Ἅγιος Ἀναστάσιος Γόρδιος: "Καί ὁ πάπας εἶναι ὅλως διόλου ἡ ἀφορμή ὁποῦ ἐπαραδόθημεν εἰς τούς μωαμεθίτας..."

Καί ὁ πάπας εἶναι ὅλως διόλου ἡ ἀφορμή ὁποῦ ἐπαραδόθημεν εἰς τούς μωαμεθίτας. Διατί δέν ἠγάπησε νά εἶναι πάπας καί πατριάρχης μόνον τῆς Ῥώμης καί ὅλης τῆς Δύσεως, ἀλλά ἠθέλησε νά ὑποτάξῃ ὅλους τούς πατριάρχας καί ὅλους τούς βασιλεῖς ἀποκάτω εἰς τά ποδάρια του.

Καί μήν ἠμπορῶντας νά τό κατορθώσῃ, ἔγινε προδότης καί ἀποστάτης καί ἄλλος Ἀντίχριστος καί διώκτης τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν φοβερώτατος· δεύτερος ἀπό τόν Μωάμεθ εἰς τήν ἀξίαν, ἀλλά πρῶτος εἰς τήν κακίαν καί εἰς τήν πρός τούς ὀρθοδόξους μανίαν καί ἔχθραν.

Ὁ Ἅγιος Ἀναστάσιος ὁ Γόρδιος θεωροῦσε τὸ Ψαλτήρι ὡς ἰσχυρὸ ἀντιβιοτικὸ ὅπλο ἐνάντια σὲ κάθε ἀσθένεια!

Όπως έξιστοροῦσαν οἱ κάτοικοι των Αγράφων ἀπὸ γενιά σε γενιά, ὁ γιατρός τους καὶ φύλακάς τους Άγιος Αναστάσιος ο Γόρδιος (που εκοιμήθη 7 Ιουνίου 1729) οὐδέποτε τοὺς λησμόνησε. Μαζὶ μὲ τὰ βότανα καὶ τὶς ἰατρικές συνταγές ποὺ χορηγούσε, ζητοῦσε ἀπὸ τὴν οἰκογένεια, να τηρήσει καὶ κάποιον κανόνα προσευχῆς, ποὺ κυρίως ἀφοροῦσε ἀνάγνωση ψαλμῶν. Καὶ ὁ συνδυασμός τῶν δύο ἔφερνε τὴν ἴαση σὲ κάθε ἀσθενή. Οἱ μάνες ικέτευαν πολλὲς φορὲς τὸν Ἅγιο να παρέχει την εὐλογία του στὰ παιδιά τους. Κι αὐτὸ γιατί διαπίστωναν ὅτι ἡ εὐλογία αὐτὴ τοῦ Ἁγίου εἶχε μεγάλη δύναμη. Ἀρκοῦσε γιὰ τὴν ἴαση τοῦ παιδιοῦ τους! Ἐκεῖνος, ὅμως, ἀπὸ ταπείνωση παρείχε μαζὶ μὲ τὴν εὐλογία του, τὸ ἀπαραίτητο βότανο καὶ τὸν κανόνα προσευχῆς. Πάντα εἴθισται νὰ λέγει ὅτι ἡ προσευχή σώζει!

Μέχρι καὶ σήμερα οἱ παλιοὶ Ἀγραφιῶτες μιλοῦν γιὰ τὸν γιατρὸ Ἀναστάσιο ποὺ θεωροῦσε καὶ ἐκλάμβανε ὡς ἰσχυρὸ ἀντιβιοτικὸ ὅπλο ἐνάντια σὲ κάθε ἀσθένεια τὸ ἱερὸ ψαλτήριο, τὸ ὁποῖο γνώριζε ἀπ᾿ ἔξω! “Δὲν ἀντέχουν τὰ δαιμόνια νὰ ἀκοῦν τοὺς ψαλμοὺς τοῦ Δαυΐδ. Ἔρχεται ὁ προφητάναξ Δαυΐδ καὶ καθαρίζει τὸν ἀγρὸ τῆς ψυχῆς μας, ἔτσι ὥστε νὰ ἐξασφαλισθεῖ πλούσια ἡ καρποφορία πρὸς δόξαν τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Εἶδε ὁλοζώντανο τόν Ἅγιο Ἀναστάσιο τόν Γόρδιο καί τήν θεράπευσε ἀπό τήν κατάθλιψη

