π. Ἰωάννης Δρογγίτης: Ἔμφυλη βιβλικὴ ἀνθρωπολογία ἢ ἔκ- φυλη ψυχικὴ διαταραχή;

 

 

https://ethnegersis.blogspot.com/2024/02/blog-post_608.html

Περὶ τῆς ἐξουσίας στὴν ἐκκλησία: Συνέντευξη μὲ τὸν π. Ἰωάννη Δρoγγίτη (Μέρος B΄)

 Μέρος Α’ ΕΔΩ

-https://www.youtube.com/watch?v=h63YzsiWL4I Ἀρωγή Ι.Α.
-https://www.youtube.com/watch?v=S1YyPEKPwKA The Orthodox Ethos

https://tasthyras.wordpress.com/2023/04/21/περι-της-εξουσιας-στην-εκκλησια-συνεν/

Ὁ Χριστὸς γιὰ τὴν ὁμοφυλοφιλία, π. Ἰωάννης Δρογγίτης. (βίντεο)

 

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὑπάρχουν πάρα πολλοὶ λόγοι νὰ εἶναι κανεὶς λυπημένος σήμερα καὶ τὸ παράδοξο εἶναι, ὅτι ἐνῶ ὑπάρχουν αὐτοὶ καὶ πολεμοῦν τὴν ψυχή μας διαρκῶς, ἐμεῖς παραμένουμε χαρούμενοι. Δηλαδή, μέσα σὲ αὐτὴ τὴ θύελλα ποὺ ἔχει ξεσπάσει, οἱ πιστοὶ ἔχουν τὴ χαρὰ τοῦ Χριστοῦ μέσα τους. Καὶ εἶναι ἀλήθεια αὐτό, δὲν εἶναι μία προσπάθεια τοῦ μυαλοῦ μας, μία αὐθυποβολὴ ἀλλὰ εἶναι μία πραγματικότητα. Καὶ ἐνῶ ὑπάρχουν τόσες ἑστίες λύπης καὶ τόσες ἀφορμές, πράγματα ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ τὰ καταπιεῖ κανείς, ἡ ἰσορροπία ποὺ ἔχουν τὰ μέλη.... τῆς Ἐκκλησίας εἶναι θαυμαστή.

Ἐκτὸς ἀπὸ ἐκείνους ποὺ δὲν καταλαβαίνουν τί γίνεται καθόλου οὔτε ἐμεῖς καταλαβαίνουμε ἀκριβῶς ἀλλὰ λίγο −νομίζω κάτι μπορεῖ νὰ ἀντιληφθεῖ κανεὶς− δὲν εἶναι εὔκολο νὰ καταπιεῖς αὐτοὺς τοὺς θανάτους. Ἐγὼ δὲν μπορῶ νὰ τοὺς καταπιῶ, προσπαθῶ νὰ τὸ ἐντάξω μέσα μου, νὰ τὸ βάλω στὴ θέση του. Καὶ ἐγὼ ἀπορῶ μὲ τοὺς ἀνθρώπους καὶ μὲ τοὺς πιστοὺς οἱ ὁποῖοι ἀπέχουν οἱ ἴδιοι ἀπὸ τὴν προσευχὴ ἢ ἀπὸ τὴν πολὺ συχνὴ Θεία Λειτουργία ἢ τὴν μετοχή τους στὰ μυστήρια. Ἀπορῶ πῶς μποροῦν καὶ ἰσορροποῦν τὰ πράγματα μέσα τους καὶ πῶς ἑρμηνεύουν καὶ πῶς τοποθετοῦν τέτοια πράγματα. Τόσοι θάνατοι. Ξαφνικοὶ! Καὶ τόση σιωπὴ ἀδικαιολόγητη. Πῶς νὰ τὴν καταπιεῖς; Πῶς νὰ ἐντάξεις τὴ φράση: «τὰ ἐμβόλια εἶναι εὐλογία»; Δὲν περνοῦν αὐτά. Δὲν ἔχει περάσει αὐτό. Τίποτα δὲν περνάει. Φαίνεται σὰν νὰ εἶναι κάποιος μεταμφιεσμένος δαίμονας, σὲ ἕνα καρναβάλι ἂς ποῦμε, στὸ ὁποῖο συμμετέχει ὁ ἑλληνικὸς λαός. Ἂς ποῦμε αὐτὸ ποὺ μᾶς ἀφορᾶ. Καί, βέβαια, ὅλοι οἱ λαοί.

