Διεκόπη ἡ δίκη τοῦ Γέροντα Ἐφραίμ λόγω ἀδιαχωρήτου στήν αἴθουσα. Μητροπολίτες, Ἡγούμενοι, Κληρικοί, Μοναχοί καί λαϊκοί στό πλευρό του

Για τις 23 Μαρτίου διέκοψε το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών τη δίκη για την υπόθεση των ανταλλαγών της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου με το ελληνικό Δημόσιο, η οποία άρχισε το πρωί της Δευτέρας σε μία κατάμεστη αίθουσα, με την παρουσία δεκάδων Μητροπολιτών, Ηγουμένων, ιερέων, μοναχών, λαϊκών και με βασικούς κατηγορούμενους τον Ηγούμενο Εφραίμ και τον Μοναχό Αρσένιο.

Νέες δικαστικές ἀποφάσεις δικαιώνουν τή Μονή Βατοπεδίου

Η Μονή Βατοπεδίου ισχυροποίησε τη νομική της θέση όχι μόνο στο θέμα των ανταλλαγών των ακινήτων, αλλά και στα ουσιαστικά θέματα της κυριότητάς της για τη λίμνη Βιστωνίδα.         
Δύο ακόμα αποφάσεις, αυτήν τη φορά από το Πρωτοδικείο της Θεσσαλονίκης, δικαίωσαν τη Μονή Βατοπεδίου, απορρίπτοντας αστικές αξιώσεις του Δημοσίου για τις πολυσυζητημένες ανταλλαγές ακινήτων του Δημοσίου με παραλίμνιες εκτάσεις της λίμνης Βιστωνίδας.

Οι αποφάσεις αυτές, που έρχονται να προστεθούν σε προγενέστερες δικαστηρίων της Αθήνας, δικαιώνουν τη μονή, ισχυροποιώντας τη νομική της θέση όχι μόνο στο θέμα των ανταλλαγών των ακινήτων, αλλά και στα ουσιαστικά θέματα της κυριότητάς της για τη λίμνη Βιστωνίδα.

Κωνσταντίνος Λούλης: Ἡ ἀπόφαση τοῦ Ἀρείου Πάγου δίνει ἀπάντηση στίς συκοφαντίες

Αθήνα, 14 Ιουνίου 2012

Η χθεσινή τελεσίδικη απόφαση του Αρείου Πάγου που δικαιώνει τον Ηγούμενο Εφραίμ και τον Γέροντα Αρσένιο κονιορτοποιώντας νομικά την συκοφαντία της ηθικής αυτουργίας -που ήταν ουσιαστικά το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίστηκε η υπόθεση του δήθεν σκανδάλου- δημιουργεί όχι μόνο στα 10.000 μέλη του συλλόγου των φίλων της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου αλλά και σε όλους που αγαπούν και γνωρίζουν τον Γέροντα Εφραίμ καθώς και την αλήθεια, αισθήματα μεγάλης χαράς και ικανοποίησης.
Δίνει επίσης απάντηση σε όλους τους πολιτικούς και δημοσιογράφους που είτε από άγνοια είτε από άλλους λόγους είχαν εκφράσει -πολλές φορές μάλιστα κατηγορηματικά- λανθασμένες εκτιμήσεις όπως απέδειξε το ανώτατο δικαστήριο της χώρας.
Κωνσταντίνος Λούλης
Πρόεδρος Συλλόγου Φίλων Μονής Βατοπαιδίου

http://vatopaidi.wordpress.com/2012/06/14/%CE%BA%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CF%81%CE%B5/

Ἀνακοίνωση τῆς Βατοπαιδινῆς Ἀδελφότητας

Η Αδελφότητα της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου εκφράζει τη βαθύτατη θλίψη της για την απόρριψη του αιτήματος που υποβλήθηκε για την αποφυλάκιση του Καθηγουμένου μας Γέροντος Εφραίμ.

Θεωρούμε άδικη και υπερβολική τη συνεχιζόμενη προφυλάκιση του Γέροντος Εφραίμ.

Διαφωνούμε και αδυνατούμε να κατανοήσουμε το δικαιολογητικό, όπως αυτό περιγράφεται, στη Διάταξη που εκδόθηκε από την Ειδική Ανακρίτρια, κ. Ειρήνη Καλού, η οποία ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι ο Γέροντας Εφραίμ έχει ροπή στην εγκληματικότητα.

Ως Αδελφότητα γνωρίζουμε καλύτερα από τον καθένα, ζώντας τον νυχθημερόν, ποιός είναι ο Γέροντας.

Ένας άνθρωπος της προσευχής, της ασκητικής ζωής, της ακτημοσύνης και της προσφοράς.

Εορτή όλων των Βατοπαιδινών Αγίων (23 Ιουλίου)

Ο μεγαλύτερος πλούτος του πανσέβαστου Αγίου Όρους είναι αναμφισβήτητα το πλήθος των αγίων του. Ο όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης (14 Ιουλίου) στον ωραιότατο εγκωμιαστικό του λόγο προς αυτούς αναφέρει: «Άγιον Όρος θέλει να είναι τόπος αγιότητος· τόπος καθαρότητος· τόπος όπου απάτησαν τόσων αγίων πόδες. Τόπος, όστις έχει έζυμωμένα τα χώματα από τα αίματα, από τους ιδρώτας, και από τα δάκρυα εκατοντάδων και χιλιάδων οσίων πατέρων, εν ενί λόγω το Άγιον Όρος είναι τόπος αρετής και αγαθοεργίας».

Ο ωραίος αυτός τόπος απέβη εργαστήρι αρετής, καλλιέργειας, και τελειοποιήσεως πολλών ψυχών. Ορθά ειπώθηκε: «Τους μοναχούς τους κατοικούντας εν αυτώ τρέφουν πνευματικώς όχι τόσον η φυσική διαμόρφωσις και αι λοιπαι φυσικαι καλλοναί, αι οποίαι συμβάλλουν οπωσδήποτε εις την φυχικήν ειρήνην και ανάτασιν, όσον αι ιδιαίτεραι υποσχέσεις και ευλογίαι, αι οποίαι εδόθησαν εις αυτούς από την μητέρα του Θεού, την Κυρίαν Θεοτόκον. Συμφώνως προς τας παραδόσεις, το Άγιον Όρος εδόθη εις αυτήν υπό του υιού της ως κλήρος».

Ντοκυμανταίρ "Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαίδιου: Αλήθεια και Μύθοι" ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

"ΙΕΡΑ ΜΕΓΙΣΤΗ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ: ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ"
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΜΟΝΗΣ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ
Ομάδα ασκητών πατέρων από την Νέα Σκήτη κλήθηκε από την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους να αναλάβει την επαναφορά της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου στην ιστορική της θέση και πορεία. Οι πατέρες αυτοί ήταν πνευματικοί απόγονοι του Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού (†1959), με Γέροντα τον πολύ γνωστό για την πνευματικότητά του Γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινό και με πρώτο ηγούμενο τον Γέροντα Εφραίμ και επάνδρωσαν τη Μονή το 1990.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα με την βοήθεια του Θεού η Μονή επανήλθε στην ιστορική της θέση και για το λόγο αυτό απέκτησε διεθνή φήμη. Η νέα Αδελφότητα συνέχισε το αυστηρό τυπικό της κοινοβιακής ζωής που είχε στη Νέα Σκήτη και στην ιστορική Μονή Βατοπαιδίου, που για όσους δεν γνωρίζουν υπήρξε "η Μονή μαικήνας για κάθε έργο ευποιίας στην Ελληνική Ανατολή", όπως λένε οι επιστήμονες.
Όπως αναφέρεται στην Απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τις Μονές, "αυτές και πριν την σύσταση του Ελληνικού Κράτους και μετά από αυτό επιτελούσαν κοινωνικό, πολιτιστικό και εκπαιδευτικό έργο", ειδικότερα όταν τους το επέτρεπε η οικονομική τους κατάσταση, όπως συνέβαινε στη συγκεκριμένη Μονή.
Οι κοινοβιάτες μοναχοί είναι ακτήμονες. Η αλήθεια για την κυριότητα της Μονής Βατοπαιδίου στη λίμνη Βιστωνίδα αποκαλύπτεται με ντοκουμέντα. Ποτέ οι Μονές δεν παραπλάνησαν το Ελληνικό Δημόσιο, αντίθετα το Ελληνικό Δημόσιο κατά καιρούς συμπεριφέρθηκε προς αυτές με απόλυτη εξαπάτηση και κατάφωρη αδικία, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση που προσπάθησε να ανατρέψει αποφάσεις τριών προηγούμενων Κυβερνήσεων που είχαν αναγνωρίσει τα απαράγραπτα δίκαια της Μονής.
Είναι θαυμαστή η πνευματική, κοινωνική, πολιτιστική, εκπαιδευτική και φιλανθρωπική δράση της Μονής Βατοπαιδίου στο παρελθόν και το παρόν. Όλα αυτά διαστρεβλώθηκαν προς τον ελληνικό λαό με σκοπό να κατασυκοφαντηθεί η Μονή και να σταματήσει το έργο αυτό που φαίνεται ότι ενοχλούσε σημαντικά τη σύγχρονη προσπάθεια αφελληνισμού της χώρας.
Είναι καιρός να ακουστεί η αλήθεια, να διαλυθούν οι μύθοι και να στηλιτευτούν συμπεριφορές αντεθνικές, οι οποίες έπληξαν την καρδιά του Έλληνα που από τον ορυμαγδό της παραπληροφόρησης δεν μπόρεσε να αντιληφθεί το επικίνδυνο παιγνίδι κατασυκοφάντησης όλων των αξιών και των θεσμών της Ελλάδας.

