Ο όρος «πατήρ και διδάσκαλος [της Εκκλησίας]»
+Στυλιανός Γ.Παπαδόπουλος,Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Μεγάλος αριθμός εκλεκτών μελών της Εκκλησίας χαρακτηρίζονται
πατέρες ή άγιοι πατέρες ή όσιοι πατέρες. Αυτοί είναι όσοι διακρίθηκαν σε
αγιότητα, οσιότητα, διαποίμανση των πιστών, αλλά και όσοι απλώς είναι
κληρικοί, όσοι δηλαδή πάντοτε -και σήμερα- αναλαμβάνουν την ευθύνη της
πνευματικής προκοπής των πιστών. Η Εκκλησία διέκρινε (ξεχώρισε) λίγους
από τους πολλούς πατέρες και τους ωνόμασε τιμητικά Πατέρες και
Διδασκάλους. Με τον όρο αυτόν ένωσε δύο εξαιρετικής σημασίας
λειτουργήματα σ’ ένα πρόσωπο το οποίο έτσι έλαβε την πρώτη θέση στους
κόλπους της.
Τα λειτουργήματα αυτά είναι:
α) του ποιμένα, που αναγεννά
και κατευθύνει πνευματικά τους πιστούς, που συνδέει αυτούς με τον Σωτήρα
Χριστό διά του αγίου Πνεύματος, που κηρύττει το Ευαγγέλιο, που τελεί τα
Μυστήρια της Εκκλησίας και που καλείται για όλ’ αύτά «πατήρ».
β) του
διδασκάλου, που έχει το ειδικό χάρισμα και άρα το ειδικό προνόμιο και
την ειδική ευθύνη να διδάσκη και να ερμηνεύη στους πιστούς την αλήθεια
του Θεού, καθώς και να αντιμετωπίζη αυτός κατ’ εξοχήν τα μεγάλα
προβλήματα και τις ισχυρές θεολογικές κρίσεις στην Εκκλησία.
