Ὁ Ὅσιος ἐπίσκοπος Κριμαίας Ἀντώνιος(+1 Νοεμβρίου 1942)

Νικολάου Μάννη, εκπαιδευτικού

Ο Γεωργιανός πρίγκιπας Δαυΐδ Αμπασίτζε γεννήθηκε το 1867 στην επαρχία της Τιφλίδας. Το 1891 αποφοίτησε από το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Οδησσού και εισήλθε στη Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου. Το 1891 εκάρη ρασοφόρος μοναχός και έλαβε το όνομα Δημήτριος, ενώ χειροτονήθηκε και Διάκονος. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία Κιέβου το 1896 και χειροτονήθηκε Ιερέας. Αμέσως ανέλαβε θέση Καθηγητή και λίγο αργότερα Επιθεωρητή στο Θεολογικό Σεμινάριο της Τιφλίδας. Εκεί πρωτογνώρισε τον Ιωσήφ Τζουγκασβίλι, γνωστό ως Στάλιν, ως νεαρό τότε σπουδαστή της Θεολογίας, τον οποίο απέβαλε το 1899 εξαιτίας της ανάγνωσης αντιχριστιανικών βιβλίων και διεξαγωγής αθεϊστικής προπαγάνδας μεταξύ των φοιτητών.

Το 1900 έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου και το 1902 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος. Στην χειροτονητήρια ομιλία του είπε μεταξύ άλλων και τα εξής προφητικά: «Η ανάρρηση στον επισκοπικό θρόνο είναι μια προσέγγιση στον Γολγοθά. Αλλά ο Γολγοθάς δεν μπορεί να τρομάξει έναν χριστιανό, που γεννήθηκε για αυτό, επειδή χωρίς το Γολγοθά δεν υπάρχει Ανάσταση»! Το 1915 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο Ταυρίδος και Συμφεροπόλεως. Το 1919 εξελέγη αντιπρόεδρος της Προσωρινής Ανώτερης Εκκλησιαστικής Διοίκησης της Νοτιοανατολικής Ρωσίας, ενώ το 1921, με την πλήρη επικράτηση των Κομμουνιστών, παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στη Μονή της Αγίας Τριάδος στην Θεοδοσία της Ταυρίδος (Κριμαίας).

Το 1923 συνελήφθη από την Γκε-Πε-Ου (GPU), την μυστική αστυνομία των Μπολσεβίκων και το επόμενο έτος απελάθηκε και τελικώς εγκαταστάθηκε στο Κίεβο, στην περίφημη έρημο Κιταέφσκαγια.

Θά φωτιστεῖ ὅποιος θέλει νά φωτιστεῖ καί θά ἁγιασθεῖ ὅποιος θέλει νά ἁγιασθεῖ!»

Πριν από αρκετά χρόνια σε μια επίσκεψή μας στον άγιο πατέρα μας Ιωάννη Καλαΐδη, γνώρισα την μακαριστή Ιωσηφίνα, μια κοπέλα ανάπηρη, γεμάτη όμως από την χάρη του Θεού!

Είχε σπουδάσει θεολογία και αγωνιζόταν, πολύ, πνευματικά. Ο πατήρ Ιωάννης μάλιστα την αγαπούσε πολύ και έλεγε ότι είναι ένας άνθρωπος που αγάπησε την ψυχή της περισσότερο από το σώμα της!

Εκείνη την περίοδο είχα μία απορία σχετικά με την προσευχή «Χριστέ το Φως το Αληθινόν, το φωτίζον και αγιάζον πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον…». Είχαμε συζητήσει λοιπόν με ανθρώπους της Εκκλησίας ότι «το φωτίζον» έχει σχέση με το δώρο της συνειδήσεως που δίνει ο Θεός στον κάθε άνθρωπο που έρχεται στο κόσμο για να ξεχωρίζει το καλό από το κακό.