http://www.pemptousia.com/%CE%B2%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7/?v=13013

Μετάνοια, θεσμική και οικονομική κρίση (Ομιλία του γέροντα Εφραίμ χθές στην Θεσσαλονίκη)

16 Ιουνίου, 2011 — VatopaidiFriend Λέει ο αββάς Κασσιανός ότι ο μοναχός έχει ως στόχο του την απόκτηση της βασιλείας των Ουρανών, ενώ ως σκοπό την κάθαρση της καρδίας που γίνεται δια της μετανοίας. Κατ’ επέκταση αυτό ισχύει για όλους τους πιστούς και τους λαϊκούς, που θέλουν και αγωνίζονται για την σωτηρία τους.
Όταν ομιλούμε περί μετανοίας δεν εννοούμε την μεταμέλεια για τις αμαρτίες μας (αυτό είναι ένα ψυχολογικό γεγονός για το οποίο υπάρχει περίπτωση να μείνει μόνο σε αυτό το επίπεδο και να μην γίνει αγιοπνευματικό γεγονός), ούτε εννοούμε το μυστήριο της εξομολογήσεως που γίνεται με την εξαγόρευση των αμαρτιών και των λογισμών στον πνευματικό, αλλά εννοούμε κυρίως εκείνη την κατάσταση κατά την οποία όλο το ανθρώπινο είναι, ο νους, η διάνοια, η καρδία, η ψυχή και το σώμα του ανθρώπου εμπνέεται και κατευθύνεται προς τον Θεό. Πρόκειται δηλαδή για την οντολογική ένωση του ανθρώπου με τον Θεό μέσω του αύλου πυρός της μετανοίας.

Ο άγιος Ιωακείμ Βατοπεδινός

Δείτε και:

•  Μνήμη Ανακομιδής των λειψάνων του Αγ. Ιωακείμ του Παπουλάκη του Βατοπαιδινού (23 Μαΐου)
• Ο Παπουλάκης, Άγιος Ιωακείμ ο Βατοπαιδινός εξ Ιθάκης (1)
• Ο Παπουλάκης – Ο Άγιος Ιωακέιμ ο Βατοπαιδινός ο εξ Ιθάκης [1786 - 2/5/1868] (2) – Ένταξις στο αγιολόγιον της Ορθοδόξου Εκκλησίας
• Ο Παπουλάκης – Ο Άγιος Ιωακέιμ ο Βατοπαιδινός ο εξ Ιθάκης [1786 - 2/5/1868] (3) – Η Καταγωγή του

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ
Ο Ιθακίσιος Παπουλάκης
(Καλύβια Ιθάκης 1786 – 2/3/1868 Βαθύ Ιθάκης)
Η μνήμη του εορτάζεται στις 2 Μαρτίου
Α. Γέννηση – ανατροφή
Ο σύγχρονος αυτός άγιος γεννήθηκε το 1786 στο μικρό χωριουδάκι Καλύβια του τότε δήμου Πολυκτορίων της νήσου Ιθάκης, απέναντι από το Σταυρό. Ο πατέρας του ονομαζόταν Άγγελος Πατρίκιος και ήταν ντόπιος, ενώ η μητέρα του, Αγνή, καταγόταν από την Πρέβεζα. Οι γονείς του ήταν πιστοί χριστιανοί (ορθόδοξοι). Πρόλαβαν και απέκτησαν τον μικρό Ιωάννη πριν ο πλοίαρχος πατέρας του ξαναπαντρευτεί επειδή σύντομα έχασε την σύζυγο του Αγνή.
Ο μικρός Ιωάννης όμως δέχτηκε, αντί για αγάπη, το μίσος και τις επιβουλές της μητρυιάς του. Το παιδί αυτό όμως είχε σπουδαία χαρίσματα και αγάπη στην εκκλησία, ήδη από την μικρή του ηλικία. Με πολλή αγάπη και δυνατή πίστη στο Χριστό, δεν έλειπε ποτέ από την εκκλησία, νήστευε, προσευχόταν συνεχώς και σκορπούσε αγάπη και καλοσύνη στους ανθρώπους. Με πολύ ζήλο μελετούσε θρησκευτικά βιβλία και κυρίως το ιερό Ευαγγέλιο.

Η Αγία Φιλοθέη και το «Σκάνδαλο» Βατοπαιδίου

Η αγία Φιλοθέη με γυναίκες που εύρισκαν κοντά της καταφύγιο. Πίνακας Ε. Δούκα, Ιερός Ναός Αγίας Φιλοθέης, Φιλοθέη.

