στο άκουσμα αυτής της κατηγορίας, ασυναίσθητα, ένα μειδίαμα χαράζει στα χείλη μας, διότι:

Ἡ Ἀναστάσιμη Τρέλα τοῦ παπα-Φώτη Λαυριώτη

 π. Τσαγκάρης, θεολόγος

...Η χαρά αυτή που ζούσε και εξέπεμπε δεν τον εγκατέλειπε σχεδόν ποτέ. Θυμάμαι, όταν κάποια στιγμή βρισκόμουν για προσωπική μου υπόθεση, στον Παπάδο της Γέρας (περιοχή της Μυτιλήνης), τη μεταπασχαλινή περίοδο του 1999, συνάντησα τον παπα-Φώτη να τριγυρνά καταμεσής στο δρόμο με το τριμμένο ράσο του, τις παντόφλες του, τον παραδοσιακό τρουβά στον ώμο και ένα μπαστούνι στο χέρι, το οποίο χτυπούσε ρυθμικά στον δρόμο, ψέλνοντας με όση δύναμη του είχε δώσει ο Θεός, «τόν Κύριον ὑμνεῖτε, καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας» και τα αυτοκίνητα να περνάνε δίπλα του, δεξιά και αριστερά του και να κορνάρουν και οι οδηγοί να βγαίνουν στα παράθυρα των αυτοκινήτων τους και να τον χαιρετάνε.

«Τά ψεύτικα τά λόγια τά μεγάλα…»*, τά παραπλανητικά!

Του Παναγιώτη Τσαγκάρη, Γενικού Γραμματέα της ΠΕΘ

Α) Κύκλοι διάφοροι και μάλιστα, και κάποιοι πέριξ του Υπουργείου Παιδείας, ισχυρίζονται πολλές φορές, ότι διάφορες πανίσχυρες αθεϊστικές και αντιχριστιανικές οργανώσεις που ελέγχονται από πολιτικά και οικονομικά κέντρα της Δύσης, επιθυμούν την αλλαγή της φυσιογνωμίας του μαθήματος των Θρησκευτικών και γι΄ αυτό το λόγο η Κυβέρνηση προωθεί τις αλλαγές στο συγκεκριμένο μάθημα, οι οποίες και είναι επουσιώδεις. Οι εν λόγω κύκλοι μάλιστα, θεωρούν ότι οι αλλαγές αυτές είναι και μια μεγάλη επιτυχία, διότι έτσι, δεν καταργείται το μάθημα όπως θα επιθυμούσαν και οι ανωτέρω οργανώσεις αλλά και οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί της Κυβέρνησης της «Αριστεράς». Ωστόσο τίθενται ορισμένα ερωτηματικά:

1. Αν οι υποστηρικτές του Ορθόδοξου Χριστιανικού χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών χαρακτηρίζονται με απίστευτη ευκολία από τους κάθε είδους αυτοχαρακτηρισμένους «προοδευτικούς», ως οπισθοδρομικοί, συντηρητικοί, θρησκοφασίστες και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί ο νους ενός ανθρώπου, που μισεί θανάσιμα τον συνάνθρωπό του, πως άραγε θα έπρεπε κάποιος να χαρακτηρίσει εκείνους που α) ανερυθρίαστα ομολογούν ότι αλλοιώνουν την αποκαλυπτική αλήθεια της πίστης τους εξισώνοντάς την με τις ανθρωποκατασκευασμένες θρησκείες του κόσμου και β) παραδίδουν τον έλεγχο της πατρίδας σε ξένα κέντρα και συμφέροντα;