«Το αγιάζον πάντα άνθρωπον» όμως, έχει σχέση με το άγιο Βάπτισμα και είχα απορία πώς είναι δυνατόν να αγιάζονται όλοι οι άνθρωποι ενώ δεν είναι όλοι βαπτισμένοι ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί.

Είχαμε πάει, εκείνη την χρονιά, για προσκύνημα στην Ι.Μ. Νικητών, όπου υπάρχει η Θαυματουργή εικόνα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, η οποία, την παραμονή της γιορτής, κινείται με θαυμαστό τρόπο και το βλέπουν όλοι οι προσκυνητές!

ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΚΕΛΛΙΩΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ : Ἐπικίνδυνος ἐμμονὴ Ἐπιστασίας καὶ Ἱ.Κοινότητος γιὰ ἔξοδο Ἐφεστίου Εἰκόνος «Ἄξιόν Ἐστιν» ἐν ὄψει ἐκλογῶν.

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 14//27.4.2023.

Ἑβδομάδα τῶν Μυροφόρων.

Ἐπικίνδυνος ἐμμονὴ Ἐπιστασίας καὶ Ἱ.Κοινότητος

γιὰ ἔξοδο Ἐφεστίου Εἰκόνος «Ἄξιόν Ἐστιν»

ἐν ὄψει ἐκλογῶν.

«Ἄριστη σοφία εἶναι

νὰ μὴν ἐνεργεῖ κανεὶς ἐσφαλμένα

στὴν ( ἀ )κατάλληλη εὐκαιρία ποὺ παρουσιάζεται».

( Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας )1

Χριστὸς Ἀνέστῃ

Ἀληθῶς Ἀνέστῃ

Πρὸ ἡμερῶν, τὸ Σάββατο 9//22 Ἀπριλίου τρέχοντος ἔτους, ἀνακοινώθηκε ἡ διάλυση τῆς Βουλῆς, ἐνῶ ἡ βουλὴ ( ἡ θέληση ) τῆς Ἐπιστασίας καὶ τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος ἐπιμένει σκανδαλωδῶς στὴν ἀπόφαση τῆς ἐξόδου τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος ἐκτὸς Ἁγίου Ὄρους- χωρὶς ἰδιαίτερα ἐπείγοντα ἀποχρῶντα λόγον- καί συγκεκριμένα στὴν Ἀθήνα ἀπὸ 3 – 15 Μαΐου (νέο ἡμερολόγιο), σὲ προεκλογική περίοδο, γεγονός ἀπαράδεκτο ἕως βλάσφημο… Νὰ ἐργαλειοποιεῖται κάθε τί ἱερὸ καὶ ὅσιο τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ ἐν γένει τῆς Ὀρθοδοξίας-Ρωμηοσύνης γιὰ κοσμικοὺς λόγους ….στήριξη πολιτικοῦ συστήματος, πολιτικῶν κομμάτων διαφόρων χρωμάτων καὶ τοποθετήσεων….

Γιατί τόση σπουδή; Ποιά «ἰδανικὴ»2 συγκυρία εἶναι αὐτή, ἡ ὁποία διασφαλίζει τὴν ὁμαλὴ διαμονὴ τῆς Σεπτῆς Εἰκόνος στὸ κέντρο τῆς πολιτικῆς ἀντιπαλότητας, τῶν πολιτικῶν διεργασιῶν, ζυμώσεων καί διαξιφισμῶν ; Ποιὲς τιμὲς «ἀρχηγοῦ κράτους» θὰ Τῆς ἀποδωθοῦν, ἀφοῦ δὲν θά ὑπάρχει κυβέρνηση ; Ὦ τῆς ἀφροσύνης !!!

Ποιός θὰ εἶναι αὐτὸς ποὺ θὰ Τὴν ὑποδεχθεῖ ; Ἡ δεδηλωμένη ἄθεος πρόεδρος Σακελλαροπούλου; Ὁποῖος εὐτελισμός!! Τί θὰ πεῖτε «σ’ αὐτοὺς ποὺ καταχλευάζουν τὰ δικά μας»3 καὶ μάλιστα αὐτὴν τὴν τόσο τεταμένη περίοδο ; Ἀφοῦ ἀπαγορεύονται τὸ προεκλογικὸ αὐτὸ διάστημα οἱ συγκεντρώσεις, οἱ πιστοὶ δὲν θὰ ἐμποδιστοῦν νὰ παρίστανται στὴν ἐκεῖ ἔλευσὴ Της ; Ἐξορίσθηκε ἡ σωφροσύνη ;

Ρήσεις καί Διηγήσεις Ἁγίου Παϊσίου (με-μθ). Ἀπό τήν Ἀσκητική καί Ἠσυχαστική Ἁγιορείτικη Παράδοση

με’

«Νά ἐ­νερ­γῆ κα­νείς σύμ­φω­να μέ τήν πνευ­μα­τι­κή του κα­τά­στα­ση. Νά κά­νη δη­λα­δή πράγ­μα­τα πού ἀν­τα­πο­κρί­νον­ται στήν πνευ­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση πού βρί­σκε­ται». (Νά μήν ὑ­περ­βα­ί­νη τά πνευ­μα­τι­κά του μέ­τρα).

μς’

«Τήν ἡ­μέ­ρα νά κά­νης ὅ­,τι ἔ­κα­νε ὁ Μέ­γας Ἀν­τώ­νιος. Λί­γο ἐρ­γό­χει­ρο, λί­γη προ­σευ­χή. Τή νύ­χτα λί­γη με­λέ­τη καί εὐ­χή. Ἡ λί­γη καί δυ­να­τή με­λέ­τη πο­λύ βο­η­θᾶ».

μζ’

«Πρέ­πει νά σκέ­φτε­ται ὁ ἄν­θρω­πος τίς εὐ­ερ­γε­σί­ες τοῦ Θε­οῦ καί τήν δι­κή του ἀ­χα­ρι­στί­α, καί νά ζη­τᾶ μέ συν­τρι­βή τό ἔ­λε­ος τοῦ Θε­οῦ. Ἀπ᾿ ὅ­λα νά παίρ­νη κα­νε­ίς ἀ­φορ­μές νά εὐ­χα­ρι­στῆ καί νά δο­ξο­λο­γῆ τόν Θε­ό».

Ἀριστείδης Δασκαλάκης: Καλόν φέρουσι καρπὸν οἱ σεμνοὶ τρόποι. (Μένανδρος)

Γράφει ὁ Ἀριστείδης Δασκαλάκης

Τραγελαφική, ἡ θεατρικὴ παρουσία ἀλλόκοτων ρασοφόρων, ποὺ πλημμυρισμένοι "χαρὰ" καί ἀνείπωτη εὐφροσύνη, γίνονται πρωταγωνιστὲς μιᾶς οἱονεὶ καρναβαλικῆς παράστασης, σὲ μιὰ ἀπὸ τίς πιὸ ἱερὲς στιγμὲς τοῦ Ὀρθόδοξου ἡμερολογιακοῦ ἔτους.

Ἀκοῦμε «Ἀνάστα, ὁ Θεός, κρῖνον τὴν γῆν, ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι.».

Πρώτη Ἀνάσταση Μεγάλο Σάββατο πρωί. Καὶ ὁ σκανδαλισμὸς πρὸ τῶν πυλῶν.

Κληρικοὶ ποὺ ξεπετάγονται ἀπότομα κι ἐκρηκτικὰ μέσα ἀπ᾿ τὴν Ὡραία Πύλη, χοροπηδῶντας σὰν ἀμνοερίφια καὶ κραδαίνοντας τὸ πανέρι μὲ τὰ βάγια ἢ τίς δάφνες πάνω ἀπ᾿ τὰ κεφάλια τῶν πιστῶν.

Ἄλλοι πάλι εἶπαν νὰ κερδίσουν τὴν πρώτη θέση στὰ charts, μπαινοβγαίνοντας μὲ πατίνια σκορπῶντας τὰ ἄνθη πέρα δῶθε. Κι ἂν κάποιος εὐλαβὴς τολμήσει καὶ σκύψει νὰ μαζέψει καμιὰ δάφνη, μπορεῖ νὰ βρεθεῖ μὲ πατημένο δάχτυλο ἀπὸ τροχό.

Ἡ πρώτη Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, ὄντως συνοδεύεται σὲ πολλὲς ἐκκλησίες ἀπὸ τὸ χτύπημα τῶν στασιδιῶν.

Ἔθιμο ποὺ παραπέμπει στὸ Χριστὸ ποὺ μὲ τὴν Ἀνάστασή του, σπάει τὰ δεσμὰ τοῦ Ἅδη καὶ τοῦ Θανάτου, ἐνῶ τὴν ἴδια ὥρα σεισμὸς ταρακούνησε συθέμελα τὴ γῆ.

Ἔθιμο, ὄχι Κανόνας τῆς ἐκκλησίας. Οὔτε δόγμα.

Λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ ὄχι μόνο νὰ χτυποῦν στασίδια, ἀλλὰ μόνο βαριοποῦλες δὲν ἔκαναν χρήση, νὰ γκρεμίζουν ντουβάρια, στασίδια ἀλλὰ καὶ τὴν ἴδια τὴν Ἁγία Πρόθεση.

3 Μαΐου. Τιμοθέου καὶ Μαύρας μαρτύρων (†283). Πέτρου ἀρχιεπισκόπου Ἄργους (†950), Οἰκουμενίου ἐπισκ. Τρίκκης, Θεοφάνους Περιθεωρίου (ιδ ́ αἰ.). Ξενίας παρθενομάρτυρος. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετ. γ΄ ἐβδ. Πράξ. (Πρξ. η΄ 18-25).

Πραξ. 8,18         ἰδὼν δὲ ὁ Σίμων ὅτι διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων δίδοται τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, προσήνεγκεν αὐτοῖς χρήματα

Πραξ. 8,18               Οταν όμως ο Σιμων είδε ότι με την επίθεσιν των χειρών των Αποστόλων μετεδίδοντο τα θαυμαστά χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, επρόσφερε εις αυτούς χρήματα

Πραξ. 8,19         λέγων· δότε κἀμοὶ τὴν ἐξουσίαν ταύτην, ἵνα ᾧ ἐὰν ἐπιθῶ τὰς χεῖρας λαμβάνῃ Πνεῦμα Ἅγιον.

Πραξ. 8,19               λέγων· “δώστε και εις εμέ αυτήν την εξουσίαν, ώστε εις οποιανδήποτε βάλω επάνω τα χέρια, να παίρνη Πνεύμα Αγιον”.

Ἅγιος Πορφύριος: «Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέν πολιτικοποιεῖται καί πολύ περισσότερο δέν κομματικοποιεῖται»

Γέροντας Πορφύριος

– Τί θά ψηφίσουμε, Γέροντα;

Ρώτησε κάποιος τόν Γέροντα, τί πρέπει νά ψηφίσει στίς βουλευτικές ἐκλογές. Κι ἐκεῖνος τοῦ ἀπήντησε παραβολικά: «Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι σάν τήν κλώσσα: Κάτω ἀπό τά φτερά τῆς σκεπάζει καί ἄσπρα πουλάκια καί μαῦρα πουλάκια».

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέν πολιτικοποιεῖται καί πολύ περισσότερο δέν κομματικοποιεῖται. Σκεπάζει μέ τήν ἀγάπη ὅλους, χωρίς νά ταυτίζεται μέ φατρίες.

Κάποτε ὁ Γέροντας μέ ρώτησε πῶς πᾶνε τά πολιτικά πράγματα. Τοῦ ἀπήντησα ὅτι γενικά...

δέν πᾶνε καλά. Κι ὁ Γέροντας εἶπε: «Τί νά σού κάνουν οἱ πολιτικοί;

Λόγος περί νήψεως, ἀρετῆς, καί καρδιακῆς προσευχῆς

ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ

11. «Δε θα μπει στη βασιλεία των ουρανών καθένας που με λέει Κύριε, Κύριε, αλλ’ όποιος κάνει το θέλημα του Πατέρα μου»(3). Θέλημα του Πατέρα είναι: «Σεις που αγαπάτε το Θεό να μισείτε τα πονηρά»(4). Λοιπόν, μαζί με την ευχή του Ιησού Χριστού, ας μισήσομε και τους πονηρούς λογισμούς και να, πράξαμε το θέλημα του Θεού.

Άγιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος

________________________________

Απόσπασμα απο: ”Προς το Θεόδουλο, λόγος περί νήψεως και αρετής, χωρισμένος σε 203 κεφάλαια (τα λεγόμενα αντιρρητικά και ευκτικά).” Πηγή: greekdownloads.wordpress.com

https://enromiosini.gr/arthrografia/logos-peri-nipseos-aretis/

πηγή

Περὶ τῆς ἐξουσίας στὴν ἐκκλησία: Συνέντευξη μὲ τὸν π. Ἰωάννη Δρoγγίτη (Μέρος B΄)

 Μέρος Α’ ΕΔΩ

-https://www.youtube.com/watch?v=h63YzsiWL4I Ἀρωγή Ι.Α.
-https://www.youtube.com/watch?v=S1YyPEKPwKA The Orthodox Ethos

https://tasthyras.wordpress.com/2023/04/21/περι-της-εξουσιας-στην-εκκλησια-συνεν/

«Ἡ παραστρατημένη καί ἡ Γερόντισσα Γαλακτία»

«Ἡ παραστρατημένη καί ἡ Γερόντισσα Γαλακτία»

Του Αρχιμανδρίτου Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος της Ιεράς Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας

Πολλά περιστατικά από την ένθεη ζωή της Γερόντισσας Γαλακτίας έχουν διασωθεί και προωθήθηκαν κατά καιρούς στις στήλες της δημοσιότητας. Επιθυμώ να αναφερθώ σε ένα, που δείχνει την μητρότητα και την στοργή της, την ασυνθηκολόγητη μάχη της εναντίον της αμαρτίας αλλά και την μεταποιητική φροντίδα της σε κάθε συντετριμμένο αμαρτωλό. Αληθινά, έτρεφε τέτοια αγάπη σε ανθρώπους που ήταν θύματα των Αδαμιαίων μας κληροδοτημάτων και της επήρειας του διαβόλου, ώστε έδινε την εντύπωση ότι όσους η κοινωνία ήταν έτοιμη να τους κλείσει στη φυλακή λόγω οξείας παραβατικότητας και ανάρμοστης διαγωγής, εκείνη τους καταχωρούσε ευχαρίστως στην «φυλακή» της καρδιάς της, προκειμένου να τους χαρίσει την πραγματική ελευθερία…

Πολλά τα περιστατικά… Θα αναφερθώ στην περίπτωση μιας παραστρατημένης που συγκέντρωνε πάνω της τις λοξές ματιές του «αμίαντου» κοινωνικού περίγυρου και την απαρέσκεια των ναρκισσιστών της τελειότητας. Δεν θα αναφέρω τόπο διαμονής, ηλικία, όνομα και οικογενειακά χαρακτηριστικά, γιατί σκοπός μου δεν είναι να καταδείξω πρόσωπα αλλά να διαζωγραφίσω το μέγεθος της αγάπης του Θεού, που αισθητοποιείται μέσω των ενσάρκων φορέων της παρουσίας Του, που είναι οι Άγιοι της Εκκλησίας μας…

Ήταν μια νεαρή γυναίκα με πολύπλαγκτη βιοτή από τα παιδικά της χρόνια. Ζούσε μέσα στην ορφάνια, την φτώχια, την κακουχία, την στέρηση, του καθημερινού βιοποριστικού έργου την οδύνη, αρκετών ανθρώπων την βαρβαρότητα, των πλουσίων τη βλοσυρότητα, των αφεντάδων την κακοήθεια και φυσικά των συγγενών και φίλων την λησμοσύνη…

Πόσα τέτοια νέα παιδιά που στερούνται τα προς το ζην, δεν θυματοποιούνται ποικιλοτρόπως από «σαρκοβόρα» και απάνθρωπα αφεντικά και αδυνατούν να αποσπασθούν από τον εκμαυλισμό και την εκμετάλλευση των προαγωγών τους!