Ἔρχεται λοιπόν μία ἡμέρα Κυρίου γιά ἐκεῖνον πού διακηρύττει τήν ἁμαρτία του χωρίς νά ντρέπεται.

Έρχεται λοιπόν μία ημέρα Κυρίου σε κάθε υπερήφανο άνθρωπο και σε κάθε κοινωνία,σε κάθε λαό και κάθε έθνος, ο οποίος αρνείται το θέλημα του Θεού και κινείται μάλιστα αλαζονικά και εμφανίζει την αμαρτία του και την διακηρύττει χωρίς να ντρέπεται.

Ο καθένας μπορεί να καταλάβει τα λάθη του, όπως θα λέγαμε με μία κοσμική ορολογία, προσπαθεί να τα κρύψει.Όμως οι κοινωνίες τόσο έχουν εκτραχυνθει, όπου δείχνουν τις αμαρτίες τους και τις προβάλουν. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό μιας πόλεως και της Ιερουσαλήμ τότε, η οποία οδεύει προς την καταστροφή.

Αυτή λοιπόν, θα εγκαταλειφθεί, όπως λέει ο Κύριος.

Θα εγκαταλειφθει γενικά οποιοσδήποτε, κάθε κοινωνία, όπως και κάθε πρόσωπο εγκαταλείπεται, όταν έχει αυτή την στάση.

Ἀνώμαλες καταστάσεις καὶ ἄθεσμες βαπτίσεις στὴν αὐλὴ τῆς Ἐκκλησίας.Π. Ἰωάννης Δρογγίτης

 Ἀνώμαλες καταστάσεις καὶ ἄθεσμες βαπτίσεις στὴν αὐλὴ τῆς Ἐκκλησίας

Ὀρθόδοξος καὶ ρωσικὸς ρεαλισμὸς.

Ο π. Ιωάννης Δρογγίτης απαντά σε ερωτήσεις.

Ερ.: Αυτό που ήθελα να ρωτήσω, πάτερ, είναι γιατί αυτός ο πόλεμος τώρα και γιατί αυτός ο πόλεμος έτσι, που θυμίζει τα γεγονότα στη Γιουγκοσλαβία και ο τρόπος που διεξήχθη τότε ο πόλεμος. Από τότε δεν έχουμε ξαναδεί στην Ευρώπη μια τέτοια πολεμική σύρραξη. Αυτό, γιατί τώρα και γιατί έτσι;

Π.Ι.: Δεν ξέρω πώς να στο πω αυτό που ρωτάς, μπορώ να πω το εξής όμως, ότι ο πόλεμος αυτός είναι ένας πόλεμος δυστυχώς αναπόφευκτος. Δεν ξέρω ποιος πολεμάει ποιον. Ή μάλλον μπορώ, έχω μια γνώμη για το ποιος πολεμάει ποιον. Σίγουρα δεν νομίζω ότι πολεμάει η Ρωσία την Ουκρανία. Αυτό μπορώ να το πω. Ο πόλεμος είναι γενικευμένος. Αν μας ενδιαφέρει να μάθουμε για τον πόλεμο θα έπρεπε να βλέπουμε τόσο καιρό ότι ζούμε σε έναν πόλεμο γενικευμένο. Επομένως το ερώτημά μας θα πρέπει να ξεκινήσει από την αντίληψη ότι ούτως ή άλλως ζούμε σε πόλεμο και ότι αυτό που συμβαίνει είναι μια ειδική φάση αυτού του πολέμου που θα μπορούσε να γίνει τώρα, θα μπορούσε να γίνει [….] Η μυστική Ιστορία του κόσμου γίνεται σε άλλα δωμάτια στα οποία εμείς δε συμμετέχουμε.

