Ὅτὰν οἱ ''Προκοπιανοί'' ὀργάνωσαν τὴν «ἀπαγωγὴ» τοῦ Ἁγ.Ιωάννη τοῦ Ρώσου

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΣΟΣ

ΔΙΗΓΗΣΗ....

 

1924, Προκόπι Καππαδοκίας Μικρᾶς Ἀσίας δύο χρόνια μετὰ τὴν καταστροφὴ στὴν ἐπίσημη ἀνταλλαγή των πληθυσμών Ἑλλάδος-Τουρκίας, πῆραν τὸ Ἱερὸ Λείψανο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Ρώσου, ἄλλα κειμήλια τῆς Ἐκκλησίας καὶ λιγοστὰ πρὸσωπικά τοὺς εἴδη καὶ ξεκίνησαν γιὰ τὸ δρόμο τῆς ξενιτειᾶς.

Ἀπὸ τὴν Καισάρεια στὴ Μερσίνα.

Ἀπὸ τὸ λιμάνι τῆς Μερσίνας μὲ τὸ πλοῖο «Βασίλειος Δεστούνης» ποὺ ναυλώθηκε μὲ ἔξοδα τῆς οἰκίας Παπαδοπούλου, μεταφέρεται στὴν Χαλκίδα.

Ὅταν ἦρθαν οἱ κάτοικοι τοῦ Προκοπίου στὴν Ἑλλάδα καὶ ἀποβιβάστηκαν στὴν Χαλκίδα φέρνοντας μαζὶ καὶ τὸ ἄφθαρτο σκήνωμα τοῦ Ὁσίου Ἰωάννου, τὸ σκήνωμα τοποθετήθηκε στὸν κοιμητηριακὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου στὴν Χαλκίδα (στὴν δεξιὰ πλευρά, ἐκεῖ ποὺ σήμερα βρίσκεται μαρμάρινο προσκυνητάρι μὲ τὴν εἰκόνα τοῦ Ὁσίου).

Οἱ Προκοπιανοὶ μοιράστηκαν στὴν Χαλκίδα, στὸ Μακρυμάλι καὶ στὸ Νέο Προκόπι (Ἀχμέταγα).

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος (κατήχηση σέ κορίτσια), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος (κατήχηση σέ κορίτσια), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 13-08-2010

 

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος (κατήχηση σέ ἀγόρια), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος (κατήχηση σέ ἀγόρια), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 13-08-2010

 

Ἀπὸ τὰ Θαύματα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ρώσου

Τὸ 1834 κτίσθηκε στὸ Προκόπι τῆς Μ. Ἀσίας μεγάλος καὶ ὡραῖος Ναὸς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καὶ τὸ ἔτος 1845 ἀποφάσισαν ὁμόφωνα οἱ Χριστιανοὶ καὶ μετακόμισαν τὸ σῶμα τοῦ Ἁγίου στὴ νέα Ἐκκλησία, γιὰ νὰ πηγαίνουν πιὸ εὔκολα σὲ προσκύνησή του καὶ γιὰ καλύτερη σιγουριά. Ἀλλ’ ὁ Ἅγιος, ἐπειδή, ὡς φαίνεται, δὲν εἶχεν εὐχαριστηθῆ ἀπὸ τὴν μετακόμιση, τὴν νύκτα, ἐνῶ ἦσαν οἱ πόρτες κλειδωμένες, μετακομιζόταν στὴν Ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Γεωργίου (ὅπου ζῶντας ἔκαμνε τὶς ἀγρυπνίες καὶ τὶς προσευχές του).

Οἱ Χριστιανοὶ τὸ παρατήρησαν· ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν τὸ πῆραν γιὰ θαῦμα, μετακόμισαν πάλι τὴν ἱερὰ Λάρνακα στὸ Ναὸ τοῦ Μ. Βασιλείου· ἀλλὰ πάλι ἡ Λάρνακα καὶ μέσα τὸ Λείψανο βρέθηκαν στὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Ἔτσι ἔγινε δυὸ καὶ τρεῖς φορές. Ὥσπου κατάλαβαν οἱ Χριστιανοὶ τὴν θαυματουργία τοῦ Ἁγίου. Ἔκαμαν πολλὲς δεήσεις καὶ παρακλήσεις, τὸν δυσώπησαν καὶ ὕστερα τὸν μετέφεραν πάλι στὴν Ἐκκλησία τοῦ Μ. Βασιλείου, ὅπου ἔστερξε πιὰ καὶ ἔμεινε.

Πόση δὲ προστασία καὶ φροντίδα ἔδειξε ὁ Ἅγιος στοὺς κατοίκους... τοῦ Προκοπίου καὶ ἀπὸ κοινοῦ καὶ στὸν καθένα ἰδιαιτέρως, μπορεῖ κανεὶς νὰ βεβαιωθῇ καὶ ἀπὸ πολλὰ ἄλλα, ἀλλὰ πρὸ πάντων ἀπὸ ὅσα παρακάτω ἐξιστοροῦμε.

Ἡ Παλαιὰ Λάρνακα Τοῦ Ὁσίου Ἰωάννη Τοῦ Ρώσου Φιλοτεχνημένη Στὸ Ἅγιον Ὅρος

Ἡ Παλαιὰ Λάρνακα Τοῦ Ὁσίου Ἰωάννη Τοῦ Ρώσου Φιλοτεχνημένη Στὸ Ἅγιον Ὅρος Ἐδῶ Δέχτηκε Τὸ Σῶμα Του. Γιὰ Μισὸ Αἰῶνα. Φυλάσσεται Στὸ Μουσεῖο Στὸ Νέο Προκόπιο Εὔβοιας. Βοήθεια μας 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2024/05/blog-post_136.html

Τὸ χέρι τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Ρώσου ἐπέστρεψε στὸ σπίτι του..!

Το χέρι του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου επέστρεψε στο σπίτι του..!

https://proskynitis.blogspot.com/2024/05/blog-post_241.html

Διδάγματα από τον Όσιο Ιωάννη Ρώσο , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Θαῦμα τοῦ ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Ρώσου!!!

«Θα κρατήσω το χέρι του γιατρού με το νυστέρι»

Σήμερα, μια γυναίκα, η Victorița Ana, ήρθε στην εκκλησία μας με τη μητέρα της.

Πριν από ένα χρόνο είχε έντονους πόνους στο στομάχι. Πήγε στο γιατρό και διαγνώστηκε με προχωρημένο καρκίνο στην κοιλιά. Νόμιζε ότι πέθαινε από τον πόνο. Γύρισε σπίτι και έκλαιγε .

Η μητέρα της την αγκάλιασε και της έδωσε ένα μικρό βιβλίο με τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο. Η γυναίκα μέσα στην απελπισία της, πέταξε το βιβλιαράκι και είπε: Άσε με ήσυχο με τους αγίους σου.

Έκλαψε για λίγο και μετά αποκοιμήθηκε. Και ονειρεύτηκε τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο, νέο και σφριγηλό, που του είπε: γιατί δεν θέλεις να προσευχηθείς στον Θεό; Κοίτα, θα είμαι στην εγχείρηση και θα κρατήσω το χέρι του γιατρού με το νυστέρι, και θα κόψουμε τον θάνατο και θα γίνεις καλά.

Η γυναίκα ξύπνησε ζαλισμένη και βρήκε το βιβλίο με τον Ακάθιστο του Αγίου ακριβώς στο στομάχι της, εκεί που ήταν ο όγκος.

Ήρθε στην Εκκλησία, διάβασα τις προσευχές με τον Άγιο Ιωάννη.

Νοσηλεύτηκε και προγραμματίστηκε για χειρουργική επέμβαση.

Βρέθηκε τμῆμα τῆς δεξιᾶς χεῖρας τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Ρώσου

Στην επετειακή εκδήλωση για τη συμπλήρωση των 100 χρόνων παρουσίας του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου στην Εύβοια, που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 15 Μαΐου, ο Μητροπολίτης κ. Χρυσόστομος έκανε την αποκάλυψη ότι βρέθηκε η δεξιά χείρα του του Οσίου και ότι την Δευτέρα 27 Μαΐου, ανήμερα της γιορτής του Αγίου, θα πραγματοποιηθεί η επανένωση του χεριού με το υπόλοιπο άφθαρτο ιερό λείψανο.

Πρόκειται για ένα τμήμα ( μέρος της παλάμης και των δακτύλων), το οποίο είχε καταλήξει σε μία οικογένεια, η οποία το φύλαξε για δεκαετίες.

Η οικογένεια αυτή αποφάσισε, με αφορμή τη φετινή επέτειο από την έλευση του ιερού σκηνώματος στην Εύβοια να το παραχωρήσει στο Ιερό Προσκύνημα, ώστε να γίνει η επανένωση του χεριού με το υπόλοιπο σκήνωμα.

Ενα άλλο τμήμα από το δεξί χέρι του Αγίου δωρήθηκε το 1881 στη Μονή Παντελεήμονος του Αγίου Όρους, για τη συνδρομή της στην κατασκευή του ναού του Aγίου Ιωάννη του Ρώσου, στην Καππαδοκία και βρίσκεται ακόμα εκεί.

Ἀλλάζουν μετὰ ἀπὸ 20 χρόνια τὰ ἄμφια τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη του Ρώσσου, ὅπως τὸ ἔχει «ζητήσει» ὁ ἴδιος

Αλλάζουν μετά από 20 χρόνια τα άμφια του Αγίου Ιωάννη του Ρώσσου, όπως το έχει «ζητήσει» ο ίδιος

Φέτος συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την έλευση και παραμονή του ιερού, αφθάρτου και θαυματουργού ιερού σκηνώματος του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου στο Προκόπι Ευβοίας από το Προκόπι της Καππαδοκίας.

Ο Άγιος ζητά κάθε 20 χρόνια να αλλάζουν τα Ιερά Άμφια του και φέτος ήρθε η στιγμή. Εμφανίζεται σε πιστούς που ζουν σε διαφορετικά μέρη και ζητά το χρώμα τους.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΟΣ

πηγή:εδώ

Ο όσιος πατήρ ημών Ιωάννης γεννήθηκε σε ένα χωριό της Μικρορωσίας (Ουκρανία) το 1690 και μεγάλωσε με την ευσέβεια και την αγάπη των αγίων αρετών. Όταν ενηλικιώθηκε κατά τα χρόνια του ρωσο-τουρκικού πολέμου (1710), κατετάγη στον στρατό του τσάρου. Έλαβε μέρος στην ολέθρια εκστρατεία του Πουτ, αιχμαλωτίσθηκε από του Τατάρους, πιθανώς μαζί με τον άγιο Παχώμιο του Ουσακίου [7 Μαΐου], και πουλήθηκε σκλάβος σε έναν Τούρκο, αξιωματικό του ιππικού, ο οποίος τον έφερε στην πατρίδα του, το Προκόπι της Καππαδοκίας.

Αντίθετα με πολλούς συναιχμαλώτους του, που απαρνήθηκαν την χριστιανική Πίστη, ο όσιος Ιωάννης αντιστεκόταν στις προτάσεις και τα χτυπήματα του κυρίου του, λέγοντας πως κανένα μαρτύριο δεν θα ήταν ικανό να τον απομακρύνει από την αγάπη του Χριστού. Μάλιστα, συμπλήρωνε: «Είσαι αφέντης του σώματός μου, όχι όμως και της ψυχής μου. Άφησέ με ελεύθερο να εκτελώ τα θρησκευτικά μου καθήκοντα, κι εγώ πρόθυμα θα υπακούω στις προσταγές σου. Μετά χαράς θα πλαγιάζω στη γωνιά αυτή του στάβλου σου, έχοντας τον νου μου στον Χριστό που για βασιλικό κρεβάτι είχε τη φάτνη της Βηθλεέμ. Θα υποφέρω αγόγγυστα τους ραβδισμούς σου, όπως ο Κύριος υπέμεινε τα χτυπήματα των στρατιωτών, κι αν θελήσεις να με υποβάλεις στα μεγαλύτερα και φριχτά βασανιστήρια, εγώ θα τα αντέξω όλα· τον Χριστό όμως δεν πρόκειται ποτέ να Τον αρνηθώ!».

Τούτα τα γεμάτα χριστιανικό ζήλο λόγια, όπως και η αγνή και ταπεινόφρονα διαγωγή του, άλλαξαν τα συναισθήματα του αξιωματικού απέναντί του. Έπαψε να τον βασανίζει και δεν τον υποχρέωσε να αλλάξει την πίστη του. Ο Ιωάννης ανέλαβε να φροντίζει τα άλογα, είχε για κατοικία του μια σκοτεινή γωνιά του στάβλου κι όταν ο κύριός του έβγαινε έφιππος στην πόλη, εκείνος έπρεπε να τον ακολουθεί πεζός, σαν σκλάβος.

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος, Πῶς ἔσωσε τά παιδιά τοῦ σχολείου, ὅταν ἔπεσε ἡ στέγη

πηγή

Κάποιο Σάββατο στα 1862, ενώ ακόμη ετελείτο η Θεία Λειτουργία στην εκκλησία του Προκοπίου της Μικράς Ασίας, μία ευλαβής γυναίκα διηγόταν πως την προηγούμενη νύκτα είδε στο όνειρό της τον άγιο Ιωάννη τον Ρώσο ο οποίος βγήκε από τη λάρνακά του και έτρεχε κρατώντας στα χέρια του τη στέγη της Ελληνικής Σχολής η οποία θα κατέρρεε.

Ενώ τα έλεγε όλα αυτά, ακούστηκε ξαφνικά δυνατός κρότος και θόρυβος και οι εκκλησιαζόμενοι βγήκαν από την εκκλησία και είδαν, πράγματι, ότι κατέρρευσε η στέγη της Σχολής.

Αμέσως, λοιπόν, έτρεξαν στο μέρος εκείνο με θρήνους και κλάματα, και αφού σήκωσαν την πεσμένη βαριά στέγη έβγαλαν από εκεί σώους όλους τους μαθητές οι οποίοι ήταν πάνω από 20 άτομα.

Όταν τους ρώτησαν οι γονείς να τους πουν τι συνέβη, τα παιδιά τους είπαν τα εξής:

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος, Οἱ Γάλλοι γιατροί λένε: «ἔκτακτο ἐπιστημονικό γεγονός»!

Μια μητέρα ελληνίδα, έφερε στον κόσμο ένα παιδάκι με μια τρομερή αρρώστια που θα πρέπει να ονομάζεται «ακρομεγαλία». Μεγαλώνουν οι σάρκες χωρίς να μεγαλώνουν τα οστά.

Η επιστήμη λέει πως λίγα χρόνια ζει ο άνθρωπος μ’ αυτή την τρομερή πάθηση και είναι σαν μια άμορφη μάζα.

Η μητέρα αγωνίστηκε εδώ στην Ελλάδα και της υπέδειξαν να πάει στο Παρίσι, σ’ ένα Ινστιτούτο υγείας του παιδιού για να γίνει σχετική έρευνα. Εκεί της είπαν οι γάλλοι γιατροί πως είναι στις τελευταίες του μέρες το παιδάκι της και ότι πρόκειται να πεθάνει και μάλιστα πως ο θάνατος συμβαίνει με πολύ υψηλό πυρετό.

Και πραγματικά, τις μέρες εκείνες παρουσιάστηκε ο υψηλός αυτός πυρετός γύρω στα 41, χωρίς να πέφτει με τίποτα.

Η μάνα μόλις το βλέπει έτσι, αρπάζει στην αγκαλιά της το παιδάκι, βγαίνει από το νοσοκομείο και πηγαίνει σ’ ένα μοναστήρι, ορθόδοξο ρωσικό. Πηγαίνει κατ’ ευθείαν στην εικόνα της Παναγίας και με κλάματα αρχίζει να της λέει:

«Εσύ μάνα, μάνα του Κυρίου, που γνωρίζεις από πόνο, σε ικετεύω ή να γίνει καλά το παιδί μου ή ας το αναπαύσεις εσύ».

Κάποιος Ρώσος που ήξερε λίγα ελληνικά, ακούει τα παρακάλια της.

Την πλησιάζει, βλέπει το παιδάκι της σ’ αυτή την τρομερή κατάσταση και της λέει:

"Ὅλοι πηγαίνουν στόν μεγάλο Ἅγιο, τόν Ἅη Γιάννη καί ἐδῶ δέν σταματοῦν νά ἀνάψουν ἕνα κεράκι !"

Την 4η Σεπτεμβρίου τιμάται η μνήμη του Αγίου Βαβύλα, Πατριάρχη Αντιοχείας, του Ιερομάρτυρος!

Το Νέο Προκόπι της Εύβοιας , κυρίως, είναι γνωστό από το προσκύνημα του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου.

Στην είσοδο του χωριού , όμως, δεξιά, υπάρχει ο πανέμορφος πέτρινος Ναός του Αγίου Βαβύλα , με την καταπράσινη αυλή του.

Νικῶνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι | Θαῦμα Ἁγ. Ἰωάννου Ρώσου

Αληθινό περιστατικό που έγινε στις 15/6/22 απο εν Χριστώ αδερφο ιπτάμενο....

Πετούσαν 2 αεροπλάνα της μοίρας μου κοντά στην Καρδίτσα για άσκηση και λίγο πριν γυρίσουν, ο μικρότερος απο τους 2 παθαίνει πολλαπλά ισχαιμικά εγκεφαλικά στην δεξιά παρεγκεφαλίδα.

Έχει τρομερό ίλιγγο, δεν μπορεί να εστιάσει το βλέμμα πουθενά, ούτε μέσα στα όργανα ούτε έξω κ έχει έντονο πονοκέφαλο...

Αυτός λέγεται Ιωάννης.

Στο άλλο αεροπλάνο είναι ο εκπαιδευτής, ο Γιώργος, ο οποίος αρχίζει να του μιλάει δίνοντας του οδηγίες και προσπαθεί άμεσα να τον βοηθήσει να συνέλθει.

Ο Γιάννης το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να εκτελεί στα τυφλά ό,τι του λέει ο Γιώργος...

Ο Γιώργος αποφασίζει να γυρίσουν για προσγείωση και του λέει:

"Κάνε το σταυρό σου και ζήτα απο τον Αγιο Ιωάννη τον Ρώσο να σε προσγειωσει"..

Ο Γιάννης αφήνει τα χειριστήρια, κάνει με μεγαλη δυσκολία το σταυρό του και πιάνει ένα φυλαχτό που έχει στην τσέπη του...

Ὁ ναός τοῦ Μεγάλου Βασιλείου ὅπου φυλασσόταν τό ἄφθαρτο λείψανο τοῦ Ὁσίoυ Ἰωάννη τοῦ Ρώσου

Ο ναός του Μεγάλου Βασιλείου όπου φυλασσόταν το άφθαρτο λείψανο του Οσίoυ Ιωάννη του Ρώσου στο Προκόπι της Καππαδοκίας.

Καταστράφηκε μεταξύ 1948-1952 όταν η Ελλάδα ζήτησε από τον ΟΗΕ την καταγραφή των ελληνικών έργων στην Τουρκία .Στην θέση του έχει χτιστεί μια επαγγελματική σχολή .

Από το Ναό σώθηκε μόνο η εξωτερική Πύλη που κοσμεί σήμερα το Δημαρχείο της Πόλης.

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2022/05/o_27.html

...Ὁ Ἀγάς θρήνησε γοερῶς καί τόν σκέπασε μ'ἕνα πολύτιμο χαλί, ἕνα γεγονός πού ἀποτελοῦσε μεγάλη τιμή...(Ἅγ.Ἰωάννης Ρῶσος)

Ένα από τα βασανιστήρια που άντεξε με γενναιότητα ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος, ήταν η πύρινη περικεφαλαία που του φόρεσαν οι Τούρκοι και έκαψε το δέρμα και τα μαλλιά Του.

Δόξασε τον Θεό και είπε πως του θυμίζει τον ακάνθινο στέφανο που έβαλαν στο κεφάλι του Χριστού μας.

Δεῖτε τό ὑπόγειο πού ἔζησε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος καί ἡ Ἐκκλησία πού προσευχόταν

Άγιος Ιωάννης Ρώσος: Στο βίντεο θα δείτε το σπίτι του άρχοντα στο υπόγειο του όπου ζούσε μαζί με τα υποζύγια ο Άγιος Ιωάννης. Το σπίτι είχε δυο ορόφους. Σήμερα υπάρχει μόνο ο πρώτος όροφος, ό άλλος έχει γκρεμισθεί από τα χρόνια.
Το σπίτι βρίσκεται στον Άγιο Προκόπιο ή Προκόπι (σήμερα Urgup) στην κορυφή ενός μεγάλου βράχου, σε μια τοποθεσία που λέγεται Temenni (λόφος των ευχών).
Επίσης θα δείτε και την εκκλησία που προσευχόταν ο Άγιος.

https://ieramonopatia.gr/psyxofeli/deite-to-ypogeio-poy-ezise-o-agios-ioannis-o-rosos-kai-i-ekklisia-poy-proseychotan/

Τό θαῦμα θεραπείας τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Ρώσσου στόν ἄθεο γιατρό

Σεβασμιώτατε, έλεγε ο κ. Ματζώρος γιατρός, από την Λίμνη της Εύβοιας, στον Μητροπολίτη Χαλκίδος κ. Χρυσόστομο (Βέργη), δεν είμαι θρησκόληπτος και αγράμματος άνθρωπος, είμαι γιατρός και πρώην άθεος. Αρρώστησα. Εξετάσεις, έρευνες. Βγαίνει το πόρισμα: Καρκίνος στο παχύ έντερο. Οι συνάδελφοί μου λένε όλη την επιστημονική αλήθεια. Καρκίνος βαρυτάτης μορφής και σε μέρος που σχεδόν βέβαια οδηγούσε στον θάνατο.

Βρίσκομαι στο Αντικαρκινικό Νοσηλευτικό Ίδρυμα «Παντοκράτωρ» στην Αθήνα. Μετά την γνωστοποίηση αυτή και ενώ μένω μόνος στο κρεββάτι, έρχομαι στον εαυτό μου και στρέφω το νου, την ψυχή και την καρδιά μου στον Θεό που δεν πίστευα. Κάθομαι στο κρεββάτι, τα πόδια μου πατούν στο έδαφος. Μονολογώ, προσεύχομαι στον Θεό, ζητώ να με προσέξει: Θεέ μου, του λέγω, δεν σε πίστευα, έλεγα πως είσαι παραμύθι. Ο άνθρωπος και η επιστήμη έλεγα είναι το παν. Βλέπω όλα να μηδενίζονται. Δέξου τη μετάνοιά μου και αν με κρίνεις άξιο θεράπευσε την αρρώστια μου με έναν Άγιο που έχουμε ολόσωμο στην περιφέρειά μας (Άγιο Ιωάννη Ρώσσο).

Αυτό ήταν το πηγαίο και ειλικρινές «ήμαρτον» του γιατρού. Κάποιος χτυπάει την πόρτα του.

– Εμπρός. Ανοίγει η πόρτα. Ένας νέος γιατρός, ωραίος, καλωσυνάτος.

– Τί κάνεις γιατρέ, ερωτά τον ασθενή κ. Ματζώρο. Πώς πας;

«Μανούλα μου μήν κλαίς, μέ ἔκανε καλά ὁ ἅγιος Ἰωάννης»

Μια οικογένεια στην Αθήνα δέχτηκε ένα μεγάλο πλήγμα, το παιδί τους ο Βασιλάκης, Ε” Δημοτικού, ξαφνικά έχασε το κέφι του, κλείστηκε στο σπίτι, άρχισαν εξετάσεις και διαπιστώθηκε «μυελογενής λευχαιμία», μετά από παρακέντηση που έγινε στην σπονδυλική στήλη.Άρχισαν οι χημειοθεραπείες, πέφτουν τα μαλλιά του παιδιού και πρέπει να έχει μεγάλη αντοχή κανείς. Έχανε το παιδί τις δυνάμεις του.Μια βραδιά, μεσάνυχτα, φωνάζει την μητέρα του.Μανούλα θέλω μια χάρη. Να με πάτε στον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο.– Πως, παιδί μου, σκέφθηκες τον Άγιον αυτόν ανάμεσα σε τόσους Αγίους;– Θυμάσαι που πήγαμε εκδρομή πέρσι; Είχαμε πάρει και το βιβλίο με την Ιστορία και τα θαύματά του. Απόψε, μόλις τελείωσα να το διαβάζω, άκουσα μέσα μου μια φωνή, σα να μου είπε’ έλα Βασιλάκη στην εκκλησία μου και θα σε κάνω καλά και σένα.Πήγανε… Το παιδί να βλέπατε πως προσπαθούσε να πιαστεί από τη ζωή. Πήγε κοντά, προσκύνησε. Άνοιξε τα χεράκια του, προσευχόταν, κατόπιν βάζει το σκουφάκι και τη ζώνη του Αγίου. Και το πιό απλό αντικείμενο μπορεί να μεταφέρει την δύναμη του Θεού. Η μάνα του να κλαίει κοντά στο άγιο λείψανο, και τότε της λέει το παιδί: