Πρόσεχε τί βλέπεις - Ἡ φυλακή τῆς ὁράσεως, Ἁγ. Νικοδήμου - Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πρόσεχε τί βλέπεις - Η φυλακή τῆς ὁράσεως, Αγ. Νικοδήμου - Συμβουλευτικον Εγχειρίδιον, 20-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Σαρκικά ἁμαρτήματα καί Θεία Κοινωνία , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Πολλοί γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δέ ἐκλεκτοί» , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Τέκνα μοιχῶν ἀτέλεστα» , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἐπιστολές ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ 5

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ 5

Γιά τήν ὠφέλεια τῆς παραδόσεώς μας

στό θέλημα τοῦ Θεοῦ (στόν ἀδελφό του Πέτρο Αλεξάντροβιτς)

Οἱ ἅγιοι πατέρες συνήθιζαν, ὅταν ἤθελαν νά μιλήσουν γιά κάποιο θέμα, ν' ἀρχίζουν μέ τά ἑπόμενα λόγια:

“Ας γίνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ σέ ὅλους μας! Δόξα τῷ Θεῷ γιά ὅλα ὅσα μᾶς συμβαίνουν καί θά μᾶς συμβοῦν, ὅσο βαριά ἤ πικρά κι ἄν εἶναι αὐτά!”. Ὁ Θεός εἶναι καί στίς εὐεργεσίες του πολυέλεος καί στίς τιμωρίες του πολυέλεος. Κάθε χριστιανός πρέπει να κατανοεῖ καί νά παραδέχεται αὐτή τήν ἀλήθεια.

Συχνά ὁ Θεός μᾶς ἀφαιρεῖ κάτι το υλικό καί πρόσκαιρο καί, σέ ἀντικατάστασή του, μᾶς δίνει κάτι τό πνευματικό καί αἰώνιο. Οἱ ἄνθρωποι, ὅμως, δεμένοι καθώς εἴμαστε μέ τά ὑλικά πράγματα καί μέ τήν πρόσκαιρη ζωή, ἀγνοοῦμε ὅτι ἔτσι ὁ Πλάστης μας μᾶς ὁδηγεῖ στά αἰώνια καί ἀνεκτίμητα ἀγαθά.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης. Ἀλάνθαστος ἰατρός

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ. ΑΛΑΝΘΑΣΤΟΣ ΙΑΤΡΟΣ.

Μαρτυρία ανώνυμης μοναχῆς

Ἀλάνθαστος ἰατρός

Μοῦ ἦταν ξεκάθαρο πώς κάθε φορά πού πήγαινα ὁ Ἅγιος γνώριζε τούς λογισμούς μου, τίς ἀνησυχίες μου καί γενικότερα τήν κατάσταση τῆς ψυχῆς μου. Συνήθως πρίν νά τοῦ μιλήσω, ἄρχιζε καί μοῦ τά ἔλεγε καί ἀνέπαυε τόσο πολύ τήν ψυχή μου πού ἔφευγα εύτυχισμένη. Όμως γνώριζε καί τό μέλλον τῆς ὑγείας μου, διότι μία φορά μοῦ εἶπε:

Βλέπω ὁτὴν κοιλιἀ σου ἔχεις ἕνα πρόβλημα καί ἀργότερα θα ἔχεις αἰμορραγίες,

Τι λέτε, Γέροντα; Δέν ἔχω τίποτα... Γιατρός εἶμαι.

Ἅα.,, Καλά, καλά.

«Νηστεία πρὸ τῆς Θείας Μεταλήψεως; Ναί!» (Μέρος Γ΄)

«Νηστεία προ της Θείας Μεταλήψεως; Ναι!»

(Ξενίας δεσποτικής και αθανάτου τραπέζης, εν υπερώω τόπω ταις υψηλαίς φρεσί, πιστοί, δεύτε απολαύσωμεν – Μ. Τετάρτη Εσπέρας)

ΜΕΡΟΣ Γ΄

Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός

Υπάρχει μια κλιμάκωση της προετοιμασίας προ της Θ. Μεταλήψεως στα όρια του χρόνου μέχρι το «μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε», από τους υπεύθυνους πνευματικούς.

Αν, όμως, κανείς υιοθετήσει τη θεολογική γραμμή (γέφυρα) που ένωσε τους Ισραηλίτες με το όρος Σινά, με το Νόμο του Θεού και με την παρουσία Του, θα κατανοήσει την σκοπιμότητα-αναγκαιότητα της τριήμερης νηστείας προ της Θ. Κοινωνίας.

Στην Π. Διαθήκη (Έξοδος, κεφ. 19, 9-15), διαβάζουμε:

«Είπε δε Κύριος προς Μωϋσήν· ιδού εγώ παραγίνομαι προς σε εν στύλω νεφέλης, ίνα ακούση ο λαός λαλούντος μου προς σε και σοί πιστεύσωσιν εις τον αιώνα. Ανήγγειλε δε Μωϋσής τα ρήματα του λαού προς Κύριον. Είπε δε Κύριος προς Μωϋσήν· καταβάς διαμάρτυραι τω λαώ και άγνισον αυτούς σήμερον και αύριον, και πλυνάτωσαν τα ιμάτια· και έστωσαν έτοιμοι εις την ημέραν την τρίτην· τη γάρ ημέρα τη τρίτη καταβήσεται Κύριος επί το όρος το Σινά εναντίον παντός του λαού. και αφοριείς τον λαόν κύκλω λέγων· προσέχετε εαυτοίς του αναβήναι εις το όρος και θιγείν τι αυτού· πας ο αψάμενος του όρους θανάτω τελευτήσει. Ουχ άψεται αυτού χείρ∙ εν γάρ λίθοις λιθοβοληθήσεται ή βολίδι κατατοξευθήσεται· εάν τε κτήνος εάν τε άνθρωπος, ου ζήσεται. Όταν αι φωναί και αι σάλπιγγες και η νεφέλη απέλθη από του όρους, εκείνοι αναβήσονται επί το όρος. Κατέβη δε Μωϋσής εκ του όρους προς τον λαόν και ηγίασεν αυτούς και έπλυναν τα ιμάτια. Και είπε τω λαώ· γίνεσθε έτοιμοι, τρείς ημέρας μη προσέλθητε γυναικί».

Ἡ Θεοτόκος Μαριάμ. Ἡ Μήτηρ τοῦ Κυρίου καί Μήτηρ τῆς ζωῆς ἡμῶν!

[Ὁμιλία εἰς τήν Συνεδριακήν Αἴθουσαν τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος

Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου Ζόγκα Ἄργους Ἀργολίδος

τήν 5ην Ὀκτωβρίου 2026 ν.ἡ., ἡμέραν Δευτέραν τό ἑσπέρας].

Γέροντος ΜΑΞΙΜΟΥ Ἰβηρίτου

Σοί, τῇ εὐγενεῖ Βασιλίδι τῶν οὐρανῶν καί Παρθένῳ ἀληθῶς, ὑπερυμνήτῳ Μητρί τοῦ Θεοῦ, κρατίστῃ δέ καί φιλοστόργῳ Προστάτιδι τοῦ Ἁγιωνύμου Ὄρους Ἄθω, Παναγίᾳ Πορταΐτίσσῃ καλουμένῃ, πανευλαβῶς ταῦτα ἀνατίθημι.

Φίλτατοί μοι ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, κατόπιν τιμίας προσκλήσεως τοῦ εὐλαβεστάτου Ἁγιορείτου Ἱερομονάχου Ἰγνατίου Γρηγοριάτου, Πνευματικοῦ πατρός τοῦ λαμπροῦ Προσκυνήματος τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου Ζόγκα Ἄργους Ἀργολίδος, ὅπως προσέλθω ἐνταῦθα καί ὁμιλήσω εἰς τήν ἀγάπην σας διά τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, τήν Μητέρα τοῦ Κυρίου καί Μητέρα τῆς ζωῆς ἡμῶν, ἰδού πάρειμι, ἀποβαλών τόν ἔσωθεν φόβον τῆς ἀναξιότητος, ἕνεκα τῆς πολλῆς ἀγάπης πρός τό Πανάγιον πρόσωπον αὐτῆς· ἄλλως τε, κατά τόν Εὐαγγελιστήν Ἰωάννην, «φόβος οὐκ ἔστι ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ’ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τόν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει, ὁ δέ φοβούμενος οὐ τελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ» (Α΄ Ἐπιστ. Ἰωάννου, δ΄, 18).

Εἰς τόν χῶρον τοῦτον εἶχον τήν τιμήν νά ὁμιλήσω καί πάλιν τήν Κυριακήν τῶν Μυροφόρων 17/30 Ἀπριλίου 2023, διά τήν Συμβολήν τῆς Ἐκκλησίας εἰς τόν Ἱερόν Ἀγῶνα τοῦ 1821. Τό σημερινόν ὅμως θέμα μας ἔχει ἰδιαίτερον ἀπαύγασμα. Ὁ οὐράνιος νοῦς τῆς Θεολογίας, Ὅσιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, τό ὄνομα τοῦ ὁποίου ἔλαβον κατά τήν Μοναχικήν κουράν, καί ὅστις τόν 7ον αἰῶνα συνέγραψε τόν κατά πλάτος ἀρχαιότερον καί θεολογικώτερον Βίον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, θεωρεῖ τά ὅσα ἔγραψε κατώτερα ἀπό τήν περιγραφομένην πραγματικότητα, ὡς ἀνεπαρκῆ καί ἀντάξια τῆς ὑπερευλογημένης Θεομήτορος, αὐτοχαρακτηριζόμενος δέ ὡς «ἀμαθής καί βραδύγλωσσος, ἀσθενής καί ἀνάξιος». Ἀλλ’ εὐελπιστεῖ, καθώς λέγει, ὅτι ἡ ὑπερευλογημένη Μήτηρ τοῦ Κυρίου, τοῦ ἐλεήμονος καί φιλανθρώπου, θά δεχθῇ τήν πραγματείαν του «ὡς μικρόν ἀντίδωρον».

Ἡ Ἀποκαθήλωση τοῦ Ἐσταυρωμένου: Ἀπὸ τὴ Ρώμη ἕως τὴν Ὀρθόδοξη Ἀνατολή, τὸ Ὕπουλο Σχέδιο Μετάλλαξης τῆς Πίστης

Η Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου: Από τη Ρώμη έως την Ορθόδοξη Ανατολή, το Ύπουλο Σχέδιο Μετάλλαξης της Πίστης

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Η συντονισμένη προσπάθεια υποβάθμισης του κορυφαίου συμβόλου της θυσίας του Κυρίου, του Εσταυρωμένου Χριστού, δεν είναι τωρινό φαινόμενο, αλλά έχει βαθιές ρίζες που ξεκινούν από τη δυτική χριστιανοσύνη. Η απαρχή αυτής της ολέθριας τάσης τοποθετείται χρονικά στη δεκαετία του 1960, και συγκεκριμένα αμέσως μετά τη Δεύτερη Βατικανή Σύνοδο (1962–1965). Στο όνομα μιας υποτιθέμενης «λειτουργικής ανανέωσης» και «προσαρμογής στους μοντέρνους καιρούς», εισήχθη η πρακτική της τέλεσης της λειτουργίας των Ρωμαιοκαθολικών με τον ιερέα στραμμένο προς τον λαό (versus populum).

Το αιτιολογικό της απόφασης των νεοτερικών θεολόγων της Δύσης ήταν ότι ο παραδοσιακός μεγάλος Εσταυρωμένος πίσω ή πάνω στην Αγία Τράπεζα εμπόδιζε την οπτική επαφή του πιστού με τον ιερέα και «αποσπούσε» την προσοχή από το τραπέζι της Ευχαριστίας. Ήθελαν να παρουσιάσουν τη Μάζα περισσότερο ως ένα «κοινοτικό δείπνο» παρά ως αναίμακτη θυσία. Έτσι, ξεκίνησε η σταδιακή αφαίρεση του Εσταυρωμένου από το κέντρο του Ιερού Βήματος. Σε πολλές περιπτώσεις, ο Σταυρός του Μαρτυρίου αντικαταστάθηκε από αφηρημένα καλλιτεχνήματα, αναστάσιμα σύμβολα χωρίς το Σώμα του Χριστού (Corpus) ή μετακινήθηκε σε απόκεντρα σημεία των ναών.

21 Ὀκτωβρίου. Ἱλαρίωνος ὁσίου (†371). Χριστοδούλου τοῦ ἐν Πάτμῳ· Ἰωάννου νεομάρτυρος τοῦ ἐκ Μονεμβασίας (†1773), Φιλοθέου ὁσίου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης κα΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Κλσ. α΄ 18-23).

Κολ. 1,18           καὶ αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος, τῆς ἐκκλησίας· ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων,

Κολ. 1,18                   Και αυτός είναι η κεφαλή και ο αρχηγός του σώματος, δηλαδή της Εκκλησίας· η αρχή και η ζωοποιός δύναμις της Εκκλησίας, ο πρώτος που ανεστήθη εκ των νεκρών, δια να γίνη αυτός και ως άνθρωπος πρώτος εις όλα.

Μονὴ Εἰκοσιφοινίσσης: Νέες «Πρέσπες» – Πουλήσαν τὴν Ὀρθοδοξία γιὰ 48 «ἀργύρια»!

Μονή Εικοσιφοινίσσης: Νέες «Πρέσπες» – Πουλήσαν την Ορθοδοξία για 48 «αργύρια»!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Το ένα μετά το άλλο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παραδίνει όλα τα πνευματικά προπύργια του Ελληνισμού σε αλλοεθνή αρπακτικά. Αφού αδιαφόρησαν για τη βεβήλωση της Αγιάς Σοφιάς και της Μονής της Χώρας, τα οποία ο Ερντογάν μετέτρεψε σε τζαμιά. Αφού παράτησαν τα προσκυνήματα των Αγίων Τόπων στη μοίρα τους, εν μέσω πολεμικών συγκρούσεων και καταστροφών. Αφού έβαλαν πλάτη στο ξεπούλημα της Αγίας Αικατερίνης του Σινά με προωθούμενη αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Τώρα ήρθε και η σειρά της ιστορικής Μονής Εικοσιφοινίσσης της Δράμας να συμβιβαστεί (εξαναγκαστικά) με την αρπαγή των κειμηλίων της το 1917, από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες.

Η υπουργός εκποίησης Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, υπέγραψε «μνημόνιο κατανόησης» με τον Βούλγαρο ομόλογό της, Evtim Miloshev, για την επιστροφή της κάρας και των οστών του Τσάρου Σαμουήλ στη Βουλγαρία. Με αντάλλαγμα τον επαναπατρισμό μόλις 48 κλεμμένων εκκλησιαστικών κειμηλίων στην χώρα μας, από τα χιλιάδες που οι Βούλγαροι λήστεψαν από τη Βόρεια Ελλάδα, λεηλατώντας μοναστήρια και κατασφάζοντας χιλιάδες Έλληνες. Με λίγα λόγια, έχουμε μια ακατανόητη συμφωνία που αφορά αδιανόητα ιστορικά εγκλήματα, ξεπλυμένα σε ένα έγγραφο «κατανόησης».

Γιά τόν πόνο

«Όταν ακούς ότι κάποιος πονάει, προσευχήσου γι᾽αυτόν.

Όχι ότι ο Θεός θα τελειώσει τον πόνο του, αλλά να του δώσει υπομονή.

Γιατί, μέσα στον πόνο είναι ο Θεός» 

Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/10/blog-post_795.html

Ἐπιτρέπει ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ ἕως 3 γάμους; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ λόγος τοῦ Μ. Βασιλείου γιά ὅσους πόρνευσαν πρό γάμου , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Τό δαιμονικό κίνημα τοῦ φεμινισμοῦ , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Μιὰ ἐπίσκεψη στὸ Ἅγιον Ὅρος...»

«ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ…»

Στέφανος Κισιώτης

Είναι αλήθεια ότι πολλοί επισκέπτονται το Άγιον Όρος. Κάθε επίσκεψη είναι καλή και ωφέλιμη. Αφήνει ένα ιδιαίτερο αποτύπωμα στον επισκέπτη.

Οι επισκέπτες είναι δυο ειδών. Όσοι πηγαίνουν και επιστρέφουν στον κόσμο και όσοι πηγαίνουν και μένουν εκεί…

Αυτοί που μένουν, αφιερώνονται δια βίου εκεί, ως μοναχοί, στο Περιβόλι της Παναγίας. Σε όσους μείνουν εκεί δημιουργείται μια αλλοίωση μέσα τους, μικρή ή μεγάλη. Αυτή εξαρτάται από, την προαίρεση, τη διάθεση, την επιθυμία, τη λαχτάρα, την αναζήτηση, την ανησυχία μπροστά στα απλά και τα δύσκολα που θέτει, πρώτα και κύρια στον εαυτό του, και ταυτόχρονα από το πόσο αφίεται στα χέρια του Χριστού, της Παναγίας και τελικά του γέροντά του στον οποίο έχει εμπιστευθεί τον εαυτό του.

Όποιος γίνεται μοναχός, αφιερώνεται, «για να βρει την ψυχή του». Έχει μπροστά του ένα δρόμο με αγώνα και εκπλήξεις. Ξεκινώντας από την υπακοή, την προσευχή, την άσκηση, την μελέτη, την εργασία στο κοινόβιο, την απόταξη από όλα και κυρίως από το «Εγώ» του, από τον εαυτό του και το προσωπικό του θέλημα, για να φτάσει μέσα από την ασκητική ζωή, στην κάθαρση από τα πάθη, στον φωτισμό της Χάριτος και τελικά στη Θέωση… Αυτό θα συμβεί, μέσα από πολλά «σημαντικά» και «ασήμαντα», αφού έχει παραδώσει τον εαυτό του στον Χριστό, δια του γέροντά του και έχει ξανοιχτεί στο «μέγα πέλαγος» της μοναστικής ζωής.

Παρηγοριά στην «δια βίου» εν Χριστώ «εκπαίδευση» θα βρει στη λατρευτική – μυστηριακή ζωή και στην ενίσχυση κυρίως της Θεοτόκου, η οποία πάντοτε είναι σταθερή και σωτήρια σ’ αυτή «την πάλη με τον Θεό»… Στο τέλος πρέπει να νικήσει το ανθρώπινο θέλημά του που αντιστέκεται πεισματικά στο λόγο του Θεού και στην εν Χριστώ ζωή. Κι όπως λέει ο καρδιογνώστης απόστολος Παύλος, «ου γαρ ό θέλω τούτο πράσσω, αλλ’ ό μισώ, τούτο ποιώ»(Ρωμ.7,15).

Αυτός ο αγώνας των μοναχών είναι ατέλειωτος. Αλλά είναι ο μοναδικός προς τη Θεογνωσία ως βίωμα, ως εμπειρία. Και όσο ο μοναχός πλησιάζει δια της Χάριτος στην φανέρωση και αποκάλυψη του Θεού, το γεγονός της Θεοφάνειας που μπορεί να «γευτεί» - να βιώσει, δεν είναι το τέρμα, γιατί η παρουσία του Θεού είναι απέραντη, ατέλεστη και διαρκώς υπάρχει κι άλλο, κι άλλο και η πορεία τον οδηγεί «από δόξης εις δόξαν»(Β΄Κορ. 3,18), από έκπληξη σε έκπληξη… Και πάντα υπάρχει μια νέα αρχή κι ένα τέλος ατέλεστο… Πόσες δυνάμεις, πόση αγάπη, πόσο έρωτα πρέπει να διαθέτει ο κάθε μοναχός, ο κάθε άνθρωπος τελικά; Ο Θεός τα θέλει όλα δικά Του!! Πρόκειται για γεγονός ανερμήνευτο. «Τις έγνω νουν Κυρίου»;(Ρωμ. 11,34). Μόνον η Χάρις που «αναπληροί τα ελλείποντα» έρχεται και δυναμώνει και ενισχύει τον άνθρωπο, τον αφιερωμένο, τον κάθε πιστό, και αυτός εν Χάριτι πορεύεται… Αυτός λέει, «ναι, Κύριε» και «του Θεού συνεργούντος», φτάνει στο άφθαστο…

Μία ἔγκυος. Ἄγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΜΙΑ ΕΓΚΥΟΣ.ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ.

Μαρτυρία ανώνυμης μοναχῆς. 

Μοῦ ἔλεγε: «Μία ἔγκυος δέν πρέπει ποτέ νά µαλώσει µέ τόν ἄντρα της, οὔτε νά ἔχει άρνητικά συναισθήματα, γιατί μυστικά μεταφέρονται στό ἔμβρυο. Οἱ ἔγκυες γυναῖκες πρέπει νά χαϊδεύουνε τήν κοιλιά τους καί νά προσεύχονται, διότι τό ἔμβρυο τά νιώθει καί τά καταλαβαίνει ὅλα, Ἀκούει τίς προσευχές καί ἡ ψυχή του ἁγιάζεται!». Προσωπικά γνωρίζω µία μητέρα πού, καθ’ ὅλη τή διάρκεια τῆς ἐγκυμοσύνης, ἔκανε καθημερινά τήν Παράκληση τῆς Παναγίας καί µετά ἔλεγε τήν εὐχή.

Πῶς τὸ καθεστὼς τοῦ Κιέβου καταστρέφει τὴν κανονικὴν Ἐκκλησίαν

Πῶς τὸ καθεστὼς τοῦ Κιέβου καταστρέφει τὴν κανονικὴν Ἐκκλησίαν*

Τῆς κ. Ἴννας Κουτσερόβα

Ἐνῶ ἡ προσοχὴ τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης εἶναι στραμμένη στὶς γραμμὲς τοῦ μετώπου, ὅπου κρίνεται ἡ τύχη ἐδαφῶν, ἕνα ἄλλο δρᾶμα, ὄχι λιγότερο ἔντονο, ἐκτυλίσσεται στὸ ἐσωτερικό τῆς οὐκρανικῆς κοινωνίας — ἕνα δρᾶμα πίστεως καὶ συνειδήσεως. Τὰ τελευταῖα χρόνια, ἡ Οὐκρανία ἔχει καταστεῖ πεδίο μίας πρωτοφανοῦς ἐπίθεσης ἐναντίον θεμελιωδῶν δικαιωμάτων.

Ἡ Οὐκρανικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία (UOC) — ἡ μεγαλύτερη θρησκευτικὴ ὁμολογία τῆς χώρας, ἡ ὁποία ἑνώνει ἑκατομμύρια πιστοὺς — ἔχει βρεθεῖ στὸ στόχαστρο τοῦ καθεστῶτος τοῦ Κιέβου. Αὐτὸ ποὺ ξεκίνησε ὡς πολιτικὴ πίεση ἐξελίχθηκε σὲ μία συνολικὴ κρατικὴ ἐκστρατεία μὲ στόχο τὴν ἐξάλειψη τῆς κανονικῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τὴν ἐκτόπισή της ἀπὸ τὴ θρησκευτικὴ ζωὴ τῆς χώρας.

Πληροφοριακὴ τρομοκρατία

Μ ία εὐρεῖα ἐκστρατεία δυσφήμησης ἔχει ἐξαπολυθεῖ κατὰ τοῦ κλήρου τῆς UOC. Ἐπὶ χρόνια, οἱ ἀρχὲς καὶ τὰ μέσα ἐνημέρωσης ποὺ βρίσκονται ὑπὸ τὸν ἔλεγχό τους παρουσιάζουν κληρικοὺς ὡς «συνεργοὺς τοῦ ἐχθροῦ». Τὰ κοινωνικὰ δίκτυα καὶ οἱ ἐπίσημες ἀνακοινώσεις ἔχουν κατακλυστεῖ ἀπὸ κατηγορίες: ἐφημέριοι καὶ ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας κατηγοροῦνται γιὰ ἐσχάτη προδοσία χωρίς νὰ παρουσιάζονται οὐσιαστικὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα.

Ἡ Ὑπηρεσία Ἀσφαλείας τῆς Οὐκρανίας (SBU) καὶ ἡ ἀστυνομία ἔχουν ἐπανειλημμένα προβάλει ἰσχυρισμοὺς ὅτι σὲ ναοὺς δῆθεν βρίσκονται ὅπλα, πυρομαχικὰ καὶ ἐφόδια ποὺ προορίζονται γιὰ τὸν ρωσικὸ στρατό. Οἱ κατηγορίες αὐτὲς ἐξυπηρετοῦν ἕνα μόνο σκοπό: νὰ δικαιολογήσουν ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης τὴ βίαιη κατάληψη ναῶν καὶ τὴ μετέπειτα «μεταβίβασή» τους στὴ σχισματικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας (OCU), ἡ ὁποία δημιουργήθηκε μὲ ἐνεργὸ συμμετοχὴ τοῦ κράτους.

Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς – Οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι

ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΣΕΛΙΕ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ)

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ:

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ

Η αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας του Χριστού είναι κατά βάθος πάντοτε καθολική, διότι είναι πάντοτε θεανθρώπινη [[Ο άγιος Ιουστίνος εδώ με τον όρο «καθολική» δεν εννοεί φυσικά «ρωμαιοκαθολική», αλλά «οικουμενική, ολόκληρη και πλήρης, που εκφράζει το σύνολο της Εκκλησίας και την ενότητα όλων των μελών της εν Χριστώ». Επειδή κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο Θεάνθρωπος Χριστός, η ζωή της δεν περιορίζεται σε τόπο, έθνος, εποχή ή ομάδα ανθρώπων. Αγκαλιάζει το όλον, και κάθε αληθινό μέλος της μετέχει σε αυτήν την ενότητα και πληρότητα. Δεν αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως ένα τοπικό, εθνικό ή μεμονωμένο ανθρώπινο σχήμα, αλλά ως ολόκληρη την Εκκλησία του Χριστού, μέσα στην οποία υπάρχει η πληρότητα της θεανθρώπινης ζωής και αλήθειας]]. Ο Θεάνθρωπος Χριστός αποτελεί την ουσία και την εγγύηση του ενιαίου και μοναδικού χαρακτήρα της εκκλησιαστικής αυτοσυνειδησίας, αφού Αυτός είναι η μοναδική Κεφαλή της Εκκλησίας. Τα πάντα στην Εκκλησία είναι καθολικά: το φρόνημα, η καρδιά, η συνείδηση, η βούληση, η ζωή, η προσευχή, το κάθε ιερό μυστήριο και η κάθε αγία αρετή[[Και εδώ ο άγιος Ιουστίνος χρησιμοποιεί το επίθετο «καθολικά» ακριβώς με την ίδια έννοια. Δεν εννοεί απλώς ότι όλα αυτά υπάρχουν «σε όλη την Εκκλησία», αλλά ότι καθένα από αυτά μετέχει στην ολότητα, στην ενότητα και στην πληρότητα του θεανθρώπινου σώματος της Εκκλησίας. Εννοεί ότι τίποτε μέσα στην Εκκλησία δεν είναι απομονωμένο ή ατομικό. Το φρόνημα του πιστού είναι εκκλησιαστικό φρόνημα· η προσευχή του εντάσσεται στην προσευχή ολόκληρης της Εκκλησίας· τα Μυστήρια δεν είναι ατομικές πράξεις αλλά γεγονότα του όλου Σώματος· ακόμη και η αρετή του κάθε μέλους βιώνεται εν Χριστώ και σε κοινωνία με ολόκληρο το εκκλησιαστικό σώμα.]]. Τούτον τον ευαγγελισμό εκφράζει, θεοπνεύστως, ο Απόστολος Παύλος λέγοντας: «Ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν(:Εμείς έχουμε τον νου και την σκέψη του Χριστού)» [Α΄ Κορ. 2, 16]. Αυτή η ολόπλευρη καθολικότητα αποκτά την δική της γλώσσα με τις Άγιες Οικουμενικές Συνόδους.

20 Ὀκτωβρίου. Ἀρτεμίου μεγαλομ. (†326), Ματρώνης ὁσίας τῆς Χιοπολίτιδος (†462), Γερασίμου ὁσίου τοῦ ἐν Κεφαλληνίᾳ (†1581). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης κα΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Κλσ. α΄ 1-3, 6-11).

Κολ. 1,1             Παῦλος, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός,

Κολ. 1,1                      Εγώ ο Παύλος, ο οποίος είμαι Απόστολος του Ιησού Χριστού, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, και ο Τιμόθεος, ο πνευματικός αδελφός,

Κολ. 1,2             τοῖς ἐν Κολοσσαῖς ἁγίοις καὶ πιστοῖς ἀδελφοῖς ἐν Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Κολ. 1,2                     στους Χριστιανούς, τους στερεούς εν τη πίστει και αδελφούς εν Χριστώ, που κατοικούν εις τας Κολοσσάς, ευχόμεθα να σας δοθή χάρις και ειρήνη από τον Θεόν και Πατέρα μας και από τον Κυριον Ιησούν Χριστόν.

Ἡ διαφθορὰ δὲν ἀρχίζει στὸ ὑπουργικὸ γραφεῖο. Πρὶν διαφθαρεῖ τὸ κράτος, ἔχει ἀρχίσει νὰ διαφθείρεται ἡ συνείδηση

Η διαφθορά δεν αρχίζει στο υπουργικό γραφείο

Πριν διαφθαρεί το κράτος, έχει αρχίσει να διαφθείρεται η συνείδηση

Γεώργιος Αποστολάκης

Το πρωτοσέλιδο είναι από εκείνα που σε αναγκάζουν να σταθείς: «200 φορές μεγαλύτερη η διαφθορά από την εποχή του Τσοχατζόπουλου!».

Τη φράση είπε ο πρώην υπουργός Τάσος Γιαννίτσης, συγκρίνοντας τις διαστάσεις παλαιότερων υποθέσεων διαφθοράς με όσα εμφανίζονται σήμερα στη δημόσια ζωή. Δεν γνωρίζω αν το «διακόσιες φορές» μπορεί να αποτυπωθεί με την ακρίβεια ενός μαθηματικού μεγέθους. Ούτε έχει αυτό, κατά τη γνώμη μου, τη μεγαλύτερη σημασία.

Γιατί το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι βαθύτερο. Η διαφορά με το παρελθόν δεν είναι πλέον μόνο ποσοτική. Είναι ποιοτική.

Κάποτε, όταν μιλούσαμε για διαφθορά, ο νους πήγαινε σχεδόν αυτομάτως στον πολιτικό που χρηματίζεται, στον κρατικό αξιωματούχο που παίρνει τη «μίζα», στον επιχειρηματία που αγοράζει μια δημόσια σύμβαση, στον δημόσιο λειτουργό που εκμεταλλεύεται τη θέση του.

Σήμερα φοβάμαι ότι η διαφθορά έχει απλωθεί πολύ περισσότερο. Έχει γίνει τρόπος σκέψεως. Και αυτό είναι πολύ πιο επικίνδυνο.

Δεν αρχίζει η διαφθορά όταν κάποιος βάλει στην τσέπη εκατομμύρια από ένα δημόσιο έργο. Αρχίζει πολύ νωρίτερα. Αρχίζει τη στιγμή που ο άνθρωπος πείθει τον εαυτό του ότι μπορεί να πάρει κάτι που δεν του ανήκει, αρκεί να μη συλληφθεί.

Όταν ο εργαζόμενος διαχειρίζεται χρήματα του εργοδότη του και κρατάει «κάτι λίγο» για τον εαυτό του. Όταν ο συνεταίρος κρύβει έσοδα από τον συνέταιρό του. Όταν κάποιος εξαπατά τον φίλο του επειδή πιστεύει ότι «δεν θα το καταλάβει». Όταν το παιδί παίρνει κρυφά χρήματα από τον γονέα του. Όταν ο αδελφός αδικεί τον αδελφό στην κληρονομία. Όταν ο επαγγελματίας χρεώνει εκείνο που δεν προσέφερε. Όταν κάποιος χρησιμοποιεί μια γνωριμία για να αποκτήσει εκείνο που κανονικά ανήκει σε άλλον. Όταν ο πολίτης ζητά το «ρουσφέτι» και ύστερα καταγγέλλει το πελατειακό κράτος.

Μαζικὸς ἐξισλαμισμὸς τῆς Εὐρώπης

Μαζικὸς ἐξισλαμισμὸς τῆς Εὐρώπης

Τοῦ κ. Νικολάου Ρωμανοῦ, θεολόγου

Ξανὰ στὸ προσκήνιο παλαιότερες δηλώσεις τοῦ παπικοῦ ἐπισκόπου Ἀθανασίου Schneider, ὁ ὁποῖος κάνει λόγο γιὰ «εἰσβολὴ» καὶ «μαζικὸ ἐξισλαμισμὸ τῆς Εὐρώπης», μὲ ἀφορμὴ τὴ μεταναστευτικὴ κρίση στὴν Ἱσπανία.