VatopaidiFriend: Η αγία Φιλοθέη, για την εκτέλεση του πνευματικού και του κοινωνικού έργου που είχε ανατεθεί στο μοναστήρι της από τον Θεό, είχε μαζέψει μεγάλη περιουσία. Δεν έλειψαν, βέβαια, οι “έξυπνοι”, οι οποίοι καταπατούσαν και διεκδικούσαν τα κτήματα της μονής. Όμως η αγία Φιλοθέη, που ήταν βέβαια μεγάλη ασκήτρια, δεν θυσίασε την περιουσία που διαχειριζόταν ως ιερή παρακαταθήκη... Έκανε το ίδιο πράγμα λαμόγια που έκανε και ο Γέροντας Εφραίμ. Υπερασπίστηκε δυναμικά την περιουσία της μονής της, όπως όφειλε να κάνει, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να έρθει σε ρήξη με όλη την Αθήνα. (Δείτε ιδίως τί γράφει προς το τέλος.)
Περνούσε τώρα τις μέρες της με νηστείες, με αγρυπνίες, με προσευχές, με μελέτη και καλωσύνες. Σαν την μέλισσα εργαζότανε και μάζευε το μέλι της αρετής.
Τότε την διέταξε εν οράματι ο Άγιος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος να κτίση ένα παρθενώνα (=γυναικείο μοναστήρι).

Εορτή όλων των Βατοπαιδινών Αγίων (23 Ιουλίου)

Ο μεγαλύτερος πλούτος του πανσέβαστου Αγίου Όρους είναι αναμφισβήτητα το πλήθος των αγίων του. Ο όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στον ωραιότατο εγκωμιαστικό του λόγο προς αυτούς αναφέρει: «Άγιον Όρος θέλει να είναι τόπος αγιότητος· τόπος καθαρότητος· τόπος όπου απάτησαν τόσων αγίων πόδες. Τόπος, όστις έχει έζυμωμένα τα χώματα από τα αίματα, από τους ιδρώτας, και από τα δάκρυα εκατοντάδων και χιλιάδων οσίων πατέρων, εν ενί λόγω το Άγιον Όρος είναι τόπος αρετής και αγαθοεργίας».
Ο ωραίος αυτός τόπος απέβη εργαστήρι αρετής, καλλιέργειας, και τελειοποιήσεως πολλών ψυχών. Ορθά ειπώθηκε: «Τους μοναχούς τους κατοικούντας εν αυτώ τρέφουν πνευματικώς όχι τόσον η φυσική διαμόρφωσις και αι λοιπαι φυσικαι καλλοναί, αι οποίαι συμβάλλουν οπωσδήποτε εις την φυχικήν ειρήνην και ανάτασιν, όσον αι ιδιαίτεραι υποσχέσεις και ευλογίαι, αι οποίαι εδόθησαν εις αυτούς από την μητέρα του Θεού, την Κυρίαν Θεοτόκον. Συμφώνως προς τας παραδόσεις, το Άγιον Όρος εδόθη εις αυτήν υπό του υιού της ως κλήρος». Αυτά αναφέρονται σε λόγο του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά του και Βατοπαιδινου, για τον όσιο Πέτρο τον Aθωνίτη τον 14ο αιώνα. Κατα τον βίο του οσίου Κοσμά του Ζωγραφίτου (+1323), κατα μία εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όταν επισκέφθηκε ως προσκυνητής την πανηγυρίζουσα μονή Βατοπαιδίου, «είδε μίαν γυναίκα υπηρετούσαν και επιμελουμένην της Εκκλησίας ομοίως και της τραπέζης του Μοναστηρίου· και μη γινώσκων ότι αυτη ήτο η Yπεραγία Θεοτόκος ελυπήθη πολύ, διότι δήθεν οι μοναχοί δέχονται και γυναίκας μέσα εις τα Μοναστήρια, όπερ είναι πράγμα κινδυνώδες. Αφού λοιπόν επέστρεψε πάλιν εις του Ζωγράφου, βλέπων αυτόν ο Ηγούμενος περίλυπον σφόδρα, τον ηρώτησεν την αιτίαν· ο δε όσιος είπεν εις αύτον τα άνωθι· τότε ο Ηγούμενος του λέγει: «Γίνωσκε τέκνον, ότι εκείνη η γυνή, την οποίαν είδες ήτο η Υπεραγία Θεοτόκος, η προστάτις του Μοναστηρίου εκείνου, και παντός του Όρους τούτου».

