Ἐκοιμήθη ὁ Μητροπολίτης Κονίτσης Ἀνδρέας

Δείτε την τελευταία του ομιλία -Κονίτσης Ἀνδρέας γιὰ ἑορτασμὸ Πάσχα 2025: «Εἶναι ἀδύνατον οἱ αἱρετικοὶ νὰ γιορτάζουν μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους»

Εκοιμήθη εν Κυρίω σήμερα, Σάββατο 5 Απριλίου 2025, ο Μητροπολίτης Κονίτσης κυρός Ανδρέας σε ηλικία 86 ετών.

Ο μακαριστός Ιεράρχης νοσηλευόταν από την παραμονή των Χριστουγέννων στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου Ιωαννίνων «Γ. Χατζηκώστα» μετά από εγκεφαλικό αιμορραγικό επεισόδιο δίνοντας μια δύσκολη μάχη από την οποία δυστυχώς δεν κατάφερε να βγει νικητής.

Η Εξόδιος Ακολουθία θα τελεστεί τη Δευτέρα 7 Απριλίου στις 12:00 το μεσημέρι στον Ιερό Ναό Αγίου Κοσμά στην Κόνιτσα και θα ακολουθήσει η ταφή στην Ιερά Μονή Ταξιαρχών Γκούρας πάνω από το Αηδονοχώρι Κόνιτσας.

Βιογραφικό

Ο κατά κόσμον Ανδρέας Τρεμπέλας γεννήθηκε στην Πάτρα το 1939. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1963. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1968 και πρεσβύτερος το 1969.

Μπαρουτοκαπνισμένος γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Ἐξόδιος ἀκολουθία μακαριστοῦ ἡγουμένου Ι.Μ. Θεοδοσίου Κοινοβιάρχου Ἱεροθέου. (βίντεο)

Τήν Τετάρτην, 16ην/29ην Ἰανουαρίου 2025, ἐτελέσθη ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία τοῦ μακαριστοῦ Ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἀββᾶ Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου Ἀρχιμανδρίτου π. Ἱεροθέου.

Διά τήν ἐξόδιον Ἀκολουθίαν καί τήν ταφήν αὐτοῦ μετέβησαν εἰς τήν ἐν λόγῳ Ἱεράν Μονήν ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ἡσύχιος μετά τῶν Ἁγιοταφιτῶν Πατέρων καί ἐτέλεσαν αὐτήν, συνιερουργούντων τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιεπισκόπων Γεράσων κ. Θεοφάνους καί Ἀβήλων κ. Δωροθέου, τῶν Ἱερομονάχων τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καί τοῦ Πνευματικοῦ τοῦ Ἁγίου Σάββα Ἀρχιμανδρίτου π. Εὐδοκίμου καί τῶν Ἱερέων τῶν ὁμόρων περιοχῶν τῆς Βηθλεέμ, συμπροσευχομένων μοναζουσῶν καί μοναχῶν ἐλθόντων ἐξ Ἱεροσολύμων καί πλῆθος λαοῦ ἐκ τοῦ ποιμνίου τῆς Βηθλεέμ.

Τόν ἐπικήδειον πρός τόν ἐκλιπόντα Ἁγιοταφίτην Ἀρχιμανδρίτην ἐξεφώνησεν ὁ Σεβασμιώτατος ὡς ἕπεται:

“Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Σεβαστοί ἅγιοι Πατέρες καί ἀδελφοί,

Εὐλαβεῖς προσκυνηταί τῶν Ἁγίων τόπων,

Χρέος ἱερόν καί ἅγιον συγκαλεῖται ἡμᾶς σήμερον εἰς τήν περίβλεπτον καί ἱστορικήν Ἱεράν Μονήν τοῦ Ὁσίου πατρός ἡμῶν Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου, ἵνα προπέμψωμεν τόν πολιόν ἀδελφόν ἡμῶν Ἀρχιμανδρίτην Ἱερόθεον, ἡγούμενον καί ἀνακαινιστήν τῆς Ἱερᾶς ταύτης παλαιφάτου Μονῆς.