«Πῆγες σέ τόσους γιατρούς καί δέν ἔγινες καλά.Έλα στό σπίτι μου στή Μυτιλήνη».

«Ὀσιολογιωτάτη Ἡγουμένη Εὐγενία

Θὰ ἤθελα κι ἐγὼ νὰ σᾶς ὁμολογήσω τὸ μεγάλο θαῦμα τῶν Ἁγίων Ραφαήλ, Νικολάου καὶ Εἰρήνης στὸν σύζυγό μου Βασίλειο.

Ἕνα πρωὶ σηκώθηκε νὰ πάει στὴν ἐργασία του καὶ ξαφνικὰ λιποθύμησε. Τὸν μεταφέραμε μὲ τὸ πρώτων βοηθειῶν στὸ Νοσοκομεῖο καὶ ἀπὸ τότε ἄρχισαν τὰ βάσανά μας. Οἱ γιατροὶ δὲν τοῦ βρῆκαν τίποτα, δὲν μπόρεσαν νὰ κάνουν διάγνωση. Ἔμεινε λίγες μέρες στὸ σπίτι καὶ ξαναπῆγε στὴν ἐργασία του. Ἄρχισαν πάλι οἱ λιποθυμίες, εἶχε συνέχεια ζαλάδες. Ἦταν ἄρρωστος καὶ μελαγχολικὸς γιὰ δύο ὁλόκληρα χρόνια. Πίστευε στὸν Θεό, ἀλλὰ εἶχε κάποιες ἀμφιβολίες γιὰ τὰ θαύματα.

Μία μέρα του ἔδωσα ἕνα βιβλίο σας Ἁγία Ἡγουμένη μὲ θαύματα τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ. Ἕνα βράδυ, στὶς 2 ἡ ὥρα μετὰ τὰ μεσάνυχτα, σηκώθηκε ξαφνικὰ καὶ ἔτρεξε στὸ ἄλλο δωμάτιο ὅπου εἶχα πολλὰ ἀπὸ τὰ ὑπέροχα βιβλία σας Ἁγία Μητέρα. Βρῆκε τὸ βιβλίο ποὺ εἶχε διαβάσει, τὸ πῆρε στὴν ἀγκαλιά του καὶ κοιμήθηκε. Τὴν ἑπομένη ἡμέρα τὸν ρώτησα νὰ μοῦ πεὶ τί συνέβῃ ἐκεῖνο τὸ βράδυ καὶ ἐκεῖνος γεμᾶτος συγκίνηση μοῦ εἶπε ὅτι εἶδε ὁλοζώντανο τὸν Ἅγιο Ραφαὴλ ὅπως ἦταν στὸ ἐξώφυλλο τοῦ βιβλίου σας καὶ τοῦ εἶπε νὰ ἔλθει στὸ Ἰατρεῖο Του σὲ σαράντα μέρες, νὰ κατέβει τὴ σκάλα καὶ νὰ βάλει ἀπὸ τὸ φάρμακό Τοῦ καὶ θὰ γιατρευτεῖ.

«Πῆγες σὲ τόσους γιατρούς» του εἶπε, «καὶ δὲν ἔγινες καλά. Ἔλα τώρα κοντά μου, ἔλα στὸ σπίτι μου στὴ Μυτιλήνη».

Ποιά ἡ διαφορά ἰθαγένειας ἀπό τήν ὑπηκοότητα;

σ.σ. Η πρωτοτυπία να συγχέεται η ιθαγένεια με την υπηκοότητα δεν υπάρχει σε κανένα άλλο κράτος εκτός από την Ελλάδα. Η ισχυρή Ελληνορθόδοξη ταυτότητα και τα πανανθρώπινα μηνύματα που κρύβει μέσα της απειλεί ευθέως την νέα αταξία που θέλει να εγκαταστήσει ο διάβολος. Γι’ αυτό και τα ανθελληνικά και αντίχριστα σκύβαλα που, λόγω των αμαρτιών μας, επιτρέπει ο Θεός να αναρριχηθούν σε θέσεις εξουσίας, κάνουν τα πάντα να ξεφτιλίσουν και να αποδομήσουν οποιαδήποτε αναφορά στην εθνική μας ταυτότητα. Ξηλώνουν την Ορθόδοξη Πίστη μας, ξηλώνουν την Γλώσσα την Ελληνική. Παραχαράσσουν και πουλάνε την Ιστορία μας. Διώχνουν τα παιδιά μας σε ξένους τόπους και ανοίγουν τις πόρτες σε αλλόδοξους και αλλόφυλους. Δωρίζουν την Ελληνική Σημαία σε παιδιά παράνομων εισβολέων και Την πετάνε σα να είναι σκουπίδι κατά την ανάδειξη «μνημείων»! Την δε ιθαγένεια την υποβαθμίζουν στο επίπεδο της υπηκοότητας για να την «δωρίσουν» μετά δεξιά και αριστερά σα να είναι ιδιοκτησία τους. Είρωνες και ψεύτες, αδίστακτα παχύδερμα δεξιοί και αριστεροί μειοδότες, αν μπορούσαν να μας αφανίσουν με το πάτημα ενός κουμπιού θα το έκαναν.

Υπηκοότητα: ο νομικός και πολιτικός δεσμός που συνδέει το άτομο ως πολίτη ενός κράτους με το κράτος αυτό!

Ιθαγένεια: ο νομικός και πολιτικός δεσμός που συνδέει το άτομο ως πολίτη με το κράτος στο οποίο ανήκει!

Συνειδητοποιείτε την διαφορά μεταξύ των 2 όρων;

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης: Ὁ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΩΣ ΔΡΑΚΟΝΤΟΚΤΟΝΟΣ. Οἱ δράκοντες τοῦ Ὑλισμοῦ καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

1. Ὁ Ἅγιος Γεώργιος καὶ οἱ συναθλητές του

Στοὺς πιὸ δημοφιλεῖς Ἁγίους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων χριστιανικῶν κοινοτήτων, ἀνήκει ὁ Μεγαλομάρτυς Ἅγιος Γεώργιος. Ἀκόμη καὶ οἱ Μουσουλμάνοι τὸν τιμοῦν καὶ τὸν σέβονται, λόγῳ τῶν πολλῶν καὶ ἐκπληκτικῶν θαυμάτων ποὺ ἐπιτελεῖ. Μέσῳ αὐτῶν τῶν θαυμάτων ἄλλωστε, ὅταν ζοῦσε, προσείλκυσε στὸν Χριστιανισμὸ πλῆθος εἰδωλολατρῶν, ἀκόμη καὶ ἐπισήμων προσώπων, ὅπως τῆς συζύγου τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ, τῆς βασίλισσας Ἀλεξάνδρας, τῶν στρατηγῶν Ἀνατολίου καὶ Πρωτολέοντος, τοῦ μεγάλου μάγου Ἀθανασίου καὶ ἄλλων. Τοὺς δύο στρατηγοὺς τοὺς ἀποκεφάλισε ἀμέσως ὁ Διοκλητιανός, ἐπειδὴ μετὰ τὴν θαυμαστὴ διάσωση τοῦ Γεωργίου ἀπὸ τὸ φοβερὸ βασανιστήριο τοῦ τροχοῦ, ποὺ εἶχε κομματιάσει τὸ σῶμα του, βρέθηκε ἀρτιμελὴς καὶ ὑγιέστατος, πρᾶγμα ποὺ τοὺς ἔπεισε νὰ ὁμολογήσουν ὅτι ὁ Θεὸς τοῦ Γεωργίου εἶναι ὁ ἀληθινὸς Θεός.

Τὸ ἴδιο συνέβη καὶ μὲ τὸν μάγο Ἀθανάσιο, ὁ ὁποῖος διεπίστωσε ὅτι τὰ δύο μαγικὰ ὑγρὰ ποὺ ὑποχρέωσαν νὰ πιεῖ ὁ Ἅγιος Γεώργιος μὲ διπλὸ σκοπό, ἢ νὰ ἀλλάξει τὴν πίστη του καὶ νὰ προσκυνήσει τὰ εἴδωλα ἤ νὰ πεθάνει ἀπὸ τὸ δεύτερο, ὡς ἰσχυρὸ δηλητήριο, ἔχασαν τὴν μαγική τους δύναμη, μπροστὰ στὴν δύναμη τοῦ Χριστοῦ, ποὺ προστάτευε τὸν Ἅγιο. Ὅταν μάλιστα ὁ μάγος Ἀθανάσιος ἔκπληκτος εἶδε τὸν Ἅγιο Γεώργιο νὰ ἀνασταίνει νεκρό, πρᾶγμα ποὺ τὸ θεωροῦσαν ὅλοι ἀδύνατο, καὶ κανένας μάγος δὲν κατάφερε ποτὲ παρόμοιο θαῦμα, ὁμολόγησε τὴν ἀδυναμία τῆς μαγικῆς του τέχνης καὶ τῶν εἰδωλολατρικῶν ψεύτικων θεῶν, ποὺ ἐπεκαλεῖτο, καὶ ἐπίστευσε στὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ, μὲ συνέπεια νὰ ἀποκεφαλίσει καὶ αὐτὸν ὁ Διοκλητιανός.

Τὴν ἴδια τύχη εἶχε και ὁ γλυκὺς καὶ πτωχὸς γεωργὸς Γλυκέριος, ὁ ὁποῖος ἔχασε ἀπὸ ξαφνικὸ θάνατο ἕνα ἀπὸ τὰ δύο βόδια, μὲ τὰ ὁποῖα ὄργωνε τὰ χωράφια του, καὶ ἀπελπισμένος ζήτησε ἀπὸ τὸν φιλόπτωχο φυλακισμένο Ἅγιο νὰ τὸν βοηθήσει. Ἐκεῖνος τὸν λυπήθηκε καὶ τοῦ εἶπε νὰ ἐπιστρέψει στὸ χωράφι του καὶ θὰ βρεῖ ζωντανὸ τὸ ζῶο του, ὅπως καὶ ἔγινε, μὲ συνέπεια καὶ ὁ Γλυκέριος νὰ ὁμολογήσει τὴν πίστη του στὸν Χριστὸ καὶ νὰ ἀποκεφαλισθεῖ ἀμέσως ἀπὸ τὸν ἀμετανόητο καὶ ἀπάνθρωπο διώκτη τῶν Χριστιανῶν, τὸν Διοκλητιανό, ποὺ ἀντὶ νὰ πλήξει τὴν Ἐκκλησία, ὅπως ἤθελε, τὴν ἐνίσχυσε καὶ τὴν ἐκόσμησε μὲ πλῆθος μαρτύρων κατὰ τὴν διάρκεια τῆς αἱματοβαμμένης εἰκοσαετοῦς βασιλείας του (284-305).

Εἶναι οἱ Ἅγιοί μας “Πανταχοῦ παρόντες”;

Από τον Μέγα Βασίλειο μαθαίνουμε ότι οι Άγιοι «πανταχού προφθάνουν, όχι όμως κατά φύσιν και ουσία».Σε πολλά μέρη μπορούν να βρίσκονται τα πνεύματα και οι ψυχές των Αγίων, γι’ αυτό και ενεργούν ταυτόχρονα με διάφορους τρόπους και σε διάφορους τόπους, διά της Θείας Χάριτος.

Άγιοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών!

«Αι των Αγίων ψυχαί πανταχού ορώσι και ενεργούσιν», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Μέγας Βασίλιεος.