Ο δε άγιος Μάξιμος ο Γραικός και Βατοπαιδινός, τον 16ο αιώνα, αναφέρει την επίσκεψη της ίδιας της Θεοτόκου στη μονή Βατοπαιδίου: «Η Θεοτόκος τότε μετέβη μετά του Αποστόλου Ιωάννου εις το Άγιον Όρος επί πλοίου, αφού δε πρώτον προσωρμίσθησαν εις όν τόπον νυν εύρηται η μονή Ιβήρων, εκείθεν μετέβησαν πεζή ένθα σήμερον μεν υπάρχει η μονή του Βατοπεδίου…». Οι βίοι των Βατοπαιδινών αγίων χαρακτηρίζονται από την έντονη θεοτοκοφιλία τους, ενώ η μονή χαρακτηρίζεται θεομητροφύλακτος και θεομητροσκέπαστος. Δεν νομίζουμε ότι υπάρχει άλλη μονή σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο, που να συγκεντρώνει εντός των τειχών της επτά θαυματουργές εικόνες της Θεοτόκου. Δίκαια ο μακαριστός Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης έλεγε (και μάλιστα μετά την εγκατάσταση της συνοδίας του Γέροντα Ιωσήφ): «Έαν το Αγιον Όρος είναι το Περιβόλι της Παναγίας, η μονή Βατοπαιδίου είναι ο θρόνος της»!
Υπάρχουν διάφορες παραδόσεις για το πότε πρωτοεμφανίσθηκαν μοναχοί στο Άγιον Όρος -πάντως πριν από τον 9ο αιώνα- καθώς και για την ίδρυση της μονής Βατοπαιδίου. Μία παράδοση, του 16ου αιώνα αναφέρει την ίδρυσή της από τον Μέγα Κωνσταντίνο, την καταστροφή της από τον Ιουλιανό τον Παραβάτη και την επανίδρυση της από τον Μέγα Θεοδόσιο, κατά τον 4ο αιώνα. Κατά τη διήγηση αυτή ο υιός του αύτοκράτορος Θεοδοσίου Αρκάδιος διασώθηκε από ναυάγιο και βρέθηκε σε βάτο παρά την μονή· «τη αντιλήφει της Θεομήτορος, ευρεθεις υπό τινας βάτους παρα την Μονήν, εξ ού γεγονότος απεδόθη αύτη η επωνυμία Βατοπαίδιον εκ του βάτος και παιδίον». Στη συνέχεια «από του 4ου έως των αρχών του 10ου αιώνος περίπου, αι παραδόσεις αναφέρουν την ύπαρξιν της Μονής ευημέρου και θαυμαστής ούτως, ώστε προεκάλεσε τους πειρατάς, οι οποίοι και κατέστρεφαν αυτήν». Σε πρόσφατη αρχαιολογική ανασκαφή γύρω από το Καθολικό της μονής βρέθηκαν θεμέλια παλαιοχριστιανικής βασιλικής.
Τον 10ο αιώνα, αρχίζει η τεκμηριωμένη ιστορία της μονής, όταν οι τρεις ευγενείς άρχοντες Άδριανουπολίτες, Νικόλαος, Αθανάσιος και Αντώνιος, στέλνονται από τον όσιο Αθανάσιο τον Άθωνίτη, τον κτίτορα της Μεγίστης Λαύρας, ο όποιος διατύπωσε και το τυπικό της, να επανιδρύσουν την κατεστραμένη μονή και να γίνουν οι όσιοι κτίτορές της. Το 985 υπογράφει ο πρώτος ηγούμενος της μονής Νικόλαος έγγραφό της. Το 1992 ανοίχθηκε ο τάφος των οσίων κτιτόρων και βρέθηκαν τα τίμια λείψανα τους στο Μεσονυκτικό του Καθολικού της μονής. Σύντομα η άρετή των οσίων κτιτόρων σύναξε πλησίον τους πολλούς μοναχούς, άρκετοι των οποίων διακρίθηκαν στην αρετή και τη σοφία. Οι δέκα αιώνες της συνεχούς ιστορίας της μονής πρόσφεραν πολλές ψυχές ωραιοποιημένες στον ουρανό και όχι λίγες με το φωτοστέφανο της αγιότητος. Είναι μάλιστα γεγονός αδιαμφισβήτητο πώς «σ’ ένα μοναστήρι, όπως το Βατοπαίδι, με τόσο πλούσια ιστορία και πνευματική παράδοση, οι άγιοι πού έζησαν και έδρασαν σε αυτό δεν παρουσιάζουν μόνο μία ανάγλυφη εικόνα της ιστορίας του, αλλά και της πνευματικής ταυτότητάς τους».
Οι γνωστοί άγιοι της μονής είναι σήμερα πέραν των 66. Ασφαλώς υπάρχουν και άλλοι, άγνωστοι σε εμάς και γνωστοί στον Θεό, τα ονόματα των όποίων θα μας αποκαλυφθούν «εν τη εσχάτη ημέρα εκείνη». Η μελέτη των θαυμαστών βίων των αγίων αυτών, που έχουν άμεση η έμμεση σχέση με τη μονή του Βατοπαιδίου, επειδή εκοιμήθησαν σε αυτήν ή διήλθαν για λίγο ή περισσότερο από αυτή, θα μας φανερώσει, εκτός των άλλων πραγμάτων, και το εύρος της πνευματικής της ακτινοβολίας σε όλη τη διάρκεια της υπερχιλιετούς λαμπρής ιστορίας της.
Οι άγιοι της ιερας μονής Βατοπαιδίου την ανέδειξαν κυρίως σε ορθόδοξο προμαχώνα, κάστρο άπαρτο της Ορθοδοξίας, του ασκητισμού, της θεολογίας, της ομολογίας και του μαρτυρίου. Ανεδείχθη πράγματι δια των αγίων της η μεγάλη μονή σε σπουδαίο ησυχαστικό κέντρο, ανθενωτική μάνδρα, ακρόπολη διαφωτισμού, λαμπρό κοινόβιο του αγιότεκνου και αγιόστροφου, πολύτεκνου και καλλίτεκνου Αγίου Όρους. Δεν είναι διόλου μικρής σημασίας ότι οι ιερές μορφές, ως του μεγάλου πατρός της Εκκλησίας μας και έξοχου υπέρμαχου της ησυχαστικής παραδόσεως, του εξαίσιου θεολόγου των ακτίστων ενεργειών του Θεού και της κατά χάριν θεώσεως του ανθρώπου, του θεοφόρου Γρηγορίου του Παλαμά, μετέπειτα μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, και του πολύσοφου ιεραποστόλου αγίου Μαξίμου του Γραικού, του μαρτυρικού φωτιστή των Ρώσων, και τόσων άλλων, ανδρώθηκαν πνευματικά στο εξαίσιο αυτό μοναστήρι. Αξιοσημείωτο επίσης είναι κάτι που επιβεβαιώνει και τα παραπάνω, ότι «αντιπροσωπεία της Μονής είχε μετάσχει στη σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας παρά το πλευρό του αγίου Μάρκου του Ευγενικού, ο οποίος συνδεόταν στενά με το Βατοπαίδι και επιθυμούσε διακαώς να μονάσει σ’ αυτό».
Είναι γεγονός πως οι άγιοι της μονής μαζί με τα χαριτόβρυτα τίμια λείψανα των αγίων, τις πολλές θαυματουργές εικόνες της Θεοτόκου και την πανακήρατη Τιμία Ζώνη της, είναι ο μεγαλύτερος πλούτος της. Μόνη αυτή η «παραγωγή» της καταξιώνει την ύπαρξή της, αφού μια μονή είναι πρωτίστως εργαστήρι άρετής και χωνευτήρι αγιότητος. Οι άγιοι της μονής, κατά τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή εποχή και σε όλη την τουρκοκρατία, έπαιξαν ρόλο στην ανάπτυξη της ιστορίας της και φανέρωσαν τον υψηλό βαθμό της πνευματικότητός της. Οι θεσπέσιοι βίοι τους, οι ψυχωφελείς διδαχές και τα μυρίπνοα έργα τους, οι εικόνες και τα χαριτόβρυτα λείψανά τους αποτελούν πηγή εμπνεύσεως, παρακίνηση για μίμηση των μακρών ασκητικών τους άγώνων, επίτευξη θείων στόχων, όχι μόνο της σημερινής, άνθούσης, φιλόθεης αδελφότητος, αλλά και των ευλαβών προσκυνητών και όλων των πιστών, αφού οι άγιοι της Ορθοδοξίας ανήκουν σε όλο το φιλάγιο πλήρωμα της Εκκλησίας και άποτελούν πλούτο και δόξα της.
Η Σύναξη των Βατοπαιδινών αγίων τιμάται πανηγυρικά κατ’ έτος στις 10 Ιουλίου (23 με το νέο ημερολόγιο) με αγρυπνία.
Θερμά, ειλικρινά και εγκάρδια ευχαριστούμε τον σεβαστό και αγαπητό Καθηγούμενο της Μεγίστης Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, πανοσιολογιώτατο αρχιμανδρίτη Εφραίμ, γνωστό για τη φιλόκαλη και φιλόσια πάντοτε διάθεση του, όπως και την καλή και πρόθυμη σε συνεργασία συνοδεία του, για την τιμητική ανάθεση στην ταπεινότητα μας της παρούσης συγγραφής, την οποία διήλθαμε με περισσή αγάπη, ως από ετών ασχολούμενοι με τα μυροβόλα συναξάρια των θεοφόρων αγίων του πανσέπτου Αγίου Όρους, πού όπως είπαμε από την αρχή ονομάσθηκε έτσι, για την αγιότητα των μοναχών του.
Είθε οι Βατοπαιδινοι άγιοι μετά της Υπεραγίας Θεοτόκου να πρεσβεύουν πάντοτε για όλους μας.
Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου, Βατοπαιδινό Συναξάρι, Εκδ. Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου, σ. 15-23.
http://vatopaidi.wordpress.com/2010/07/23/

Αποκάλυψη τώρα για το σκάνδαλο Βατοπεδίου

Η αμφισβήτηση των χρυσόβουλων σημαίνει άγνοια κινδύνου ή εθνική προδοσία

Πίσω από το σκάνδαλο με τις ανταλλαγές των ακινήτων μεταξύ του Δημοσίου και της Λίμνης Βιστωνίδας, υπάρχει ένα πλούσιο παρασκήνιο, το οποίο φτάνει ακόμα και στα εθνικά θέματα. Όποιοι δεν το γνωρίζουν πρέπει ναπληροφορηθούν ότι τα περίφημα οθωμανικά χρυσόβουλα, με τα οποία εκχωρήθηκε η κυριότητα της Λίμνης Βιστωνίδας στη Μονή του Αγίου Όρους, δεν είναι τα μοναδικά που καθορίζουν ιδιοκτησίες. Χρυσόβουλα καθορίζουν και το ιδιοκτησιακό καθεστώς των Πατριαρχείων. Αν υπάρχουν πολιτικοί ή άλλοι που το ξέρουν και το αμφισβητούν, σκοπίμως θυσιάζουν πάγια εθνικά συμφέροντα στη συγκυριακή μικροκομματική σκοπιμότητα. Όποιοι το κάνουν από άγνοια, οφείλουν να μάθουν τις συνέπειες που θα είχε η αμφισβήτηση των χρυσόβουλων. Όσοι με τις αποφάσεις τους, άμεσα ή έμμεσα, καθορίζουν τις εξελίξεις στην υπόθεση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος στο Άγιο Όρος θα πρέπει να γνωρίζουν ότι τα γεγονότα παρακολουθούν με ζωηρό ενδιαφέρον και προσοχή -εσχάτως και με ανησυχία- γειτονικά κράτη και οι ισχυρές, σχεδόν κρατικές ορθόδοξες Εκκλησίες τους που έχουν στο Άγιο Όρος μοναστικές αδελφότητες: η Σερβία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία, προπάντων μάλιστα η Ρωσία.

Με ενδιαφέρον όμως -και ίσως με αναπτερωμένες τις ελπίδες τους – παρακολουθούν τις εξελίξεις και προσβλέπουν σε λάθος αποφάσεις, κράτη και Εκκλησίες μακριά από τη γειτονιά μας, στους Αγίους Τόπους, ώστε να σπεύσουν και να λύσουν υπέρ τους έριδες ετών. Τι εθνικούς κινδύνους κρύβει ο λάθος χειρισμός από όλους τους εμπλεκόμενους στην υπόθεση Βατοπεδίου; Ποιες είναι αυτές οι δυνάμεις οι οποίες ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να παίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στη διεθνή σκακιέρα, που είχαν ζητήσει και επιδιώκουν ακόμα και σήμερα τη διεθνοποίηση του Αγίου Όρους; Ποιοι θα ωφεληθούν και ποιοι θα χάσουν από τους λάθος χειρισμούς στο θέμα; Γιατί αγωνιά ο Οικουμενικός Πατριάρχης και τα άλλα Πατριαρχεία; Ξεχάστηκαν τόσο γρήγορα όσα έγιναν στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων; Γιατί η εξεταστική επιτροπή, διά στόματος του προέδρου του Μανώλη Μπεντενιώτη, αρνείται να εξετάσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς – χρυσόβουλα, αφήνοντας μετέωρα τόσα κρίσιμα θέματα, με απρόβλεπτες συνέπειες;