Τό «ὄντως φοβερώτατον τοῦ θανάτου μυστήριον» αὖθις βλέποντες προκείμενον ἐν μέσῳ ἡμῶν, ἐξαπορούμεθα μετά τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, «ποία τοῦ βίου τρυφή διαμένει λύπης ἀμέτοχος; Ποία δόξα ἔστηκεν ἐπί γῆς ἀμετάθετος; Πάντα σκιᾶς ἀσθενέστερα, πάντα ὀνείρων ἀπατηλότερα· μία ροπή καί ταῦτα πάντα θάνατος διαδέχεται». Τήν φοβεράν καί ζοφεράν ταύτην πραγματικότητα, τήν εἰσαχθεῖσαν εἰς τό ἀνθρώπινον ἡμῶν γένος ἕνεκα τῆς προπατορικῆς παραβάσεως, ὡς παραφθοράν τινα καί ἀφύσικον κατάληξιν, ὁ Πανάγαθος Θεός ἡμῶν, «ἵνα μή τό κακόν ἀθάνατον γένηται», ἐπανωρθώσατο ἤτοι «τοῦ ἱδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, ἀλλ’ ὑπέρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν», (Ρωμ. 8,32), Ὅς καί «ἐταπείνωσεν ἑαυτόν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δέ σταυροῦ» (Φιλ. 2,8), «ἵνα διά τοῦ θανάτου καταργήσῃ τόν τό κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοὐτέστι τόν διάβολον» (Ἑβρ. 2,14) καί «ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἱς αὐτόν μή ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωήν αἱώνιον», (Ἰω. 3,15).

«Εὐλογητός εἶ Κύριε», «Σός εἰμι ἐγώ, σῶσον με»!

Ιερομόναχος Πετρώνιος Προδρομίτης

Ο ναός ήταν γεμάτος από κόσμο. Είχε πεθάνει ο Αρχιμανδρίτης Λαυρέντιος, άνθρωπος επίλεκτος και φιλάνθρωπος, πολύ αγαπημένος από όλους, και είχαν έλθει να τον ίδούν για τελευταία φορά. Τώρα βρισκόταν στο νεκροκρέββατο, στην μέση της εκκλησίας, και οι μοναχοί ολόγυρά του.

Ήλθε σιωπηλός κι ο καθηγούμενος με θλιμμένο πρόσωπο για τον αγαπητό του φίλο, πήγε στο στασίδι του, και αμέσως ένας μεγάλος αριθμός από ιερομονάχους και διακόνους άρχισε την νεκρώσιμο ακολουθία.

Στο προσκέφαλο του κεκοιμημένου, ένας μοναχός που φορούσε μανδύα και καλυμμαύχι, άρχισε να διαβάζη το 17ο κάθισμα: ''Μακάριοι οι άμωμοι εν οδώ…''

Ταυτοχρόνως, από το δεξιό χορό ακούγεται αργά και σιγανά μια χαμηλή ψαλμωδία: «Ευλογητός ει Κύριε». Σαν ένας αντίλαλος επαναλαμβάνει ο άλλος χορός: «Ευλογητός ει Κύριε».

Το διάβασμα συνεχίζεται καθαρά κι αργά: «Εν όλη καρδία μου εξεζήτησά Σε, οδόν εντολών Σου έδραμον…», «αι χείρες Σου εποίησάν με και έπλασάν με…», και η επωδός των χορών που το συνοδεύει, εξαφανίζεται στο ύψος των θόλων, όπως ο καπνός του θυμιάματος.

«Σος ειμι εγώ…» συνεχίζει ο αναγνώστης και οι χοροί επαναλαμβάνουν με την σειρά: «Σος ειμι εγώ, σώσον με», «Σος ειμι εγώ, σώσον με».

«Η ψυχή μου εν ταις χερσί Σου…» ακολουθεί ο αναγνώστης, «θλίψεις και ανάγκαι εύροσάν με…», εκέκραξα εν όλη καρδία μου…, Σος ειμι εγώ, σώσον με».