Είναι αμέτρητες, όπως λέει ο ταπεινός λευΐτης του Χριστού π. Παναγιώτης, οι μαρτυρίες ανθρώπων που έσκυψαν ευλαβικά να ασπασθούν την κάρα του μεγάλου Αγίου και βρήκαν την ίαση που αναζητούσαν. Τα δαιμόνια μάλιστα φρίττουν ενώπιον της θέας των ευωδιαστών ιερών λειψάνων του μεγάλου αυτού ανδρός.

«Ως ιερέας αν και είχα ακούσει από τους παλιούς για τον Άγιο Αναστάσιο, εν τούτοις δεν γνώριζα πόσο μεγάλη παρρησία είχε στον Θεό και πόσο θαυματουργός είναι. Το διαπίστωσα ως νεαρός ακόμη και άπειρος ιερέας, λίγο μετά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας στο Καθολικό της πάλαι ποτέ Ιεράς Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στο Τροβάτο.

Συγκεκριμένα λίγο μετά την απόλυση με πλησίασε μία γυναίκα από το Αγρίνιο, που είχε ανέβει να συναντήσει κάποιους συγγενείς της.

- Πάπα, μου είπε, μπορείς να μου διαβάσεις μία ευχή, γιατί ταλαιπωρούμαι από βαριά θλίψη, χωρίς ουσιαστικό λόγο. Μάταια προσπαθώ να βρω την αιτία! Βασανίζομαι στον ύπνο μου. Βλέπω εφιάλτες και ουρλιάζω. Ξυπνώ τα παιδιά μου και τον άνδρα μου! Η κατάσταση μου είναι ανυπόφορη. Ο άνδρας μου πρότεινε να έρθω εδώ στο βουνό για λίγες ημέρες μήπως με την αλλαγή κλίματος βρω κάποια ανακούφιση και μπορέσω δηλαδή να συνέλθω!

Έτρεξα αμέσως να βρω το ευχολόγιο, αλλά διαπίστωσα πως το είχα ξεχάσει στην Αγία Παρασκευή.

- Καλή μου κοπέλα, θα τρέξω μέχρι τα Βραγγιανά να πάρω το ευχολόγιο και θα γυρίσω να σου διαβάσω μία ευχή. Να με περιμένεις στο ναό.

- Μά παπά μου, τα Βραγγιανά είναι μακρυά. Μην κάνεις τον κόπο αυτό για μένα. Θα μείνω λίγες ημέρες και μπορεί να κατέβω εγώ να σε βρω.

- Δεν είναι κανένας κόπος! Θα κόψω μέσα από τα μονοπάτια. Μην ανησυχείς. Μείνε στο ναό και μη φύγεις. Θα γυρίσω σύντομα…

Η αλήθεια είναι πως ήθελα αρκετό χρόνο να πάω και να γυρίσω αλλά δε με ένοιαζε. Για τον Χριστό μας, σκεφτόμουν, άλλοι έπεφταν στην πυρά. Άλλωστε τη λυπήθηκα την καημένη τη γυναίκα! Ήταν στο μαύρο της το χάλι, που λέμε εδώ στα χωριά μας. Στεναχωριόμουνα επίσης που θα την άφηνα μόνη στο ναό.

Επέστρεψα έπειτα από αρκετή ώρα! Άνοιξα την πόρτα και την είδα να προσεύχεται γονατιστή μπροστά στην εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Μόλις με είδε, έτρεξε χαρούμενη!

- Παπά μου, σ’ ευχαριστώ! Μου είπε.