Ηχητικό Αγιολόγιο 24 Ιουλίου

Ακούστε το βίο των Αγίων της Ορθοδοξίας που εορτάζουν σήμερα 24 Ιουλίου


Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας - Οἱ ἄνθρωποι καταχρηστικά λέγονται λογικοί

 Οἱ ἄνθρωποι καταχρηστικά λέγονται λογικοί. Δεν εἶναι λογικοὶ ὅσοι ἔμαθαν ἀπλῶς τὰ λόγια καὶ τὰ βιβλία τῶν ἀρχαίων σοφῶν, ἀλλ' ὅσοι ἔχουν τὴ λογικὴ ψυχὴ καὶ μποροῦν νὰ διακρίνουν ποιὸ εἶναι τὸ καλὸ καἰ ποιὸ τὸ κακό καὶ ἀποφεύγουν τὰ πονηρὰ καὶ βλαβερὰ στὴν ψυχή, τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ ψυχωφελῆ, τὰ ἀποκτοῦν πρόθυμα μὲ τὴ μελέτη καὶ τὰ ἐφαρμόζουν μὲ πολλὴ εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Αὐτοὶ μόνοι πρέπει νὰ λέγονται ἀληθινὰ λογικοὶ ἄνθρωποι.

https://paraklisi.blogspot.gr/2017/06/blog-post_438.html

24 Ιουλίου Συναξαριστής. Χριστίνας Μεγαλομάρτυρος, Καπίτων, Υμεναίου, Ερμογένους, Σαλομπτίνου, Θεοφίλου Νεομάρτυρα, Αθανασίου εκ Κίου, των Αγίων Μαρτύρων Μπορίσου & Γλιέβου, Συμεών Οσίου, Αθηναγόρα Αθηναίου, Όσιος Ιλαρίων.

Ἡ Ἁγία Χριστίνα ἡ Μεγαλομάρτυς

Ἡ Ἁγία μεγαλομάρτυς Χριστῖνα, καταγόταν ἀπὸ τὴν Τύρο τῆς Συρίας.
Ἦταν κόρη στρατηγοῦ. Ὁ πατέρας της, τῆς ἔχτισε ἕναν πύργο καὶ τὴν ἔβαλε μέσα σ’ αὐτόν.
Μάλιστα κατασκεύασε ἀγάλματα τῶν εἰδώλων καὶ τὴν διέταξε νὰ θυσιάσει σ' αὐτά. Ἐκείνη ὅμως τὰ ἔκανε ὅλα κομμάτια. Γιὰ αὐτές της τὶς πράξεις, ἡ Ἁγία ὑποβλήθηκε σὲ βασανιστήρια ἀπὸ τὸν ἴδιο της τὸν πατέρα καὶ μετὰ φυλακίστηκε.
Στὴν φυλακὴ τὴν ἄφησαν νηστικὴ γιὰ νὰ πεθάνει ἀπὸ τὴν πείνα. Ὅμως, ἄγγελος Κυρίου τῆς πήγαινε τροφὴ καὶ τῆς θεραπεύτηκαν ὅλες οἱ πληγές της.
Μετὰ τὴν ἔριξαν στὴν θάλασσα, ὅπου ἔλαβε τὸ Ἅγιο Βάπτισμα ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ καὶ ἄγγελος Κυρίου τὴν ἔβγαλε στὴν στεριά. Μόλις ἔγινε γνωστὸ ὅτι εἶχε διασωθεῖ, ὁ πατέρας της πρόσταξε καὶ τὴν ἔκλεισαν πάλι στὴν φυλακή. Τὴν νύχτα ποὺ ἀκολούθησε ὁ πατέρας της πέθανε καὶ τὴν θέση του στὸ ἀξίωμα τοῦ στρατηγοῦ, πῆρε κάποιος ὀνόματι Δίων.

Ἐκοιμήθη ἐν Κυρίω ὁ πολιός λευίτης καί προϊστάμενος ἐπί πεντηκονταετίαν τοῦ Ἱ. Προσκυνήματος Ὁσίου Ἰωάννη τοῦ Ρώσσου πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Βερνέζος

Με τα αισθήματα της κατ’ άνθρωπον λύπης, αγγέλεται η προς Κύριον εκδημία του αοιδίμου ήδη Πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννου Βερνέζου, διατελέσαντος επί πεντηκονταετία Εφημερίου και Προϊσταμένου του Ι. Προσκυνήματος Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου Νέου Προκοπίου Ευβοίας, κοιμηθέντος το βράδυ της 22ας Ιουλίου 2017, μετά από ολιγόωρη ασθένεια.

Ο μακαριστός π. Ιωάννης, γεννήθηκε το έτος 1939 στον Παγώντα Διρφύων στους κόλπους ευσεβούς οικογενείας, γαλουχήθηκε στην χριστιανική πίστη και ζωή και από μικρή ηλικία είχε τον πόθο του ιερατικού διακονήματος.

Την εκκλησιαστική παιδεία έλαβε στην Εκκλησιαστική Σχολή Λαμίας και συνέχισε τις θεολογικές του σπουδές στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, της οποίας ανεδείχθη πτυχιούχος.

Ενυμφεύθη με την ευγενική και εκλεκτή σύζυγό του Παρασκευή, με την οποία αξιώθηκαν από το Θεό να αποκτήσουν έξι τέκνα, εκ των οποίων ο ένας υιός τους έγινε Ιερεύς και η μία θυγατέρα τους πρεσβυτέρα του Ιερέως συζύγου της.

Χειροτονήθηκε, δια των χειρών του μακαριστού Μητροπολίτου Χαλκίδος κυρού Γρηγορίου (Πλειαθού) Διάκονος στις 21 Μαΐου 1964, στον Μητροπολιτικό Ι. Ναό Αγίου Δημητρίου Χαλκίδος και Πρεσβύτερος στις 9 Απριλίου 1967, στον ίδιο Ιερό Ναό.

Γιατί κάποιοι δίκαιοι ὑποφέρουν καί κάποιοι ἁμαρτωλοί «εὐτυχοῦν», Κυριακή τοῦ τυφλοῦ.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Γιατί κάποιοι δίκαιοι ὑποφέρουν καί κάποιοι ἁμαρτωλοί «εὐτυχοῦν», Κυριακή τοῦ τυφλοῦ.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 21-5-2017 (Κήρυγμα) 
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Σημεῖα τοῦ Χριστοῦ καί σημεῖα τοῦ Ἀντιχρίστου. Σε τι διαφέρουν; Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

Η αγία Γραφή μας πληροφορεί, ότι λίγο πριν από την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού θα γίνουν «σημεία» στον ήλιο, στην σελήνη, στα άστρα και στην θάλασσα[94]. Παράλληλα μας λέγει, ότι και ο αντίχριστος θα κάμη σημεία στον ήλιο, στην σελήνη, στα άστρα και στον αέρα[95]!

Πως θα τα ξεχωρίσωμε τα σημεία αυτά; Πως θα ξεχωρίσωμε τα σημεία-έργα του αντιχρίστου, από τα σημεία που προείπε ο Χριστός;

Τα πρώτα (τα «σημεία» του Χριστού) θα είναι αληθινά. Τα σημεία του αντιχρίστου θα είναι απλώς φαινομενικά  και θα απατούν τις αισθήσεις.

Τα σημεία του αντιχρίστου θα τα κάνουν ο αντίχριστος και οι απόστολοί του. Τα «σημεία» στον ήλιο, στη σελήνη, στα άστρα, τα «σημεία» προάγγελοι της Παρουσίας του Χριστού, θα γίνουν μόνα τους, χωρίς την μεσολάβηση κανενός. Οι φωστήρες του ουρανού, θα έχουν πια ολοκληρωτικά εκπληρώσει το σκοπό, για τον οποίο, κατ’ εντολήν του Δημιουργού, έλαμπαν στον ουρανό[96]. Βέβαια τον είχαν και άλλοτε εκπληρώσει. Στη Γέννηση του Χριστού, με το παράδοξο αστέρι[97]. Και στη Σταύρωσή Του, που ο ήλιος κρύφτηκε τις πιο φωτεινές ώρες της ημέρας, το καταμεσήμερο[98], πίσω από ένα μαύρο πέπλο πηχτό σκοτάδι, για να μην ιδή νεκρό τον Δημιουργό του. Τότε όμως θα γίνη κάτι το τελειωτικό.

Ὁ νέος ἱερο-ὁμολογητής Σέργιος SREBRYANSK

Ό νέος ιερο-ομολογητής Σέργιος SREBRYANSK

Το 1922 ή αθεϊστική κυβέρνηση άρχισε την κατάσχεσι τών εκκλησιαστικών σκευών και τής εκκλησιαστικής περιουσίας. Τότε πολλοί κληρικοί συνελήφθησαν και πολλοί τουφεκίστηκαν γιατί διάβασαν στο ποίμνιό τους επιστολή του πατριάρχη Τύχωνος που ήταν σφόδρα εναντίον αυτής τής πράξεως. Ό π. Σέργιος, που συμμεριζόταν πλήρως τη θέση του πατριάρχη Τύχωνος καί που ήθελε νά άποφευχθή ή Ιεροσυλία, διάβασε κι αυτός τήν επιστολή καί συνελήφθη στις 23 Μαρτίου 1923. Γιά πέντε  μήνες τέλειωσε κυριολεκτικά μέσα στή φυλακή, χωρίς γίνει καμία δίκη. Έπειτα, γιά ένα χρόνο, στάλθηκε εξορία στην πόλι του Τομπόλσκ. Εκεί γνώρισε καί έγινε καλός φίλος με τον λαϊκό ασκητή Θεόδωρο Ίβάνοβ, ό οποίος υπέστη μαρτυρικό θάνατο.

Ο  π. Σέργιος γύρισε στή Μόσχα από τήν εξορία στις Φεβρουάριου 1925, καί τήν επόμενη ήμέρα παρουσιάστηκε στις αρχές γιά να του αναγγείλουν τί είχαν αποφασίσει γιά τό μέλλον του. Του ανακοίνωσαν, ότι είχε την άδεια να λειτουργεί, να τελή τις εκκλησιαστικές ακολουθίες καί να κηρύττει, αλλά δέν θα μπορούσε να κατέχει καμιά διοικητική θέση στις ενορίες που θα ιερουργούσε.

ΘΑΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΣΕ ΑΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΠΙΣΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΑΝΑΡΓΥΡΟΥΣ ΚΥΡΟ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΗ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΤΟΝ ΕΚΤΟ ΑΙΩΝΑ. Γιά τόν Ἀγάπιο τόν εἰδωλολάτρη.

Γιά τόν Αγάπιο τόν ειδωλολάτρη

Ό Αγάπιος είναι γνωστός σέ πολλούς όχι μόνο γιά το γιατί ήταν ειδωλολάτρης καί θυσίαζε φανερά ένώπιον όλων στά είδωλα καί τά αγάλματα των θεών, γιά την οποία ασέβεια καί συλλήφθηκε άναμένοντας νά περάσει άπό δίκη καί νά δικασθεί, γλύτωσε δε τό μαχαίρι τής δικαιοσύνης όχι με άπόφαση των δικαστών, μήτε άπό τή φιλανθρωπία των νόμων, άλλά με πολλές δωροδοκίες σε χρυσά νομίσματα -πράγμα τελείως ανήθικο, γιατί δεν μετανόησε άπό τίς πράξεις του- καί μέ τή φιλαργυρία αυτών, πού ήταν άντίθετοι πρός τά νόμιμα. Εξαγοράζοντας τή ζωή του λοιπόν και διαφεύγοντας τό θάνατο, αφού απέδρασε από τήν Κωνσταντινούπολη κατέφυγε στην Αλεξάνδρεια, πιστεύοντας ότι έδώ κρυμμένος θά διαλάθει τής προσοχής τών άρχών και τής έξουσίας.

Γιατί, καθώς λέγει καί ό Σολομών, στό χρυσό υπακούουν τά πάντα, άλλά αν καί τή ζωή του έξαγόρασε καί τό θάνατο διέφυγε τότε, όμως τόν Θεό δέν μπόρεσε νά έξαπατήσει, ούτε τόν παντεπόπτη οφθαλμό. ’Άν καί ξεγέλασε τούς άνθρώπους, δέν μπόρεσε νά διαφύγει τή θεία δίκη, γι’ αύτό και τιμωρήθηκε, όχι όμως ξανά μέ τό νά συλληφθεί μέ τό νομό καί νά παραδοθεί στούς δικαστές, γιατί καί πό^ι μέ τούς δικαστές θά έβρισκε τρόπο νά τούς εξαγοράσει, αλλά χτυπήθηκε από μιά χαλεπή καί αθεράπευτη πληγή, πού εξαπλώθηκε σέ όλο τό σώμα του καί τήν οποία οί γιατροί τήν ονομάζουν πάρεση.

Γιά νά απαλλαχθεί από αυτό τό νόσημα, επειδή δέν το θεωρούσε ότι ήταν έργο τής θείας δίκης, άλλά σύμπτωμα τού σώματος, συχνά καλούσε τούς γιατρούς νά τό δουν, όμως καί αύτοί δέν έξασκούσαν κάτι από τήν τέχνη τους, γιατί έβλεπαν ότι δέν έχει ζωή καί τόν απατούσαν μέ διάφορα Τεχνασματα , αποβλέποντας στούς μισθούς, πού έπαιρναν άπό τις επισκέψεις. Καθώς καί ό χρόνος περνούσε καί ή ασθένεια προόδευε, ή παράλυση χτύπησε καί τή γλώσσα του, δέν ξεψυχούσε, αλλά πολύ βασανίζονταν, κάποιοι δε τόν συμβούλευσαν νά πάει στούς μάρτυρες τόν Κύρο καί τό Ιωάννη, γιατί αύτοί μπορούν οπωσδήποτε νά τόν απαλλάξουν από τήν βαριά αρρώστια.

Νὰ μεταλαμβάνωμεν τὸν ᾿Επιούσιον ῎Αρτον!

 ... Άρτος επιούσιος εἶναι [ἐπίσης] τὸ Σῶμα καὶ Αἷμα τοῦ Κυρίου, ὅπερ τοσοῦτον διαφέρει ἀπὸ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὅσον ὁ ἥλιος ἀπὸ τὴν ἀκτῖνα. Εἰς τὴν Θείαν Μετάληψιν ὅλος ὁ Θεάνθρωπος ῞Ηλιος ἐμβαίνει καὶ συγκιρνᾶται καὶ ζυμώνεται μὲ ὅλον τὸν ἄνθρωπον, ὁ ῾Οποῖος φωτίζει, λαμπρύνει καὶ ἁγιάζει ὅλας τὰς ψυχικὰς καὶ σωματικὰς δυνάμεις καὶ αἰσθήσεις τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸν μεταπλάττει ἀπὸ τὴν φθορὰν εἰς τὴν ἀφθαρσίαν. Διὰ τοῦτο κυρίως καὶ κατ᾿ ἐξαίρετον λόγον λέγε- ται ῎Αρτος ᾿Επιούσιος ἡ Θεία Κοινωνία τοῦ παναχράντου Σώματος καὶ Αἵματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ἐπειδὴ συντηρεῖ καὶ συγκρατεῖ τὴν οὐσίαν τῆς ψυχῆς καὶ τὴν δυναμώνει εἰς τὸ ποιεῖν τὰς δεσποτικὰς ἐντολὰς καὶ πᾶσαν ἄλλην ἀρετήν. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀληθινὴ τροφὴ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος, καθὼς λέγει ὁ Κύριός μας· «῾Η Σάρξ μου ἀληθῶς ἐστι βρῶσις, καὶ τὸ Αἷμα μου ἀληθῶς ἐστι πόσις» (᾿Ιωάν. στ´ 55)· ἤγουν, ἡ σάρξ μου εἶναι ἀληθινὸν φαγητὸν καὶ τὸ αἷμα μου εἶναι ἀληθινὸν ποτόν...

 ᾿Αλλ᾿ ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς μὲν ὁ κοινὸς ἄρτος καταχρηστικῶς λέγεται ἐπιούσιος καὶ ὄχι κυρίως, διότι δυ ναμώνει μόνον τὸ σῶμα καὶ ὄχι τὴν ψυχήν, κυρίως δὲ καὶ καθολικὰ ῎Αρτος ᾿Επιούσιος λέγεται τὸ Σῶμα τοῦ Κυρίου μας καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, διότι δυναμώνουσι τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα, καθὼς τὸ τοιοῦτον εἰς πολλοὺς ἔγινε κατὰ καιρούς, ὡς ὁ Προφήτης Μωϋσῆς, ὅστις τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ νύκτας ἐνήστευσε χωρὶς νὰ φάγῃ τροφὴν σωματικήν· ὁμοίως καὶ ὁ Προφήτης ᾿Ηλίας ἡμέρας τεσσαράκοντα· εἰς δὲ τὴν νέαν χάριν πλεῖστοι ῞Αγιοι καὶ πολλαῖς φοραῖς μὲ μόνον τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ῾Αγίαν Κοινωνίαν ἔζων χωρὶς τροφὴν ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας, διὰ τοῦτο ἡμεῖς ὅσοι ἠξιώθημεν νὰ λάβωμεν τὴν πνευματικὴν ἀναγέννησιν διὰ μέσου τοῦ θείου Βαπτίσματος, εἶναι ἀνάγκη νὰ τρώγωμεν συνεχῶς καὶ μὲ θερμὴν ἀγάπην καὶ συντετριμμένην καρδίαν τὴν πνευματικὴν αὐτὴν τροφήν, διὰ νὰ ζῶμεν ζωὴν πνευματικὴν καὶ νὰ φυλαττώμεθα ἀβλαβεῖς ἀπὸ τὸ φαρμάκι τοῦ νοητοῦ ὄφεως διαβόλου.

«Εἴμαστε εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, κι «ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί» (Α΄ Ἰωάν. Δ΄ : 16).»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Κάθε στιγμή εἶμαι ὀφειλέτης στόν Κύριο, πνευματικά καί σωματικά. Πνευματικά γιά τίς ἁμαρτίες μου, σωματικά, ἐπειδή λαβαίνω χάρισμα ὅλες τίς ὑλικές δωρεές Του, ὅπως τροφή, χρήματα, ροῦχα, ἀέρα, ζέστη, φῶς καί γενικά ὅλα τά χρειαζούμενα τῆς ζωῆς.

Πῶς τότε θά μποροῦσα νά μή νιώθω χαρά τό νά συγχωρῶ«τά ὀφειλήματα» τῶν ἀδελφῶν μου, τόσο τά πνευματικά ὅσο καί τά ὑλικά, ὅταν ὁ Κύριος μοῦ συγχωρεῖ ἀμέτρητες φορές τό πλῆθος τῶν παραπτωμάτων μου;

Πῶς μπορῶ νά κάνω ἀλλιῶς ἀπό τό νά δίνω ἐλεύθερα τά δῶρα πού ἀνήκουν στόν Κύριο, ὅταν Ἐκεῖνος μοῦ χορηγεῖ ἐλεύθερα ἀμέτρητες πνευματικές καί ὑλικές εὐλογίες, ὅπως φωτισμό νοῦ καί καρδιᾶς, πλῆθος γνώσης, εἰρήνη καί καρδιακή εὐφροσύνη, καθώς καί κάθε ἄλλο ἀγαθό;

Γέρων Ἰάκωβος Τσαλίκης: Μεγάλη ὡφέλεια δέχεται ἡ ψυχή τοῦ κεκοιμημένου ὅταν τή μνημονεύει ὁ ἱερέας

 Όταν τελείωσα την Θεία Λειτουργία, και πήγα στο κελλάκι μου, εκεί που καθόμουν, ήλθε η ψυχή το πνεύμα της μητέρα μου και μου είπε με παράπονο.

 - Πάτερ Ιάκωβε δε με μνημόνευσες σήμερα.

- Πως μητέρα δεν σε μνημόνευσα.

Ηχητικό Αγιολόγιο 23 Ιουλίου

Ακούστε το βίο των Αγίων της Ορθοδοξίας που εορτάζουν σήμερα 23 Ιουλίου


Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

Ἡ ἀνατροφή τοῦ παιδιοῦ

 Η ανατροφή του παιδιού αρχίζει από την εγκυμοσύνη. Αν η μητέρα που κυοφορεί συγχύζεται και στενοχωριέται, το έμβρυο μέσα στην κοιλιά της ταράζεται.

23 Ιουλίου Συναξαριστής Φωκά του Νέου, Ιεζεκιήλ Προφήτου, Απολλιναρίου, Βιταλίου, Απολλωνίου Ιερομάρτυρα, των Αγίων Μαρτύρων που θανατώθηκαν από Βουλγάρους, των Αγίων Επτά Μαρτύρων εν Καρθαγένη, Σύναξις Ιωάννου Βαπτιστού, Εγκαίνια Ναού Αρχιστράτηγου Μιχαήλ, Άννας Οσίας, Συμεών της Εμέσσας, Πελαγίας Οσίας, Θύρσου, Θεοφίλου του Νεομάρτυρα.

Ὁ Ἅγιος Φωκᾶς ὁ Μάρτυρας

Ὁ Ἅγιος Φωκᾶς ἔζησε καὶ μαρτύρησε κατὰ τὰ χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Τραϊανοῦ.
Ἐπειδὴ ἦταν χριστιανός, συνελήφθη καὶ ὁδηγήθηκε στὸν Ἀφρικανό, τὸν ἔπαρχο. Ἐκεῖ μετὰ ἀπὸ ἐρώτηση, τοῦ ὁμολόγησε ὅτι πιστεύει στὸν ἕναν καὶ μόνον ἀληθινὸ Θεό. Ὕστερα ἀπὸ αὐτήν του τὴν ὁμολογία, ὁ Ἀφρικανὸς ἄρχισε νὰ βρίζει τὸν Χριστὸ καὶ προσπάθησε νὰ χτυπήσει τὸν Ἅγιο. Τότε ἔγινε ἕνας τρομερὸς σεισμός, ὁ ἔπαρχος ἔπεσε κάτω καὶ κείτονταν νεκρὸς μαζὶ μὲ τοὺς στρατιῶτες του. Τότε ὁ Ἅγιος μετὰ ἀπὸ παράκληση τῆς γυναίκας του, τὸν ἀνάστησε.
Κατόπιν ὅμως οἱ εἰδωλολάτρες τὸν ὁδήγησαν στὸν αὐτοκράτορα. Ἀλλὰ καὶ μπροστὰ σ' αὐτὸν ὁ Ἅγιος ὁμολόγησε τὴν πίστη του στὸν Θεό. Ἀμέσως ὁ αὐτοκράτορας διέταξε νὰ ἀρχίσουν τὰ βασανιστήρια.
Πρῶτα τὸν κρέμασαν ἀπὸ ἕνα ξύλο καὶ τοῦ ἔσκισαν τὸ σῶμα μὲ σιδερένια νύχια καὶ μετὰ τὸν ἔριξαν μέσα σὲ ἕνα λάκκο μὲ ἀσβέστη. Στὸ τέλος τὸν ἔβαλαν σὲ ἕνα λουτρό, ὅπου εἶχαν ζεστάνει τὸ νερὸ πάρα πολύ.
Ἐκεῖ μετὰ ἀπὸ θερμὴ προσευχή, ὁ Ἅγιος παρέδωσε τὸ πνεῦμα του στὸν Κύριο. Ἀπολυτίκιο. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Φῶς ἐκλάμπουσα, τῶν ἰαμάτων, κόσμῳ δέδεικται, τῶν σῶν λειψάνων, Ἱερομάρτυς ἡ θήκη ἡ ἔνθεος· ἧς τὴν σεπτὴν κομιδὴν ἑορτάζοντες, ἁγιασμὸν ἀληθῆ κομιζόμεθα. Φωκᾶ ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.