Η εκκλησία είναι γεμάτη απ’ αυτό το μουρμουρητό και δάκρυα σιωπηλά πέφτουν από τα μάτια όλων. Ο καθηγούμενος στηρίζεται στη ράβδο του, το ιερατείο και το πλήθος των πιστών ακούουν με βαθειά σιωπή…

Ἡ κηδεία Ἑνὸς Μοναχοῦ

Ὅταν ἐπισυµβεῖ νὰ κοιµηθεῖ ἕνα Γεροντάκι ἢ ὁποιοσδήποτε Moναχὸς (συνήθως φθάνουν σὲ µἐγάλη ἡλικία, γιατί δὲν κάνουν καταχρήσεις καὶ τρῶνε ὑγιεινὲς τροφές), δὲν τοῦ κάνουν λουτρό, ἀλλὰ τὸν σφουγγίζουν µὲ χλιαρὸ νερὸ σταυροειδῶς στὸ µέτωπο, τὸ στῆθος, τὰ χέρια, τὰ γόνατα καὶ τὰ πόδια. Χωρὶς νὰ τὸν δεῖ γυµνὸ ὁ Μοναχὸς ποὺ θὰ τὸν ντύσει, τὸν ἀλλάζει, τοῦ φοράει κάλτσες καθαρές, ἐσώβρακο µακρύ, φανέλλα, τὸ Σχήµα, τὸ Πολυσταύρι, τοῦ σταυρώνει τὰ χέρια καὶ τὰ δένει µὲ ἐπίδεσµο. Τοῦ περνάει µετά ἕνα κοµποσχοινάκι σ' αὐτό, τοῦ βάζει σκοῦφο καὶ τοῦ σκεπάζει µὲ τὸ Κουκούλι, ποὺ τοῦ βάζει, τὸ πρόσωπο σχηµατίζοντας Σταυρό. Τὸν τοποθετεῖ στὸ σάγισµα (τρίχινο ἢ ψαθί), ἀφοῦ τὸν...

Δεῖτε παρακάτω βίντεο, πὼς γίνεται στὸν Ἅγιον Ὅρος μία κηδεία ἑνὸς Μοναχοῦ...

περιζώσει µἐ τὸ λουρὶ καὶ τοῦ φορέσει καινούργια ὑποδήµατα. Μετὰ ρίχνει πάνω του τὸ Ράσο µὲ σχιστὰ τὰ µανίκια, ποὺ τὰ τοποθετεῖ διαγωνίως καὶ τὸ ράβει ὅλο, ὥστε νὰ περιλάβει µέσα ὅλο τὸ λείψανο, µὲ µαύρη κλωστή. Μὲ ἄσπρη κάνει τρεῖς Σταυροὺς στὸ κεφάλι, τὸ στῆθος καὶ τὰ πόδια. Ἂν ἔχει κοιµηθεῖ στὸ Νοσοκοµεῖο ἢ τὸ Γηροκοµεῖο, ἔρχεται ἕνας Ἱερέας καὶ κάνει Τρισάγιο. Ἂν ὁ ἴδιος ὁ κεκοιμημένος εἶναι Ἱεροµόναχος, τοῦ βάζουν ἀπὸ πάνω ἕνα Πετραχήλι. Ἂν εἶναι Ἡγούµενος δὲν τοῦ σκεπάζουν τὸ κεφάλι. Μὲ ξύλινο φορεῖο (νεκροκράβατο) µεταφέρεται στὸν Νάρθηκα. Ὅσον καιρὸ µένει ἐκεῖ, καίει λαµπάδα καὶ ἀδελφοὶ ἐναλλὰξ διαβάζουν τὸ Ψαλτήριο. Ἡ ἐξόδιος Ἀκολουθία Ἱεροµονάχου ψάλλεται στὸ µέσο τοῦ Καθολικοῦ, ἐνῶ ἁπλοῦ Μοναχοῦ στὸ µἔσο τῆς Λιτῆς.

