Πνευματικές ανταύγειες
ΣΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ο στάρετς ήταν μετρίως ψηλός και στην όψι παρ’
όλη την ωχρότητα και την ασθενικότητά του διατηρούσε κάτι από την νεανική του
ωραιότητα. Στο μέτωπό του ξεχώριζαν δυο-τρεις ρυτίδες, που μερικές φορές
έσβηναν, και στο κεφάλι του εμπρός εδέσποζε μια μικρή φαλάκρα, που φαινόταν σαν να του ταίριαζε. Η γενειάδα του
που ήταν μακρυά , γκρίζα και στο άκρο διχασμένη του προσέδιδε κάποιο ιδιαίτερο
σεβασμό.
Εκείνο όμως που προξενούσε ξεχωριστή
εντύπωσι ήταν τα καστανόχρωμα μάτια του. Τι μάτια ήταν εκείνα! Εκφραστικά,
αστραφτερά, διεισδυτικά. Το κοφτερό τους βλέμμα νόμιζες πως διέσχιζε τα βάθη
των καρδιών.