Ξέρουμε όμως ότι αυτός ο πόλεμος ήταν σχεδόν αναπόφευκτος, ήταν προγραμματισμένος. Το ίδιο το Ουκρανικό κράτος δημιουργήθηκε για να πολεμήσει τη Ρωσία. Έτσι δημιουργήθηκε. Και έδωσαν υπόσχεση οι στρατιωτικοί ότι θα πολεμήσουν τη Ρωσία. Τον έχουν δώσει από το ’90. Τους υποχρέωσαν. Επομένως, δηλαδή ο πόλεμος θα γινόταν. Θα γινόταν γιατί το Ουκρανικό κράτος είναι ένα κράτος-μαριονέττα. Δημιουργήθηκε γι’ αυτό. Δημιουργήθηκε για να πολεμήσει τη Ρωσία. Και είναι ας πούμε ένα θέατρο σκιών αυτό. Θα συνέβαινε αυτό ούτως ή άλλως με τον άλφα ή βήτα τρόπο. Δε θα συνέβαινε αν η Ουκρανία είχε επίγνωση, ας πούμε, της Ιστορίας της – οι άνθρωποι είχαν, παρασύρθηκαν οι καημένοι. Ο Ουκρανικός λαός δεν είναι ένας λαός ο οποίος ξαφνικά έγινε αυτό που βλέπουμε. Και ούτε και ξέρουμε πόσοι παραμένουν σε αυτή την ιδεολογία. Τέλος πάντων είναι πολλά που μπορεί να πει κανείς αλλά από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε.

Αυτό λοιπόν είναι ένα κράτος που στήθηκε ακριβώς από τη νέα τάξη πραγμάτων για να χτυπήσει τη Ρωσία την οποία μισεί. Νόμιζε ότι τελείωσε με τη Ρωσία, προσπάθησε να κάνει ένα τελειωτικό χτύπημα, δεν πρόλαβε να το κάνει γιατί βγήκε αυτός ο άνθρωπος, νομίζω ως άγγελος, για το ρωσικό λαό – ο Πούτιν εννοώ – και απέτρεψε αυτήν την καταστροφή. Η χώρα είχε διαλυθεί. Περίμεναν απλώς το χτύπημα της σκανδάλης. Εκεί ακριβώς στο χτύπημα της σκανδάλης εμφανίστηκε αυτός ο άνθρωπος.

Ὀρθόδοξος καὶ ρωσικὸς ρεαλισμὸς

 (144) Ὀρθόδοξος καὶ ρωσικὸς ρεαλισμὸς - YouTube

Στό μόνιμο θαῦμα, ἡ μάσκα δηλώνει δισταγμό, ἀκόμη καί ἀπιστία. π. Ἰωάννης Δρογγίτης

 Στο μόνιμο θαύμα, η μάσκα δηλώνει δισταγμό, ακόμη και απιστία. π. Ιωάννης Δρογγίτης

Γυρίστε πίσω ὅσοι κάνατε τό ...π. Ἰωάννης Δρογγίτης

 Γυρίστε πίσω όσοι κάνατε το emβ@λι@ π. Ιωάννης Δρογγίτης

Ἐμ-βολὴ πονηρὰ στὸ κατ’ εἰκόνα.

Ὁ π.Ἰωάννης Δρογγίτης ἀπαντᾶ σὲ ἐρωτήσεις τοῦ Ἰουστίνου Καρνέιρο πού ἀφοροῦν τὴ Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας σὲ σχέση μὲ τὴν ὑφιστάμενη ἐπιδημία καὶ τὶς αἰτιάσεις τοῦ ἐπιστημονισμοῦ καὶ τοῦ κοσμικοῦ πνεύματος.

