Πῶς προσερχόμαστε στήν Θεία Μετάληψη , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Πῶς προσερχόμαστε στήν Θεία Μετάληψη , 18-7-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων : Πόσο συχνὰ πρέπει νὰ κοινωνοῦμε;

Πολλές φορές ερωτήθηκα : Πόσο συχνά πρέπει να κοινωνούμε ;

Η Θεία Κοινωνία ή Θεία Μετάληψη είναι ένα από τα Ιερά Μυστήρια που σύστησε ο ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο Υιός και Λόγος του Θεού. Κατά τη διάρκεια του Μυστικού Δείπνου, πριν από τα Άγια Πάθη του, ο Κύριος σύστησε και παρέδωσε το μέγιστο αυτό Μυστήριο στους Αγίους Αποστόλους.

Τα ιδρυτικά λόγια υπήρξαν τα ακόλουθα. Αφού πήρε ένζυμον άρτον (ψωμί) είπε : «Λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το Σώμα μου, το υπέρ υμών κλώμενον εις άφεσιν αμαρτιών», και κατόπιν, αφού πήρε το ποτήρι με το κρασί είπε : «Πίετε εξ αυτού πάντες, τούτο εστί το Αίμα μου, το της Καινής Διαθήκης, το υπέρ υμών και πολλών εκχυνώμενον εις άφεσιν αμαρτιών».

Με αυτά τα λόγια ο Κύριος παρέδωσε στους Αγίους Αποστόλους και, διά μέσον αυτών, στην Εκκλησία το σωτήριο Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας.

Ἅγιος Νικόδημος: Τὸ βιβλίο Περὶ Συνεχοῦς Θείας Μεταλήψεως

π. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΗΣ

ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ: ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ

Του Βιβλίου τούτου ημφεσβητήθη κατά το παρελθόν η πατρότης και μέχρι σήμερον ακόμη εξακολουθεί η αμφιβολία, των περισσοτέρων αποκλινόντων εις την άποψιν, ότι ανήκει εις τον Άγιον Μακάριον τον Νοταράν, εξ αφορμής του ότι μνημονεύεται εν τη Βιογραφία του Αγίου τούτου ανδρός υπό του Αθανασίου Βαρίου, αποδίδοντος το Βιβλίον εις αυτόν. Πρόκειται όμως περί λάθους, όπερ διέλαθε της προσοχής και αυτού και πολλών λο­γιών.

Του Βιβλίου τούτου η πρώτη έκδοσις του 1777, ήτις και εκυκλοφόρησεν ανωνύμως, εγένετο εν Βενετία. Εις τον Πρόλογον αναφέρεται το φρόνημα της Εκκλησίας από του Ιερού Ευαγγελίου, Αποστόλους και Συνοδικούς Κανόνας. Καταφέρεται κατά της κακής συνήθειας του δις ή τρις του έτους μεταλαμβάνειν, «ως συνήθειας νεωτέρας, ήτις εισήλθεν εν τη Εκκλησία και η οποία είναι ψυχοφθόρος καινοτομία και αποξενωμένη από την Εκκλησίαν. Διο και η παρασιώπησις της αληθείας κρίνεται ως προδοσία».

Ο ίδιος συγγραφεύς κρύπτει εαυτόν, διότι η αλήθεια είναι άσχετος προς τα πρόσωπα, τα οποία την εκφράζουν. «Μην περιεργάζεσαι, λέγει, τον πατέρα του εγχειριδίου τίς ποτε και ποιος είναι, αλλά κατανοώντας προσεκτικά των λεγομένων την καθαρότητα και την ως χρυσόν πεπυρωμένον λαμπρότητα, την αγαθήν μερίδα διάλεξε, και τους λόγους εκείνους μεν, οπού καθ’ οιονδήποτε τρόπον σε προσεγγίζουσιν εις τον Θεόν, αν και ανωνύμου τινός είναι, συ ως θείους δηλαδή εναγκαλίζου τους, εκείνους δε όπου δια τάχα ευλάβειαν σε απομακρύνουσιν από τον Θεόν, αν και Αγγέλου εξ ουρανού είναι, ως ψυχοφθόρους να τους βδελύττεσαι και να τους αποστρέφεσαι».

Ἡ Θεία Λειτουργία καί ἡ Θεία Μετάληψη γιά τόν ὅσιο Γέροντα ἦταν ὅ,τι τό πιό κεντρικό καί σημαντικό στή ζωή του.

Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης

Ἡ Θεία Λειτουργία καί ἡ Θεία Μετάληψη γιά τόν ὅσιο Γέροντα ἦταν ὅ,τι τό πιό κεντρικό καί σημαντικό στή ζωή του.

Ἀπό ἐκεῖ λάμβανε δύναμη γιά τή ζωή του, ἀλλά καί γιά νά ἐνισχύει τούς ἄλλους στίς πολλές καί μεγάλες ἀνάγκες τους.

Ἡ θεία Εὐχαριστία, ἡ ἁγιοπνευματική χάρη, ἡ συλλειτουργία καί συνομιλία του μέ ἁγίους τόν ἐνδυνάμωναν στό πλούσιο και ποικίλο ἔργο του, τῆς ἀνορθώσεως ψυχῶν.

Σὲ κάποια ἄλλη περίσταση ὁ Ὅσιος φανέρωσε ἕνα βαθὺ μυστήριο...

Σέ κάποια άλλη περίσταση ο Όσιος φανέρωσε ένα βαθύ μυστήριο, ότι δηλαδή η Θεία Μετάληψη ενός ανθρώπου είναι ευεργετική και για τους άλλους:

"Όποιος συμμετέχει με ευλάβεια στην Θεία Κοινωνία και όχι μία φορά το χρόνο, θα σωθεί, θά ευτυχήσει και θα ζήσει πολλά χρόνια επάνω στη γη.

Ἅγιος Νεκτάριος: «Μάθετε ὅτι ὁ κοινωνήσας ἐπαξίως καὶ εἰς τὴν ἔρημον μεταβάς, ἔχει τὸν Χριστὸν ἔνοικον ἐσαεί»!

Ἐπιστολαὶ Ἁγίου Νεκταρίου, ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ Ἑορτολόγιον 2025,

 

Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον Ἁγίας Τριάδος - Ἁγίου Νεκταρίου Αἰγίνης.

Περὶ συνεχοῦς Θείας Μεταλήψεως

Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1904

Ὁ τῆς συνεχοῦς Μεταλήψεως πόθος καλὸς καὶ ἅγιος, ἀλλ' ὡς τοιοῦτος δέον νὰ εἶναι πλήρης εἰρήνης καὶ ἀταραξίας καὶ ἀπηλλαγμένος θλίψεως καὶ στενοχωρίας...

Ἡ συνεχὴς Μετάληψις εἶναι ἐπακόλουθον τῶν συνεχῶν Λειτουργιῶν, καὶ οὐχὶ αἱ συνεχεῖς Λειτουργίαι ἐπακόλουθον τοῦ πόθου τῆς συνεχοῦς Μεταλήψεως. Διότι αἱ μὲν Λειτουργίαι γίνονται ὑπὲρ τῶν θείων δωρεῶν τῶν θείων χαρίτων, ὑπὲρ σωτηρίας, ὑπὲρ ἐλέους, ὑπὲρ εὐλογίας, ὑπέρ ..., ὑπέρ ..., κ.τ.λ. καὶ ὑπὲρ τῆς Μεταλήψεως τῶν ἑτοίμως ἐχόντων πρὸς κοινωνίαν, ἡ δὲ Μετάληψις ὑπὸ τῶν ἀξίων εἶναι ἐπακόλουθον καὶ ἕν τῶν πολλῶν δωρεῶν τῶν εἰς τὸν ἄνθρωπον παρεχομένων. Ὥστε ἡ Λειτουργία οὐχὶ ἁπλῶς ἵνα κοινωνῶμεν, ἀλλ' ἵνα τὸ σύμπαν ἁγιάζηται, καὶ μετέχωμεν καὶ ἡμεῖς ἁγιασμοῦ.

Ἐμπόδια γιά τήν Θεία Μετάληψη, Ἀρχ.Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ Θεία Μετάληψις...

 Ἅγιος Ἀθανάσιος Ἀθωνίτης

«Ἡ λῆψις τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Κυρίου, προξενεῖ μεγίστην ἐπιθυμίαν διὰ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν ἕνωσιν μετὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἐκ τούτου θὰ προέλθει ἡ γαλήνη καὶ ἡ εἰρήνη τῆς ψυχῆς, ἡ ὁποία ὑπερβάλλει τὸ λογικόν.

«Εὐχές θείας Μεταλήψεως, φόβος Θεοῦ, ἁγιότητα: προϋποθέσεις κοινωνίας μέ τόν Θεό» σέ ἀντιπαράθεση μέ τή σκέψη τοῦ κ. Γιανναρᾶ

(Ἀπόσπασμα ἑρμηνευτικῆς ὁμιλίας πατρός Σαράντη Σαράντου ἐπί τοῦ 30ου κεφαλαίου τῆς «Κλίμακος» τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου)

 

«…Ἡ ἀκολουθία τῆς θείας Μεταλήψεως καί τά ὅσα λέγονται ἀπό τόν ἅγιο Συμεών τόν Νέο Θεολόγο προετοιμάζουν τόν ἄνθρωπο γιά τή θεία Κοινωνία. Εἶναι πολύ σημαντικές οἱ εὐχές αὐτές.

Σέ ἕνα βιβλίο πού ἔβγαλε ὁ κ. Γιανναράς κατηγορεῖ αὐτές τίς εὐχές. Λέει ὅτι οἱ εὐχές αὐτές εἶναι προϊόντα αὐτονομίας, ἀτομικῆς θρησκευτικῆς εὐσεβείας καί πώς εἶναι ἀσύμβατες μέ τό πνεῦμα τῆς θείας Εὐχαριστίας πού εἶναι συλλογικό καί εὐχαριστιακό. Κάνει λάθος.

Ἡ Ἐκκλησία μας ἔχει δύο βασικά στοιχεῖα: Τό ἐκκλησιολογικό, πράγματι στή Θεία Λειτουργία δέν εἴμαστε μόνοι μας ἀλλά ὅλοι ὡς ἀγαπητοί ἀδελφοί μέ κεφαλή τόν Χριστό. Ἀλλά παράλληλα δέν χάνεται ἡ προσωπικότητα τοῦ κάθε ἀνθρώπου. Ὡς πρόσωπα ἔχουμε τό δικαίωμα, τήν ἀνάγκη νά ἀναφερθοῦμε... προσωπικά στόν Κύριο.

Ἐφ΄ὅσον ἔχει γίνει αὐτή ἡ προετοιμασία μέσα μας μέ τίς εὐχές τῆς θείας Μεταλήψεως κι΄ ὅταν ἔχει καθαριστεῖ ἡ ψυχή μας ἀπό τίς μικρότητες, τά πάθη, τίς ἀντιπαραθέσεις, ἀντιδικίες, τούς λογισμούς διαφόρων εἰδῶν, τότε παραγματικά μπαίνοντας κανείς στή θεία Λειτουργία ὄντως εἶναι μέσα στή Θεία Εὐχαριστία, ὡς ἕνας ἐκ τῶν ἀδελφῶν.

Νηστεία καὶ Θεία Μετάληψη, Ἀγ. Ἰὠάννου Χρυσοστόμου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Νηστεία καὶ Θεία Μετάληψη, Ἀγ. Ἰὠάννου Χρυσοστόμου, 31-3-2024, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὠφελεῖ ἡ Θεία μετάληψη ἔστω καὶ στὴν τελευταία τους στιγμὴ τοὺς ἀνθρώπους; , Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Εἶναι μία Τροφή, πού δέν ἀρκεῖ μονάχα γι’ αὐτήν ἐδῶ τή ζωή σας, ἀλλά καί γιά νά ζῆτε Αἰώνια στόν Οὐρανό.

Καλά μου παιδιά! Ο Χριστός μας, σας αγαπά πολύ! Γι’ αυτό συχνά σας καλεί στη Θεία Μετάληψη. Μ’ αυτή, παίρνετε μέσα σας το Σώμα Του και το Αίμα Του. Είναι μία Τροφή, που δεν αρκεί μονάχα γι’ αυτήν εδώ τη ζωή σας, αλλά και για να ζήτε Αιώνια στον Ουρανό.

Ὁ διάβολος πολεμάει τὸν ἄνθρωπο ἰδιαιτέρως μετὰ τὴν Θεία Μετάληψη , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Περί τῆς θείας Εὐχαριστίας (Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως)

Το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας, που παρέδωσε ο Κύριος, είναι το ανώτερο όλων των μυστηρίων· είναι το πιο αξιοθαύμαστο από τα θαύματα, όσα η δύναμη του Θεού εκτέλεσε· είναι το υψηλότερο από όσα η σοφία του Θεού επινόησε· είναι δε και το πολυτιμότερο όλων των χαρισμάτων, όσα η αγάπη του Θεού χάρισε στους ανθρώπους· γι’ αυτό και δίκαια μπορεί να ονομαστεί και να θεωρηθεί το θαύμα των θαυμάτων και το μυστήριο των μυστηρίων.

Στο μυστήριο της θείας μεταλήψεως κρύβεται όχι μόνο η θεότητα αλλά και η ανθρωπότητα (του Χριστού)· επομένως είναι μυστήριο των μυστηρίων· το από κάθε άποψη απόκρυφο· που υπερβαίνει όλους τους όρους της φυσικής γνώσεως. Με το μυστήριο αυτό ο Θεός έδειξε σ’ εμάς, ως δυνατός, το μέγιστο κράτος της θείας του παντοδυναμίας· ως σοφός, το μέγιστο ύψος της θείας παναγαθίας.

Πώς πρέπει να προσερχόμαστε στη μετάληψη των θείων μυστηρίων

Τον τρόπο, με τον οποίο πρέπει να προσερχόμαστε στη θεία Ευχαριστία, μας τον διδάσκει ο απόστολος Παύλος λέγοντας: «Να εξετάζει κανείς προσεκτικά τον εαυτό του, και τότε να τρώει από τον άρτο και να πίνει από το ποτήριο· γιατί όποιος τρώει και πίνει αυτά με τρόπο ανάξιο, προς καταδίκη του τρώει και πίνει, καθώς δεν αναγνωρίζει σε αυτά το σώμα του Κυρίου» (Α’ Κορ. 11:28-29).

Ας εξετάζει λοιπόν καθένας τη συνείδησή του πρώτα, για να διαπιστώσει την ηθική του κατάσταση και τη σχέση του προς τον Θεό και τον πλησίον του, και αν τις βρει σε θεάρεστη κατάσταση, ας προσέλθει να κοινωνήσει· αλλιώς ας το αφήσει για άλλη φορά· διότι τίποτε κοινό δεν υπάρχει ανάμεσα στο άγιο και στο βδελυρό.

Προϋποθέσεις γιά τήν Θ. Μετάληψη, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr

καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Ἀποσπασμα ἁμαρτήματα ποῦ εἶναι ἀπαγορευτικά γιά τήν Θεία Μετάληψη, Ἀρχιμ. Σάββα ἁγιορείτου

 ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ_Ἁμαρτήματα πού εἶναι ἀπαγορευτικά γιά τήν Θ. Μετάληψη, 16-10-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Στό μυστήριο τῆς Θείας Μεταλήψεως κρύβεται ὄχι μόνο ἡ Θεότητα ἀλλά καί ἡ ἀνθρωπότητα τοῦ Χριστοῦ

Στο μυστήριο της Θείας Μεταλήψεως κρύβεται όχι μόνο η Θεότητα αλλά και η Ανθρωπότητα του Χριστού.

Είναι Μυστήριο των Μυστηρίων·το, από κάθε άποψη Απόκρυφο,που υπερβαίνει όλους τους όρους της φυσικής γνώσεως.

Εκείνος που μεταλαμβάνει εξέρχεται από τον ναό, όλος ανακαινισμένος.

Τό ἀπεγνωσμένο βῆμα καί ἡ ζωοποιός δύναμη τῆς Μετάληψης. Εἰρήνη Κριχέλι

«Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν Σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε Αὐτοῦ τὸ Αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς» (Ιω.6:53).

Αυτή την ιστορία για τη θαυματουργή βοήθεια της Μετάληψης μου την αφηγήθηκε μια πιστή γυναίκα που συμμετείχε άμεσα η ίδια σε σωτηρία βρέφους.

«Η μικρότερη αδελφή μου είχε πολύ δύσκολη πρώτη εγκυμοσύνη, που κατέληξε σε πρόωρη γέννα, τον όγδοο μήνα, και το βρέφος παραλίγο να πέθαινε. Το βρέφος ζύγιζε μόλις 1 κιλό και 600 γραμμάρια. Το έβαλαν σε θερμοκοιτίδα. Αυτό είχε συμβεί στα τέλη του προηγούμενου αιώνα, τότε που δεν υπήρχαν καλές συνθήκες για τα πρόωρα μωρά. Παντού βασίλευε ασυδοσία. Ακόμα και στις μαιευτικές κλινικές. Για κάθε μέρα παραμονής του βρέφους σε μια τέτοια κλινική ζητούσαν πολλά λεφτά, τα οποία η αδελφή μου απλώς δεν τα διέθετε.

Το μωρό γεννήθηκε πολύ αδύναμο, με διάφορα προβλήματα. Είχαμε σκοπό να καλέσουμε ιερέα, έτσι ώστε να βαπτίσουμε το μωρό εδώ, στη μαιευτική κλινική, αλλά οι γιατροί δε μας το επέτρεπαν. Καταφέραμε με μεγάλες δυσκολίες να πείσουμε τον εφημερεύοντα γιατρό να επιτρέψει σε ιερέα την είσοδό του στην πτέρυγα. Έτσι, βαπτίσαμε το μωρό και του δώσαμε το όνομα Σάββας, προς τιμήν του Αγίου Σάββα Στοροζέβσκιϊ.

Όμως, το μωρό έσβηνε. Δεν έπαιρνε βάρος, ήταν πολύ αδύναμο, δεν αντιδρούσε σχεδόν σε τίποτα. Οι γιατροί απέφευγαν να μας κοιτάξουν στα μάτια, όταν τους ρωτούσαμε για την κατάσταση του βρέφους. Είχαμε καταλάβει ότι οι γιατροί δεν ήλπιζαν ότι θα επιζήσει.

Οι γιατροί απέφευγαν να μας κοιτάξουν στα μάτια, όταν τους ρωτούσαμε για την κατάσταση του βρέφους

Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ θεραπεύει τούς ἀξίως κοινωνοῦντες, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (Κήρυγμα)

 Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ θεραπεύει τούς ἀξίως κοινωνοῦντες, 23-10-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (Κήρυγμα)

Ἡ ἁγία Λαβίς στή θεία Μετάληψη

Η αγία Λαβίς στη θεία Μετάληψη

Σάββας Ηλιάδης, Δάσκαλος- Κιλκίς

Η απαξίωση των ιερών, η ασέβεια προς τα παρακατατεθέντα υπό των αγίων και ευσεβώς φυλασσόμενα από την Εκκλησία, τα οποία άρχισαν ήδη να επιβάλλονται εδώ και καιρό στον πιστό λαό από τους κοσμικούς άρχοντες αλλά και από τους ποιμένες και λειτουργούς του Υψίστου, είτε από τον φόβο του Καίσαρος είτε εξαιτίας της οιστρηλάτου ορμής του οικουμενιστικού ρεύματος, το οποίο τους κατέλαβε, αποτελούν προδοσία της πίστεως. Το παρακάτω κείμενο προσπαθεί να κάνει γνωστή αγιογραφικώς και αγιοπατερικώς, κυρίως την σημασία της χρήσεως της αγίας λαβίδος στο Μυστήριο της θείας Κοινωνίας.

Ο Προφήτης Ησαΐας στο πέμπτο κεφάλαιο, προφητεύει, συνταυτίζοντας το θέλημά του με το θέλημα του Θεού, ψάλλει το άσμα του Θεού για τον αγαπημένο λαό του, τον Ισραήλ. Η Ιουδαία και η Ιερουσαλήμ παρομοιάζονται εδώ με αμπελώνα εκλεκτό, που τον φύτεψε ο Θεός και ο οποίος όμως τιμωρήθηκε πολλές φορές από τον Κύριο για την διαγωγή που έδειξε διά της ανυπακοής και την καταφυγή σε ειδωλολατρικές θεότητες και τέλος εγκαταλείφθηκε από τον Θεό στους εχθρούς του, τους Ασσυρίους. Τελειώνει χωρίς καμία παρηγορητική ελπίδα. «Έρημοι και της άνω συμμαχίας και της κάτωθεν βοηθείας εκδοθήσονται τοις πολεμίοις» (Άγ. Ι. Χρυσόστομος).