Ὁ Schneider χρησιμοποιεῖ ἰδιαιτέρως σκληρὴ γλώσσα γιὰ τὸ μεταναστευτικὸ φαινόμενο, ἀπορρίπτοντας τὴν ἄποψη ὅτι ὅλοι ὅσοι εἰσέρχονται στὴν Εὐρώπη μποροῦν νὰ ἀντιμετωπίζονται ὡς πρόσφυγες.

«Αὐτὸ ποὺ βλέπουμε τώρα εἶναι μία εἰσβολή. Δὲν εἶναι πρόσ­φυγες — ὄχι — πρόκειται γιὰ μία εἰσβολὴ μαζικοῦ ἐξισλαμισμοῦ τῆς Εὐρώπης», δηλώνει χαρακτηριστικά.

 Ὁ παπικὸς ἐπίσκοπος προχωρεῖ ἀκόμη περισσότερο, ὑποστηρίζοντας ὅτι τὸ φαινόμενο συνδέεται μὲ μία παγκόσμια πολιτικὴ ἀτζέντα ἰσχυρῶν παραγόντων. Κατὰ τὸν ἴδιο, στόχος εἶναι ἡ πολιτιστικὴ καὶ θρησκευτικὴ ἀλλοίωση τῆς Εὐρώπης καὶ τελικῶς ἡ καταστροφὴ τοῦ Χριστιανισμοῦ στὴν εὐρωπαϊκὴ ἤπειρο.

Οἱ δηλώσεις αὐτὲς ἐ­πανῆλθαν στὸ προσκήνιο μετὰ τὰ γεγονότα στὴ Θέουτα, καθώς δεκάδες χιλιάδες μετανάστες ἐπιχείρησαν νὰ περάσουν στὸν ἱσπανικὸ θύλακα μέσα σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα, προκαλώντας μεγάλη πίεση στὶς τοπικὲς ἀρχὲς καὶ ἔνταση στοὺς δρόμους.

Ὁ καθένας μας μπορεῖ νὰ εἶναι ἕνα χαμόγελο τοῦ Θεοῦ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους γύρω μας.- Πατέρας Θεόφιλος Παραϊάν

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/09/blog-post_543.html

Ἄρχιμ. Εἰρηναῖος Βαϊόπουλος, Πῶς συμπεριφερόμαστε μέσα στὸ Ναό;

Λίγα λόγια του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονή Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Πυργετού Λαρίσης, Αρχιμανδρίτου Ειρηναίου Βαϊοπούλου, στο τέλος της Θείας Λειτουργίας της Κυριακής 20 Σεπτεμβρίου 2026.

(youtube.com)
https://aktines.blogspot.com/2026/10/blog-post_679.html#more

«Ἀγαπητόν ποίμνιον φυλάξετε τόν ἑαυτόν σας» , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Πῶς ὁρίζεται ὁ φαῦλος, ὁ μοιχός, καί ὁ πόρνος -Ποιός ὁ νομιμοφανής σοδομισμός ἐντός τοῦ γάμου , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πῶς ὁρίζεται ὁ φαῦλος, ὁ μοιχός, καί ὁ πόρνος -Ποιός ὁ νομιμοφανής σοδομισμός ἐντός τοῦ γάμου , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Τό ἔργο τοῦ Ἁγ. Λουκᾶ καί ἡ ἐπιλογή τοῦ Πνευματικοῦ ὁδηγοῦ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Τό ἔργο τοῦ Ἁγ. Λουκᾶ καί ἡ ἐπιλογή τοῦ Πνευματικοῦ ὁδηγοῦ, 18-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

«Ποιός τά ἔσβησε;»

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Ποιός τά ἔσβησε;»

Μᾶς πληροφορεῖ ὁ εὐαγγελιστής Μᾶρκος (Μαρκ. α΄, 4):

«ἐγένετο Ἰωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν» (: Καὶ ἔγινεν ὁ Ἰωάννης ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου μὲ τὸ νὰ βαπτίζῃ εἰς τὴν ἔρημον καὶ μὲ τὸ νὰ κηρύττῃ βάπτισμα, ποὺ ἔπρεπε νὰ συνοδεύεται μὲ ἐσωτερικὴν μετάνοιαν, πρὸς τὸν σκοπόν τοῦ νὰ ἐπιτύχουν οἱ βαπτιζόμενοι τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν τους, τὴν ὁποίαν θὰ τοὺς ἐξησφάλιζεν ὁ μετὰ τὸν Ἰωάννην ἐρχόμενος Μεσσίας».

Μέγα τὸ μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως· εἶναι τὸ δεύτερο βάπτισμα μαζί μὲ τὸ μυστήριο τῆς θείας Μεταλήψεως.

• Ὁ ἱερός Χρυσόστομος μᾶς συμβουλεύει:

«Ὅταν ἐκεῖνος ποὺ ἁμάρτησε ὁμολογήση τὰ ἁμαρτήματά του, τότε σώζεται».

«Δὲν συντελεῖ λίγο στὸ νὰ μειώσουμε τὸ μέγεθος τῶν ἁμαρτημάτων ἡ συνεχὴς ὁμολογία καὶ ὑπόμνησή τους».

Καί συνεχίζει ὁ χρυσορρήμων μέ τήν ἐξομολόγηση τοῦ ληστῆ:

«Κι ἐμεῖς βέβαια δίκαια τιμωρηθήκαμε, γιατὶ ἄξια παθαίνουμε γι’ αὐτὰ ποὺ κάναμε». Εἶδες τέλεια ἐξομολόγηση; Εἶδες πῶς ἀπαλλάχθηκε ἀπ’ τὶς ἁμαρτίες του ἐπάνω στὸ σταυρό; Γιατὶ λέγει ὁ προφήτης: «Νὰ λέγης πρῶτος ἐσὺ τὶς ἁμαρτίες σου, γιὰ νὰ συγχωρηθῆς» (Ἡσ. 43, 26). Κανείς δὲν τὸν ἀνάγκασε, κανείς δὲν τὸν πίεσε, ἀλλ’ ὁ ἴδιος κατηγόρησε τὸν ἑαυτό του, λέγοντας: «Κι ἐμεῖς βέβαια δίκαια τιμωρηθήκαμε, γιατὶ παθαίνουμε ἄξια γι’ αὐτὰ ποὺ κάναμε. Αὐτὸς ὅμως δὲν ἔκανε κανένα κακό».

Τσίπρας: «Ψέλνεις» στὴ Σιμωνόπετρα καὶ ἀκούγεσαι ὅτι βγαίνεις λ-«Άδη»

Τσίπρας: «Ψέλνεις» στη Σιμωνόπετρα και ακούγεσαι ότι βγαίνεις λ-«Άδη»

Ελευθέριος Ανδρώνης

Να που ήρθε και η στιγμή για τον Αλέξη Τσίπρα να μεταβεί στο Άγιο Όρος για ιερό… rebranding της εικόνας του. Δώδεκα χρόνια είχε να πατήσει το πόδι του στο Περιβόλι της Παναγίας, αλλά ως γνωστόν το Άγιο Όρος εκλαμβάνεται ως πολιτικό «αναβαπτιστήριο» από όλους τους ψηφοθήρες.

Στον Οδυσσέα πήρε 10 χρόνια μέχρι να φτάσει στην πολυπόθητη Ιθάκη, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας χρειάστηκε μια 12ετία για την αντίστροφη πορεία. Από την «Ιθάκη» της πρωθυπουργίας και του αυτοβιογραφικού βιβλίου του, μαγεμένος εκ νέου από τις Σειρήνες της αρχομανίας, έκανε μια στάση στο νησί των λωτοφάγων για να φορτώσει εμπόρευμα επιλεκτικής αμνησίας και τέλος παρουσιάστηκε στη Σιμωνόπετρα για να κοντράρει από «δεξιά» τους μνηστήρες της εξουσίας. Μόνο που η άμωμη «Πηνελόπη» που λέγεται Ορθοδοξία, αξιώνει πολλά περισσότερα από μερικά «ιεροπρεπή» ενσταντανέ.

«Ψέλνεις στη Σιμωνόπετρα και ακούγεται στον Άδη…

Μια επίσκεψη στο Άγιον Όρος είναι πάντα μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσεις.

Ένα ταξίδι στην ιστορία, στους πολιτιστικούς θησαυρούς που φυλάσσονται αιώνες αλλά και στο βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης».

Αυτά έγραψε ο Αλέξης Τσίπρας ως απαύγασμα της εμπειρίας του στη Μονή Σίμωνος Πέτρας, συνοδεύοντας την ανάρτησή του με στιλιζαρισμένες φωτογραφίες όπου συζητά με τον Ηγούμενο του Μοναστηριού. Νομίζω ότι χρειάζεται εξαιρετική προσπάθεια να «καταφέρεις» να φαίνεσαι τόσο αποκομμένος από το αληθινό πνεύμα του Αγίου Όρους, ενώ πασχίζεις να δείξεις το ακριβώς αντίθετο.

Σχόλιο στὴν δολοφονία τοῦ μοναχοῦ Βαρσανούφιου στὴν Οὐκρανία (Τὰ ἐρωτήματα, οἱ ἀντιδράσεις καὶ οἱ σιωπὲς γύρω ἀπὸ μιὰ τραγικὴ ὑπόθεση)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 5η Οκτωβρίου 2026

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

(Τα ερωτήματα, οι αντιδράσεις και οι σιωπές γύρω από μια τραγική υπόθεση)

«Ενός κακού δοθέντος μύρια έπονται», λέγει η γνωστή ρήση. Ένα μεγάλο κακό συχνά αφήνει πίσω του αλυσιδωτές συνέπειες, δημιουργώντας νέες πληγές, νέες αντιπαραθέσεις και νέα ερωτήματα.

Αυτό συμβαίνει και στην πολύπαθη Ουκρανία, όπου ο πόλεμος έχει προκαλέσει τεράστιες ανθρώπινες απώλειες, καταστροφές και βαθιές κοινωνικές και εκκλησιαστικές διαιρέσεις.

Το Γραφείο μας έχει ασχοληθεί επανειλημμένως με τις εξελίξεις στην Ουκρανία και, από τη δική του εκκλησιαστική και θεολογική οπτική, έχει εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις για τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε η εκκλησιαστική κατάσταση στη χώρα. Συγκεκριμένα έχει εκφράσει την αντίθεσή του και την έχει αποδείξει θεολογικά, ιστορικά και ιεροκανονικά την άκρως λαθεμένη πράξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου να χορηγήσει, χωρίς την σύμφωνη γνώμη της καθόλου Ορθοδόξου Εκκλησίας, σε ένα ετερογενές σύνολο σχισματικών εκκλησιαστικών παραγόντων της χώρας, με αμφίβολες έγκυρες χειροτονίες, «αυτοκεφαλία».

Αυτή κριτική δεν είναι μόνο δική μας, αλλά της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ορθοδόξων Εκκλησιών, όπως λ.χ. των επανειλημμένων εκκλήσεων του μακαριστού σοφού Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κυρού Αναστασίου, για επιτακτική σύγκληση Πανορθοδόξου Συνόδου, για την επίλυση του προβλήματος, το οποίο είχε, ως ολέθρια συνέπεια, την διάσπαση της ενότητας της Εκκλησίας, με την διακοπή κοινωνίας του Πατριαρχείου Μόσχας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, όπως και με τις τρείς Ορθόδοξες Εκκλησίες (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, Εκκλησία Κύπρου και Εκκλησία της Ελλάδος), οι οποίες μόνες αυτές από τις 14, αναγνώρισαν την «αυτοκεφαλία» του νέου εκκλησιαστικού σχήματος στην Ουκρανία.

Είναι πολυσήμαντο το γεγονός ότι 10 Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες οκτώ τώρα χρόνια δεν αναγνωρίζουν την «αυτοκεφαλία» και έχουν κοινωνία με τον Μητροπολίτη Ονούφριο.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο προβάλλει τον ισχυρισμό ότι χορήγησε της «αυτοκεφαλία», (με τον τρόπο που την χορήγησε), με σκοπό να επέλθει η συμφιλίωση, η ειρήνη και η ενότητα στην μαρτυρική Ουκρανία. Αλλά η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Αντί για ενότητα και συμφιλίωση άνοιξε μεγαλύτερο χάσμα διαιρέσεων και εχθροπραξιών. Η συντριπτική πλειοψηφία του ορθοδόξου πληρώματος της χώρας παραμένει εκτός του συγκεκριμένου εκκλησιαστικού σχήματος, πιστό στην Ορθόδοξη Ουκρανική Εκκλησία, υπό τον Μητροπολίτη Ονούφριο και η οποία αναγνωρίζεται ως η μόνη κανονική από τις 10 Τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες, όπως αναφέραμε.

«Νηστεία πρὸ τῆς Θείας Μεταλήψεως; Ναί!» (Μέρος Β΄)

«Νηστεία προ της Θείας Μεταλήψεως; Ναι!»

(Ξενίας δεσποτικής και αθανάτου τραπέζης, εν υπερώω τόπω ταις υψηλαίς φρεσί, πιστοί, δεύτε απολαύσωμεν – Μ. Τετάρτη Εσπέρας)

ΜΕΡΟΣ Β΄

Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός

Κεντρίζει τη σκέψη η Ευαγγελική θεώρηση-διήγηση της παραδόσεως του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας στο Μυστικό Δείπνο από τον Κύριο. Η απλοϊκή σκέψη δημιουργεί μια «αντίφαση», διότι στα δύο πρώτα Ευαγγέλια (Ματθ. και Μάρκου) υπάρχει η ρηματική μετοχή «εσθιόντων αυτών», δηλ. «εσθιόντων αυτών μετέδωσε ο Κύριος στους μαθητές τον Άγιο Άρτο και ακολούθως το Τίμιο Αίμα Του», ενώ στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο αναγράφεται ότι «μετά το δειπνήσαι γίνεται η μετάδοση του Τιμίου Αίματος. Υπάρχει δηλ. «μορφή αντίφασης» ανάμεσα στα δύο Ευαγγέλια (Ματθ. και Μάρκου), όπου την μετάληψη του Τιμίου Σώματος διαδέχεται αμέσως η μετάληψη του Τιμίου Αίματος του Χριστού και στο κατά Λουκά, στο οποίο η μετάληψη του Τιμίου Αίματος ακολουθεί (χρονικά) μετά το δειπνήσαι. Αναμφίβολα, το «δειπνήσαι» αναφέρεται στη μετάληψη του Αγίου Άρτου.

1ο Σχόλιο: Μέσα στη «ΜΙΑ» συνείδηση της Κ. Διαθήκης, ενυπάρχει (Θεόθεν) το γεγονός (αίτημα) της αληθούς ενότητας όλων των νοημάτων της, πνευματικών λειτουργιών της, διότι είναι θεόπνευστη. Οι Ευαγγελιστές έχουν αφομοιώσει, ακριβώς την ίδια αλήθεια του Μυστικού Δείπνου· υπάρχει αυτή η ενότητα μεταξύ τους.

Οὔρσουλα φὸν ντὲρ Λάϊεν, «Καλωσορίζουμε τὴ Βόρεια Μακεδονία μὲ τὴν ταυτότητα καὶ τὴ γλῶσσα της. Πιστεύουμε ὅτι ὁ μακεδονικὸς πολιτισμὸς καὶ ἡ μακεδονικὴ γλῶσσα μποροῦν μόνο πλουσιότερη νὰ κάνουν τὴν Ἕνωσή μας».

«Καλωσορίζουμε τη Βόρεια Μακεδονία με την ταυτότητα και τη γλώσσα της. Πιστεύουμε ότι ο μακεδονικός πολιτισμός και η μακεδονική γλώσσα μπορούν μόνο πλουσιότερη να κάνουν την Ένωσή μας».

~Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, Σκόπια, 2 Οκτωβρίου 2026.~

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Αυτά δεν τα είπε κάποιος Σκοπιανός εθνικιστής αλλά η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Πιστεύω ότι όταν τέτοιες λέξεις βγαίνουν από τα χείλη της κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ίσως ήρθε η ώρα να ξαναδιαβάσουμε με καθαρό μυαλό εκείνη τη συμφωνία που κάποτε μας παρουσιάστηκε περίπου ως το τέλος της ιστορίας.

Τελικά οι Πρέσπες δεν ήταν τόσο αθώες όσο κάποιοι ισχυρίζονταν διαρρηγνύοντας τα ιμάτια τους. Μας μιλούσαν για έναν απλό γεωγραφικό προσδιορισμό. Για το περίφημο «Βόρεια», που δήθεν θα έλυνε τα πάντα.

Μόνο που το «Μακεδονία» δεν εξαφανίστηκε.

Η Συμφωνία διατήρησε ρητά τον όρο «μακεδονική γλώσσα», τον χαρακτήρισε νοτιοσλαβική και ταυτόχρονα αναγνώρισε ότι οι όροι «Μακεδονία» και «Μακεδονικός» χρησιμοποιούνται από τις δύο πλευρές μέσα σε διαφορετικά ιστορικά και πολιτισμικά πλαίσια. Όμως εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη πολιτική ειρωνεία.

Το «Βόρεια» μπήκε στο όνομα του κράτους, αλλά το «Μακεδονικό» παρέμεινε ζωντανό ως όρος γλώσσας, ταυτότητας και πολιτισμού.

Ναι, η ίδια η Συμφωνία ξεκαθαρίζει ότι η συγκεκριμένη γλώσσα είναι νοτιοσλαβική και ότι δεν συνδέεται με την αρχαία ελληνική ιστορία και κληρονομιά της ελληνικής Μακεδονίας. Και αυτό πρέπει να το λέμε ολόκληρο, όχι επιλεκτικά.

Όμως σήμερα έχουμε μπροστά μας το αποτέλεσμα της πολιτικής πραγματικότητας..

19 Ὀκτωβρίου. Ἰωὴλ προφήτου (630 π.Χ.), Οὐάρου μάρτυρος (†307). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Προφήτου, Τρίτης διακαινησίμου (Πρξ. β΄ 14-21).

Πραξ. 2,14         Σταθεὶς δὲ Πέτρος σὺν τοῖς ἕνδεκα ἐπῆρε τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἀπεφθέγξατο αὐτοῖς· ἄνδρες Ἰουδαῖοι καὶ οἱ κατοικοῦντες Ἱερουσαλὴμ ἅπαντες, τοῦτο ὑμῖν γνωστὸν ἔστω καὶ ἐνωτίσασθε τὰ ῥήματά μου.

Πραξ. 2,14               Και τότε ο Πετρος μαζή με τους ένδεκα εστάθηκε, ώστε να τον βλέπουν όλοι, ύψωσε την φωνήν αυτού και ήρχισε να ομιλή, όπως το Πνεύμα το Αγιον τον εφώτιζε· “άνδρες Ιουδαίοι και σεις όλοι που κατοικείτε την Ιερουσαλήμ, ας γίνη γνωστόν εις σας αυτό, που θα σας πω και ακούσατε με προσοχήν τα λόγια μου.

Ἀνοικτή Ἐπιστολή πρός τόν «νέο Μητροπολίτη Πάφου»

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΝΕΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΑΦΟΥ»

Κύριε, η Πάφος δεν χρειάζεται αντίγραφα. Θέλει τον κανονικό της Μητροπολίτη πίσω στον θρόνο του.

Τις τελευταίες ημέρες, πολλοί πιστοί παρατηρούν συμπεριφορές που τους δημιουργούν την έντονη εντύπωση μιας προσπάθειας μίμησης: ιερατικά αντί αρχιερατικών ενδύματα, μπαστούνι, κινήσεις δήθεν ταπεινοφροσύνης και συμπεριφορές που θυμίζουν τον Μητροπολίτη Τυχικό.

Μόνο που υπάρχει μία θεμελιώδης διαφορά:

Ο Τυχικός δεν χρειάστηκε να μιμηθεί κανέναν.

Η ταπεινότητα, η απλότητα και η παρουσία του ήταν δικά του χαρακτηριστικά. Δεν ήταν παράσταση, ούτε επικοινωνιακό τέχνασμα.

Γι’ αυτό και όταν κάποιος επιχειρεί να αντιγράψει εξωτερικά χαρακτηριστικά και συμπεριφορές, ο κόσμος το αντιλαμβάνεται. Η αυθεντικότητα δεν αντιγράφεται. Η ταπεινοφροσύνη δεν παίζεται. Η ευσέβεια δεν είναι θεατρικός ρόλος.

Και ας είναι ξεκάθαρο:

Δεν θέλουμε μίμους και πιθηκισμούς. Δεν θέλουμε «μαϊμούδες» της ευσέβειας. Θέλουμε τον κανονικό Μητροπολίτη μας, τον Τυχικό, πίσω στον θρόνο του.

Ὅταν, τὴν ἀκοῦμε.......

Ὅπως ὁ σκύλος πιάνει τόνους τούς ὁποίους ἐμεῖς δὲν ἀντιλαμβανόμαστε, ἔτσι κι ἐμεῖς ἀκοῦμε τὴ φωνή τῆς συνειδήσεως τὴν ὁποία δέν ἀντιλαμβάνοντοι τὰ ζῶα

Ὅταν, τὴν ἀκοῦμε

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ

ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΑΚΡΙΝΟΎ. 2026.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/09/blog-post_265.html

Ἡ σύγχρονη εἰκονομαχία μέσῳ τῆς ἠλεκτρονικῆς σκλαβιᾶς, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ σύγχρονη εἰκονομαχία μέσῳ τῆς ἠλεκτρονικῆς σκλαβιᾶς, 18-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πῶς ἐλευθερώνεται ὁ νοῦς ἀπό τίς ἡδονές, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Πῶς ἐλευθερώνεται ὁ νοῦς ἀπό τίς ἡδονές, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον, 17-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου  Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἡ ἀνυπακοή στόν Κύριο ὁδηγεῖ στήν εἰδωλολατρία καί τήν ἀνηθικότητα, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀνυπακοή στόν Κύριο ὁδηγεῖ στήν εἰδωλολατρία καί τήν ἀνηθικότητα, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 17-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἄν νιώθεις ἐξαντλημένος κάτω ἀπό τό βάρος ἑνός ἐσωτερικού σταυροῦ, νά ξέρεις ὅτι σέ αὐτόν τόν ἀγώνα κανείς δέν μπορεῖ νά σέ βοηθήσει καλύτερα ἀπό Ἐκεῖνον, διότι Ἐκεῖνος γνωρίζει ἄριστα τή φύση ἑνός τέτοιου ἐσωτερικοῦ σταυροῦ.

Αν νιώθεις εξαντλημένος κάτω από το βάρος ενός εσωτερικού σταυρού, να ξέρεις ότι σε αυτόν τον αγώνα κανείς δεν μπορεί να σε βοηθήσει καλύτερα από Εκείνον, διότι Εκείνος γνωρίζει άριστα τη φύση ενός τέτοιου εσωτερικού σταυρού. Η σφοδρότητα του πνευματικού αγώνα που υπέμεινε μέσα Του είναι φανερή από το γεγονός ότι προσευχήθηκε στον Επουράνιο Πατέρα Του να παρέλθει απ’ Αυτόν το ποτήριο των παθημάτων — εκείνο ακριβώς το ποτήριο για χάρη του οποίου είχε έρθει στη γη. Τι εσωτερικό σταυρό σήκωσε καθώς αντίκριζε τον μαθητή που Τον πρόδωσε· καθώς έβλεπε τον εαυτό Του εγκαταλελειμμένο από τους άλλους μαθητές και απαρνημένο από τον Πέτρο, ο οποίος είχε ορκιστεί πίστη σ’ Αυτόν· καθώς ερχόταν αντιμέτωπος με το μαινόμενο πλήθος που απαιτούσε τη σταύρωσή Του — έναν λαό στον οποίο είχε δείξει τόση καλοσύνη·

Ἐκοιμήθη ὁ Γέροντας Ἰουστῖνος, Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Φρέατος τοῦ Ἰακώβ

Εκοιμήθη εν Κυρίω την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026, σε ηλικία 85 ετών, ο Αγιοταφίτης Αρχιμανδρίτης Ιουστίνος Μάμαλος, ανακαινιστής του Ιερού Προσκυνήματος του Φρέατος του Ιακώβ και κτίτορας του Ιερού Ναού της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, στη Νεάπολη (Νάμπλους) της Σαμάρειας, όπως ανακοινώνει με βαθύτατη θλίψη το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Ο μακαριστός Γέροντας Ιουστίνος νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα στο Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Άγιος Ανδρέας», όπου εκοιμήθη έπειτα από μακρά ασθένεια.

Η ζωή και η πολυετής διακονία του εκλιπόντος συνδέθηκαν άρρηκτα με την εκ βάθρων ανακαίνιση και ανάδειξη της Ιεράς Μονής Φρέατος του Ιακώβ.

Με βαθιά πίστη και θερμή αγάπη προς την Αγία Σιών, Μητέρα των Εκκλησιών, και τα Πανάγια Προσκυνήματα, αφιέρωσε τις δυνάμεις, τους κόπους και μεγάλο μέρος της ζωής του στην ανακαίνιση, την ευπρέπεια και τη διαφύλαξη της Ιεράς Μονής, αφήνοντας πολύτιμη παρακαταθήκη και ένα σημαντικό έργο, το οποίο θα διατηρεί ζωντανή τη μνήμη της προσφοράς του.

Υπηρέτησε το µοναστήρι όλα τα χρόνια που έζησε εκεί, δεχόμενος εκατοντάδες επιθέσεις µε πέτρες, ρουκέτες και βόµβες. Είχαν γίνει περισσότερες από 30 απόπειρες δολοφονίας εναντίον του και µόνο τα τελευταία χρόνια η πόρτα του προσκυνήµατος φέρει περισσότερες από 50 τρύπες από πυροβολισµούς και θραύσµατα χειροβοµβίδων. Το Φρέαρ του Ιακώβ έχει ιστορία 4.000 ετών και ο µεγαλοπρεπής σήµερα ναός αποτελεί θαυµαστό έργο του μακαριστού Γέροντα, ο οποίος έφτασε στους Αγίους Τόπους το 1961 και αφιέρωσε τη ζωή του σε αυτή την ιερή αποστολή.

Ἡ θέση τῶν Ἱερῶν Κανόνων στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.

Η ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέως

Εν Θεσσαλονίκη τη 24η Σεπτεμβρίου 2026

Εισαγωγικά

Πριν από μερικές ημέρες είχα μιά συνάντηση με κάποιους εν Χριστώ αδελφούς και στη συζήτηση που είχα μαζί τους έγινε λόγος για τους Ιερούς Κανόνες με αφορμή μια πρόσφατη, λίαν πιθανή, παραβίαση Ιερού Κανόνος. Προσπαθούσα να τους εξηγήσω κάποιες βασικές και θεμελιώδεις αλήθειες που αφορούν τους Ιερούς Κανόνες, ωστόσο συνάντησα την πεισματώδη αντίδρασή τους και την φανατική προσήλωσή τους στις ιδεοληψίες τους και στις πλάνες τους σχετικά με το θέμα που συζητούσαμε. Προσπαθούσαν να παρουσιάσουν τις παραβιάσεις των Ιερών Κανόνων ως μιά ιδιωτική υπόθεση αυτών που τους παραβαίνουν και επομένως δεν μας πέφτει λόγος να ανακατευόμαστε σε τέτοιου είδους θέματα, που δεν μας αφορούν. Κατά τους ισχυρισμούς των, όσοι επισημαίνουν παραβιάσεις Ιερών Κανόνων δεν έχουν αγάπη προς τους παραβάτες και πέφτουν στο αμάρτημα της κατακρίσεως. Πράγμα που σημαίνει κατ’ επέκταση ότι όσοι αγωνίζονται για τη υπεράσπιση των Ιερών Κανόνων και την τήρησή τους βρίσκονται σε λάθος δρόμο και σε πλάνη.

Το τραγελαφικό στην όλη υπόθεση είναι το γεγονός ότι οι εν λόγω αδελφοί και η ομάδα στην οποία ανήκουν, εμφανίζονται δημοσίως ως θερμοί θιασώτες της τηρήσεως των Ιερών Κανόνων, στηλιτεύοντας δριμύτατα τους παραβάτες. Όταν για παράδειγμα διαπιστώνουν παραβιάσεις Ιερών Κανόνων που αφορούν τις συμπροσευχές με αιρετικούς από οικουμενιστές πατριάρχες, αρχιεπισκόπους, επισκόπους και άλλους, μεταβάλλονται σε «λέοντες πυρ πνέοντες», κατακεραυνώνοντας τους παραβάτες. Τι να πεί κανείς!!!

Ὑπό τοῦ Γέροντος Μαξίμου Ἰβηρίτου: Ὁ Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης καί τά σημεῖα τῶν καιρῶν.

[Ὑπομνηματικά σχόλια πρός ἐπίῤῥωσιν τῆς ἀληθείας τῶν λόγων του!]

Τά παρόντα, ἀφορμήν ἔχουν τήν ἀμφισβήτησιν τῆς γνησιότητος τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως τοῦ Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου ἤ τήν παρερμηνείαν τῶν γραφομένων αὐτῆς ὑπό τινων νεοφανῶν καινοτόμων, καθώς καί τήν ἀθέτησιν τῶν γραφομένων παρά τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου διά τά «σημεῖα τῶν καιρῶν», ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐκδόσεως ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων μέ μηχανογραφικόν κωδικόν τόν ἀριθμόν τοῦ ὀνόματος τοῦ «θηρίου» τῆς Ἀποκαλύψεως καί ἀπόῤῥητα προσωπικά δεδομένα, ἤτοι: «μέ ψῆφον ἐντριβῆ καί ἐγνωσμένην ἀνθρώποις» [= ἤτοι, πλακίδιον < κάρταν καθημερινῆς χρήσεως, κατά τόν ἐκ Πατρῶν ἐμβριθῆ καί θεόπνευστον Ἀρχιεπίσκοπον Καισαρείας Καππαδοκίας Ἀρέθαν].

Τό παράδοξον εἰς τήν προκειμένην περίπτωσιν εἶναι τό γεγονός, ὅτι πολλοί τιμηταί τοῦ συγχρόνου μεγάλου Ἑλληνιστοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, ἐνῷ τιμοῦν τοῦτον, προφανῶς μόνον κατ’ ὄνομα καί δι’ ἴδίους προφανῶς σκοπούς, ἕνεκα τῆς παγκοσμίου αὐτοῦ θαυματουργοῦ φήμης καί ἰσχυρᾶς πνευματικῆς παρεμβολῆς εἰς τόν σύγχρονον κόσμον, ἀποῤῥίπτουν ἤ διαστρέφουν τά ὅσα ἐκεῖνος εἶπε καί ἔγραψεν, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τά ἐμφανῆ πλέον «σημεῖα τῶν καιρῶν», φράσις προερχομένη ἀπό τό κατά Ματθαῖον Εὐαγγέλιον (ιστ΄, 3), ἥτις ἀναφέρεται αὐτά καί τά ἔσχατα γεγονότα.

Ἀλλά καί πάντα ταῦτα «δεῖ γενέσθαι» (Ἀποκ. α΄, 1), διά νά φανῇ ὅτι, τά ὅσα ἔγραψεν ὁ Ὅσιος, τό ἔγραψεν ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ, καί κατά πάντα σύμφωνα μέ τήν Γραφήν καί τούς πρό ἡμῶν Θεοφόρους Ἁγίους Πατέρας, οἵτινες ἔγραψαν καί ὡμίλησαν προφητικῶς διά τούς ἐσχάτους χρόνους, τούς ὁποίους διανύει ἡ ἀνθρωπότης, ἔνθα σκότος ἐπικρέμαται ἐπί πᾶσαν τήν γῆν καί τά βήματα τοῦ «ἀνόμου» εἶναι γοργά καί ὁρατά τοῖς ἀνθρώποις.

Ἄς ἔλθωμεν ὅμως εἰς τό προκείμενον τοῦ λόγου μας. Ἡ γνωστή χειρόγραφος ἐπιστολή τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου μέ τίτλον: «Σημεῖα τῶν Καιρῶν, 666» ἐγράφη εἰς τό Κουτλουμουσιανόν Κελλίον τῆς Παναγούδας Ἁγίου Ὄρους Ἄθω τήν 15/28 Φεβρουαρίου 1987 (Σάββατον Α΄ Νηστειῶν), ἤτοι πρό 40ετίας ὡς ἔγγιστα, καί ἐστάλη εὐθύς πρός δημοσίευσιν εἰς τήν ἐν Ἀθήναις ἐκδιδομένην ἐφημερίδα «Ὀρθόδοξος Τύπος».

Ταύτην παρέλαβον ἐν φωτοτυπίᾳ εἰς τάς Καρυάς ὁ ὑποφαινόμενος, Γέρων Μάξιμος Ἰβηρίτης, ὑπό πατέρων εὑρισκομένων πλησίον τοῦ Ὁσίου Γέροντος Παϊσίου καί τήν ἀπέστειλα πρός δημοσίευσιν, κατόπιν παρακλήσεως τοῦ μακαριστοῦ ἀρίστου Νομικοῦ καί Θεολόγου Ἀθανασίου Σακαρέλλου, εἰς μίαν συνάντησίν μας τῷ καιρῷ ἐκείνῳ εἰς τά Γραφεῖα τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου» παρά τήν πλατεῖαν Κάνιγγος Ἀθηνῶν. Ὁ ἴδιος ἔγραφε τότε εἰς τήν ἰδίαν ἐφημερίδα μέ τά ψευδώνυμα: «Ἀθωνίτης», «Λατρηνός» κ.ἄ.

Ἡ μνημειώδης αὕτη 7σέλιδος χειρόγραφος ἐπιστολή ἐδημοσιεύθη μετ’ οὐ πολύ εἰς τό ὑπ’ ἀριθ. φύλλον τῆς 13ης Μαρτίου 1987. Ὁ ἴδιος δέ ὁ Ὅσιος Παΐσιος, καθώς διεβεβαιώθην, ἐπέμενε νά κυκλοφορήσῃ τό κείμενον ἐν φωτοτυπίᾳ, ὥστε νά μή δυνηθῇ τις εἰς τό μέλλον νά ἀλλοιώσῃ ἤ νά ἀμφισβητήσῃ τό περιεχόμενον αὐτῆς.

Ἠ εὐαγγελική περικοπή τῆς μνήμης τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

Κατά Λουκάν, κεφάλαιο Ι΄, εδάφια 16-21

16 Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με.17῾Υπέστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς λέγοντες· Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου. 18 Εἶπε δὲ αὐτοῖς· ἐθεώρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα. 19 Ἰδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ. 20 Πλὴν ἐν τούτῳ μὴ χαίρετε, ὅτι τὰ πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται· χαίρετε δὲ ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

21 ᾿Εν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατο τῷ πνεύματι ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν· ἐξομολογοῦμαί σοι, πάτερ, κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις· ναί, ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

17 Επέστρεψαν από την περιοδεία τους οι εβδομήντα μαθητές με χαρά κι έλεγαν: «Κύριε, ακόμη και τα δαιμόνια υποτάσσονται σε μας με την επίκληση του ονόματός Σου».

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς ἑορτῆς τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

Προς Κολοσσαείς, κεφάλαιο Δ΄, εδάφια 5-11 και 14-18

5 5 Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω, τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι. 66 Ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι. 7 Τὰ κατ’ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν Κυρίῳ, 88 ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο, ἵνα γνῷ τὰ περὶ ἡμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν, 9 9 σὺν Ὀνησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ, ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν· πάντα ὑμῖν γνωριοῦσι τὰ ὧδε. 010 Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρνάβα, - περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς· ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς δέξασθε αὐτόν, - 11 καὶ Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Ἰοῦστος, οἱ ὄντες ἐκ περιτομῆς, οὗτοι μόνοι συνεργοὶ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, οἵτινες ἐγενήθησάν μοι παρηγορία […].

14 Ἀσπάζεται ὑμᾶς Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητὸς καὶ Δημᾶς. 15 Ἀσπάσασθε τοὺς ἐν Λαοδικείᾳ ἀδελφοὺς καὶ Νυμφᾶν καὶ τὴν κατ' οἶκον αὐτοῦ ἐκκλησίαν· 16 καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ' ὑμῖν ἡ ἐπιστολή, ποιήσατε ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ, καὶ τὴν ἐκ Λαοδικείας ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀναγνῶτε. 17 Καὶ εἴπατε ᾿Αρχίππῳ· βλέπε τὴν διακονίαν ἣν παρέλαβες ἐν Κυρίῳ, ἵνα αὐτὴν πληροῖς. 18῾Ο ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου. Μνημονεύετέ μου τῶν δεσμῶν. ῾Η χάρις μεθ' ὑμῶν· ἀμήν.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

5 Να συμπεριφέρεστε με σύνεση στους ανθρώπους που είναι έξω απ’ την Εκκλησία, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που σας παρουσιάζονται για να κάνετε το καλό.6 Ο λόγος σας να είναι πάντοτε χαριτωμένος, αρτυμένος με το αλάτι της συνέσεως, ώστε να είναι βέβαια ευχάριστος, όχι όμως και βρώμικος˙ να ξέρετε πώς πρέπει να αποκρίνεστε στον καθένα.

Ἕνας ἐπισκέπτης μπῆκε σὲ μιὰ ἐκκλησία.

Ενας επισκέπτης μπήκε σε μια εκκλησία.

Ἐκεῖ εἶδε ἕνα κύριο που προσευχόταν λέγοντας το ἀλφάβητο: Α,Β,Γ

-τόν ρωτᾶ: Τί εἴδους προσευχή εἶναι αὐτή; Τί θές νά πῆς;

18 Ὀκτωβρίου. ᾿† ΚΥΡΙΑΚΗ Κ΄ † Λουκᾶ τοῦ ἀποστόλου καὶ εὐαγγελιστοῦ. Μαρίνου μάρτυρος τοῦ γέροντος. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ, Ὀκτωβρίου 18 (Κλσ. δ´ 5-11, 14-18).

Κολ. 4,5             Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω, τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι.

Κολ. 4,5                     Να συμπεριφέρεσθε με σύνεσιν και φρόνησιν προς τους ανθρώπους που ευρίσκονται έξω από την Εκκλησίαν του Χριστού, εκμεταλλευόμενοι κάθε ευκαιρίαν, δια να πράττετε το αγαθόν, κερδίζοντες έτσι τον καιρόν σας.

Ἡ μελέτη τῆς κτίσεως καί τῶν Γραφῶν, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ μελέτη τῆς κτίσεως καί τῶν Γραφῶν, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον, 16-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Προσοχή σέ νεοεποχίτικες ὀργανώσεις, σεμινάρια αὐτοβελτίωσης καί διαλογιστικές τεχνικές (Νοόσφαιρα κλπ), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Προσοχή σέ νεοεποχίτικες ὀργανώσεις, σεμινάρια αὐτοβελτίωσης καί διαλογιστικές τεχνικές (Νοόσφαιρα κλπ), 17-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Ὁ πνευματικός λόγος γαληνεύει τόν νοῦ, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ πνευματικός λόγος γαληνεύει τόν νοῦ, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 16-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ ἐπιμέλεια γιά τήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ ἐπιμέλεια γιά τήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 15-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Μνήμη εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ. Ὑπομνηματισμός τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς ἀπό τόν ἅγιο Κύριλλο Ἀλεξανδρείας

ΜΝΗΜΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 10,16-21]

ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΥΡΙΛΛΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

«῾Ο ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με. ῾Υπέστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς λέγοντες· Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου (: Διότι όποιος ακούει εσάς και υπακούει σε σας, ακούει Εμένα και υπακούει σε Εμένα. Και όποιος παρακούει εσάς, παρακούει Εμένα. Κι εκείνος που παρακούει Εμένα, παρακούει τον Θεό, που με έστειλε στον κόσμο. Κάθε, λοιπόν, παρακοή και περιφρόνηση που θα δείξουν οι άνθρωποι σε σας είναι σαν να την δείχνουν στον Ίδιο τον επουράνιο Θεό. Επέστρεψαν από την περιοδεία τους οι εβδομήντα μαθητές με χαρά και έλεγαν: “Κύριε, ακόμη και τα δαιμόνια υποτάσσονται σε μας με την επίκληση του ονόματός Σου”)»[Λουκά 10,17].

Για να μην νομίζουν, δηλαδή, ότι με δική τους θέληση προσήλθαν στο κήρυγμα, το επιβεβαίωνε η χάρη του Πνεύματος που δόθηκε σε αυτούς. Γιατί όταν ακολουθούσε τον λόγο το θαύμα, δεν μπορούσε να ισχύσει εναντίον τους κανένας τρόπος συκοφαντίας. Χαίρονταν επειδή αξιώνονταν να κάνουν θαύμα και να υποτάσσουν τα δαιμόνια.

«Εἶπε δὲ αὐτοῖς· ἐθεώρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα(:Τους είπε τότε: “Από τότε που άρχισα το έργο μου, αλλά κaι όταν σας έστειλα σε περιοδεία, και τώρα που ήλθατε και μου αναγγέλλετε τις εκδιώξεις αυτές των δαιμόνων, έβλεπα τον σατανά να χάνει την εξουσία του και τη δύναμή του˙ τον έβλεπα να πέφτει συντριμμένος κάτω από το ύψος της εξουσίας του και από τις ανώτερες σφαίρες του εναέριου κόσμου, απ’ όπου ασκούσε την κυριαρχία του. Και να πέφτει τόσο απότομα και φανερά και με τόσο πάταγο, όπως πέφτει η αστραπή”)»[Λουκά 10,18].

Το ότι έπεσε σαν αστραπή, φανερώνει ότι αυτός κατέπεσε από ψηλά στη γη, από τη δόξα στην ατίμωση, από τη δύναμη σε αδυναμία. Γιατί πριν από την οικονομία του Σωτήρα επικράτησε στη γη και προσκυνήθηκε σχεδόν από όλους. Και τότε έπεσε σαν αστραπή, αυτός που είχε προσκυνητές του όλους εκείνους που παραπλανήθηκαν, και τοποθετήθηκε κάτω από τα πόδια εκείνων που τον προσκυνούσαν· γιατί αυτό υποδηλώνει το: «Ἰδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ (:Ιδού, εγώ σας δίνω τώρα εξουσία εναντίον του σατανά πολύ μεγαλύτερη απ’ όση σας έδωσα όταν σας έστειλα να κηρύξετε. Σας δίνω εξουσία να νικάτε και να ποδοπατάτε όλα τα όργανα του σατανά, που σαν φίδια και σκορπιοί επιβουλεύονται και χύνουν το δηλητήριό τους ύπουλα στις ψυχές των ανθρώπων, για να τις νεκρώσουν.

Ὄχι στὴν ἄρνηση τοῦ Κυρίου-Ἐνάντια στὸν ψηφιακὴ σκλαβιά-Κυριακὴ 18-10-2026, Θεσσαλονίκη/Ἄγαλμα Μ. Ἀλεξάνδρου, 5.00 μ.μ.

Ὅσιος Τύχων ὁ ̒Ἁγιορείτης

 

῞Οσιος Τύχων ὁ ̒Αγιορείτης

(23 Σεπτεμβρίου)

῞Οσιος Τύχων ὁ ̒Αγιορείτης

̒Ο ῞Οσιος Τύχων γεννήθηκε τό 1884 στή Ρωσία. ῞Οταν ἐνηλικιώθηκε ἀφοῦ προσκύνησε διάφορα Ρωσικά Μοναστήρια πῆγε γιά προσκύνημα στούς ̒Αγίους Τόπους κι ἀπό ἐκεί ἦλθε στό ῞Αγιον ῎Ορος. Στήν ἀρχή μόνασε στό Κελλί τοῦ Μπουραζέρι, ἀργότερα πῆγε στά Καρούλια καί τέλος στήν περιοχή τῆς Καψάλας. ̉Εκεί ἔζησε σέ μία φτωχική καλύβη ἔχοντας ὡς μοναδικό πλούτο τή Χάρη τοῦ Θεοῦ καί μέ τά δάκρυά του ἐπότισε τήν ἔρημο τοῦ ̒Αγίου ῎Όρους καί δίδαξε στόν ῞Άγιο Παΐσιο τά μυστικά τῆς πνευματικῆς ζωῆς. ̒Ο ὅσιος ἔγινε γνωστός γιά τήν ἀκτημοσύνη του, τήν μεγάλη του ταπείνωση καί τήν παιδική του απλότητα. Καθημερινό ἐργόχειρό του ἦταν ἡ ἀδιάλειπτη προσευχή καί οἱ πνευματικές ἐμπειρίες (ὅπως ἡ συνομιλία του μέ ̉Αγγέλους κατά τή διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας κλπ.).

Πλῆθος προσκυνητῶν ἀναπαύθηκαν στό πετραχήλι του καί ἄκουσαν τίς συμβουλές του. Στις συζητήσεις του πάντα ἀνέφερε γιά τόν γλυκό Παράδεισο καί ἀπό τά μάτια του κυλοῦσαν δάκρυα καί δέν τοῦ ἔκανε καρδιά νά ἀσχολεῖται μέ μάταια πράγματα.

̒

Ο ῞Οσιος κοιμήθηκε στίς 23 Σεπτεμβρίου 1968.

Παρακλητικὸς Κανὼν

εἰς τὸν ῞Οσιον Τύχωνα τὸν ̒Αγιορείτην

Ποίημα τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ«Ἀπὸ τὸν ὑγειονομικὸ στὸν ψηφιακὸ ὁλοκληρωτισμό» – Ἐκδήλωση γιὰ τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό, τὴν Ἠλεκτρονικὴ Ταυτότητα καὶ τὰ συνταγματικὰ δικαιώματα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Από τον υγειονομικό στον ψηφιακό ολοκληρωτισμό» – Εκδήλωση για τον Προσωπικό Αριθμό, την Ηλεκτρονική Ταυτότητα και τα συνταγματικά δικαιώματα

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026 | Ώρα 17:00

Η Πανελλήνια Ομάδα Επαγγελματιών Υγείας (Π.Ο.Ε.Υ.) και η Πανελλήνια Κίνηση κατά του Ψηφιακού Ολοκληρωτισμού «ΕΞΟΔΟΣ» απευθύνουν ανοιχτό κάλεσμα προς όλους τους πολίτες για μαζική συμμετοχή στην εκδήλωση που συνδιοργανώνουν την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026, στις 17:00, στο Άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης.

Εἶναι καταδικαστέα ἡ προσφυγή τῶν Κληρικῶν εἰς τήν Κοσμικήν Δικαιοσύνην;

Εἶναι καταδικαστέα ἡ προσφυγή τῶν Κληρικῶν εἰς τήν Κοσμικήν Δικαιοσύνην;

Τοῦ π. Γερασίμου Βουρνᾶ, Πρεσβυτέρου

Μέ ἀφορμή τήν ὑπόθεση τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Τυχικοῦ, τήν ἄδικη μεταχείρισή του ἀπό τήν διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καί τήν προσφυγή του στήν κοσμική δικαιοσύνη, συζητεῖται κατά καιρούς μεταξύ ἄλλων, τό κατά πόσον εἶναι ὀρθή ἡ ἐπιλογή του αὐτή.

Αὐτό πού θά θέλαμε ἐν πρώτοις νά καταθέσουμε εἶναι ἡ παρατήρηση ὅτι, ἕνας Ἱεράρχης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀδικεῖται κατάφωρα καί δέχεται σχεδόν ἀποκλειστικά, ἀπό ὅλες τίς πλευρές – πλήν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων – ὑποδείξεις καί κριτική γιά τόν τρόπο πού ἐπιλέγει νά ὑπερασπίσει τό δίκαιό του. Ὡστόσο, δέν δείχνουν τόν ἴδιο ζῆλο στό νά ὑπερασπίσουν τήν ἀλήθεια. Τό μεῖζον ζήτημα εἶναι ἡ ἀδικία. Ἕνας Ἱεράρχης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τιμωρεῖται, γιατί προσ­παθεῖ νά μείνει πιστός στήν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας! Ἄν ὅλοι διατυπώναμε ἕνα λόγο ἀληθείας, ἄραγε θά ἦταν τόσο εὔκολο γιά τήν ὁποιαδήποτε ἐκκλησιαστική διοίκηση νά φέρεται τόσο ἀνάλγητα;

Τόσο ἐμεῖς, ὅσο καί ἄλλοι ἀρθρογράφοι τόνισαν ἀρχικά τούς κινδύνους τῆς προσφυγῆς (ἔκκλητον) τοῦ Μητροπολίτου Τυχικοῦ πρός τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο. Δέν λύνονται τά ζητήματα τῆς Ἐκκλησίας μέ προσφυγή σέ κάποιον ἀνώτατο κριτή τῆς Οἰκουμένης, ἁπλούστατα γιατί ἀνώτερος δέν ὑπάρχει. Ἡ Ἐκκλησία λύνει τά προβλήματά Της Συνοδικῶς καί τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο ἔχει ρόλο συντονιστικό καί ὄχι κατεξουσιαστικό, ὅπως κάποιοι ἐπιχειροῦν νά τοῦ προσδώσουν ἀμαυρώνοντας τήν Ἱστορία του. Τό εἴπαμε, τό γράψαμε, ἀλλά αὐτό δέν σημαίνει ὅτι μειώνεται ἡ ἀδικία πού ὑφίσταται τόσο ὁ ἄνθρωπος ὅσο καί ἡ Ἱερωσύνη, ἀφοῦ δημιουργεῖται ἕνα κακό προηγούμενο: ὁποιοσδήποτε Ἱεράρχης ἤ Κληρικός ἔχει ἀντίθετη ἄποψη, θά καταδικάζεται, χωρίς, οὐσιαστικά, νά καλεῖται κἄν σέ ἀπολογία.

Μνήμη ἀγίου Λουκᾶ τοῦ Εὐαγγελιστοῦ. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ[:Κολ.4,5-11 και 14-18]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

[Υπομνηματισμός των χωρίων Κολ.4,5-18]

«Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω, τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι. ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι(: Να συμπεριφέρεστε με σύνεση στους ανθρώπους που είναι έξω απ’ την Εκκλησία, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που σας παρουσιάζονται για να κάνετε το καλό. Ο λόγος σας να είναι πάντοτε χαριτωμένος, αρτυμένος με το αλάτι της συνέσεως, ώστε να είναι βέβαια ευχάριστος, όχι όμως και βρώμικος˙ να ξέρετε πώς πρέπει να αποκρίνεστε στον καθένα)»[Κολ.4,5-6].

Αυτό που ο Χριστός έλεγε προς τους μαθητές Του, αυτό και ο Παύλος συμβουλεύει τώρα. Και τι έλεγε ο Χριστός; «Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων· γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί(:Να λοιπόν, Εγώ ο Κύριός σας σάς αποστέλλω για να είστε σαν πρόβατα ήμερα ανάμεσα σε αιμοβόρους λύκους, με τους οποίους μοιάζουν οι εχθροί του ευαγγελίου, οι οποίοι είναι κυριευμένοι από τα άγρια πάθη της σάρκας. Αφού λοιπόν τόσο δεινή θα είναι η θέση σας, φροντίστε να είστε φρόνιμοι σαν τα φίδια, ώστε να μην εκθέτετε τον εαυτό σας σε ανωφελείς και ανόητους κινδύνους, και άκακοι και απλοί σαν τα περιστέρια)» [Maτθ.10,16]. Δηλαδή, «να είστε προσεκτικοί και προφυλακτικοί για τον εαυτό σας, χωρίς να δίνετε σε αυτούς καμία αφορμή εναντίον σας». Γι'αυτό λοιπόν επιμένει, «προς τους έξω της Εκκλησίας», για να μάθουμε ότι δεν μας χρειάζεται τόση ασφάλεια προς της Εκκλησίας τα μέλη, όση προς τους έξω. Γιατί όπου υπάρχουν αδελφοί, υπάρχει και συγνώμη πολλή και αγάπη. Πρέπει βέβαια να υπάρχει και εδώ ασφάλεια, πολύ περισσότερο όμως έξω, γιατί δεν είναι το ίδιο να βρισκόμαστε ανάμεσα σε εχθρούς και αντιπάλους, και ανάμεσα σε φίλους.

Έπειτα, επειδή τους φόβισε, πρόσεχε πάλι πώς τους δίνει θάρρος: «Επωφελούμενοι», λέγει, «από τις περιστάσεις», δηλαδή είναι μικρή η παρούσα ζωή. Και έλεγε αυτά χωρίς να θέλει να γίνουν αυτοί πολυμήχανοι, ούτε υποκριτές, γιατί αυτό δεν είναι απόδειξη σοφίας, αλλά ανοησίας· αλλά τι; «Σε εκείνους που δεν σας βλάπτουν», λέγει, «μην τους δίνετε καμία αφορμή». Αυτό και όταν έγραφε προς τους Ρωμαίους, το λέγει: «Ἀπόδοτε οὖν πᾶσι τὰς ὀφειλάς, τῷ τὸν φόρον τὸν φόρον, τῷ τὸ τέλος τὸ τέλος, τῷ τὸν φόβον τὸν φόβον, τῷ τὴν τιμὴν τὴν τιμήν(:Αποδώστε λοιπόν σε όλους όσους κατέχουν εξουσία ό,τι τους οφείλετε ως χρέος και καθήκον. Σε εκείνον που εισπράττει τον φόρο για τα εισοδήματα και τον κεφαλικό φόρο, αποδώστε τον φόρο. Σε εκείνον που εισπράττει τους τελωνειακούς δασμούς, αποδώστε τον τελωνειακό δασμό. Σε εκείνον που ανήκει ο βαθύς σεβασμός, αποδώστε τον βαθύ σεβασμό. Σε εκείνον που ανήκει η τιμή, αποδώστε την τιμή)» [Ρωμ.13,7].