Παρουσία τεσσάρων Ἀρχιερέων ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία τῆς γερόντισσας Φοίβης

 

Σε κλίμα σταυροαναστάσιμο τελέσθηκε την Μ. Τρίτη 3.4.2018 η εξόδιος ακολουθία της μακαριστής καθηγουμένης της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Εδέσσης, Φοίβης μοναχής, στο Καθολικό της ιεράς μονής προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτου Βεροίας και Ναούσης κ. Παντελεήμονος.

 

Στην νεκρώσιμο ακολουθία εις μοναχούς, η οποία τελέσθηκε σύμφωνα με το μοναχικό τυπικό, μετείχαν επίσης οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλος, Νέας Κρήνης 

και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος και ο ποιμενάρχης της Ιεράς Μητροπόλεως Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ. Έλαβαν μέρος επίσης ο Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Εδέσσης Αρχιμ. Στέφανος Δέβρελης, ο Καθηγούμενος της Ι. Μονής Τιμίου Προδρόμου Βεροίας Αρχιμ. Πορφύριος και πολυάριθμοι άγαμοι και έγγαμοι κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως Εδέσσης και άλλων Ιερών Μητροπόλεων. Παρέστησαν επίσης μοναχοί και μοναχές, ο Δήμαρχος Εδέσσης κ. Δ. Γιάννου, ο βουλευτής Πέλλας κ. Γ. Καρασμάνης και άλλοι εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας και των τοπικών αρχών και φορέων.

 Στον επικήδειο λόγο του ο Σεβ. Μητροπολίτης Νέας Κρήνης κ. Ιουστίνος εξήρε την μοναχική αυταπάρνηση της μακαριστής καθηγουμένης από την αρχή της αποταγής της σε εποχές ιδιαίτερα δύσκολες για την μοναχική ζωή, την πνευματική της συνέπεια, την άριστη συνεργασία της με την τοπική Εκκλησία αλλά και την διπλή ελεημοσύνη, την οποία αφειδώς προσέφερε με την προσευχή για όλους και την υλική ενίσχυση προς τους αδυνάτους όπως και προς άλλες μοναστικές αδελφότητες με μητρική αγάπη. Κατέληξε δε λέγοντας ότι η γερόντισσα Φοίβη ως παρθένος φρονίμη εισήλθε στον νυμφώνα του Κυρίου, ενώ η εξόδιος ακολουθία της δεν είναι τίποτα άλλο από τους οριστικούς γάμους της με τον Ιησού Χριστό.

Ἐκοιμήθη ἐν Κυρίω ὁ πολιός λευίτης καί προϊστάμενος ἐπί πεντηκονταετίαν τοῦ Ἱ. Προσκυνήματος Ὁσίου Ἰωάννη τοῦ Ρώσσου πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Βερνέζος

Με τα αισθήματα της κατ’ άνθρωπον λύπης, αγγέλεται η προς Κύριον εκδημία του αοιδίμου ήδη Πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννου Βερνέζου, διατελέσαντος επί πεντηκονταετία Εφημερίου και Προϊσταμένου του Ι. Προσκυνήματος Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου Νέου Προκοπίου Ευβοίας, κοιμηθέντος το βράδυ της 22ας Ιουλίου 2017, μετά από ολιγόωρη ασθένεια.

Ο μακαριστός π. Ιωάννης, γεννήθηκε το έτος 1939 στον Παγώντα Διρφύων στους κόλπους ευσεβούς οικογενείας, γαλουχήθηκε στην χριστιανική πίστη και ζωή και από μικρή ηλικία είχε τον πόθο του ιερατικού διακονήματος.

Την εκκλησιαστική παιδεία έλαβε στην Εκκλησιαστική Σχολή Λαμίας και συνέχισε τις θεολογικές του σπουδές στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, της οποίας ανεδείχθη πτυχιούχος.

Ενυμφεύθη με την ευγενική και εκλεκτή σύζυγό του Παρασκευή, με την οποία αξιώθηκαν από το Θεό να αποκτήσουν έξι τέκνα, εκ των οποίων ο ένας υιός τους έγινε Ιερεύς και η μία θυγατέρα τους πρεσβυτέρα του Ιερέως συζύγου της.

Χειροτονήθηκε, δια των χειρών του μακαριστού Μητροπολίτου Χαλκίδος κυρού Γρηγορίου (Πλειαθού) Διάκονος στις 21 Μαΐου 1964, στον Μητροπολιτικό Ι. Ναό Αγίου Δημητρίου Χαλκίδος και Πρεσβύτερος στις 9 Απριλίου 1967, στον ίδιο Ιερό Ναό.

Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, Ἐξόδιος Ἀκολουθία καί καῦσις νεκρῶν

 

Ἐν Πειραιεῖ τῆ 15^ῃ/1/2016

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἐξόδιος Ἀκολουθία καί καῦσις νεκρῶν

 

Τυγχάνει γνωστόν ότι ένιοι εντόπιοι κύκλοι του διεθνιστικού περιπαίγματος μη κηδόμενοι της πατροπαραδότου Χριστιανικής παραδόσεως της αμωμήτου ημών πίστεως διεισδύουν εις παν μέσον επικοινωνιακής μορφής και δι’ αυτών εις τας συνειδήσεις του συγχρόνου ανθρώπου, δηλητηριάζουν αυτάς και κλονίζουν τας βάσεις της πίστεως. Ωσαύτως η αδιαφορία περί την πίστι και τας χριστιανικάς παραδόσεις, υπό την επίδρασι των ανωτέρω αποκτά οσημέραι ρίζωμα εις τας ηθικώς ατόνους και θρησκευτικώς καχεκτικάς συνειδήσεις.

Μιά μαρτυρία συμβάντος ἀπό τήν ἐξόδιο ἀκολουθία τοῦ μακαριστοῦ γέροντος Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου

Ο πατήρ Αυγουστίνος και ο Κονίτσης Σεβασιιανός.

ΜΙΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΥΜΒΑΝΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΔΙΟ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

Ἁγιορεῖτες πατέρες, οἱ ὁποῖοι παρέστησαν κατὰ τὴν ἐξόδιον ἀκολουθίαν του μᾶς διαβεβαίωσαν ὅτι ἡ δεξιὰ χεὶρ τοῦ ἁγίου γέροντος Αὐγουστίνου συνεχῶς ἔφευγεν ἀπὸ τὴν θέσιν, ποὺ τὴν ἐτοποθετοῦσαν, ὡσὰν νὰ εὐλογοῦσεν. Τὴν ἐπανέφερον εἰς τὴν θέσιν της, ὅπως τοποθετοῦνται οἱ χεῖρες τῶν νεκρῶν καὶ πάλιν ἔφευγε. Παρ᾿ ὅλον ὅτι εἶχον παρέλθει ἄνω τῶν 50 ὡρῶν, ἐν τούτοις ἡ χείρ του ἦτο ζεστὴ καὶ καθόλου ἄκαμπτος ὡς εἴθισται.

Χρήση τῶν Ψαλμῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης στή Νεκρώσιμη Ἀκολουθία

Εισαγωγή

Ο Απόστολος Παύλος γράφοντας στους Κορινθίους (Β’ Κορ. ς’ 19) αναφέρει: «Το σώμα ημών ναός του εν ημίν Αγίου Πνεύματος εστίν». Κατόπιν τούτου οι Χριστιανοί πιστεύουν ότι μετά θάνατον το σώμα μας είναι προωρισμένο να αναστηθή κατά τη Β’ Παρουσία του Κυρίου, ένδοξο και άφθαρτο (όντας χαριτωμένο), και να ενωθή με την αθάνατη ψυχή. Γι’ αυτό, όχι μόνον δεν έκαιαν το σώμα, όπως οι ειδωλολάτρες, αλλ’ αντίθετα το φρόντιζαν, το έλουαν, το μύρωναν, το έντυναν με καθαρά ενδύματα και το περιτύλισσαν με λευκό σινδόνι. Το τοποθετούσαν σε κλίνη ή φέρετρο) ανοικτό, ώστε να φαίνεται το πρόσωπό του. Το λείψανο τοποθετείται για κάποιο χρόνο εντός της οικίας του. Και στην ωρισμένη ώρα μεταφέρεται στο ναό για την «εξόδιον ακολουθίαν».

Κατά την μεταφορά προς το ναό εψάλλοντο διάφορα «εξόδια άσματα», τα οποία κατά τους πρώτους χρόνους της Εκκλησίας ήσαν κατάλληλοι ψαλμικοί στίχοι (από το βιβλίο Ψαλμοί, της Παλαιάς Διαθήκης).

Ἐκοιμήθη ὁ Γέροντας Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους

Εκοιμήθη χθες 8 Ιουνίου 2014 ο προηγούμενος της Ιεράς Μονής Γρηγορίου του Αγίου Ορους, Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης. Τα τελευταία χρόνια ο γέροντας Γεώργιος ταλαιπωρούνταν με σοβαρά προβλήματα υγείας και για το λόγο αυτό τον περασμένο Μάρτιο αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τα καθήκοντα της ηγουμενίας του.

Τὸ πένθος στὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ τὸ πένθος στὸν κόσμο

…Ὅταν γιὰ πρώτη φορὰ παραβρέθηκα σὲ ἁγιορείτικη κηδεία καὶ μάλιστα γνωστοῦ καὶ σεβαστοῦ μου προσώπου, παραξενεύτηκα γιὰ τὸ ὅτι, καθ’ ὅλη τὴν ἐξόδιο ἀκολουθία καὶ τὴν πρὸς τὸ κοιμητήρι λιτάνευσι καὶ τὴν τῆς ταφῆς κανεὶς δὲν ἔδειχνε ὅτι πενθῆ καὶ κανένα δὲν εἶδα νὰ κλαίη, νὰ δακρύζη, νὰ δείχνη λυπημέος.

Σὲ κάποιες στιγμές, ἀπὸ ἐγκόσμια συνήθεια ὡς φαίνεται, μοῦ ἦρθε αὐθόρμητα κόμπιασμα στὸ λαιμὸ καὶ λίγο ἀκόμα θὰ ξέσπαγα σὲ λυγμοὺς καὶ θὰ καταντοῦσα στὰ ἐπακόλουθά των. Γρήγορα ὅμως κατάλαβα πὼς ὅλοι οἱ κύκλω μου θὰ ἄφηναν τὸν νεκρὸ καὶ θὰ ἔστρεφαν τὰ βλέμματα πρὸς ἐμένα. «Ἔπνιξα» λοιπὸν κι ἐγὼ τὰ πάντα μέσα μου καὶ παρίστανα τὸν ψύχραιμο καὶ λιθοκάρδιο.

Στὴν πρώτη μου μετὰ ταῦτα συνάντησι μὲ τὸν πνευματικό, τοὺς «κατήγγειλα» ὅλους ὡς ἀθεόφοβους, ὡς ἀσυγκίνητους καὶ συλλήβδην ὡς χαλκοσπλάχνους.

«Μακαρία ἡ ὁδός...»

Ὁ Ὅσιος Ἀμβρόσιος τῆς Ὄπτινα

Χαριτωμένος ἦταν ὁ στάρετς ὅταν ἔκανε παρατηρήσεις στήν ζωή του. «Ἐγώ», ἔλεγε, «μέσα στήν πολυκοσμία γεννήθηκα καί μέσα στήν πολυκοσμία ζῶ». Καί πρόσθετε προφητικά: «Ἔτσι καί μέσα στήν πολυκοσμία θά κοιμηθῶ». Πράγματι! Τίς τελευταῖες του ὧρες ἦταν περιστοιχισμένος ἀπό πλῆθος κόσμου. Ἄλλοι μέσα στό κελλί του, ἄλλοι – οἱ περισσότεροι – ἔξω ἀπό τήν πόρτα, ἄλλοι στόν Ναό ὅπου προσεύχονταν γιά τήν ἀνάρρωσί του, ἄλλοι ἐρχόμενοι ἀπό τήν Ὄπτινα καί ἄλλοι ἀπό διάφορες ἀποστάσεις πολλῶν βερστίων.

Στά ξημερώματα τῆς 10ης Ὀκτωβρίου, ἡμέρας Πέμπτης, ὁ στάρετς φαινόταν ἐντελῶς ἐξασθενημένος. Τώρα πιά οὔτε τά μάτια μποροῦσαν ν᾿ ἀτενίζουν ψηλά οὔτε τά χείλη νά ψιθυρίζουν προσευχές, ἐνῶ ὁ σφυγμός του γινόταν ὅλο καί περισσότερο ἀσθενικός. «Ποῦ πηγαίνεις, πάτερ Ἰωσήφ»; ἀκούσθηκαν σέ μιά στιγμή μερικές ἀνησυχητικές ἐρωτήσεις. Ὁ ἐπιστήθιος μαθητής τοῦ π. Ἀμβροσίου ἀναχωροῦσε βιαστικά γιά τήν Σκήτη. Ἐπιστρέφοντας ἀπ᾿ ἐκεῖ κουβαλοῦσε ἕνα δέμα πού περιεῖχε τόν χιτῶνα τῆς κουρᾶς τοῦ στάρετς καί τό πουκάμισο τοῦ στάρετς Μακαρίου. Σ᾿ αὐτό τό δεύτερο πού πολύ τό εὐλαβεῖτο, ὑπῆρχε ἰδιόχειρος ἐπιγραφή τοῦ π. Ἀμβροσίου:

Ἐκοιμήθη ὁ Μητροπολίτης Νικόδημος Γκατζιρούλης. Φωτογραφίες ἀπό τήν ἐξόδιο ἀκολουθία

Την τελευταία του πνοή άφησε το βράδυ της Δευτέρας ο Μητροπολίτης κυρός Νικόδημος Γκατζιρούλης, πρώην Αττικής και Μεγαρίδος, σε ηλικία 86 ετών.
Η εξόδιος ακολουθία του μακαριστού Ιεράρχη τελέστηκε στό Καθολικό τῆς Μονῆς πού τιμάται στού Ἁγίους Πατέρας τῆς Δ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου στον Αυλώνα σήμερα το απόγευμα, στις 6.
Σε έντονα συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα εκατοντάδες πιστοί αποχαιρέτησαν τον μακαριστό Μητροπολίτη κυρό Νικόδημο.

Συγκλονιστική προσλαλιά μιᾶς μάνας κατά τήν ἐξόδιο ἀκολουθία τοῦ 19χρονου γιοῦ της

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΛΑΛΙΑ ΜΙΑΣ ΜΑΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΙΟ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ 19ΧΡΟΝΟΥ ΓΙΟΥ ΤΗΣ

Τον περασμένο Αύγουστο φτερούγισε για τον Ουρανό η αγνή ψυχή του 19χρονου Βασιλείου Δαρδανού, από τον Αλίαρτο Βοιωτίας.

 Ήταν τελευταίος γιός του ευσεβούς Ιερατικού ζεύγους π. Παναγιώτη και Μαργαρίτας, δοκίμασε τον πόνο από τη λεγόμενη επάρατη νόσο λίγο μετά την επιτυχία του στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επί ένα χρόνο φοίτησε στο σχολείο του πόνου και πήρε ομολογουμένως άριστα. Το πτυχίο το πήρε από τα χέρια του αγωνοθέτους Χριστού.

Στη συνέχεια δημοσιεύουμε την προσλαλιά της θεολόγου μητέρας του Μαργαρίτας, κατά την εξόδιο ακολουθία, στην οποία προέστη ο Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας π. Γεώργιος. Η πίστη της θυμίζει μητέρες μαρτύρων και ηρώων.

Είπε, λοιπόν, η ορθόδοξη μάνα τα έξης: