ΚΥΡΙΑΚΗ E΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 16,19-31]Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ«Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς(:Υπήρχε κάποιος πλούσιος άνθρωπος, ο οποίος φορούσε βασιλικά ενδύματα. Απέξω φορούσε ένα μάλλινο κόκκινο και πανάκριβο ρούχο και από μέσα φορούσε λευκό χιτώνα πολυτελή από λεπτό αιγυπτιακό λινάρι. Και διασκέδαζε σε πλούσια συμπόσια κάθε μέρα με μεγαλοπρέπεια)» [Λουκ. 16,19].Θα ρωτούσε ίσως κάποιος : «Άραγε, σύμφωνα με την ευαγγελική ιστορία, η οποία λέγει ότι ο φτωχός πήγε στον τόπο της ανάπαυσης, ενώ ο πλούσιος στην κόλαση, έχουν ήδη γίνει αυτά, και κληρώθηκε ανταπόδοση αντάξια στον καθένα, ή με αυτά που λέγει ο Κύριος παριστάνει την εικόνα της μελλοντικής κρίσεως; Αλλά βέβαια», θα συνέχιζε τον συλλογισμό του, «επειδή αναφέρει τον Λάζαρο, πραγματικά έγινε και πραγματοποιήθηκε. Και γιατί δεν είπε ‘’κάποιος φτωχός άνθρωπος’’, αλλά είπε ‘’Λάζαρος’’; Μήπως για να δείξει με την ονομασία ότι αυτά έγιναν πραγματικά και αληθινά και δεν είναι παραβολή;».Σε αυτόν όμως που έτσι συλλογίζεται, θα πούμε: Η κρίση, λέγει παντού η Αγία Γραφή, θα γίνει μετά την ανάσταση των νεκρών, και η ανάσταση δε θα γίνει, αν δεν έρθει και πάλι ο Χριστός, σε εμάς από τον ουρανό με τη δόξα του Πατέρα μαζί με τους αγίους αγγέλους. Έτσι και ο πάνσοφος Παύλος λέγει ότι «αὐτὸς ὁ Κύριος ἐν κελεύσματι, ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου καὶ ἐν σάλπιγγι Θεοῦ καταβήσεται ἀπ᾿ οὐρανοῦ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτον(:κι αυτό θα συμβεί, διότι ο ίδιος ο Κύριος με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού θα κατεβεί από τον ουρανό, και οι νεκροί που είχαν πεθάνει πιστοί στο Χριστό θα αναστηθούν πρώτοι)»[Α΄Θεσ.4,16]. Χωρίς λοιπόν να κατεβεί από τους ουρανούς ο Κριτής όλων, ούτε και η ανάσταση των νεκρών θα γίνει. Και πώς τότε δεν είναι απίθανο να σκεφτούμε ότι έγινε ήδη σε κάποιους η ανταπόδοση ή των πονηρών ή των αγαθών έργων; Αυτά λοιπόν που λέγονται από τον Χριστό και για τον πλούσιο και για τον Λάζαρο είναι τρόπος παραβολής διατυπωμένος με ευφυΐα.Η διήγηση, όπως διασώζει η παράδοση των Εβραίων, αναφέρει ότι εκείνο τον καιρό υπήρχε κάποιος Λάζαρος στα Ιεροσόλυμα, που ζούσε σε έσχατη φτώχεια και ασθένεια, τον οποίο και ανάφερε ο Κύριος, παίρνοντάς τον ως παράδειγμα προς φανερότερη απόδειξη των όσων έλεγε. Γιατί, αφού δεν είχε έρθει ακόμα από τους ουρανούς ο Χριστός, ούτε ανάσταση είχε γίνει, ούτε ακολούθησε σε κάποιους ανταπόδοση των πράξεών τους. Αλλά σαν σε εικόνα, περιγράφτηκε με την παραβολή ένας πλούσιος που ζούσε μέσα σε απολαύσεις και χωρίς ευσπλαχνία, και ένας φτωχός και άρρωστος, για να γνωρίσουν ότι, αν αυτοί που έχουν τον πλούτο στη γη δε θελήσουν να γίνουν καλοκάγαθοι και μεταδοτικοί και κοινωνικοί και δε θελήσουν να βοηθήσουν τις ανάγκες των φτωχών, θα υποστούν φοβερή και αναπόφευκτη τιμωρία.
ΕΓΩ; ΠΟΤΕ; AN HTAN ΔΥΝΑΤΟΝ, ΚΥΡΙΕ!- ¨Ημουν γυμνός. Μέ περιγέλασες! Εγώ; Ποτέ! Αν ήταν δυνατό, Κύριε!- Ημουν φτωχός. Μέ καταφρόνησες! Εγώ; Ποτέ! Αν ήταν δυνατό, Κύριε!- Ημουν αδύναμος. Μέ συνέτριψες! Εγώ; Ποτέ! Αν ήταν δυνατό, Κύριε! -- Ημουν στή φυλακή. Μέ ξέγραψες. Εγώ; Ποτέ! Αν ήταν δυνατό, Κύριε!- Ημουν άρρωστος. Μέ αγνόησες! Εγώ; Ποτέ! Αν ήταν δυνατό, Κύριε!- Hμουν... καί τί δέν ήμουν; Μά εσύ, ό,τι ήμουν μού φέρθηκες σκαιά, βάρβαρα, απάνθρωπα...Εγώ; Ποτέ! Αν ήταν δυνατό, Κύριε!- Eσύ! Εσύ!Γιά θυμήσου:
«Και εξ υμών αυτών αναστήσονται άνδρες λαλούντες διεστραμμένα»(Απ. Παύλος – Πράξ. 20, 30)ΜΕΡΟΣ Α΄Νίκος Σακαλάκης, ΜαθηματικόςΑναμφίβολα, στις Προφητείες (Παλαιάς και Καινής Διαθήκης) υπάρχει μια καταγραφή της πραγματικότητας, σε δυναμική αληθείας, ως κοινωνία μίας πληροφορίας που μεταφέρει τον άνθρωπο - κόσμο στη σκηνή του μελλοντικού επιστητού.Ο ίδιος ο Κύριος χρησιμοποίησε (πολλές φορές) φράσεις προφητών και προφητικών ψαλμών. Παράδειγμα, όταν συνόδευε δύο μαθητές του προς Εμμαούς, τους ήλεγξε «ως ανοήτους και βραδείς τη καρδία του πιστεύειν επί πάσιν οις ελάλησαν οι προφήται» (Λουκ. 24, 25), δηλ. «ω ανόητοι και βραδείς την καρδίαν που δυσκολεύεστε να πιστεύετε εις όλα εκείνα που ελάλησαν οι προφήτες».Και στη συνέχεια του ιερού κειμένου διαβάζουμε την ιεράρχηση, ταξινόμηση και την πνευματική παροχέτευση του νοήματος των γεγονότων της επί γης πορείας Του: ότι «ταύτα έδει παθείν τον Χριστόν. Και αρξάμενος από Μωυσέως και πάντων των προφητών διηρμήνευεν αυτοίς εν πάσαις ταις γραφαίς τα περί εαυτού» (Λουκ. 24, 27).
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ[:Α΄ Κορ. 12, 27- 31 και 13,1-8]«Ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους(:εσείς λοιπόν οι χριστιανοί είστε σώμα Χριστού και μέλη, που ο καθένας σας ανάλογα με το χάρισμά του έχει κάποια θέση και κάποιο μέλος στη ζωή του συνόλου)»[Α΄Κορ.12,27].Για να μη λέγει λοιπόν κανείς: «και τι μας ενδιαφέρει το παράδειγμα του σώματος; Διότι εκείνο μεν εκ φύσεως υπηρετεί, ενώ τα δικά μας είναι κατορθώματα ελεύθερης προαιρέσεως». Αφού πλησιάζει αυτό στα δικά μας πράγματα ο απόστολος Παύλος και δείχνει ότι τόση ομόνοια οφείλουμε να έχουμε από δική μας προαίρεση, όση εκείνα εκ φύσεως, λέγει: «Ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ (:εσείς είστε σώμα του Χριστού)». Εφόσον λοιπόν το δικό μας σώμα δεν πρέπει να στασιάζει, πολύ περισσότερο το σώμα του Χριστού, και τόσο περισσότερο, όσο δυνατότερη από τη φύση είναι η χάρη. «Και ο καθένας σας είναι επί μέρους μέλος, που κατέχει την ταιριαστή θέση γι’ αυτόν και για όλο το σώμα». Δηλαδή λέγει «όχι μόνο σώμα, αλλά και μέλη είμαστε»· διότι και για τα δύο αυτά μίλησε προηγουμένως, όταν συνένωσε τους πολλούς σε ένα και δείχνει ότι όλοι γίνονται ένα σύμφωνα προς την εικόνα του σώματος, και αυτό το ένα συνίσταται από τα πολλά, και ενώ είναι στα πολλά και τα πολλά από αυτό συνέχονται και μπορούν να είναι πολλά.Τι σημαίνει όμως το «ἐκ μέρους»; Αυτό που ανήκει σε εσάς και όσο είναι δυνατόν να οικοδομηθεί από εσάς. Επειδή δηλαδή είπε, «σώμα», αλλά «σώμα» είναι ολόκληρη, όχι μόνο η εκκλησία των Κορινθίων, αλλά αυτή που είναι εξαπλωμένη σε όλη την οικουμένη, γι' αυτό είπε ««ἐκ μέρους»· δηλαδή, ότι η δική σας εκκλησία είναι μέρος της εκκλησίας που βρίσκεται παντού και του σώματος που συνίσταται από όλες τις εκκλησίες, ώστε όχι μόνο μεταξύ σας, αλλά και προς όλη την εκκλησία της οικουμένης θα ειρηνεύετε εάν είστε ενάρετοι, αφού βεβαίως είστε μέλη όλου του σώματος.«Καὶ οὓς μὲν ἔθετο ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, ἔπειτα δυνάμεις, εἶτα χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσῶν(: και άλλους μεν έθεσε ο Θεός στην Εκκλησία Του πρώτα μεν αποστόλους, δεύτερον προφήτες, τρίτον διδασκάλους· έπειτα άλλους τους έθεσε σε ανάλογες θέσεις και τους έδωσε τη δύναμη να κάνουν θαύματα, άλλους όρισε να έχουν χαρίσματα σε θεραπεία ασθενειών, σε άλλους έδωσε χαρίσματα φροντίδας και επιμέλειας για τους φτωχούς και πάσχοντες, χαρίσματα διοικητικά στην Εκκλησία, χαρίσματα διαφόρων γλωσσών[Ο καθένας κατά την ικανότητά του έχει λάβει από τον Θεό το χάρισμά του και τη θέση του]». Αυτό δηλαδή, που ήδη είπα, αυτό κάνει και τώρα· επειδή θεωρούσαν μεγάλο χάρισμα το να ομιλούν ξένες γλώσσες, αυτό θέτει παντού τελευταίο· διότι εδώ το πρώτο και δεύτερο δεν τα ανέφερε τυχαία, αλλά ιεραρχώντας αυτά, για να δείξει το ανώτερο και το κατώτερο. Γι' αυτό και έθεσε πρώτους τους αποστόλους, οι οποίοι είχαν στους εαυτούς τους όλα τα χαρίσματα. Και δεν είπε ότι ο Θεός τοποθέτησε στην εκκλησία αποστόλους, έτσι απλώς, ή προφήτες, αλλά θέτει πρώτο και δεύτερο και τρίτο, για να δείξει αυτό ακριβώς που είπα.
Ἐν ὄψει τῆς τακτικῆς συνελεύσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας (6-8 Ὀκτωβρίου) καί ἐξ ἀφορμῆς σχετικοῦ θέματος πού πρόκειται νά ἐξετασθεῖ, ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης κ. Συμεών ἔδωσε στή δημοσιότητα τό ἀκόλουθο κείμενο.Ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ἀκροτελευτίου θέματος «Περί βοηθῶν ἐπισκόπων», τό ὁποῖο περιλήφθηκε στήν ἡμερήσια διάταξη τῆς προσεχοῦς τακτικῆς συγκλήσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας μας (6-8 Ὀκτωβρίου), αἰσθάνομαι τό χρέος νά διατυπώσω καί δημόσια τίς ἀπόψεις μου περί τοῦ θέματος. Καί λέγω καί δημόσια (δηλαδή, «ἐνώπιον Ἐκκλησίας»), διότι κατ᾽ ἐπανάληψιν ἐξέφρασα ἐπί τοῦ θέματος τούτου τίς σκέψεις μου τόσο προφορικῶς ἐνώπιον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου —τῆς Ἱεραρχίας καί τῆς Διαρκοῦς— ὅσο καί γραπτῶς ἐπί σχετικοῦ ἐρωτήματος, τό ὁποῖο ἀπηύθυνε μέ τήν ὑπ᾽ ἀριθμ. 2865 Ἐγκύκλιό της ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τό 2008 πρός τά μέλη τῆς Ἱεραρχίας.1. Ἀποτελεῖ πεποίθησή μου ὅτι ὁ θεσμός τῶν βοηθῶν ἤ τιτουλαρίων ἐπισκόπων, πού δέν ἐκλέγονται γιά ὑπαρκτή —ἔστω καί μικρή— ἐκκλησιαστική ἐπαρχία καί δέν τούς ἀνατίθεται ἡ διαποίμανση συγκεκριμένου ποιμνίου, δέν συνάδει μέ τίς θεμελιώδεις ἀρχές τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας καί τό πνεῦμα τῶν ἱερῶν Κανόνων. Καί εἶναι μέν ἀληθές ὅτι κατά καιρούς ἡ Ἐκκλησία μας προσέφυγε στή χρήση τοῦ ἐν λόγω θεσμοῦ, ἡ ἀνάπτυξη ὅμως τοῦ κλάδου τῆς ἐκκλησιολογίας καί τά πρακτικά προβλήματα τά ὁποῖα ἀνέκυψαν ἀπό τήν ἐφαρμογή τοῦ θεσμοῦ, ὁδήγησαν τελικῶς στήν κατάργηση τῶν νομοθετημένων θέσεων βοηθῶν ἐπισκόπων διά τοῦ ἐν ἰσχύει Καταστατικοῦ Χάρτου (Ν. 590/1977), τοῦ καλυτέρου καί ἐκκλησιολογικῶς ἐγκυροτέρου Καταστατικοῦ Χάρτου ἀπό τήν ἀναγνώριση τῆς Ἐκκλησίας μας ὡς αὐτοκέφαλης μέχρι σήμερα.
«Τοὺς Μακεδονίους καὶ Νεστορίους, καὶ τοὺς Εὐτυχέας καὶ Διοσκόρους, Ἀπολλιναρίους τε Σαβελλιοσεβήρους, λύκους βαρεῖς ἀποδειχθέντας, ἐν δέρμασι προβάτων, πόρρω τῆς ποίμνης τοῦ Σωτῆρος, ὡς ἀληθεῖς Ποιμένες, ἀπηλάσατε γυμνοὺς κωδίων, τοὺς τρισαθλίους καταστήσαντας ἄριστα· ὅθεν ὑμᾶς μακαρίζομεν».Αγαπώ ιδιαιτέρως την ακολουθία των πατέρων της Ζ οικουμενικής συνόδου, όπως και τα κείμενα, τα πρακτικά της, τον θεϊκό τρόπο με τον οποίο τοποθετήθηκαν οι Πατέρες.Το παραπάνω στιχηρό του εσπερινού, το σκεφτόμουν χθες όλο το βράδυ. Λέω, κοίτα να δεις τι αναφέρει. Αφαιρέσατε την προβιά από τους λύκους, ως αληθείς ποιμένες.Δηλαδή αν δεν ήταν αληθινοί ποιμένες δεν θα ασχολούνταν με τέτοια θέματα, οπως συμβαίνει με τους περισσότερους των κληρικών σήμερα – και δεν θα ξεσκέπαζαν τους λύκους.Σήμερα το να μην ασχολούνται με τους προβατόσχημους λύκους, το θεωρούν πνευματικότητα. Το να έγραφε κάποιος τέτοιο τροπάριο (όπως και πολλά άλλα της ακολουθίας), θα τον έλεγαν ιεροκατήγορο!
❈ Μερικοί κάποιοι κάνουν τήν προσευχή ξαπλωμένοι. Καλύτερα ὅμως εἶναι νά εἶσαι γονατιστός. Οἱ Πατέρες λένε ὅτι "νά τό θεωρεῖς σάν ἔκτρωμα μιά προσευχή πού δέν ἔχει σωματικό κόπο". Εἶναι μισή προσπάθεια.Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαββάτου κβ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. ε´ 1-10).
Β Κορ. 5,1 Οἴδαμεν γὰρ ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ, οἰκοδομὴν ἐκ Θεοῦ ἔχομεν, οἰκίαν ἀχειροποίητον αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
Β Κορ. 5,1 Δια τούτο ούτε καταβαλλόμεθα ούτε αποκάμνομεν από τας θλίψεις, τους κινδύνους και τας ταλαιπωρίας. Διότι γνωρόζομεν καλά ότι, εάν η επίγειος κατοικία της ψυχής μας, σαν προσωρινή σκηνή που είναι, διαλυθή από τον θάνατον, έχωμεν άλλην οικοδομήν ετοιμασμένην από τον Θεόν, οικίαν που δεν την έχουν κάμει ανθρώπινα χέρια, δηλαδή το αθάνατον και ένδοξον σώμα μας, που θα είναι αιώνιον στους ουρανούς.
Πῶς ὁμολογοῦμε τόν Κύριο σήμερα (B' μέρος) (Γέροντας Δοσίθεος, Ἱερομ. Σάββας Ἁγιορείτης)
Πηγή αρχείου: @gerontas.dositheos.official Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com
«καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει ᾿Ηλιού»Χρήστος Σαλταούρας« εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος· μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία· διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου ᾿Ελισάβετ γεννήσει υἱόν σοι, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιωάννην· καὶ ἔσται χαρά σοι καὶ ἀγαλλίασις, καὶ πολλοὶ ἐπὶ τῇ γεννήσει αὐτοῦ χαρήσονται. ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ οἶνον καὶ σίκερα οὐ μὴ πίῃ καὶ Πνεύματος ῾Αγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ,καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν· καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει ᾿Ηλιού.. »Λουκάς 1:13-17.Στο παρόν χωρίο όπου γίνεται λόγος για τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και Πρόδρομο, ο ομιλών Άγγελος Γαβριήλ λέγει κάτι καταπληκτικό, κάτι τόσο παράδοξο που δεν θα πήγαινε ποτέ σε μυαλό ανθρώπου να αναφέρει. Λέγει ο Γαβριήλ ότι ο Ιωάννης, ο υιός του Ιερέως Ζαχαρίου, θα προηγηθεί του Κυρίου του Θεού των υιών Ισραήλ !!! Θα προηγηθεί του Γιαχβέ δηλαδή !«καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν· καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει ᾿Ηλιού.. ».
Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος ΑθηνώνΔεν μπορούσε να απουσιάζει από το μείγμα κάθε νεοταξίτικης πολιτικής η δράση για το κλίμα, που αναδεικνύεται σε στρατηγικής σημασίας ζήτημα για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, καθότι είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ριζική μεταβολή του παραγωγικού μοντέλου ανάπτυξης και την ταχεία μετάβαση σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. (Α.Π.Ε.)Μόλις πρόσφατα, ο Ευρωπαίος Επίτροπος για το κλίμα προχώρησε σε μια δραματική προειδοποίηση, τονίζοντας την επείγουσα ανάγκη της αύξησης των άμεσων επενδύσεων, με σκοπό την προστασία της Ευρώπης από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις οικονομικών κύκλων της Κομισιόν η Ε.Ε. οφείλει να επενδύει σε έργα «κλιματικής προσαρμογής» 70 δισ. ευρώ ετησίως έως το 2050.Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτίθεται να παρουσιάσει μέχρι το τέλος του έτους το ολοκληρωμένο πλαίσιο για την αντιμετώπιση των κλιματικών καταστροφών, το οποίο θα περιλαμβάνει την ενσωμάτωση της «κλιματικής ανθεκτικότητας» σε κάθε στάδιο λήψης αποφάσεων από την χρηματοδότηση και την ενίσχυση των υποδομών μέχρι την χάραξη της νομοθεσίας.
ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΤΖΕΝΤΑΤα θεμέλια του αφηγήματος της κλιματικής αλλαγής τέθηκαν για πρώτη φορά (τουλάχιστον σε θεσμικό επίπεδο) στο μακρινό 1987, όταν ο Ο.Η.Ε. καθόρισε την έννοια της βιώσιμης ανάπτυξης, ενώ το επόμενο έτος συγκροτήθηκε η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος, η οποία προσπάθησε να αποδώσει την κλιματική μεταβολή στην ανθρώπινη δραστηριότητα που αλλάζει τη σύνθεση της ατμόσφαιρας σε παγκόσμια κλίμακα.
Εν Θεσσαλονίκη τη 26 Οκτωβρίου 2026Αρχ. Παύλου ΔημητρακοπούλουΘεολόγου – συγγραφέως.Σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, εορτάζει η Εκκλησία μας την μνήμη του αγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του μυροβλήτου και θαυματουργού, πολιούχου και προστάτου της πόλεως της Θεσσαλονίκης. Είναι γνωστός σχεδόν σε όλους μας ο βίος του άγιου. Τον έχουμε διαβάσει, ή τον έχουμε ακούσει πολλές φορές, όπως και πολλά από τα θαύματά του και νομίζω δεν χρειάζεται να τον επαναλάβουμε. Στη σημερινή εόρτια ημέρα, στην οποία η πόλις της Θεσσαλονίκης εορτάζει παράλληλα και την απελευθέρωσή της από τον τουρικικό ζυγό, (26.10.1912), κατά τον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο, θα ήθελα, με αφορμή τον βίο του αγίου και το μαρτύριό του, να κάνω μόνο κάποιες επισημάνσεις σε ορισμένα πρακτικής φύσεως θέματα, που αφορούν την πνευματική μας πορεία και ζωή.Κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα της ζωής του αγίου είναι ότι από την πρώτη στιγμή που έγινε χριστιανός, δεν φρόντιζε να εφαρμόζει, μόνον όσα θα του ήταν εύκολα, αλλά και όσα θα του στοίχιζαν. Αγωνιζόταν καθημερινά να εφαρμόζει το θέλημα του Θεού όχι μόνο στα εύκολα, αλλά και στα δύσκολα. Αυτό το βλέπουμε σε όλους τους άγιους. Ο άγιος Δημήτριος, δεν δυσκολεύτηκε τελικά να δώσει και τον ίδιο τον εαυτό του στο μαρτύριο, να θυσιάσει τη ζωή του, να χύσει το αίμα του για την αγάπη του Χριστού.Έτσι γίνεται παράδειγμα προς μίμηση σε όλους εμάς. Βέβαια εμείς σήμερα δεν ζούμε σε περίοδο διωγμών και δεν μας καλεί ο Κύριος να χύσουμε το αίμα μας από αγάπη γι’ Αυτόν.
Διαρροή εγγράφου για το παρασκήνιο της Ενωτικής Συνόδου στην ΟυκρανίαΓράφει ο Αιμίλιος ΠολυγένηςΈνα ιδιαίτερα αποκαλυπτικό χρονικό για όσα διαδραματίστηκαν στο Κίεβο τον Δεκέμβριο του 2018, λίγες ημέρες πριν από την λεγόμενη Ενωτική Σύνοδο για την ανάδειξη του Προκαθημένου της νέας Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας, έρχεται στο φως μέσα από έγγραφο που διέρρευσε και καταγράφει λεπτομερώς τις συναντήσεις, τις πιέσεις και τις κρίσιμες στιγμές εκείνων των ημερών.Η εν λόγω έκθεση, η οποία φέρεται να συντάχθηκε από πρόσωπο που συμμετείχε στην αποστολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, παρουσιάζει μια διαφορετική εικόνα από εκείνη μιας ομαλής προετοιμασίας της Ενωτικής Συνόδου, καθώς περιγράφει έντονες διαφωνίες μεταξύ των εμπλεκομένων πλευρών, παρεμβάσεις πολιτικών παραγόντων, αλλά και ένα επεισόδιο κατά το οποίο μέλη της αντιπροσωπείας οδηγήθηκαν υπό ισχυρή αστυνομική συνοδεία στο Προεδρικό Μέγαρο.Σύμφωνα με το χρονικό, η αποστολή είχε μεταβεί στο Κίεβο προκειμένου να συνδράμει τον τότε Μητροπολίτη Γαλλίας κ. Εμμανουήλ στην προετοιμασία της Ενωτικής Συνόδου, με στόχο τη δημιουργία των απαραίτητων εκκλησιολογικών και κανονικών προϋποθέσεων για την ίδρυση της νέας Εκκλησίας.Όπως φαίνεται από την έκθεση, από τις πρώτες κιόλας συναντήσεις, ωστόσο, διαπιστώθηκαν σοβαρές εκκρεμότητες.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς κβ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Κλσ. δ΄ 10-18).
Κολ. 4,10 Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρνάβα. -περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς· ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς, δέξασθε αὐτόν,-
Κολ. 4,10 Σας χαιρετά ο Αρίσταρχος, που συμπαρίσταται εις την φυλακήν μου και έγινε έτσι συναιχμάλωτός μου, και Μάρκος ο ανεψιός του Βαρνάβα δια τον οποίον έχετε λάβει οδηγίας, εάν έλθη προς σας να τον δεχθήτε και να τον φιλοξενήσετε-.
ΞΕΠΟΥΛΩΝΤΑΣ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣΓράφει ο Στυλιανός ΚαβάζηςΤις τελευταίες ημέρες υπογράφηκε Μνημόνιο Κατανόησης μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας για την επιστροφή 48 εκκλησιαστικών κειμηλίων στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα η χώρα μας παραδίδει στη Βουλγαρία τα λείψανα που έχουν αποδοθεί στον τσάρο Σαμουήλ. Ασφαλώς, κάθε ελληνικό κειμήλιο που επιστρέφει στον τόπο του είναι καλοδεχούμενο. Αλλά, κυρία Μενδώνη, επιτρέψτε μου να μην πανηγυρίσω ακόμη.Γιατί πριν μιλήσουμε για 48 κειμήλια που επιστρέφουν, ας μιλήσουμε για εκείνα που δεν έχουν επιστρέψει. Μόνο από την Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης στο Παγγαίο, το 1917, οι βουλγαρικές κατοχικές αρχές αφαίρεσαν περίπου 1.300 τόμους από τη βιβλιοθήκη της, ανάμεσά τους περίπου 430 χειρόγραφα, ενώ αφαιρέθηκαν επίσης περίπου 470 πολύτιμα θρησκευτικά αντικείμενα. Χειρόγραφα αιώνων, χρυσοποίκιλτα Ευαγγέλια, χρυσοκέντητα άμφια, ιερά σκεύη κ.ο.κ Κειμήλια που δεν ήταν απλώς αντικείμενα, αλλά κομμάτια της ζωντανής μνήμης της Μακεδονίας και της ορθόδοξης παράδοσης του Ελληνικού έθνους.Βέβαια η Εικοσιφοίνισσα δεν ήταν η εξαίρεση.
«Παρατηρῆστε τόν ἅγιο Παῦλο, λέει ἕνας Πνευματικός.Εἶχε μία ἐκκλησία γιά νά προσευχηθῆ;Ὄχι, ἀλλά μία φυλακή.Ὁ βασιλιᾶς Ἐζεκίας εἶχε τό δωμάτιό του καί τό κρεβάτι του, ὁ καλός ληστής ἕνα σταυρό, ὁ Ἱερεμίας ἦταν χωμένος σ᾿ ἕνα ἕλος καί προσευχόταν, ὁ Δανιήλ στο βάθος ἑνός λάκκου, ὁ Ἰωνᾶς στην κοιλιά τοῦ κήτους, ὁ Ἰώβ ξαπλωμένος στο σωρό μιᾶς κοπριᾶς.
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ«Ὁ σπουδασμένος ψάλτης»«λαλοῦντες ἑαυτοῖς ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς, ᾄδοντες καὶ ψάλλοντες ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν τῷ Κυρίῳ. (Ἐφεσ. 5,19). (: Καὶ τότε ὁ θεῖος ἐνθουσιασμός ποὺ θὰ γεμίζη τὶς καρδιές σας θὰ ἐξωτερικεύεται. Καὶ θὰ λέτε μεταξὺ σας ψαλμοὺς καὶ ὕμνους καὶ ᾠδὲς πνευματικές. Θὰ τραγουδᾶτε καὶ θὰ ψάλλετε στὸν Κύριο ὄχι μόνο μὲ τὸ στόμα σας, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν καρδιά σας, ποὺ θὰ αἰσθάνεται καὶ θὰ συμμετέχη σ᾿ αὐτὰ ποὺ ψάλλετε.Πόση μεγάλη χαρὰ νοιώθουμε, ὅταν ἀκοῦμε τὶς ὡραῖες ψαλμωδίες τῆς ἐκκλησίας μας.Λέγει ὁ ἱερός Χρυσόστομος:«Τίποτα, τίποτα δὲν ἀνυψώνει τόσο τὴν ψυχή, δὲν τὴν ἀναπτερώνει, δὲν τὴν ἀπαλλάσσει ἀπ᾿ τὰ γήϊνα πράγματα, δὲν τὴν ἐλευθερώνει ἀπ᾿ τὰ δεσμὰ τοῦ σώματος καὶ δὲν τὴν κάνει νὰ φιλοσοφῆ τὴ ζωὴ καὶ νὰ περιφρονῆ ὅλα τὰ κοσμικὰ πράγματα, ὅσο ἡ μελωδικὴ ἁρμονία καὶ τὸ μελωδικὸ ψαλλόμενο θεῖο ᾆσμα.Ἀπ᾿ τὰ κοσμικὰ ᾄσματα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθη βλάβη ἀπὸ καταστροφὴ καὶ πολλὰ ἄλλα δεινά. Καθ᾿ ὅσον τὰ ἀσελγέστερα καὶ παρανομώτερα ἀπ᾿ τὰ ᾄσματα αὐτὰ, ὅταν εἰσχωρήσουν στὰ βάθη τῆς ψυχῆς, τὴν καθιστοῦν ἀσθενέστερη καὶ μαλθακώτερη. Ἐνῶ ἀπὸ τοὺς πνευματικοὺς ψαλμοὺς εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψη πολὺ κέρδος, πολλὴ ὠφέλεια, πολὺς ἁγιασμὸς καὶ νὰ γίνῃ ἀφορμὴ κάθε εἴδους εὐσέβειας, καθ᾿ ὅσον τὰ μὲν λόγια αὐτῶν καθαρίζουν τὴν ψυχή, τὸ δὲ ἅγιο Πνεῦμα εἰσέρχεται ἀμέσως στὴν ψυχὴ ποὺ ψάλλει αὐτὰ τὰ ᾄσματα.»Στόν βίο τοῦ Ὁσίου Ζωσιμᾶ τῆς Σιβηρίας ἀναφέρεται τό ἀκόλουθο παράδειγμα γιά τήν στάση μας κατά τόν ἐκκλησιασμό:
Η μητέρα μου συνήθιζε να παρευρίσκεται στις πανηγύρεις του Αγίου Δημητρίου, του Αγίου Ιωάννη του Νέου και του Αγίου Ιεράρχη Καλλινίκου. Κάποια χρονιά, ενώ βρισκόταν στην πανήγυρη του Αγίου Καλλινίκου της Τσέρνικα, είδε στον ύπνο της την Αγία Παρασκευή να μπαίνει στην εκκλησία, να επιπλήττει όσους συζούσαν χωρίς να είναι παντρεμένοι και να τους διώχνει έξω.Όταν η Αγία έφτασε κοντά στη μητέρα μου, τη ρώτησε: «Γιατί δεν έρχεσαι στη γιορτή μου;». Η μητέρα μου απάντησε ότι δεν είχε χρήματα, καθώς το εισιτήριο του τρένου για το Ιάσιο ήταν ακριβό. Συνήθως ταξίδευε το φθινόπωρο για τη γιορτή του Αγίου Δημητρίου, ειδικά εφόσον ο πατέρας μου ονομαζόταν Ντουμίτρου (Δημήτριος). Ξύπνησε προβληματισμένη από το όνειρο· μετά τη λειτουργία, μια κυρία την πλησίασε και της έδωσε 500 λέι, λέγοντας: «Ορίστε, για να μπορέσεις να έρθεις να επισκεφθείς την Αγία». Αυτό ήταν ακριβώς το ποσό που χρειαζόταν για ένα εισιτήριο μετ' επιστροφής για το Ιάσιο. Από τότε, η μητέρα μου δεν έχανε ποτέ το προσκύνημα στην Αγία Παρασκευή και κάθε φορά, κάποιος της έδινε τα χρήματα για το ταξίδι.
Ὁ «Νέος Ἀρχιμανδρίτης»: Ἐκκλησιολογικὴ ἔκπτωσις τῶν θεσμῶνΤοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτου, θεολόγουΚαθὼς πλησιάζει ἡ τακτικὴ σύγκληση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τὸ παρασκήνιο βρίθει ἀπὸ ἔντονες ζυμώσεις καὶ διαρροές. Στὸ ἐπίκεντρο τοῦ ἐνδιαφέροντος δὲν βρίσκονται μείζονα θεολογικὰ προβλήματα, οὔτε ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας σὲ μιὰ ραγδαῖα ἐκκοσμικευμένη κοινωνία, ἀλλὰ ὁ συνήθης, πλὴν νοσηρός, διαμοιρασμὸς ὀφφικίων καὶ προαγωγῶν. Ἡ φημολογία ποὺ κυκλοφορεῖ στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς διαδρόμους προαναγγέλλει ἕνα ἀκόμη καταιγισμὸ ἐκλογῶν βοηθῶν ἐπισκόπων — φῆμες μάλιστα κάνουν λόγο γιὰ διψήφιο ἀριθμὸ νέων τιτουλαρίων.Ὁ θεσμὸς τῶν βοηθῶν ἐπισκόπων ἀποτελεῖ μιὰ θεολογικὴ καὶ κανονικὴ ἀνωμαλία, μιὰ σοβαρότατη ἐκκλησιολογικὴ ἀλλοίωση, ποὺ δὲν ἐξυπηρετεῖ καμία οὐσιαστικὴ ποιμαντικὴ ἀνάγκη στὶς ἡμέρες μας. Ἀντίθετα, λειτουργεῖ ἀποκλειστικὰ ὡς ὄχημα ἱκανοποίησης τῆς προσωπικῆς ματαιοδοξίας ἀρχιμανδριτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνυπομονοῦν νὰ φορέσουν στὸ κεφάλι τους τὴν ἀρχιερατικὴ μίτρα, μετατρέποντας τὸν τρίτο βαθμὸ τῆς ἱερωσύνης σὲ ἐπαγγελματικὸ ἔπαθλο.Γιὰ νὰ κατανοηθεῖ τὸ μέγεθος τῆς στρέβλωσης, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ἐπιστρέψουμε στὶς αὐθεντικὲς ρίζες τῆς ὀρθόδοξης ἐκκλησιολογίας. Στὴν πρώιμη Ἐκκλησία, ὅπως τὴν συνόψισε ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος, ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι ἡ ὁρατὴ κεφαλὴ τῆς Εὐχαριστιακῆς Συνάξεως, «εἰς τύπον καὶ τόπον Χριστοῦ». Ἡ ἔννοια τοῦ Ἐπισκόπου εἶναι ἀδιαχώριστη ἀπὸ τὴν Τοπικὴ Ἐκκλησία. Δὲν ὑπάρχει «ἀπόλυτος» ἢ «περιπλανώμενος» ἐπίσκοπος.
ΑΓΙΟΥ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΜΥΡΟΒΛΥΤΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΜέρος Γ΄:Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΚΠΟΡΕΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ FILIOQUE ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ [Ιω. 15,15-27][[ ΣΥΝΤΟΜΟ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ: Στο συγκεκριμένο μέρος του εγκωμίου προς τιμήν του αγίου Δημητρίου, ο άγιος Φιλόθεος ο Κόκκινος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, με αφορμή την ευαγγελική περικοπή της εορτής (Ιω. 15,15–27), αναφέρεται στις δογματικές πλάνες και τις αιρετικές διδασκαλίες των Ρωμαιοκαθολικών, επικεντρώνοντας την κριτική του στο filioque («και εκ του Υιού»). Επικαλούμενος αγιογραφικές και πατερικές μαρτυρίες, υπερασπίζεται την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος αποκλειστικά από τον Πατέρα.Η αντιρρητική αυτή αναφορά αποτελεί το μοναδικό στοιχείο για την πιθανή χρονολόγηση του εγκωμίου στα έτη 1367–1372, κατά τη δεύτερη πατριαρχία του αγίου Φιλοθέου, και, ειδικότερα, την εποχή κατά την οποία ο άγιος Φιλόθεος ασκούσε έντονη κριτική στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, με αφορμή τις συζητήσεις που διεξάγονταν για την ένωση των δύο Εκκλησιών. Αξιοσημείωτο είναι ότι το συγκεκριμένο τμήμα απουσιάζει από έναν από τους δύο σωζόμενους χειρόγραφους κώδικες, ενδεχομένως λόγω σκόπιμης αφαίρεσης.ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ: Η παρούσα κατάτμηση της ενιαίας ομιλίας είναι συμβατική και εξυπηρετεί αποκλειστικά τη θεματική οργάνωση και τη διευκόλυνση της μελέτης]].……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..[4]. Εσύ, όμως, τι έχεις να πεις, Πάπα της Ρώμης, νεόκοπε θεολόγε του Αγίου Πνεύματος, που τολμάς να παρουσιάζεις ως αληθινή μια καινούρια και ξένη προς την πατερική παράδοση διδασκαλία; Εσύ που κομπάζεις και μεγαλαυχείς για την Πρεσβύτερη Ρώμη [[«Πρεσβύτερη Ρώμη: Η παλαιά Ρώμη, σε αντιδιαστολή προς την Κωνσταντινούπολη (Νέα Ρώμη). Ο άγιος Φιλόθεος επικρίνει εδώ την επίκληση του ιστορικού κύρους της Ρώμης ως θεμελίου των παπικών αξιώσεων για καθολική εκκλησιαστική εξουσία]], για τα εκκλησιαστικά πρωτεία και τους επισκοπικούς θρόνους, και επικαλείσαι παντού απέναντί μας, με την συνηθισμένη χαρακτηριστική σου υπεροψία, την αξίωσή σου για απόλυτη εκκλησιαστική πρωτοκαθεδρία, διεκδικώντας για τη Ρώμη το πρωτείο και την εξουσία πάνω σε κάθε Εκκλησία, ενώ συγχρόνως εισάγεις επαίσχυντους νεωτερισμούς στην πίστη και κατασπιλώνεις τη θεολογία του Αγίου Πνεύματος με τη διδασκαλία περί εκπορεύσεώς Του και από τον Υιό; Με παρόμοιο τρόπο είχε απευθυνθεί παλαιότερα κάποιος από τους δικούς μας σοφούς σε εκείνους που βλασφημούσαν τον Υιό.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Πέμπτης κβ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Κλσ. δ΄ 2-9).
Κολ. 4,2 Τῇ προσευχῇ προσκαρτερεῖτε, γρηγοροῦντες ἐν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ,
Κολ. 4,2 Κυριοι και δούλοι, όλοι οι Χριστιανοί, να επιμένετε εις την προσευχήν, να αγρυπνήτε εις αυτήν και να εκφράζετε συγχρόνως δι' αυτής τας ευχαριστίας σας προς τον Θεόν.
Κολ. 4,3 προσευχόμενοι ἅμα καὶ περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ Θεὸς ἀνοίξῃ ἡμῖν θύραν τοῦ λόγου, λαλῆσαι τὸ μυστήριον τοῦ Χριστοῦ, δι᾿ ὃ καὶ δέδεμαι,
Κολ. 4,3 Να προσεύχεσθε συγχρόνως και δι' ημάς, δια να μας ανοίξη ο Θεός θύραν της ευαγγελικής διδασκαλίας, ώστε με ευκολίαν και χωρίς εμπόδια να κηρύξωμεν το μυστήριον της σωτηρίας, που προσφέρει ο Χριστός, δια το οποίον και είμαι τώρα δεμένος.
ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
ΘΕΣΠΙΔΟΣ 11, ΜΑΡΟΥΣΙ, ΤΗΛ. 210 8025211
estiapm@gmail.com • www.orthros.eu
Πολύς θόρυβος δημιουργήθηκε τις τελευταίες μέρες γύρω από εναλλακτικές «ιατρικές» μεθόδους και κατά πόσον αυτές έχουν κάποια αποτελεσματικότητα ή είναι επικίνδυνες για τους ασθενείς.
Εδώ και αρκετά χρόνια, περίεργες πρακτικές κυρίως από την Άπω Ανατολή ή ακόμα και την αρχαία ινδιάνικη παράδοση, παρουσιάζονται ως αποδεκτές από την επιστήμη. Σαμανικές «θεραπείες», βελονισμός, υπνωτισμός, ρέικι, mindfulness, κβαντική «ιατρική», ομοιοπαθητική «ιατρική» κλπ έχουν εισβάλει και στην Ελλάδα, κατακλύζοντας κάθε γωνιά της χώρας με τις «επαναστατικές θεραπείες», με τις οποίες θησαυρίζουν επιτήδειοι εκμεταλλευόμενοι τον ανθρώπινο πόνο. Οι μέθοδοι αυτοί διαφημίζονται ανεμπόδιστα στο διαδίκτυο ακόμα και με ταμπέλες, σε σημείο που αναρωτιέται κανείς αν υπάρχει γειτονιά που να μην έχει ένα νεοεποχήτικο «θεραπευτήριο».
Οι επίσημοι φορείς, ήταν συνήθως αρνητικοί απέναντι σε εναλλακτικές μορφές ιατρικής, ωστόσο τα τελευταία χρόνια, παρότι αποποιούνται τις ευθύνες τους ενόψει της συζήτησης που άνοιξε με αφορμή το θάνατο δημοφιλούς καλλιτέχνη από «εναλλακτικούς» της σαμανικής «ιατρικής», όχι μόνο ανέχονται να πλασάρονται οι πρακτικές αυτές ως επιστημονικές, αλλά ενίοτε τις προβάλλουν και διαλέγονται μαζί τους.
Για παράδειγμα, ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, στις 28/6/2023 πραγματοποίησε «ενημερωτική ημερίδα»[i] με θέμα Ελληνική Ιπποκράτεια Ιατρική – Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική, Ομοιότητες & διαφορές στην ιατροφιλοσοφική αναζήτησή τους, στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΙΣΑ. Στην εν λόγω ημερίδα συμμετείχαν εκπρόσωποι της κινεζικής εναλλακτικής ιατρικής, η οποία παρουσιάστηκε με επιστημονικό μανδύα.
Φρίκη στην Ολλανδία - Για πρώτη φορά ευθανασία σε δίχρονο βρέφος!Ελευθέριος ΑνδρώνηςΗ ιστορία της ανθρώπινης φαυλότητας επαναλαμβάνεται σαν ένα μοτίβο της κόλασης που βιάζεται να αναδυθεί από τα έγκατα, όταν έρχονται καιροί που ο άνθρωπος καταντά χειρότερος και από δαίμονα. Τα προγράμματα ευθανασίας είναι ακριβώς ένα τέτοιο βάραθρο, θαρρείς βγαλμένο από τις πιο φρικαλέες σκηνές της κόλασης του Δάντη. Και δεν υπάρχει απαισιότερη άβυσσος από εκείνη που ζητά να καταβροχθίζει παιδιά: την αθωότητά τους, το δικαίωμά τους στο φως, την ίδια τη ζωή τους.Στο υλιστικό κράτος εξαχρείωσης που λέγεται Ολλανδία, ο θανατονόμος που εφαρμόζεται εκεί για 24 ολόκληρα χρόνια, έφτασε σε νέα – πρωτόγνωρα – βάθη σκότους. Η Ολλανδία ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που το 2002 νομιμοποίησε την ευθανασία για ασθενείς με ανίατες ασθένειες. Και τώρα για πρώτη φορά στα χρονικά της χώρας, θανάτωσαν παιδί κάτω των 12 ετών, βάζοντας τέλος στη ζωή ενός δίχρονου βρέφους.Το άμοιρο μωράκι γεννήθηκε πρόωρο, στην 26η εβδομάδα κύησης. Ανέπτυξε σοβαρά προβλήματα υγείας όπως: βλάβες στον εγκέφαλο, σοβαρή διαταραχή όρασης, συσσώρευση βλέννας στους πνεύμονες και επιληπτικές κρίσεις που δεν ανταποκρίνονταν σε κάποια θεραπευτική αγωγή.
«Οἱ περισσότεροι πού κρατοῦν ἐξουσία πιστεύουν, ὅτι η θέσι τους εἶναι τόσο πιό πολύ κατοχυρωμένη, ὅσο πιό τιποτένιοι εἶναι οἱ ἐξουσιαζόμενοι»(Σαλλούστιος, Ρωμαῖος ἱστορικός καὶ πολιτικός).ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΑΚΡΙΝΟΎ. 2026.https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/09/blog-post_268.html
Τά ὅπλα δέν δίνουν τήν νίκη στόν πόλεμο, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος, 28-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Οἱ ἁμαρτίες ὁδηγοῦν τόν λαό στήν σκλαβιά, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος, 28-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Πῶς ὁμολογοῦμε τόν Κύριο σήμερα (Α' μέρος) (Γέροντας Δοσίθεος, Ἱερομ. Σάββας Ἁγιορείτης)
Πηγή ἀρχείου: @gerontas.dositheos.official
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com«Γεννήθηκα Μουσουλμάνος και φοίτησα στην Ιατρική Σχολή "Grigore T. Popa" στο Ιάσιο...Δεν γνώριζα σχεδόν τίποτα για τον Χριστιανισμό — μόνο κάτι αόριστα πράγματα για τον Ιησού και την Παναγία. Σεβόμουν βέβαια τις πεποιθήσεις των άλλων, αλλά δεν ήμουν καθόλου θρησκευόμενος...Κατά τη διάρκεια της εξεταστικής περιόδου του καλοκαιριού, είχα τρομερό άγχος και αγωνία, καθώς δεν είχα προλάβει να διαβάσω τον τεράστιο όγκο της ύλης για τη Μικροβιολογία.Υπήρχε ένας καθηγητής που αποτελούσε τον χειρότερο εφιάλτη των φοιτητών — ένας ογκώδης άνδρας που έκοβε τους πάντες ανεξαιρέτως. Τρομοκρατημένος, άρχισα να διαβάζω, αλλά ήταν ένας αγώνας άνισος· ένιωθα πως η προσπάθειά μου ήταν σταγόνα στον ωκεανό. Μετά από περίπου τρεις μέρες εντατικού διαβάσματος, μπορούσα ειλικρινά να πω ότι δεν ήξερα τίποτα.Τα βακτήρια είχαν μπερδευτεί χαοτικά στο μυαλό μου, τα μπέρδευα όλα άσχημα... με λίγα λόγια, ήμουν χαμένος από χέρι!Ένα πρωί, δύο μέρες πριν από την εξέταση, είδα κάποιους Ρουμάνους φίλους μου να ετοιμάζονται να φύγουν. Τους ρώτησα:
Ένα ασυνήθιστο περιστατικό στη Θεολογική Σχολή της ΜόσχαςΈνα ασυνήθιστο περιστατικό έλαβε χώρα στη Θεολογική Σχολή της Μόσχας τη δεκαετία του 1970.Κατά τη διάρκεια των εισαγωγικών εξετάσεων, ένας νεαρός άνδρας απέτυχε να απαντήσει έστω και σε μία ερώτηση. Δεν γνώριζε καν την «Κυριακή Προσευχή» (το «Πάτερ Ημών»). Δεν είχε ιδέα τι ήταν το «Σύμβολο της Πίστεως», ενώ η Θεία Λειτουργία και οι εκκλησιαστικές ακολουθίες ήταν προφανώς αδιάφορες για εκείνον. Τελικά, ο εξεταστής τον ρώτησε:
Γεώργιος ΑποστολάκηςΗ Ευρώπη στον δρόμο της πολεμικής οικονομίαςΜέρος Α΄Πέστε μου έναν λόγο γιατί η Ρωσία θέλει να κάνει πόλεμο με την ΕυρώπηΤο κείμενο αυτό είναι το πρώτο μιας τριλογίας για τη μεγάλη στροφή της Ευρώπης προς την πολεμική οικονομία. Στο πρώτο μέρος εξετάζεται αν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία ότι η Ρωσία επιδιώκει πράγματι πόλεμο με την Ευρώπη. Στο δεύτερο θα δούμε ποιοι ωφελούνται πολιτικά, θεσμικά και οικονομικά από τη μονιμοποίηση του φόβου του πολέμου. Και στο τρίτο θα επιχειρήσουμε να μεταφράσουμε σε πραγματικούς αριθμούς τι σημαίνει το νέο όριο του 5% του ΑΕΠ για τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελλάδα.«Το να αμφισβητεί κανείς την απειλή που συνιστά η Ρωσία για την Ευρώπη είναι ανεύθυνο», δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ στις 29 Σεπτεμβρίου.Η φράση προκαλεί εντύπωση όχι μόνο επειδή χαρακτηρίζει τη Ρωσία ως μείζονα απειλή, αλλά επειδή περίπου ενοχοποιεί και την ίδια την αμφισβήτηση.Και όμως, όταν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες καλούνται να αυξήσουν δραστικά τις στρατιωτικές δαπάνες, να αναπτύξουν πολεμική βιομηχανία και να προετοιμαστούν για μακροχρόνια αντιπαράθεση, τότε η αμφισβήτηση δεν είναι ανευθυνότητα. Είναι υποχρέωση.Και το πρώτο ερώτημα είναι απλό: Πέστε μου έναν συγκεκριμένο λόγο για τον οποίο η Ρωσία θέλει να κάνει πόλεμο με την Ευρώπη.Όχι γιατί μπορεί να τον κάνει. Όχι γιατί διαθέτει στρατό, πυραύλους και πυρηνικά όπλα.Ρωτώ: ποιο συμφέρον θα εξυπηρετούσε ένας τέτοιος πόλεμος; Τι θα κέρδιζε η Ρωσία;Εδάφη; Είναι ήδη η μεγαλύτερη χώρα του κόσμου.Πρώτες ύλες; Διαθέτει τεράστια αποθέματα ενέργειας και φυσικών πόρων.Αγορές; Ένας πόλεμος με την Ευρώπη θα κατέστρεφε ό,τι απέμεινε από τις οικονομικές και ενεργειακές σχέσεις της.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῆς Θεοτόκου, 21 Νοεμβρίου (Ἑβρ. θ´ 1-7).
Εβρ. 9,1 Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε Ἅγιον κοσμικόν·
Εβρ. 9,1 Λοιπόν η πρώτη διαθήκη, που εσυμβολίζετο από την σκηνήν του μαρτυρίου, είχε λατρευτικάς διατάξεις, όπως επίσης και το επίγειον θυσιαστήριον.
Εβρ. 9,2 σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται Ἅγια.
Εβρ. 9,2 Διότι είχε κατασκευασθή το πρώτον τμήμα της σκηνής, όπου υπήρχε η επτάφωτος χρυσή λυχνία και η τράπεζα και οι άρτοι, τους οποίους απέθεταν επάνω εις αυτήν ως προσφοράν προς τον Θεόν. Και αυτό το πρώτον τμήμα της σκηνής, που εκλείετο προς την αυλήν με το πρώτον παραπέτασμα, ελέγετο Αγια.
Εβρ. 9,3 μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια Ἁγίων,
Εβρ. 9,3 Εν συνεχεία δε προς τα Αγια υπήρχε δεύτερον εσωτερικόν καταπέτασμα, έπειτα από το οποίον ήτο το τμήμα της σκηνής, που ελέγετο Αγια Αγίων.
ΑΓΙΟΥ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΜΥΡΟΒΛΥΤΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΜέρος β΄: Η ΑΓΑΠΗ, ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ [Ιω. 15,15-27][[ ΣΥΝΤΟΜΟ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ: Στο παρόν μέρος της ομιλίας του προς τιμήν του αγίου Δημητρίου, ο άγιος Φιλόθεος Κόκκινος ερμηνεύει την ευαγγελική περικοπή της εορτής του μεγαλομάρτυρα, αναδεικνύοντας τις πνευματικές αλήθειες που φωτίζουν τη ζωή και το μαρτύριό του. Εστιάζει στην εντολή της αγάπης, στο μίσος του κόσμου απέναντι στους πιστούς και στους διωγμούς που υφίστανται για χάρη του Χριστού. Μέσα από την ερμηνεία των λόγων του Κυρίου προβάλλεται το μαρτύριο ως ύψιστη έκφραση αγάπης και αφοσίωσης στον Θεό, την οποία ενσάρκωσε με τους αγώνες και τη θυσία του ο άγιος Δημήτριος. Διευκρινίζεται ότι η κατάτμηση της ομιλίας είναι συμβατική και γίνεται αποκλειστικά για πρακτικούς λόγους, προκειμένου να διευκολυνθούν η δημοσίευση και η ανάγνωση του εκτενούς κειμένου. Η ομιλία αποτελεί ενιαίο έργο του αγίου Φιλοθέου, του οποίου η νοηματική και θεολογική συνοχή διατηρείται ακέραιη]].3. Αυτά τα θεία διδάγματα και τις εντολές του Χριστού, Δημήτριε, αφού τα παρέλαβες ως πατρική παρακαταθήκη ανεκτίμητης αξίας και ως πολύτιμο πνευματικό θησαυρό, τα φύλαξες βαθιά μέσα στην ψυχή σου και, έχοντας από την παιδική σου ηλικία διαπαιδαγωγηθεί με αυτά και ασχοληθεί συστηματικά με τη μελέτη τους, αναδείχθηκες, όταν παρουσιάστηκε η κρίσιμη περίσταση, άνθρωπος πραγματικά μεγάλος, γενναίος και εξαιρετικός ως προς την αρετή, όσο ελάχιστοι άλλοι, αφού με εξαιρετική ανδρεία πρόσφερες τη ζωή σου για τους φίλους σου, όπως διδάσκουν τα θεία λόγια, και φανέρωσες ολοκάθαρα με το παράδειγμά σου ότι ήσουν αληθινός μαθητής του Χριστού, σύμφωνα με τις εντολές που Εκείνος έδωσε. Γιατί, πράγματι, λέει ο Χριστός: «Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις (:Από αυτό το γνώρισμα θα αναγνωρίσουν όλοι ότι είστε δικοί μου μαθητές, αν έχετε μεταξύ σας αμοιβαία αγάπη)»[Ιω. 13,35].Θα ήταν, λοιπόν, καλό να παρουσιάσουμε τώρα, μέσα από την ομιλία μας, τους πολύτιμους πνευματικούς θησαυρούς που περιέχονται στο Ευαγγέλιο και προέρχονται από τον ίδιο τον Κύριο, καθώς και την πνευματική κληρονομιά που Εκείνος προσφέρει στους πιστούς, και έτσι να συνθέσουμε ένα εγκώμιο περισσότερο αντάξιο του αγίου Δημητρίου, τιμώντας τον ως πιστό μαθητή του Χριστού με τα ίδια τα λόγια του Διδασκάλου. Γιατί αυτά ακριβώς τα λόγια τον ενέπνευσαν και τον παρακίνησαν περισσότερο να αναλάβει τόσο μεγάλους αγώνες για την πίστη και, μιμούμενος το παράδειγμα του Χριστού, να αναδειχθεί λαμπρός αθλητής της πίστεως, νικητής στους πνευματικούς αγώνες και στεφανωμένος αγωνιστής, αλλά και να γίνουμε κι εμείς, όσο είναι δυνατόν, συγκληρονόμοι και συμμέτοχοι εκείνου του πατρικού πλούτου και της θαυμαστής πνευματικής κληρονομιάς. Γιατί, πράγματι, η πνευματική κληρονομιά που προέρχεται από τον Κύριο και Πατέρα, καθώς και αυτός ο άφθαρτος θησαυρός και ο υπερφυσικός πλούτος των θείων δωρεών, ανήκουν από κοινού σε όλους όσοι αξιώθηκαν, μέσω του λουτρού της πνευματικής αναγέννησης, του αγίου Βαπτίσματος, την ίδια θεία υιοθεσία και την ίδια πνευματική συγγένεια.
Τσερκάσι Θεοδόσιος: «Όταν η πολιτική συγχέεται με την κανονική τάξη, γεννιέται νομιμοποιημένο σχίσμα»Του Γιώργου Λειμωνίδη στη RomfeaΕπικριτικός απέναντι στον τρόπο συγκρότησης της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας εμφανίστηκε ο Μητροπολίτης Τσερκάσι κ. Θεοδόσιος, σχολιάζοντας την έκθεση η οποία συντάχθηκε από κληρικό του Οικουμενικού Πατριαρχείου προς τον Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο για τα γεγονότα της Ενωτικής Συνόδου του 2018.Σε δηλώσεις του στην Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων, ο Ουκρανός Ιεράρχης υποστήριξε ότι το κείμενο, το οποίο δημοσιοποίησε η αμερικανική έκδοση του μέσου, αποτυπώνει καθοριστική εμπλοκή της πολιτικής εξουσίας και των υπηρεσιών ασφαλείας στις εκκλησιαστικές εξελίξεις.«Πρωτίστως, θέλω να υπογραμμίσω ότι το δημοσιευμένο χρονικό δεν αποτελεί αποκάλυψη από εχθρούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Πρόκειται για έκθεση την οποία ένας κληρικός του Πατριαρχείου συνέταξε με υπερηφάνεια προς τον Πατριάρχη του. Γι’ αυτό και η μαρτυρία του έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία», ανέφερε ο κ. Θεοδόσιος.Κατά την ανάγνωσή του, η έκθεση περιγράφει περιστατικά που απέχουν από την ομαλή εκκλησιαστική λειτουργία.
ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΤΥΧΙΚΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣΣήμερα παρουσιάζουν ως «νέα δράση» όσα χτίστηκαν χθες — όμως στην Πάφο η μνήμη δεν σβήνεται, οι άνθρωποι θυμούνται και τα έργα έχουν υπογραφή.Υπάρχουν στιγμές που μια απλή ανακοίνωση αρκεί για να ξυπνήσει μια ολόκληρη ιστορία.Η αφίσα της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου για τις «Μηνιαίες Ομιλίες – Σχολή Γονέων» παρουσιάζει έναν θεσμό με ομιλίες για τον γάμο, την οικογένεια, την ανατροφή των παιδιών, την εφηβεία και την ποιμαντική διακονία. Όλα αυτά είναι ασφαλώς σημαντικά. Το ερώτημα όμως δεν είναι αν είναι χρήσιμα.Το ερώτημα είναι ποιος τα ξεκίνησε.Και εδώ η Πάφος γνωρίζει.Η Σχολή Γονέων και η συγκεκριμένη ποιμαντική κατεύθυνση δεν εμφανίστηκαν από το πουθενά σήμερα. Δημιουργήθηκαν, οργανώθηκαν και αναπτύχθηκαν επί μητροπολίτη Πάφου Τυχικού. Αυτό είναι το σημείο που δεν μπορεί να διαγραφεί με μια καινούργια αφίσα, ένα καινούργιο πρόγραμμα ή μια νέα διοίκηση.Το να συνεχίζεις ένα έργο είναι θεμιτό. Το να παρουσιάζεις όμως ως δικό σου αυτό που παρέλαβες, είναι άλλο πράγμα.Ο έντιμος διάδοχος λέει: «Παραλάβαμε ένα έργο και το συνεχίζουμε». Δεν φοβάται το όνομα εκείνου που προηγήθηκε. Δεν προσπαθεί να ξαναγράψει την ιστορία.Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση που βλέπει σήμερα η Πάφος.
«Να γνωρίζεις ότι δεν υπάρχει κανείς ισχυρότερος από τον Κύριο Ιησού, ούτε στον ουρανό ούτε στη γη.
Πῶς ὁμολογοῦμε τόν Κύριο σήμερα, 24-10-2026,
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Πνευματικός ἀγών μέ προσευχήν καί ἄσκησινΤοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου ΤάτσηὉ ἄνθρωπος πού ἀγωνίζεται κατά Θεόν πρέπει νά γνωρίζει τόν ἀποτελεσματικό τρόπο τῆς ἀντιμετώπισης τοῦ νοῦ του καί τοῦ σώματός του. Εἶναι ἕνα δύσκολο ἔργο, τό ὁποῖο ὡστόσο δέν πρέπει νά ἐγκαταλείψει.Ὁ νοῦς εἶναι ἕνα πνευματικό ἐργοστάσιο πού ἀδιάκοπα παράγει προϊόντα, δηλαδή σκέψεις ποικίλου περιεχομένου, οἱ ὁποῖες συχνά γίνονται ἐπιθυμίες καί πράξεις. Χρειάζεται πολλή προσοχή στήν ἀντιμετώπισή τους. Οἱ ἁμαρτωλές σκέψεις δέν πρέπει νά χρονίζουν στό νοῦ, ἀλλά νά παραθεωροῦνται καί νά ἀπορρίπτονται, χωρίς νά ἀφήνουν ἐντυπώσεις, γιά νά μή συνδυάζονται μέ παλιότερες ἁμαρτωλές ἐμπειρίες. Βέβαια οἱ σκέψεις εἶναι ἀδιάκοπες, ἀλλά πρέπει νά φεύγουν γρήγορα καί νά λησμονοῦνται. Στή θέση τους πρέπει νά ἔρχονται καί νά μένουν οἱ θεοφιλεῖς, οἱ ὁποῖες γαληνεύουν τό νοῦ καί τροφοδοτοῦν τήν καρδία, γιά νά παίρνει ὁ ἄνθρωπος καί ἀνάλογες ἀποφάσεις.Στήν ἀντιμετώπιση τῶν ἁμαρτωλῶν σκέψεων καί στή δημιουργία τῶν θεοφιλῶν πολύ βοηθάει ἡ προσευχή, ἡ ὁποία στήν ἀρχή γίνεται μέ κάποια ταραχή, ἀλλά στή συνέχεια ἔρχεται ἡ γαλήνη, κοπάζουν τά κύματα, λησμονοῦνται οἱ ἁμαρτωλές ἐπιδιώξεις καί ἐπικρατεῖ στό νοῦ καθαρότητα καί σχεδιάζονται θεοφιλεῖς πράξεις.
Η Οθόνη και οι επιπτώσεις της στο παιδί
του κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου – Ειδικού ΠαιδαγωγούΣτις ημέρες μας δεν είναι λίγοι οι γονείς που παραπονιούνται ότι τα παιδιά τους περνούν τις περισσότερες ελεύθερες ώρες τους καθισμένα μπροστά σε μια οθόνη που λέγεται: τηλεόραση ή smartphones ή tablet ή ... . Τα παιδιά σήμερα, λέγουν: «δεν έχουν φίλους, δεν παίζουν, δεν θέλουν να βγουν έξω από το σπίτι κλπ. το μόνο που τους απασχολεί είναι η οθόνη».Αυτή η συνήθεια, αν και κατανοητή στον σημερινό γρήγορο κόσμο, κρύβει έναν σοβαρό κίνδυνο: την ανάπτυξη ενός πρώτου εθισμού μεταξύ ενός παιδιού και μιας οθόνης. Την συνήθεια αυτή οι επιστήμονες την ονόμασαν: «ψηφιακή πιπίλα».Ο όρος "ψηφιακή πιπίλα" χρησιμοποιείται για να περιγράψει ακριβώς αυτή την κατάσταση, δηλαδή όταν η τεχνολογία χρησιμοποιείται για τη ρύθμιση των συναισθημάτων ενός παιδιού αντί της ανθρώπινης παρουσίας και αλληλεπίδρασης.Έκταση του προβλήματοςΓια την έκταση του προβλήματος «οθόνη και παιδί» έγιναν σε πολλές χώρες έρευνες οι οποίες έδειξαν ότι σε όλα τα κράτη έχουμε σχεδόν τα ίδια αποτελέσματα. Ας δούμε μερικές:Έρευνα που έγινε στην Γαλλία το 2022, έδειξε ότι τα παιδιά ηλικίας 3-5 ετών περνούσαν κατά μέσο όρο 1 ώρα και 22 λεπτά την ημέρα μπροστά σε οθόνες, 1 ώρα και 53 λεπτά την ημέρα τα παιδιά 6-8 ετών και 2 ώρες και 33 λεπτά την ημέρα τα παιδιά 9-11 ετών. Αυτός ο χρόνος είναι διπλάσιος τις ημέρες που δεν πηγαίνουν σχολείο σε σύγκριση με τις ημέρες που πηγαίνουν.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟΔρ. Σέργιος Ντόριτς (Θεολόγος)Μακαριώτατε, η Κύπρος δεν χρειάζεται να γονατίσει μπροστά στον Πάπα για να σωθεί. Η ιστορία μάς προειδοποιεί, η Ορθοδοξία μάς καλεί σε εγρήγορση και η συνείδηση δεν επιτρέπει τη σιωπή.Το 1439, στη Σύνοδο της Φλωρεντίας, επιχειρήθηκε η ένωση της Ορθόδοξης με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, με την ελπίδα ότι η Δύση θα βοηθούσε τη χειμαζόμενη Βυζαντινή Αυτοκρατορία απέναντι στους Οθωμανούς. Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός αρνήθηκε να υπογράψει, υπερασπιζόμενος την Ορθόδοξη πίστη. Το 1452, η ένωση διακηρύχθηκε στην Αγία Σοφία. Και λίγους μήνες αργότερα, στις 29 Μαΐου 1453, η Κωνσταντινούπολη έπεσε.Η ένωση δεν προκάλεσε την Άλωση. Απέδειξε, όμως, ότι ούτε οι υπογραφές ούτε οι προσδοκίες από τη Ρώμη μπορούσαν να εγγυηθούν τη σωτηρία της Πόλης.
Ἀρχιμανδρῖται-πιτσιρίκια μὲ ἐπηρμένην ὀφρύνἝνα ἀπὸ τὰ πιὸ θλιβερὰ καὶ συνάμα κωμικοτραγικὰ φαινόμενα ποὺ παρατηροῦνται σήμερα στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡ ἐμφάνιση ἑνὸς ἰδιαίτερου τύπου κληρικοῦ: τοῦ νεαροῦ ἀρχιμανδρίτη, ὁ ὁποῖος, πρὶν προλάβει καλὰ-καλὰ νὰ μάθει τί σημαίνει νὰ εἶσαι μοναχός, ἔχει ἤδη μάθει νὰ συμπεριφέρεται σὰν μικρὸς ἐπίσκοπος.Βεβαίως, δὲν ἀναφερόμαστε σὲ ὅλους τοὺς νέους ἀρχιμανδρίτες. Ἀναφερόμαστε σὲ μία συγκεκριμένη νοοτροπία ποὺ ἔχει μετατρέψει τὸ ἀρχιμανδριτικὸ ἀξίωμα ἀπὸ μαρτυρία μοναχικῆς ζωῆς σὲ πρῶτο σκαλοπάτι μιᾶς πολλὰ ὑποσχόμενης ἐκκλησιαστικῆς σταδιοδρομίας.Ἰδοὺ, λοιπόν, τὸ μειράκιο τῶν εἴκοσι πέντε ἢ τριάντα ἐτῶν, Ἀρχιμανδρίτης!
https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/09/blog-post_3685.html
