Ἄρχιμ. Εἰρηναῖος Βαϊόπουλος, Ἅγιος Ἀχίλλειος: σύμβολο αὐθεντικῆς Ἱερὰς παραδόσεως

 

Ομιλία του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Πυργετού Λαρίσης, Αρχιμανδρίτου Ειρηναίου Βαϊοπούλου κατά τη διάρκεια της Αγρυπνίας της Εορτής του Αγίου Αχιλλείου.

 

(youtube.com)

Τὸ νησὶ τοῦ Ἁγίου Ἀχιλλείου στὶς Πρέσπες!

Τό νησί τού Αγίου Αχιλλείου στίς Πρέσπες!Είναι τό δεύτερο κατοικημένο νησί σέ λίμνη στήν Ελλάδα καί ενώνεται μέ τήν στεριά μέ μία πλωτή γέφυρα.

https://proskynitis.blogspot.com/2024/10/blog-post_50.html

Ἅγιος Δημήτριος, Μυροβλύτης: "Πολλές φορές βοήθησα τούς Θεσσαλονικεῖς πλήν τώρα, ἀπό τίς πολλές τους ἁμαρτίες ἀπομακρύνθηκε ὁ Θεός καί μέ πρόσταξε νά τούς ἀφήσω νά παραδοθοῦν στά χέρια τῶν Ἀγαρηνῶν".

Ο Άγιος Δημήτριος και ο Άγιος Αχίλλειος 

Τον καιρό κατά τον οποίο­ έμελλε να κυριευθεί η Θεσσαλονίκη από τους Αγαρηνούς, πορευόμενοι κάποιοι ευλαβείς χριστιανοί προς τη Θεσσαλονίκη, έφθασαν στη βασιλική οδό, η οποία είναι στο Βαρδάρι.

Εκεί που διέρχονταν τα Θεσσαλικά Τέμπη, είδαν οφθαλμοφανώς κάποιον στρατιώτη, ο οποίος ερχόταν από τη Θεσσαλονίκη, έφιππος, ωραίος μεν στη θέα και εκ φύσεως πολύ ευχάριστος και ευάρεστος, κατηφής, όμως, και μαραμένος, γεγονός που κάλυπτε τη χάρη της ευφροσύνης του, και σαν από κάποιο πένθος καταβεβλημένος και λυπημένος. Και άλλον Αρχιερέα, ο οποίος ερχόταν α­πό το δρόμο της Λάρισας. Ο άνδρας αυτός είχε ολόλευκα μαλλιά και γένια, γλυκό και ιλαρό πρόσωπο και σεμνή αμφίεση. Και μόνο με τη θέα του υποδήλωνε το μεγάλο του σεβασμό. Ό­ταν συ­ναν­τή­θη­καν, ο στρα­τι­ώ­της χαιρέτισε πρώτος τον πρεσβύτη και είπε:

Ὁ ἅγιος Ἀχίλλιος (15 Μαΐου)

ΑΠΟ ΤΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ ΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΩΝ ΑΓΙΩΝ

Ο Άγιος Αχίλλιος (15 Μαϊου)

 

Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου

 

Ο Άγιος Αχίλλιος γεννήθηκε στην Καππαδοκία πριν το τέλος του 3ου μ.Χ. αιώνα, από γονείς πλούσιους και ευσεβείς. Αυτοί τον ανέθρεψαν χριστιανικά και τον μόρφωσαν πλουσιοπάροχα. Μετά το θάνατο των γονέων του, μοίρασε την περιουσία τους στους φτωχούς και πήγε στους Αγίους Τόπους.

Εκεί έζησε κοντά στον Πανάγιο Τάφο. Κατόπιν επισκέφτηκε διάφορα ασκητήρια όπου ασκήθηκε στη νηστεία, στην προσευχή, την αγρυπνία και στις άλλες χριστιανικές αρετές. Ύστερα πήγε στη Ρώμη και στη Θεσσαλία, όπου κήρυξε το Χριστό και έκανε πολλά θαύματα. Έτσι διαδόθηκε πολύ η φήμη του και όταν χήρευσε ο θρόνος της Λαρίσης, αναδείχτηκε Αρχιεπίσκοπος της (315 περίπου). Ο Άγιος έλαβε μέρος μαζί με τον Οικουμένιο Τρίκκης και το Ρηγίνο Σκοπέλου, στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια το 325, στην οποία καταδικάστηκε η αίρεση του Αρείου.