Ἡ ἐργασία τῆς μητέρας, τό νοικοκυριό, ἡ ἐμπιστοσύνη στόν Θεό, Ἁγ. Παϊσίου- Οἰκογενειακή ζωή, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ ἐργασία τῆς μητέρας, τό νοικοκυριό, ἡ ἐμπιστοσύνη στόν Θεό, Ἁγ. Παϊσίου- Οἰκογενειακή ζωή, 27-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά ἀμεριμνήσει ὅσο ζεῖ σ' αὐτήν τήν ζωή-Ὁσιακά τέλη Η', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά ἀμεριμνήσει ὅσο ζεῖ σ' αὐτήν τήν ζωή-Ὁσιακά τέλη Η', 27-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά)Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ποιοί ἀποτελοῦν τήν Ἐκκλησία- Ἡ ζωή σ' αὐτήν-Ὁσιακά Τέλη Ζ', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ποιοί ἀποτελοῦν τήν Ἐκκλησία- Ἡ ζωή σ' αὐτήν-Ὁσιακά Τέλη Ζ', 27-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ πολύτιμος μαργαρίτης τῆςἙλλαδικῆς Ἐκκλησίας καί σύγχρονος Ἅγιος, Μητροπολίτης Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κυρός Κοσμᾶς.

Ὑπό τοῦ Γέροντος Μαξίμου Ἰβηρίτου:

Ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος λέγει, ὅτι «ὅσοι Πνεύματι Θεοῦ ἄγονται, οὗτοί εἰσιν υἱοί Θεοῦ» (Ρωμ. η΄, 14), τό δέ νά γίνῃ τις ἄξιος νά λάβῃ Πνεῦμα Ἅγιον καί νά γίνῃ υἱός Θεοῦ, εἶναι τῶν Ἁγίων ἐπιθυμιῶν καί πόθων ἡ κορυφή, εἰς τήν ὁποίαν, ὅταν ἀνέλθῃ τις, εὑρίσκει νοός καί καρδίας ἀνάπαυσιν.

Εἰς αὐτήν τήν ὑπερφυσικήν, τήν θείαν κορυφήν, τήν ὑψίστην μακαριότητα τῆς ἀπολαύσεως τοῦ ἄκρου ἀγαθοῦ διά τῆς ἐργασίας τῶν ἀρετῶν ἠξιώθησαν νά φθάσουν οἱ ἀπ’ αἰῶνος Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ.

Ἐκ τούτων, ἄλλοι μέν ἐν καιρῷ διωγμῶν ἤθλησαν ὡς Μάρτυρες, ἀντεστάθησαν γενναίως κατά τῆς ἁμαρτίας καί τῆς πλάνης, ἠγωνίσθησαν καί ἐπάλαισαν καί τό αἷμα αὐτῶν προθύμως ἔχυσαν, ἄλλοι δέ ἠγωνίσθησαν ὡς Ὅσιοι καί Ἀσκηταί, ἐβάδισαν τήν στενήν καί τεθλιμμένην ὁδόν καί ἦσαν ἀνά πᾶσαν στιγμήν ἕτοιμοι νά χύσουν καί τήν τελευταίαν σταγόνα τοῦ αἵματός των ὑπέρ τοῦ Κυρίου, δι’ ὅ καί ὡς «Μάρτυρες τῇ προαιρέσει» λογίζονται.

Τούτων τῶν ἀπ’ αἰῶνος Ἁγίων, τῶν Μαρτύρων, οἱ ὁποῖοι δι’ αἵματος ἐτελειώθησαν, τῶν Ὁσίων καί Ἀσκητῶν, οἱ ὁποῖοι διά τῆς ἀσκήσεως ἐμιμήθησαν τήν Ἀγγελικήν πολιτείαν, τάς μάχας, τάς νίκας, τά ἡρωϊκά ἐν γένει κατορθώματα, ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία δέν ἀφῆκε νά λησμονηθοῦν, ἀλλ’ ἐκτελοῦσα ἐντολήν τῶν θεοφόρων Ἀποστόλων καί τῶν μακαρίων Πατέρων, κατέγραψεν εἰς βιβλία πρός σωτηρίαν τοῦ Γένους ἡμῶν, διά νά ἀναγιγνώσκουν καί νά βλέπουν αἱ νεώτεροι γεγεαί.