Η Λίμνη Βιστωνίδα

Σε όλα αυτά τα ερωτήματα απαντά με τρόπο αποκαλυπτικό ο ειδικός στο Εκκλησιαστικό Δίκαιο, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννης Κονιδάρης, στην κατάθεσή του στην Εξεταστική Επιτροπή. Ο καθηγητής ανέλυσε στους βουλευτές ότι το 1922 οι υπουργοί Παπαναστασίου και Μπακλάμπασης έφεραν νόμο, με τον οποίο η Μονή Βατοπεδίου παραχώρησε στο δημόσιο 35.000 στρέμματα που είχε στην κυριότητα της στη Χαλκιδική. Από την πλευρά του, το δημόσιο παραιτήθηκε πάσης αξιώσεως επί της λίμνης με τα ιχθυοτροφεία αυτής και την παραλίμνια έκταση. Ο καθηγητής ήταν ξεκάθαρος. Απαντώντας σε ερωτήσεις του βουλευτή της Ν.Δ., Ευριπίδη Στυλιανίδη, αποδεικνύει ότι τα χρυσόβουλα είναι έγκυρα και σημαντικής αξίας έγγραφα. «Η Αγία Αικατερίνη του Σινά στηρίζει όλα τα περιουσιακά δικαιώματα της σε έναν ακτιναμέ του Μωάμεθ, δηλαδή σε ένα τουρκικό έγγραφο. Αυτούς τους τίτλους εμείς εδώ κάπως τους λοιδορούμε. Για μένα είναι αδιαμφισβήτητο ότι τα χρυσόβουλα είναι τίτλοι. Για τα χρυσόβουλα και όλους τους τίτλους κυριότητας των εκάστοτε κρατούντων να μην έχουμε καμία αμφιβολία ότι είναι πολύ σημαντικοί. Πιστεύω ότι και εθνικοί λόγοι επιβάλλουν να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε αυτά, διότι όλα αυτά τα προσκυνήματα έχουν μεγάλη αξία», τόνισε. Πέρα από την περίπτωση των Αγίων Τόπων, ο I. Κονιδάρης επεσήμανε ότι η αγιορίτικη Μονή Ιβήρων έχει μετόχι στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας και δεν το αμφισβητεί κανένας. «Είναι αναγνωρισμένο και από τη νέα ηγεσία και από την ισχυρότατη ρωσική Εκκλησία», πρόσθεσε. Μάλιστα, διατύπωσε την εκτίμηση ότι σε περίπτωση προσφυγής στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, η Μονή Βατοπεδίου «έχει χρηστές ελπίδες να δικαιωθεί» για το ιδιοκτησιακό καθεστώς.
Η κοινοχρησία
Με τις απόψεις του καθηγητή συμφώνησε και ο πρόεδρος της Εξεταστικής Μανώλης Μπετενιώτης. Απαντώντας στις ερωτήσεις του, ο I. Κονιδάρης επεσήμανε ότι «η κοινοχρησία της λίμνης δεν εξυπακούεται ούτε συνεπάγεται αυτομάτως κοινοκτησία. Στο ιδιόκτητο, δεν αποκλείεται να υπάρχει κοινοχρησία. Δηλαδή, έχουμε μία ιδιωτική λίμνη, αλλά έχει κοινοχρησία». Στην ερώτηση του Μαν. Μπετενιώτη εάν η λίμνη είναι εκτός συναλλαγής, ο καθηγητής ήταν πάλι σαφής: «Όχι, δεν είναι εκτός συναλλαγής», όπως προκύπτει και από τη γνωμοδότηση Δωρή.
Ακολουθεί ο εξής διάλογος:
ΜΠΕΤΕΝΙΩΤΗΣ: «Μπορεί μία λίμνη, ένα δάσος να είναι εντός συναλλαγής;»
ΚΟΝΙΔΑΡΗΣ: «Το Άγιο Όρος και τα εκτός Αγίου Όρους κείμενα εξαιρούνται ρητά και από τον αρχαιολογικό νόμο. Μπορείτε να το δείτε στη γνωμοδότηση μου. Υπάρχει ειδικό καθεστώς».
ΜΠΕΤΕΝΙΩΤΗΣ: «Είναι έτσι όπως το λέτε. Μπορεί να είναι εντός συναλλαγής οι λίμνες, τα ποτάμια και τα ιστορικά μας μνημεία;» ΚΟΝΙΔΑΡΗΣ: «Κατά μία άποψη, βεβαίως. Όχι τα ποτάμια και οι λίμνες. Οι συγκεκριμένες λίμνες».
Επίσης, αναφέρει ο καθηγητής στην κατάθεση του στην Εξεταστική Επιτροπή ότι «το κράτος, εάν ήθελε να αποκτήσει και την ιδιοκτησία της λίμνης -διότι την κοινοχρησία την έχει, δηλαδή είναι κοινόχρηστη η λίμνη- θα έπρεπε τότε την κοινοκτησία να την αποκτήσει με απαλλοτρίωση, ούτως ώστε να πάρει και την ιδιοκτησία της λίμνης. Είναι απλούστατο. Το κράτος απαλλοτριώνει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας της Μονής επί της λίμνης, το πληρώνει και παίρνει και την ιδιοκτησία επί της λίμνης. Οπότε, το κοινόχρηστο με το κοινόκτητο γίνονται μαζί ένα». Ευθέως ο I. Κονιδάρης κατηγόρησε το ελληνικό δημόσιο ότι είναι αναξιόπιστο, από τη στιγμή που «τους ίδιους τίτλους που εδέχθη για να μεταβιβαστεί η κυριότητα των κτημάτων της Μονής στο δημόσιο, δεν τους αναγνωρίζει για την άλλη πλευρά». Τόνισε ότι «το δημόσιο πήρε 35.000 στρέμματα από τη Μονή κατά κυριότητα (σ.σ. στη Χαλκιδική με τον νόμο Παπαναστασίου το 1922). Έγινε σύμβαση και τα πήρε. Τι τίτλους δέχθηκε το δημόσιο και πήρε αυτά τα 35.000 στρέμματα στη Χαλκιδική, που γνωρίζετε τι αξία έχουν σήμερα; Ταπία, χρυσόβουλα, τίτλους Σέρβων ηγεμόνων κ.λπ.»
Πηγή: Γιάννης Κορίνθιος, εφημερίδα «Άποψη», σελ. 20, Σάββατο 26 Ιουνίου 2010
http://vatopaidi.wordpress.com/2010/07/06/