Στις μέρες μας, βλέπουμε την χορήγηση των εμβολίων που χρησιμοποιούν νέες τεχνολογίες γενετικής θεραπείας, να εγκρίνεται ως χρήση έκτακτης ανάγκης. Γνωρίζουμε επίσης ότι τα εμβόλια αυτά χρησιμοποιούν, με διαφορετικούς τρόπους, κύτταρα που προέρχονται από εκτρωμένα έμβρυα. Επιπλέον, βλέπουμε την αρχή ενός κοινωνικού διαχωρισμού ανάμεσα σε αυτούς που είναι εμβολιασμένοι και σε εκείνους που δεν είναι, με το νέο ψηφιακό πιστοποιητικό COVID. Από μια Ορθόδοξη προοπτική, είναι αυτό ένα αυστηρά ιατρικό θέμα, χωρίς καμμία σχέση με την πίστη και την πνευματικότητα; Υπάρχει πνευματική διάσταση στα εμβόλια αυτά;

Κοίταξε, είναι πολύ μεστές και πολυεπίπεδες αυτές οι ερωτήσεις, δεν είναι ένα το ερώτημα. Δεν ξέρω αν μπορώ να το θέσω σε ένα ενιαίο πλαίσιο αυτό που ρωτάς. Εγώ επιθυμώ να ξεκινήσω με μια, ας πούμε, διαβάθμιση στις απαντήσεις μου και να ξεκινήσω από την κορυφή αυτή τη διαβάθμιση. Για μένα η κορυφή δηλαδή σε όλες τις απαντήσεις είναι θεολογική και πνευματική, που σημαίνει ότι σ’ αυτήν την απάντηση και σε αυτήν την προσέγγιση δε θα σου πω κανένα επιχείρημα.

Όπως ξέρεις -νομίζω πως το ξέρεις και προσωπικά αλλά μπορούμε να το πούμε και στους αδελφούς εκεί στην Πορτογαλία και σε όποιον άλλον- στη Θεολογία έχουμε τα ρητά και τα άρρητα, και έχουμε ένα σαφή διαχωρισμό μεταξύ γνώσης και έκφρασης. Υπάρχουν πράγματα που ξέρουμε αλλά δεν μπορούμε να τα πούμε. ΄Όπως υπάρχουν πράγματα που λέγονται και πράγματα που δεν λέγονται. Όχι οπωσδήποτε με την έννοια του μυστικού, αλλά με το ότι δεν εκφράζονται. Δηλαδή αυτά που ξέρουμε εκκλησιαστικά ας πούμε και θεολογικά, δεν μπορούμε πάντα να τα εκφράσουμε. Τα γνωρίζουμε όμως.

Προφύλαξη στὸν θεῖο ἔρωτα;

 

Δείτε το πρώτο μέρος : Άσηπτη θεολογία ή θεολογία της μολύνσεως;

Ὁ π.Ἰωάννης Δρογγίτης ἀπαντᾶ σὲ ἐρωτήσεις τοῦ Ἰουστίνου Καρνέιρο πού ἀφοροῦν τὴ Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας σὲ σχέση μὲ τὴν ὑφιστάμενη ἐπιδημία καὶ τὶς αἰτιάσεις τοῦ ἐπιστημονισμοῦ καὶ τοῦ κοσμικοῦ πνεύματος.

Όσον αφορά αυτό που είπατε σχετικά με τους βαθμούς ενσωμάτωσης… τόσο από πλευράς χώρου όσο και χρόνου. Εννοώ, μέσα στον Ναό, έξω από τον Ναό… ή όσον αφορά τα χρονικά όρια της Θείας Λειτουργίας και των άλλων Ακολουθιών. Μπορούμε να πούμε ότι μέσα σε αυτά τα όρια οι πιστοί έχουν ανοσία και έξω από αυτά τα όρια η ανοσία χάνεται;

«Νομίζω ότι το ερώτημα αν και αναπόφευκτο, και καλά κάνεις και το θέτεις γιατί πρέπει να το θέσεις, είναι σα να αφουγκράζεσαι ας πούμε ερωτήματα, σπέρματα σχολαστικισμού, τα οποία έχουμε όλοι μέσα μας ή έχουν ενδεχομένως οι άνθρωποι που θα ακούσουν αυτό που κάνουμε τώρα. Θεωρώ δηλαδή το ερώτημα τέτοιο. Δηλαδή πρέπει να απαντήσουμε με έναν τρόπο στον σχολαστικισμό των ανθρώπων. Δεν θα απαντήσουμε. Θα δείξουμε ότι αυτό είναι ένα σχολαστικό ερώτημα. Δεν θα αρνηθούμε καμμία διακινδύνευση αλλά πρώτα πρέπει να δείξουμε τη νόσο.