Τά ὑποδείγματα τῆς ἀρετῆς ταύτης ἔχομεν καί ἡμεῖς σήμερον ἀνάγκην, καθότι ἡ ὁδός, ἡ φέρουσα πρός τήν ἀρετήν, δέν εἶναι εὔκολος ὁδός, ἀλλ’ ὁδός δύσκολος, τραχεῖα, ἐναντία καί ἀνηφορική· πρό παντός δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν ὑποστῆ ἀκόμη τήν ἐσωτερικήν τῆς καρδίας κάθαρσιν καί δέν ἔχουν ἐξ ὁλοκλήρου παραδώσει τόν ἑαυτόν των εἰς τόν Κύριον, ἀλλά πολεμοῦνται καί σείονται ἀπό τάς κακίας καί τά πάθη, τά ὁποῖα ὑποδουλώνουν τάς ψυχάς καί ἐγκαθιστοῦν μεταξύ τῶν ἀνθρώπων τήν φρικτήν τυραννίαν.

Θαυμαστὰ σημεῖα τῆς Ὁσίας Μητέρας Ἐλισάβετ τῆς Ρουμάνας.

Μετανοήστε, αδελφοί, μετανοήστε!

Ο Ιερομόναχος Βαρλαάμ Μπάρσα, ηγούμενος της Μονής Κορλατσένι (στην επαρχία Σουτσάβα) και πνευματικός πατέρας της Οσίας Μητέρας Ελισάβετ, διηγήθηκε ότι, κατά την επιστροφή της από την Ιερουσαλήμ, η Μητέρα είχε μεταμορφωθεί πλήρως — σε τέτοιο βαθμό που σχεδόν κανείς δεν μπορούσε πλέον να την καταλάβει. Κάτι είχε συμβεί στη Μητέρα μας· προσευχόταν, έκλαιγε και κραύγαζε: «Μετανοήστε, αδελφοί, μετανοήστε!»

Όπως συνηθίζεται να λέγεται, είναι πιθανό η Μητέρα Ελισάβετ να είχε ανέβει ταχύτατα αρκετά πνευματικά σκαλοπάτια, φτάνοντας στο ύψιστο επίπεδο. Πνευματικά μιλώντας, έβλεπε και άκουγε τα πάντα. Επιπλέον, ο Πατέρας έλεγε ότι, όταν προσευχόταν, το ίδιο το όρος Γιουμαλάου έτρεμε. Διέθετε μια θαυματουργή δύναμη στα λόγια, τις προσευχές και τις πράξεις της· ό,τι έλεγε, πραγματοποιούνταν.

Τι είδους δύναμη θα μπορούσε να είναι αυτή; Δεν είναι ανθρώπινη δύναμη. Από μόνος του, ο άνθρωπος δεν έχει τη δύναμη να μετακινήσει ούτε έναν κόκκο σκόνης χωρίς το θέλημα του Θεού.

Οι Άγιοι Πατέρες μας διδάσκουν ότι υπάρχουν τρία μεγάλα στάδια πνευματικής ανόδου: η κάθαρση (*πράξις*) — ο αγώνας κατά των παθών· ο φωτισμός (*θεωρία*) — ο νους φωτίζεται και αρχίζει να αντιλαμβάνεται τις πνευματικές αιτίες των πραγμάτων· και η τελείωση ή θέωση (*θέωσις*) — κατά την οποία ο άνθρωπος γίνεται φορέας του Αγίου Πνεύματος.

Η τριετής αποστολή της Μητέρας Ελισάβετ στην Ιερουσαλήμ, στον Πανάγιο Τάφο, δεν ήταν μάταιη. Επιδόθηκε σε αυτό που οι Πατέρες αποκαλούν «εσωτερικό αγώνα». Πήγε στον δικό της Γολγοθά. Και εκεί, όπως λέει ο Αββάς Ισαάκ ο Σύρος, της χαρίστηκε το «βάπτισμα των δακρύων». Γι’ αυτό έκλαιγε και κανείς δεν την καταλάβαινε πια. Διότι ο άνθρωπος που έχει γευτεί έναν άλλον κόσμο δεν μπορεί πλέον να μιλήσει τη γλώσσα αυτού του κόσμου. Η γλώσσα του γίνεται μία και μόνη λέξη:

«Μετανοήστε!»

Τι δύναμη διέθετε;

Σειρὰ δημοσιεύσεων μὲ ἀφορμὴ τὴ συμπλήρωση δέκα ἐτῶν ἀπὸ τὴν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης -Θ’

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέως

Εν Θεσσαλονίκη τη 14η Σεπτεμβρίου 2026

Μετά τις κριτικές παρατηρήσεις διακεκριμένων κληρικών, για τις οποίες έγινε λόγος στο προηγούμενο όγδοο μέρος, προχωρούμε στη συνέχεια με σχολιασμούς και κριτικές παρατηρήσεις διακεκριμένων λαϊκών.

Κριτικές παρατηρήσεις διακεκριμένων λαϊκών.

Ο καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης σε βαρυσήμαντη επιστολή του προς τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμον και τα μέλη της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, επισημαίνει μεταξύ άλλων τα εξής σχετικά με την ψευδοσύνοδο: «Στη λεγόμενη ‘Σύνοδο’ του Κολυμπαρίου της Κρήτης επιχειρήθηκε μια θεσμικού χαρακτήρα πνευματική έκπτωση από τη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας. Στην Κρήτη όχι μόνο δεν καταδικάσθηκε καμμία ετεροδοξία, (αίρεση), αλλά και επιχειρήθηκε μια φοβερή, θεσμικώς, έκπτωση από την συνοδικώς οριοθετημένη πίστη της Εκκλησίας, μια έκπτωση ουσιαστικά από τον ‘Όρο Πίστεως’ της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου. Συγκεκριμένα, πρόκειται για την έκπτωση από την δογματική διδασκαλία του Συμβόλου της Πίστεως, που αναφέρεται στην ταυτότητα της Εκκλησίας, καθ’ εαυτήν. Στο Σύμβολο της Πίστεως ομολογούμε, ότι πιστεύουμε ‘εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν’. Όμως, στη ‘Διάσκεψη’ της Κρήτης, δέκα Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, μεταξύ των οποίων και η Εκκλησία της Ελλάδος, αποδέχθηκαν αθεολόγητα την ‘Βαπτισματική Θεολογία’ και έμμεσα την ‘Θεωρία των Κλάδων’, αναγνωρίζοντας ως Εκκλησίες τους Ρωμαιοκαθολικούς, τους Μαρωνίτες, τους Νεστοριανούς, τους Μονοφυσίτες Αντιχαλκηδονίους, τους Μονοθελήτες, οι οποίοι καταδικάστηκαν για την χριστολογική τους αίρεση από σειρά Οικουμενικών Συνόδων, (από την Τρίτη έως και την Έκτη), αλλά και την πανσπερμία των Προτεσταντών, που αντιπροσωπεύονται στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των λεγομένων Εκκλησιών. Αποτελεί πνευματική παραφροσύνη και πνευματικό πραξικόπημα η πράξη της απόπειρας για Συνοδική απόφαση στο Κολυμπάρι προς αναγνώριση ως Εκκλησιών των καταδικασθέντων αιρετικών από Οικουμενικές Συνόδους. Αυτό, στην πράξη, είναι συγκρητισμός και Οικουμενισμός. Δεν κινήθηκε ο θυμός –το έλλογο νεύρο της ψυχής των ‘Συνοδικών’ Αρχιερέων προς τους νοητούς λύκους της Εκκλησίας. Απεναντίας, οι ‘λύκοι’ ονομάστηκαν ‘πρόβατα’ της μίας και μόνης λογικής ποίμνης, της Εκκλησίας. Εκ του αποτελέσματος συμπεραίνουμε, ότι στην Κρήτη δεν έγινε η αναμενόμενη από το ευλαβές πλήρωμα της Εκκλησίας ‘σύσκεψη’ των ‘Συνοδικών’ Αρχιερέων με το Άγιο Πνεύμα, ούτε και λειτούργησε η ‘σφενδόνη’ του Αγίου Πνεύματος για την εκ νέου καταδίκη των αιρετικών….

Δύνανται οἱ ὁμοφυλόφιλοι νὰ τελοῦν «γάμο» καὶ νὰ υἱοθετοῦν ἀνήλικα παιδιά;

*Φλώρου Κωνσταντίνα, Νομικός και δικαστική υπάλληλος

Ι. Εισαγωγή

Σε ορισμένες έννομες τάξεις εντός και εκτός Ευρώπης είναι επιτρεπτή η τέλεση «γάμου» μεταξύ ομοφυλοφίλων ενώ προβλέπεται και η δυνατότητά τους προς υιοθεσία παιδιών. Στην ελληνική έννομη τάξη με τον νόμο 5089/2024[1] θεσπίστηκε το πρώτον η δυνατότητα σύναψης πολιτικού γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων και, ως αυτόθροη συνέπεια, το δικαίωμά τους προς υιοθεσία ανηλίκου. Μάλιστα, με την απόφαση 392/2026 της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκε ότι οι ως άνω ρυθμίσεις δεν αντίκεινται στο Σύνταγμα και ότι τελούν σε συμφωνία προς τις συνταγματικές αρχές του σεβασμού και της προστασίας της αξίας του ανθρώπου, της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και της ισότητας ενώπιον του νόμου, καθώς επίσης και προς τις αρχές της Ε.Σ.Δ.Α., άλλων διεθνών συμβάσεων και του ενωσιακού δικαίου.

Στις νομοθετικές ρυθμίσεις που επιτρέπουν τη σύναψη «γάμου» μεταξύ ομοφυλοφίλων και την υιοθεσία από αυτούς παιδιών, αλλά και στις δικαστικές αποφάσεις εθνικών δικαστηρίων ή και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Δ.Δ.Α.) που κρίνουν επί των ζητημάτων αυτών, προκειμένου να τεκμηριωθούν νομικά και να κριθούν νόμιμες οι ως άνω δυνατότητες των ομοφυλοφίλων, γίνεται σύνδεση της ομοφυλοφιλίας με ορισμένες αόριστες νομικές έννοιες, όπως η έννοια των χρηστών ηθών ή των κρατουσών, σε ορισμένη χώρα, αντιλήψεων περί κοινωνικής ηθικής ή με την λεγόμενη «σαφή ευρωπαϊκή συναίνεση»[2], το περιεχόμενο των οποίων (ήτοι τα χρηστά ήθη, οι κοινωνικοηθικές αντιλήψεις ή η «ευρωπαϊκή συναίνεση»), κατά το σκεπτικό των αποφάσεων, δεν είναι στατικό, αλλά εξελίσσεται και μεταβάλλεται. Ωστόσο, η ομοφυλοφιλία δευτερευόντως συνδέεται με τα χρηστά ήθη και τις κοινωνικοηθικές αντιλήψεις, ενώ πρωτίστως συνδέεται με αμετάβλητα έως και σήμερα βιολογικά δεδομένα, τα οποία φανερώνουν την ανθρώπινη φύση και στα οποία η ομοφυλοφιλία, όπως θα αναφερθεί κατωτέρω, αντίκειται.

Δεν λαμβάνεται υπόψη, με άλλα λόγια, σε πρώτο στάδιο, ένα μέγεθος αντικειμενικό και αμετάβλητο. Δεν αξιολογείται η οντολογία του ανθρώπου, η βιολογία/ανατομία του, ο βιολογικός σχεδιασμός του σώματός του, οι λειτουργίες που επιτελούν σωματικά του όργανα και εν τέλει (και σπουδαιότερο) η δυνατότητα αναπαραγωγής. Το ζήτημα αυτό, δηλαδή η εξέταση της ανθρώπινης φύσης και των δυνατοτήτων της και της βιολογικής δυνατότητας τεκνοποίησης, δεν δύναται να παραμεριστεί, αντίθετα είναι καθοριστικό, ούτως ώστε να εξεταστεί η ομοφυλοφιλική πράξη καθαυτή και να εξαχθεί το συμπέρασμα εάν η ομοφυλοφιλική πράξη, δηλαδή η σεξουαλική σχέση μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου είναι φυσιολογική σεξουαλική συμπεριφορά ή μη φυσιολογική σεξουαλική συμπεριφορά. Από την απάντηση που θα δώσουμε στο ως άνω ερώτημα θα εξαρτηθεί και το συμπέρασμα α) για το εάν μια πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει το δικαίωμα τελέσεως «γάμου» μεταξύ ομοφυλοφίλων και το δικαίωμα από αυτούς υιοθεσίας παιδιών και β) σε περίπτωση που υπάρξει τέτοια αναγνώριση, αν αυτή αντίκειται στον νόμο. Εφόσον, μάλιστα, απαντηθεί το παραπάνω ερώτημα δεν θα χρειαστεί περαιτέρω η εξέταση, εάν η ομοφυλοφιλία ανταποκρίνεται στις λεγόμενες κρατούσες, σε ορισμένη πολιτεία, κοινωνικοηθικές αντιλήψεις, διότι μια σεξουαλική πράξη που δεν υποστηρίζεται από την ανθρώπινη φύση αυτονόητα δεν ανταποκρίνεται και στις ως άνω αντιλήψεις.

Ὅταν Ὀρθόδοξος δωρίζει τὸ κοράνι, συμβάλλει στὴν ἄρνηση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ

Όταν Ορθόδοξος δωρίζει το κοράνι, συμβάλλει στην άρνηση του Τιμίου Σταυρού

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Είναι γνωστός ο κορανικός χλευασμός σε όσους πιστεύουν ότι ο Χριστός σταυρώθηκε. Κι όμως κάποιοι Ορθόδοξοι Ιεράρχες θεωρούν ότι, όταν δωρίζουν το κοράνι σε μουσουλμάνους, είναι πράξη ‘’αγάπης’’ προς αυτούς. Αυτή η πράξη, είναι πράξη ανθρωπάρεσκης ‘’αγάπης’’.

Είναι γνωστή η κορανική αντιπαράθεση του Ισλάμ απέναντι στον Τίμιο Σταυρό. Tην κορανική πολεμική ενάντια στη Σταύρωση του Χριστού, ποσώς δεν την διαφοροποιούν οι κακόδοξες ωραιολογίες για το κοράνι, εκ μέρους όσων Ορθοδόξων Ιεραρχών, επιμένουν σε κάτι τέτοιο.

Το κοράνι αρνείται με απαξιωτικό τρόπο τη Σταύρωση του Χριστού και συνεπακόλουθα οι πιστεύοντες αυτό, την Ανάστασή Του. Θεωρούν ότι ευαρεστούν τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, όσοι Ιεράρχες προκλητικά το δωρίζουν σε μουσουλμάνους; Άπαγε της βλασφημίας. Πρόκειται για αντιευαγγελική πράξη.

28 Σεπτεμβρίου. Χαρίτωνος ὁμολογητοῦ (†350). Βαροὺχ προφήτου (600 π.Χ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Δευτέρας ιη΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ἐφεσ. δ΄ 25-32).

Εφ. 4,25            Διὸ ἀποθέμενοι τὸ ψεῦδος λαλεῖτε ἀλήθειαν ἕκαστος μετὰ τοῦ πλησίον αὐτοῦ· ὅτι ἐσμὲν ἀλλήλων μέλη.

Εφ. 4,25                   Δι' αυτό, αφού πετάξετε από επάνω σας, οριστικώς και αμετακλήτως, το ψέμα, να λαλήτε ο καθένας με τον πλησίον του αλήθειαν, διότι συγκροτούμεν όλοι ένα σώμα και είμεθα μέλη ο ένας του άλλου (πως δε είναι δυνατόν τα μέλη του αυτού σώματος να εξαπατούν και να επιβουλεύωνται το ένα το άλλο;).

Μονὴ Σινᾶ: Συμπαράσταση χωρὶς σκοπιμότητες ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὅρος

Η Ιερά Κοινότητα σήμερα ξεκαθαρίζει με διευκρινιστική ανακοίνωσή της ότι η πρόσφατη επιστολή προς τον Αρχιεπίσκοπο Σινά, Φαρά και Ραϊθώ κ. Συμεών και την περί Αυτόν Σιναϊτική Αδελφότητα έχει μοναδικό κίνητρο την εν Χριστώ συμπαράσταση προς τους Σιναϊτες Πατέρες και καμία άλλη σκοπιμότητα.

Παράλληλα, καθιστά σαφές ότι δεν πρέπει να γίνεται πολιτική εκμετάλλευση της θέσης της και να μην αποδίδεται άλλη ερμηνεία του περιεχομένου της επιστολής συμπαράστασης.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της Ιεράς Κοινότητας:

Ἀρχιμανδρίτης Εὐσέβιος Βίττης (Ἑρμηνεῖες στὴν Ἀποκάλυψη).

Δυστυχώς, σήμερα, για τους περισσότερους από εμάς, ισχύει η προφητεία του Κυρίου: «Και επειδή θα πληθυνθεί η ανομία, η αγάπη πολλών θα ψυχρανθεί» (Ματθαίος 24:12).