ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤῼ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΓΑΠΗΤΕΣ «ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΗΣ ΦΤΩΧΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. (π. Σάββας).
{Ἡ μικρή αὐτή μελέτη μπορεῖ νά χρησιμοποιηθεῖ καί σάν κατηχητικό μάθημα γιά μεγάλα παιδιά}
Η τηλεόραση είναι μια νέα πραγματικότητα που συνδέθηκε στενά με την ζωή του συγχρόνου ανθρώπου. Με την τηλεόραση μπορούμε να αποκτήσουμε γνώση της πραγματικότητας που υπάρχει στον κόσμο, στην κοινωνία, να πληροφορηθούμε πολλά παγκόσμια και κοινωνικά γεγονότα, να μάθουμε τις σκέψεις των ανθρώπων και τόσα άλλα.
Ἀκόμη οι δημοσιογράφοι, οι παραγωγοί προγραμμάτων και οι σύμβουλοι των τηλεοπτικών Σταθμών περισσότερο διαμορφώνουν την κοινωνία, παρά την εκφράζουν και μάλιστα την διαμορφώνουν αρνητικά, ενώ θα μπορούσε να λειτουργή παιδευτικά.
Πρώτον, ο τρόπος προβολής τῶν διαφόρων κοινωνικών φαινομένων εξαρτάται από την οπτική γωνία από την οποία τα βλέπει ο δημοσιογράφος, ο παραγωγός. Η ψυχολογία μας έχει διδάξει ότι υπάρχει το φαινόμενο της προβολής, σύμφωνα με το οποίο ο άνθρωπος προβάλλει στον άλλο αυτό που έχει μέσα του. Έτσι, ο εμπαθής άνθρωπος συνεχώς βλέπει και στην κοινωνία τα πάθη που υπάρχουν μέσα του. Όποιος είναι άρρωστος ψυχικά βλέπει παντού αρρώστειες και πάθη, ενώ όποιος έχει ψυχική υγεία βλέπει και την υγιή πλευρά της κοινωνίας.
Μέσα από το πρίσμα αυτό πρέπει να δούμε το γεγονός ότι δεν προβάλλονται από τα μέσα μαζικής ενημερώσεως παραδείγματα που συνιστούν την υγεία του λαού, και υπάρχουν τόσα πολλά. Πλεονάζουν τα εγκλήματα και οι διάφορες μορφές βίας. Ουσιαστικά, με τέτοιες παρουσιάσεις επιδιώκεται να απαντηθούν ερωτήματα που απασχολούν τον ίδιο τον παρουσιαστή. Έτσι, μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν περνούν αξίες αλτρουϊσμού, ευποιίας, καλωσύνης, αγάπης. Και αν παρουσιάζωνται μερικά τέτοια περιστατικά είναι πολύ λίγα σε σχέση με τα εγκλήματα, που προτάσσονται στην παρουσίαση.
Δεύτερον, η παρουσίαση μερικών φρικιαστικών γεγονότων είναι αποσπασματική και απολυτοποιείται, λόγω της τρομερής ανταγωνιστικότητας. Για παράδειγμα μπορούμε να πούμε ότι ένα μεμονωμένο περιστατικό που παρουσιάζεται από το ένα “κανάλι”, λόγω της ανταγωνιστικότητος, παρουσιάζεται ταυτόχρονα και από τα άλλα. Εάν κάποιο γεγονός είναι φρικιαστικό, τότε όλα τα “κανάλια” για να είναι ενημερωμένα και, φυσικά, για να προσελκύσουν την προσοχή και το ενδιαφέρον του κοινού, ασχολούνται με αυτό, γίνονται συζητήσεις επί συζητήσεων, καλούνται ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, παιδαγωγοί για να μελετήσουν το φαινόμενο. Στην πραγματικότητα αυτό γίνεται για να ανεβάσουν το ποσοστό της ακροαματικότητος, γιατί πιστεύεται ότι αυτό θα συντελέση στην αύξηση των διαφημήσεων και βέβαια, την εισροή χρηματικών πόρων στον Σταθμό. Έτσι, ένα μεμονωμένο γεγονός γίνεται καθολικό, παρουσιάζεται ότι εκφράζει την κοινωνία, ενώ δεν συμβαίνει αυτό στην πράξη.
Νά πῶς μπαίνουμε μέ τήν τηλεόραση σ' ἕναν ψευτικό, φανταστικό κόσμο καί οὐσιαστικά ἀφηνόμαστε νά μᾶς διαμορφώσουν ταΐζοντας μας ψέμματα ἤ μισές ἀλήθειες. Αὐτό λέγεται εἰσβολή στήν ψυχή μας καί καταστρατήγηση τῆς ἐλευθερίας μας Ἡ σύγχρονη τηλεόραση δεν εκφράζει την κατάσταση της κοινωνίας, αλλά προσπαθεί να την διαμορφώση. Αν σκεφθή κανείς ότι και η χρήση της τηλεόρασης τίθεται μέσα στην προοπτική της κάθε λογής εξουσίας, που επιδιώκει να αποχαυνώση τον λαό και να τον αποπροσανατολίση, τότε καταλαβαίνει τους βαθύτερους σκοπούς.
Δεν πρέπει να στεκόμαστε σε παθητική κατάσταση, αλλά να δραστηριοποιηθοῦμε. Η ενεργοποίηση, εκτός των άλλων, συνίσταται στο να αναπτύξουμε τους εσωτερικούς μηχανισμούς και να αντιδρούμε σε κάθε προσπάθεια καταδυνάστευσης της ελευθερίας μας. Η προσπάθεια να διαφυλάξουμε την εσωτερική μας ελευθερία είναι επιβεβλημένη ανάγκη.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου